پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
شورش مردم در دیماه 96 ـ 16

اصلاح دیگر بهبود معاش کارگران و رنجکشان است.

این را تاکنون به عهده‌ی «عرضه و تقاضا» گزارده‌اند که بیدادگرانه است.

در جایی که کارگر فراوانست و کار کم ، تا می‌شده از دستمزدی که با آن میتوان یک زندگی حداقلی را گذرانید کاسته حتا یک سوم آن را به کارگر (همچنین به کارمند) داده‌اند.

یکی از چشمداشتهای مردم پابرهنه و بی‌بهره از شورشهای سال 57 این بود که بهتر شدن زندگیشان را در سایه‌ی «حکومت عدل علی» و «قسط اسلامی» که از سوی ملایان پیاپی نوید داده می‌شد ببینند.

اینکه پیاپی می‌شنیدند این حکومت ، «حکومت مستضعفان» است ، یا «مستکبران» حق شما و پول نفتتان را خورده‌ به شما چیزی نداده‌اند ، همه چشمداشتهایی را پدید می‌آورد.

تا چندی برپا شدن «بنیاد مستضعفان» ، «کمیته‌ی امام» یا اصلاح قانون کار و رسیدگی به روستاها و مانندهای اینها مردم را امیدوار میکرد که براستی بتوانند زندگی بهتری بدارند.

ولی چند سالی که گذشت دریافتند که در باز هم بروی همان پاشنه می‌چرخد و آن سخنان جز فریب و نیرنگ نبوده است.

در هر حال این زمینه‌ایست که نمی‌توان به آن بی‌پروایی کرد. این بخش ارجداری از دادگری در یک توده است و آن را نمی‌توان به عهده‌ی «عرضه و تقاضا» گزارد.

«همه میدانیم که گروه بزرگی از مردم این کشور کار میکنند و رنج میکشند و زندگانی توده را براه می‌اندازند و در همانحال خودشان و خانواده‌هاشان بآتش نداری می‌سوزند و زندگانی را با صد سختی بسر میبرند.

چرخ زندگانی ما را کیها می‌گردانند؟.. کارگران کارخانه‌ها ، شاگردان دکانها ، هیزم‌شکنها ، باربرها ، خشت‌مالها ، ناوه‌کشها ، ... اینهایند که رنج میکشند و برای ما کار میکنند».
(چاره 43)

«باید باینها دل سوزانید. راهش هم اینست که ما ببینیم امروز زندگانی متوسط یک خانواده (یک خانواده‌ی پنج نفری) ، چه مبلغ خرج دارد و همان را میزان حقوق مزد کارگران و رنجکشان گردانیم.

همین رفتار را با پاسبانها باید کرد ، با سُپورها[رفتگر] باید کرد ، با نظامیان باید کرد ، با کارمندان پایین‌رتبه‌ی ادارات باید کرد.

این چه نامردیست که کارگران رنج کشند و وسایل زندگی برای ما تهیه کنند و خودشان بی‌بهره باشند؟!..

این چه نامردیست که ما شب با فرزندان خود آسوده بخوابیم و این نیندیشیم که پاسبانهایی که در خیابانها ، در سرما و گرما ، میگردند و در راه پاسداری بما بیداری میکشند آنها نیز فرزندانی دارند ، این نیندیشیم که باید بآنها چندان حقوق داد که باری وسایل ضروری زندگانی خانواده‌هاشان آماده گردد؟!..».
(چاره 44)

زمینه‌ی دیگری که باید از اصلاح آن سخن راند ، کارکنان اداره‌هاست.

یک گرفتاری بزرگی که از آغاز بکار اداره‌ها در ایران دیده شده و در حکومت ملایان بار سنگینی بدوش دولت گردیده فزونی کارمندان دولت است.

میدانید که چون ملایان حکومت را بدست گرفتند از بیم آنکه از دست دهند یک لشکری از هواداران خود را (که بخشی تنها به هوای پول و شغل ، خود را به ایشان نزدیک می‌نمودند) در اداره‌ها جا دادند و ناچار باید به اینها حقوق می‌پرداختند. از هر چیزی که برای آبادانی و بهبود اوضاع کشور می‌بایست خرج می‌شد کاستند تا بتوانند شکم این «هواداران» را سیر کنند.

این یکی از آسیبهای بزرگی است که دیکتاتوری به کشور میزند.

از جیب ما خرج خفقان و سرکوب ما می‌شود. به چه بهایی؟!.. به بهای مفتخورپروری و نرسیدن به آبادی کشور.

