پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
Zendeg^niye Man 22.pdf
220.8 KB
زندگانی من

22 ـ گفتگوهایی که با #بهاییان میداشتیم.

#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
✴️هر کسی می‌تواند باندازه‌ی لیاقت و کوشش از زندگی برخوردار شود✴️ (تکه‌ی دوم)

در یک مردمی هر کسی می‌تواند باندازه‌ی شایستگی و کوشش خود از زندگی برخوردار شود ـ باید بیشتر از آن را اجازه نداد.

باید برای سرمایه اندازه تعیین کرد.

زمین را به کشاورزان به اندازه داد.

ماشینها را تا جای ممکن کوچک گردانید و ماشینهای بزرگ را جز به شرکتها اجازه نداد.

به مزدها عادلانه اندازه تعیین کرد.

به دانشمندان و صنعتگران که چیزهایی کشف یا وسایل مفیدی اختراع میکنند پاداشهای مناسب داد.

✴️✴️✴️

اول آنکه کار و حرفه آزاد ،‌ و میدان برای کوشش و دلسوزی و نشان دادن شایستگی باز باشد.

هر کسی بتواند هر کاری را که برای خودش بهتر می‌داند و آن را بهتر می‌تواند انجام دهد انتخاب کند (جز کارهای بیهوده و زیان‌آور) ، و سود و زیان آن بخودش باشد.

اینکه کارها را دولت بدست گیرد و مردم را به کار واداشته به هر کدام مزدی بپردازد (که گاهی فکرش را میکنند) جلو دلسوزی کردن و شایستگی نشان دادن را می‌تواند بگیرد.

وانگهی ، این آزادی را از مردم بیعلت گرفتن است. آزادی را از مردم گرفتنست در جایی که نیاز به آن نیست.

گذشته از اینها ، در این حالت ، دولت باید دستگاهی(سیستمی) برای نظارت و رسیدگی به آن کارها برپا کند ، و به یک دستگاه بزرگتر دیگری برای تقسیم محصولات به مردم و رسانیدن آنها به خانواده‌ها نیازمند باشد.

در حالی که در آزادی کار به این دستگاهها نیاز نیست ،‌ و اینکه هر کسی خودش کاری بگیرد و تاجرانی برای خرید و فروش درمیان باشند ، خودش کارِ تقسیم را نیز به انجام میرساند.

اینست معنی آنچه میگوییم : آزادی کار خود مدیری بسیار مؤثر در زندگیست.

دوم ، از چیزهایی که مانع استعدادهاست و آن قانون را به هم می‌تواند بزند جلوگیری‌ شود به این ترتیب :

1) در تجارت برای سرمایه اندازه تعیین شود که کسی نتواند بیشتر از آن را راه اندازد. زیرا سرمایه‌ وسیله‌ی کار است و در جایی که آزاد (نامحدود) باشد اختیار کارها بیش از همه در دست پول بوده و استعدادها بیکاره خواهد گردید. کسانی که پول بسیار دارند دست دیگران را خواهند بست.

2) زمین بدست کشاورزان به اندازه داده شود. زیرا زمین نیز وسیله‌ی کار می‌باشد و در اینجا نیز کسانی خواهند توانست زمینهای بسیاری را بچنگ آورده و دستهای دیگران را بسته و استعدادهای آنان را بیکاره کنند.

3) ماشینهای ریسندگی و بافندگی و دوزندگی و کشاورزی و مانند اینها را باید تا جای ممکن کوچک کرد که با سرمایه‌های کم نیز بتوان یکی را براه انداخت ،‌

و بکار انداختن ماشینهای بزرگ که کوچکش نمی‌توان کرد را جز به شرکتها که چند نفری باندازه‌ی سرمایه‌های خود تأسیس کرده‌اند اجازه داده نشود.

زیرا ماشین هم وسیله‌ی کار است و تعداد بسیار یا بزرگی این هم همان زیان را می‌تواند داشته باشد.

4) کسانی که از پزشکان و صنعتگران و کارمندان اداره‌های دولتی و دیگران مزد یا ماهانه میگیرند و در نتیجه‌ی نیاز به کارشان (که از کم بودنشان نتیجه می‌شود) ممکنست بیش از اندازه‌ی مشروع باشد ،‌ عادلانه اندازه تعیین شود.

5) به دانشمندان و صنعتگرانی که چیزهایی کشف میکنند و به علوم پیشرفت میدهند و یا وسیله‌های مفیدی اختراع میکنند که به آسانتر شدن زندگی کمک میکند گذشته از قدری که باید شناخت ، پاداشهای مناسبی داده شود.
با این کارهاست که آن قانون عادلانه می‌تواند اجرا شود و پستی و بلندیهای زندگی بسیار کم شده باندازه‌ی مناسب برسد.

(«ورجاوندْ بنیاد» بزبان عادی ، بخش سوم بند 8 ، تکه‌ی دوم)
شیخ ابوسعید از بزرگان صوفیان بوده و هشتاد سال عمر كرده كه پنجاه سال با خانقاه‌داری گذرانیده كه همیشه دسته‌ای از درویشان گردن‌كلفت در خانقاه او بوده‌اند و او با درخواست و التماس و تهدید از مردم پول بدست آورده شكمهای ایشان را سیر می‌ساخته. بلكه گاهی كار بگدایی رسمی می‌كشیده.

یك داستانی در آن كتاب[اسرارالتوحید] هست كه ابوسعید بیك زنی میگوید باید بدرویشان طعامی بدهی. میگوید : ندارم. میگوید : گدایی بكن و وسایلی فراهم آور.

شیخ بزرگ یك عمر با این رذالت بسر میبرده و مفتخوار می‌پرورانده و بجان توده می‌انداخته و با اینحال خود را نه تالی پیغمبران ، بلكه بالاتر از ایشان می‌شمارده و بعادت همه‌ی مرشدان صوفی دعوی خدایی (یا بهتر گویم پیوستن بخدا) میكرده است.

(پرچم روزانه شماره‌ی 196)
تاریخ و پندهایش

1ـ6) ✴️گذشته چراغ راه آینده✴️

گفتارهایی که در این بخش می‌آوریم نمونه است که چگونه تاریخ که چکیده‌ی پیشامدهای گذشته می‌باشد راه کوشش ، راهی که در پیش رو هست را نیز می‌شناساند و در نتیجه کوشندگان را از گمراهیهای سیاسی بازمی‌دارد.

اینست آن توشه‌ا‌ی که برای آینده توان برداشت.

👇👇
tãrix o pandhãyaw 6-1.pdf
79.1 KB
تاریخ و پندهایش

1ـ6) گذشته چراغ راه آینده


#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 23.pdf
97.4 KB
زندگانی من

23 ـ چگونه به قفقاز رفتم؟

#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
این در همه جا هست که کسانی سخنانی را از کهنه و نو فراگرفته‌اند و آن را مایه‌ی خودنمایی ساخته‌اند و به هر کجا می‌رسند بیش از همه می‌خواهند آنها را بیرون ریزند و هیچگاه درپی نتیجه‌ای نیستند.

اینان در هر کجا نیز سخنی بینند که مایه‌ی خودفروشی [=خودنمایی فزون] تواند بود درست و نادرست بیاد سپارند و بر روی سرمایه افزایند و خودنمایی و خودفروشی فزونتر کنند. ولی سخنی که نه چنانست با دلیلها نیز نپذیرند.

اگر پای خرد درمیانست چند تنی که باهم می‌نشینند باید یا بگفت و شنید بی‌زیان پردازند و از پیشامدهای روزانه سخن رانند و یا اگر در آرزوی گفتگوهای ارجداری هستند و زمینه‌ای را دنبال می‌کنند سخن را بکسی که آگاهی بیشتر دارد واگزارند و دیگران گوش دارند.

این چیست که هر کسی همینکه چند سخن پراکنده‌ای فرامی‌گیرد به جلو هر که رسید آن را بیرون می‌ریزد.

این خود از بدترین بیماریهاست که انبوه مردم گرفتار آن شده‌اند.

کسی اگر در یک زمینه‌ای دانشی اندوخته او را چه بهتر که به فزونی آن بکوشد و همه‌ی پیرامون آن را چنانکه می‌باید فراگیرد و بارها آن را بیندیشد و بیازماید تا هرچه درستتر یاد گیرد و پس از آن جز بهنگام خود بگفتگو از آن برنخیزد.

اینست راه دانش‌آموزی. اینست شیوه‌ی آگاهی‌اندوزی.

این شیوه که امروز بسیاری از مردم دارند و هر یکی چند سخنی را یاد گرفته و سرمایه‌ی خودنمایی گرفته‌اند و به هر کجا رسیدند بگفتگو برمی‌خیزند داستان کودکان کم‌حوصله‌ی نادانیست که همینکه ده دینار بدست آوردند بیدرنگ بدکان شتابند و آن را خوردنی خریده در همانجا خورند و این نکنند که پولهایی که بدست آورند رویهم گزارند و سرمایه‌ای بیندوزند.

در اینجا نکته‌ی بزرگی درمیانست و آن اینکه هر زمینه را که بگیریم چندان اندیشه‌های پراکنده درباره‌ی آن پدید آمده و چندان سخنانی گفته شده که بیکبار زمینه بهم خورده است.

اینست هر کسی به هرچه می‌پردازد راه بجایی نمی‌برد و جز یک رشته گفته‌های پراکنده بدست نمی‌آورد و جز پراکنده‌گویی کاری از دستش برنمی‌آید.

(دفتر در پیرامون مادّیگری سات 1)
ما كه هنوز ﻧﻔﻬﻤﯿﺪيم!


ﺗﻮ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻧﻪ‌ی ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﯾﮏ ﺩقیقه‌ام نیست



ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺭﻭشنفکر ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺎﻥ؟!
Zendeg^niye Man 24.pdf
97.1 KB
زندگانی من

24 ـ چگونه در تفلیس درنگ کردم؟

#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
تاریخ و پندهایش

توشه‌ برای آینده

2ـ2ـ6)✴️ «نساختن» و «ناسازگاری» ـ آموزش یا هدر دادن جربزه‌ها؟✴️

در آن روزها كه آغاز جنبش می‌بود و پیاپی سخن از میهندوستی و جانفشانی در راه توده و غیرت و مردانگی میرفت و همگی آنها را می‌شنیدند اینان ـ این دسته‌ی ادباء و فضلاء ـ نیز آنها را می‌شنیدند و در دلهای خود جای میدادند ، و بیگمان آنها را براست داشته می‌پذیرفتند ، و خود را برای كوششهایی در راه كشور و میهن آماده میگردانیدند ، چیزی كه هست دلهای ایشان همچون دیگران تهی نبوده و از پیش از آن سخنانی در آنها جا میداشته ـ سخنانی كه با این درسها و دستورها ناسازگار می‌بوده ، و پیداست كه آنها اینها را ، و اینها آنها را از نیرو می‌انداخته و سست میگردانیده.

👇👇
tãrix o pandhãyaw 6-2-2.pdf
102.7 KB
تاریخ و پندهایش

2ـ2ـ6)✴️ «نساختن» و «ناسازگاری»✴️
آموزش یا هدر دادن جربزه‌ها؟

#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com

✉️ farhixt@gmail.com
ما را با بهائیان یا با دسته‌ی دیگری دشمنی نیست و هرگز نمی‌خواهیم بناسزا دلی را بشكنیم و بیازاریم.

ما هرچه می‌كنیم بنام دلسوزی بجهانیان است.

ما می‌گوییم : همه‌ی جهانیان باید بیك دین آیند.

دین در نزد ما شناختن معنی درست جهان و زندگانی و زیستن از روی آیین بخردانه است ، و این نچیزیست كه گوناگون باشد.

راستیها در همه جا یكیست.

این یكی از خواستهای بزرگ ماست و برای رسیدن باین خواست ناگزیریم با همه‌ی كیشهای گوناگون و دیگر گمراهیها نبرد كنیم و بهر كدام ایرادهایی كه میداریم بنویسیم تا بخردها تكانی دهیم و به نتیجه‌ای كه خواستاریم برسیم.

آن ایرادها كه بصوفیگری یا به بهائیگری یا به خراباتیگری یا بمادیگری یا بفلسفه‌ی یونان یا بكیشهای پراكنده میگیریم از این راهست نه از روی دشمنی یا بدخواهی.

ما این ایرادها را میگیریم و پیروان آنها یا باید پاسخی بادلیل بایراد بدهند و یا بنام راستی‌پژوهی بما پیوندند.

از آقایان بهایی نیز همین را چشم میداریم.

(پرچم روزانه شماره‌ی214)
Zendeg^niye Man 24.pdf
97.1 KB
زندگانی من

24ـ چگونه در تفليس درنگ كردم؟

#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من

🌐 @pakdini

🌐 @ketabSudmand

✉️ farhixt@gmail.com

🆔 @Ahmad_Kasravi
آینده‌ی جهان با دانشمندان و خردمندان خواهد بود.

این دانشمندان و خردمندان جهانند كه خواهند توانست جهان را به یك راه بهتری اندازند.

این راهی كه ما آغاز كرده‌ایم از دانشها جداست.

این خود دستگاهی در برابر دانشها ، بلكه والاتر از آنهاست ـ این راه خرد است ـ راه دین است ـ لیكن در همان حال باید با دانشها سازگار باشد و از آنها بهره جوید.

این یكی از رازهای كار ماست كه به دانشها ارج گزارده به آن میكوشیم كه با دین (یا بهتر گویم : با راهنماییهای خرد) توأم گردد.

(پرچم نیمه ماهه شماره‌ی نهم ،‌ سات 355)