📗 بهائیگری (بخش بیستم و چهارم)
9ـ عبدالبهاء
بهاء در سال 1312 درگذشت. پس ازو پسرش میرزا عباس که عبدالبهاء شناخته شده جای او را گرفت. ولی چون برادر دیگرش میرزا محمدعلی گردن بجانشینی او نمی‌گزاشت و درباره‌ي ارث نیز کشاکش بسیاری درمیان می‌بود ، بار دیگر پیکار دو برادر پیش آمد. در اینجا نیز هر یکی تا توانست آبروی آن دیگر را ریخت و یک رشته دشمنیها بمیان آمد که از سخن ما بیرونست.
به هر حال عبدالبهاء جای بهاء را گرفته براه بردن پیروان پرداخت. این نیز لوحها می‌فرستاد و کتابها می‌نوشت ، و برای آنکه نمونه‌ای از نوشته‌های این نیز در دست باشد ، یکی از لوحهای او را که بفارسی نوشته در پایین می‌آورم :
بادکوبه‌ی احبای الهی و اماء رحمن علیهم و علیهن البهاء الابهی هوالله
ای عاکفان کوی دوست ای عاشقان روی دوست قفقازیا جمیعا تابع رود ارس است که در قرآن اصحاب رس تعبیر شده جمعی از انبیاء در زمان قدیم که خبرشان منقطع شده در آن اقلیم مبعوث شدند و عالم انسانی را بنفحات رحمانی معطر نمودند و همچنین در زمان اخیر حضرت اعلی روحی فداه به چَهریق سرگون و در آنجا مسجون گشتند حافظ شیرازی رایحه[ای] بمشامش رسید و این غزل را گفت :
ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس
و حضرت زردشت نیز مدتی در آن صفحات سیر و حرکت می‌فرمودند و کوه قاف که در احادیث و روایات مذکور همین قفقاز است و ایرانیان را اعتقاد چنانست که آشیانه‌ي سیمرغ است و لانه‌ي عنقای شرق لذا امید چنان است که این عنقا که شهپر تقدیس در شرق و غرب منتشر نموده و آن امر بدیع ربانی در قفقاز لانه و آشیانه نماید الحمدلله احبای بادکوبه در این سالهای جنگ با جمیع طوایف آشتی داشتند و بموجب تعالیم الهی به کل مهربان و در امر الله جوش و خروش داشتند و از باده‌ي محبت الهی سرمست و مدهوش بودند حال باید مانند نهنگ بخروشند و تلافی سالهای جنگ نمایند و بآهنگ مستانه و ترانه‌ي عاشقانه آن اقلیم را به اهتزاز و حرکت آرند تا نورانیت چنان قلوب را روشن نماید که اشعه‌ي یگانگی بتابد و ظلمات بیگانگی زائل گردد و جمیع طوایف با یکدیگر بیامیزند و در الفت و محبت قند و شکر ریزند و شور و ولعی انگیزند که ممالک مجاوره نیز به اهتزاز و حرکت آيند و علیکم و علیکن البهاء الابهی تموز 1919 عبدالبهاء عباس.
این از لوحهای بنام عبدالبهاست و شما از اینجا پی بمایه‌ي دانش او توانید برد. دیگر لوحها و کتابهایش نیز از همین بافندگیهاست.
عبدالبهاء سی و چند سال پی کار خود را می‌داشت و چون دولت عثمانی مشروطه را پذیرفت و به او نیز آزادی داده شد در سال 1328 سفری بمصر و اروپا کرد. همچنان سفری بآمریکا کرد و در سال1340 بدرود زندگی گفت.
9ـ عبدالبهاء
بهاء در سال 1312 درگذشت. پس ازو پسرش میرزا عباس که عبدالبهاء شناخته شده جای او را گرفت. ولی چون برادر دیگرش میرزا محمدعلی گردن بجانشینی او نمی‌گزاشت و درباره‌ي ارث نیز کشاکش بسیاری درمیان می‌بود ، بار دیگر پیکار دو برادر پیش آمد. در اینجا نیز هر یکی تا توانست آبروی آن دیگر را ریخت و یک رشته دشمنیها بمیان آمد که از سخن ما بیرونست.
به هر حال عبدالبهاء جای بهاء را گرفته براه بردن پیروان پرداخت. این نیز لوحها می‌فرستاد و کتابها می‌نوشت ، و برای آنکه نمونه‌ای از نوشته‌های این نیز در دست باشد ، یکی از لوحهای او را که بفارسی نوشته در پایین می‌آورم :
بادکوبه‌ی احبای الهی و اماء رحمن علیهم و علیهن البهاء الابهی هوالله
ای عاکفان کوی دوست ای عاشقان روی دوست قفقازیا جمیعا تابع رود ارس است که در قرآن اصحاب رس تعبیر شده جمعی از انبیاء در زمان قدیم که خبرشان منقطع شده در آن اقلیم مبعوث شدند و عالم انسانی را بنفحات رحمانی معطر نمودند و همچنین در زمان اخیر حضرت اعلی روحی فداه به چَهریق سرگون و در آنجا مسجون گشتند حافظ شیرازی رایحه[ای] بمشامش رسید و این غزل را گفت :
ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس
و حضرت زردشت نیز مدتی در آن صفحات سیر و حرکت می‌فرمودند و کوه قاف که در احادیث و روایات مذکور همین قفقاز است و ایرانیان را اعتقاد چنانست که آشیانه‌ي سیمرغ است و لانه‌ي عنقای شرق لذا امید چنان است که این عنقا که شهپر تقدیس در شرق و غرب منتشر نموده و آن امر بدیع ربانی در قفقاز لانه و آشیانه نماید الحمدلله احبای بادکوبه در این سالهای جنگ با جمیع طوایف آشتی داشتند و بموجب تعالیم الهی به کل مهربان و در امر الله جوش و خروش داشتند و از باده‌ي محبت الهی سرمست و مدهوش بودند حال باید مانند نهنگ بخروشند و تلافی سالهای جنگ نمایند و بآهنگ مستانه و ترانه‌ي عاشقانه آن اقلیم را به اهتزاز و حرکت آرند تا نورانیت چنان قلوب را روشن نماید که اشعه‌ي یگانگی بتابد و ظلمات بیگانگی زائل گردد و جمیع طوایف با یکدیگر بیامیزند و در الفت و محبت قند و شکر ریزند و شور و ولعی انگیزند که ممالک مجاوره نیز به اهتزاز و حرکت آيند و علیکم و علیکن البهاء الابهی تموز 1919 عبدالبهاء عباس.
این از لوحهای بنام عبدالبهاست و شما از اینجا پی بمایه‌ي دانش او توانید برد. دیگر لوحها و کتابهایش نیز از همین بافندگیهاست.
عبدالبهاء سی و چند سال پی کار خود را می‌داشت و چون دولت عثمانی مشروطه را پذیرفت و به او نیز آزادی داده شد در سال 1328 سفری بمصر و اروپا کرد. همچنان سفری بآمریکا کرد و در سال1340 بدرود زندگی گفت.
📗 پندارها ـ گفتار يكم : آيا توان پيشگويي كرد؟..
3ـ ستاره‌شماري : [بخش یکم]
ستاره‌شماري (يا علم نجوم) نيز از پيشگوييست. چنانكه گفتيم پيشگويي گاه ساده و بي‌افزار است و گاه با افزار. ستاره‌شماري بخشي از پيشگويي با افزار مي‌باشد.
نخست بايد دانست كه ستاره‌شماري جز از ستاره‌شناسيست. «ستاره‌شناسي» (يا علم هيئت) شناختن آفتاب و ماه و ستارگان و ديگر فروزندگان آسمانيست و خود يكي از ارجمندترين دانشهاست. ولي ستاره‌شماري پيشگويي از آينده كردن بدستاويز آفتاب و ماه و ستارگان است و خود سراپا پندار و انگار مي‌باشد.
كساني بگردش فروزندگان آسماني و نزديكي و دوري آنها از يكديگر معنيهايي مي‌دهند و از روي آنها از آينده پيشگويي مي‌كنند. بگمان اينها پيشامدهاي اينجهان و كارهايي كه در روي زمين رخ مي‌دهد سرچشمه‌ي آنها گردش آفتاب و ماه و ستارگان آسمان و چگونگي آنهاست ، و اينست آنان از «علت به معلول» پي مي‌برند و از ديدن چگونگي ستارگان (يا بگفته‌ي خودشان اوضاع كواكب) كارهاي آينده را مي‌دانند و از آنها آگاهي مي‌دهند.
نيز براي هر كاري ساعتهايي نشان مي‌دهند كه اگر در آن ساعت كرده شود چون ستارگان در فلان حالند بنتيجه خواهد رسيد يا نخواهد رسيد.
چنين پيداست كه اين كار از زمانهاي باستان پيدا شده و اين نيز يادگار دوره‌هاي بت‌پرستيست. نيز چنين پيداست كه اين پيشگويي نخست از ستارگان دمدار و از ستارگان فروريزنده (شهاب) و از برخي نشانه‌هاي آسماني كه گاهي ديده شود آغاز گرديده.
چون ستارگان دمدار هر سي چهل سال يك بار نمايان گردد و هر كسي در زندگانيش جز يك بار يا دو بار آن را نبيند از اينرو هر زمان كه پديد آيد مردمان بترس افتند و گفتگوهاي بسياري درباره‌ي آن كنند. هنوز اين در زمان ما هست.
در زمانهاي باستان مردم آن را نشان خشم خدايان خود دانستندي و كاهنان فرصت يافته از پيش آمدن بلايي ـ از وبا يا طاعون يا سيل يا گرانسالي ـ آگاهي داده ترس مردم را بيشتر گردانيدندي. همچنين در فروريزش ستارگان و پيدايش نشانه‌هايي از سرخي يا روشنايي در آسمان اين رفتار را كردندي.
از اينجا راه باز شده كه كساني فروزندگان آسماني را افزار پيشگويي گيرند. چون آفتاب و ماه و پنج ستاره‌ي ديگر (كه هفت گردنده ناميده مي‌شدند) مي‌گردند و هر روز جاي خود را در آسمان ـ يا بهتر گويم درميان ستارگان ـ ديگر مي‌گردانند و خود گاهي بهم نزديك و گاهي از هم دور مي‌باشند ، باين حالهاي آنان معنيهايي از خود داده و هر يكي را نشانه بلكه انگيزه‌ي يك پيشامد زميني شمرده‌اند ، و آنچه مايه‌ي رواج اين پندار گرديده آنست كه در زندگاني ساده‌ي آنزماني ، مردم بآسمان بيش از زمان ما تماشا مي‌كرده‌اند و در سايه‌ي نداشتن ساعت و قطب‌نما و مانند اينها بشناختن ستارگان و گردش آنها از ما نيازمندتر مي‌بوده‌اند. از آنسوي انبوهي از مردان آنزمان اين ستارگان گردنده را خداياني پنداشته پرستش مي‌كرده‌اند.