«اینهمه کارمندانی که دولت در اداره‌های خود گرد آورده ، به بیشتر از یک ثلث آنها نیاز نیست و بازمانده فزونیست ،

اگر پای اصلاحات درمیان بود دولت باید اداره‌ها را کمتر و کوچکتر گرداند (یکی از اصلاحات لازم کاستن از شماره‌ی کارمندان اداره‌هاست)

و بجای آنها بپاسبانها و سپورها و سربازها که نیاز بسیار بداشتن آنها هست حقوق باندازه‌ی کفایتشان پردازد».
(چاره 44)

یک اصلاح بنیادی دیگر پخش منظم جمعیت کشور و مراکز تولیدی است.

بیگمان اینکه در کشور پهناوری مانند ایران که اگر از روی اصول پیش رود میتواند یکی از صادر کنندگان محصولات کشاورزی باشد دیده‌ می‌شود نزدیک به 20٪ جمعیت آن در پایتخت زندگی می‌کنند یک عیب بزرگی است.

کشوری که از روی برآوردهای دهها سال پیش (بدون در نظر گرفتن پیشرفتهای دانشی در این مدت) میتواند به دویست میلیون تن خوراک دهد ولی امروز ناچار است بیشتر خوراک خود را وارد کند ، این نشان از اقتصاد بیمار او دارد.

یکی از بیماریهای اقتصاد کشور به هجوم جمعیت روستاها به شهرها بستگی دارد.

«این یک موضوع مهمیست که در آینده شهرهای ایران کوچکتر و دهها بزرگتر شود.

با این ترتیب که در دهات وسایل زندگانی آماده گردد : خانه‌ها با دستورهای بهداشتی ساخته شود ، برق بکار افتد ، تلفن کشیده شود ، دبستان بنیاد یابد ، پزشک باشد ، داروخانه باشد ، دادگاه بخش باشد.
آنگاه از شهرها کسانی که کار مشروعی ندارند و با مفتخواری و یا با کارهای بیهوده زندگانی میکنند بآنجاها کوچانیده شوند که با کشاورزی و یا هر کار مشروع دیگری که میتوانند زندگی آغازند».
(چاره 45)

(این گفتار ادامه دارد)
یك مردمی هنگامی كه بپادشاه خودكامه‌ی خود می‌شورند و ازو مشروطه می‌خواهند معنای این جنبش و شورش آنست كه آن مردم بیدار شده‌اند و معنی درست سررشته‌داری (حكومت) را فهمیده‌اند

و اینست از یكسو بآن پادشاه میگویند : «تو برو ما خودمان این كشور را راه خواهیم برد ، خودمان آن را نگاه خواهیم داشت» و از یكسو با یكدیگر پیمانی می‌بندند كه دست بهم دهند و بنگهداری كشور و بآبادی آن كوشند

و گذشته از كوششی كه هر یكی در راه تهیه‌ی زندگانی برای خاندان خود میكند ، یك كوشش نیز در راه كشور بگردن گیرند و همه‌ی كارهای سررشته‌داری را از تهیه‌ی سپاه و برپا كردن ادارات و گزاردن قانون و مانند اینها ، خودشان انجام دهند.

(پرچم روزانه شماره‌ی 237)
تاریخ و پندهایش

تاریخچه‌ی گرفتاریهای ایران

11ـ4) آلودگیهایی که فرمانروایی مغولان پیش آورد
مغولان ملیونها مردان را كشتند و ملیونها دختران و زنان را به اسیری بردند و صدها آبادی را ویرانه گردانیدند. آن كردند كه تا صد قرن فراموش نباید كرد. ولی ایكاش باین خونخواریها و ددیها بسنده می‌نمودند و پس از آنهمه گزندها این كشور را بحال خود می‌گزاردند.

حكمرانی مغول در این كشور پتیاره‌ی دیگریست كه زیان بیشتر رسانیده و ریشه‌ی ایران را كنده. بدانسان كه ما قرن سوم و چهارم را بهترین دوره‌ی تاریخ ایران شماردیم قرن هفتم و هشتم را كه زمان حكمرانی مغولانست بدترین دوره‌ی آن تاریخ باید شمرد! ...

👇👇
t^rixo pandh^yaw -4-11.pdf
154.2 KB
تاریخ و پندهایش

11ـ4) آلودگیهایی که فرمانروایی مغولان پیش آورد

#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
Emruz ce b^yad kard 12.pdf
131.3 KB
امروز چه باید کرد؟

بخش دوازدهم

#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 3.pdf
259.6 KB
زندگانی من

3ـ چند سخنی از پدرم

#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
تاریخ و پندهایش

تاریخچه‌ی گرفتاریهای ایران

12ـ4) صفویان

ما چون در اینجا مجال سخن دراز نداریم اینست كه به اجمال پرداخته می‌گوییم : پیشامدهای زمان مغول و بدآموزیها و بدعتهایی كه در آن زمان و پس از آن ، روی داد ایرانیان را بحالی انداخت كه چون ما بزمان صفویان میرسیم تو گویی خود ایرانیان هیچ كاره‌ی این كشور نبودند. تو گویی شایستگی هیچ كاری را نداشتند. تو گویی جز بدرد زیردستی و زبونی نمیخوردند. ...

👇👇
t^rixo pandh^yaw -4-12.pdf
153.4 KB
تاریخ و پندهایش

تاریخچه‌ی گرفتاریهای ایران

12ـ4) صفویان

#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
شورش مردم در دیماه 96 ـ 17

در گفتار گذشته از چاره به دستمزدهای بیدادگرانه‌ی رنجکشان و کارگران سخن راندیم.
گذشته از این اجحافات دیگری در زمینه‌ی برخورداریها در توده‌ی ما هست.

«فلان خانواده روزانه یک مَن [3 کیلو بیش یا کم] روغن میخرد و مصرف میکند و بفلان خانواده یک سیر[75 گرم] هم نمیرسد و با نانِ تهی شکمهای خود را پر میگردانند. همچنین در دیگر کالاها.

از نظر کار و کوشش نیز چنانست : فلان مرد هیچ کاری نمیکند و شبان و روزان به تن‌پروری می‌پردازد و فلان کارگر روزانه دوازده ساعت رنج میکشد و عرق میریزد.

اجحافات باین آشکاری را نمی‌شود که از دیده دور داشت».
(چاره 59)

کمابیش همه به این اجحافات معترفند. ولی در زمینه‌ی چاره به آنهاست که باورها و اندیشه‌های گوناگونی را پیش می‌کشند و آنهاست که زمینه‌ی اختلاف عقیده را پیش می‌آورد.

«ببینیم این اجحافات از کجا ناشی می‌شود و سرچشمه‌ی آن را بدست آوریم و از همان راه جلو گیریم.

آنچه ما دانسته‌ایم این اجحافات از سه جا ناشی می‌شود : یکی مفتخواری ، دیگری عادلانه نبودن مزدها و حقوقها ، دیگری محدود نبودن سرمایه ، و من درباره‌ی هر کدام چند جمله‌ای مینویسم :

1) مفتخواری در این کشور رواج بسیار دارد و راههای مختلفی پیدا کرده.

مثلاً فلان کس در خانه می‌نشیند و از دولت مستمری میگیرد ، یا خانقاهی باز کرده مریدانش پول می‌آورند ، یا از املاکش میرسد و میخورد ، یا پول بمرابحه میدهد و عایدی دارد. امثال اینها بسیار است ـ یک رشته کارها نیز هست که چون بیهوده است ، در حکم مفتخواریست. مثلاً فلان شخص رمان مینویسد و میفروشد ، فلان مرد فال میگیرد و پیشگویی میکند ، بازرگانان در بازار کالاها را دست بدست میگردانند. اینها نیز بسیار است.

این مفتخواران اگر جلوشان گرفته شود ناچار خواهند بود بکار پردازند و باندازه‌ی کوشش خود پول بدست آورند و به همان اندازه از کالاها و از خوشیهای زندگانی سهم یابند و این برخوردهای بیحساب امروزی از میان خواهد رفت.

2) عادلانه نبودن مزدها و حقوقها موضوع مهم دیگریست.

یک رشته‌ی بزرگی از اجحافات از این راه تولید می‌شود.

از یکسو بکارهای لازم مزد کمتر از اندازه‌ی عدالت داده می‌شود و از یکسو بکارهایی که چندان لازم نیست ، مزد یا حقوق بیش از اندازه منظور میگردد.

فلان هیزم‌شکن چند ساعت عرق میریزد و صد ریال بیشتر بدستش نمی‌آید و فلان پشت میزنشین عالی‌رتبه که دانسته نیست بکارش چه نیازی هست ، روزانه پانصد ریال حقوق میبرد.

اگر اینها تعدیل شود بدیهیست که رشته‌ی بزرگی از اجحافات از میان خواهد برخاست.

کسی اگر هوش و جربزه بیشتر دارد و از کوششهای خود بتوده سود بیشتر میرساند ، باید مزد بیشتر هم ببرد.

نمیتوان گفت که یک پزشک که با دانش خود روزانه ده کسی را از بیماری نجات میدهد ، با یک باربر یکسان باشد.

اگر یک پزشک روزانه چند برابر یک باربر عایدی داشت و چند برابر او از خوشیهای زندگی بهره یافت ، جای ایراد نیست.

جای ایراد آنست که کار کسی کم سود یا بیهوده باشد و مزدهای گزاف گیرد و یا بعکس در برابر کار سودمند لازم ، مزد کم بدست آورد.

3) داد و ستد یا بازرگانی از کارهاییست که بآن نیازمندیم.

کسی که کالایی را تهیه میکند (مثلاً کشاورزی که گندم میکارد و یا کارخانه‌ای که قند می‌سازد) ، چه بسا که خود نمیتواند یکسره با خانواده‌ها طرف شود و بآنها بفروشد و نیاز بمیانجی پیدا می‌شود.

داد و ستد و بازرگانی باین معنی است. باز میگویم که در زندگانی توده‌ای بآن هم نیاز داریم.

چیزی که هست باید سرمایه محدود باشد که یک کسی نتواند با راه‌انداختن سرمایه‌ی بسیار بزرگی بخش عمده‌ی خرید و فروش را ویژه‌ی خود گرداند و دست دیگران را بندد.

اکنون یک رشته از اجحافها نیز از این راهست.

کسانی سرمایه‌های بزرگی راه ‌انداخته‌اند و روزانه چند برابر نیاز زندگانی خود سود می‌برند و دیگران چون مایه‌شان کمتر است ، باندازه‌ی نیاز هم سهم نمی‌یابند ، و چون از این ترتیب جلوگیری شود و سرمایه محدود گردیده زیر دیده‌بانی گرفته شود ، رشته‌ی دیگر اجحافات نیز از میان خواهد رفت».
(چاره 59 و 60)

«اگر در توده‌ای هیچکس نتواند بیکار باشد و مفت خورد ، هیچکس نتواند کاری بیهوده و بیسود پیش گیرد ، هر کسی باندازه‌ی ارزش کار خود مزد گیرد ، داد و ستد و بازرگانی محدود باشد بخریدن از تولید کنندگان و فروختن بمصرف کنندگان ، سرمایه‌ها محدود باشد که کسی نتواند بیش از اندازه بکار اندازد ، انبارداری [=احتکار] و گرانفروشی ممنوع باشد ـ در چنین توده‌ای آیا باز اجحافات خواهد بود؟!..

آیا زمینه گشاده نخواهد بود که هر کسی باندازه‌ی هوش و جربزه‌ی خدادادی و باندازه‌ی کوششی که بکار میبرد از لوازم زندگانی و خوشیهای آن سهم برد؟!..»
(چاره 61)

اینها اصلاحاتی بنیادی است که زندگانی را در یک کشوری بیکبار دگرگون خواهد کرد و راه را به بیدادها و ستمها خواهد بست.
ما اینها را به کوتاهی بسیار گفتیم و شرح چندانی ندادیم.

یک بخش از اینها در کتاب «کار و پیشه و پول» و همچنین در کتاب «ورجاوند بنیاد» نیک شرح داده شده و خوانندگان توانند از آنها خوانده آگاهی بیشتر بدست آورند.

جز یاد گرفتن معنی درست مشروطه ، آنچه بنام اصلاحات یاد کردیم همه «سازمانی» است. به این معنی که نخست چنانکه شرح دادیم (بخش 13) باید آن جمعیت یا حزبی از نیکخواهان و خردمندان توده در این باره‌ها هم‌سخن و همدست شده بکوشند و بر همباوران و پشتیبانان خود بیفزایند و مجلس و دولت را وادارند به اینها گردن نهند. با تصویب مجلس و نیروی دولت است که اینها انجام پذیرد.

می‌ماند که آن حزب یا جمعیت چه باید کند تا بر همباوران و همدستان افزاید و آرمان این اصلاحات را پیش برد.

در این باره نیز در گفتار آینده سخن بمیان خواهیم آورد.
(این گفتار ادامه دارد)
ایرانیان باید بدانند كه خدا در این جهان مردمان را در كارهای خودشان مختار گردانیده و اینست هر مردمی اگر معنی زندگانی را دانست و دست بهم داد و بكار پرداخت با سرفرازی میزید ، و اگر پی هوسها و نادانیها را گرفت و براههای بیخردانه گرایید ناگزیر دچار سختیها می‌شود و گزندها می‌بیند و خدا نیز رحمی بآنان نخواهد كرد.

اینكه ملایان و روضه‌خوانان میگویند : كارها دست خداست ، بیایید بخدا التماس كنیم ، یك سخن بیخردانه‌ایست.

خدا اختیار را بشما سپرده و از التماس هم كمترین نتیجه نخواهد بود.

اینها را بفهمید تا تكلیف خود را بدانید.

(پرچم روزانه شماره‌ی 239)
نوشته‌ی ✍️محمد مهدوی‌فر؛تخریبچی و غواص جنگ تحمیلی

(به کوتاهی از کانال صدای مردم)

اگر جمع کردن میلیون‌ها نفر عزادار حسینی در کربلای معلی و بازسازی عتبات عالیات نشانه سربلندی و اقتدار ایران است، در این صورت برای ما ایرانیان، در حالی که بزرگترین تولید کننده نفت جهان هستیم بعد از عربستان و بزرگترین تولید کننده گاز جهان هستیم بعد از روسیه، آیا در چنین کشوری:

💠وجود هزاران کودک خیابانی و هزاران کارتن‌خواب زن و مرد در پایتخت و همین‌طور در سایر شهرها نیز نشانه عزت و سربلندی است؟

💠آیا اقتصاد فلج و از هم پاشیده، علامت عزت و پیروزی است؟

💠آیا وجود میلیون‌ها جوان افسرده و مأیوس از ازدواج و اشتغال هم نشانه اقتدار است؟

💠آیا اینکه ما در صدر کشورهای معتاد جهان باشیم و بالاترین آمار اعدام را در میان کشورهای جهان داشته باشیم، این نیز اسباب افتخار ما در دنیاست؟

💠اینکه آموزش و پرورش ما قادر به ساخت مدرسه نیست و حتی در تأمین آب و برق و تلفن و گچ و تخته پاک‌کن مدارس ناتوان است و پول همه این‌ها (مثل پول کپی‌کردن اوراق امتحانی) را نیز از دانش آموزان می‌گیرد.

💠"اینکه بخاطر مقاوم نبودن ساختمان‌ها در ایران، با یک زلزله به قدرت تنها ۶ریشتر گاهی هزاران کشته می‌دهیم و شهرها و روستاهای ما به تلّی از آوار تبدیل می‌شوند و آنگاه برای امداد و اسکان و درمان مردم، باید دست تکدّی به‌سوی دولت‌های ثروتمند دنیا دراز کنیم! کمااینکه در زلزله‌های گیلان و زنجان و بم چنین کردیم."

💠اینکه هرسال با ۲۰هزار کشته در کشتار جاده‌ای درمیان کشورهای جهان رکورد می‌زنیم.

💠اینکه قوه قضائیه اعلام می‌کند سالیانه حدود ۱۵میلیون پرونده مفتوح می‌کند، به این معنی که ما ایرانیان دو به دو با یکدیگر ستیز می‌کنیم و روح و روان یکدیگر را چنگ می‌زنیم.

💠اینکه هر ساله X تعداد از دختران و زنان ایرانی برای تن‌فروشی به کشورهای همسایه سفر می‌کنند و Y تعداد از دختران و زنان هموطن ما برای تأمین هزینه‌های غذاوپوشاک و مسکن و تحصیل خود یا فرزندانشان در داخل کشور تن‌فروشی می‌کنند، این نیز علامت اقتدار است؟

💠آیا فرار سالیانه هزاران نفر از نابغه‌ها و نخبه‌ها و المپیادی‌ها و تحصیل کرده‌های جوان کشورمان به آمریکا و کانادا و اروپا و سکونت دائمی آنها در آن کشورها و عدم بازگشت آنها به کشور نیز دلیلی بر سربلندی ماست؟

در بعضی از آمارها تعداد زندانیان کشور، در یکی دو سال قبل از پیروزی انقلاب را ده هزار نفر و در بعضی دیگر از آمارها تا هفده هزار نفر هم دیده‌ام.
جمعیت کشور از آن زمان تاکنون دو برابر شده است.
بنابر این اگر ما در طول این سال‌ها هیچ تبلیغ اسلامی نمی‌داشتیم و در هیچ شبکه‌ای از ده‌ها شبکه صدا و سیما آخوندها سخنرانی‌ نمی‌کردند و اگر در هیچ شهری و در هیچ دانشگاهی نماینده ولی‌فقیه نمی‌داشتیم و وضع کشور به همان منوال قبلی می‌بود در این صورت، جمعیت زندانیان ما الان به حداکثر ۳۴ هزار نفر رسیده بود.

بد نیست بدانید جمعیت زندانیان کشور، بین ۲۲۰ تا ۲۵۰ هزار نفر متغیر بوده است.

اکثر این زندانیان بر اثر فقر و بیچارگی و به خاطر سرقت و اعتیاد و قاچاق و خرده فروشی مواد مخدر به زندان افتاده‌اند.

💠آیا این تعداد زندانی یعنی نزدیک به دو برابر استانداردهای جهانی نیز در شأن کشور و ملت ماست؟

💠آیا همه این کاستی‌ها و ناراستی‌ها شایسته ملتی است که می خواهد هر ساله اربعین حسینی را با جمعیت میلیونی برگزار کند و اقتدار شیعه را به رخ جهانیان بکشد؟

از دیدگاه من نسخه نجات این است که:

۱) در کشور انتخابات آزاد برگزار کنیم و از این پس برای اداره کشور به عقل جمعی احترام بگذاریم.

۲) زندانیان بی‌گناه سیاسی را آزاد کنیم زیرا که در میان آنها بسیارند فرهیختگان و دانشمندانی که جرم اصلی آنها اعتراض به همین مفسده‌ها و بدبختی‌هاست، پس شایسته است که از فکر و اندیشه والای آنها برای مدیریت و سازندگی کشور استفاده کنیم و از ظلمی که در طی این سالها به آن‌ها روا داشته‌ایم توبه کنیم.

۳) دست از چاپلوسی برداریم و جامه قداست را از تن رهبری بیرون بیاوریم و انتقاد از رهبری و از سیاست‌های رهبری را آزاد اعلام کنیم.

۴) دخالت سپاه را از سیاست و از دیگر شؤون اساسی مملکت ممنوع کنیم و اگر به آنان نیازی داریم حضور آنان را فقط به پادگان‌های نظامی محدود کنیم.
دبیرکل سازمان ملل متحد، روز سه شنبه در نیویورک با شرکت در یک کنفرانس خبری، به پرسش‌های خبرنگاران بین المللی درباره‌ی مسائل جهانی پاسخ داد.

آنتونیو گوترش در پاسخ به پرسشی درباره موضع سازمان ملل متحد در قبال تظاهرات گسترده ضد دولتی اخیر در ایران که ده‌ها کشته و زخمی بجا گذاشت، تاکید کرد سازمان ملل متحد از حق تجمع و اعتراض صلح آمیز مردم در سراسر جهان حمایت می کند.

آنتونیو گوترش گفت: حق آزادی تجمعات، تظاهرات آرام در هر کجا که باشد چیزی است که اهمیت زیادی برایش قائلم. از همین رو حق مردم ایران برای اعتراض نیز برایم مهم است و ما خیلی واضح تاکید کرده‌ایم که این حق باید محترم شمرده بشود.

دبیرکل سازمان ملل متحد افزود: ما از مردم هم خواسته‌ایم تظاهراتشان را صلح آمیز برگزار کنند. حق آزادی تجمع بخش مهم حقوق بشر در هر کجای جهان است.
(سرچشمه : کانال صدای مردم)
محمد نصیری از معترضان زنجانی در بازداشت که اجازه‌ی کالبدشکافی بخانواده او را ندادند و گفتەاند، خودکشی کرده است! (صدای مردم)
یاد این قهرمان را همیشه گرامی داشته در اندوه او با خانواده‌ی داغدارش شریکیم.
از گفته‌های حکومت این نتیجه فهمیده می شود :
کسانی که قصد خودکشی در سراسر ایران داشته اند هم‌آهنگ شده بودند که در تظاهرات شرکت کرده دستگیر شوند تا در زندان به خواست خود برسند.
Emruz ce b^yad kard 13.pdf
124.4 KB
امروز چه باید کرد؟

بخش سیزدهم

#کانال_احمد_کسروی
#امروز_چه_باید_کرد؟

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 4.pdf
92.7 KB
زندگانی من

4 ـ همباز پدرم

#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi