📘 دین و جهان
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش چهارم از نشست دوم
در چنين هنگامي اگر مردي برخاسته چنين گفته : «اينها همه نادانيست. گردانندهي اين جهان يكي بيش نيست ، آن هم در بيرون از اين گيتي و در آسمانهاست» و بدينسان مردمان را از پندارهاي بسيار پست آزاد گردانيده ، بيگفتگوست كه كار بسيار بزرگ كرده. در آن روز بيش از اين نتوانستي بود و نبايستي بود.
ليكن در همان حال اگر كساني بخواهند امروز با اينهمه پيشرفت در دانشها همان توریت را پيش كشند و گفتههاي آن را بگوشها رسانند ناچاريست كه به شنوندگان خوش نخواهد افتاد و مايهي بيارجي و خواري آن كتاب و همهي كتابهاي ديني ديگر خواهد گرديد.
سخن را بدينسان دراز ميگردانيم تا زمينه روشن گردد و گوشهاي تاريك نماند. جدايي ميانهي ما با ديگران همينست كه ما در هر چيزي درپي راست آن ميباشيم و ميخواهيم ريشهاش بدست آيد. ولي ديگران باين بس ميكنند كه از دور ايستند و فهميده و نافهميده بريشخند پردازند و با جملههاي پوچي خودفروشي نمايند.
...
👇
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش چهارم از نشست دوم
در چنين هنگامي اگر مردي برخاسته چنين گفته : «اينها همه نادانيست. گردانندهي اين جهان يكي بيش نيست ، آن هم در بيرون از اين گيتي و در آسمانهاست» و بدينسان مردمان را از پندارهاي بسيار پست آزاد گردانيده ، بيگفتگوست كه كار بسيار بزرگ كرده. در آن روز بيش از اين نتوانستي بود و نبايستي بود.
ليكن در همان حال اگر كساني بخواهند امروز با اينهمه پيشرفت در دانشها همان توریت را پيش كشند و گفتههاي آن را بگوشها رسانند ناچاريست كه به شنوندگان خوش نخواهد افتاد و مايهي بيارجي و خواري آن كتاب و همهي كتابهاي ديني ديگر خواهد گرديد.
سخن را بدينسان دراز ميگردانيم تا زمينه روشن گردد و گوشهاي تاريك نماند. جدايي ميانهي ما با ديگران همينست كه ما در هر چيزي درپي راست آن ميباشيم و ميخواهيم ريشهاش بدست آيد. ولي ديگران باين بس ميكنند كه از دور ايستند و فهميده و نافهميده بريشخند پردازند و با جملههاي پوچي خودفروشي نمايند.
...
👇
Telegram
attach 📎
📘 ده سال در عدلیه
🖌 احمد کسروی
✴️ 27) رازي نهان كه بيرون افتاد
بدينسان روزهايي گذشت. چون در فشار ميبوديم بارها به سُكالش مينشستيم و گفتگو ميكرديم. شبي اتومبيلي از ناصري رسيده بود. من گفتم : فردا پيش از دميدن آفتاب باهمان اتومبيل روانهی ناصري خواهم شد كه يكسر شيخ را ببينم و با او چنين گويم : «راستست كه ما دشمن شماييم ولي با شما در جنگ نميباشيم. ما جنگنده نيستيم. يا بما ايمني دهيد و پول دهيد كه زندگي بسر بريم و چشم براه پيشامدها دوزيم و يا راه دهيد ما به تهران بازگرديم». گفتم : گمان نميكنم يكي از اين دو درخواست را نپذيرد. اگرهم مرا بازدارند و بزندان فرستند باري بشما راه بيرون رفتن خواهند داد ، با اين گفتگو نشست را بپايان رسانيديم و من بهمراهان دستورهايي دادم كه ديگر بديدن آنان نياز نباشد. ...
👇👇
🖌 احمد کسروی
✴️ 27) رازي نهان كه بيرون افتاد
بدينسان روزهايي گذشت. چون در فشار ميبوديم بارها به سُكالش مينشستيم و گفتگو ميكرديم. شبي اتومبيلي از ناصري رسيده بود. من گفتم : فردا پيش از دميدن آفتاب باهمان اتومبيل روانهی ناصري خواهم شد كه يكسر شيخ را ببينم و با او چنين گويم : «راستست كه ما دشمن شماييم ولي با شما در جنگ نميباشيم. ما جنگنده نيستيم. يا بما ايمني دهيد و پول دهيد كه زندگي بسر بريم و چشم براه پيشامدها دوزيم و يا راه دهيد ما به تهران بازگرديم». گفتم : گمان نميكنم يكي از اين دو درخواست را نپذيرد. اگرهم مرا بازدارند و بزندان فرستند باري بشما راه بيرون رفتن خواهند داد ، با اين گفتگو نشست را بپايان رسانيديم و من بهمراهان دستورهايي دادم كه ديگر بديدن آنان نياز نباشد. ...
👇👇
Telegram
attach 📎
✴️ملی شدن صنعت نفت ایران✴️ (دنبالهی گفتار دیروز)
✴️ بیانیهی الجزایر
سرگذشت استقلال کشور و نفت و دیگر سرمایه های خداداد ایران، در دوره جمهوری اسلامی بسیار اندوه آور است. اگر عربده کشیها و هیاهوهایی که در زمینه (استکبارستیزی) در این سالها شده است را نادیده گیریم، حقیقت اینست که استقلال ایران در این دوره پامال تر گردیده و سرمایه های آن بدتر از گذشته، به تاراج رفته است. شرح این سرگذشت بسیار بزرگ و دامنه دار است و در یک یادداشت نمی گنجد ولی برای اینکه خوانندگان تا اندازه ای با ژرفای خیانتها و زیانهایی که از رهگذر حکومت ملایان شیعه به استقلال کشور و سرمایه های آن رسیده آشنا شوند، چند نمونه را در این یادداشت می نگاریم:
رویداد گروگانگیری در سفارت آمریکا، افزون براینکه به توقیف همه داراییهای ایران در آمریکا و در بانکهای آمریکایی انجامید، دو پیامد زیان آور بزرگ دیگر هم داشت: نخست آنکه در پی تحریک عراق از سوی آمریکا، جنگ میان دو کشور در گرفت و ناگفته پیداست که این جنگ چه آسیبها و زیانهایی به ایران رسانید. در همین زمان جنگ ایران و عراق بود که بهای نفت چندان کاهش یافت که نزدیک ده دلار فروخته می شد. دوم اینکه، سرانجام (نظام) برای آزادسازی گروگانها و بیرون آمدن از فشار، با میانجیگری الجزایر، تن به سازشنامه ننگینی داد که بیانیه های الجزایر، نامیده می شود.
