Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی via @chToolsBot
📘 دین و جهان
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش دوم از نشست چهارم
بلكه اگر راستي را خواهيم اين نادانيها جلوگير سامان يافتن زندگاني و از ميان برخاستن بينواييها خواهد بود. اين چيزها چندان روشنست كه من در شگفتم چگونه كساني اينها را درنمي‌يابند.
براي مثل ميگوييم : در ايران يك رشته از گمراهيها و نادانيها بدآموزيهاییست كه خراباتيان ـ يا بهتر گوييم خيام و حافظ ـ در شعرهاي خود گنجانيده‌اند : «جهان هيچست و پوچست ، بايد پروايش نداشت و ارجي بآن نگزاشت ، بايد دربند گذشته و آينده نبود و زندگي را با مستي و سرخوشي بسر برد ، در جهان بودنيها بوده است و كوششها هيچ سودي نتواند داشت ..» اينها از زهرآلودترين نادانيها و بدآموزيهاست. يكي از شُوندهاي بدبختي ايرانيان اين شعرهاي خراباتيان بوده است.
دكتر اراني يك شعر از حافظ ياد مي‌كند :
غلام همت آنم كه زير چرخ كبود ز هرچه رنگ تعلق پذيرد آزاد است
...
👇
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش دوم از نشست چهارم
بلكه اگر راستي را خواهيم اين نادانيها جلوگير سامان يافتن زندگاني و از ميان برخاستن بينواييها خواهد بود. اين چيزها چندان روشنست كه من در شگفتم چگونه كساني اينها را درنمي‌يابند.
براي مثل ميگوييم : در ايران يك رشته از گمراهيها و نادانيها بدآموزيهاییست كه خراباتيان ـ يا بهتر گوييم خيام و حافظ ـ در شعرهاي خود گنجانيده‌اند : «جهان هيچست و پوچست ، بايد پروايش نداشت و ارجي بآن نگزاشت ، بايد دربند گذشته و آينده نبود و زندگي را با مستي و سرخوشي بسر برد ، در جهان بودنيها بوده است و كوششها هيچ سودي نتواند داشت ..» اينها از زهرآلودترين نادانيها و بدآموزيهاست. يكي از شُوندهاي بدبختي ايرانيان اين شعرهاي خراباتيان بوده است.
دكتر اراني يك شعر از حافظ ياد مي‌كند :
غلام همت آنم كه زير چرخ كبود ز هرچه رنگ تعلق پذيرد آزاد است
...
👇
Telegram
attach 📎
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️سرچشمه‌ی بیدادگریهای اقتصادی
«فلان خانواده روزانه یک مَن روغن میخرد و مصرف میکند و بفلان خانواده یک سیر هم نمیرسد و با نانِ تهی شکمهای خود را پر میگردانند. همچنین در دیگر کالاها.
از نظر کار و کوشش نیز چنانست : فلان مرد هیچ کاری نمیکند و شبان و روزان به تن‌پروری می‌پردازد و فلان کارگر روزانه دوازده ساعت رنج میکشد و عرق میریزد.
اجحافات باین آشکاری را نمی‌شود که از دیده دور داشت. ...
ببینیم این اجحافات از کجا ناشی می‌شود و سرچشمه‌ی آن را بدست آوریم و از همان راه جلو گیریم.
آنچه ما دانسته‌ایم این اجحافات از سه جا ناشی می‌شود : یکی مفتخواری ، دیگری عادلانه نبودن مزدها و حقوقها ، دیگری محدود نبودن سرمایه ، و من درباره‌ی هر کدام چند جمله‌ای مینویسم :
✴️1) مفتخواری در این کشور رواج بسیار دارد و راههای مختلفی پیدا کرده.
مثلاً فلان کس در خانه می‌نشیند و از دولت مستمری میگیرد ، یا خانقاهی باز کرده مریدانش پول می‌آورند ، یا از املاکش میرسد و میخورد ، یا پول بمرابحه میدهد و عایدی دارد.
امثال اینها بسیار است ـ یک رشته کارها نیز هست که چون بیهوده است ، در حکم مفتخواریست. مثلاً فلان شخص رمان مینویسد و میفروشد ، فلان مرد فال میگیرد و پیشگویی میکند ، بازرگانان در بازار کالاها را دست بدست میگردانند. اینها نیز بسیار است.
این مفتخواران اگر جلوشان گرفته شود ناچار خواهند بود بکار پردازند و باندازه‌ی کوشش خود پول بدست آورند و به همان اندازه از کالاها و از خوشیهای زندگانی سهم یابند و این برخوردهای بیحساب امروزی از میان خواهد رفت.
✴️2) عادلانه نبودن مزدها و حقوقها موضوع مهم دیگریست.
یک رشته‌ی بزرگی از اجحافات از این راه تولید می‌شود.
از یکسو بکارهای لازم مزد کمتر از اندازه‌ی عدالت داده می‌شود و از یکسو بکارهایی که چندان لازم نیست ، مزد یا حقوق بیش از اندازه منظور میگردد.
