We'r-o-Sufigari 22.pdf
105.6 KB
در پیرامون شعر و صوفیگری
بخش بیستم و دوم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش بیستم و دوم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
✴️هر کسی باید دربند سلامتی خود باشد✴️ (تکه‌ی یکم)
هر کسی باید دربند سلامتی خود باشد.
دستورهای پزشکی را بکار ببندد ،
از هرچه زیان‌آورست بپرهیزد ،
به هنگام بیماری به درمان و چاره پردازد ،
همیشه دربند پاکی و پاکیزگی باشد ،
از هر چیزی که باعث ناسلامتی دیگران میتواند باشد دوری کند.
اینها وظیفه‌ی انسانی اوست.
هر پدر و هر مادری باید محافظ سلامت کودکان و بچه‌های خود باشد.
کسی که بیماری مسری دارد که میتواند باعث لطمه به زن و فرزند شود ازدواجش نامشروعست.
✴️✴️✴️
یکی از چیزهایی که خوشی زندگی به آنها ربط دارد سلامتی است.
مردمی که سلامت و قوی باشند کارهای خود را بهتر می‌توانند بکنند ، در کوششهاشان موفق می‌توانند باشند ، می‌توانند از خوشیها برخوردارتر باشند.
از قدیم گفته‌اند : «هوش سالم در بدن سالم است».
این راست نیست که ریاضت دادن به بدن و ضعف آن باعث قدرت روح خواهد شد.
برای تقویت روح باید از غلبه‌ی نیروی «تن و جان» کم کرد نه از سلامتی و نیرومندی آن. این دو تا باهم فرق دارد.
هر کسی باید دربند سلامتی و تقویت خود باشد ، دستورهای پزشکی را در هر زمینه رعایت کند ، از هرچه ـ خوردنی و نوشیدنی و پوشیدنی و ورزشها ـ که زیان‌آور است بپرهیزد ، به هنگام بیماری با دستورهای پزشکی یا پزشک بی‌مبالاتی نکند و به درمان دیگری نپردازد ،
همیشه سعی به پاکی از کثافات و پاکیزه بودن از چرکها و بویهای بد بکُند ، تن و لباس خود را بشوید و خانه و باغچه را جارو کند ، در پوشاک و مسکن و همه چیز مطابقت آن را با سلامتی در نظر بگیرد.
به همین طریق هر کسی باید دربند سلامت عموم باشد و از هرچه باعث ناسلامتی یا بیماری دیگران میتواند باشد دوری کند ،
آبهای نوشیدنی را آلوده نکند ، به پاکی و پاکیزگی کوچه‌ها و خیابانها توجه کند ، دستورهای عمومی را بکار ببندد. اینها وظیفه‌ی انسانی اوست.
کسی نمیتواند بگوید : «من خودم بهتر میدانم. دربند سلامتی یا پاکی و پاکیزگی نخواهم بود».
زیرا باید از راهش زندگی کرد. این کار بخود ستم کردنست ، از انسانیت بیرون رفتنست.
از این گذشته زندگی هر کسی با دیگران بهم مربوط است ـ ضعف یا بیماری هر کسی بدیگران نیز ضرر میرساند.
اگر کسی در آرزوی چنان آزادی‌ای است باید از مردم کناره بگیرد و در سر کوهها و ته دره‌ها به تنهایی زندگی کند ، و چه بسا که این هم بی‌ضرر نماند.
گاهی کسانی هم فلسفه می‌بافند و اینطور میگویند : «زندگی برای خوردن و خوش بودنست. نباید ملاحظه‌ی چیزی را کرد و از مردن نباید ترسید».
این گفته را از بوعلی سینا نقل میکنند. ولی این راست نیست.
کسی که در خوردن و دیگر کارها دربند نفع و ضرر آنها نباشد دچار بیماری و دردها شده و نمیتواند از خوشی برخوردار گردد.
(«ورجاوندْ بنیاد» بزبان عادی ، بخش سوم بند 12 ، تکه‌ی یکم)
هر کسی باید دربند سلامتی خود باشد.
دستورهای پزشکی را بکار ببندد ،
از هرچه زیان‌آورست بپرهیزد ،
به هنگام بیماری به درمان و چاره پردازد ،
همیشه دربند پاکی و پاکیزگی باشد ،
از هر چیزی که باعث ناسلامتی دیگران میتواند باشد دوری کند.
اینها وظیفه‌ی انسانی اوست.
هر پدر و هر مادری باید محافظ سلامت کودکان و بچه‌های خود باشد.
کسی که بیماری مسری دارد که میتواند باعث لطمه به زن و فرزند شود ازدواجش نامشروعست.
✴️✴️✴️
یکی از چیزهایی که خوشی زندگی به آنها ربط دارد سلامتی است.
مردمی که سلامت و قوی باشند کارهای خود را بهتر می‌توانند بکنند ، در کوششهاشان موفق می‌توانند باشند ، می‌توانند از خوشیها برخوردارتر باشند.
از قدیم گفته‌اند : «هوش سالم در بدن سالم است».
این راست نیست که ریاضت دادن به بدن و ضعف آن باعث قدرت روح خواهد شد.
برای تقویت روح باید از غلبه‌ی نیروی «تن و جان» کم کرد نه از سلامتی و نیرومندی آن. این دو تا باهم فرق دارد.
هر کسی باید دربند سلامتی و تقویت خود باشد ، دستورهای پزشکی را در هر زمینه رعایت کند ، از هرچه ـ خوردنی و نوشیدنی و پوشیدنی و ورزشها ـ که زیان‌آور است بپرهیزد ، به هنگام بیماری با دستورهای پزشکی یا پزشک بی‌مبالاتی نکند و به درمان دیگری نپردازد ،
همیشه سعی به پاکی از کثافات و پاکیزه بودن از چرکها و بویهای بد بکُند ، تن و لباس خود را بشوید و خانه و باغچه را جارو کند ، در پوشاک و مسکن و همه چیز مطابقت آن را با سلامتی در نظر بگیرد.
به همین طریق هر کسی باید دربند سلامت عموم باشد و از هرچه باعث ناسلامتی یا بیماری دیگران میتواند باشد دوری کند ،
آبهای نوشیدنی را آلوده نکند ، به پاکی و پاکیزگی کوچه‌ها و خیابانها توجه کند ، دستورهای عمومی را بکار ببندد. اینها وظیفه‌ی انسانی اوست.
کسی نمیتواند بگوید : «من خودم بهتر میدانم. دربند سلامتی یا پاکی و پاکیزگی نخواهم بود».
زیرا باید از راهش زندگی کرد. این کار بخود ستم کردنست ، از انسانیت بیرون رفتنست.
از این گذشته زندگی هر کسی با دیگران بهم مربوط است ـ ضعف یا بیماری هر کسی بدیگران نیز ضرر میرساند.
اگر کسی در آرزوی چنان آزادی‌ای است باید از مردم کناره بگیرد و در سر کوهها و ته دره‌ها به تنهایی زندگی کند ، و چه بسا که این هم بی‌ضرر نماند.
گاهی کسانی هم فلسفه می‌بافند و اینطور میگویند : «زندگی برای خوردن و خوش بودنست. نباید ملاحظه‌ی چیزی را کرد و از مردن نباید ترسید».
این گفته را از بوعلی سینا نقل میکنند. ولی این راست نیست.
کسی که در خوردن و دیگر کارها دربند نفع و ضرر آنها نباشد دچار بیماری و دردها شده و نمیتواند از خوشی برخوردار گردد.
(«ورجاوندْ بنیاد» بزبان عادی ، بخش سوم بند 12 ، تکه‌ی یکم)
تاریخ و پندهایش
توشه برای آینده
3ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند تا بتوانند پیش روند.✴️
سوم سستی خردها و دانسته نبودن معنی زندگانی : خاندان صفوی بیكاره گردیده و آن زمان كه پادشاهان توانایی همچون شاه اسماعیل و شاه طهماسب و شاه عباس از آن برمیخاستند گذشته ،
و این زمان جز مردان بیكاره‌ای همچون شاه سلیمان و شاه سلطانحسین و تهماسب و مانند اینها برنمی‌خاستند ، و این نتیجه‌ی بیكارگی و ناتوانی آن خاندان میبود كه یك دسته افغانان تا پایتخت پیش آمده و آن داستانها رو داده بود.
رفتار شاه سلطانحسین و پسرش تهماسب و پیرامونیان ایشان چندان زشت است كه هر كس از شنیدن آن دلگیر گردد.
چه زشتی بیشتر از این كه هنگامی‌كه اسپهان در فشار افتاده و راه چاره بروی آن بسته شده بود و تهماسب را كه ولیعهد گردانیده بودند برای گرد آوردن سپاه به بیرون فرستادند جوان بیدرد سپاهی گرد آورد و در قزوین آسوده نشست و بخوشگذرانی پرداخت و بلكه گرفتاری مادر و خواهران خود را فراموش كرده بجشن عروسی پرداخت.
👇👇
توشه برای آینده
3ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند تا بتوانند پیش روند.✴️
سوم سستی خردها و دانسته نبودن معنی زندگانی : خاندان صفوی بیكاره گردیده و آن زمان كه پادشاهان توانایی همچون شاه اسماعیل و شاه طهماسب و شاه عباس از آن برمیخاستند گذشته ،
و این زمان جز مردان بیكاره‌ای همچون شاه سلیمان و شاه سلطانحسین و تهماسب و مانند اینها برنمی‌خاستند ، و این نتیجه‌ی بیكارگی و ناتوانی آن خاندان میبود كه یك دسته افغانان تا پایتخت پیش آمده و آن داستانها رو داده بود.
رفتار شاه سلطانحسین و پسرش تهماسب و پیرامونیان ایشان چندان زشت است كه هر كس از شنیدن آن دلگیر گردد.
چه زشتی بیشتر از این كه هنگامی‌كه اسپهان در فشار افتاده و راه چاره بروی آن بسته شده بود و تهماسب را كه ولیعهد گردانیده بودند برای گرد آوردن سپاه به بیرون فرستادند جوان بیدرد سپاهی گرد آورد و در قزوین آسوده نشست و بخوشگذرانی پرداخت و بلكه گرفتاری مادر و خواهران خود را فراموش كرده بجشن عروسی پرداخت.
👇👇
tãrix o pandhãyaw 6-4-3.pdf
79.4 KB
تاریخ و پندهایش
توشه برای آینده
3ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند
تا بتوانند پیش روند.✴️
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
توشه برای آینده
3ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند
تا بتوانند پیش روند.✴️
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
از نوشته‌ی آقای سعادت خشنودیم و راستی را این كتابهای رمانی جز بسوزانیدن نمی‌شاید
و هر مرد باغیرتی همینكه رمانی در دست دختر یا پسر یا همسر خود دید اگر بهره از خرد دارد باید آن را بگیرد و یكسره ببخاری یا باجاق اندازد.
این كتابهای شوم به بیش از آن نمی‌ارزد.
اما درباره‌ی عشق ما نمیگوییم نباشد.
عشق بمعنی درست خود گرایش و دلباختگی ایست كه میانه‌ی یك زن و یك مرد پیدا می‌شود و چاره‌اش آنست كه زناشویی كنند و خانواده پدید آورند.
اما اینكه یك دختر و یك پسر سالیان درازی با هم عشقبازی كنند و بجای زناشویی بآمیزشهای ناروا پردازند آن پستی و پلیدیست نه عشق.
نتیجه‌ی این عشقهای پلید است كه دخترهای بسیاری را بروزهای سیاه نشانیده و نشیمنش را به شهرنو كشانیده.
آری جوانهای پست و پلید بجای زن گرفتن با این عشقبازیها بسر می‌برند.
یك كار زشت دیگری درباره‌ی دختران كار آن مردان پلیدیست كه بنام صیغه چند شبی با دختری آمیزش میكنند و سپس بیرونشان میفرستند كه بیشترشان ناگزیر میگردند براههای سیاهكاری بیفتند.
این كار را بیشتر آخوندهای پولدار و حاجیهای مفتخوار میكنند
و در هر شهری چند تنی از این نامردان هستند و نزد خود این را گناه نمی‌شمارند زیرا كه صیغه كرده‌اند.
تفو بر این نامردان! تفو بر كیش و آیینشان.
از یك دختر بینوایی سرمایه‌ی زندگانیش را با بهای بسیار اندكی میگیرند
و او را تیره‌روز میگردانند و خود را گناهكار نمی‌شمارند.
اینست نمونه‌ای از دینداری اینان.
(پرچم روزانه شماره‌ی214)
و هر مرد باغیرتی همینكه رمانی در دست دختر یا پسر یا همسر خود دید اگر بهره از خرد دارد باید آن را بگیرد و یكسره ببخاری یا باجاق اندازد.
این كتابهای شوم به بیش از آن نمی‌ارزد.
اما درباره‌ی عشق ما نمیگوییم نباشد.
عشق بمعنی درست خود گرایش و دلباختگی ایست كه میانه‌ی یك زن و یك مرد پیدا می‌شود و چاره‌اش آنست كه زناشویی كنند و خانواده پدید آورند.