در بخش (حل و فصل دعاوی) در این بیانیه، جمهوری اسلامی پذیرفت که برای رسیدگی بدعاوی دو دولت ایران و آمریکا علیه یکدیگر و همچنین اتباع هریک از آنها علیه دو دولت، یک دیوان داوری با داورانی با ضریب سه تشکیل شود که به شکایات رسیدگی و حکم دهند. مفاد این بیانیه چنان نوشته شده است که این دیوان داوری را سرچشمه یک رسوایی بزرگ و زیانهای هنگفت برای ایران ساخته که در تاریخ کمتر مانند داشته است:
مهم ترین بخش یک داوری تعیین داوران میباشد. در این بیانیه، برای تعیین داور سوم در زمانیکه داوران منتخب طرفین برای تعیین آن به توافق نرسند، به پیشنهاد آمریکایی ها، شیوه ای پیش بینی شده بود که در نتیجه آن همواره تا امروز، داوران سوم، از میان اروپاییها و هواداران آمریکا می باشند و پیداست که نتیجه چنین داوریهایی چه بوده است و چگونه میلیونها دلار داراییهای این کشور بدبخت در دعاوی واهی بسود آمریکایی ها حکم صادر شده است.
در این بیانیه ننگین، برای نخستین بار در تاریخ جهان، یک دولت مستقل زیر بار این تحمیل رفت که یک حساب سپرده با موجودی یک میلیارد دلار در هلند گشایش یابد تا احکام داوری که بسود دولت آمریکا یا اتباع آن صادر می شود، بی درنگ و بی هیچ دردسری از محل این سپرده پرداخت گردد و ایران متعهد شد که موجودی این حساب از پانصدمیلیون دلار کاهش نیابد و چنانچه کاهش یابد، آن را تا رقم یادشده برساند. این در حالیستکه، برای اجرای احکام علیه آمریکا هیچ ضمانت اجرایی پیش بینی نشده است.
در نتیجه این بیانیه، بسیاری از گریختگان از کشور پس از انقلاب، تابعیت آمریکایی (تابعیت مضاعف) کسب نموده و باستناد تابعیت دوم خود علیه دولت متبوع خود یعنی ایران، اقامه دعوی نموده و برخی از آنها غرامت دریافت نمودند. ننگ و رسوایی که در تاریخ جهان بی سابقه بوده است.
در زمان شاه بیشتر قراردادها از سوی دولت ایران نه با دولت آمریکا بلکه با شرکتهای خصوصی آمریکایی بسته شده بود. متن بیانیه الجزایر از سوی مذاکره کنندگان آمریکایی، به گونه ای تنظیم شده بود که به این دیوان داوری تنها صلاحیت رسیدگی با دعاوی دو دولت علیه یکدیگر و اتباع آنها علیه دولتها را می داد و در نتیجه به همین بهانه، دیوان داوری همه شکایتهای دولت ایران بابت نقض قراردادها علیه شرکتهای آمریکایی (مانند شرکتهای اسلحه سازی) را رد کرد.
کوتاه سخن اینکه، زیانهایی که از رهگذر این دیوان داوری به ایران رسیده، به اندازه ایست که شرح همه جزییات آن نیازمند سیاه کردن هزارها صفحه می باشد و این دیوان پس از 37 سال همچنان به برخی شکایتها رسیدگی نکرده و توده بدبخت ایران مخارج آن را هم می دهد.
پس از برافتادن شاه، شورای انقلاب، تصویب کرده بود که برای بررسی و تطبیق قراردادهای نفتی شاه با قانون ملی شدن صنعت نفت، کمیسیونی تشکیل شود. کمپانیهای نفتی آمریکایی به این مصوبه استناد نموده و با شکایت در همین دیوان داوری، مدعی غرامت بابت مصادره اموال و حقوق قراردادی خود گردیدند که در نتیجه آن دلارهای دیگری نیز، از این راه بر باد رفت.
✴️ بیانیهی الجزایر
سرگذشت استقلال کشور و نفت و دیگر سرمایه های خداداد ایران، در دوره جمهوری اسلامی بسیار اندوه آور است. اگر عربده کشیها و هیاهوهایی که در زمینه (استکبارستیزی) در این سالها شده است را نادیده گیریم، حقیقت اینست که استقلال ایران در این دوره پامال تر گردیده و سرمایه های آن بدتر از گذشته، به تاراج رفته است. شرح این سرگذشت بسیار بزرگ و دامنه دار است و در یک یادداشت نمی گنجد ولی برای اینکه خوانندگان تا اندازه ای با ژرفای خیانتها و زیانهایی که از رهگذر حکومت ملایان شیعه به استقلال کشور و سرمایه های آن رسیده آشنا شوند، چند نمونه را در این یادداشت می نگاریم:
رویداد گروگانگیری در سفارت آمریکا، افزون براینکه به توقیف همه داراییهای ایران در آمریکا و در بانکهای آمریکایی انجامید، دو پیامد زیان آور بزرگ دیگر هم داشت: نخست آنکه در پی تحریک عراق از سوی آمریکا، جنگ میان دو کشور در گرفت و ناگفته پیداست که این جنگ چه آسیبها و زیانهایی به ایران رسانید. در همین زمان جنگ ایران و عراق بود که بهای نفت چندان کاهش یافت که نزدیک ده دلار فروخته می شد. دوم اینکه، سرانجام (نظام) برای آزادسازی گروگانها و بیرون آمدن از فشار، با میانجیگری الجزایر، تن به سازشنامه ننگینی داد که بیانیه های الجزایر، نامیده می شود.
در بخش (حل و فصل دعاوی) در این بیانیه، جمهوری اسلامی پذیرفت که برای رسیدگی بدعاوی دو دولت ایران و آمریکا علیه یکدیگر و همچنین اتباع هریک از آنها علیه دو دولت، یک دیوان داوری با داورانی با ضریب سه تشکیل شود که به شکایات رسیدگی و حکم دهند. مفاد این بیانیه چنان نوشته شده است که این دیوان داوری را سرچشمه یک رسوایی بزرگ و زیانهای هنگفت برای ایران ساخته که در تاریخ کمتر مانند داشته است:
مهم ترین بخش یک داوری تعیین داوران میباشد. در این بیانیه، برای تعیین داور سوم در زمانیکه داوران منتخب طرفین برای تعیین آن به توافق نرسند، به پیشنهاد آمریکایی ها، شیوه ای پیش بینی شده بود که در نتیجه آن همواره تا امروز، داوران سوم، از میان اروپاییها و هواداران آمریکا می باشند و پیداست که نتیجه چنین داوریهایی چه بوده است و چگونه میلیونها دلار داراییهای این کشور بدبخت در دعاوی واهی بسود آمریکایی ها حکم صادر شده است.
در این بیانیه ننگین، برای نخستین بار در تاریخ جهان، یک دولت مستقل زیر بار این تحمیل رفت که یک حساب سپرده با موجودی یک میلیارد دلار در هلند گشایش یابد تا احکام داوری که بسود دولت آمریکا یا اتباع آن صادر می شود، بی درنگ و بی هیچ دردسری از محل این سپرده پرداخت گردد و ایران متعهد شد که موجودی این حساب از پانصدمیلیون دلار کاهش نیابد و چنانچه کاهش یابد، آن را تا رقم یادشده برساند. این در حالیستکه، برای اجرای احکام علیه آمریکا هیچ ضمانت اجرایی پیش بینی نشده است.
در نتیجه این بیانیه، بسیاری از گریختگان از کشور پس از انقلاب، تابعیت آمریکایی (تابعیت مضاعف) کسب نموده و باستناد تابعیت دوم خود علیه دولت متبوع خود یعنی ایران، اقامه دعوی نموده و برخی از آنها غرامت دریافت نمودند. ننگ و رسوایی که در تاریخ جهان بی سابقه بوده است.
در زمان شاه بیشتر قراردادها از سوی دولت ایران نه با دولت آمریکا بلکه با شرکتهای خصوصی آمریکایی بسته شده بود. متن بیانیه الجزایر از سوی مذاکره کنندگان آمریکایی، به گونه ای تنظیم شده بود که به این دیوان داوری تنها صلاحیت رسیدگی با دعاوی دو دولت علیه یکدیگر و اتباع آنها علیه دولتها را می داد و در نتیجه به همین بهانه، دیوان داوری همه شکایتهای دولت ایران بابت نقض قراردادها علیه شرکتهای آمریکایی (مانند شرکتهای اسلحه سازی) را رد کرد.
کوتاه سخن اینکه، زیانهایی که از رهگذر این دیوان داوری به ایران رسیده، به اندازه ایست که شرح همه جزییات آن نیازمند سیاه کردن هزارها صفحه می باشد و این دیوان پس از 37 سال همچنان به برخی شکایتها رسیدگی نکرده و توده بدبخت ایران مخارج آن را هم می دهد.
پس از برافتادن شاه، شورای انقلاب، تصویب کرده بود که برای بررسی و تطبیق قراردادهای نفتی شاه با قانون ملی شدن صنعت نفت، کمیسیونی تشکیل شود. کمپانیهای نفتی آمریکایی به این مصوبه استناد نموده و با شکایت در همین دیوان داوری، مدعی غرامت بابت مصادره اموال و حقوق قراردادی خود گردیدند که در نتیجه آن دلارهای دیگری نیز، از این راه بر باد رفت.
یک نمونه دیگر از نتایج این بیانیه الجزایر، در سالهای اخیر نمایان شده است: از زمانی که رییس جمهور تازه آمریکا بر سر کار آمده، پیاپی بر دولت گذشته آمریکا می تازد که پس از امضا نرمش زبونانه (برجام) از سوی نظام حاکم بر ایران، چهارصد میلیون دلار را بار هواپیما کرده و به ایران فرستاده است. هوچیگریهای او به گونه ایست که اگر کسی نداند می پندارد، دولت گذشته آمریکا این پول را کمک بلاعوض کرده است. داستان این پولها نیز به گروگانگیری و بیانیه الجزایر بازمی گردد.
چگونگی آنکه، ده روز پس از گروگانگیری با دستور اجرایی کارتر همه داراییهای ایران در آمریکا و بانکهای آمریکایی در بیرون آمریکا توقیف شد. گذشته از میلیاردها دلار قرارداد خرید اسلحه که پول آنها پرداخت شده و تحویل نشده بود و افزون بر قطعاتی که برای تعمیر به آمریکا فرستاده شده و در نتیجه دستور بازگردانده نشد، میلیاردها دلار موجودی ایران در بانکهای آمریکا یا سهام و اوراق بهادار و مانند اینها از اموال این توده ناآگاه و بدبختی که بپندار خود با ابرقدرت درافتاده بود، توقیف و بالا کشیده شد که هنوز ما بدرستی نمی دانیم رقم این دارایی ها چه اندازه بوده.
در همین دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا، ایران برای استرداد تجهیزات نظامی خریداری شده اقامه دعوی کرده بود که دیوان آن را رد کرده و بجای آن ایران را مستحق دریافت بهای آنها دانسته و گویا نظام به سازش زبونانه ای هم در این باره تن داده بوده و پذیرفته بوده با گرفتن 1.7 میلیارد دلار در این باره رضایت دهد و پرونده خریدهای نظامی شاه را ببندد. و این یورو و فرانکهایی که معادل چهارصد میلیون دلار با هواپیما به ایران فرستاده شده، بابت بخشی از همان نرمش زبوبانه و سازش بر سر داراییهای به تاراج رفته کشور بوده است و برای برگرداندن همین بخش کوچک ناچیز از داراییهای توقیف شده ایران آنهم پس از 36 سال، است که رییس جمهور کنونی آمریکا چنین هیاهو می کند و ژست طلبکاری می گیرد. آری حال زبونی و خواری این کشور در نتیجه غفلت و نادانی توده باینجا رسیده است. آری این مردم آنگاه که سرگرم روضه و مداحی و زیارت و خرافات و دنباله روی آخوند و شعارهای پوچ و آرزوهای خام کودکانه هستند، قدرتهای بزرگ این چنین آنها را غارت کرده و طلبکار هم می شوند. توده ای که وابستگی و زبونی شاه در برابر آمریکا را بر او عیب گرفته و با شعار استقلال و آزادی او را برانداختند، به چنین روزی رسیده است و اکنون 67 سال پس از تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت و نزدیک پنجاه سال پس از کارهای محمدرضاشاه پهلوی برای استیفا حقوق ایران از نفت، شرایط بدتر از گذشته گردیده است:
مطابق قانون نفت 1353، کمپانی های نفتی پیمانکار شرکت ملی نفت ایران شمرده می شدند و چگونگی برخی از این قراردادهایی که در زمان شاه بسته شد را در یادداشت پیش آوردیم . ولی در دوره اخیر ما از جزییات قراردادهای نفتی آگاهی نداریم و از آنچه در خبرگزاریها و سخنان کارکنان نظام و کشاکشهای درونی آنها بر می آید، در می یابیم که کمپانی های نفتی دیگر زیر بار قراردادهای پیمانکاری که در دوره شاه پدید آمد، نرفته و خواهان قراردادهای مشارکتی بدتر از گذشته هستند، آنچنان که آنها را شریک و صاحب اختیار در نفت کشور می سازد. قراردادهای پیشنهادی تازه ایران بنام (IPC) که در سالهای اخیر، گفتگوهای بسیاری برانگیخته و جز متنی کلی جزییات آنها انتشار نیافته است، بگفته برخی از خود کارکنان نظام از باند اصولگرا، برابر خواست کمپانی های نفتی بیگانه و با مشاوره آنها تنظیم یافته است و تعهدات درازمدتی را برای کشور بدنبال داشته و حقوقی به شرکتهای نفتی می دهد که با حاکمیت ملی و اصل ملی بودن منابع کشور، ناسازگار می باشد. بگذریم از رسوایی های گرفتن رشوه و پورسانت در قرارداد با استات اویل و توتال و کرسنت که آبرویی برای این کشور و توده در جهان بجا نگزارده است و بگذریم از محکومیت به غرامتهای میلیارد دلاری در پرونده های کرسنت و فروش گاز به ترکیه و لغو قراردادهای سوآپ و بسیار مانند اینها. گفتنی است، آگاهیهای ما از برخی خیانتهای اینها به کشور به اندازه ایست که در روزنامه ها و خبرگزایهای بیرون کشور انتشار می یابد و یا در جنگ قدرت و کشاکشهای درونی باندهای نظام بیرون می افتد و گرنه خدا می داند در این سالها بر سر داراییها و سرمایه های خداداد این کشور چه آمده که دچار این ورشکستگی و بحران اقتصادی شده است.
چگونگی آنکه، ده روز پس از گروگانگیری با دستور اجرایی کارتر همه داراییهای ایران در آمریکا و بانکهای آمریکایی در بیرون آمریکا توقیف شد. گذشته از میلیاردها دلار قرارداد خرید اسلحه که پول آنها پرداخت شده و تحویل نشده بود و افزون بر قطعاتی که برای تعمیر به آمریکا فرستاده شده و در نتیجه دستور بازگردانده نشد، میلیاردها دلار موجودی ایران در بانکهای آمریکا یا سهام و اوراق بهادار و مانند اینها از اموال این توده ناآگاه و بدبختی که بپندار خود با ابرقدرت درافتاده بود، توقیف و بالا کشیده شد که هنوز ما بدرستی نمی دانیم رقم این دارایی ها چه اندازه بوده.
در همین دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا، ایران برای استرداد تجهیزات نظامی خریداری شده اقامه دعوی کرده بود که دیوان آن را رد کرده و بجای آن ایران را مستحق دریافت بهای آنها دانسته و گویا نظام به سازش زبونانه ای هم در این باره تن داده بوده و پذیرفته بوده با گرفتن 1.7 میلیارد دلار در این باره رضایت دهد و پرونده خریدهای نظامی شاه را ببندد. و این یورو و فرانکهایی که معادل چهارصد میلیون دلار با هواپیما به ایران فرستاده شده، بابت بخشی از همان نرمش زبوبانه و سازش بر سر داراییهای به تاراج رفته کشور بوده است و برای برگرداندن همین بخش کوچک ناچیز از داراییهای توقیف شده ایران آنهم پس از 36 سال، است که رییس جمهور کنونی آمریکا چنین هیاهو می کند و ژست طلبکاری می گیرد. آری حال زبونی و خواری این کشور در نتیجه غفلت و نادانی توده باینجا رسیده است. آری این مردم آنگاه که سرگرم روضه و مداحی و زیارت و خرافات و دنباله روی آخوند و شعارهای پوچ و آرزوهای خام کودکانه هستند، قدرتهای بزرگ این چنین آنها را غارت کرده و طلبکار هم می شوند. توده ای که وابستگی و زبونی شاه در برابر آمریکا را بر او عیب گرفته و با شعار استقلال و آزادی او را برانداختند، به چنین روزی رسیده است و اکنون 67 سال پس از تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت و نزدیک پنجاه سال پس از کارهای محمدرضاشاه پهلوی برای استیفا حقوق ایران از نفت، شرایط بدتر از گذشته گردیده است:
مطابق قانون نفت 1353، کمپانی های نفتی پیمانکار شرکت ملی نفت ایران شمرده می شدند و چگونگی برخی از این قراردادهایی که در زمان شاه بسته شد را در یادداشت پیش آوردیم . ولی در دوره اخیر ما از جزییات قراردادهای نفتی آگاهی نداریم و از آنچه در خبرگزاریها و سخنان کارکنان نظام و کشاکشهای درونی آنها بر می آید، در می یابیم که کمپانی های نفتی دیگر زیر بار قراردادهای پیمانکاری که در دوره شاه پدید آمد، نرفته و خواهان قراردادهای مشارکتی بدتر از گذشته هستند، آنچنان که آنها را شریک و صاحب اختیار در نفت کشور می سازد. قراردادهای پیشنهادی تازه ایران بنام (IPC) که در سالهای اخیر، گفتگوهای بسیاری برانگیخته و جز متنی کلی جزییات آنها انتشار نیافته است، بگفته برخی از خود کارکنان نظام از باند اصولگرا، برابر خواست کمپانی های نفتی بیگانه و با مشاوره آنها تنظیم یافته است و تعهدات درازمدتی را برای کشور بدنبال داشته و حقوقی به شرکتهای نفتی می دهد که با حاکمیت ملی و اصل ملی بودن منابع کشور، ناسازگار می باشد. بگذریم از رسوایی های گرفتن رشوه و پورسانت در قرارداد با استات اویل و توتال و کرسنت که آبرویی برای این کشور و توده در جهان بجا نگزارده است و بگذریم از محکومیت به غرامتهای میلیارد دلاری در پرونده های کرسنت و فروش گاز به ترکیه و لغو قراردادهای سوآپ و بسیار مانند اینها. گفتنی است، آگاهیهای ما از برخی خیانتهای اینها به کشور به اندازه ایست که در روزنامه ها و خبرگزایهای بیرون کشور انتشار می یابد و یا در جنگ قدرت و کشاکشهای درونی باندهای نظام بیرون می افتد و گرنه خدا می داند در این سالها بر سر داراییها و سرمایه های خداداد این کشور چه آمده که دچار این ورشکستگی و بحران اقتصادی شده است.