فلان هیزم‌شکن چند ساعت عرق میریزد و صد ریال بیشتر بدستش نمی‌آید و فلان پشت میزنشین عالی‌رتبه که دانسته نیست بکارش چه نیازی هست ، روزانه پانصد ریال حقوق میبرد.
اگر اینها تعدیل شود بدیهیست که رشته‌ی بزرگی از اجحافات از میان خواهد برخاست.
کسی اگر هوش و جربزه بیشتر دارد و از کوششهای خود بتوده سود بیشتر میرساند ، باید مزد بیشتر هم ببرد.
نمیتوان گفت که یک پزشک که با دانش خود روزانه ده کسی را از بیماری نجات میدهد ، با یک باربر یکسان باشد.
اگر یک پزشک روزانه چند برابر یک باربر عایدی داشت و چند برابر او از خوشیهای زندگی بهره یافت ، جای ایراد نیست.
جای ایراد آنست که کار کسی کم سود یا بیهوده باشد و مزدهای گزاف گیرد و یا بعکس در برابر کار سودمند لازم ، مزد کم بدست آورد.
✴️3) داد و ستد یا بازرگانی از کارهاییست که بآن نیازمندیم.
کسی که کالایی را تهیه میکند (مثلاً کشاورزی که گندم میکارد و یا کارخانه‌ای که قند می‌سازد) ، چه بسا که خود نمیتواند یکسره با خانواده‌ها طرف شود و بآنها بفروشد و نیاز بمیانجی پیدا می‌شود.
داد و ستد و بازرگانی باین معنی است.
باز میگویم که در زندگانی توده‌ای بآن هم نیاز داریم.
چیزی که هست باید سرمایه محدود باشد که یک کسی نتواند با راه‌انداختن سرمایه‌ی بسیار بزرگی بخش عمده‌ی خرید و فروش را ویژه‌ی خود گرداند و دست دیگران را بندد.
اکنون یک رشته از اجحافها نیز از این راهست.
کسانی سرمایه‌های بزرگی راه انداخته‌اند و روزانه چند برابر نیاز زندگانی خود سود می‌برند و دیگران چون مایه‌شان کمتر است ، باندازه‌ی نیاز هم سهم نمی‌یابند ،
و چون از این ترتیب جلوگیری شود و سرمایه محدود گردیده زیر دیده‌بانی گرفته شود ، رشته‌ی دیگر اجحافات نیز از میان خواهد رفت».
(«امروز چاره چیست؟» سات 59 و 60)
«فلان خانواده روزانه یک مَن روغن میخرد و مصرف میکند و بفلان خانواده یک سیر هم نمیرسد و با نانِ تهی شکمهای خود را پر میگردانند. همچنین در دیگر کالاها.
از نظر کار و کوشش نیز چنانست : فلان مرد هیچ کاری نمیکند و شبان و روزان به تن‌پروری می‌پردازد و فلان کارگر روزانه دوازده ساعت رنج میکشد و عرق میریزد.
اجحافات باین آشکاری را نمی‌شود که از دیده دور داشت. ...
ببینیم این اجحافات از کجا ناشی می‌شود و سرچشمه‌ی آن را بدست آوریم و از همان راه جلو گیریم.
آنچه ما دانسته‌ایم این اجحافات از سه جا ناشی می‌شود : یکی مفتخواری ، دیگری عادلانه نبودن مزدها و حقوقها ، دیگری محدود نبودن سرمایه ، و من درباره‌ی هر کدام چند جمله‌ای مینویسم :
✴️1) مفتخواری در این کشور رواج بسیار دارد و راههای مختلفی پیدا کرده.
مثلاً فلان کس در خانه می‌نشیند و از دولت مستمری میگیرد ، یا خانقاهی باز کرده مریدانش پول می‌آورند ، یا از املاکش میرسد و میخورد ، یا پول بمرابحه میدهد و عایدی دارد.
امثال اینها بسیار است ـ یک رشته کارها نیز هست که چون بیهوده است ، در حکم مفتخواریست. مثلاً فلان شخص رمان مینویسد و میفروشد ، فلان مرد فال میگیرد و پیشگویی میکند ، بازرگانان در بازار کالاها را دست بدست میگردانند. اینها نیز بسیار است.
این مفتخواران اگر جلوشان گرفته شود ناچار خواهند بود بکار پردازند و باندازه‌ی کوشش خود پول بدست آورند و به همان اندازه از کالاها و از خوشیهای زندگانی سهم یابند و این برخوردهای بیحساب امروزی از میان خواهد رفت.
✴️2) عادلانه نبودن مزدها و حقوقها موضوع مهم دیگریست.
یک رشته‌ی بزرگی از اجحافات از این راه تولید می‌شود.
از یکسو بکارهای لازم مزد کمتر از اندازه‌ی عدالت داده می‌شود و از یکسو بکارهایی که چندان لازم نیست ، مزد یا حقوق بیش از اندازه منظور میگردد.
فلان هیزم‌شکن چند ساعت عرق میریزد و صد ریال بیشتر بدستش نمی‌آید و فلان پشت میزنشین عالی‌رتبه که دانسته نیست بکارش چه نیازی هست ، روزانه پانصد ریال حقوق میبرد.
اگر اینها تعدیل شود بدیهیست که رشته‌ی بزرگی از اجحافات از میان خواهد برخاست.
کسی اگر هوش و جربزه بیشتر دارد و از کوششهای خود بتوده سود بیشتر میرساند ، باید مزد بیشتر هم ببرد.
نمیتوان گفت که یک پزشک که با دانش خود روزانه ده کسی را از بیماری نجات میدهد ، با یک باربر یکسان باشد.
اگر یک پزشک روزانه چند برابر یک باربر عایدی داشت و چند برابر او از خوشیهای زندگی بهره یافت ، جای ایراد نیست.
جای ایراد آنست که کار کسی کم سود یا بیهوده باشد و مزدهای گزاف گیرد و یا بعکس در برابر کار سودمند لازم ، مزد کم بدست آورد.
✴️3) داد و ستد یا بازرگانی از کارهاییست که بآن نیازمندیم.
کسی که کالایی را تهیه میکند (مثلاً کشاورزی که گندم میکارد و یا کارخانه‌ای که قند می‌سازد) ، چه بسا که خود نمیتواند یکسره با خانواده‌ها طرف شود و بآنها بفروشد و نیاز بمیانجی پیدا می‌شود.
داد و ستد و بازرگانی باین معنی است.
باز میگویم که در زندگانی توده‌ای بآن هم نیاز داریم.
چیزی که هست باید سرمایه محدود باشد که یک کسی نتواند با راه‌انداختن سرمایه‌ی بسیار بزرگی بخش عمده‌ی خرید و فروش را ویژه‌ی خود گرداند و دست دیگران را بندد.
اکنون یک رشته از اجحافها نیز از این راهست.
کسانی سرمایه‌های بزرگی راه انداخته‌اند و روزانه چند برابر نیاز زندگانی خود سود می‌برند و دیگران چون مایه‌شان کمتر است ، باندازه‌ی نیاز هم سهم نمی‌یابند ،
و چون از این ترتیب جلوگیری شود و سرمایه محدود گردیده زیر دیده‌بانی گرفته شود ، رشته‌ی دیگر اجحافات نیز از میان خواهد رفت».
(«امروز چاره چیست؟» سات 59 و 60)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️یک دگرگونی بزرگ نیز باید در اندیشه‌ها رخ دهد
«در این کشور یکی از کارهایی که باید بود[bud] آنست که انبوه توده با حقایق جهان آشنا گردند.
یک دسته هستند که شما هر چیزی را بگویید خواهند گفت : «مگر ما اینها را نمیدانستیم؟».
ولی حقیقت اینست که این مردم بسیاری از چیزهای دانستنی را نمیدانند. از حقایق بسیار آشکار هم ناآگاهند.
مثلاً آیین طبیعت را تغییر نتوان داد.
نشدنیست که آدم کنیاک خورد و مست نگردد.
نشدنیست که کسی گرد سفیدی را «کِنین» [دارویی تب‌بر بوده. مانند استامینوفن امروز] نام گزارد و بخورد و تبش بریده شود.
همچنان نشدنیست که یک توده نیک نباشند و از جهان نیکی ببینند.
نشدنیست که یک مردم همه درپی هوسها و کینه‌های خود باشند و بآسایش و سرفرازی رسند.
این یک حقیقت آشکاریست. ولی انبوه مردم ایران آن را نمیدانند و در آرزوی اینند که طبیعت آیین خود را تغییر دهد.
هزارها کسان هستند که پروایی بحال توده و کشور ندارند و یگانه وظیفه برای خود آن را میدانند که پولی درآورند و با خانواده‌ی خود زندگی کنند و در همان حال آرزومندند که همچون مردمان فرانسه و انگلیس و روس در جهان سرفراز باشند.
هزارها کسان هستند که شما اگر سخنی از آلودگیهای توده رانید و آنها را بکوشش و همدستی خوانید ، ریشخند کنند. ولی اگر روزی یکی یک بدی دید (مثلاً ماستفروشی ماست را کم داد) فریاد میکشند : «پس این مردم کی اصلاح خواهند شد؟!..».
هزارها کسان هستند که میهن‌پرستند. ولی میهن‌پرستی را جز آرزوهایی در دل و سخنانی بر سر زبان نمیدانند.
اینها تو گویی می‌پندارند جز از مردمان دیگرند. عزیزکرده‌های خدایند.
اینها باید نکوشند و نتیجه برند ، نکارند و بدروند. اینها اگر در سایه‌ی این بی‌پرواییها و هوسبازیها بذلت افتادند زمین لرزیدن خواهد گرفت.
اگر فردا جنگی پیش آمد و بمبهای آتمی کشور را ویرانه گردانید ، آسمان باینها خون خواهد گریست.
اینهاست آنچه میگویم : حقایق را نمیدانند.
اینهاست آنچه میگویم آیین طبیعت را نمی‌شناسند».
(«امروز چاره چیست؟» سات 35)
«در این کشور یکی از کارهایی که باید بود[bud] آنست که انبوه توده با حقایق جهان آشنا گردند.
یک دسته هستند که شما هر چیزی را بگویید خواهند گفت : «مگر ما اینها را نمیدانستیم؟».
ولی حقیقت اینست که این مردم بسیاری از چیزهای دانستنی را نمیدانند. از حقایق بسیار آشکار هم ناآگاهند.
مثلاً آیین طبیعت را تغییر نتوان داد.
نشدنیست که آدم کنیاک خورد و مست نگردد.
نشدنیست که کسی گرد سفیدی را «کِنین» [دارویی تب‌بر بوده. مانند استامینوفن امروز] نام گزارد و بخورد و تبش بریده شود.
همچنان نشدنیست که یک توده نیک نباشند و از جهان نیکی ببینند.
نشدنیست که یک مردم همه درپی هوسها و کینه‌های خود باشند و بآسایش و سرفرازی رسند.
این یک حقیقت آشکاریست. ولی انبوه مردم ایران آن را نمیدانند و در آرزوی اینند که طبیعت آیین خود را تغییر دهد.
هزارها کسان هستند که پروایی بحال توده و کشور ندارند و یگانه وظیفه برای خود آن را میدانند که پولی درآورند و با خانواده‌ی خود زندگی کنند و در همان حال آرزومندند که همچون مردمان فرانسه و انگلیس و روس در جهان سرفراز باشند.
هزارها کسان هستند که شما اگر سخنی از آلودگیهای توده رانید و آنها را بکوشش و همدستی خوانید ، ریشخند کنند. ولی اگر روزی یکی یک بدی دید (مثلاً ماستفروشی ماست را کم داد) فریاد میکشند : «پس این مردم کی اصلاح خواهند شد؟!..».
هزارها کسان هستند که میهن‌پرستند. ولی میهن‌پرستی را جز آرزوهایی در دل و سخنانی بر سر زبان نمیدانند.
اینها تو گویی می‌پندارند جز از مردمان دیگرند. عزیزکرده‌های خدایند.
اینها باید نکوشند و نتیجه برند ، نکارند و بدروند. اینها اگر در سایه‌ی این بی‌پرواییها و هوسبازیها بذلت افتادند زمین لرزیدن خواهد گرفت.
اگر فردا جنگی پیش آمد و بمبهای آتمی کشور را ویرانه گردانید ، آسمان باینها خون خواهد گریست.
اینهاست آنچه میگویم : حقایق را نمیدانند.
اینهاست آنچه میگویم آیین طبیعت را نمی‌شناسند».
(«امروز چاره چیست؟» سات 35)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
چهل سالست مردم با چنین پدیده‌ای بیشتر آشنا گردیده و این گونه کسان را بهتر شناخته‌اند.
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی via @chToolsBot
📘 دین و جهان
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش چهارم از نشست چهارم
تاريخ بما نشان مي‌دهد كه در زمانهاي بسیار باستان كه ناداني و دُژآگاهي مردمان بسيار فزونتر از اكنون مي‌بوده ، چنين پنداشته مي‌شده كه لاشه‌ي مرده كه بزير خاك سپرده مي‌شود ، در آنجا زنده گردد و زيستن آغازد و در آنجا در زير زمين مردگان جهاني مي‌دارند. اين مي‌بوده كه با مرده كاسه و كوزه و كاچال مي‌گزارده‌اند و دانِگيها[=حبوبات] همراه مي‌گردانيده‌اند. توانگران را با زر و سيم و جواهر بخاك مي‌سپارده‌اند. براي پادشاهان دخمه بنياد نهاده ، گذشته از زر و سيم و جواهر و اسب و مانند اينها ، كنيزان و نوكراني را زنده بگور گردانيده ، به دخمه مي‌چپانیده‌اند كه پادشاه در آن زندگاني بي‌كنيز و نوكر نباشد. يك باور بسيار پست و بي‌دليل ، اينهمه نتيجه‌ها‌ي دلگداز پديد مي‌آورده.
اكنون سخن در آنست كه در اين زمان كه همه مي‌دانند ، مرده‌اي كه مرده ، تن او لاشه‌اي بيش نيست و پس از چند روزي گوشتها از ميان رفته جز استخوانهاي جدا از هم باز نخواهد ماند و اين بسيار آشكار است كه در زير زمين زندگي نتواند بود و نبايد بود و گفتگويي كه در دين از جاويداني مي‌رود درباره‌ي «روان» است و بي‌هيچ گفتگويي تن نابود شدنيست. با همه‌ي اينها ايرانيان آن پندار بيخردانه‌ي كهن را در دل مي‌دارند و با مردگان آن رفتاري را مي‌نمايند كه بازنموديم.
...
👇
🖌 احمد کسروی
✴️ بخش چهارم از نشست چهارم
تاريخ بما نشان مي‌دهد كه در زمانهاي بسیار باستان كه ناداني و دُژآگاهي مردمان بسيار فزونتر از اكنون مي‌بوده ، چنين پنداشته مي‌شده كه لاشه‌ي مرده كه بزير خاك سپرده مي‌شود ، در آنجا زنده گردد و زيستن آغازد و در آنجا در زير زمين مردگان جهاني مي‌دارند. اين مي‌بوده كه با مرده كاسه و كوزه و كاچال مي‌گزارده‌اند و دانِگيها[=حبوبات] همراه مي‌گردانيده‌اند. توانگران را با زر و سيم و جواهر بخاك مي‌سپارده‌اند. براي پادشاهان دخمه بنياد نهاده ، گذشته از زر و سيم و جواهر و اسب و مانند اينها ، كنيزان و نوكراني را زنده بگور گردانيده ، به دخمه مي‌چپانیده‌اند كه پادشاه در آن زندگاني بي‌كنيز و نوكر نباشد. يك باور بسيار پست و بي‌دليل ، اينهمه نتيجه‌ها‌ي دلگداز پديد مي‌آورده.
اكنون سخن در آنست كه در اين زمان كه همه مي‌دانند ، مرده‌اي كه مرده ، تن او لاشه‌اي بيش نيست و پس از چند روزي گوشتها از ميان رفته جز استخوانهاي جدا از هم باز نخواهد ماند و اين بسيار آشكار است كه در زير زمين زندگي نتواند بود و نبايد بود و گفتگويي كه در دين از جاويداني مي‌رود درباره‌ي «روان» است و بي‌هيچ گفتگويي تن نابود شدنيست. با همه‌ي اينها ايرانيان آن پندار بيخردانه‌ي كهن را در دل مي‌دارند و با مردگان آن رفتاري را مي‌نمايند كه بازنموديم.
...
👇
Telegram
attach 📎
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️امروز در ایران یک مانع بزرگ خودخواهیست.
«امروز در ایران یک مانع بزرگ خودخواهیست. این بکسانی برمی‌خورد که با دیگران همدست گردند و بیسر و بیصدا بکوششهایی پردازند.
هر کسی میخواهد جمعیتی بنام خودش برپا کند. میخواهد روزنامه‌ای راه‌انداخته به هایهوی پردازد.
باید اینها را بکنار گزاشت. هر مرد غیرتمندی که این کتاب را میخواند باید آماده گردد که چنانکه پیشنهاد شده در پدید آوردن یک جمعیت ایرانخواه همدستی نماید.
آری راه بهانه باز است. حرفهای گوناگون توان زد :
«نمی‌شود اعتماد کرد ، شاید این هم دسیسه‌ایست» ، «شاید این را هم انگلیسها تحریک کرده‌اند» ، «حالا ببینیم چه خواهد شد» ، «بگزار دیگران جلو بیفتند ، اگر کاری توانستند ما هم شرکت میکنیم» ...
از این گونه بهانه‌ها بسیار توان آورد. ولی آیین طبیعت را تغییر نتوان داد. جلو مکافات را نتوان گرفت.
بدانید ای ایرانیان حوادث امروز به پیشواز شما آمده.
شما بایستی بیندیشید و آینده را بدیده گیرید و حوادث را پیش‌بینی کرده بجلوگیری پردازید.
نکرده‌اید و اینک حوادث بسر وقتتان رسیده.
اکنون شما در آخرین سنگرید. اگر باز سستی نمایید ، باز بهانه آورید ، این سنگر را هم از دست خواهید داد و سیل حوادث شما را خواهد پیچانید و خدا میداند که سرگذشت این توده چه خواهد بود.
بدانید ای ایرانیان ، آسمان برای شما نخواهد گریست ، زمین برای شما بلرزه نخواهد افتاد.»
(«امروز چاره چیست؟» سات 46 و 47)
«امروز در ایران یک مانع بزرگ خودخواهیست. این بکسانی برمی‌خورد که با دیگران همدست گردند و بیسر و بیصدا بکوششهایی پردازند.
هر کسی میخواهد جمعیتی بنام خودش برپا کند. میخواهد روزنامه‌ای راه‌انداخته به هایهوی پردازد.
باید اینها را بکنار گزاشت. هر مرد غیرتمندی که این کتاب را میخواند باید آماده گردد که چنانکه پیشنهاد شده در پدید آوردن یک جمعیت ایرانخواه همدستی نماید.
آری راه بهانه باز است. حرفهای گوناگون توان زد :
«نمی‌شود اعتماد کرد ، شاید این هم دسیسه‌ایست» ، «شاید این را هم انگلیسها تحریک کرده‌اند» ، «حالا ببینیم چه خواهد شد» ، «بگزار دیگران جلو بیفتند ، اگر کاری توانستند ما هم شرکت میکنیم» ...
از این گونه بهانه‌ها بسیار توان آورد. ولی آیین طبیعت را تغییر نتوان داد. جلو مکافات را نتوان گرفت.
بدانید ای ایرانیان حوادث امروز به پیشواز شما آمده.
شما بایستی بیندیشید و آینده را بدیده گیرید و حوادث را پیش‌بینی کرده بجلوگیری پردازید.
نکرده‌اید و اینک حوادث بسر وقتتان رسیده.
اکنون شما در آخرین سنگرید. اگر باز سستی نمایید ، باز بهانه آورید ، این سنگر را هم از دست خواهید داد و سیل حوادث شما را خواهد پیچانید و خدا میداند که سرگذشت این توده چه خواهد بود.
بدانید ای ایرانیان ، آسمان برای شما نخواهد گریست ، زمین برای شما بلرزه نخواهد افتاد.»
(«امروز چاره چیست؟» سات 46 و 47)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️ تربیت توده را کوشش سیاسی نمیدانند.
«یک چیز که در ایران اهمیت نمیدهند تربیت کردن توده‌ی انبوه و آماده گردانیدن آنهاست.
یک دسته درسخواندگان با اندیشه‌های بسیار تند جلو افتاده می‌خواهند با تندروترین دسته‌های جهان همگام باشند ،
در حالی که توده‌ی انبوه از پس مانده‌ترین توده نیز پس‌تر مانده است.
این اشتباه دیگریست که می‌پندارند یک دسته باید چیره شوند و دیگران را راه برند.
بارها دیده‌ام باشتباه خود رخت فلسفه پوشانیده میگویند : «در هر ملتی کار در دست چند نفر است. در ایران هم باید چند نفری دست بهم داد و این توده را مثل گله‌های گوسفند جلو انداخت و راه برد».
اینها نمیدانند که اساس پیشرفت یک کشور تربیت توده است ،
و در هر زمینه باید توده را بتکان آورد و در گامهایی که بسوی پیش برداشته می‌شود ، آنها را نیز همراه ساخت.
در زمینه‌ی مشروطه نیز آنچه اهمیت دارد آنست که بکوشند و توده را شاینده‌ی این رژیم زندگانی گردانند ، و به هر حال باید نسبت بآن وفادار مانند.
همچنان ایرانیان باید بروی تمامیت ایران و اینکه همه‌‌ی استانها دارای یک حکومت باشد (چنانکه تاکنون بوده) پایداری نمایند.
باید باور کرد که از خودمختاری استانها نتیجه‌ی درستی بدست نخواهد آمد.
این کوششها[قومیت پرستی] اگر ادامه یابد ، شیرازه‌ی ایرانیت را از هم خواهد گسلانید».
(«امروز چاره چیست؟» سات 50 و 51)
«یک چیز که در ایران اهمیت نمیدهند تربیت کردن توده‌ی انبوه و آماده گردانیدن آنهاست.
یک دسته درسخواندگان با اندیشه‌های بسیار تند جلو افتاده می‌خواهند با تندروترین دسته‌های جهان همگام باشند ،
در حالی که توده‌ی انبوه از پس مانده‌ترین توده نیز پس‌تر مانده است.
این اشتباه دیگریست که می‌پندارند یک دسته باید چیره شوند و دیگران را راه برند.
بارها دیده‌ام باشتباه خود رخت فلسفه پوشانیده میگویند : «در هر ملتی کار در دست چند نفر است. در ایران هم باید چند نفری دست بهم داد و این توده را مثل گله‌های گوسفند جلو انداخت و راه برد».
اینها نمیدانند که اساس پیشرفت یک کشور تربیت توده است ،
و در هر زمینه باید توده را بتکان آورد و در گامهایی که بسوی پیش برداشته می‌شود ، آنها را نیز همراه ساخت.
در زمینه‌ی مشروطه نیز آنچه اهمیت دارد آنست که بکوشند و توده را شاینده‌ی این رژیم زندگانی گردانند ، و به هر حال باید نسبت بآن وفادار مانند.
همچنان ایرانیان باید بروی تمامیت ایران و اینکه همه‌‌ی استانها دارای یک حکومت باشد (چنانکه تاکنون بوده) پایداری نمایند.
باید باور کرد که از خودمختاری استانها نتیجه‌ی درستی بدست نخواهد آمد.
این کوششها[قومیت پرستی] اگر ادامه یابد ، شیرازه‌ی ایرانیت را از هم خواهد گسلانید».
(«امروز چاره چیست؟» سات 50 و 51)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
این کتاب از انگیزه‌ها و دسیسه‌ی پرونده‌سازی و کشتن کسروی و عبرتهایی که از آن رخداد تاریخی توان گرفت سخن میراند. کتاب یافته‌های تازه‌ای در این باره دارد.@pakdini_bot بخش کتابهای باهماد آزادگان /.
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
این کتاب را از کتابخانه‌ی پاکدینی به نشانی @pakdini_bot بخش «کتابهای احمد کسروی» / «اجتماعی» دریافت کنید.
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️ گواهی پاکدلانه‌ی خسرو ✴️
باسپاس از پروردگار كه خرد را مايه نجات انسان از هرگونه گمراهي نمود و با سپاس از مردان و زناني كه اين راه را هم به ديگران نشان ميدهند.
با توجه به اين برهه زماني كه در ان كشور بيش از گذشته گرفتار انديشه هاي پراكنده از جمله رواج روزافزون انديشه هاي اتئيستي و الحادي و همچنين گسترش انديشه هاي صوفيانه كه هر دو ناشي از عدم درك درست از دانش و دين و باعث اشفتگي توده‌ها و عقب ماندگي كشور به سبب پراكندگي توده‌ها و انديشه و همچنين عدم انتخاب راه درست است .
من كه همواره راه تحقيق و پژوهش را در پيش گرفته ام پس ازمطالعه مكاتب اروپايي و همچنين مكاتب كشور از جمله صوفيانه و ديگر مكاتب و عدم پاسخ گويي انها به وضعيت حاضر و گذشته، دوباره به راه چاره و تحقيق پرداختم و پس از اشنايي با پرچم و انديشه هاي پاك ديني و مطالعه فراوان تنها راه چاره و پيشرفت كشور در اين راه ميبينم .
راهي كه اقاي كسروي به ما نشان داد تنها راه درست و شرافتمندانه اي است كه براي نجات از اين همه پراكندگي انديشه ها و پيشرفت كشور و تامين درست اينده خود در پيش داريم و بخاطر سعادت خود،كشور و نسل هاي آتيه بدين ندا پاسخ مثبت دادم .
بسوي اينده اي كه ايران همواره ازاد از انديشه هاي نابخردانه و كشوري پيشرفته باشد .
خداوند پشت و پناه كساني باد كه در اين راه از هرگونه تلاش و فداكاري دريغ ندارند.
خداباماست
✴️کانال : خسرو میخواست با نام راست خود این گواهی پراکنده شود. ما بجا ندانستیم.
یک ویژگی برجسته‌ی خسرو اینست که خود جستجو کرده و جویای راه رستگاری بوده و با آنکه از یک خانواده‌ی شیعی متعصب بوده دست از پژوهش نکشیده و راههای گوناگونی را آزموده. جا داشت اینها را نیز در گواهی خود می نوشت.
در هر حال جای خشنودی فراوانست که سرانجام جسته‌ی خود را یافته و اینک خستوانست که پاکدینی چاره‌ی دردهای این کشور و شاهراهی است که جهانیان را در خود گرد تواند آورد.
ما بایای خود میدانیم به خردمندی همچون او خوش آمد بگوییم و این را مهری خدایی برای راه پاکدینی میدانیم.
امیدمندیم چنین خردمندان و نیکخواهانی که بزرگی راه و بایای پاکدینی را دریافته‌اند دست بهم داده این راه را به فرودگاه خود برسانند.
خواهیم توانست زیرا خواست خدا چنین بوده است.
باسپاس از پروردگار كه خرد را مايه نجات انسان از هرگونه گمراهي نمود و با سپاس از مردان و زناني كه اين راه را هم به ديگران نشان ميدهند.
با توجه به اين برهه زماني كه در ان كشور بيش از گذشته گرفتار انديشه هاي پراكنده از جمله رواج روزافزون انديشه هاي اتئيستي و الحادي و همچنين گسترش انديشه هاي صوفيانه كه هر دو ناشي از عدم درك درست از دانش و دين و باعث اشفتگي توده‌ها و عقب ماندگي كشور به سبب پراكندگي توده‌ها و انديشه و همچنين عدم انتخاب راه درست است .
من كه همواره راه تحقيق و پژوهش را در پيش گرفته ام پس ازمطالعه مكاتب اروپايي و همچنين مكاتب كشور از جمله صوفيانه و ديگر مكاتب و عدم پاسخ گويي انها به وضعيت حاضر و گذشته، دوباره به راه چاره و تحقيق پرداختم و پس از اشنايي با پرچم و انديشه هاي پاك ديني و مطالعه فراوان تنها راه چاره و پيشرفت كشور در اين راه ميبينم .
راهي كه اقاي كسروي به ما نشان داد تنها راه درست و شرافتمندانه اي است كه براي نجات از اين همه پراكندگي انديشه ها و پيشرفت كشور و تامين درست اينده خود در پيش داريم و بخاطر سعادت خود،كشور و نسل هاي آتيه بدين ندا پاسخ مثبت دادم .
بسوي اينده اي كه ايران همواره ازاد از انديشه هاي نابخردانه و كشوري پيشرفته باشد .
خداوند پشت و پناه كساني باد كه در اين راه از هرگونه تلاش و فداكاري دريغ ندارند.
خداباماست
✴️کانال : خسرو میخواست با نام راست خود این گواهی پراکنده شود. ما بجا ندانستیم.
یک ویژگی برجسته‌ی خسرو اینست که خود جستجو کرده و جویای راه رستگاری بوده و با آنکه از یک خانواده‌ی شیعی متعصب بوده دست از پژوهش نکشیده و راههای گوناگونی را آزموده. جا داشت اینها را نیز در گواهی خود می نوشت.
در هر حال جای خشنودی فراوانست که سرانجام جسته‌ی خود را یافته و اینک خستوانست که پاکدینی چاره‌ی دردهای این کشور و شاهراهی است که جهانیان را در خود گرد تواند آورد.
ما بایای خود میدانیم به خردمندی همچون او خوش آمد بگوییم و این را مهری خدایی برای راه پاکدینی میدانیم.
امیدمندیم چنین خردمندان و نیکخواهانی که بزرگی راه و بایای پاکدینی را دریافته‌اند دست بهم داده این راه را به فرودگاه خود برسانند.
خواهیم توانست زیرا خواست خدا چنین بوده است.
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
✴️ حکومتی دیگر ، قانون اساسی‌ای دیگر؟
«نکته‌ی بسیار مهم اینست که تغییر قانون اساسی در یک کشور بسته به تغییر اندیشه و فهمهاست.
باید اندیشه‌ها و فهمها بالاتر رود و جنبشی در توده پدید آید تا زمینه برای تغییر قانون اساسی آماده گردد.
تغییری که بی‌زمینه باشد نتیجه‌ی درستی از آن بدست نخواهد آمد ، بلکه اگر حقیقت را بخواهیم زیانها از آن پدیدار خواهد گردید.
امروز توده‌ی انبوه خیره مانده‌اند. حوادث بسراغشان آمده و بتکانشان آورده ، ولی نمیدانند داستان چیست؟.. گفتگو بر سر چه میباشد؟..
پس باید نخست آنها را آگاه گردانید. اگر تغییر قانون با اراده‌ی توده خواهد بود ، باید آنها را بینا گردانید ، باید اندیشه‌هاشان را روشن ساخت».
(امروز چاره چیست؟ سات 49)
«آنچه ایرانیان را از این گرفتاریها و کشاکشها آسوده بیرون تواند برد ، احساسات و علاقه‌مندیهای توده‌ی انبوه است ،
و احساسات و علاقه‌مندیهای آنها بسته بفهمیدن و دانستن اوضاع و حقایق میباشد».
(امروز چاره چیست؟ سات 49)
«تغییر قانون اساسی فرع تغییرهاییست که در اندیشه‌ها پدید آید. فرع آنست که مردم آن را بخواهند.
ما هم اگر خواستیم ، باید گفتگوها بمیان آوریم و اندیشه‌ها را روشن گردانیم تا زمینه‌ای آماده شود و یک قانون بهتری بجای این گزارده شود.
می‌خواهم بگویم باید تغییر قانون از روی فهم و بینش باشد و تنها سود توده و کشور بدیده گرفته شود.
نه آنکه باز فشارها درمیان باشد و برای خاموش ساختن این دسته و آن دسته موضوعهایی در قانون گنجانیده شود
و دلخواه این همسایه و آن همسایه منظور نظر گردد و بار دیگر یک قانون «شتر و گاو و پلنگی» ساخته شود».
(امروز چاره چیست؟ سات 55)
«نکته‌ی بسیار مهم اینست که تغییر قانون اساسی در یک کشور بسته به تغییر اندیشه و فهمهاست.
باید اندیشه‌ها و فهمها بالاتر رود و جنبشی در توده پدید آید تا زمینه برای تغییر قانون اساسی آماده گردد.
تغییری که بی‌زمینه باشد نتیجه‌ی درستی از آن بدست نخواهد آمد ، بلکه اگر حقیقت را بخواهیم زیانها از آن پدیدار خواهد گردید.
امروز توده‌ی انبوه خیره مانده‌اند. حوادث بسراغشان آمده و بتکانشان آورده ، ولی نمیدانند داستان چیست؟.. گفتگو بر سر چه میباشد؟..
پس باید نخست آنها را آگاه گردانید. اگر تغییر قانون با اراده‌ی توده خواهد بود ، باید آنها را بینا گردانید ، باید اندیشه‌هاشان را روشن ساخت».
(امروز چاره چیست؟ سات 49)
«آنچه ایرانیان را از این گرفتاریها و کشاکشها آسوده بیرون تواند برد ، احساسات و علاقه‌مندیهای توده‌ی انبوه است ،
و احساسات و علاقه‌مندیهای آنها بسته بفهمیدن و دانستن اوضاع و حقایق میباشد».
(امروز چاره چیست؟ سات 49)
«تغییر قانون اساسی فرع تغییرهاییست که در اندیشه‌ها پدید آید. فرع آنست که مردم آن را بخواهند.
ما هم اگر خواستیم ، باید گفتگوها بمیان آوریم و اندیشه‌ها را روشن گردانیم تا زمینه‌ای آماده شود و یک قانون بهتری بجای این گزارده شود.
می‌خواهم بگویم باید تغییر قانون از روی فهم و بینش باشد و تنها سود توده و کشور بدیده گرفته شود.
نه آنکه باز فشارها درمیان باشد و برای خاموش ساختن این دسته و آن دسته موضوعهایی در قانون گنجانیده شود
و دلخواه این همسایه و آن همسایه منظور نظر گردد و بار دیگر یک قانون «شتر و گاو و پلنگی» ساخته شود».
(امروز چاره چیست؟ سات 55)