پاکدینی ـ احمد کسروی pinned «📘 گفت و شنید 🖌 احمد کسروی ✴️ بخش پانزدهم همچنان ميدانيم در سال ١٢٦٠ [قمري] نجيبپاشا والي بغداد لشکر بسر همان كربلا آورد و با توپ و تفنگ آنجا را بگشاد. لشکريان او نُههزار تن را كشتند. اين عبارت ناسخ التواريخ است : «در بقعهی سيدالشهدا و حضرت عباس نهرها…»
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️ نگه داشتن کیشی که خرد آن را نمی پذیرد گناهست یا ثواب؟
«یك بدبختیای گریبانگیر ایرانیان گردیده و آن اینست كه كسانی كه بیك كیش ـ چه بهایی و چه شیعی و چه صوفی و چه هر كیش دیگری ـ گرویده چنین میپندارد كه باید آن را هیچگاه رها نكند
و اگر رها كرد یك گناهی كرده است ،
این را بیكبار فراموش كردهاند كه خدا به هر كسی خرد داده كه باید براهنمایی آن نیك و بد و راست و دروغ را بشناسند
و در كیش نیز باید آن را با خرد سنجید و راست و كجش را دانست.
آری از بدبختی این را فراموش كردهاند
و اینست ما چون بیك كیش ایراد میگیریم گروندگان آن كیش بجای اینكه گفتههای ما را با فهم و خرد بسنجند و چون دیدند ایرادهای ما راستست كیش بیپای خود را رها كنند ایرادهای ما را كه میشنوند بدست و پا میفتند كه از یک راهی پردهپوشی نمایند یا از در دشمنی درآیند یا بپاسخهای مغالطهآمیز پردازند.
این همان «بیكارگی خرد» است كه همیشه گفتهایم و جای افسوسست كه ایرانیان گرفتار چنین دردی شدهاند.
این نشان پستی حال یك توده میباشد».
(پرچم روزانه شمارهی 254)
«یك بدبختیای گریبانگیر ایرانیان گردیده و آن اینست كه كسانی كه بیك كیش ـ چه بهایی و چه شیعی و چه صوفی و چه هر كیش دیگری ـ گرویده چنین میپندارد كه باید آن را هیچگاه رها نكند
و اگر رها كرد یك گناهی كرده است ،
این را بیكبار فراموش كردهاند كه خدا به هر كسی خرد داده كه باید براهنمایی آن نیك و بد و راست و دروغ را بشناسند
و در كیش نیز باید آن را با خرد سنجید و راست و كجش را دانست.
آری از بدبختی این را فراموش كردهاند
و اینست ما چون بیك كیش ایراد میگیریم گروندگان آن كیش بجای اینكه گفتههای ما را با فهم و خرد بسنجند و چون دیدند ایرادهای ما راستست كیش بیپای خود را رها كنند ایرادهای ما را كه میشنوند بدست و پا میفتند كه از یک راهی پردهپوشی نمایند یا از در دشمنی درآیند یا بپاسخهای مغالطهآمیز پردازند.
این همان «بیكارگی خرد» است كه همیشه گفتهایم و جای افسوسست كه ایرانیان گرفتار چنین دردی شدهاند.
این نشان پستی حال یك توده میباشد».
(پرچم روزانه شمارهی 254)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️اگر این بدل دینست چرا تاکنون به جلوگیری برنخاستهاید؟!
«این ایرادها[به کیششان] را كه میگیریم [ملایان] میگویند : «اینها عقیدهی عوامست چه ربط باصل دین دارد؟!.. ما اصل دین را میگوییم..»
میگویم اصل دین چیست؟!.. كجاست؟!. شما اگر اصل دین را میشناسید پس چرا نگرفتهاید؟!. چرا بمردم یاد ندادهاید؟!..
این در كجای جهانست كه یك مردمی در توی گمراهیهای پست دست و پا زنند و بهانهشان این باشد كه اینها كه در اصل دین ما نیست؟!.
در كجای جهانست كه یك مردمی با صد نادانی بسر برند و با اینحال خود را گمراه ندانند و باصل دین بنازند؟...
ای بیخردان مگر دین هم اصل و بدل دارد؟!.
مگر دین رختست كه دو دست باشد و یكی را بتن كنند و دیگری را در بقچه نگه دارند؟!.
شگفت بهانهای بدست افتاده. یك دسته مردمی در یك سرای فروریخته و ویرانهای بسر برند و عنوانشان این باشد كه اصلش یك سرای درست و باشكوهی بوده!»
✴️✴️✴️
« آنان اصل دین را نمیدانند ، دانستن اصل دین نه بآن آسانیست كه مردم میپندارند.
اگر آنان اصل دین را میشناختند از نخست گرفته بودند و نیاز نداشتند كه بَدَلش را بگیرند و سپس باصل بازگردند.
دوم آنان خواستشان دكانداریست و این یك كالای نوینیست كه ببازار آوردهاند ،
و خواستشان اینست كه هر چیزی را كه دیدند مریدان میپسندند و خریدارش میباشند بگویند از اصل دینست ،
و هرچه را كه دیدند كساد پیدا كرده و دیگر خریداری ندارد (مثلاً نذر سقاخانهی نوروزخان و مانند آن) بگویند اینها از اصل دین نیست.
اینست راز كار ایشان. شیادان پستنهاد بجای آنكه با كوشش و دسترنج نان بخورند باین فریبكاریها برخاستهاند و گمراهان را گمراهتر میگردانند. خدا ریشهی اینان را براندازد».
✴️✴️✴️
«اگر چنین بود كه یك دینی چون اصلش راست و درست بوده از آلودگیهایی كه پیدا كرده باكی نباشد پس بدینهای زردشتی و مسیحی و جهودی چه ایراد هست؟!
مگر آنها نیز اصلش پاك و درست نبوده؟!.»
(پرچم روزانه شمارهی 250)
«این ایرادها[به کیششان] را كه میگیریم [ملایان] میگویند : «اینها عقیدهی عوامست چه ربط باصل دین دارد؟!.. ما اصل دین را میگوییم..»
میگویم اصل دین چیست؟!.. كجاست؟!. شما اگر اصل دین را میشناسید پس چرا نگرفتهاید؟!. چرا بمردم یاد ندادهاید؟!..
این در كجای جهانست كه یك مردمی در توی گمراهیهای پست دست و پا زنند و بهانهشان این باشد كه اینها كه در اصل دین ما نیست؟!.
در كجای جهانست كه یك مردمی با صد نادانی بسر برند و با اینحال خود را گمراه ندانند و باصل دین بنازند؟...
ای بیخردان مگر دین هم اصل و بدل دارد؟!.
مگر دین رختست كه دو دست باشد و یكی را بتن كنند و دیگری را در بقچه نگه دارند؟!.
شگفت بهانهای بدست افتاده. یك دسته مردمی در یك سرای فروریخته و ویرانهای بسر برند و عنوانشان این باشد كه اصلش یك سرای درست و باشكوهی بوده!»
✴️✴️✴️
« آنان اصل دین را نمیدانند ، دانستن اصل دین نه بآن آسانیست كه مردم میپندارند.
اگر آنان اصل دین را میشناختند از نخست گرفته بودند و نیاز نداشتند كه بَدَلش را بگیرند و سپس باصل بازگردند.
دوم آنان خواستشان دكانداریست و این یك كالای نوینیست كه ببازار آوردهاند ،
و خواستشان اینست كه هر چیزی را كه دیدند مریدان میپسندند و خریدارش میباشند بگویند از اصل دینست ،
و هرچه را كه دیدند كساد پیدا كرده و دیگر خریداری ندارد (مثلاً نذر سقاخانهی نوروزخان و مانند آن) بگویند اینها از اصل دین نیست.
اینست راز كار ایشان. شیادان پستنهاد بجای آنكه با كوشش و دسترنج نان بخورند باین فریبكاریها برخاستهاند و گمراهان را گمراهتر میگردانند. خدا ریشهی اینان را براندازد».
✴️✴️✴️
«اگر چنین بود كه یك دینی چون اصلش راست و درست بوده از آلودگیهایی كه پیدا كرده باكی نباشد پس بدینهای زردشتی و مسیحی و جهودی چه ایراد هست؟!
مگر آنها نیز اصلش پاك و درست نبوده؟!.»
(پرچم روزانه شمارهی 250)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
این کتاب را از کتابخانهی پاکدینی به نشانی @pakdini_bot بخش «کتابهای احمد کسروی» / «اجتماعی» دریافت کنید.