آری 67 سال پس از تصویب قانون ملی شدن نفت ما به اینجا رسیده ایم. در اینجاست که باید بیاد این جملات کسروی افتاد که: (این توده افتاده بدیهای خود است و باید چاره اش را هم از آن راه کرد.) این رویدادها و آزمایشها نشان آنست که با شعار و آرزو و خرافات آخوندی و بدون آگاه و آماده ساختن توده و پرداختن به اصلاحات ریشه دار و بزرگ، نمی توان آزادی و استقلال خود را در این جهان پرکشاکش نگهداشت و اگر بخود نیاییم و تکان نخوریم، روزهای بسی تیره تر نیز در پیش است و استقلال و آزادی کشور بیش از پیش لگدمال خواهد شد.
🌸در آغاز سال 1397🌸
سال 1396 کهنه گردید و سال نو دیگری آغاز شد.
بدینسان نه تنها یک سال از عمرمان کاسته گردید بلکه ما ایرانیان نیز برای رهایی از خودکامگی و بدبختیها یک سال فرصت را از دست دادیم.
ما آرزو داریم امسال سال تکان بزرگی در اندیشههای ایرانیان باشد.
تنها از این راهست که میشاید نوروز را خجسته باد گوییم.
این بیگفتگوست که برای همگام گردیدن با مردم کشورهای دمکرات و پیشرفتهی جهان میباید اندیشههای غلط را کنار گزارده ، اندیشههای سازگار با دمکراسی را جانشین آنان گردانیم.
اگر با اندیشههای پوسیده و زیانآور ، دمکراسی برپا شدنی بود میبایست در این صد و اند سال این کار میشد.
👇👇
سال 1396 کهنه گردید و سال نو دیگری آغاز شد.
بدینسان نه تنها یک سال از عمرمان کاسته گردید بلکه ما ایرانیان نیز برای رهایی از خودکامگی و بدبختیها یک سال فرصت را از دست دادیم.
ما آرزو داریم امسال سال تکان بزرگی در اندیشههای ایرانیان باشد.
تنها از این راهست که میشاید نوروز را خجسته باد گوییم.
این بیگفتگوست که برای همگام گردیدن با مردم کشورهای دمکرات و پیشرفتهی جهان میباید اندیشههای غلط را کنار گزارده ، اندیشههای سازگار با دمکراسی را جانشین آنان گردانیم.
اگر با اندیشههای پوسیده و زیانآور ، دمکراسی برپا شدنی بود میبایست در این صد و اند سال این کار میشد.
👇👇
آذری
گفتار دوم ✴️ تركی چگونه و از كی بآذربایجان راه یافته؟..
2-4 ✴️آذربایجان پس از مغولان
پس از مغولان در ایران شورش بس سختی برخاست زیرا چون ابوسعید در سال ٧٣٥ درگذشت و او را جانشینی نبود ، میان سران مغول كشاكش افتاد كه هر یكی مغول پسری را بپادشاهی برداشتند و باهم بجنگ و كشاكش برخاستند و هنوز یك سال از مرگ ابوسعید نمیگذشت كه سه پادشاهی بنیاد یافت و برافتاد و تا سالیانی این كشاكش و لشکركشی پیش میرفت و ایرانیان كه این زمان بسیار خوار و زبون میبودند زیر پا لگدمال میشدند. و چون آذربایجان تختگاه مغول بوده بیشتر این كشاكشها و جنگها در آنجا رخ میداد و بیشتر زیان و آسیب بآنجا میرسید و مردم از پا افتاده نابود میشدند.
👇👇
گفتار دوم ✴️ تركی چگونه و از كی بآذربایجان راه یافته؟..
2-4 ✴️آذربایجان پس از مغولان
پس از مغولان در ایران شورش بس سختی برخاست زیرا چون ابوسعید در سال ٧٣٥ درگذشت و او را جانشینی نبود ، میان سران مغول كشاكش افتاد كه هر یكی مغول پسری را بپادشاهی برداشتند و باهم بجنگ و كشاكش برخاستند و هنوز یك سال از مرگ ابوسعید نمیگذشت كه سه پادشاهی بنیاد یافت و برافتاد و تا سالیانی این كشاكش و لشکركشی پیش میرفت و ایرانیان كه این زمان بسیار خوار و زبون میبودند زیر پا لگدمال میشدند. و چون آذربایجان تختگاه مغول بوده بیشتر این كشاكشها و جنگها در آنجا رخ میداد و بیشتر زیان و آسیب بآنجا میرسید و مردم از پا افتاده نابود میشدند.
👇👇
Ãzari 2-4.pdf
80.1 KB
تركی چگونه و از كی بآذربایجان راه یافته؟..
2-4 ✴️آذربایجان پس از مغولان
#کانال_احمد_کسروی
#آذری
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
2-4 ✴️آذربایجان پس از مغولان
#کانال_احمد_کسروی
#آذری
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @Ahmad_Kasravi
📘 ده سال در عدلیه
🖌 احمد کسروی
✴️ 28) جنگي كه رخ داد
روز دوشنبه دهم آذر هنگام شام ، من بديدن يكي از بازرگانان رفته بودم. در بيرون آمدن ، نميدانم كدام يك از آقا سيد حسين امام يا ميرزا حسين همراهم آمد و در راه گفت : «از ناصري فرمان رسيده كه بقلعه حمله كنند. امشب گرد قلعه را خواهند گرفت كه فردا بجنگ پردازند».
آن شب را من كمتر خوابيدم و چون انديشيدم ديدم راهي در پيش روي ما نيست و ما بايد بيوسان پيشامدها باشيم و به هر پيشامدي در هنگام رخ دادن چارهاي (اگر توانيم) بكنيم. براي هر ساعتي نقشهی جداگانه بكشيم. ...
👇👇
🖌 احمد کسروی
✴️ 28) جنگي كه رخ داد
روز دوشنبه دهم آذر هنگام شام ، من بديدن يكي از بازرگانان رفته بودم. در بيرون آمدن ، نميدانم كدام يك از آقا سيد حسين امام يا ميرزا حسين همراهم آمد و در راه گفت : «از ناصري فرمان رسيده كه بقلعه حمله كنند. امشب گرد قلعه را خواهند گرفت كه فردا بجنگ پردازند».
آن شب را من كمتر خوابيدم و چون انديشيدم ديدم راهي در پيش روي ما نيست و ما بايد بيوسان پيشامدها باشيم و به هر پيشامدي در هنگام رخ دادن چارهاي (اگر توانيم) بكنيم. براي هر ساعتي نقشهی جداگانه بكشيم. ...
👇👇
Telegram
attach 📎
📘 دین و جهان
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش پنجم از نشست دوم
ما نيز همين حال را داشتهايم : ميبينيم جهاني است آراسته و بسامان ، ميگردد و نميفرسايد ، از حالي بحالي ميافتد و چون ميانديشيم ، ميبينيم آن سامان و آراستگي و اين گرديدن و ديگر شدن ، از خودش نتواند بود. اين جهان نه چيزيست كه اينها از آن تواند بود. در جهان يك دسته از باشندگان ماييم كه آدميانيم و بديگر باشندگان برتري داريم و ما ميبينيم كه كمترين دستي در سامان و آراستگي و يا در گرديدن و ديگر شدن جهان نميداريم و خود ناخواهان آمده و ناخواهان ميرويم. اينست ناچار شده ميگوييم : اين جهان را پديد آورنده و گردانندهاي هست و آن را «خدا» ميناميم.
در اينجا چون فرصت گفتگو نيست ، بهمين چند جمله بس ميكنم. اگر كساني ميخواهند داستان را هرچه گشادهتر و روشنتر بدانند «ورجاوند بنياد» را بخوانند.
...
👇
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش پنجم از نشست دوم
ما نيز همين حال را داشتهايم : ميبينيم جهاني است آراسته و بسامان ، ميگردد و نميفرسايد ، از حالي بحالي ميافتد و چون ميانديشيم ، ميبينيم آن سامان و آراستگي و اين گرديدن و ديگر شدن ، از خودش نتواند بود. اين جهان نه چيزيست كه اينها از آن تواند بود. در جهان يك دسته از باشندگان ماييم كه آدميانيم و بديگر باشندگان برتري داريم و ما ميبينيم كه كمترين دستي در سامان و آراستگي و يا در گرديدن و ديگر شدن جهان نميداريم و خود ناخواهان آمده و ناخواهان ميرويم. اينست ناچار شده ميگوييم : اين جهان را پديد آورنده و گردانندهاي هست و آن را «خدا» ميناميم.
در اينجا چون فرصت گفتگو نيست ، بهمين چند جمله بس ميكنم. اگر كساني ميخواهند داستان را هرچه گشادهتر و روشنتر بدانند «ورجاوند بنياد» را بخوانند.
...
👇
Telegram
attach 📎
گفتار دوم
آذری
گفتار دوم ✴️ تركی چگونه و از كی بآذربایجان راه یافته؟..
2-5 ✴️آذربایجان در زمان صفویان
این را بآسانی توان پذیرفت كه جا باز كردن تركی برای خود در آذربایجان و بكنار زدن آن آذری را ، پیش از پادشاهی صفویان انجام گرفته و دلیل این گذشته از چیزهای دیگر حال خود آن خاندان میباشد. زیرا ایشان بیگمان از بومیان آذربایجان بودهاند و زبانشان آذری بوده و ما دوبیتیهایی از شیخ صفی نیای بزرگ ایشان كه در زمان مغول میزیسته در دست میداریم كه آنها را خواهیم آورد. با اینحال چون بزمان شاه اسماعیل بنیادگزار پادشاهی میرسیم میبینیم زبان ایشان تركی گردیده و خود آن شاه بتركی شعرهایی میسروده كه دیوانش در دست است.
👇
آذری
گفتار دوم ✴️ تركی چگونه و از كی بآذربایجان راه یافته؟..
2-5 ✴️آذربایجان در زمان صفویان
این را بآسانی توان پذیرفت كه جا باز كردن تركی برای خود در آذربایجان و بكنار زدن آن آذری را ، پیش از پادشاهی صفویان انجام گرفته و دلیل این گذشته از چیزهای دیگر حال خود آن خاندان میباشد. زیرا ایشان بیگمان از بومیان آذربایجان بودهاند و زبانشان آذری بوده و ما دوبیتیهایی از شیخ صفی نیای بزرگ ایشان كه در زمان مغول میزیسته در دست میداریم كه آنها را خواهیم آورد. با اینحال چون بزمان شاه اسماعیل بنیادگزار پادشاهی میرسیم میبینیم زبان ایشان تركی گردیده و خود آن شاه بتركی شعرهایی میسروده كه دیوانش در دست است.
👇
Telegram
attach 📎
✴️آیا مشروطه یا دمکراسی به بودن قانون اساسی و انجام انتخابات است؟!
«مشروطه [=دمکراسی] تنها بودن قانونها و مجلس شورا نیست.
مشروطه بیک معنی عالیتر دیگریست.
مشروطه معنایش آنست که یک توده میخواهد خودش کارهای خود را اداره کند. میخواهد کسی باو فرمان نراند.
برای آنکه سخن روشن باشد باید دانست ما در زندگانی دو رشته کارها داریم : یکی کارهای خصوصی ، دیگری کارهای عمومی. مثلاً ما باید خانه داشته باشیم ، خواربار تهیه کنیم ، رخت خریم ، کفش خریم ، اگر ناخوش شدیم بنزد پزشک رویم. اینها کارهاییست که هر خانوادهای خودش برای خودش انجام میدهد.
ولی بدیهیست که زندگانی تنها با اینها نمیچرخد. بیک رشته کارهای دیگری هم نیاز هست. ما در این شهر که هستیم باید آن را پاکیزه داریم ، باید دزدان را مانع شویم ، از شیوع بیماریها جلو گیریم ، عدلیهای باشد که اگر دو کس دعوا داشتند بآنجا رجوع کنند ، راهها امنیت میخواهد تا کاروانها بیایند و بروند ، باید با کشورهای همسایه رابطه داشته باشیم و پیمانها بندیم. باین رشته کارها نیز نیاز هست و اینهاست که ما کارهای عمومی یا کارهای کشوری مینامیم.
در زمانهای گذشته این کارها بیک تن سپرده میشد و او پادشاه بود که با میل و ارادهی خود کشور را اداره میکرد ، بمردم نیز فرمان میراند. مردم او را «سایهی خدا» میشناختند و فرمان میبردند و تکلیفی هم نداشتند.
باین معنی مردم در آن روز نه اراده و اختیاری در کارهای کشور داشتند و نه مسئول بودند. مسئول تنها پادشاه بود.
این ترتیب هزارها سال در جریان بوده تا خردمندانی برخاسته و چنین گفتهاند : چرا یک تن بدیگران فرمان راند؟!.. چرا مردم خودشان کارهای کشور را اداره نکنند؟!.. اینها را گفته با دلیل ثابت کردهاند که یک پادشاه هر قدر هوشیار و خردمند باشد نخواهد توانست مصالح کشور را چنانکه شایسته است تشخیص دهد ، نخواهد توانست کارها را از راهش بانجام رساند.
در نتیجهی این مشروطه پیدا شده. باین معنی ، این حرفها در مردم تأثیر کرده که در همه جا بشورش برخاسته و دستگاه استبدادی پادشاهان را برانداخته خودشان رشتهی کارهای کشور را بدست گرفتهاند.
پس در مشروطه افراد خودشان کارهای کشور را اداره میکنند.
هر فردی از ایشان مسئولیتی بگردن دارد ، هر فردی باید بکشور و کارهای آن علاقهمند باشد و هر زمان که نیاز افتاد از فداکاری با جان و مال بازنایستد. این وظیفهی اوست ، این باو واجب است.
ولی در ایران کم کسی مشروطه را باین معنی فهمیده.
کم کسی خود را در برابر کشور و توده مسئول میداند.
اگر حقیقت را بخواهیم کسانی که در ایران پیشگام شدند و مشروطه را روان گردانیدند ، آنها نیز مشروطه را باین معنی نمیدانستند. اینست نخواستهاند بمردم نیز بفهمانند.
بهرحال در ایران امروز یکی از کارهای بسیار مهم اینست که کتابچهها نوشته شود و سخنرانیها در رادیو بعمل آید و بمردم معنی مشروطه فهمانیده شود.
مشروطه والاترین شکل حکومت است.
امروز بیشتری از تودههای پیشرفته و بزرگ جهان ـ از کشورهای متحدهی آمریکا و انگلستان و فرانسه و دیگران ـ با مشروطه اداره میشوند.
اینها باید بمردم فهمانیده شود.
فهمیدن مردم معنی مشروطه را و علاقهمندی آنها بکشور و کارهای کشوری تأثیر محسوس خواهد داشت
و بسیاری از دشواریهای امروزی را آسان خواهد گردانید.
گاهی کسانی میگویند : «این توده شایستهی مشروطه نیست».
میگویم : باید کوشید و آنها را شایسته گردانید ، نه اینکه از مشروطه چشم پوشید».
(«امروز چاره چیست؟» سات 39 تا 41)
«مشروطه [=دمکراسی] تنها بودن قانونها و مجلس شورا نیست.
مشروطه بیک معنی عالیتر دیگریست.
مشروطه معنایش آنست که یک توده میخواهد خودش کارهای خود را اداره کند. میخواهد کسی باو فرمان نراند.
برای آنکه سخن روشن باشد باید دانست ما در زندگانی دو رشته کارها داریم : یکی کارهای خصوصی ، دیگری کارهای عمومی. مثلاً ما باید خانه داشته باشیم ، خواربار تهیه کنیم ، رخت خریم ، کفش خریم ، اگر ناخوش شدیم بنزد پزشک رویم. اینها کارهاییست که هر خانوادهای خودش برای خودش انجام میدهد.
ولی بدیهیست که زندگانی تنها با اینها نمیچرخد. بیک رشته کارهای دیگری هم نیاز هست. ما در این شهر که هستیم باید آن را پاکیزه داریم ، باید دزدان را مانع شویم ، از شیوع بیماریها جلو گیریم ، عدلیهای باشد که اگر دو کس دعوا داشتند بآنجا رجوع کنند ، راهها امنیت میخواهد تا کاروانها بیایند و بروند ، باید با کشورهای همسایه رابطه داشته باشیم و پیمانها بندیم. باین رشته کارها نیز نیاز هست و اینهاست که ما کارهای عمومی یا کارهای کشوری مینامیم.
در زمانهای گذشته این کارها بیک تن سپرده میشد و او پادشاه بود که با میل و ارادهی خود کشور را اداره میکرد ، بمردم نیز فرمان میراند. مردم او را «سایهی خدا» میشناختند و فرمان میبردند و تکلیفی هم نداشتند.
باین معنی مردم در آن روز نه اراده و اختیاری در کارهای کشور داشتند و نه مسئول بودند. مسئول تنها پادشاه بود.
این ترتیب هزارها سال در جریان بوده تا خردمندانی برخاسته و چنین گفتهاند : چرا یک تن بدیگران فرمان راند؟!.. چرا مردم خودشان کارهای کشور را اداره نکنند؟!.. اینها را گفته با دلیل ثابت کردهاند که یک پادشاه هر قدر هوشیار و خردمند باشد نخواهد توانست مصالح کشور را چنانکه شایسته است تشخیص دهد ، نخواهد توانست کارها را از راهش بانجام رساند.
در نتیجهی این مشروطه پیدا شده. باین معنی ، این حرفها در مردم تأثیر کرده که در همه جا بشورش برخاسته و دستگاه استبدادی پادشاهان را برانداخته خودشان رشتهی کارهای کشور را بدست گرفتهاند.
پس در مشروطه افراد خودشان کارهای کشور را اداره میکنند.
هر فردی از ایشان مسئولیتی بگردن دارد ، هر فردی باید بکشور و کارهای آن علاقهمند باشد و هر زمان که نیاز افتاد از فداکاری با جان و مال بازنایستد. این وظیفهی اوست ، این باو واجب است.
ولی در ایران کم کسی مشروطه را باین معنی فهمیده.
کم کسی خود را در برابر کشور و توده مسئول میداند.
اگر حقیقت را بخواهیم کسانی که در ایران پیشگام شدند و مشروطه را روان گردانیدند ، آنها نیز مشروطه را باین معنی نمیدانستند. اینست نخواستهاند بمردم نیز بفهمانند.
بهرحال در ایران امروز یکی از کارهای بسیار مهم اینست که کتابچهها نوشته شود و سخنرانیها در رادیو بعمل آید و بمردم معنی مشروطه فهمانیده شود.
مشروطه والاترین شکل حکومت است.
امروز بیشتری از تودههای پیشرفته و بزرگ جهان ـ از کشورهای متحدهی آمریکا و انگلستان و فرانسه و دیگران ـ با مشروطه اداره میشوند.
اینها باید بمردم فهمانیده شود.
فهمیدن مردم معنی مشروطه را و علاقهمندی آنها بکشور و کارهای کشوری تأثیر محسوس خواهد داشت
و بسیاری از دشواریهای امروزی را آسان خواهد گردانید.
گاهی کسانی میگویند : «این توده شایستهی مشروطه نیست».
میگویم : باید کوشید و آنها را شایسته گردانید ، نه اینکه از مشروطه چشم پوشید».
(«امروز چاره چیست؟» سات 39 تا 41)
📘 دین و جهان
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش یکم از نشست سوم
در نشستهای گذشته از ايرادهايي كه كساني بنام بيديني بما ميگيرند سخن رانديم و ميخواهم در اين نشست بزمينهي ديگري درآيم :
باشد شما شنيدهايد كه دكتر اراني گفتاري در مهنامهي «دنيا» زير عنوان «عرفان و اصول مادي» نوشته بوده كه بتازگي در دفتري جداگانه بچاپ رسيده و چون در اين گفتار سخنانيست كه با گفتههاي ما ناسازگار ميباشد ، كساني خواستار شدهاند در آن باره هم گفتگويي كنيم.
نخست بايد بگويم : دكتر اراني جوان دانشمندي ميبود و من با او دوستي ميداشتم. بويژه در سال آخر آزاديش كه بارها در ادارهاش با او ديدار ميكردم و گفتگوهايي نيز در ميانه ميرفت. همچنان در ديوان جنايي كه محاكمهي او و همراهانش ميرفت من چون يكي از وكلا ميبودم هر روز او را ميديدم و آنچه ميتوانستیم دوستي و مهرباني دريغ نميداشتیم و سپس كه مرگش را شنيدم افسوس بسيار خوردم. ايران بچنان جوانان دانشمند نياز بسيار ميدارد.
...
👇
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش یکم از نشست سوم
در نشستهای گذشته از ايرادهايي كه كساني بنام بيديني بما ميگيرند سخن رانديم و ميخواهم در اين نشست بزمينهي ديگري درآيم :
باشد شما شنيدهايد كه دكتر اراني گفتاري در مهنامهي «دنيا» زير عنوان «عرفان و اصول مادي» نوشته بوده كه بتازگي در دفتري جداگانه بچاپ رسيده و چون در اين گفتار سخنانيست كه با گفتههاي ما ناسازگار ميباشد ، كساني خواستار شدهاند در آن باره هم گفتگويي كنيم.
نخست بايد بگويم : دكتر اراني جوان دانشمندي ميبود و من با او دوستي ميداشتم. بويژه در سال آخر آزاديش كه بارها در ادارهاش با او ديدار ميكردم و گفتگوهايي نيز در ميانه ميرفت. همچنان در ديوان جنايي كه محاكمهي او و همراهانش ميرفت من چون يكي از وكلا ميبودم هر روز او را ميديدم و آنچه ميتوانستیم دوستي و مهرباني دريغ نميداشتیم و سپس كه مرگش را شنيدم افسوس بسيار خوردم. ايران بچنان جوانان دانشمند نياز بسيار ميدارد.
...
👇
Telegram
attach 📎
📘 ده سال در عدلیه
🖌 احمد کسروی
✴️ 29) چگونه سردار سپه بخوزستان درآمد
در آن سه ماه در شوشتر بما نامه و روزنامه و تلگراف نرسيده ، از پيشامدهاي ناصري و ديگر جاها بيكبار ناآگاه مانده بوديم. اين هنگام بجستجو درآمديم و دانسته شد خزعل تلگراف زينهارخواهي به سردار سپه نموده و او كه در بندر ديلم وزيدان ميبوده آهنگ ناصري كرده كه فردا پانزدهم آذر به ناصري خواهد رسيد.
فردا مدعيالعموم با من در اتومبيلي نشسته آهنگ ناصري كرديم. در بند قير كار ناسنجيدهاي از ...
👇👇
🖌 احمد کسروی
✴️ 29) چگونه سردار سپه بخوزستان درآمد
در آن سه ماه در شوشتر بما نامه و روزنامه و تلگراف نرسيده ، از پيشامدهاي ناصري و ديگر جاها بيكبار ناآگاه مانده بوديم. اين هنگام بجستجو درآمديم و دانسته شد خزعل تلگراف زينهارخواهي به سردار سپه نموده و او كه در بندر ديلم وزيدان ميبوده آهنگ ناصري كرده كه فردا پانزدهم آذر به ناصري خواهد رسيد.
فردا مدعيالعموم با من در اتومبيلي نشسته آهنگ ناصري كرديم. در بند قير كار ناسنجيدهاي از ...
👇👇
Telegram
attach 📎