اما اینكه یك دختر و یك پسر سالیان درازی با هم عشقبازی كنند و بجای زناشویی بآمیزشهای ناروا پردازند آن پستی و پلیدیست نه عشق.
نتیجه‌ی این عشقهای پلید است كه دخترهای بسیاری را بروزهای سیاه نشانیده و نشیمنش را به شهرنو كشانیده.
آری جوانهای پست و پلید بجای زن گرفتن با این عشقبازیها بسر می‌برند.
یك كار زشت دیگری درباره‌ی دختران كار آن مردان پلیدیست كه بنام صیغه چند شبی با دختری آمیزش میكنند و سپس بیرونشان میفرستند كه بیشترشان ناگزیر میگردند براههای سیاهكاری بیفتند.
این كار را بیشتر آخوندهای پولدار و حاجیهای مفتخوار میكنند
و در هر شهری چند تنی از این نامردان هستند و نزد خود این را گناه نمی‌شمارند زیرا كه صیغه كرده‌اند.
تفو بر این نامردان! تفو بر كیش و آیینشان.
از یك دختر بینوایی سرمایه‌ی زندگانیش را با بهای بسیار اندكی میگیرند
و او را تیره‌روز میگردانند و خود را گناهكار نمی‌شمارند.
اینست نمونه‌ای از دینداری اینان.
(پرچم روزانه شماره‌ی214)
Zendeg^niye Man 28.pdf
98 KB
زندگانی من
28 ـ نمونه‌ای از رفتار ملایان
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
28 ـ نمونه‌ای از رفتار ملایان
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
We'r-o-Sufigari 23.pdf
115 KB
در پیرامون شعر و صوفیگری
بخش بیستم و سوم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش بیستم و سوم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
✴️هر کسی باید دربند سلامتی خود باشد✴️ (تکه‌ی دوم)
هر کسی باید دربند سلامتی خود باشد.
دستورهای پزشکی را بکار ببندد ،
از هرچه زیان‌آورست بپرهیزد ،
به هنگام بیماری به درمان و چاره پردازد ،
همیشه دربند پاکی و پاکیزگی باشد ،
از هر چیزی که باعث ناسلامتی دیگران میتواند باشد دوری کند.
اینها وظیفه‌ی انسانی اوست.
هر پدر و هر مادری باید محافظ سلامت کودکان و بچه‌های خود باشد.
کسی که بیماری مسری دارد که میتواند باعث لطمه به زن و فرزند شود ازدواجش نامشروعست.
✴️✴️✴️
بارها کسانی درباره‌ی مشروب و تریاک و توتون پرسیده‌اند. باید گفت اینها ضررهاشان یکی نیست. بعضی کمتر و بعضی بیشتر است.
وانگهی مشروب گاهی نفعهایی میتواند داشته باشد. تریاک هم میتواند دارو باشد.
از این گذشته ، از این چیزها تنها این سه تا نیست. اینها را باید به پزشکی واگزار کرد. با آن پیشرفت علوم ، دین نباید کار آنها را بکند.
پزشکان باید ضررهای اینها را شرح بدهند و مردمان را پرهیز بدهند.
آنچه باید دین بگوید دو چیز است :
یکی آنکه هر کسی باید دستورهای پزشکی را بکار بندد. سرپیچی از دستورهای پزشکی ، در هر باره که باشد ، ستم بخود و دیگران کردنست و چنین کسی باید تنبیه شود.
دوم ، مستی علت جرمهای بسیار میتواند باشد.
کسی که مشروب را برای مست شدن خورده و مست شده مجرم است .
باید او هم مجازات ببیند.
هر پدری و هر مادری باید نگهبان سلامتی و نیرومندی کودکان و بچه‌های خود باشند.
در شیر دادن و بزرگ کردن دستورهای پزشکی را بکار ببندند.
سروقت مایه‌کوبی کنند ، به هنگام بیماری از درمان و چاره کردن به آن دوری نکنند ،
پاکی و پاکیزگی را به آنان یاد بدهند ، از هر جهت آموزش و نظارت کنند.
این وظیفه‌ی پدری و مادری ایشانست.
کسی که بیماری مسری ـ از سوزاک و سفلیس و جذام و مانند اینها ـ دارد که اگر زن بگیرد او نیز مبتلا خواهد شد و به فرزندانش نیز اگرچه در آینده‌ی دوری باشد ـ لطمه‌هایی از کوری و شلی و معلولیت و مانند اینها خواهد رسید ، ازدواج چنین کسی نامشروعست.