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️چه بسیار دشوارها كه به آسانی پیش رفته✴️
كسانی میگویند : این راه كه شما پیش گرفتهاید راه بسیار دوریست.
میگویم : همانا كه نیك نیندیشیدهاید ، و خواست ما را نمیدانید.
ما میگوییم : جهانیان باید معنی راست زندگی را بشناسند ، و به آیین خرد زندگی كنند ،
و برای این كار یک راه بیشتر نیست : باید معنی زندگی را روشن گردانیم ، گمراهیها را براندازیم ، خردها را به تكان آوریم ، یك آیین بخردانه بنیاد گزاریم.
باید آمیغها[=حقایق] را بازنماییم ، خردمندان و پاكدلان را از دور و نزدیك با خود همدست گردانیم.
اینست راه و جز این نیست.
برخی میگویند : پیش نرود. میگویم : آن اندیشهی پست شما است.
دیگران میگویند : كار بسیار دشواریست.
میگویم : چه بسیار دشوارها كه به آسانی پیش رفته ، بویژه در كاری كه خواست خدا پشتیبان است.
میگویند : از نكوهشها كه به شاعران و صوفیان میكنید ، و از خردهها كه به كیشها میگیرید بسیاری میرنجند.
میگویم : ما را از رنجش آنان چه باكست؟!.
آنان اگر بخرد و پاكدرون بودندی از آمیغها نرنجیدندی ، و چون نیستند چه بهتر كه برنجند و از ما كناره جویند.
پرچم نیمهماهه ـ سال یکم ـ شمارهی یکم ـ نیمهی یکم فروردین ماه 1322
كسانی میگویند : این راه كه شما پیش گرفتهاید راه بسیار دوریست.
میگویم : همانا كه نیك نیندیشیدهاید ، و خواست ما را نمیدانید.
ما میگوییم : جهانیان باید معنی راست زندگی را بشناسند ، و به آیین خرد زندگی كنند ،
و برای این كار یک راه بیشتر نیست : باید معنی زندگی را روشن گردانیم ، گمراهیها را براندازیم ، خردها را به تكان آوریم ، یك آیین بخردانه بنیاد گزاریم.
باید آمیغها[=حقایق] را بازنماییم ، خردمندان و پاكدلان را از دور و نزدیك با خود همدست گردانیم.
اینست راه و جز این نیست.
برخی میگویند : پیش نرود. میگویم : آن اندیشهی پست شما است.
دیگران میگویند : كار بسیار دشواریست.
میگویم : چه بسیار دشوارها كه به آسانی پیش رفته ، بویژه در كاری كه خواست خدا پشتیبان است.
میگویند : از نكوهشها كه به شاعران و صوفیان میكنید ، و از خردهها كه به كیشها میگیرید بسیاری میرنجند.
میگویم : ما را از رنجش آنان چه باكست؟!.
آنان اگر بخرد و پاكدرون بودندی از آمیغها نرنجیدندی ، و چون نیستند چه بهتر كه برنجند و از ما كناره جویند.
پرچم نیمهماهه ـ سال یکم ـ شمارهی یکم ـ نیمهی یکم فروردین ماه 1322
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️ چگونه میتوان یگانه گردید؟!..
«شما اگر تاریخ خواندهاید ، چه برانگیختگان خدا و چه دیگر پیشوایان هیچكدام این نكرده كه چون برخاست به آواز بلند بگوید : «مردم یگانگی نمایید» یا ستایش از یگانگی سراید ، یا از ایستادگی برخی از نادانان ترسیده از سخن خود بازایستد ،
بلكه همگی راهشان این بوده كه با گمراهیها و نادانیها كه مایهی پراكندگی و بیپروایی مردم بوده به نبرد پرداخته آنها را برانداخته
و راستیها را در دلها جا دادهاند و در نتیجه ، همین یك دسته بگفتههای او گردن گزارده خواه ناخواه همدست و یگانه گردیدهاند
و آنان با دست همین دسته كار خود را پیش بردهاند.
پیغمبر اسلام چه كرد؟!. آیا آواز بلند كرد «اتحدوا ایها العرب» ، آیا بستایشهای خشكی از «اتحاد» پرداخت؟!
آیا نه آنست كه با بتپرستی و دیگر گمراهیها نبرد آغازید و از دشمنی های بوجهل و بوسفیان و بولهب نترسید؟!.
✴️✴️✴️...
در ایران تا كیشهای شیعی و سنی و شیخی و متشرع و كریمخانی و بهایی و مسیحی و زردشتی و صوفیگری و فلسفه و خراباتیگری و مادیگری و مانند اینها هست یگانگی نشدنیست
تا بهایی بهاییست و شیعی شیعی یگانگی در میان آنها نخواهد بود.
بهایی خواهد گفت : امام زمان آمده ، شیعی خواهد گفت نیامده.
بهایی باین ریشخند خواهد نمود و شیعی بآن دشنام خواهد داد.
بهایی نابودی این را خواهد خواست و شیعی بآزار او خواهد كوشید.
تنها این دو تا نیست دیگران نیز چنینند.
و اینست باید باین پراكندگیها چاره كرده شود و ما نیز بآن میكوشیم».
(پرچم روزانه شمارهی 251)
«شما اگر تاریخ خواندهاید ، چه برانگیختگان خدا و چه دیگر پیشوایان هیچكدام این نكرده كه چون برخاست به آواز بلند بگوید : «مردم یگانگی نمایید» یا ستایش از یگانگی سراید ، یا از ایستادگی برخی از نادانان ترسیده از سخن خود بازایستد ،
بلكه همگی راهشان این بوده كه با گمراهیها و نادانیها كه مایهی پراكندگی و بیپروایی مردم بوده به نبرد پرداخته آنها را برانداخته
و راستیها را در دلها جا دادهاند و در نتیجه ، همین یك دسته بگفتههای او گردن گزارده خواه ناخواه همدست و یگانه گردیدهاند
و آنان با دست همین دسته كار خود را پیش بردهاند.
پیغمبر اسلام چه كرد؟!. آیا آواز بلند كرد «اتحدوا ایها العرب» ، آیا بستایشهای خشكی از «اتحاد» پرداخت؟!
آیا نه آنست كه با بتپرستی و دیگر گمراهیها نبرد آغازید و از دشمنی های بوجهل و بوسفیان و بولهب نترسید؟!.
✴️✴️✴️...
در ایران تا كیشهای شیعی و سنی و شیخی و متشرع و كریمخانی و بهایی و مسیحی و زردشتی و صوفیگری و فلسفه و خراباتیگری و مادیگری و مانند اینها هست یگانگی نشدنیست
تا بهایی بهاییست و شیعی شیعی یگانگی در میان آنها نخواهد بود.
بهایی خواهد گفت : امام زمان آمده ، شیعی خواهد گفت نیامده.
بهایی باین ریشخند خواهد نمود و شیعی بآن دشنام خواهد داد.
بهایی نابودی این را خواهد خواست و شیعی بآزار او خواهد كوشید.
تنها این دو تا نیست دیگران نیز چنینند.
و اینست باید باین پراكندگیها چاره كرده شود و ما نیز بآن میكوشیم».
(پرچم روزانه شمارهی 251)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی via @chToolsBot
📘 گفت و شنید
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش نهم
شما از من پرسيديد : «ايرادتان بمذهب شيعه چيست؟!.» من تاريخچهی آن مذهب را شرح دادم و اينست ايرادهايم را فهرست ميكنم :
١ـ بنياد اين مذهب بر آن بوده كه خليفه بايد از سوي خدا برگزيده شود و اين راست نبوده.
٢ـ آنچه دربارهی اجبار امام علي بن ابيطالب به بيعت و اذيت دختر پيغمبر و امثال اينها گفته شده سرتاپا دروغست و آن توهيني كه شيعيان به شيخين و ديگر ياران پيغمبر كردهاند ناداني و بدنهادي بزرگي از ايشان بوده است.
٣ـ اينكه امام ششم شما و جانشينان او دعوي خلافت كردهاند من نميدانم خليفهی خانهنشين كه دعوي خود را هم پنهان ميكرده چه معني توانستي داشت؟!.
...
👇👇
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش نهم
شما از من پرسيديد : «ايرادتان بمذهب شيعه چيست؟!.» من تاريخچهی آن مذهب را شرح دادم و اينست ايرادهايم را فهرست ميكنم :
١ـ بنياد اين مذهب بر آن بوده كه خليفه بايد از سوي خدا برگزيده شود و اين راست نبوده.
٢ـ آنچه دربارهی اجبار امام علي بن ابيطالب به بيعت و اذيت دختر پيغمبر و امثال اينها گفته شده سرتاپا دروغست و آن توهيني كه شيعيان به شيخين و ديگر ياران پيغمبر كردهاند ناداني و بدنهادي بزرگي از ايشان بوده است.
٣ـ اينكه امام ششم شما و جانشينان او دعوي خلافت كردهاند من نميدانم خليفهی خانهنشين كه دعوي خود را هم پنهان ميكرده چه معني توانستي داشت؟!.
...
👇👇
Telegram
attach 📎
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی via @chToolsBot
📘 ده سال در عدلیه
🖌 احمد کسروی
✴️ 49) پروندههاي شناسنامهاي و داستان آنها
پرونده هاي شناسنامه اي داستان دراز ميدارد كه ميبايد بكوتاهي ياد كنم : رضا شاه چون قانون «نظام وظيفه» را بكار بست بمردم گران افتاد. پدران و مادران نمي خواستند پسران خود را بسربازخانه فرستند. از سوي ديگر ملايان از روي كيش خود بسربازي رفتن را حرام مي شمردند. كه اگر فراموش نشده چند رشته آشوبها نيز پديد آمد.
بهر حال كسان بسياري بويژه از توانگران و زورمندان نمي خواستند پسرانشان بسربازي روند و راهيكه براي اين كار مي شناختند آن بود كه سال فرزندان خود را بيش از بيست و شش نشان دهند ، و براي آنكه اينكار را پيش برند پسران بعدليه آمده ...
👇👇
🖌 احمد کسروی
✴️ 49) پروندههاي شناسنامهاي و داستان آنها
پرونده هاي شناسنامه اي داستان دراز ميدارد كه ميبايد بكوتاهي ياد كنم : رضا شاه چون قانون «نظام وظيفه» را بكار بست بمردم گران افتاد. پدران و مادران نمي خواستند پسران خود را بسربازخانه فرستند. از سوي ديگر ملايان از روي كيش خود بسربازي رفتن را حرام مي شمردند. كه اگر فراموش نشده چند رشته آشوبها نيز پديد آمد.
بهر حال كسان بسياري بويژه از توانگران و زورمندان نمي خواستند پسرانشان بسربازي روند و راهيكه براي اين كار مي شناختند آن بود كه سال فرزندان خود را بيش از بيست و شش نشان دهند ، و براي آنكه اينكار را پيش برند پسران بعدليه آمده ...
👇👇
Telegram
attach 📎
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️نجات کشور به چه نیازمند است؟!
«امروز برای نجات ایران یک جمعیت میخواهد ،
یک جمعیت ایرانخواه بیطرف ، یک جمعیت ریشهدار آبرومند».
(«امروز چاره چیست؟» سات 29)
«اولاً این جمعیت باید دارای حقیقت باشد.
باین معنی یک دسته از روی فهم و بینش احتیاجات ایران را بدیده گیرند ...
از روی اینها موادی تهیه کنند که برنامهی زندگانی توده و سیاست کشور باشد ،
و خودشان آنها را بپذیرند و محترم شمارند و آرزومند اجرایش باشند ،
بکوششهای خود قیمت داده برای فداکاری در آن راه آماده باشند.
دربارهی آن مواد کتابها نویسند ، سخنرانیها کنند ، روزنامههاشان آنها را دنبال کند ، تا بدینسان تودهی انبوه را آگاه گردانند و با خود همراه سازند و زمینه برای اجرای مواد آماده گردانند.
ثانیاً کسانی که باین جمعیت میآیند باید برای خود سودی منظور ندارند.
مقصودشان آن نباشد که پارتی پیدا کنند و از فلان اداره کار بگیرند ، در فلان وزارتخانه مدیرکل باشند.
بنام غیرت و مردانگی پا بمیان نهند و خواستشان این باشد که بیست ملیون مردم را از بدبختی رهانند.
مزدی که برای خود در نظر گیرند جز نیکنامی و شهرت تاریخی نباشد.
در این کشور از بس اندیشهها کوتاه شده ، بیشتر مردم چنین میپندارند که به هر کاری که میآیند باید برای خود سودی منظور دارند. کوشیدن در راه کشور و توده در نزد آنها دارای معنی نیست. دخالت در کارهای توده و سودجویی از آن راه در ایران پیشهای گردیده.
این دبستان فساد در ایران از سالهاست تأسیس یافته و پیاپی شاگرد بیرون میدهد. فلان آقا میهنپرست است. چه کار میکند؟.. به اینجا و آنجا میدود ، آواز بآوازها میاندازد ، پول درمیآورد ، ثروت میاندوزد ، تحصیل جاه و شکوه میکند.
بهترین میهنپرستان در این کشور کسانیند که تا زیان یا ترسی درمیان نباشد ـ غلط یا درست ـ بسود میهن میکوشند. ولی اگر ترسی یا زیانی درمیان بود بخود حق میدهند که میهن و سود آن را فراموش کنند و بخاموشی گرایند ، بلکه اگر نیاز افتاد بزیان آن هم بکوشند».
(«امروز چاره چیست؟» سات 34)
«امروز برای نجات ایران یک جمعیت میخواهد ،
یک جمعیت ایرانخواه بیطرف ، یک جمعیت ریشهدار آبرومند».
(«امروز چاره چیست؟» سات 29)
«اولاً این جمعیت باید دارای حقیقت باشد.
باین معنی یک دسته از روی فهم و بینش احتیاجات ایران را بدیده گیرند ...
از روی اینها موادی تهیه کنند که برنامهی زندگانی توده و سیاست کشور باشد ،
و خودشان آنها را بپذیرند و محترم شمارند و آرزومند اجرایش باشند ،
بکوششهای خود قیمت داده برای فداکاری در آن راه آماده باشند.
دربارهی آن مواد کتابها نویسند ، سخنرانیها کنند ، روزنامههاشان آنها را دنبال کند ، تا بدینسان تودهی انبوه را آگاه گردانند و با خود همراه سازند و زمینه برای اجرای مواد آماده گردانند.
ثانیاً کسانی که باین جمعیت میآیند باید برای خود سودی منظور ندارند.
مقصودشان آن نباشد که پارتی پیدا کنند و از فلان اداره کار بگیرند ، در فلان وزارتخانه مدیرکل باشند.
بنام غیرت و مردانگی پا بمیان نهند و خواستشان این باشد که بیست ملیون مردم را از بدبختی رهانند.
مزدی که برای خود در نظر گیرند جز نیکنامی و شهرت تاریخی نباشد.
در این کشور از بس اندیشهها کوتاه شده ، بیشتر مردم چنین میپندارند که به هر کاری که میآیند باید برای خود سودی منظور دارند. کوشیدن در راه کشور و توده در نزد آنها دارای معنی نیست. دخالت در کارهای توده و سودجویی از آن راه در ایران پیشهای گردیده.
این دبستان فساد در ایران از سالهاست تأسیس یافته و پیاپی شاگرد بیرون میدهد. فلان آقا میهنپرست است. چه کار میکند؟.. به اینجا و آنجا میدود ، آواز بآوازها میاندازد ، پول درمیآورد ، ثروت میاندوزد ، تحصیل جاه و شکوه میکند.
بهترین میهنپرستان در این کشور کسانیند که تا زیان یا ترسی درمیان نباشد ـ غلط یا درست ـ بسود میهن میکوشند. ولی اگر ترسی یا زیانی درمیان بود بخود حق میدهند که میهن و سود آن را فراموش کنند و بخاموشی گرایند ، بلکه اگر نیاز افتاد بزیان آن هم بکوشند».
(«امروز چاره چیست؟» سات 34)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️اصلاح و بهبود معاش کارگران و رنجکشان
اصلاح و بهبود معاش کارگران و رنجکشان از دیگر اصلاحاتی است که باید بدیده داشت.
این را تاکنون به عهدهی «عرضه و تقاضا» گزاردهاند که بیدادگرانه است. در جایی که کارگر فراوانست و کار کم ، تا میشده از دستمزدی که با آن میتوان یک زندگی حداقلی را گذرانید کاسته حتا یک سوم آن را به کارگر (همچنین به کارمند) دادهاند.
در هر حال این زمینهایست که نمیتوان به آن بیپروایی کرد. در این بخش باید تا میتوان بدادگری نزدیک گردید و آن را نمیتوان به عهدهی «عرضه و تقاضا» گزارد.
✴️ «همه میدانیم که گروه بزرگی از مردم این کشور کار میکنند و رنج میکشند و زندگانی توده را براه میاندازند
و در همانحال خودشان و خانوادههاشان بآتش نداری میسوزند و زندگانی را با صد سختی بسر میبرند.
چرخ زندگانی ما را کیها میگردانند؟..
کارگران کارخانهها ، شاگردان دکانها ، هیزمشکنها ، باربرها ، خشتمالها ، ناوهکشها ، ...
اینهایند که رنج میکشند و برای ما کار میکنند».
«باید باینها دل سوزانید. راهش هم اینست که ما ببینیم امروز زندگانی متوسط یک خانواده (یک خانوادهی پنج نفری) ، چه مبلغ خرج دارد و همان را میزان حقوق مزد کارگران و رنجکشان گردانیم.
همین رفتار را با پاسبانها باید کرد ، با سُپورها باید کرد ، با نظامیان باید کرد ، با کارمندان پایینرتبهی ادارات باید کرد.
این چه نامردیست که کارگران رنج کشند و وسایل زندگی برای ما تهیه کنند و خودشان بیبهره باشند؟!..
این چه نامردیست که ما شب با فرزندان خود آسوده بخوابیم و این نیندیشیم که پاسبانهایی که در خیابانها ، در سرما و گرما ، میگردند و در راه پاسداری بما بیداری میکشند آنها نیز فرزندانی دارند ،
این نیندیشیم که باید بآنها چندان حقوق داد که باری وسایل ضروری زندگانی خانوادههاشان آماده گردد؟!..».
(« امروز چاره چیست؟» سات 43 و 44)
اصلاح و بهبود معاش کارگران و رنجکشان از دیگر اصلاحاتی است که باید بدیده داشت.
این را تاکنون به عهدهی «عرضه و تقاضا» گزاردهاند که بیدادگرانه است. در جایی که کارگر فراوانست و کار کم ، تا میشده از دستمزدی که با آن میتوان یک زندگی حداقلی را گذرانید کاسته حتا یک سوم آن را به کارگر (همچنین به کارمند) دادهاند.
در هر حال این زمینهایست که نمیتوان به آن بیپروایی کرد. در این بخش باید تا میتوان بدادگری نزدیک گردید و آن را نمیتوان به عهدهی «عرضه و تقاضا» گزارد.
✴️ «همه میدانیم که گروه بزرگی از مردم این کشور کار میکنند و رنج میکشند و زندگانی توده را براه میاندازند
و در همانحال خودشان و خانوادههاشان بآتش نداری میسوزند و زندگانی را با صد سختی بسر میبرند.
چرخ زندگانی ما را کیها میگردانند؟..
کارگران کارخانهها ، شاگردان دکانها ، هیزمشکنها ، باربرها ، خشتمالها ، ناوهکشها ، ...
اینهایند که رنج میکشند و برای ما کار میکنند».
«باید باینها دل سوزانید. راهش هم اینست که ما ببینیم امروز زندگانی متوسط یک خانواده (یک خانوادهی پنج نفری) ، چه مبلغ خرج دارد و همان را میزان حقوق مزد کارگران و رنجکشان گردانیم.
همین رفتار را با پاسبانها باید کرد ، با سُپورها باید کرد ، با نظامیان باید کرد ، با کارمندان پایینرتبهی ادارات باید کرد.
این چه نامردیست که کارگران رنج کشند و وسایل زندگی برای ما تهیه کنند و خودشان بیبهره باشند؟!..
این چه نامردیست که ما شب با فرزندان خود آسوده بخوابیم و این نیندیشیم که پاسبانهایی که در خیابانها ، در سرما و گرما ، میگردند و در راه پاسداری بما بیداری میکشند آنها نیز فرزندانی دارند ،
این نیندیشیم که باید بآنها چندان حقوق داد که باری وسایل ضروری زندگانی خانوادههاشان آماده گردد؟!..».
(« امروز چاره چیست؟» سات 43 و 44)