چه در نتيجه‌ي باورهايي كه مردمان باستان درباره‌ي ستارگان گردنده داشته و آنها را خداياني مي‌پنداشته‌اند ، و چه از اينرو كه بچگونگي گردش اينجهان و انگيزهاي كارها پي نبرده بيكبار ناآگاه مي‌بوده‌اند ، اين باور كه انگيزه‌هاي كارها گردش آفتاب و ماه و ستارگانست بازار بسيار گرمي درميان مردمان پيدا كرده رواج ستاره‌شماري را بسيار بيشتر گردانيده.
از آنسوي چون شناختن فروزندگان آسماني ، و پي بردن بجايگاه آنها در آسمان ، و آگاهي از دوري يا نزديكي آنها بيكديگر يك چيز ساده و آساني نمي‌بوده كه هر كسي بتواند ، ناگزير اين بخش از پيشگويي رويه‌ی دانش پيدا كرده و پردازندگان بآن يك دسته‌ی ويژه‌اي بوده و ميان مردم جايگاهي پيدا كرده‌اند.
هيچ يكي از پندارها (جز از گفتگو با مردگان كه خواهيم آورد) اين دستگاه را پيدا نكرده و اين ارج را نيافته است.
3ـ ستاره‌شماري : [بخش یکم]
ستاره‌شماري (يا علم نجوم) نيز از پيشگوييست. چنانكه گفتيم پيشگويي گاه ساده و بي‌افزار است و گاه با افزار. ستاره‌شماري بخشي از پيشگويي با افزار مي‌باشد.
نخست بايد دانست كه ستاره‌شماري جز از ستاره‌شناسيست. «ستاره‌شناسي» (يا علم هيئت) شناختن آفتاب و ماه و ستارگان و ديگر فروزندگان آسمانيست و خود يكي از ارجمندترين دانشهاست. ولي ستاره‌شماري پيشگويي از آينده كردن بدستاويز آفتاب و ماه و ستارگان است و خود سراپا پندار و انگار مي‌باشد.
كساني بگردش فروزندگان آسماني و نزديكي و دوري آنها از يكديگر معنيهايي مي‌دهند و از روي آنها از آينده پيشگويي مي‌كنند. بگمان اينها پيشامدهاي اينجهان و كارهايي كه در روي زمين رخ مي‌دهد سرچشمه‌ي آنها گردش آفتاب و ماه و ستارگان آسمان و چگونگي آنهاست ، و اينست آنان از «علت به معلول» پي مي‌برند و از ديدن چگونگي ستارگان (يا بگفته‌ي خودشان اوضاع كواكب) كارهاي آينده را مي‌دانند و از آنها آگاهي مي‌دهند.
نيز براي هر كاري ساعتهايي نشان مي‌دهند كه اگر در آن ساعت كرده شود چون ستارگان در فلان حالند بنتيجه خواهد رسيد يا نخواهد رسيد.
چنين پيداست كه اين كار از زمانهاي باستان پيدا شده و اين نيز يادگار دوره‌هاي بت‌پرستيست. نيز چنين پيداست كه اين پيشگويي نخست از ستارگان دمدار و از ستارگان فروريزنده (شهاب) و از برخي نشانه‌هاي آسماني كه گاهي ديده شود آغاز گرديده.
چون ستارگان دمدار هر سي چهل سال يك بار نمايان گردد و هر كسي در زندگانيش جز يك بار يا دو بار آن را نبيند از اينرو هر زمان كه پديد آيد مردمان بترس افتند و گفتگوهاي بسياري درباره‌ي آن كنند. هنوز اين در زمان ما هست.
در زمانهاي باستان مردم آن را نشان خشم خدايان خود دانستندي و كاهنان فرصت يافته از پيش آمدن بلايي ـ از وبا يا طاعون يا سيل يا گرانسالي ـ آگاهي داده ترس مردم را بيشتر گردانيدندي. همچنين در فروريزش ستارگان و پيدايش نشانه‌هايي از سرخي يا روشنايي در آسمان اين رفتار را كردندي.
از اينجا راه باز شده كه كساني فروزندگان آسماني را افزار پيشگويي گيرند. چون آفتاب و ماه و پنج ستاره‌ي ديگر (كه هفت گردنده ناميده مي‌شدند) مي‌گردند و هر روز جاي خود را در آسمان ـ يا بهتر گويم درميان ستارگان ـ ديگر مي‌گردانند و خود گاهي بهم نزديك و گاهي از هم دور مي‌باشند ، باين حالهاي آنان معنيهايي از خود داده و هر يكي را نشانه بلكه انگيزه‌ي يك پيشامد زميني شمرده‌اند ، و آنچه مايه‌ي رواج اين پندار گرديده آنست كه در زندگاني ساده‌ي آنزماني ، مردم بآسمان بيش از زمان ما تماشا مي‌كرده‌اند و در سايه‌ي نداشتن ساعت و قطب‌نما و مانند اينها بشناختن ستارگان و گردش آنها از ما نيازمندتر مي‌بوده‌اند. از آنسوي انبوهي از مردان آنزمان اين ستارگان گردنده را خداياني پنداشته پرستش مي‌كرده‌اند.
چه در نتيجه‌ي باورهايي كه مردمان باستان درباره‌ي ستارگان گردنده داشته و آنها را خداياني مي‌پنداشته‌اند ، و چه از اينرو كه بچگونگي گردش اينجهان و انگيزهاي كارها پي نبرده بيكبار ناآگاه مي‌بوده‌اند ، اين باور كه انگيزه‌هاي كارها گردش آفتاب و ماه و ستارگانست بازار بسيار گرمي درميان مردمان پيدا كرده رواج ستاره‌شماري را بسيار بيشتر گردانيده.
از آنسوي چون شناختن فروزندگان آسماني ، و پي بردن بجايگاه آنها در آسمان ، و آگاهي از دوري يا نزديكي آنها بيكديگر يك چيز ساده و آساني نمي‌بوده كه هر كسي بتواند ، ناگزير اين بخش از پيشگويي رويه‌ی دانش پيدا كرده و پردازندگان بآن يك دسته‌ی ويژه‌اي بوده و ميان مردم جايگاهي پيدا كرده‌اند.
هيچ يكي از پندارها (جز از گفتگو با مردگان كه خواهيم آورد) اين دستگاه را پيدا نكرده و اين ارج را نيافته است.
bihudeguyãn rã bexod bãzgozãrid 1.pdf
84.5 KB
بیهوده گویان را بخود باز‌گزارید
(بخش یکم)
(گفتاری از پرچم روزانه)
(بخش یکم)
(گفتاری از پرچم روزانه)
✴️ پیدایش آمریکا
(بخش یکم)
گفتار هشتم
✴️ چگونه كلمبوس بسفر سوم رفت و چگونه با بند و زنجیر بازگشت؟.
(تکه‌ی دوم)
می‌خواست در اینجاها بسیار بماند و تا می‌تواند جستجو كند. ولی از یكسو نادرستی تنش و از یكسو فرسودگی كشتیها او را وامی‌داشت كه بیش از آن درنگ نكند و بسوی هیسپانیولا راه پیماید.
درمیان راه باز جزیره‌هایی پیدا كرد كه به هر كدام نامی گزاشت از جمله یكی را كه تا امروز جایگاه فروش مروارید است «ماركاریتا» (مروارید) نامید.
(بخش یکم)
گفتار هشتم
✴️ چگونه كلمبوس بسفر سوم رفت و چگونه با بند و زنجیر بازگشت؟.
(تکه‌ی دوم)
می‌خواست در اینجاها بسیار بماند و تا می‌تواند جستجو كند. ولی از یكسو نادرستی تنش و از یكسو فرسودگی كشتیها او را وامی‌داشت كه بیش از آن درنگ نكند و بسوی هیسپانیولا راه پیماید.
درمیان راه باز جزیره‌هایی پیدا كرد كه به هر كدام نامی گزاشت از جمله یكی را كه تا امروز جایگاه فروش مروارید است «ماركاریتا» (مروارید) نامید.
Telegram
attach 📎
cerã bejãye sud ziãn mibinim 1,2.pdf
110.9 KB
چرا بجای سود زیان می‌بینیم؟..
( هر دو بخش در یکجا)
(گفتارهایی از پرچم روزانه)
( هر دو بخش در یکجا)
(گفتارهایی از پرچم روزانه)
📗 پندارها ـ گفتار يكم : آيا توان پيشگويي كرد؟..
3ـ ستاره‌شماري : [بخش دوم]
يك چيز ديگري كه گذشته از اينها برواج ستاره‌شماري افزوده و مايه‌ي فريب مردم گرديده ، اينست كه هميشه ستاره‌شماري با ستاره‌شناسي توأم مي‌بوده.
چنانكه گفتم ستاره‌شناسي (هيئت) خود يكي از دانشهاي گرانبهاست و بنياد استواري دارد. اين نيز از زمانهاي باستان شناخته بوده ، و از همان زمانها دانشمندان بنامي بآن پرداخته‌اند كه اگرچه در بيشتر جاها لغزش پيدا كرده بودند در برخي چيزها فيروز مي‌بودند. از جمله حساب گردش ستارگان را از روي درستي كرده و جايگاه هر يكي از آنها را بدست آورده بودند. اينست مي‌بينيم از سه‌هزار سال پيش دانشمندان اين فن چگونگي گرفتن ماه و خورشيد و انگيزه‌ی آنها را دانسته و از پيش آگاهي مي‌داده‌اند.
اين داستان گرفتن ماه و خورشيد و آگاهي دادن از آن از روي حساب مي‌باشد و خود از جُستارهاي ستاره‌شناسيست. يك دانشمند ستاره‌شناس از روي حساب تواند دانست كه در فلان روز و فلان ساعت و فلان دقيقه خورشيد و ماه و زمين چنان خواهند بود كه خورشيد و ماه در روبروي يكديگر ، و زمين درميان آنها باشد و سايه‌ي زمين بروي ماه بيفتد و آن را تاريك گرداند. اين را از روي حساب تواند دانست و از روي پيش‌بيني آگاهي تواند داد.
اين يكي از كارهاي دانش است. ولي مردم چون نمي‌دانند آن را دليل ناپيداداني منجم شمارند ، و جدايي ميانه‌ي اين كار و ديگر پيشگوييهاي او كه همه از روي پندار است نگزارده آنها را نيز راست پندارند.
هنوز در زمان ما نيز عاميان چنين گويند : «منجم اگر يك چيزهايي نمي‌داند پس چطور گرفتن ماه و آفتاب را خبر مي‌دهد و راست درمي‌آيد؟!.» از زمان باستان اين يكي از انگيزه‌هاي فريب خوردن مردم بوده. همچنين درآمدن ماه نو ، و ديده شدن و نشدن آن ، و آغاز سال نو و مانند اينها كه همه از روي حسابست در نزد مردم دليل ناپيداداني منجمان مي‌باشد!..
بدينسان ستاره‌شماري پديد آمده و شناخته گرديده ، و چون در قرن دوم و سوم اسلام ، فلسفه‌ي يونان و ديگر دانشهاي يوناني و رومي بشرق آمده و در اينجا رواج بي‌اندازه يافته ، اين نيز درميان آنها بوده و آنچه ما مي‌دانيم از همان زمان تا يك‌هزار سال در اوج رواج خود بوده كه گذشته از مردم عامي پادشاهان و فرمانروايان بآن گرويده و هر كدام از آنان يك يا چند ستاره‌شمار (منجم) در دربار خود داشته‌اند. يك پادشاه اگر مي‌خواسته بتخت نشيند و يا بجنگ رود ، و يا سرايي بنياد گزارد ، و يا زني بگيرد ، يا به هر كار بزرگ ديگري پردازد ، مي‌بايست منجم براي آن ، ساعت برگزيند. در اين دوره ستاره‌شماران جانشين بتكده‌ي دلفي مي‌بوده‌اند و ما در تاريخ داستانهاي بسيار شگفتي پيدا مي‌كنيم كه اينك برخي از آنها را براي گواهي در اينجا ياد مي‌كنيم :
پادشاهان صفوي باور بسيار بمنجمان مي‌داشتند و در دربار خود از آنان نگه مي‌داشتند. در زمان شاه عباس يك داستان شگفتي رخ داد. بدينسان كه منجمان چنين گفتند : «اوضاع كواكب مي‌رساند كه در اين سال يك پادشاهي از ميان خواهد رفت». از آنسوي درباره‌ي شاه عباس گفتند :
«تربيع نحسين در خانه‌ی طالع واقع شده و اختر طالع در حضيض زوال و وبالست» از اين دو سخن چنين نتيجه مي‌گرفتند كه بشاه عباس بيم يك آسيبي يا گزندي مي‌رود.
چون گمان دروغ در گفتار خود نمي‌داشتند ملا جلال يزدي كه يكي از ايشان مي‌بود چنين پيشنهاد كرد كه سه روز شاه عباس خود را از پادشاهي بركنار گردانيده تاج و تخت را به يك كسي از زندانيان كشتني بازگزارد كه در آن سه روز همگي وزيران و سپاهيان و ديگران در فرمان آن باشند و پس از سه روز او را بكشد و از اين راه بلاي رسيده را از خود دور گرداند.
شاه عباس كه از ترس جان فرمانبر منجمان شده بود اين پيشنهاد را پذيرفت و چون در آن سال چند تن از درويشان را بنام بيديني گرفته و بزندان سپرده بودند چنين نهادند كه ملا يوسفي نامي را از آنان بپادشاهي رسانيده سپس بكشند.
3ـ ستاره‌شماري : [بخش دوم]
يك چيز ديگري كه گذشته از اينها برواج ستاره‌شماري افزوده و مايه‌ي فريب مردم گرديده ، اينست كه هميشه ستاره‌شماري با ستاره‌شناسي توأم مي‌بوده.
چنانكه گفتم ستاره‌شناسي (هيئت) خود يكي از دانشهاي گرانبهاست و بنياد استواري دارد. اين نيز از زمانهاي باستان شناخته بوده ، و از همان زمانها دانشمندان بنامي بآن پرداخته‌اند كه اگرچه در بيشتر جاها لغزش پيدا كرده بودند در برخي چيزها فيروز مي‌بودند. از جمله حساب گردش ستارگان را از روي درستي كرده و جايگاه هر يكي از آنها را بدست آورده بودند. اينست مي‌بينيم از سه‌هزار سال پيش دانشمندان اين فن چگونگي گرفتن ماه و خورشيد و انگيزه‌ی آنها را دانسته و از پيش آگاهي مي‌داده‌اند.
اين داستان گرفتن ماه و خورشيد و آگاهي دادن از آن از روي حساب مي‌باشد و خود از جُستارهاي ستاره‌شناسيست. يك دانشمند ستاره‌شناس از روي حساب تواند دانست كه در فلان روز و فلان ساعت و فلان دقيقه خورشيد و ماه و زمين چنان خواهند بود كه خورشيد و ماه در روبروي يكديگر ، و زمين درميان آنها باشد و سايه‌ي زمين بروي ماه بيفتد و آن را تاريك گرداند. اين را از روي حساب تواند دانست و از روي پيش‌بيني آگاهي تواند داد.
اين يكي از كارهاي دانش است. ولي مردم چون نمي‌دانند آن را دليل ناپيداداني منجم شمارند ، و جدايي ميانه‌ي اين كار و ديگر پيشگوييهاي او كه همه از روي پندار است نگزارده آنها را نيز راست پندارند.
هنوز در زمان ما نيز عاميان چنين گويند : «منجم اگر يك چيزهايي نمي‌داند پس چطور گرفتن ماه و آفتاب را خبر مي‌دهد و راست درمي‌آيد؟!.» از زمان باستان اين يكي از انگيزه‌هاي فريب خوردن مردم بوده. همچنين درآمدن ماه نو ، و ديده شدن و نشدن آن ، و آغاز سال نو و مانند اينها كه همه از روي حسابست در نزد مردم دليل ناپيداداني منجمان مي‌باشد!..
بدينسان ستاره‌شماري پديد آمده و شناخته گرديده ، و چون در قرن دوم و سوم اسلام ، فلسفه‌ي يونان و ديگر دانشهاي يوناني و رومي بشرق آمده و در اينجا رواج بي‌اندازه يافته ، اين نيز درميان آنها بوده و آنچه ما مي‌دانيم از همان زمان تا يك‌هزار سال در اوج رواج خود بوده كه گذشته از مردم عامي پادشاهان و فرمانروايان بآن گرويده و هر كدام از آنان يك يا چند ستاره‌شمار (منجم) در دربار خود داشته‌اند. يك پادشاه اگر مي‌خواسته بتخت نشيند و يا بجنگ رود ، و يا سرايي بنياد گزارد ، و يا زني بگيرد ، يا به هر كار بزرگ ديگري پردازد ، مي‌بايست منجم براي آن ، ساعت برگزيند. در اين دوره ستاره‌شماران جانشين بتكده‌ي دلفي مي‌بوده‌اند و ما در تاريخ داستانهاي بسيار شگفتي پيدا مي‌كنيم كه اينك برخي از آنها را براي گواهي در اينجا ياد مي‌كنيم :
پادشاهان صفوي باور بسيار بمنجمان مي‌داشتند و در دربار خود از آنان نگه مي‌داشتند. در زمان شاه عباس يك داستان شگفتي رخ داد. بدينسان كه منجمان چنين گفتند : «اوضاع كواكب مي‌رساند كه در اين سال يك پادشاهي از ميان خواهد رفت». از آنسوي درباره‌ي شاه عباس گفتند :
«تربيع نحسين در خانه‌ی طالع واقع شده و اختر طالع در حضيض زوال و وبالست» از اين دو سخن چنين نتيجه مي‌گرفتند كه بشاه عباس بيم يك آسيبي يا گزندي مي‌رود.
چون گمان دروغ در گفتار خود نمي‌داشتند ملا جلال يزدي كه يكي از ايشان مي‌بود چنين پيشنهاد كرد كه سه روز شاه عباس خود را از پادشاهي بركنار گردانيده تاج و تخت را به يك كسي از زندانيان كشتني بازگزارد كه در آن سه روز همگي وزيران و سپاهيان و ديگران در فرمان آن باشند و پس از سه روز او را بكشد و از اين راه بلاي رسيده را از خود دور گرداند.
شاه عباس كه از ترس جان فرمانبر منجمان شده بود اين پيشنهاد را پذيرفت و چون در آن سال چند تن از درويشان را بنام بيديني گرفته و بزندان سپرده بودند چنين نهادند كه ملا يوسفي نامي را از آنان بپادشاهي رسانيده سپس بكشند.
📗 بهائیگری (بخش بیستم و پنجم)
10ـ شوقی اَفَندی
پس از مرگ عبدالبهاء نوه‌ي دختری او شوقی اَفَندی جایش را گرفت. در این هنگام باز سخنانی بمیان آمد و کسانی بازگشتند. زیرا از روی گفته‌ي بهاء در کتاب اقدس که می‌گوید : «قد اصطفینا الاکبر بعد الاعظم ...» بایستی پس از عبدالبهاء که «غصن اعظم» می‌بود نوبت بمیرزا محمدعلی
«غصن اکبر» برسد. آنگاه عبدالبهاء نوید برپا گردانیدن «بیت‌العدل» نیز داده بود ، اینها مایه‌ي گفتگو می‌بود. ولی چون عبدالبهاء وصیت کرده بود ، شوقی در جای او پایدار گردید و اکنون نیز هست.
این شوقی نیز لوحها می‌فرستد و پیروان را راه می‌برد و برای آنکه نمونه‌ای هم از نوشته‌های این در دست باشد ، لوحی را که دو سال پیش به ایران فرستاده و نسخه‌ای از آن در دست منست در پایین می‌آورم :
طهران محفل مقدس روحانی بهائیان ایران شید الله ارکانه عرایض تقدیمی آن امنای الهی مورخه‌ي 6 و 27 و 38ـ 2 ماه و 3 و 21 و 23ـ 3 ماه 1321 بساحت اقدس مبارک حضرت ولی امر الله ارواحنا فداه و اصل و مطالب معروضه با نامهای گرامی اعضای محترمه‌ي موقره‌ي منتخبه کاملاً در محضر اطهر انور معلوم و به لحاظ مکرم فائز فرمودند بنویس در این سنه که مخاطرات عظیمه متوجه قلب جامعه‌ي بهایی در ارض اقدس و مهد امرالله در ایران گشته و دشمنان قدیم و جدید در داخل و خارج مستعد هجوم و تولید انقلاب و ایجاد اختلاف و فسادند یاران الهی علی الخصوص هیئت منتخبه‌ي برگزیدگان جامعه و حامیان و حارسان شریعت مقدسه‌ي الهیه باید با کمال جدیت و خلوص و انقطاع و اتحاد و اتفاق و عزمی متین و شجاعتی بی‌مثل و حکمت و متانتی بی‌نظیر و عدیل بآنچه علت استحکام اساس و توسعه‌ي دایره و ارتفاع شأن جامعه است لیلاً و نهاراً قیام نمایند صرصر امتحانات متتابعه‌ي شدیده را مقاومت نمایند و از هبوب عواصف بلایا و رزایاء متوالیه در داخل و خارج پریشان و اندوهگین و مأیوس و متزلزل نگردند. به یقین مبین بدانید که در بحبوحه‌ي انقلاب و اضطراب و اغتشاس و اعتراض و طغیان دول و امم و قبایل و ملل عظمت امرالله به اسباب غیبیه و وسایل غیر منتظره‌ي عجیبه بغتة جلوه نماید و قهاریت و غلبه‌ي روح نازنینش کاملاً ثابت و آشکار گردد و وحدت اصلیه و متانت اساس و علو منزلت جامعه‌ي پیروانش بر عالمیان مکشوف و مبرهن گردد زیرا جمال الهی حامی عدل است و ناصر حق حافظ یاران راستان است و هادم بنیان ظلم و عدوان هر چند این سنه‌ي جدیده و سنه‌ي آتیه از سنین اخیره‌ي قرن اول دور بهایی محسوب ولی وقایع هولناکش از مبادی محسوب نتایجش در قرن ثانی ظهور نماید و چهره گشاید. یاران باید در نتایج نظر نمایند نه در مبادی هذا ما یلیق لهم ولا مثالهم فی هذا الیوم المریب راجع بعرایض مرسله از طرف محفل مقدس روحانی تبریز جناب حاجی آقا صفایی اشتهاردی و جناب عفیفیان امة الله قدسیه خانم شیوایی علویه خانم تاج صفوی امة الله علویه ملکه توسلی و جناب آقا محمد علی معینی و امة الله فاطمه خانم معینی سنگسری و عریضه جناب آقای علی اصغر رشیدی سنگسری فرمودند این مکاتیب و اصل و جواب هر یک علیحده مرقوم و ارسال خواهد شد در خصوص قضیه‌ي تعرفه‌ي رسمی بهایی فرمودند بنویس الغاء تعرفه‌ي جائز ولی محافل روحانیه باید با کمال دقت و جدیت اسماء مومنین و مومنات را کاملاً در محل محفل ثبت نمایند تهاون و مسامحه جائز نه و الا امور جامعه مغشوش گردد و مشکلات جدیده رخ نماید دستور کامل از طرف هیئت محفل ملی روحانی بمراکز تابعه علی الخصوص مراکز قسمتهای امریه باید در این خصوص صادر گردد تقدیمی امة الله قدسیه خانم فدایی صبیه‌ی حضرت حاجی ایمان مرحوم سه طغری لوح مبارک جمال اقدس ابهی جل شانه الاعلی و هفده طغری الواح مبارکه‌ي حضرت عبدالبهاء ارواحنا لرمسه الاطهر فدا فرمودند بنویس این الواح مقدسه سالما بارض اقدس واصل و بنام تقدیم کننده بیادگار در محفظه‌ي آثار در خود مقام اعلی محفوظ و دیگر فرمودند در حق متصاعدین الی الله آقا حبیب الله صمیمی و علاء الدین کاظم‌زاده از اعماق قلب علو درجات و مقدمات مقدسه‌ي علیا استدعا نمایم تا در بحر انوار مستغرق گردند و در جوار رحمت کبریایی مقر و مأوی جویند و بآنچه آمال مخلصین و مقربین است در ملکوت ابهی فائز و نائل شوند منتسبین آنان را از قبل این عبد تسلی و اطمینان دهند حسب الامر مبارک مرقوم گردید فی الشهر الکلمات 99ـ21 جولای ـ 1942 نورالدین زین ـ ملاحظه گردید بنده‌ي آستانش شوقی.
اینست تاریخچه‌ي کوتاهی از پیدایش کيش بهایی (یا بگفته‌ي خودشان : دین بهایی) چون خواست ما داستان پیدایش خود کيش یا دین می‌بود ، بداستان جنگها و رخدادهای دیگر نپرداختیم.
10ـ شوقی اَفَندی
پس از مرگ عبدالبهاء نوه‌ي دختری او شوقی اَفَندی جایش را گرفت. در این هنگام باز سخنانی بمیان آمد و کسانی بازگشتند. زیرا از روی گفته‌ي بهاء در کتاب اقدس که می‌گوید : «قد اصطفینا الاکبر بعد الاعظم ...» بایستی پس از عبدالبهاء که «غصن اعظم» می‌بود نوبت بمیرزا محمدعلی
«غصن اکبر» برسد. آنگاه عبدالبهاء نوید برپا گردانیدن «بیت‌العدل» نیز داده بود ، اینها مایه‌ي گفتگو می‌بود. ولی چون عبدالبهاء وصیت کرده بود ، شوقی در جای او پایدار گردید و اکنون نیز هست.
این شوقی نیز لوحها می‌فرستد و پیروان را راه می‌برد و برای آنکه نمونه‌ای هم از نوشته‌های این در دست باشد ، لوحی را که دو سال پیش به ایران فرستاده و نسخه‌ای از آن در دست منست در پایین می‌آورم :
طهران محفل مقدس روحانی بهائیان ایران شید الله ارکانه عرایض تقدیمی آن امنای الهی مورخه‌ي 6 و 27 و 38ـ 2 ماه و 3 و 21 و 23ـ 3 ماه 1321 بساحت اقدس مبارک حضرت ولی امر الله ارواحنا فداه و اصل و مطالب معروضه با نامهای گرامی اعضای محترمه‌ي موقره‌ي منتخبه کاملاً در محضر اطهر انور معلوم و به لحاظ مکرم فائز فرمودند بنویس در این سنه که مخاطرات عظیمه متوجه قلب جامعه‌ي بهایی در ارض اقدس و مهد امرالله در ایران گشته و دشمنان قدیم و جدید در داخل و خارج مستعد هجوم و تولید انقلاب و ایجاد اختلاف و فسادند یاران الهی علی الخصوص هیئت منتخبه‌ي برگزیدگان جامعه و حامیان و حارسان شریعت مقدسه‌ي الهیه باید با کمال جدیت و خلوص و انقطاع و اتحاد و اتفاق و عزمی متین و شجاعتی بی‌مثل و حکمت و متانتی بی‌نظیر و عدیل بآنچه علت استحکام اساس و توسعه‌ي دایره و ارتفاع شأن جامعه است لیلاً و نهاراً قیام نمایند صرصر امتحانات متتابعه‌ي شدیده را مقاومت نمایند و از هبوب عواصف بلایا و رزایاء متوالیه در داخل و خارج پریشان و اندوهگین و مأیوس و متزلزل نگردند. به یقین مبین بدانید که در بحبوحه‌ي انقلاب و اضطراب و اغتشاس و اعتراض و طغیان دول و امم و قبایل و ملل عظمت امرالله به اسباب غیبیه و وسایل غیر منتظره‌ي عجیبه بغتة جلوه نماید و قهاریت و غلبه‌ي روح نازنینش کاملاً ثابت و آشکار گردد و وحدت اصلیه و متانت اساس و علو منزلت جامعه‌ي پیروانش بر عالمیان مکشوف و مبرهن گردد زیرا جمال الهی حامی عدل است و ناصر حق حافظ یاران راستان است و هادم بنیان ظلم و عدوان هر چند این سنه‌ي جدیده و سنه‌ي آتیه از سنین اخیره‌ي قرن اول دور بهایی محسوب ولی وقایع هولناکش از مبادی محسوب نتایجش در قرن ثانی ظهور نماید و چهره گشاید. یاران باید در نتایج نظر نمایند نه در مبادی هذا ما یلیق لهم ولا مثالهم فی هذا الیوم المریب راجع بعرایض مرسله از طرف محفل مقدس روحانی تبریز جناب حاجی آقا صفایی اشتهاردی و جناب عفیفیان امة الله قدسیه خانم شیوایی علویه خانم تاج صفوی امة الله علویه ملکه توسلی و جناب آقا محمد علی معینی و امة الله فاطمه خانم معینی سنگسری و عریضه جناب آقای علی اصغر رشیدی سنگسری فرمودند این مکاتیب و اصل و جواب هر یک علیحده مرقوم و ارسال خواهد شد در خصوص قضیه‌ي تعرفه‌ي رسمی بهایی فرمودند بنویس الغاء تعرفه‌ي جائز ولی محافل روحانیه باید با کمال دقت و جدیت اسماء مومنین و مومنات را کاملاً در محل محفل ثبت نمایند تهاون و مسامحه جائز نه و الا امور جامعه مغشوش گردد و مشکلات جدیده رخ نماید دستور کامل از طرف هیئت محفل ملی روحانی بمراکز تابعه علی الخصوص مراکز قسمتهای امریه باید در این خصوص صادر گردد تقدیمی امة الله قدسیه خانم فدایی صبیه‌ی حضرت حاجی ایمان مرحوم سه طغری لوح مبارک جمال اقدس ابهی جل شانه الاعلی و هفده طغری الواح مبارکه‌ي حضرت عبدالبهاء ارواحنا لرمسه الاطهر فدا فرمودند بنویس این الواح مقدسه سالما بارض اقدس واصل و بنام تقدیم کننده بیادگار در محفظه‌ي آثار در خود مقام اعلی محفوظ و دیگر فرمودند در حق متصاعدین الی الله آقا حبیب الله صمیمی و علاء الدین کاظم‌زاده از اعماق قلب علو درجات و مقدمات مقدسه‌ي علیا استدعا نمایم تا در بحر انوار مستغرق گردند و در جوار رحمت کبریایی مقر و مأوی جویند و بآنچه آمال مخلصین و مقربین است در ملکوت ابهی فائز و نائل شوند منتسبین آنان را از قبل این عبد تسلی و اطمینان دهند حسب الامر مبارک مرقوم گردید فی الشهر الکلمات 99ـ21 جولای ـ 1942 نورالدین زین ـ ملاحظه گردید بنده‌ي آستانش شوقی.
اینست تاریخچه‌ي کوتاهی از پیدایش کيش بهایی (یا بگفته‌ي خودشان : دین بهایی) چون خواست ما داستان پیدایش خود کيش یا دین می‌بود ، بداستان جنگها و رخدادهای دیگر نپرداختیم.