We'r-o-Sufigari 6.pdf
109.1 KB
در پیرامون شعر و صوفیگری
بخش ششم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش ششم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 12.pdf
94.1 KB
زندگانی من
12 ـ بیماری سختی که گرفتار شدم.
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
12 ـ بیماری سختی که گرفتار شدم.
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
یک ماه بازداشت برای یک اعتراض مسالمت آمیز؟!
چرا یکی از مسئولان پاسخ نمی‌دهد :
#دخترـخیابانـانقلابـکجاست؟ ، #دخترـخیابان‌انقلابـبهـچهـجرمیـیکماهـدرـبازداشتست؟
چرا یکی از مسئولان پاسخ نمی‌دهد :
#دخترـخیابانـانقلابـکجاست؟ ، #دخترـخیابان‌انقلابـبهـچهـجرمیـیکماهـدرـبازداشتست؟
((خرده‌هایی که به کیش شیعیگری توان گرفت))
پنجم : شیعیان آن امامان را گرداننده‌ی جهان می‌شمارند.
«چهارده معصوم» همه کاره‌ی دستگاه خدایند و در گردانیدن جهان یاوران او میباشند.
از خود آن امامان سخنانی در این زمینه ، در کتابها آورده شده که اگرچه نتوان دانست کدامها گفته‌ی ایشان است و کدامها را دیگران افزوده‌اند ، ولی رویهم‌رفته پیداست که سرچشمه از خودشان بوده. هرچه هست باور انبوه شیعیان به همینست و در سختیها به آنان رو می‌آورند و گشایش کار میخواهند.
امامان بمانند ، که خویشاوندان آنان را از «حضرت عباس» و «جناب علی‌اکبر» و «زینب» و «ام کلثوم» و «سکینه» و دیگران ـ دست‌اندرکارهای جهان و یاوران خدا میپندارند.
بلکه در اندیشه‌ی شیعیان هر گنبدی گره از کار تواند گشاد ، و هر سقاخانه‌ای «مراد» تواند داد.
این همه گنبدها که از بزرگ و کوچک برپاست جز برای این کار نیست. روند و در بَرِ آنها ایستند و گشایش کار خواهند ، آهن‌پاره‌ها را با دست گیرند و تکان دهند و نیازمندیهای خود را از آنها طلبند.
این سخنان در همه جا بر سر زبانهاست : «توسل به ائمه کن» ، «دست به دامن امام حسین بزن» ، «اگر نجات می‌خواهی در این در است».
اکنون در تهران بیش از چند هزار گداست ، و اینان کوچه‌ها را میگردند و در جلو درها می‌ایستند و پیاپی به زبان می‌آورند : «حضرت عباس دردت دوا کند» ، «امام حسین ذلیلت نکند» ، «امام بیمار به بستر بیماری نیندازدت» ، «امام غریب قرضهایت ادا کند» ، و مردم به پاس همین گفته‌ها نان و پول به ایشان میدهند.
پارسال در تهران مرد پاشکسته‌ی لَنگی شال سبز بر سر بسته گدایی میکرد و همه‌ی دعاهایش از امامزاده داوود میبود : «امامزاده داوود مرادت دهد ، امامزاده داوود قرضت ادا کند ...».
در چند فرسنگی تهران در یک دیه ناپاکیزه‌ای گنبدی بنام امامزاده داوود هست که همه ساله تابستان تهرانیان رو به آنجا آورند و گوسفندها کُشند و «مرادها» خواهند.
به تازگی که در تهران نمایندگان برای مجلس برگزیده می‌شد ، یک مرد فریبکاری نوشته‌ای چاپ کرده و پراکنده بود که چون به نمایندگی برگزیده شود از ماهانه‌های خود راه امامزاده داوود را شوسه خواهد گردانید.
اکنون میباید پرسید : آیا مردمی با این باورها گمراه نیستند؟!...
چه گمراهی بالاتر از این که مردگان هیچکاره را همکار خدا شناسند؟!...
میباید پرسید : «چه دلیلی هست که امامانتان یاوران خدایند؟!. شما خدا را چه دانسته‌اید که نیازمند یاورش می‌شمارید؟!...
اکنون اگر از ملایان بپرسیم نخست خواهند گفت : «آری آنان امام میبودند ، خدا ایشان را از «نور» آفریده بود. سپس که ایراد گیریم و دلیل خواهیم و درمانند ، اینبار چنین خواهند گفت : «اینها عقیده‌ی عوام است».
این شیوه‌‌ی ایشان است که نخست درباره‌ی گمراهیهای خود به گفتگو درآیند و به چَخِش[=مجادله] پردازند و چون درماندند بیکبار بازگشته گناه را به گردن «عوام» اندازند. ولی ما میدانیم که این باورها از کتابها سرچشمه گرفته ، بلکه چنانکه گفتم «حدیثها» در این باره هست.
بهرحال راهنمای «عوام» ملایانند و این باورهای بیدینانه را آنان یاد داده‌اند و اکنون هم میدهند.
همین امروز اگر کسی بیمار باشد و نزد ملایی نام پزشک بَرد درزمان [بیدرنگ] خواهد گفت : «طبیب چیست؟!. شفای خود را از ائمه‌ی طاهرین بخواه».
(کتاب «بخوانند و داوری کنند» سات 26 از 105)
پنجم : شیعیان آن امامان را گرداننده‌ی جهان می‌شمارند.
«چهارده معصوم» همه کاره‌ی دستگاه خدایند و در گردانیدن جهان یاوران او میباشند.
از خود آن امامان سخنانی در این زمینه ، در کتابها آورده شده که اگرچه نتوان دانست کدامها گفته‌ی ایشان است و کدامها را دیگران افزوده‌اند ، ولی رویهم‌رفته پیداست که سرچشمه از خودشان بوده. هرچه هست باور انبوه شیعیان به همینست و در سختیها به آنان رو می‌آورند و گشایش کار میخواهند.
امامان بمانند ، که خویشاوندان آنان را از «حضرت عباس» و «جناب علی‌اکبر» و «زینب» و «ام کلثوم» و «سکینه» و دیگران ـ دست‌اندرکارهای جهان و یاوران خدا میپندارند.
بلکه در اندیشه‌ی شیعیان هر گنبدی گره از کار تواند گشاد ، و هر سقاخانه‌ای «مراد» تواند داد.
این همه گنبدها که از بزرگ و کوچک برپاست جز برای این کار نیست. روند و در بَرِ آنها ایستند و گشایش کار خواهند ، آهن‌پاره‌ها را با دست گیرند و تکان دهند و نیازمندیهای خود را از آنها طلبند.
این سخنان در همه جا بر سر زبانهاست : «توسل به ائمه کن» ، «دست به دامن امام حسین بزن» ، «اگر نجات می‌خواهی در این در است».
اکنون در تهران بیش از چند هزار گداست ، و اینان کوچه‌ها را میگردند و در جلو درها می‌ایستند و پیاپی به زبان می‌آورند : «حضرت عباس دردت دوا کند» ، «امام حسین ذلیلت نکند» ، «امام بیمار به بستر بیماری نیندازدت» ، «امام غریب قرضهایت ادا کند» ، و مردم به پاس همین گفته‌ها نان و پول به ایشان میدهند.
پارسال در تهران مرد پاشکسته‌ی لَنگی شال سبز بر سر بسته گدایی میکرد و همه‌ی دعاهایش از امامزاده داوود میبود : «امامزاده داوود مرادت دهد ، امامزاده داوود قرضت ادا کند ...».
در چند فرسنگی تهران در یک دیه ناپاکیزه‌ای گنبدی بنام امامزاده داوود هست که همه ساله تابستان تهرانیان رو به آنجا آورند و گوسفندها کُشند و «مرادها» خواهند.
به تازگی که در تهران نمایندگان برای مجلس برگزیده می‌شد ، یک مرد فریبکاری نوشته‌ای چاپ کرده و پراکنده بود که چون به نمایندگی برگزیده شود از ماهانه‌های خود راه امامزاده داوود را شوسه خواهد گردانید.
اکنون میباید پرسید : آیا مردمی با این باورها گمراه نیستند؟!...
چه گمراهی بالاتر از این که مردگان هیچکاره را همکار خدا شناسند؟!...
میباید پرسید : «چه دلیلی هست که امامانتان یاوران خدایند؟!. شما خدا را چه دانسته‌اید که نیازمند یاورش می‌شمارید؟!...
اکنون اگر از ملایان بپرسیم نخست خواهند گفت : «آری آنان امام میبودند ، خدا ایشان را از «نور» آفریده بود. سپس که ایراد گیریم و دلیل خواهیم و درمانند ، اینبار چنین خواهند گفت : «اینها عقیده‌ی عوام است».
این شیوه‌‌ی ایشان است که نخست درباره‌ی گمراهیهای خود به گفتگو درآیند و به چَخِش[=مجادله] پردازند و چون درماندند بیکبار بازگشته گناه را به گردن «عوام» اندازند. ولی ما میدانیم که این باورها از کتابها سرچشمه گرفته ، بلکه چنانکه گفتم «حدیثها» در این باره هست.
بهرحال راهنمای «عوام» ملایانند و این باورهای بیدینانه را آنان یاد داده‌اند و اکنون هم میدهند.
همین امروز اگر کسی بیمار باشد و نزد ملایی نام پزشک بَرد درزمان [بیدرنگ] خواهد گفت : «طبیب چیست؟!. شفای خود را از ائمه‌ی طاهرین بخواه».
(کتاب «بخوانند و داوری کنند» سات 26 از 105)
تاریخ و پندهایش
21ـ 4)سودجوییها که صوفیان از داستان مغول کرده‌اند
بدبختی ایرانیان در زمان مغول خود داستان درازیست که باید کتابها درباره‌اش نوشت.
پستی اندیشه‌ها تا بجایی بوده که چنگیز را برانگیخته‌ی خدا ، برانگیخته‌ی خشم خدا ، می‌ستوده‌اند و با مغولان کینه‌ای نمی‌ورزیده‌اند.
حمدالله مستوفی که یکی از مردان بافهم زمان خود بوده ، چنگیز را «اولوالامر» شناخته درباره‌اش شعرهایی می‌سراید :
ندارد گزیر از شهان روزگار بود پادشا سایه‌ی کردگار
👇👇
21ـ 4)سودجوییها که صوفیان از داستان مغول کرده‌اند
بدبختی ایرانیان در زمان مغول خود داستان درازیست که باید کتابها درباره‌اش نوشت.
پستی اندیشه‌ها تا بجایی بوده که چنگیز را برانگیخته‌ی خدا ، برانگیخته‌ی خشم خدا ، می‌ستوده‌اند و با مغولان کینه‌ای نمی‌ورزیده‌اند.
حمدالله مستوفی که یکی از مردان بافهم زمان خود بوده ، چنگیز را «اولوالامر» شناخته درباره‌اش شعرهایی می‌سراید :
ندارد گزیر از شهان روزگار بود پادشا سایه‌ی کردگار
👇👇
tãrix o pandhãyaw 4-21.pdf
87.6 KB
تاریخ و پندهایش
21ـ 4)سودجوییها که صوفیان از داستان مغول کرده‌اند
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
21ـ 4)سودجوییها که صوفیان از داستان مغول کرده‌اند
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
این ایرادها[به کیش ملایان] را كه میگیریم میگویند : «اینها عقیده‌ی عوامست چه ربط باصل دین دارد؟!.. ما اصل دین را میگوییم..»
میگویم اصل دین چیست؟!.. كجاست؟!. شما اگر اصل دین را می‌شناسید پس چرا نگرفته‌اید؟!. چرا بمردم یاد نداده‌اید؟!..
این در كجای جهانست كه یك مردمی در توی گمراهیهای پست دست و پا زنند و بهانه‌شان این باشد كه اینها كه در اصل دین ما نیست؟!.
در كجای جهانست كه یك مردمی با صد نادانی بسر برند و با اینحال خود را گمراه ندانند و باصل دین بنازند؟...
ای بیخردان مگر دین هم اصل و بدل دارد؟!.
مگر دین رختست كه دو دست باشد و یكی را بتن كنند و دیگری را در بقچه نگه دارند؟!.
شگفت بهانه‌ای بدست افتاده. یك دسته مردمی در یك سرای فروریخته و ویرانه‌ای بسر برند و عنوانشان این باشد كه اصلش یك سرای درست و باشكوهی بوده!
(پرچم روزانه شماره‌ی 250)
میگویم اصل دین چیست؟!.. كجاست؟!. شما اگر اصل دین را می‌شناسید پس چرا نگرفته‌اید؟!. چرا بمردم یاد نداده‌اید؟!..
این در كجای جهانست كه یك مردمی در توی گمراهیهای پست دست و پا زنند و بهانه‌شان این باشد كه اینها كه در اصل دین ما نیست؟!.
در كجای جهانست كه یك مردمی با صد نادانی بسر برند و با اینحال خود را گمراه ندانند و باصل دین بنازند؟...
ای بیخردان مگر دین هم اصل و بدل دارد؟!.
مگر دین رختست كه دو دست باشد و یكی را بتن كنند و دیگری را در بقچه نگه دارند؟!.
شگفت بهانه‌ای بدست افتاده. یك دسته مردمی در یك سرای فروریخته و ویرانه‌ای بسر برند و عنوانشان این باشد كه اصلش یك سرای درست و باشكوهی بوده!
(پرچم روزانه شماره‌ی 250)
We'r-o-Sufigari 7.pdf
121.9 KB
در پیرامون شعر و صوفیگری
بخش هفتم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش هفتم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 13.pdf
90.2 KB
زندگانی من
13 ـ چگونه مرا بمسجد بردند؟
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
13 ـ چگونه مرا بمسجد بردند؟
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
كيش شيعي با زندگاني دمكراسي نمي‌سازد و نتواند ساخت.
اگر آب و آتش با هم توانند ساخت اينها هم توانند ساخت.
(«دولت بما پاسخ دهد» ، سات 20 از 42)
اگر آب و آتش با هم توانند ساخت اينها هم توانند ساخت.
(«دولت بما پاسخ دهد» ، سات 20 از 42)
✴️خرده‌هایی که به کیش شیعیگری توان گرفت✴️
ششم : برگزیده پنداشتن شیعیان و از آب و گِل والاتری نشان دادن ایشان ، خود ایراد جداگانه‌ایست ـ
سران شیعه که خود را از آب و گل والاتری پنداشته‌اند ، شیعیان را از بازمانده‌ی آن آب و گل وانموده‌اند. [1]
كسی که شیعی میگردد و «ولایت علی» را می‌پذیرد از آنست که گوهر پاکی دارد و آنکه نمی‌پذیرد برای آنست که گوهرش ناپاک میباشد. شیعیان گروه برگزیده‌ای هستند و درآن جهان یکسره به بهشت خواهند رفت.
این سخنان چندان نابجا بوده که برخی از خود شیعیان زبان به ایراد گشاده‌اند.
ما در کتابهاشان می‌بینیم که صفوان جمال که خود یکی از شیعیان میبوده به بنیادگزار شیعیگری [امام ششم شیعیان] خرده گرفته و چنین گفته : «شما میگویید شیعیان ما در بهشت خواهند بود در حالی که میان شیعیان گروههایی هستند که گناهکارند و به هر بدی میپردازند» و او به سخن معنی دیگر داده و چنین پاسخ گفته که
شیعی از جهان نرود مگر آنکه به بیماری افتد و یا گرفتار زن بدرفتار و همسایه‌ی دُژکردار [=درشت‌رفتار]گردد و اینها کفاره‌ی گناهان او باشد و اگر اینها نبود جان کندنش دشوار باشد تا از جهان بیگناه رود.
صفوان دوباره خرده گرفته و گفته «پس ستمهایی که به مردم میکنند و پولهای ایشان میخورد چه خواهد بود؟!.»
پاسخ داده : «چون حساب مردم روز رستاخیز با ماست اینها را نیز از «خمس» پذیرفته او را از وامداری بیرون خواهیم آورد». [2]
در برخی کتابها این را به زمینه‌ی دیگری انداخته چنین گفته‌اند : «روز رستاخیز که به کارنامه‌های مردم یکایک رسیدگی خواهند کرد ، آنچه گناه شیعیانست به گردن سُنّیان و آنچه کَرفه‌ی[ثواب] سُنّیانست به شیعیان داده اینان را به بهشت و آنان را به دوزخ خواهند فرستاد».
این گفته‌ها از یکسو مردم را فریفتن و آنان را از راه بردن ، و از یکسو با خدا گستاخی نمودن و دستگاه او را آبدارخانه‌ی خود پنداشتن میبوده که راستی را گناه بسیار بزرگیست.
به گفته‌ی قرآن : «ستمگرترین مردم کسیست که به خدا دروغ بندد».[3]
اینکه خدا گروهی را از آب و گِل والاتری آفریده از هر راه که بسنجید دروغ آشکاریست.
اینکه خدا گروهی را ویژه‌ی خود گردانیده از بدیهای آنان چشم پوشد و پاداشهای گزاف دهد سخنی سراپا زیانست.
این گفته‌ها ریشه‌ی اسلام را برانداختن و رنجهای پاکمرد عرب را بیهوده گردانیدن بوده است.
[1] : ان شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا.
[2] : روی صفوان الجمال انه قال دخلت علی الصادق علیه السلام فقلت جعلت فداك سمعتك تقول شیعتنا فی الجنه و فی الشیعه اقوام یذنبون و یرتكبون الفواحش و یشربون الخمر و یتمتعون فی دنیاهم فقال نعم ان الرجل من شیعتنا لا یخرج من الدنیا حتی یبتلی بسقم او بمرض او بدین او بجار یؤذیه او بزوجه سوء فان عوفی من ذلك والا شدد الله علیه النزع حتی یخرج من الدنیا و الذئب علیه فقلت لابد من رد المظالم فقال علیه السلام ان الله عز و جل جعل حساب خلقه یوم القیمه الی محمد و علی فكل ماكان من شیعتنا جعلنا من الخمس فی اموالهم و كل ماكان بینهم و بین خالقهم استوینا هم حتی لایدخل احد من شیعتنا فی النار.
[3] : و من اظلم ممن افتری علی الله كذبا
(کتاب «بخوانند و داوری کنند» سات 28 از 105)
ششم : برگزیده پنداشتن شیعیان و از آب و گِل والاتری نشان دادن ایشان ، خود ایراد جداگانه‌ایست ـ
سران شیعه که خود را از آب و گل والاتری پنداشته‌اند ، شیعیان را از بازمانده‌ی آن آب و گل وانموده‌اند. [1]
كسی که شیعی میگردد و «ولایت علی» را می‌پذیرد از آنست که گوهر پاکی دارد و آنکه نمی‌پذیرد برای آنست که گوهرش ناپاک میباشد. شیعیان گروه برگزیده‌ای هستند و درآن جهان یکسره به بهشت خواهند رفت.
این سخنان چندان نابجا بوده که برخی از خود شیعیان زبان به ایراد گشاده‌اند.
ما در کتابهاشان می‌بینیم که صفوان جمال که خود یکی از شیعیان میبوده به بنیادگزار شیعیگری [امام ششم شیعیان] خرده گرفته و چنین گفته : «شما میگویید شیعیان ما در بهشت خواهند بود در حالی که میان شیعیان گروههایی هستند که گناهکارند و به هر بدی میپردازند» و او به سخن معنی دیگر داده و چنین پاسخ گفته که
شیعی از جهان نرود مگر آنکه به بیماری افتد و یا گرفتار زن بدرفتار و همسایه‌ی دُژکردار [=درشت‌رفتار]گردد و اینها کفاره‌ی گناهان او باشد و اگر اینها نبود جان کندنش دشوار باشد تا از جهان بیگناه رود.
صفوان دوباره خرده گرفته و گفته «پس ستمهایی که به مردم میکنند و پولهای ایشان میخورد چه خواهد بود؟!.»
پاسخ داده : «چون حساب مردم روز رستاخیز با ماست اینها را نیز از «خمس» پذیرفته او را از وامداری بیرون خواهیم آورد». [2]
در برخی کتابها این را به زمینه‌ی دیگری انداخته چنین گفته‌اند : «روز رستاخیز که به کارنامه‌های مردم یکایک رسیدگی خواهند کرد ، آنچه گناه شیعیانست به گردن سُنّیان و آنچه کَرفه‌ی[ثواب] سُنّیانست به شیعیان داده اینان را به بهشت و آنان را به دوزخ خواهند فرستاد».
این گفته‌ها از یکسو مردم را فریفتن و آنان را از راه بردن ، و از یکسو با خدا گستاخی نمودن و دستگاه او را آبدارخانه‌ی خود پنداشتن میبوده که راستی را گناه بسیار بزرگیست.
به گفته‌ی قرآن : «ستمگرترین مردم کسیست که به خدا دروغ بندد».[3]
اینکه خدا گروهی را از آب و گِل والاتری آفریده از هر راه که بسنجید دروغ آشکاریست.
اینکه خدا گروهی را ویژه‌ی خود گردانیده از بدیهای آنان چشم پوشد و پاداشهای گزاف دهد سخنی سراپا زیانست.
این گفته‌ها ریشه‌ی اسلام را برانداختن و رنجهای پاکمرد عرب را بیهوده گردانیدن بوده است.
[1] : ان شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا.
[2] : روی صفوان الجمال انه قال دخلت علی الصادق علیه السلام فقلت جعلت فداك سمعتك تقول شیعتنا فی الجنه و فی الشیعه اقوام یذنبون و یرتكبون الفواحش و یشربون الخمر و یتمتعون فی دنیاهم فقال نعم ان الرجل من شیعتنا لا یخرج من الدنیا حتی یبتلی بسقم او بمرض او بدین او بجار یؤذیه او بزوجه سوء فان عوفی من ذلك والا شدد الله علیه النزع حتی یخرج من الدنیا و الذئب علیه فقلت لابد من رد المظالم فقال علیه السلام ان الله عز و جل جعل حساب خلقه یوم القیمه الی محمد و علی فكل ماكان من شیعتنا جعلنا من الخمس فی اموالهم و كل ماكان بینهم و بین خالقهم استوینا هم حتی لایدخل احد من شیعتنا فی النار.
[3] : و من اظلم ممن افتری علی الله كذبا
(کتاب «بخوانند و داوری کنند» سات 28 از 105)
✴️بازرگانان نباید بیشتر از نیاز باشند.✴️
کشاورزان و سازندگان و تولیدکنندگان ناچارند کالاهای مازاد خود را با دیگران معاوضه کنند.
«خرید و فروش» از اینجا پیدا می‌شود. چون برخی کسان خودشان نمی‌توانند بفروشند مشروع است که کسانی در میانه بخرند و بفروشند.
مشروع است که کسانی کالاهای مازاد را از شهری به شهری ببرند.
بازرگانی اینهاست. بازرگانی برای راه افتادن زندگانیست.
بازرگانان باید بیشتر از نیاز نباشند. کالاها را دست بدست گردانیدن (دلالی) و یا انبار کردن و نفروختن و یا قیمت بیشتر طلب کردن نامشروعست. حکومت باید بر اینها نظارت کند.
هنگام کمیابیها حکومت می‌تواند کالاها را بگیرد و خود عادلانه به مصرف‌کنندگان برساند.
✴️✴️✴️
کسانی که میکارند و می‌ریسند و می‌بافند و می‌سازند و یا از راههای دیگر مایحتاج مردم را تولید میکنند ناچارند کالاهای مازاد خود را با تولیدات دیگران معاوضه کنند.
ناچارند از تولیدات خود به مصرف‌کنندگان برسانند و آنچه خود نیازمندند فراهم کنند. چیزیست که از باستان زمان بوده است و اکنون هم میباشد.
در زمانهای باستان کالا را با کالا معاوضه میکرده‌اند ، سپس برای آسانی پول را رواج داده‌اند که «وسیله‌ی معاوضه» میباشد.
«خرید و فروش» از اینجا پیدا می‌شود. اینکه باید یکی بفروشد و یکی بخرد از اینجا پیدا شده که تولیدکنندگان هر کدام یک کالا را تولید می‌کند که باید مازاد آن را با کالاهایی که خودشان نیاز دارند معاوضه کنند.
باید تولیدات خود را به مصرف‌کنندگان برسانند و در برابرش از آنان چیزهایی بگیرند. «خرید و فروش» همان معاوضه‌ی محصولاتشان با یکدیگر است.
چون برخی از تدارک‌کنندگان ـ یا بهتر بگوییم : تولیدکنندگان ـ خودشان نمی‌توانند با مصرف‌کنندگان روبرو شوند و کالاهای خود را مستقیماً به آنان بفروشند و چنین اشتغالی آنان را از کارهای خودشان بازمیدارد ، از اینرو مشروعست که کسانی در میانه بخرند و بفروشند. از تولیدکنندگان یکجا بخرند و به مصرف‌کنندگان کم‌کم بفروشند و این کار را شغل خود ساخته به اندازه‌‌ای که سزاوار است به قیمت بیفزایند و بهره ببرند.
همچنین چون ممکنست برخی کالاها در شهری بیشتر از اندازه‌ی نیاز مردم و در شهرهای دیگر کمتر باشد ، این کار مشروعست که کسانی کالاهای مازاد را از شهری به شهری ببرند و بفروشند و به اندازه‌ی سزاوار سود ببرند.
بازرگانی اینهاست. جایی که خرید و فروش می‌شود «بازار» و کسانی که بآن مشغولند «بازرگان» اند.
در اجتماع به چنین کارهایی هم نیاز هست. این کسان هم از راه مشروع نان میخورند.
ولی باید بدانند که بازرگانی (مانند دیگر کارها و مشاغل) برای راه افتادن کارهای اجتماع است. برای روزی خوردن و یا پول جمع کردن نیست.
در ضمن بازرگانان (یا میانجیان) شماره‌شان باید بیشتر از اندازه‌ی نیاز نباشد. زیرا بیشتر بودن سبب مفتخوری میگردد و ضررهای دیگری هم بدنبال دارد.
(کتاب ورجاوندْ بنیاد به زبان عادی بخش سوم ، بند ششم)
کشاورزان و سازندگان و تولیدکنندگان ناچارند کالاهای مازاد خود را با دیگران معاوضه کنند.
«خرید و فروش» از اینجا پیدا می‌شود. چون برخی کسان خودشان نمی‌توانند بفروشند مشروع است که کسانی در میانه بخرند و بفروشند.
مشروع است که کسانی کالاهای مازاد را از شهری به شهری ببرند.
بازرگانی اینهاست. بازرگانی برای راه افتادن زندگانیست.
بازرگانان باید بیشتر از نیاز نباشند. کالاها را دست بدست گردانیدن (دلالی) و یا انبار کردن و نفروختن و یا قیمت بیشتر طلب کردن نامشروعست. حکومت باید بر اینها نظارت کند.
هنگام کمیابیها حکومت می‌تواند کالاها را بگیرد و خود عادلانه به مصرف‌کنندگان برساند.
✴️✴️✴️
کسانی که میکارند و می‌ریسند و می‌بافند و می‌سازند و یا از راههای دیگر مایحتاج مردم را تولید میکنند ناچارند کالاهای مازاد خود را با تولیدات دیگران معاوضه کنند.
ناچارند از تولیدات خود به مصرف‌کنندگان برسانند و آنچه خود نیازمندند فراهم کنند. چیزیست که از باستان زمان بوده است و اکنون هم میباشد.
در زمانهای باستان کالا را با کالا معاوضه میکرده‌اند ، سپس برای آسانی پول را رواج داده‌اند که «وسیله‌ی معاوضه» میباشد.
«خرید و فروش» از اینجا پیدا می‌شود. اینکه باید یکی بفروشد و یکی بخرد از اینجا پیدا شده که تولیدکنندگان هر کدام یک کالا را تولید می‌کند که باید مازاد آن را با کالاهایی که خودشان نیاز دارند معاوضه کنند.
باید تولیدات خود را به مصرف‌کنندگان برسانند و در برابرش از آنان چیزهایی بگیرند. «خرید و فروش» همان معاوضه‌ی محصولاتشان با یکدیگر است.
چون برخی از تدارک‌کنندگان ـ یا بهتر بگوییم : تولیدکنندگان ـ خودشان نمی‌توانند با مصرف‌کنندگان روبرو شوند و کالاهای خود را مستقیماً به آنان بفروشند و چنین اشتغالی آنان را از کارهای خودشان بازمیدارد ، از اینرو مشروعست که کسانی در میانه بخرند و بفروشند. از تولیدکنندگان یکجا بخرند و به مصرف‌کنندگان کم‌کم بفروشند و این کار را شغل خود ساخته به اندازه‌‌ای که سزاوار است به قیمت بیفزایند و بهره ببرند.
همچنین چون ممکنست برخی کالاها در شهری بیشتر از اندازه‌ی نیاز مردم و در شهرهای دیگر کمتر باشد ، این کار مشروعست که کسانی کالاهای مازاد را از شهری به شهری ببرند و بفروشند و به اندازه‌ی سزاوار سود ببرند.
بازرگانی اینهاست. جایی که خرید و فروش می‌شود «بازار» و کسانی که بآن مشغولند «بازرگان» اند.
در اجتماع به چنین کارهایی هم نیاز هست. این کسان هم از راه مشروع نان میخورند.
ولی باید بدانند که بازرگانی (مانند دیگر کارها و مشاغل) برای راه افتادن کارهای اجتماع است. برای روزی خوردن و یا پول جمع کردن نیست.
در ضمن بازرگانان (یا میانجیان) شماره‌شان باید بیشتر از اندازه‌ی نیاز نباشد. زیرا بیشتر بودن سبب مفتخوری میگردد و ضررهای دیگری هم بدنبال دارد.
(کتاب ورجاوندْ بنیاد به زبان عادی بخش سوم ، بند ششم)
تاریخ و پندهایش
22ـ 4)آلودن صوفیان تاریخ را با دروغهای خود
اندازه‌ی خودخواهی آنان[صوفیان] از كتابهاشان پیداست.
چنانكه در جای دیگر گفته‌ام بتاریخ رنگ دیگر داده و همه‌ی پیشامدها را بسود خود می‌گردانند.
طغرل و داوود چند برادر بوده‌اند و یك ایل شمشیرزن بسر خود داشته‌اند و سالهای دراز كوشیده و با سلطان مسعود غزنوی جنگها كرده و گاهی او را شكسته و گاهی ازو شكست خورده‌اند و سرانجام در یك جنگ بزرگی فیروز درآمده‌اند و بخراسان و آن پیرامونها دست یافته و بنیاد پادشاهی گزارده‌اند.
كنون شما كتاب اسرارالتوحید را بخوانید كه مینویسد آن پادشاهی را بایشان شیخ ابوسعید داده.
👇👇
22ـ 4)آلودن صوفیان تاریخ را با دروغهای خود
اندازه‌ی خودخواهی آنان[صوفیان] از كتابهاشان پیداست.
چنانكه در جای دیگر گفته‌ام بتاریخ رنگ دیگر داده و همه‌ی پیشامدها را بسود خود می‌گردانند.
طغرل و داوود چند برادر بوده‌اند و یك ایل شمشیرزن بسر خود داشته‌اند و سالهای دراز كوشیده و با سلطان مسعود غزنوی جنگها كرده و گاهی او را شكسته و گاهی ازو شكست خورده‌اند و سرانجام در یك جنگ بزرگی فیروز درآمده‌اند و بخراسان و آن پیرامونها دست یافته و بنیاد پادشاهی گزارده‌اند.
كنون شما كتاب اسرارالتوحید را بخوانید كه مینویسد آن پادشاهی را بایشان شیخ ابوسعید داده.
👇👇
tãrix o pandhãyaw 4-22.pdf
86.4 KB
تاریخ و پندهایش
22ـ4) آلودن صوفیان تاریخ را با دروغهای خود
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
22ـ4) آلودن صوفیان تاریخ را با دروغهای خود
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
مردمان در زندگانی مخیرند كه باین حقایق پیروی نمایند و یا آنها را كنار نهاده بهوس یا به پندار یا از روی نادانی رفتار دیگری پیش گیرند.
چیزی كه هست در نتیجه تفاوت بسیاری خواهند داشت.
مردمی كه بحقایق پیروی نمایند یك زندگی سرفرازانه و نیكی خواهند داشت و از آسایش و خرسندی بهره‌ی بیشتر خواهند یافت.
ولی مردمی كه بهوس یا پندار گراییده از حقایق دور افتند ناگزیر زندگی پستی پیدا كرده از آسایش بهره‌ی بسیار كمی خواهند دید.
مثلاً یكی از آن حقایق اینست :
«یك مردمی كه در یك كشور میزیند باید دارای یک راه و یك آرمان باشند تا بتوانند دست بهم دهند و نیرو پدید آورند و آزادی خود را نگه دارند و بدستیاری همدیگر بسختیهای زندگانی فیروز درآیند»
این یك حقیقت بسیار گرانمایه‌ایست.
كنون اگر مردمی این را دریابند و یك راهنمایی (یا راهنمایانی) از میان ایشان برخیزد و همگی را بیک راه و بیك آرمان خواند ناگزیر درمیان ایشان یگانگی و همدستی پدید آید و یك توده‌ی نیرومندی باشند كه آزادی خود را نگه دارند و با سرفرازی زندگی بسر برند (همچون بسیاری از توده‌های اروپایی كه بیش یا كم از این حقیقت آگاهند و پیروی بآن نموده‌اند) ،
و اگر مردمی از آن ناآگاه باشند و یا بیپروایی نمایند و بهوس و پندار هر كسی اندیشه‌های دیگری در مغز خود بپروراند و هر دسته‌ای آرزو و آرمان دیگری را دنبال كنند ناگزیر پراكنده و پریشان باشند و هیچگاه با یكدیگر یگانه و همدست نتوانند بود و یك نیرویی در برابر بیگانگان پدید نتوانند آورد
و اینست همیشه لگدمال و زیردست باشند و از آسایش و خرسندی كمتر بهره بینند ، (همچون ایرانیان كه از آن حقیقت دور بوده‌اند و همیشه جز بهوسبازی و پندارپرستی نكوشیده‌اند و امروز بسزای نادانیهای خود گرفتار و لگدمال میباشند).
(پرچم روزانه شماره‌ی 169)
چیزی كه هست در نتیجه تفاوت بسیاری خواهند داشت.
مردمی كه بحقایق پیروی نمایند یك زندگی سرفرازانه و نیكی خواهند داشت و از آسایش و خرسندی بهره‌ی بیشتر خواهند یافت.
ولی مردمی كه بهوس یا پندار گراییده از حقایق دور افتند ناگزیر زندگی پستی پیدا كرده از آسایش بهره‌ی بسیار كمی خواهند دید.
مثلاً یكی از آن حقایق اینست :
«یك مردمی كه در یك كشور میزیند باید دارای یک راه و یك آرمان باشند تا بتوانند دست بهم دهند و نیرو پدید آورند و آزادی خود را نگه دارند و بدستیاری همدیگر بسختیهای زندگانی فیروز درآیند»
این یك حقیقت بسیار گرانمایه‌ایست.
كنون اگر مردمی این را دریابند و یك راهنمایی (یا راهنمایانی) از میان ایشان برخیزد و همگی را بیک راه و بیك آرمان خواند ناگزیر درمیان ایشان یگانگی و همدستی پدید آید و یك توده‌ی نیرومندی باشند كه آزادی خود را نگه دارند و با سرفرازی زندگی بسر برند (همچون بسیاری از توده‌های اروپایی كه بیش یا كم از این حقیقت آگاهند و پیروی بآن نموده‌اند) ،
و اگر مردمی از آن ناآگاه باشند و یا بیپروایی نمایند و بهوس و پندار هر كسی اندیشه‌های دیگری در مغز خود بپروراند و هر دسته‌ای آرزو و آرمان دیگری را دنبال كنند ناگزیر پراكنده و پریشان باشند و هیچگاه با یكدیگر یگانه و همدست نتوانند بود و یك نیرویی در برابر بیگانگان پدید نتوانند آورد
و اینست همیشه لگدمال و زیردست باشند و از آسایش و خرسندی كمتر بهره بینند ، (همچون ایرانیان كه از آن حقیقت دور بوده‌اند و همیشه جز بهوسبازی و پندارپرستی نكوشیده‌اند و امروز بسزای نادانیهای خود گرفتار و لگدمال میباشند).
(پرچم روزانه شماره‌ی 169)
نسرین ستوده وکیل حقوق بشری :
دختر خیابان انقلاب آزاد شد.
در مراجعه‌ای که برای پیگیری پرونده‌ی دختر خیابان انقلاب به دادسرا داشتم، مدیر دفتر گفت که وی آزاد شده است. خوشحالم که او دیروز به خانه برگشته است. امیدوارم با پرونده‌سازی قضایی، وی را که از حقی ساده و یقینی استفاده کرده است، مورد اذیت و آزار قرار ندهند. او هیچ کاری نکرده است تا مستحق تعقیب قضایی باشد. دست‌تان را از سر او کوتاه کنید.
دختر خیابان انقلاب آزاد شد.
در مراجعه‌ای که برای پیگیری پرونده‌ی دختر خیابان انقلاب به دادسرا داشتم، مدیر دفتر گفت که وی آزاد شده است. خوشحالم که او دیروز به خانه برگشته است. امیدوارم با پرونده‌سازی قضایی، وی را که از حقی ساده و یقینی استفاده کرده است، مورد اذیت و آزار قرار ندهند. او هیچ کاری نکرده است تا مستحق تعقیب قضایی باشد. دست‌تان را از سر او کوتاه کنید.