نامشروعست که برای خوشی خودش ، یکی دیگر را مبتلا به چنان بیماری‌ای گرداند.
نامشروعست که بچه‌های تیره‌روزی بدنیا بیاورد.
نامشروعست که نسل آلوده‌ای بجا گذارد. چنین کسی قابل مجازات است.
این خیلی خوبست که جذامیان را از مردم جدا کرده‌اند. ولی باید زنها را هم از مردان جدا کنند و از ازدواجشان جلوگیری کنند که بچه بدنیا نیاورند.
(«ورجاوندْ بنیاد» بزبان عادی ، بخش سوم بند 12 ، تکه‌ی دوم)
هر کسی باید دربند سلامتی خود باشد.
دستورهای پزشکی را بکار ببندد ،
از هرچه زیان‌آورست بپرهیزد ،
به هنگام بیماری به درمان و چاره پردازد ،
همیشه دربند پاکی و پاکیزگی باشد ،
از هر چیزی که باعث ناسلامتی دیگران میتواند باشد دوری کند.
اینها وظیفه‌ی انسانی اوست.
هر پدر و هر مادری باید محافظ سلامت کودکان و بچه‌های خود باشد.
کسی که بیماری مسری دارد که میتواند باعث لطمه به زن و فرزند شود ازدواجش نامشروعست.
✴️✴️✴️
بارها کسانی درباره‌ی مشروب و تریاک و توتون پرسیده‌اند. باید گفت اینها ضررهاشان یکی نیست. بعضی کمتر و بعضی بیشتر است.
وانگهی مشروب گاهی نفعهایی میتواند داشته باشد. تریاک هم میتواند دارو باشد.
از این گذشته ، از این چیزها تنها این سه تا نیست. اینها را باید به پزشکی واگزار کرد. با آن پیشرفت علوم ، دین نباید کار آنها را بکند.
پزشکان باید ضررهای اینها را شرح بدهند و مردمان را پرهیز بدهند.
آنچه باید دین بگوید دو چیز است :
یکی آنکه هر کسی باید دستورهای پزشکی را بکار بندد. سرپیچی از دستورهای پزشکی ، در هر باره که باشد ، ستم بخود و دیگران کردنست و چنین کسی باید تنبیه شود.
دوم ، مستی علت جرمهای بسیار میتواند باشد.
کسی که مشروب را برای مست شدن خورده و مست شده مجرم است .
باید او هم مجازات ببیند.
هر پدری و هر مادری باید نگهبان سلامتی و نیرومندی کودکان و بچه‌های خود باشند.
در شیر دادن و بزرگ کردن دستورهای پزشکی را بکار ببندند.
سروقت مایه‌کوبی کنند ، به هنگام بیماری از درمان و چاره کردن به آن دوری نکنند ،
پاکی و پاکیزگی را به آنان یاد بدهند ، از هر جهت آموزش و نظارت کنند.
این وظیفه‌ی پدری و مادری ایشانست.
کسی که بیماری مسری ـ از سوزاک و سفلیس و جذام و مانند اینها ـ دارد که اگر زن بگیرد او نیز مبتلا خواهد شد و به فرزندانش نیز اگرچه در آینده‌ی دوری باشد ـ لطمه‌هایی از کوری و شلی و معلولیت و مانند اینها خواهد رسید ، ازدواج چنین کسی نامشروعست.
نامشروعست که برای خوشی خودش ، یکی دیگر را مبتلا به چنان بیماری‌ای گرداند.
نامشروعست که بچه‌های تیره‌روزی بدنیا بیاورد.
نامشروعست که نسل آلوده‌ای بجا گذارد. چنین کسی قابل مجازات است.
این خیلی خوبست که جذامیان را از مردم جدا کرده‌اند. ولی باید زنها را هم از مردان جدا کنند و از ازدواجشان جلوگیری کنند که بچه بدنیا نیاورند.
(«ورجاوندْ بنیاد» بزبان عادی ، بخش سوم بند 12 ، تکه‌ی دوم)
تاریخ و پندهایش
توشه برای آینده
4ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند تا بتوانند پیش روند.✴️
2) داستان جنبش مشروطه : خوانندگان پیمان با این داستان آشنایند. دیگران هم توانند «تاریخ مشروطه» را بخوانند.
این داستان كه در زمان ما رخ داد ، اگر نیك سنجیده و اندیشیده شود ، گواه روشن دیگری بگفته‌های ماست.
در سال 1285 (1324) كه در ایران جنبش مشروطه‌خواهی رخ داد ، یك شور و سَهِشی در مردم پدیدار شد كه كمتر مانند دارد.
در سراسر كشور ، انبوه مردم ، از بازاریان و بازرگانان و ملایان و دیه‌داران و دیه‌نشینان و دیگران بتكان آمده همگی بآرزوی نیك بودن و نیكی كردن و كوشیدن افتادند.
👇👇
توشه برای آینده
4ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند تا بتوانند پیش روند.✴️
2) داستان جنبش مشروطه : خوانندگان پیمان با این داستان آشنایند. دیگران هم توانند «تاریخ مشروطه» را بخوانند.
این داستان كه در زمان ما رخ داد ، اگر نیك سنجیده و اندیشیده شود ، گواه روشن دیگری بگفته‌های ماست.
در سال 1285 (1324) كه در ایران جنبش مشروطه‌خواهی رخ داد ، یك شور و سَهِشی در مردم پدیدار شد كه كمتر مانند دارد.
در سراسر كشور ، انبوه مردم ، از بازاریان و بازرگانان و ملایان و دیه‌داران و دیه‌نشینان و دیگران بتكان آمده همگی بآرزوی نیك بودن و نیكی كردن و كوشیدن افتادند.
👇👇
tãrix o pandhãyaw 6-4-4.pdf
108.7 KB
تاریخ و پندهایش
توشه برای آینده
4ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند تا
بتوانند پیش روند.✴️
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
توشه برای آینده
4ـ4ـ6) ✴️یك مردمی باید خود نیك باشند تا
بتوانند پیش روند.✴️
#کانال_احمد_کسروی
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
ما میگوییم : بسیاری از شاعران (و همچنین از دیگر مؤلفان) مردم را به جبریگری و خراباتیگری دعوت كرده‌اند و شعرها و گفته‌های آنها را می‌آوریم :
«می خور كه ندانی ز كجا آمده‌ای خوش باش ندانی بكجا خواهی رفت» و
«گر زمین را بآسمان دوزی ندهندت زیاده از روزی» و
«اگر تیغ عالم بجنبد ز جای نبرّد رگی تا نخواهد خدای» ،
«تریدو اریدو مایكون الا ماارید».
میگوییم : جبریگری و خراباتیگری هر دو بسیار غلطست و مردمی كه باینها بگروند جز نابودی سرگذشتی نخواهند داشت.
این سخنیست كه ما میگوییم. كنون یك آدمی باخرد كه اینها را میخواند یا باید هر دو مقدمه را بپذیرد و با ما همراهی و همدستی كند و یا بگوید فلان مقدمه را نمی‌پذیرم و یا بفلان مقدمه ایراد دارم.
و آنچه می‌فهمد با دلیل بگوید تا ما نیز با دلیل پاسخ دهیم. اینست آنچه كه از یك آدمی باخرد انتظار توان داشت.
اما اینكه كسی همه‌ی آنها را بكنار گزارد و پس از آنهمه دلیلها باز بر سر نادانی خود ایستادگی نشان دهد و آنگاه به هیاهو پردازد كه بشعرا توهین شده ، این همان درماندگی خرد و فهم است.
(پرچم روزانه شماره‌ی 126)
«می خور كه ندانی ز كجا آمده‌ای خوش باش ندانی بكجا خواهی رفت» و
«گر زمین را بآسمان دوزی ندهندت زیاده از روزی» و
«اگر تیغ عالم بجنبد ز جای نبرّد رگی تا نخواهد خدای» ،
«تریدو اریدو مایكون الا ماارید».
میگوییم : جبریگری و خراباتیگری هر دو بسیار غلطست و مردمی كه باینها بگروند جز نابودی سرگذشتی نخواهند داشت.
این سخنیست كه ما میگوییم. كنون یك آدمی باخرد كه اینها را میخواند یا باید هر دو مقدمه را بپذیرد و با ما همراهی و همدستی كند و یا بگوید فلان مقدمه را نمی‌پذیرم و یا بفلان مقدمه ایراد دارم.
و آنچه می‌فهمد با دلیل بگوید تا ما نیز با دلیل پاسخ دهیم. اینست آنچه كه از یك آدمی باخرد انتظار توان داشت.
اما اینكه كسی همه‌ی آنها را بكنار گزارد و پس از آنهمه دلیلها باز بر سر نادانی خود ایستادگی نشان دهد و آنگاه به هیاهو پردازد كه بشعرا توهین شده ، این همان درماندگی خرد و فهم است.
(پرچم روزانه شماره‌ی 126)
We'r-o-Sufigari 24.pdf
113.7 KB
در پیرامون شعر و صوفیگری
بخش بیستم و چهارم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
بخش بیستم و چهارم
#کانال_احمد_کسروی
#پاکدینی
#در_پیرامون_شعر_و_صوفیگری
🌐 @pakdini
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
Zendeg^niye Man 29.pdf
362.8 KB
زندگانی من
29 ـ آغاز رنجش با خیابانی
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
29 ـ آغاز رنجش با خیابانی
#کانال_احمد_کسروی
#زندگانی_من
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
✴️در پیرامون زبان✴️
(بخش یک از دو)
گذشته از اینكه زبان یك توده آیینه‌ی فهم و اندیشه‌ی ایشانست و یك زبان نارسا اندیشه‌ها را نیز نارسا گرداند و ایرانیان اگر میخواهند از توده‌های بافهم و دانش جهان بشمار روند باید دارای یك زبان درستی باشند ،
ما خود در این كوششها كه در راه نیكی جهان آغاز كرده‌ایم بیش از همه به یك زبان درست و رسایی نیاز میداریم.
فارسی یكی از زبانهای روان و آسان و ساده‌ی جهانست.
ولی با حالی كه میبود آكهای [عیب] بسیار میداشت كه گذشته از نابسامانیها و بهم‌خوردگیها ،[و] آلودگیها ، از تنگی به فهمانیدن بسیاری از معنیها توانا نمی‌بود ،
از اینرو میبایست آن را بسامان آوریم و راست و درست[=كامل] گردانیم و به فهمانیدن معنیها توانایش سازیم.
👇👇
(بخش یک از دو)
گذشته از اینكه زبان یك توده آیینه‌ی فهم و اندیشه‌ی ایشانست و یك زبان نارسا اندیشه‌ها را نیز نارسا گرداند و ایرانیان اگر میخواهند از توده‌های بافهم و دانش جهان بشمار روند باید دارای یك زبان درستی باشند ،
ما خود در این كوششها كه در راه نیكی جهان آغاز كرده‌ایم بیش از همه به یك زبان درست و رسایی نیاز میداریم.
فارسی یكی از زبانهای روان و آسان و ساده‌ی جهانست.
ولی با حالی كه میبود آكهای [عیب] بسیار میداشت كه گذشته از نابسامانیها و بهم‌خوردگیها ،[و] آلودگیها ، از تنگی به فهمانیدن بسیاری از معنیها توانا نمی‌بود ،
از اینرو میبایست آن را بسامان آوریم و راست و درست[=كامل] گردانیم و به فهمانیدن معنیها توانایش سازیم.
👇👇
dar pirãmune zabãn 1.pdf
82.9 KB
✴️در پیرامون زبان✴️
(بخش یک از دو)
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
(بخش یک از دو)
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
هر كه را دیدید كه دوباره [1] رخت سیدی یا ملایی پوشیده بدانید یك آدم باآزرمی نیست و از نیرنگبازی میخواهد بهره‌مندیهای نامشروعی كند
و اینست او را خوار دارید و از این پیره‌زنان و مانندگان ایشان كه از دیدن عمامه دلهایشان بتكان می‌آید و بپاسداریهایی می‌پردازند جلو گیرید.
آنان می‌پندارند از این پاسداری خدا را خشنود میگردانند. حقیقت را بفهمانید كه خدا از این نادانیها بیزار است.
ناتوانی خردها را ببینید : بدانش ، نیكوكاری ، پارسایی ، خردمندی ، كاردانی ، دلیری و دیگر مانند اینها كمترین ارجی گزارده نمی‌شود و بچند گز تنزیف سیاه و سفید ارج گزارده می‌شود.
بدبخت از بس كه از خدا دور است گمان میكند رشته‌ی اختیار جهان در دست این تنزیفهاست و می‌ترسد اگر پاسداری نكند آسیب بیند اینست با یك دل لرزان بپاسداریهایی می‌پردازد.
(پرچم روزانه شماره‌ی227)
[1] : حکومت رضاشاه به ملایان سخت میگرفت و اوقاف را نیز از دستشان بیرون آورده بود. اینبود ایشان ناچار گوشه نشین شده و روزگار سختی را می‌گذرانیدند. بسیاری از ایشان «دوره‌ی روحانیت را خاتمه یافته» دانسته و رخت ملایی از تن درآورده به کارهای دیگری آغاز کرده بودند. این گفتار پس از برافتادن رضاشاه نوشته شده. چون پس از او میدان بروی ارتجاع باز شد و دولتیان به ملایان فهمانیدند که اکنون زمان جنب و جوش ایشان فرارسیده اینبود بسیاری از آنها رخت دیگر کردند و دوباره به ملایی یا بهتر گوییم به مفتخوری بازگردیدند. در اینجا «دوباره» از اینرو گفته شده است.
و اینست او را خوار دارید و از این پیره‌زنان و مانندگان ایشان كه از دیدن عمامه دلهایشان بتكان می‌آید و بپاسداریهایی می‌پردازند جلو گیرید.
آنان می‌پندارند از این پاسداری خدا را خشنود میگردانند. حقیقت را بفهمانید كه خدا از این نادانیها بیزار است.
ناتوانی خردها را ببینید : بدانش ، نیكوكاری ، پارسایی ، خردمندی ، كاردانی ، دلیری و دیگر مانند اینها كمترین ارجی گزارده نمی‌شود و بچند گز تنزیف سیاه و سفید ارج گزارده می‌شود.
بدبخت از بس كه از خدا دور است گمان میكند رشته‌ی اختیار جهان در دست این تنزیفهاست و می‌ترسد اگر پاسداری نكند آسیب بیند اینست با یك دل لرزان بپاسداریهایی می‌پردازد.
(پرچم روزانه شماره‌ی227)
[1] : حکومت رضاشاه به ملایان سخت میگرفت و اوقاف را نیز از دستشان بیرون آورده بود. اینبود ایشان ناچار گوشه نشین شده و روزگار سختی را می‌گذرانیدند. بسیاری از ایشان «دوره‌ی روحانیت را خاتمه یافته» دانسته و رخت ملایی از تن درآورده به کارهای دیگری آغاز کرده بودند. این گفتار پس از برافتادن رضاشاه نوشته شده. چون پس از او میدان بروی ارتجاع باز شد و دولتیان به ملایان فهمانیدند که اکنون زمان جنب و جوش ایشان فرارسیده اینبود بسیاری از آنها رخت دیگر کردند و دوباره به ملایی یا بهتر گوییم به مفتخوری بازگردیدند. در اینجا «دوباره» از اینرو گفته شده است.
تاریخ و پندهایش
توشه برای آینده
1ـ5ـ6) ✴️چرا بدآموزیهای زمان مغول را رواج میدهند✴️
در جهان هر مردمی از زندگانی آن بهره‌ای را می‌برند كه شاینده‌ی آنند.
این چیزیست كه میباید پذیرفت و میباید همیشه در پیش دیده داشت.
یك مردمی كه به پستی و خواری افتاده‌اند باید انگیزه را پیش از همه در پستی اندیشه‌ها و آلودگی خویهای آنان دانست.
یكی از داستانهای بزرگ و دلگداز تاریخ ، تاختن مغولان بایران ـ یا بهتر گویم : بكشورهای اسلامی ـ و چیرگی یافتن آنانست.
این خود شگفت مینماید كه مغولان بایرانیان و مسلمانان چیره درآمدند و برتری یافتند.
👇👇
توشه برای آینده
1ـ5ـ6) ✴️چرا بدآموزیهای زمان مغول را رواج میدهند✴️
در جهان هر مردمی از زندگانی آن بهره‌ای را می‌برند كه شاینده‌ی آنند.
این چیزیست كه میباید پذیرفت و میباید همیشه در پیش دیده داشت.
یك مردمی كه به پستی و خواری افتاده‌اند باید انگیزه را پیش از همه در پستی اندیشه‌ها و آلودگی خویهای آنان دانست.
یكی از داستانهای بزرگ و دلگداز تاریخ ، تاختن مغولان بایران ـ یا بهتر گویم : بكشورهای اسلامی ـ و چیرگی یافتن آنانست.
این خود شگفت مینماید كه مغولان بایرانیان و مسلمانان چیره درآمدند و برتری یافتند.
👇👇
tãrix o pandhãyaw 6-5 -1.pdf
86.1 KB
تاریخ و پندهایش
1ـ5ـ6) ✴️چرا بدآموزیهای زمان مغول را رواج میدهند✴️
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
1ـ5ـ6) ✴️چرا بدآموزیهای زمان مغول را رواج میدهند✴️
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi