📗 بهائیگری ـ 21
ده‌هزار ریال1 جایزه
کتاب بهائیگری که چاپ دومش بیرون آمده برای یک مقصود بزرگیست. از مدتهاست که آقای کسروی و همراهان او می‌کوشند که اختلافاتی را که درمیان توده‌ی ایرانست از هر نوع که باشد رفع کنند و برای اینست که در هر رشته کتابها نوشته می‌شود.
این کتاب نیز برای رفع اختلافهاییست که بنام شیخی و کریمخانی و متشرع و بهائی و ازلی [و] مانند اینها در این توده‌ی بدبخت پیدا شده و باعث زحمت گردیده. اینست در این کتاب جز بحقایق پرداخته نشده و تمام مطالب از روی انصاف و دلیل ذکر گردیده.
چیزی که هست بهائیان از بس متعصبند قانع نمی‌شوند. من بچند نفر از ایشان گفتم : پس شما پاسخ دهید ... یا اگر ایرادی پیدا می‌کنید بگویید. پاسخ می‌دهند که اینها قابل اهمیت نیست.
اینست من از همه‌ی دانشمندان و مردان بافهم ایرانی خواهشمندم این کتاب را مطالعه کنند و عقیده‌ی خود را بنویسند تا قضایا روشنتر گردد ، و برای آنکه این قضیه جدی‌تر تلقی شود اظهار میکنم هر کسی از دانشمندان و بافهمان ـ چه از آقایان بهائیان و چه از دیگران ـ این کتاب را بخواند و یکی از ایرادهایی را که آقای کسروی گرفته وارد نداند و یا خود او ایرادی بنوشته‌های آقای کسروی وارد کند و مطلب خود را با دلیل ثابت نماید من تعهد میکنم که ده‌هزار ریال بایشان تقدیم دارم که اگرهم خودش نخواست به یکی از بنگاههای نیکوکاری واگزارد. آری این تعهد را میکنم. آقایان مقاله یا کتاب خود را نوشته در روزنامه‌ها یا جداگانه بچاپ رسانند و اگر خواستند ما خود نیز توانیم آن را در روزنامه‌ی پرچم چاپ کنیم و برای داوری من سه نفر کسان پایین را پیشنهاد میکنم :
جناب آقای دکتر افشار که مردی دانشمند و در این قضایا بکل بیطرفست.
آقای محمد قاضی که از علمای اهل سنت است و قهراً بیطرفست.
آقای یقیکیان مدیر روزنامه‌ی ایران کنونی که معروف می‌باشد.
اگر آقایان در این باره نظری داشته باشند بفرمایند.
محد وحدت صاحب مغازه‌ی وحدت
پابرگیها :
1ـ در آن زمان ده هزار ریال کمابیش برابر ده ماه حقوق یک آموزگار بود. ـ و
ده‌هزار ریال1 جایزه
کتاب بهائیگری که چاپ دومش بیرون آمده برای یک مقصود بزرگیست. از مدتهاست که آقای کسروی و همراهان او می‌کوشند که اختلافاتی را که درمیان توده‌ی ایرانست از هر نوع که باشد رفع کنند و برای اینست که در هر رشته کتابها نوشته می‌شود.
این کتاب نیز برای رفع اختلافهاییست که بنام شیخی و کریمخانی و متشرع و بهائی و ازلی [و] مانند اینها در این توده‌ی بدبخت پیدا شده و باعث زحمت گردیده. اینست در این کتاب جز بحقایق پرداخته نشده و تمام مطالب از روی انصاف و دلیل ذکر گردیده.
چیزی که هست بهائیان از بس متعصبند قانع نمی‌شوند. من بچند نفر از ایشان گفتم : پس شما پاسخ دهید ... یا اگر ایرادی پیدا می‌کنید بگویید. پاسخ می‌دهند که اینها قابل اهمیت نیست.
اینست من از همه‌ی دانشمندان و مردان بافهم ایرانی خواهشمندم این کتاب را مطالعه کنند و عقیده‌ی خود را بنویسند تا قضایا روشنتر گردد ، و برای آنکه این قضیه جدی‌تر تلقی شود اظهار میکنم هر کسی از دانشمندان و بافهمان ـ چه از آقایان بهائیان و چه از دیگران ـ این کتاب را بخواند و یکی از ایرادهایی را که آقای کسروی گرفته وارد نداند و یا خود او ایرادی بنوشته‌های آقای کسروی وارد کند و مطلب خود را با دلیل ثابت نماید من تعهد میکنم که ده‌هزار ریال بایشان تقدیم دارم که اگرهم خودش نخواست به یکی از بنگاههای نیکوکاری واگزارد. آری این تعهد را میکنم. آقایان مقاله یا کتاب خود را نوشته در روزنامه‌ها یا جداگانه بچاپ رسانند و اگر خواستند ما خود نیز توانیم آن را در روزنامه‌ی پرچم چاپ کنیم و برای داوری من سه نفر کسان پایین را پیشنهاد میکنم :
جناب آقای دکتر افشار که مردی دانشمند و در این قضایا بکل بیطرفست.
آقای محمد قاضی که از علمای اهل سنت است و قهراً بیطرفست.
آقای یقیکیان مدیر روزنامه‌ی ایران کنونی که معروف می‌باشد.
اگر آقایان در این باره نظری داشته باشند بفرمایند.
محد وحدت صاحب مغازه‌ی وحدت
پابرگیها :
1ـ در آن زمان ده هزار ریال کمابیش برابر ده ماه حقوق یک آموزگار بود. ـ و
📗 پندارها ـ گفتار ششم : آيا رشته‌ي كارها در دست خود آدميان نيست؟..
بخش دوم
بسياري از اينان گامي بالاتر گزارده چنين وانموده‌اند كه «چرخ» (يا فلك) كه مي‌گردد و رشته‌ي كارها در دست آنست با دانشمندان و نيكان دشمن مي‌باشد و هميشه با آنان بدخواهي كند. اينست آن را «غدّار» ، «سفله‌پرور» و مانند اينها ناميده در اين باره ناداني و رسوايي را از اندازه گذرانيده‌اند :
فلك بمردم نادان دهد زمام مراد تو اهل دانش و فضلي همين گناهت بس
شيخ بهايي كه از ملايان بنام مي‌بوده اين دو شعر را بنام او مي‌نويسند :
اي چرخ كه با مردم نادان ياري همواره بر اهل فضل غم مي‌باري
پيوسته ز تو بر دل من بار غميست گويا كه ز اهل دانشم مي‌پنداري
خراباتيان كه خيام و حافظ از پيشروان ايشان بوده‌اند يكي از بدآموزيها كه برويش پافشاري بي‌اندازه نشان داده‌اند همين «جبريگري» است. اين دستاويز نيكي در دست آنان مي‌بوده كه بگويند : «بودنيها بوده است و از كار و كوشش نتيجه نتواند بود». خيام مي‌گويد :
زين پيش نشان بودنيها بودست پيوسته قلم ز نيك و بد ناسود است
تقدير ترا هر آنچه بايست بداد غم خوردن و كوشيدن ما بيهود است
حافظ مي‌گويد :
بر عمل تكيه مكن خواجه كه در روز ازل تو چه داني قلم صنع بنامت چه نوشت
اين ياوه‌گوي تيره‌درون از هيچ افسانه‌اي در اين باره چشم نپوشيده.
گاهي دست بدامن ستاره‌شماري زده و چنين گفته :
بگير طُرَّه مه طلعتي و غصه نخور كه سعد و نحس ز تأثير زهره و زحل است
گاهي افسانه‌ي بخت را پيش كشيده چنين گفته :
ز قسمت ازلي چهره‌ي سيه‌بختان بشست و شوي نگردد سفيد اين مثل است
گاهي دست بدامن قضا زده و چنين سروده :
در كوي نيكنامي ما را گذر ندادند گر تو نمي‌پسندي تغيير ده قضا را
آن «ادبيات ايران» كه با دهان پر باد نامش را مي‌برند و بآن مي‌نازند همين ياوه‌گوييها ، و همين بدآموزيهاست.
گذشته از همه‌ي اينها ، در خود زندگاني زمينه براي رواج چنين باوري باز است و انگيزه‌هاي بسياري درميان مي‌باشد. زيرا مردم كه از چگونگي جهان ، و از بهمبستگي كارها آگاه نيستند ، ناچارند پيشامدها را از بخت يا از «قضا» و يا از ستارگان آسمان دانند ، بويژه در جاهايي كه برخورد با خيم «خودخواهي» دارد. فلان مرد كه در زندگاني پس مانده اين باو دشوار است كه خود را ناتوان و كارندان شناسد و ناچار است كه گناه را بگردن بخت يا «قضا و قدر» اندازد.
از همينجاست كه كسان پست و تنبل باين پندارها بيشتر گرايند. اينها دستاويز نيكي است كه در آن پستي و درماندگي كه هستند شكستي بخود راه ندهند و گناهي بگردن خود نگيرند.
مي‌توان گفت : در پديد آوردن پندارها خيم خودخواهي بيش از چيزهاي ديگر كارگر افتاده. در اين باره داستاني هست كه مي‌بايد بنويسم :
اگر فراموش نگرديده تا سي و چهل سال پيش در ايران ، مردم هر گناهي را بگردن شيطان انداختندي. مثلاً دو تن با هم به پيكار برخاستندي و آنان كه خواستندي ميانجي باشند و آرامشان گردانند چنين گفتندي : «بشيطان لعنت كنيد. صلوات بفرستيد.» لعن و صلوات براي آن بودي كه شيطان بگريزد. كسي كه كاري بد كردي و از آن پشيمان شدي چنين گفتي : «خدا بشيطان لعنت كند ديدي چه كار كرد؟!..». كسي كه دزدي كردي و گرفتار شدي چون پرسيدندي پشيماني نمودي و چنين گفتي : «شيطان گولم زد».
اين شيوه‌ي همگاني مي‌بود و هنوز هم مردم عامي به همان شيوه پابندند. ولي درسخواندگان ديگر بشيطان باوري نمي‌دارند و گريبان آن را رها كرده‌اند. چيزي كه هست خيم «خودخواهي» از كار نيفتاده اينها نيز چيزهاي ديگري را جانشين شيطان گردانيده‌اند.
از جمله در ايران كه در توده اينهمه آلودگيها و گرفتاريها پيدا شده و بيش از همه مايه‌ي بدبختي اينهاست ، اين به ايرانيان گران مي‌افتد كه ببدي خود گردن گزارند و در انديشه‌ي چاره بآلودگيهاي خود باشند. اين بخودخواهي آنان برمي‌خورد. اينست همه‌ي گناه را بگردن انگليس انداخته خود را بكنار مي‌گيرند.
بخش دوم
بسياري از اينان گامي بالاتر گزارده چنين وانموده‌اند كه «چرخ» (يا فلك) كه مي‌گردد و رشته‌ي كارها در دست آنست با دانشمندان و نيكان دشمن مي‌باشد و هميشه با آنان بدخواهي كند. اينست آن را «غدّار» ، «سفله‌پرور» و مانند اينها ناميده در اين باره ناداني و رسوايي را از اندازه گذرانيده‌اند :
فلك بمردم نادان دهد زمام مراد تو اهل دانش و فضلي همين گناهت بس
شيخ بهايي كه از ملايان بنام مي‌بوده اين دو شعر را بنام او مي‌نويسند :
اي چرخ كه با مردم نادان ياري همواره بر اهل فضل غم مي‌باري
پيوسته ز تو بر دل من بار غميست گويا كه ز اهل دانشم مي‌پنداري
خراباتيان كه خيام و حافظ از پيشروان ايشان بوده‌اند يكي از بدآموزيها كه برويش پافشاري بي‌اندازه نشان داده‌اند همين «جبريگري» است. اين دستاويز نيكي در دست آنان مي‌بوده كه بگويند : «بودنيها بوده است و از كار و كوشش نتيجه نتواند بود». خيام مي‌گويد :
زين پيش نشان بودنيها بودست پيوسته قلم ز نيك و بد ناسود است
تقدير ترا هر آنچه بايست بداد غم خوردن و كوشيدن ما بيهود است
حافظ مي‌گويد :
بر عمل تكيه مكن خواجه كه در روز ازل تو چه داني قلم صنع بنامت چه نوشت
اين ياوه‌گوي تيره‌درون از هيچ افسانه‌اي در اين باره چشم نپوشيده.
گاهي دست بدامن ستاره‌شماري زده و چنين گفته :
بگير طُرَّه مه طلعتي و غصه نخور كه سعد و نحس ز تأثير زهره و زحل است
گاهي افسانه‌ي بخت را پيش كشيده چنين گفته :
ز قسمت ازلي چهره‌ي سيه‌بختان بشست و شوي نگردد سفيد اين مثل است
گاهي دست بدامن قضا زده و چنين سروده :
در كوي نيكنامي ما را گذر ندادند گر تو نمي‌پسندي تغيير ده قضا را
آن «ادبيات ايران» كه با دهان پر باد نامش را مي‌برند و بآن مي‌نازند همين ياوه‌گوييها ، و همين بدآموزيهاست.
گذشته از همه‌ي اينها ، در خود زندگاني زمينه براي رواج چنين باوري باز است و انگيزه‌هاي بسياري درميان مي‌باشد. زيرا مردم كه از چگونگي جهان ، و از بهمبستگي كارها آگاه نيستند ، ناچارند پيشامدها را از بخت يا از «قضا» و يا از ستارگان آسمان دانند ، بويژه در جاهايي كه برخورد با خيم «خودخواهي» دارد. فلان مرد كه در زندگاني پس مانده اين باو دشوار است كه خود را ناتوان و كارندان شناسد و ناچار است كه گناه را بگردن بخت يا «قضا و قدر» اندازد.
از همينجاست كه كسان پست و تنبل باين پندارها بيشتر گرايند. اينها دستاويز نيكي است كه در آن پستي و درماندگي كه هستند شكستي بخود راه ندهند و گناهي بگردن خود نگيرند.
مي‌توان گفت : در پديد آوردن پندارها خيم خودخواهي بيش از چيزهاي ديگر كارگر افتاده. در اين باره داستاني هست كه مي‌بايد بنويسم :
اگر فراموش نگرديده تا سي و چهل سال پيش در ايران ، مردم هر گناهي را بگردن شيطان انداختندي. مثلاً دو تن با هم به پيكار برخاستندي و آنان كه خواستندي ميانجي باشند و آرامشان گردانند چنين گفتندي : «بشيطان لعنت كنيد. صلوات بفرستيد.» لعن و صلوات براي آن بودي كه شيطان بگريزد. كسي كه كاري بد كردي و از آن پشيمان شدي چنين گفتي : «خدا بشيطان لعنت كند ديدي چه كار كرد؟!..». كسي كه دزدي كردي و گرفتار شدي چون پرسيدندي پشيماني نمودي و چنين گفتي : «شيطان گولم زد».
اين شيوه‌ي همگاني مي‌بود و هنوز هم مردم عامي به همان شيوه پابندند. ولي درسخواندگان ديگر بشيطان باوري نمي‌دارند و گريبان آن را رها كرده‌اند. چيزي كه هست خيم «خودخواهي» از كار نيفتاده اينها نيز چيزهاي ديگري را جانشين شيطان گردانيده‌اند.
از جمله در ايران كه در توده اينهمه آلودگيها و گرفتاريها پيدا شده و بيش از همه مايه‌ي بدبختي اينهاست ، اين به ايرانيان گران مي‌افتد كه ببدي خود گردن گزارند و در انديشه‌ي چاره بآلودگيهاي خود باشند. اين بخودخواهي آنان برمي‌خورد. اينست همه‌ي گناه را بگردن انگليس انداخته خود را بكنار مي‌گيرند.
cerã zendegãni ru besaxti rafte.pdf
75.8 KB
🗂 چرا زندگانی رو بسختی رفته؟..
💎 هر سه بخش
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
💎 هر سه بخش
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
kalamehãyi ke ma'nãyaw dãneste nist 1.pdf
58.4 KB
🗂 کلمه‌هایی که معنایش دانسته نیست
💎 بخش یک از دو
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
💎 بخش یک از دو
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
✴️ بمناسبت «عید قربان» ✴️
(بخش دوم)
هنگامی كه كلمبوس آمریكا را پیدا كرد در مكزیك اینگونه قربانی رواج بسیار می‌داشت. خدایان مكزیك همه خون‌آشام می‌بودند. اگر داستانش خواهید كتاب «پیدایش آمریكا» را خوانید.
این راز قربانی بوده و چیزهایی را كه برای فرونشاندن خشم خدایان ـ خدایان پنداری ـ و جلوگیری از كینه‌ی آنها از داراك[= مال] خود می‌داده‌اند قربانی می‌نامیده‌اند.
✴️ نخست از همه چیز می‌بوده كه كاهنان خوردنیها را می‌خورده‌اند و ناخوردنیها را بحساب خدایان می‌سوزانیده‌اند. بشُوَند[سبب] همین سوزانیدن بوده كه كسانی می‌جسته‌اند و چیزهای خوشبو را می‌برده‌اند. بیش از همه كُندُر و اسفند و چوبهای خوشبو را برمی‌گزیده‌اند.
✴️ یكی از عادتهایی كه امروز در میان ماست آنست كه برای بازگردانیدن چشم‌زخم كُندُر و اسفند می‌سوزانند. جای اندیشیدنست كه چشم‌زخم چیست؟.. آنگاه چه بهمبستگی میانه‌ی آن با اسفند و كُندُر است؟.. این عادت از كجا پیدا شده؟.. اگر نیك اندیشید سرچشمه‌ی آن همان داستان قربانی زمانهای باستانست. خیم رشك كه بخدا نسبت می‌دادند چون با مسلمانی و دینداری سازگار نبوده آن را برویه‌ی دیگری انداخته پندار چشم‌زخم را پدید آورده‌اند. آسیبهای ناگهانی را كه به داراك یا به تن رسد ، آنها از رشك خدایان می‌شماردند و اینها از بدچشمی و شومی نگاه این و آن می‌پندارند. چنانكه آنها برای جلوگیری اسفند و كُندُر می‌سوزانیده‌اند اینها نیز می‌سوزانند. بیشتر عادتهای ما چنینست كه از زمانهای باستان بازمانده است.
از زمینه‌ی گفتگو دور نیفتیم. سخن در آن بود كه نخست قربانی از همه چیز توانستی بود. گوسفند و گاو نیز می‌برده‌اند كه كاهنان كشته گوشتش را می‌خورده‌اند. سپس رواج این بیشتر گردیده. گویا این را با آن اندیشه‌ی خون‌آشامی خدایان سازگارتر یافته‌اند اینست كم‌كم دیگر چیزها فراموش شده و این بازمانده و رفته‌رفته شناخته‌تر گردیده.
✴️ در یونان و روم از این قربانی سودجویی دیگر می‌كرده‌اند. كاری را كه ملایان ما با استخاره انجام می‌دهند آنها با قربانی انجام می‌داده‌اند. گوسفند را كشته از چگونگی روده‌های آن دستور خدا را درباره‌ی كارهای خود می‌فهمیده‌اند. خدا با آنها سخن می‌گفته بدستیاری روده‌های گوسفندان ، و چون فهمیدن زبان روده‌ها كار هر كسی نمی‌بوده می‌بایست قربانی در زیر دیده‌بانی[= نظارت] كاهنان انجام گیرد.
✴️ نتیجه‌ی این سخنها آنست كه قربانی بازمانده از زمانهای بت‌پرستی بوده. از دیده‌ی خداشناسی بسیار نابجاست كه پنداشته شود خدا از گوسفندكشی و گاوكشی خوشش آید. تاریخچه‌اش اینست كه یاد كردم.
✴️ در زمان اسلام چون نشدنی می‌بود كه این برانداخته شود پاكمرد عرب آن را نگه داشته چیزی كه هست از رنگ بت‌پرستی پاك گردانیده. باین معنی كه دستور داده كه هرچه از مرغ و چهارپا سر می‌برند بنام خدا باشد. آنچه بنام بتها سر بریده شود (بگفته‌ی قرآن وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ) گوشتش ناپاك و حرام بوده.
✴️ اینكه بهنگام بریدن سر گوسفند یا مرغ نام خدا را می‌برند نه از آنروست كه اسلام این كار را «عبادت» شناخته است بلكه از آنروست كه خواسته است از رنگ بت‌پرستی پیراسته باشد.
گویا بریدن سر گوسفند یا شتر درمیان حج پیش از اسلام نیز بوده است كه آن را هم اسلام نگه داشته ، نه آنكه خود پدید آورده.
✴️ به هر حال از این باره باسلام ایرادی نیست. زمان اسلام جدا می‌بود و زمان ما جداست. ما نخواهیم توانست با آیین سپهر[=طبیعت] درنبردیم.
✴️این آیین سپهر است كه جهان كم‌كم پیش رود و نیكیها كم‌كم انجام یابد.
✴️ اما اینكه كسانی بدستاویز اسلام دست از قربانی بریدن برنمی‌دارند از نافهمی خود آنهاست.
✴️ اسلام بنیادش برافتاده و تنها این چیزهایش بازمانده.
✴️ اسلام امروز افزاری برای هوسبازیهای مردمست. فلان انباردار[=محتکر] از گرانفروشیها و خانه‌براندازیها پولها گرد آورده به مكه رفته و چون بازمی‌گردد باید برای «تشریفات» گوسفندهای بی‌زبان را بخوابانند و زیر پای او سر ببرند. [فلا]ن دختر عروس شده بخانه‌ی دامادش می‌برند باید در زیر پای او گوسفندی خونش ریخته گردد. این كارها را می‌كنند و نسبتش را هم بخدا می‌دهند. اینها همه از نافهمیست.
(در پیرامون جانوران ، بازپسین بخش ، ص 81 از 87 )
(فردا این گفتار را دنبال خواهیم کرد)
(بخش دوم)
هنگامی كه كلمبوس آمریكا را پیدا كرد در مكزیك اینگونه قربانی رواج بسیار می‌داشت. خدایان مكزیك همه خون‌آشام می‌بودند. اگر داستانش خواهید كتاب «پیدایش آمریكا» را خوانید.
این راز قربانی بوده و چیزهایی را كه برای فرونشاندن خشم خدایان ـ خدایان پنداری ـ و جلوگیری از كینه‌ی آنها از داراك[= مال] خود می‌داده‌اند قربانی می‌نامیده‌اند.
✴️ نخست از همه چیز می‌بوده كه كاهنان خوردنیها را می‌خورده‌اند و ناخوردنیها را بحساب خدایان می‌سوزانیده‌اند. بشُوَند[سبب] همین سوزانیدن بوده كه كسانی می‌جسته‌اند و چیزهای خوشبو را می‌برده‌اند. بیش از همه كُندُر و اسفند و چوبهای خوشبو را برمی‌گزیده‌اند.
✴️ یكی از عادتهایی كه امروز در میان ماست آنست كه برای بازگردانیدن چشم‌زخم كُندُر و اسفند می‌سوزانند. جای اندیشیدنست كه چشم‌زخم چیست؟.. آنگاه چه بهمبستگی میانه‌ی آن با اسفند و كُندُر است؟.. این عادت از كجا پیدا شده؟.. اگر نیك اندیشید سرچشمه‌ی آن همان داستان قربانی زمانهای باستانست. خیم رشك كه بخدا نسبت می‌دادند چون با مسلمانی و دینداری سازگار نبوده آن را برویه‌ی دیگری انداخته پندار چشم‌زخم را پدید آورده‌اند. آسیبهای ناگهانی را كه به داراك یا به تن رسد ، آنها از رشك خدایان می‌شماردند و اینها از بدچشمی و شومی نگاه این و آن می‌پندارند. چنانكه آنها برای جلوگیری اسفند و كُندُر می‌سوزانیده‌اند اینها نیز می‌سوزانند. بیشتر عادتهای ما چنینست كه از زمانهای باستان بازمانده است.
از زمینه‌ی گفتگو دور نیفتیم. سخن در آن بود كه نخست قربانی از همه چیز توانستی بود. گوسفند و گاو نیز می‌برده‌اند كه كاهنان كشته گوشتش را می‌خورده‌اند. سپس رواج این بیشتر گردیده. گویا این را با آن اندیشه‌ی خون‌آشامی خدایان سازگارتر یافته‌اند اینست كم‌كم دیگر چیزها فراموش شده و این بازمانده و رفته‌رفته شناخته‌تر گردیده.
✴️ در یونان و روم از این قربانی سودجویی دیگر می‌كرده‌اند. كاری را كه ملایان ما با استخاره انجام می‌دهند آنها با قربانی انجام می‌داده‌اند. گوسفند را كشته از چگونگی روده‌های آن دستور خدا را درباره‌ی كارهای خود می‌فهمیده‌اند. خدا با آنها سخن می‌گفته بدستیاری روده‌های گوسفندان ، و چون فهمیدن زبان روده‌ها كار هر كسی نمی‌بوده می‌بایست قربانی در زیر دیده‌بانی[= نظارت] كاهنان انجام گیرد.
✴️ نتیجه‌ی این سخنها آنست كه قربانی بازمانده از زمانهای بت‌پرستی بوده. از دیده‌ی خداشناسی بسیار نابجاست كه پنداشته شود خدا از گوسفندكشی و گاوكشی خوشش آید. تاریخچه‌اش اینست كه یاد كردم.
✴️ در زمان اسلام چون نشدنی می‌بود كه این برانداخته شود پاكمرد عرب آن را نگه داشته چیزی كه هست از رنگ بت‌پرستی پاك گردانیده. باین معنی كه دستور داده كه هرچه از مرغ و چهارپا سر می‌برند بنام خدا باشد. آنچه بنام بتها سر بریده شود (بگفته‌ی قرآن وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ) گوشتش ناپاك و حرام بوده.
✴️ اینكه بهنگام بریدن سر گوسفند یا مرغ نام خدا را می‌برند نه از آنروست كه اسلام این كار را «عبادت» شناخته است بلكه از آنروست كه خواسته است از رنگ بت‌پرستی پیراسته باشد.
گویا بریدن سر گوسفند یا شتر درمیان حج پیش از اسلام نیز بوده است كه آن را هم اسلام نگه داشته ، نه آنكه خود پدید آورده.
✴️ به هر حال از این باره باسلام ایرادی نیست. زمان اسلام جدا می‌بود و زمان ما جداست. ما نخواهیم توانست با آیین سپهر[=طبیعت] درنبردیم.
✴️این آیین سپهر است كه جهان كم‌كم پیش رود و نیكیها كم‌كم انجام یابد.
✴️ اما اینكه كسانی بدستاویز اسلام دست از قربانی بریدن برنمی‌دارند از نافهمی خود آنهاست.
✴️ اسلام بنیادش برافتاده و تنها این چیزهایش بازمانده.
✴️ اسلام امروز افزاری برای هوسبازیهای مردمست. فلان انباردار[=محتکر] از گرانفروشیها و خانه‌براندازیها پولها گرد آورده به مكه رفته و چون بازمی‌گردد باید برای «تشریفات» گوسفندهای بی‌زبان را بخوابانند و زیر پای او سر ببرند. [فلا]ن دختر عروس شده بخانه‌ی دامادش می‌برند باید در زیر پای او گوسفندی خونش ریخته گردد. این كارها را می‌كنند و نسبتش را هم بخدا می‌دهند. اینها همه از نافهمیست.
(در پیرامون جانوران ، بازپسین بخش ، ص 81 از 87 )
(فردا این گفتار را دنبال خواهیم کرد)
✴️ بت‌پرستی و قربانی کردن آدمیان بپای خدایان
چنانکه در گفتار «بمناسبت عید قربان» از بت‌پرستی و قربانی کردن سخن رفته ، در برخی توده‌ها نافهمی به آن پایه بوده که آدمیان را نیز بپای خدایان قربانی میکردهاند. ما از تاریخ میدانیم که قربانی کردن فرزند بپای بتها درمیان عربها نیز بوده. این از زنده‌بگور کردن دختران جداست.
در ویدئویی به نشانی زیر از ده توده (بعنوان نمونه) نام می‌برد که گروهی از باستانشناسان بر این باورند که آدمیان را برای خدایانشان قربانی میکردهاند.
https://www.youtube.com/watch?v=RzYzvvIqPPc
در زیر کوتاهشده‌ی شرح ویدئو را می‌آوریم. آن توده‌ها اینهایند :
✴️ کارتاژها (توده‌ی تونس امروزی) این توده با همه‌ی توانگری و نیرومندی کودکان خود را بپای خدایان قربانی میکردهاند ـ بویژه خاندانهای دارا برای آنکه توانگریشان را از دست ندهند. دوره‌ی این رسم وحشیانه میان 800 تا 146 پیش از میلاد برآورد شده است.
✴️ یهودیان باستان. جز از قربانیهای دیگر گویا کودکانشان را برای خدای مولوخ (molox) نام آتش زدندی. (برخی پژوهندگان باور ندارند که آدمی را نیز قربانی میکردهاند).
✴️ ایتراسکینها (مردم ایتالیای غربی کنونی). چنانکه بتازگی از بازمانده‌های قربانیان یافت شده در نشیمنگاههای این توده به باستانشناسان آشکار گردیده ، این مردمان گویا بیشتر کودکان ، بزرگسالان ، بیگانگان ، فرودستان و بیماران را برای خدایانشان نابود کردندی.
✴️ چینیان. درمیان چینیان باستان رسم قربانی کردن آدمی بسیار رواج داشته. نوشته‌هایی هم در اینباره از ایشان بدست آمده است. آنان از هر گونه آدم ، زن و مرد و کودک ، کسانی را بروشهای بیرحمانه‌ای نابود می‌گردانیده اند. چیزی که هست به آخشیج (ضد) مردان و کودکان که تنشان را تکه تکه کردندی ، تن دختران جوان را پس از قربانی کردن دست نخورده بخاک سپاردندی.
✴️ کلتها یا سِلتها (باشندگان اروپای میانی). این مردمان به شیوههای بسیار دردناک و خشنی با شمشیر و دیگر جنگ افزارها قربانیانشان را بنام کیش کشتندی.
✴️ مردم هاوایی باستان. آنها آدمها را به پای خدای جنگ و دفاع و فیروزی ، قربانی میکردند تا خشنودی او را بجویند. اسیران جنگی از قبیله‌های دیگر را به سنگها بسته چندان میزدند تا جان بسپارند و سپس به کاهن‌شان (سر قبیله) ارمغان میکردند تا او پخته یا خام بخورد.
✴️ مردم میانرودان باستان. کسان خاندان پادشاهی یا بزرگان که می‌مردند ، افزارها ، جنگ افزارها و رختهاشان را همراه با پرستارانشان بخاک می‌سپاردند (تا در زندگانی پس از مرگ بکارشان آید). تا دیر زمانی باستانشناسان گمان میکردند که پرستاران را با زهر میکشتند ولی نشانه‌هایی که سپس بدست آمد دانسته گردید که گاه ایشان را با شیوههای وحشیانه و زدن بسرشان می‌کشته‌اند.
✴️ آزتکها. ایشان باور داشتند خدای خورشید برای آرامش نیازمند خون آدمی است که دارای نیروی مقدس زندگانی می‌باشد.
✴️ مصریان باستان. برخی باستانشناسان بر این باورند که مصریان باستان هنگامی که یکی از فرعونهاشان می‌مرد ، همچون مردم میانرودان ، پرستاران او را با افزارهایش برای زندگانی پس از مرگ بخاک می‌سپاردند تا در آن زندگانی نیز به پادشاه پرستش(خدمت) کنند.
✴️ اینکاها. در سرزمینی میزیستندی که پر از پتیاره‌های (بلا) طبیعی چون آتشفشان و زمین‌لرزه و سیل بوده. ایشان چنین می‌پنداشتند که اینها بخواست خدایان پدید می‌آید و اینست اگر آدمها (بیشتر زندانیان) را بپای خدایان قربانی کنند توانند این پتیاره‌ها را از خود دور گردانند. همچنین برخی بچگان تندرست خود را تنها برای قربانی شدن می‌پروردند!
چنانکه در گفتار «بمناسبت عید قربان» از بت‌پرستی و قربانی کردن سخن رفته ، در برخی توده‌ها نافهمی به آن پایه بوده که آدمیان را نیز بپای خدایان قربانی میکردهاند. ما از تاریخ میدانیم که قربانی کردن فرزند بپای بتها درمیان عربها نیز بوده. این از زنده‌بگور کردن دختران جداست.
در ویدئویی به نشانی زیر از ده توده (بعنوان نمونه) نام می‌برد که گروهی از باستانشناسان بر این باورند که آدمیان را برای خدایانشان قربانی میکردهاند.
https://www.youtube.com/watch?v=RzYzvvIqPPc
در زیر کوتاهشده‌ی شرح ویدئو را می‌آوریم. آن توده‌ها اینهایند :
✴️ کارتاژها (توده‌ی تونس امروزی) این توده با همه‌ی توانگری و نیرومندی کودکان خود را بپای خدایان قربانی میکردهاند ـ بویژه خاندانهای دارا برای آنکه توانگریشان را از دست ندهند. دوره‌ی این رسم وحشیانه میان 800 تا 146 پیش از میلاد برآورد شده است.
✴️ یهودیان باستان. جز از قربانیهای دیگر گویا کودکانشان را برای خدای مولوخ (molox) نام آتش زدندی. (برخی پژوهندگان باور ندارند که آدمی را نیز قربانی میکردهاند).
✴️ ایتراسکینها (مردم ایتالیای غربی کنونی). چنانکه بتازگی از بازمانده‌های قربانیان یافت شده در نشیمنگاههای این توده به باستانشناسان آشکار گردیده ، این مردمان گویا بیشتر کودکان ، بزرگسالان ، بیگانگان ، فرودستان و بیماران را برای خدایانشان نابود کردندی.
✴️ چینیان. درمیان چینیان باستان رسم قربانی کردن آدمی بسیار رواج داشته. نوشته‌هایی هم در اینباره از ایشان بدست آمده است. آنان از هر گونه آدم ، زن و مرد و کودک ، کسانی را بروشهای بیرحمانه‌ای نابود می‌گردانیده اند. چیزی که هست به آخشیج (ضد) مردان و کودکان که تنشان را تکه تکه کردندی ، تن دختران جوان را پس از قربانی کردن دست نخورده بخاک سپاردندی.
✴️ کلتها یا سِلتها (باشندگان اروپای میانی). این مردمان به شیوههای بسیار دردناک و خشنی با شمشیر و دیگر جنگ افزارها قربانیانشان را بنام کیش کشتندی.
✴️ مردم هاوایی باستان. آنها آدمها را به پای خدای جنگ و دفاع و فیروزی ، قربانی میکردند تا خشنودی او را بجویند. اسیران جنگی از قبیله‌های دیگر را به سنگها بسته چندان میزدند تا جان بسپارند و سپس به کاهن‌شان (سر قبیله) ارمغان میکردند تا او پخته یا خام بخورد.
✴️ مردم میانرودان باستان. کسان خاندان پادشاهی یا بزرگان که می‌مردند ، افزارها ، جنگ افزارها و رختهاشان را همراه با پرستارانشان بخاک می‌سپاردند (تا در زندگانی پس از مرگ بکارشان آید). تا دیر زمانی باستانشناسان گمان میکردند که پرستاران را با زهر میکشتند ولی نشانه‌هایی که سپس بدست آمد دانسته گردید که گاه ایشان را با شیوههای وحشیانه و زدن بسرشان می‌کشته‌اند.
✴️ آزتکها. ایشان باور داشتند خدای خورشید برای آرامش نیازمند خون آدمی است که دارای نیروی مقدس زندگانی می‌باشد.
✴️ مصریان باستان. برخی باستانشناسان بر این باورند که مصریان باستان هنگامی که یکی از فرعونهاشان می‌مرد ، همچون مردم میانرودان ، پرستاران او را با افزارهایش برای زندگانی پس از مرگ بخاک می‌سپاردند تا در آن زندگانی نیز به پادشاه پرستش(خدمت) کنند.
✴️ اینکاها. در سرزمینی میزیستندی که پر از پتیاره‌های (بلا) طبیعی چون آتشفشان و زمین‌لرزه و سیل بوده. ایشان چنین می‌پنداشتند که اینها بخواست خدایان پدید می‌آید و اینست اگر آدمها (بیشتر زندانیان) را بپای خدایان قربانی کنند توانند این پتیاره‌ها را از خود دور گردانند. همچنین برخی بچگان تندرست خود را تنها برای قربانی شدن می‌پروردند!
YouTube
Top 10 Ancient Cultures That Practiced Ritual Human Sacrifice
10 Ancient Cultures That Practiced Ritual Human Sacrifice
→Subscribe for new videos every day! http://bit.ly/toptenzsubscribe
→10 Reasons Bruce Lee was a Superhuman: http://bit.ly/1Hl4mVu
Entertaining and educational top 10 lists from TopTenzNet! Brand…
→Subscribe for new videos every day! http://bit.ly/toptenzsubscribe
→10 Reasons Bruce Lee was a Superhuman: http://bit.ly/1Hl4mVu
Entertaining and educational top 10 lists from TopTenzNet! Brand…
✴️ پیدایش آمریکا
بخش دوم
گفتار پنجم
✴️ چگونه کُرتيز آهنگِ مكزيك كرد؟...
(تکه‌ی سوم)
چنانكه گفته‌ايم مكزيكيها همچون ديگرِ هنديانِ آمريكا نبوده گامهايي در راهِ تمدن پيش رفته بودند. گذشته از آنكه حكومتي بآن بزرگي برپا گردانيده بودند ، خط داشتند كه ماننده‌يِ هيروغليف با صورتكشي و نقاشي مطلب را مي‌فهمانيدند.
گذشته از اينها چون كشورشان پهناور بود برايِ رسانيدنِ خبر از هر گوشه‌يِ آن بپايتخت پُست برپا گردانيده بودند. پست آن زمان در اروپا شناخته نبود. ولي اينها آن را داشتند. باين معني در شاهراههايِ بزرگ كه بسويِ پايتخت كشيده بودند در هر فاصله‌يِ معيني جايي ساخته و كسي را نشانده بودند كه همانكه خبر يا نامه‌اي بود هر يكي هرچه تندتر و زودتر بآن ديگري مي‌رسانيد و بدينسان تا بمقصد مي‌رسيد.
بخش دوم
گفتار پنجم
✴️ چگونه کُرتيز آهنگِ مكزيك كرد؟...
(تکه‌ی سوم)
چنانكه گفته‌ايم مكزيكيها همچون ديگرِ هنديانِ آمريكا نبوده گامهايي در راهِ تمدن پيش رفته بودند. گذشته از آنكه حكومتي بآن بزرگي برپا گردانيده بودند ، خط داشتند كه ماننده‌يِ هيروغليف با صورتكشي و نقاشي مطلب را مي‌فهمانيدند.
گذشته از اينها چون كشورشان پهناور بود برايِ رسانيدنِ خبر از هر گوشه‌يِ آن بپايتخت پُست برپا گردانيده بودند. پست آن زمان در اروپا شناخته نبود. ولي اينها آن را داشتند. باين معني در شاهراههايِ بزرگ كه بسويِ پايتخت كشيده بودند در هر فاصله‌يِ معيني جايي ساخته و كسي را نشانده بودند كه همانكه خبر يا نامه‌اي بود هر يكي هرچه تندتر و زودتر بآن ديگري مي‌رسانيد و بدينسان تا بمقصد مي‌رسيد.
Telegram
attach 📎
📗 پندارها ـ گفتار ششم : آيا رشته‌ي كارها در دست خود آدميان نيست؟..
بخش سوم
شما از هرچه بناليد پاسخ داده خواهند گفت : «از انگليسهاست ، آنها مي‌كنند ديگر!» من با گوش خود شنيده‌ام كه كسي مي‌گفت : «مجلسي را انگليسها برانگيخته بودند كه آن كتابها را بنويسد و مردم را آلوده‌ي نادانيهاي كيشي گرداند». بگفته‌ي يكي از آشنايان : «شيطان جهان سياست انگليس است».
از سخن خود دور نيفتيم : اين پندارها نيز پوچ و بيپاست. «بخت» و «سرنوشت» و «طالع» و اين گونه چيزها جز «سَمَرد»[=وهم] نيست. فيروزي يا نافيروزي آدمي در زندگاني جز نتيجه‌ي كارداني و كارنداني خود او ، و سازگاري و ناسازگاري پيشامدها نيست.
اما «قضا» يا «قدر» و «جبريگري» كه درميان مسلمانان رواج مي‌دارد ، آن نيز بيكبار بيپاست. ما آشكاره مي‌بينيم خدا آدميان را در اينجهان در كارهاشان آزاد گزارده است. هر كسي با فهم و خرد آزاد ، تواند بكارهاي نيك و سودمند پردازد و يا بكارهاي بد و زيانمند برخيزد. هيچ گونه ناچاري درميان نمي‌باشد.
راستست كه رشته از هر باره در دست آدمي نيست و پيشامدها هميشه در جلو كارها هست. مثلاً كشاورزي تواند در باغش درختي كارد و از آن سودي بردارد و تواند كه نكارد و خود را بي‌بهره گرداند. ولي كشاورزي كه درخت كاشته چه‌بسا كه آب بريده شود و درخت خشك گردد ، و يا سرماي سخت زمستان آن را تباه گرداند ، و يا مردم‌آزاري شبانه آن را كنده دور اندازد. در هر كاري يك چنين پيشامدهايي تواند بود.
چيزي كه هست اينها آزادي را از ميان نبرد. هر كس آزاد است كه با پيشامدها نيز نبرد كند. همان كشاورز تواند درخت ديگري كارد و خواستي را كه مي‌داشت از دست ندهد.
چيزي ديگر كه مي‌بايد بديده گرفته شود بيراهي زندگاني و بدي آيينهاي آنست. امروز در توده‌ها زندگاني از روي خرد نيست و قانونهاي خردمندانه بسيار كمست. اينست مردمان بسختيها دچارند و با همه‌ي كوشش از خوشيها بهره كم مي‌دارند و چون سرچشمه‌ي آنها را نمي‌دانند ناچار ببخت و قسمت و مانند آنها مي‌گرايند.
يكي از نكته‌ها كه بايد بمردمان فهمانيد همينست كه آدميان توانند در زندگاني راه خردمندانه‌اي پيش گيرند و چون چنان راهي پيش نگرفته‌اند باين رنجها دچارند. پس اين رنجها نيز از خودشانست و از بخت و يا از طالع و يا از قضا و قدر نيست و براي آنكه اين رنجها نباشد بايد بجاي گرويدن به پندارها ، پيروي از خرد كرد و بهمه‌ي اين گرفتاريها چاره كرد.
درباره‌ي «قضا و قدر» در كتابها بسخنان دور و درازي پرداخته‌اند. ولي همه پوچست و راستش همينست كه ما در اينجا نوشته‌ايم.
گاهي نيز كساني «دانش خدا» را دستاويز گرفته چنين مي‌گويند : «هر آنچه خواستي بود و خواهد بود خدا از پيش دانسته. پس ما در كارهاي خود آزاد نتوانيم بود. زيرا ما بايد آن كنيم كه خدا دانسته است». مي‌گويم : بسيار شگفت است كه شما بآنچه با ديده مي‌بينيد پروا نمي‌كنيد و بچيزي كه بسيار دور از شماست و راه بدانستن آن نمي‌داريد مي‌پردازيد. شما آشكاره مي‌بينيد كه در كارها آزاديد. مي‌بينيد كه به كردن هر كاري توانا مي‌باشيد. چيزي باين آشكاري را بديده نگرفته سخن از دانش خدا بميان مي‌آوريد. من نمي‌دانم شما را با دانش خدا چه كار است؟!.. چه راهي مي‌داريد كه درين باره آگاهي بدست آوريد؟!. شما از خدا چه دانسته‌ايد كه از دانشش چه داريد؟!.. اگر مي‌پنداريد كه گفتگو از دانش خدا از دين است بايد گفت معني دين را ندانسته‌ايد. اين نه تنها دين نيست ، خود بيديني است. بيديني است كه شما بزمينه‌هايي كه راه روشن نمي‌دارد پردازيد. بيديني است كه در انديشه‌ي نيكي زندگاني نبوده و دستور خرد را در آن باره بكار نبنديد و چنين بهانه‌هايي آوريد.
بخش سوم
شما از هرچه بناليد پاسخ داده خواهند گفت : «از انگليسهاست ، آنها مي‌كنند ديگر!» من با گوش خود شنيده‌ام كه كسي مي‌گفت : «مجلسي را انگليسها برانگيخته بودند كه آن كتابها را بنويسد و مردم را آلوده‌ي نادانيهاي كيشي گرداند». بگفته‌ي يكي از آشنايان : «شيطان جهان سياست انگليس است».
از سخن خود دور نيفتيم : اين پندارها نيز پوچ و بيپاست. «بخت» و «سرنوشت» و «طالع» و اين گونه چيزها جز «سَمَرد»[=وهم] نيست. فيروزي يا نافيروزي آدمي در زندگاني جز نتيجه‌ي كارداني و كارنداني خود او ، و سازگاري و ناسازگاري پيشامدها نيست.
اما «قضا» يا «قدر» و «جبريگري» كه درميان مسلمانان رواج مي‌دارد ، آن نيز بيكبار بيپاست. ما آشكاره مي‌بينيم خدا آدميان را در اينجهان در كارهاشان آزاد گزارده است. هر كسي با فهم و خرد آزاد ، تواند بكارهاي نيك و سودمند پردازد و يا بكارهاي بد و زيانمند برخيزد. هيچ گونه ناچاري درميان نمي‌باشد.
راستست كه رشته از هر باره در دست آدمي نيست و پيشامدها هميشه در جلو كارها هست. مثلاً كشاورزي تواند در باغش درختي كارد و از آن سودي بردارد و تواند كه نكارد و خود را بي‌بهره گرداند. ولي كشاورزي كه درخت كاشته چه‌بسا كه آب بريده شود و درخت خشك گردد ، و يا سرماي سخت زمستان آن را تباه گرداند ، و يا مردم‌آزاري شبانه آن را كنده دور اندازد. در هر كاري يك چنين پيشامدهايي تواند بود.
چيزي كه هست اينها آزادي را از ميان نبرد. هر كس آزاد است كه با پيشامدها نيز نبرد كند. همان كشاورز تواند درخت ديگري كارد و خواستي را كه مي‌داشت از دست ندهد.
چيزي ديگر كه مي‌بايد بديده گرفته شود بيراهي زندگاني و بدي آيينهاي آنست. امروز در توده‌ها زندگاني از روي خرد نيست و قانونهاي خردمندانه بسيار كمست. اينست مردمان بسختيها دچارند و با همه‌ي كوشش از خوشيها بهره كم مي‌دارند و چون سرچشمه‌ي آنها را نمي‌دانند ناچار ببخت و قسمت و مانند آنها مي‌گرايند.
يكي از نكته‌ها كه بايد بمردمان فهمانيد همينست كه آدميان توانند در زندگاني راه خردمندانه‌اي پيش گيرند و چون چنان راهي پيش نگرفته‌اند باين رنجها دچارند. پس اين رنجها نيز از خودشانست و از بخت و يا از طالع و يا از قضا و قدر نيست و براي آنكه اين رنجها نباشد بايد بجاي گرويدن به پندارها ، پيروي از خرد كرد و بهمه‌ي اين گرفتاريها چاره كرد.
درباره‌ي «قضا و قدر» در كتابها بسخنان دور و درازي پرداخته‌اند. ولي همه پوچست و راستش همينست كه ما در اينجا نوشته‌ايم.
گاهي نيز كساني «دانش خدا» را دستاويز گرفته چنين مي‌گويند : «هر آنچه خواستي بود و خواهد بود خدا از پيش دانسته. پس ما در كارهاي خود آزاد نتوانيم بود. زيرا ما بايد آن كنيم كه خدا دانسته است». مي‌گويم : بسيار شگفت است كه شما بآنچه با ديده مي‌بينيد پروا نمي‌كنيد و بچيزي كه بسيار دور از شماست و راه بدانستن آن نمي‌داريد مي‌پردازيد. شما آشكاره مي‌بينيد كه در كارها آزاديد. مي‌بينيد كه به كردن هر كاري توانا مي‌باشيد. چيزي باين آشكاري را بديده نگرفته سخن از دانش خدا بميان مي‌آوريد. من نمي‌دانم شما را با دانش خدا چه كار است؟!.. چه راهي مي‌داريد كه درين باره آگاهي بدست آوريد؟!. شما از خدا چه دانسته‌ايد كه از دانشش چه داريد؟!.. اگر مي‌پنداريد كه گفتگو از دانش خدا از دين است بايد گفت معني دين را ندانسته‌ايد. اين نه تنها دين نيست ، خود بيديني است. بيديني است كه شما بزمينه‌هايي كه راه روشن نمي‌دارد پردازيد. بيديني است كه در انديشه‌ي نيكي زندگاني نبوده و دستور خرد را در آن باره بكار نبنديد و چنين بهانه‌هايي آوريد.
✴️ بمناسبت «عید قربان» ✴️
(بخش پایانی)
رفتار اسلام درباره‌ی گوشتخواری ماننده‌ی رفتارش در زمینه‌ی برده‌داری بوده.
✴️ جای گفتگو نیست كه برده‌داری ستم ناسزا بوده. یك آدمی را گرفتن و زیردست خود گردانیدن و او را همچون كالا به خرید و فروش گزاردن چیزی نیست كه كسی زشتی آن را درنیابد. با این حال شما می‌بینید اسلام آن را پذیرفته و تنها این كرده كه از بدیهایش كاسته است. آیا كسانی توانند گفت : برده‌داری كاری نیك بوده؟!.. آیا توانند بدستاویز اسلام امروز برده خرند و نگه دارند؟!..
✴️ ماننده‌ی همین بوده داستان سررشته‌داری یا حكومت. هر كسی می‌داند استبداد یا فرمانروایی یك تن بیك توده كاری ناسزاست. یك تن چرا بدیگران فرمان راند؟!.. چرا رشته‌ی زندگانی ملیونها مردم در دست یك تن باشد؟!. ما هنگامی كه استبداد را با مشروطه یا سررشته‌داری خود توده ، پهلوی همدیگر گزاریم جای گفتگو نیست كه استبداد بسیار پست است. با این حال شما می‌بینید اسلام فرمانروایی استبدادی را پذیرفته. چون زمان آماده نمی‌بوده نتوانسته مشروطه یا دمكراسی بنیاد گزارد. تنها كاری كه كرده استبداد را با قانون (یا شریعت) پابسته گردانیده و از بدیهای آن كاسته است. در اینجا هم آیا كسانی توانند گفت : «استبداد نیك بوده؟!.» توانند گفت : «خدا استبداد یا فرمانروایی یك تن را بیك توده جایز گردانیده؟!.» تنها اینها نیست و مانندهایش بسیار است.
✴️ همان داستان حج و قربان‌گزاریهای مِنا چیز كوچكی نیست. ما اگر گوشتخواری را بد ندانیم باز آنها جای ایراد است.
✴️ برای چه یك ملیون گوسفند را تباه گردانند؟!.
✴️ آیا توان پنداشت كه خدا از آن خوشش آید و خشنود گردد و آیا چنین گمانی توان برد؟!.
امروز دسته‌های انبوهی به دین ریشخند می‌كنند و آن را از یادگارهای دوره‌های وحشیگری می‌شمارند. این دستاویزی در دست آنها خواهد بود.
ما از حج در جای دیگری سخن رانده‌ایم. آن از «عبادتهای سیاسی» اسلام بوده.
✴️ همه می‌دانند نه خدا را خانه‌ای هست و نه خدا از گردیدن مردم بگرد خانه‌ای خشنود خواهد بود. اینها چیزهایی نیست كه خرد پذیرد. چیزهایی نیست كه مرد بزرگی همچون پیغمبر اسلام ندانسته باشد.
✴️ داستان حج و كعبه روشنست. اسلام چون برای خود كشور بزرگی پدید آورده بود می‌خواست مكه را كانون آن گردانیده مردمان را دلبسته‌ی آنجا سازد ، روزی كه كشور بزرگ اسلامی از اسپانیا گرفته تا مرزهای چین كشیده می‌شد و توده‌های گوناگون بسیار ، از عرب و ایرانی و سودانی و مصری و هندی و ترك و جاوه‌ای و بسیار مانند اینها ، در زیر بیرق خلافت بسر می‌بردند بسیار بجا می‌بود كه كسانی كه توانایی می‌داشتند به مكه روند و سالی یك بار در آن كانون اسلام نژادهای گوناگون باهم گرد آیند و همدیگر را بشناسند و همبستگی پیدا كنند. در چنان زمانی چنین كاری بسیار سودمند می‌افتاد.
✴️ ولی امروز كه خلافت از ریشه برافتاده و كشور بزرگ اسلامی بهم خورده و توده‌های اسلام بیشترشان بزیردست بیگانگان افتاده‌اند و آنهایی كه آزادند هر یكی بنام نژاد خود كشوری جداگانه پدید آورده و در بیشتر جاها از شریعت اسلام نیز چشم‌پوشی شده و قانونهای اروپایی جای آن را گرفته با چنین حالی دیگر جایی برای حج‌گزاری بازنمانده.
✴️ چنانكه جهاد بیكبار از میان رفته و جا برایش بازنمانده حج نیز به همان حالست.
✴️ شما نیك اندیشید كه امروز مسلمانان از حج چه نتیجه‌ای برمی‌دارند؟.. این ایرانیها كه همه ساله چند هزار تن می‌روند و برمی‌گردند چه راه‌آوردی می‌آورند.
سرگذشت ابوطالب یزدی در دو سال پیش فراموش نشده. شما همان را بداوری گزارید. جوانی بیست ساله از ایران برخاسته و با زن و خویشان خود بآهنگ حج به مكه رفته. در آنجا چند تن گواهی داده كه ناپاكیها با خود می‌داشته و ناپاك گردانیدن كعبه را می‌خواسته و بهمین گواهی حكم دادند و گردنش را زدند. اكنون از دو حال بیرون نیست : اگر گواهان راست گفته‌اند آن نمونه‌ای از بی‌باوری جوانان درباره‌ی كعبه و حج است. اگر دروغ گفته‌اند آن نشان كینه‌هاییست كه مسلمانان در دلهای خود باهم می‌دارند.
✴️ حج‌گزاریهای امروزی بیش از همه برای هوسبازیست ، برای خودنماییست. برای آنست كه بروند و بگردند و تماشا كنند و كام گزارند و پس از بازگشتن هم «حاجی» باشند و بدیگران برتری فروشند.
مردك انبارداری[=احتکار] می‌كند و پول می‌اندوزد و بحج می‌رود ، با رشوه دادن گذرنامه بدست می‌آورد ، از مرز كشور قاچاقی می‌گذرد [1] ، در راه یك حج‌گزاری چند بِزه[=جرم] زشت بانجام می‌رساند.
آیا این دلیل روشن بگفته‌های ما نیست؟!.
✴️ این در هر دینی هست كه چون سست شد مردم دستورهای آن را دستاویزهایی برای دلخواه‌های خود گیرند و هوسهاشان را در رخت دین بكار بندند.
(بخش پایانی)
رفتار اسلام درباره‌ی گوشتخواری ماننده‌ی رفتارش در زمینه‌ی برده‌داری بوده.
✴️ جای گفتگو نیست كه برده‌داری ستم ناسزا بوده. یك آدمی را گرفتن و زیردست خود گردانیدن و او را همچون كالا به خرید و فروش گزاردن چیزی نیست كه كسی زشتی آن را درنیابد. با این حال شما می‌بینید اسلام آن را پذیرفته و تنها این كرده كه از بدیهایش كاسته است. آیا كسانی توانند گفت : برده‌داری كاری نیك بوده؟!.. آیا توانند بدستاویز اسلام امروز برده خرند و نگه دارند؟!..
✴️ ماننده‌ی همین بوده داستان سررشته‌داری یا حكومت. هر كسی می‌داند استبداد یا فرمانروایی یك تن بیك توده كاری ناسزاست. یك تن چرا بدیگران فرمان راند؟!.. چرا رشته‌ی زندگانی ملیونها مردم در دست یك تن باشد؟!. ما هنگامی كه استبداد را با مشروطه یا سررشته‌داری خود توده ، پهلوی همدیگر گزاریم جای گفتگو نیست كه استبداد بسیار پست است. با این حال شما می‌بینید اسلام فرمانروایی استبدادی را پذیرفته. چون زمان آماده نمی‌بوده نتوانسته مشروطه یا دمكراسی بنیاد گزارد. تنها كاری كه كرده استبداد را با قانون (یا شریعت) پابسته گردانیده و از بدیهای آن كاسته است. در اینجا هم آیا كسانی توانند گفت : «استبداد نیك بوده؟!.» توانند گفت : «خدا استبداد یا فرمانروایی یك تن را بیك توده جایز گردانیده؟!.» تنها اینها نیست و مانندهایش بسیار است.
✴️ همان داستان حج و قربان‌گزاریهای مِنا چیز كوچكی نیست. ما اگر گوشتخواری را بد ندانیم باز آنها جای ایراد است.
✴️ برای چه یك ملیون گوسفند را تباه گردانند؟!.
✴️ آیا توان پنداشت كه خدا از آن خوشش آید و خشنود گردد و آیا چنین گمانی توان برد؟!.
امروز دسته‌های انبوهی به دین ریشخند می‌كنند و آن را از یادگارهای دوره‌های وحشیگری می‌شمارند. این دستاویزی در دست آنها خواهد بود.
ما از حج در جای دیگری سخن رانده‌ایم. آن از «عبادتهای سیاسی» اسلام بوده.
✴️ همه می‌دانند نه خدا را خانه‌ای هست و نه خدا از گردیدن مردم بگرد خانه‌ای خشنود خواهد بود. اینها چیزهایی نیست كه خرد پذیرد. چیزهایی نیست كه مرد بزرگی همچون پیغمبر اسلام ندانسته باشد.
✴️ داستان حج و كعبه روشنست. اسلام چون برای خود كشور بزرگی پدید آورده بود می‌خواست مكه را كانون آن گردانیده مردمان را دلبسته‌ی آنجا سازد ، روزی كه كشور بزرگ اسلامی از اسپانیا گرفته تا مرزهای چین كشیده می‌شد و توده‌های گوناگون بسیار ، از عرب و ایرانی و سودانی و مصری و هندی و ترك و جاوه‌ای و بسیار مانند اینها ، در زیر بیرق خلافت بسر می‌بردند بسیار بجا می‌بود كه كسانی كه توانایی می‌داشتند به مكه روند و سالی یك بار در آن كانون اسلام نژادهای گوناگون باهم گرد آیند و همدیگر را بشناسند و همبستگی پیدا كنند. در چنان زمانی چنین كاری بسیار سودمند می‌افتاد.
✴️ ولی امروز كه خلافت از ریشه برافتاده و كشور بزرگ اسلامی بهم خورده و توده‌های اسلام بیشترشان بزیردست بیگانگان افتاده‌اند و آنهایی كه آزادند هر یكی بنام نژاد خود كشوری جداگانه پدید آورده و در بیشتر جاها از شریعت اسلام نیز چشم‌پوشی شده و قانونهای اروپایی جای آن را گرفته با چنین حالی دیگر جایی برای حج‌گزاری بازنمانده.
✴️ چنانكه جهاد بیكبار از میان رفته و جا برایش بازنمانده حج نیز به همان حالست.
✴️ شما نیك اندیشید كه امروز مسلمانان از حج چه نتیجه‌ای برمی‌دارند؟.. این ایرانیها كه همه ساله چند هزار تن می‌روند و برمی‌گردند چه راه‌آوردی می‌آورند.
سرگذشت ابوطالب یزدی در دو سال پیش فراموش نشده. شما همان را بداوری گزارید. جوانی بیست ساله از ایران برخاسته و با زن و خویشان خود بآهنگ حج به مكه رفته. در آنجا چند تن گواهی داده كه ناپاكیها با خود می‌داشته و ناپاك گردانیدن كعبه را می‌خواسته و بهمین گواهی حكم دادند و گردنش را زدند. اكنون از دو حال بیرون نیست : اگر گواهان راست گفته‌اند آن نمونه‌ای از بی‌باوری جوانان درباره‌ی كعبه و حج است. اگر دروغ گفته‌اند آن نشان كینه‌هاییست كه مسلمانان در دلهای خود باهم می‌دارند.
✴️ حج‌گزاریهای امروزی بیش از همه برای هوسبازیست ، برای خودنماییست. برای آنست كه بروند و بگردند و تماشا كنند و كام گزارند و پس از بازگشتن هم «حاجی» باشند و بدیگران برتری فروشند.
مردك انبارداری[=احتکار] می‌كند و پول می‌اندوزد و بحج می‌رود ، با رشوه دادن گذرنامه بدست می‌آورد ، از مرز كشور قاچاقی می‌گذرد [1] ، در راه یك حج‌گزاری چند بِزه[=جرم] زشت بانجام می‌رساند.
آیا این دلیل روشن بگفته‌های ما نیست؟!.
✴️ این در هر دینی هست كه چون سست شد مردم دستورهای آن را دستاویزهایی برای دلخواه‌های خود گیرند و هوسهاشان را در رخت دین بكار بندند.
ما فراموش نكرده‌ایم داستان شتر قربانی را كه در ایران می‌بود. بدستاویز آنكه دهم ذیحجه عید قربانی است و دولت هم باید در آن روز قربانی گزارد یك بازیچه و تماشای بسیار وحشیانه برای خود درست كرده بودند. از چند روز پیش شتری را می‌آراستند و منگوله‌ها و زنگوله‌ها باو می‌آویختند و با دهل و سرنا در بازارها می‌گردانیدند ، و چون روزش فرامی‌رسید با یك شیوه‌ی وحشیانه او را قربانی می‌كردند. بیچاره شتر هنوز جانش درنرفته هر تكه‌اش بدست دیگری می‌افتاد. بر سرش كشاكش راه می‌انداختند كه به شاه یا ولیعهد برده «خلعت و انعام» گیرند. چنین بازی خنكی را «عبادت» نام نهاده بحساب خدا بانجام می‌رسانیده‌اند. یكی از نیكیهای جنبش مشروطه این بود كه این وحشیگری را از ایران برانداخت.
✴️ مسلمانان اگر نخواهند باین سخنان ما گوش دهند و ما نتوانیم از آنها جلو گیریم روزی خواهد رسید كه بیگانگان از اروپا و آمریكا بزبان آمده ، چنانكه در جلوگیری از برده‌داری و برده‌فروشی كردند ، از حج و گوسفندكشیهای بیهوده‌ی آن با زور جلو گیرند.
كسانی عادت كرده‌اند كه باین چیزها از اسلام فلسفه درست كنند. ولی سودی نخواهد داشت و راستی آنست كه بازنمودیم.
✴️ اسلام هرچه گرامی بوده رستگاری جهانیان و نیكی زندگانی آدمیان گرامی‌تر از آنست.
✴️ نه هرچه در آن دین بوده همیشه باید بود.
(در پیرامون جانوران ، بازپسین بخش ، ص 84 تا 87 از 87 )
[1] : در آن زمان رفتن به عتبات و حج غدغن شده بود.
✴️ مسلمانان اگر نخواهند باین سخنان ما گوش دهند و ما نتوانیم از آنها جلو گیریم روزی خواهد رسید كه بیگانگان از اروپا و آمریكا بزبان آمده ، چنانكه در جلوگیری از برده‌داری و برده‌فروشی كردند ، از حج و گوسفندكشیهای بیهوده‌ی آن با زور جلو گیرند.
كسانی عادت كرده‌اند كه باین چیزها از اسلام فلسفه درست كنند. ولی سودی نخواهد داشت و راستی آنست كه بازنمودیم.
✴️ اسلام هرچه گرامی بوده رستگاری جهانیان و نیكی زندگانی آدمیان گرامی‌تر از آنست.
✴️ نه هرچه در آن دین بوده همیشه باید بود.
(در پیرامون جانوران ، بازپسین بخش ، ص 84 تا 87 از 87 )
[1] : در آن زمان رفتن به عتبات و حج غدغن شده بود.
kalamehãyi ke ma'nãyaw dãneste nist 2.pdf
52.9 KB
🗂 کلمه‌هایی که معنایش دانسته نیست
💎 بخش دو از دو
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
💎 بخش دو از دو
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
✴️پیدایش آمریکا
بخش دوم
گفتار ششم
(تکه‌ی یکم)
✴️ ياوراني كه كُرتيز از ميان بوميان پيدا كرد
تدبيري كه كُرتيز بكار برد ـ زيمپولاييان ـ نابود گردانيدن كشتيها ـ بت‌شكني يا رفتار نابجاي كُرتيز ـ تلاسگابيان و جنگهايي كه با آنها رفت ـ باز رفتار نابجاي كُرتيز.
پيداست كه خود كُرتيز ببازگشت خرسندي نداشت. زيرا بازگشت براي او جز بدنام گرديدن وآنگاه بدست كينه‌جويي والاسكز افتادن نتيجه‌ي ديگر نداشت. با اينحال از روي تدبيري كه انديشيده بود نخواست خود سخن گويد ، و چون دسته‌ي هواخواهان والاسكز خواهش بازگشت كرده پافشاري مي‌نمودند دستور داد مسافران آماده‌ي بازگشت گردند.
ولي چون اين سخن پراكنده شد انبوهي از مسافران رنجيدگي نمودند و همه فراهم شده بنزد كُرتيز آمده زبان باعتراض باز كردند. سخن بجايي رسيد كه گفتند : «ما هنوز كاري نكرده نبايد بازگرديم. تو اگر شايندگي اين كار را نداري خود را بكنار كشيده سررشته را بديگري واگزار.
بخش دوم
گفتار ششم
(تکه‌ی یکم)
✴️ ياوراني كه كُرتيز از ميان بوميان پيدا كرد
تدبيري كه كُرتيز بكار برد ـ زيمپولاييان ـ نابود گردانيدن كشتيها ـ بت‌شكني يا رفتار نابجاي كُرتيز ـ تلاسگابيان و جنگهايي كه با آنها رفت ـ باز رفتار نابجاي كُرتيز.
پيداست كه خود كُرتيز ببازگشت خرسندي نداشت. زيرا بازگشت براي او جز بدنام گرديدن وآنگاه بدست كينه‌جويي والاسكز افتادن نتيجه‌ي ديگر نداشت. با اينحال از روي تدبيري كه انديشيده بود نخواست خود سخن گويد ، و چون دسته‌ي هواخواهان والاسكز خواهش بازگشت كرده پافشاري مي‌نمودند دستور داد مسافران آماده‌ي بازگشت گردند.
ولي چون اين سخن پراكنده شد انبوهي از مسافران رنجيدگي نمودند و همه فراهم شده بنزد كُرتيز آمده زبان باعتراض باز كردند. سخن بجايي رسيد كه گفتند : «ما هنوز كاري نكرده نبايد بازگرديم. تو اگر شايندگي اين كار را نداري خود را بكنار كشيده سررشته را بديگري واگزار.
Telegram
attach 📎
✴️معاهده‌ی وضعیت حقوقی دریای خزر یا ترکمانچایی دیگر✴️
کانال : چندی است که پروای مردم و رسانه‌ها به پیماننامه‌ی وضعیت حقوقی (کنوانسیون رژیم حقوقی) دریای خزر بیشتر شده و به گردن گزاردن دولت به چنین پیمانی اعتراضهای بسیار کرده‌اند.
این موضوع از هر باره اهمیت دارد. تعیین مرز آبها با خاک فرق چندانی ندارد و چنانکه برای خاک اشغال شده و از دست رفته در جنگ هشت ساله صدهزاران جوان ایرانی کشته شدند تا بازپس گرفته شود همین حساسیت را به آبها نیز باید داشت.
✴️اصل هفتادوهشتم قانون اساسی میگوید :
«هر گونه تغییر در خطوط مرزی ممنوع است مگر اصلاحات جزئی با رعایت مصالح کشور به شرط اینکه یک طرفه نباشد و به استقلال و تمامیت ارضی کشور لطمه نزند و به تصویب چهار پنجم مجموع نمایندگان مجلس شورای اسلامی برسد».
پس پیش از آنکه این پیماننامه به مجلس رفته و در آنجا تصویب شود باید گوشه و کنار آن نیک بررسی گردد. از سوی دیگر ، چون حکومت تاکنون بارها اصلهای همین قانون اساسی که تصویبش در سال 58 را باید زورکی و زیر فشار ملایان شمرد ، زیر پا گزارده ، این بار نیز اگر مردم و مجلس غیرت نکنند و به جلوگیری نکوشند باز هم خواستهای خودخواهانه و ضدملی خود را پیش خواهند برد.
ما خشنودیم که یکی از هواداران کانال و از «آزادگان» گفتار جامع و پرمغزی را فراهم آورده و بما برای پراکنده شدن فرستاده‌اند. این گفتار را از امروز تکه تکه خواهیم آورد تا بتوانیم در فرصت فراخی از جنبه‌های مختلف پیماننامه آگاه گردیم.
پس بجاست مردان و زنان پرشور و غیرتمند کشور نیز ، موافق یا مخالف ، با گفتارهای پرمغزشان به روشنی این جستار بکوشند و مردم و مجلسیان را در بررسی پیمان یاری کنند تا کشور از آسیبهای آن هرچه دورتر بماند.
ما بایای خود میدانیم گفتارهایی از این گونه را در کانال بیاوریم.
(بخش یکم)
روز یکشنبه 21 مردادماه 1397 خورشیدی برابر با 12 آگوست 2018 میلادی در واپسین نشست سران کشورهای پیرامون دریای کاسپین (خزر) در شهر آق‌تائو قزاقستان ، معاهده‌ی وضعیت حقوقی دریای کاسپین و شش پروتکل دیگر از سوی رئیس‌جمهوری اسلامی به همراه رؤسای چهار کشور دیگر پیرامون آن امضاء شد. پیش از این درتاریخ 09/04/1397 خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) به نقل از خبرگزاری روسی اینترفاکس خبر داده بود که پیش‌نویس کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر از سوی دولت روسیه نوشته شده و به تأیید ولادیمیر پوتین ، رئیس‌جمهور روسیه رسیده است. همچنین در این خبر مفاد اساسی این پیش‌نویس منتشر شده بود. [1]
تاکنون جز متنی فارسی [2] از این معاهده ، بدون پروتکل‌های (موافقت‌نامه‌های) ششگانه‌ی دیگر ، در خبرگزاریهای دولتی ایران منتشر نشده است (در سایت ریاست جمهوری روسیه متن انگلیسی آن در دسترس می‌باشد) [3] ولی از بررسی همین متن دانسته می‌شود که متن امضاء شده از سوی جمهوری اسلامی همان پیش‌نویسی است که دولت روسیه تهیه کرده و پیشتر خبر آن در خبرگزاریهای روسی منتشر گردیده بود. همچنین بررسی متن فارسی انتشاریافته نشان‌دهنده‌ی از دست رفتن آشکار حقوق ایران و حتی عقب‌نشینی جمهوری اسلامی از بسیاری از مواضع گذشته‌ی خودش در این زمینه است.
جمهوری اسلامی بار نخست نیست که مبادرت به بستن معاهدات زبونانه و زیان‌آور با بیگانگان می‌نماید. از جمله درپی رفتار نادرست گروگانگیری کارکنان سفارت آمریکا ، سرانجام جمهوری اسلامی تن به امضاء بیانیه‌های الجزایر داد که یکی از نتایج آن برپایی دیوان داوری دعاوی ایران ـ آمریکا و درپی آن بربادرفتن میلیاردها دلار سرمایه‌های این کشور به عنوان احکام غرامت به سود کمپانی‌ها و اشخاص آمریکایی یا ایرانیان دو تابعیتی بود.
همچنین امضاء قرارداد برنامه‌ی جامع اقدام مشترک (برجام) که پس از میلیاردها دلار مخارج برای صنعت هسته‌ای و تحمل فشارها و تحریم‌ها ، سبب برچیدن آنها شد ، نمونه‌ی دیگری از چنین خیانت‌هایی است ولی خیانتی که این بار رخ داده از همه‌ی خیانتهای گذشته بزرگتر است ، زیرا این بار از دست رفتن بخشی از سرزمین ایران و ثروتهای هنگفت نهفته در آن و پذیرش سلطه‌ی نظامی روسها در این دریا ، در میان است. این در حالیست که از همان روز امضاء این معاهده‌ی خائنانه ، تلاش برای توجیه آن از سوی دستگاه‌های تبلیغاتی جمهوری اسلامی و کارشناسان و نویسندگان مزدور آغاز شده است. بیگمان چنین تبلیغات گسترده‌ای بی‌اثر نخواهد بود و سبب فریب بسیاری تواند شد. دفاع سایتها و خبرگزاریهای جمهوری اسلامی از همه‌ی باندهای آن (اعم از اصولگرا ، اعتدالی و اصلاح‌طلب) نیز ، نشان دهنده‌ی اراده‌ی کلیت جمهوری اسلامی در بالاترین سطوح تصمیم‌گیری برای واگذاری حقوق و سرزمین ایران می‌باشد.
[1] : http ://www.irna.ir/fa/News/82957671
[2] : http://www.irna.ir/fa/News/82998848
[3] : http ://en.kremlin.ru/supplement/5328
کانال : چندی است که پروای مردم و رسانه‌ها به پیماننامه‌ی وضعیت حقوقی (کنوانسیون رژیم حقوقی) دریای خزر بیشتر شده و به گردن گزاردن دولت به چنین پیمانی اعتراضهای بسیار کرده‌اند.
این موضوع از هر باره اهمیت دارد. تعیین مرز آبها با خاک فرق چندانی ندارد و چنانکه برای خاک اشغال شده و از دست رفته در جنگ هشت ساله صدهزاران جوان ایرانی کشته شدند تا بازپس گرفته شود همین حساسیت را به آبها نیز باید داشت.
✴️اصل هفتادوهشتم قانون اساسی میگوید :
«هر گونه تغییر در خطوط مرزی ممنوع است مگر اصلاحات جزئی با رعایت مصالح کشور به شرط اینکه یک طرفه نباشد و به استقلال و تمامیت ارضی کشور لطمه نزند و به تصویب چهار پنجم مجموع نمایندگان مجلس شورای اسلامی برسد».
پس پیش از آنکه این پیماننامه به مجلس رفته و در آنجا تصویب شود باید گوشه و کنار آن نیک بررسی گردد. از سوی دیگر ، چون حکومت تاکنون بارها اصلهای همین قانون اساسی که تصویبش در سال 58 را باید زورکی و زیر فشار ملایان شمرد ، زیر پا گزارده ، این بار نیز اگر مردم و مجلس غیرت نکنند و به جلوگیری نکوشند باز هم خواستهای خودخواهانه و ضدملی خود را پیش خواهند برد.
ما خشنودیم که یکی از هواداران کانال و از «آزادگان» گفتار جامع و پرمغزی را فراهم آورده و بما برای پراکنده شدن فرستاده‌اند. این گفتار را از امروز تکه تکه خواهیم آورد تا بتوانیم در فرصت فراخی از جنبه‌های مختلف پیماننامه آگاه گردیم.
پس بجاست مردان و زنان پرشور و غیرتمند کشور نیز ، موافق یا مخالف ، با گفتارهای پرمغزشان به روشنی این جستار بکوشند و مردم و مجلسیان را در بررسی پیمان یاری کنند تا کشور از آسیبهای آن هرچه دورتر بماند.
ما بایای خود میدانیم گفتارهایی از این گونه را در کانال بیاوریم.
(بخش یکم)
روز یکشنبه 21 مردادماه 1397 خورشیدی برابر با 12 آگوست 2018 میلادی در واپسین نشست سران کشورهای پیرامون دریای کاسپین (خزر) در شهر آق‌تائو قزاقستان ، معاهده‌ی وضعیت حقوقی دریای کاسپین و شش پروتکل دیگر از سوی رئیس‌جمهوری اسلامی به همراه رؤسای چهار کشور دیگر پیرامون آن امضاء شد. پیش از این درتاریخ 09/04/1397 خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) به نقل از خبرگزاری روسی اینترفاکس خبر داده بود که پیش‌نویس کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر از سوی دولت روسیه نوشته شده و به تأیید ولادیمیر پوتین ، رئیس‌جمهور روسیه رسیده است. همچنین در این خبر مفاد اساسی این پیش‌نویس منتشر شده بود. [1]
تاکنون جز متنی فارسی [2] از این معاهده ، بدون پروتکل‌های (موافقت‌نامه‌های) ششگانه‌ی دیگر ، در خبرگزاریهای دولتی ایران منتشر نشده است (در سایت ریاست جمهوری روسیه متن انگلیسی آن در دسترس می‌باشد) [3] ولی از بررسی همین متن دانسته می‌شود که متن امضاء شده از سوی جمهوری اسلامی همان پیش‌نویسی است که دولت روسیه تهیه کرده و پیشتر خبر آن در خبرگزاریهای روسی منتشر گردیده بود. همچنین بررسی متن فارسی انتشاریافته نشان‌دهنده‌ی از دست رفتن آشکار حقوق ایران و حتی عقب‌نشینی جمهوری اسلامی از بسیاری از مواضع گذشته‌ی خودش در این زمینه است.
جمهوری اسلامی بار نخست نیست که مبادرت به بستن معاهدات زبونانه و زیان‌آور با بیگانگان می‌نماید. از جمله درپی رفتار نادرست گروگانگیری کارکنان سفارت آمریکا ، سرانجام جمهوری اسلامی تن به امضاء بیانیه‌های الجزایر داد که یکی از نتایج آن برپایی دیوان داوری دعاوی ایران ـ آمریکا و درپی آن بربادرفتن میلیاردها دلار سرمایه‌های این کشور به عنوان احکام غرامت به سود کمپانی‌ها و اشخاص آمریکایی یا ایرانیان دو تابعیتی بود.
همچنین امضاء قرارداد برنامه‌ی جامع اقدام مشترک (برجام) که پس از میلیاردها دلار مخارج برای صنعت هسته‌ای و تحمل فشارها و تحریم‌ها ، سبب برچیدن آنها شد ، نمونه‌ی دیگری از چنین خیانت‌هایی است ولی خیانتی که این بار رخ داده از همه‌ی خیانتهای گذشته بزرگتر است ، زیرا این بار از دست رفتن بخشی از سرزمین ایران و ثروتهای هنگفت نهفته در آن و پذیرش سلطه‌ی نظامی روسها در این دریا ، در میان است. این در حالیست که از همان روز امضاء این معاهده‌ی خائنانه ، تلاش برای توجیه آن از سوی دستگاه‌های تبلیغاتی جمهوری اسلامی و کارشناسان و نویسندگان مزدور آغاز شده است. بیگمان چنین تبلیغات گسترده‌ای بی‌اثر نخواهد بود و سبب فریب بسیاری تواند شد. دفاع سایتها و خبرگزاریهای جمهوری اسلامی از همه‌ی باندهای آن (اعم از اصولگرا ، اعتدالی و اصلاح‌طلب) نیز ، نشان دهنده‌ی اراده‌ی کلیت جمهوری اسلامی در بالاترین سطوح تصمیم‌گیری برای واگذاری حقوق و سرزمین ایران می‌باشد.
[1] : http ://www.irna.ir/fa/News/82957671
[2] : http://www.irna.ir/fa/News/82998848
[3] : http ://en.kremlin.ru/supplement/5328
ایرنا
پوتین كنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را تایید كرد
مسكو - ایرنا - رئیس جمهوری روسیه متن كنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را كه از سوی دولت این كشور به وی پیشنهاد شده بود، تایید كرد.
ما وظیفه‌ی میهنی خود دانستیم که در برابر این معاهده‌ی ننگین و تسلیم حقوق و مرزهای ایران خاموش ننشینیم و از آنجا که آگاه ساختن مردم و خنثی نمودن تبلیغات گمراه‌کننده ، نخستین گام برای جلوگیری از این خیانت بزرگ می‌باشد ، در این گفتار نخست به بیان تاریخچه‌ای از مذاکرات گذشته پرداخته و نشان داده می‌شود که چگونه عقب‌نشینی‌های جمهوری اسلامی در بیست سال گذشته سرانجام به چنین نتیجه‌ی خیانت‌باری انجامیده است. سپس متن این معاهده از دید منافع ملی ایران مورد بررسی قرار می‌گیرد.
✴️✴️✴️
1ـ وضعیت حقوقی خزر در گذشته
1ـ1 پیش از فروپاشی شوروی
کاسپین یا خزر بزرگترین دریاچه‌ی جهان است که بجهت بزرگی آن ، به عنوان دریا نیز از آن نام برده می‌شود. ژرفای این دریاچه در بخش شمالی کم بوده و با آمدن بسوی جنوب ژرفای آن بیشتر می‌گردد. این دریاچه جز از راه آبراه مصنوعی ولگاـ دن که اتحاد جماهیر شوروی در سالهای 1948 تا 1952 پدیدآورده به دریاهای دیگر راه ندارد.
براساس معاهدات مودت 1921 و بازرگانی و بحرپیمایی 1940 میان ایران و شوروی ، وضعیت حقوقی ویژه‌ای با توافق این دو کشور برای این دریاچه تعیین شده که با وضعیت حقوقی دریاهای مشمول کنوانسیون حقوق دریاها 1982 متفاوت است.
این دریا گذشته از ماهیگیری از دو جهت دیگر نیز اهمیت دارد : یکی منابع بزرگ نفت و گاز آن و دیگری امنیت آن بجهت همسایگی با روسیه و پایگاه‌های نظامی آمریکا و اسرائیل در برخی کشورهای نوپدید مانند جمهوری آران (آذربایجان) و همچنین ذی‌نفع شدن کمپانی‌های بزرگ نفتی در این منطقه. [4]
این دریا در سراسر تاریخ چندهزارساله‌ی ایران در کنار مرزهای خشکی این کشور قرارداشته و مورد استفاده ایرانیان بوده است. روسیه تنها پس از گرفتن بندر آستاراخان (حاجی‌طرخان یا هشترخان) در سال 1556 میلادی با این دریا هم مرز گردیده است. روسها همزمان با برافتادن صفویان و آشوبهای درون ایران ، دربند و باکو و رشت را اشغال کردند ولی پس از پیدایش نادر و پیروزیهای درخشان او در برابر عثمانیان و افغانان ، سرزمین‌های اشغالی را تخلیه کردند. نادرشاه برآن بود که برای جلوگیری از تکرار تجاوز از راه این دریا به ایران ، با استخدام یک اروپایی نیروی دریایی نیرومندی در آن پدیدآورد ولی فرصت آن را نیافت.
پس از شکست ایران از روسیه در سده‌ی نوزدهم ، بموجب فصل هشتم معاهده‌ی ترکمانچای حق داشتن کشتی جنگی در این دریا از ایران سلب گردید ولی حقوق برابر ایران برای کشتیرانی بازرگانی برجا ماند. در همین فصل از معاهده‌ی ترکمانچای به سابقه‌ی تاریخی حق ایران نیز اشاره شده ، آنجا که میگوید : «... و سفاین تجارتی ایران هم حق خواهند داشت به قرار سابق در بحر خزر سیر کرده و به سواحل روس برسند ...». عبارت «به قرار سابق» گویای حقوق برابر طرفین در گذشته است که بموجب این معاهده‌ی تنها در زمینه‌ی کشتی‌های جنگی محدودیتی بر آن وارد آمده بود.[5]
[4] : نام تاریخی منطقه شمال رود ارس، آران بوده که دولت نوخاسته با چشم آز داشتن به ایالت آذربایجان که همواره در تاریخ به ایالت جنوب رود ارس گفته می‌شده ، مبادرت به دستبرد به نام تاریخی این ایالت نموده است. به رسمیت شناختن این دولت با نام جعلی کنونی نیز یکی دیگر از خطاهای جمهوری اسلامی بوده است.
[5] : موحد ، محمدعلی ، در پیرامون نظام حقوقی دریای خزر (جدال سعدی با مدعی بر سر خط موهوم آستارا ـ حسنقلی) ، مجله‌ی کانون وکلا ، شماره‌ی ، ص 16
✴️✴️✴️
1ـ وضعیت حقوقی خزر در گذشته
1ـ1 پیش از فروپاشی شوروی
کاسپین یا خزر بزرگترین دریاچه‌ی جهان است که بجهت بزرگی آن ، به عنوان دریا نیز از آن نام برده می‌شود. ژرفای این دریاچه در بخش شمالی کم بوده و با آمدن بسوی جنوب ژرفای آن بیشتر می‌گردد. این دریاچه جز از راه آبراه مصنوعی ولگاـ دن که اتحاد جماهیر شوروی در سالهای 1948 تا 1952 پدیدآورده به دریاهای دیگر راه ندارد.
براساس معاهدات مودت 1921 و بازرگانی و بحرپیمایی 1940 میان ایران و شوروی ، وضعیت حقوقی ویژه‌ای با توافق این دو کشور برای این دریاچه تعیین شده که با وضعیت حقوقی دریاهای مشمول کنوانسیون حقوق دریاها 1982 متفاوت است.
این دریا گذشته از ماهیگیری از دو جهت دیگر نیز اهمیت دارد : یکی منابع بزرگ نفت و گاز آن و دیگری امنیت آن بجهت همسایگی با روسیه و پایگاه‌های نظامی آمریکا و اسرائیل در برخی کشورهای نوپدید مانند جمهوری آران (آذربایجان) و همچنین ذی‌نفع شدن کمپانی‌های بزرگ نفتی در این منطقه. [4]
این دریا در سراسر تاریخ چندهزارساله‌ی ایران در کنار مرزهای خشکی این کشور قرارداشته و مورد استفاده ایرانیان بوده است. روسیه تنها پس از گرفتن بندر آستاراخان (حاجی‌طرخان یا هشترخان) در سال 1556 میلادی با این دریا هم مرز گردیده است. روسها همزمان با برافتادن صفویان و آشوبهای درون ایران ، دربند و باکو و رشت را اشغال کردند ولی پس از پیدایش نادر و پیروزیهای درخشان او در برابر عثمانیان و افغانان ، سرزمین‌های اشغالی را تخلیه کردند. نادرشاه برآن بود که برای جلوگیری از تکرار تجاوز از راه این دریا به ایران ، با استخدام یک اروپایی نیروی دریایی نیرومندی در آن پدیدآورد ولی فرصت آن را نیافت.
پس از شکست ایران از روسیه در سده‌ی نوزدهم ، بموجب فصل هشتم معاهده‌ی ترکمانچای حق داشتن کشتی جنگی در این دریا از ایران سلب گردید ولی حقوق برابر ایران برای کشتیرانی بازرگانی برجا ماند. در همین فصل از معاهده‌ی ترکمانچای به سابقه‌ی تاریخی حق ایران نیز اشاره شده ، آنجا که میگوید : «... و سفاین تجارتی ایران هم حق خواهند داشت به قرار سابق در بحر خزر سیر کرده و به سواحل روس برسند ...». عبارت «به قرار سابق» گویای حقوق برابر طرفین در گذشته است که بموجب این معاهده‌ی تنها در زمینه‌ی کشتی‌های جنگی محدودیتی بر آن وارد آمده بود.[5]
[4] : نام تاریخی منطقه شمال رود ارس، آران بوده که دولت نوخاسته با چشم آز داشتن به ایالت آذربایجان که همواره در تاریخ به ایالت جنوب رود ارس گفته می‌شده ، مبادرت به دستبرد به نام تاریخی این ایالت نموده است. به رسمیت شناختن این دولت با نام جعلی کنونی نیز یکی دیگر از خطاهای جمهوری اسلامی بوده است.
[5] : موحد ، محمدعلی ، در پیرامون نظام حقوقی دریای خزر (جدال سعدی با مدعی بر سر خط موهوم آستارا ـ حسنقلی) ، مجله‌ی کانون وکلا ، شماره‌ی ، ص 16
پس از انقلاب بلشویکی در روسیه و برافتادن حکومت تزاری ، دولت انقلابی تازه که از سیاست‌های استعماری و تجاوزکارانه‌ی تزارها درباره‌ی توده‌های شرقی و آسیایی بیزاری می‌نمود ، در تاریخ 8 اسفند 1299 برابر با 26 فوریه 1921 میلادی ، عهدنامه‌ی مودت ایران و روسیه را در مسکو با نماینده‌ی ایران (علیقلی‌خان مشاورالممالک) امضاء نمود که پایه‌ی حقوقی روابط ایران و اتحاد جماهیر شوروی شمرده می‌شد. در فصل اول این عهدنامه چنین آمده : «دولت شوروی روسیه مطابق بیانیه‌های خود راجع به مبانی سیاست روسیه نسبت ملت ایران مندرجه در مراسلات 14 یانوار 1918 و 26 ایون 1919 یک مرتبه‌ی دیگر رسماً اعلان می‌نماید که از سیاست جابرانه که دولتهای مستعمراتی روسیه که به اراده‌ی کارگران و دهاقین این مملکت سرنگون شدند نسبت به ایران تعقیب می‌نمودند قطعاً صرف‌نظر می‌نمایند. نظر به آنچه گفته شد و به اشتیاق به اینکه ملت ایران مستقل و سعادتمند شده و بتواند آزادانه در دارایی خود تصرفات لازمه را بنماید دولت شوروی روسیه تمام معاهدات و مقاولات و قراردادها را که دولت تزاری روسیه با ایران منعقد نموده و حقوق ملت ایران را تضییع می‌نمود ملغی و از درجه‌ی اعتبار ساقط‌شده اعلان می‌نماید».
در فصل یازدهم عهدنامه‌ی دوستی 1921 ایران و شوروی نیز حقوق برابر طرفین در بحر خزر مورد تصریح قرار گرفت : «نظر باینکه مطابق اصول بیان شده در فصل اول این عهدنامه ، عهدنامه‌ی منعقده در دهم فورال 1828 مابین ایران و روسیه در ترکمنچای نیز که فصل هشتم آن حق داشتن بحریه را در بحر خزر از ایران سلب نموده بود از درجه‌ی اعتبار ساقط است ، لهذا طرفین معظمین متعاهدین رضایت می‌دهند که از زمان امضاء این معاهده هردو بالسویه [6] حق کشتیرانی آزاد در زیر بیرق‌های خود در بحر خزر داشته باشند». در فصل سوم همین عهدنامه نیز یک بار دیگر بر «حقوق مساوی» طرفین برای بهره‌مندی از «آبهای سرحدی» تأکید شده است. بطورکلی مفاد و روح این عهدنامه دلالت بر پذیرش حقوق برابر طرفین در این دریا دارد.
[6] : برابر ، یکسان
در فصل یازدهم عهدنامه‌ی دوستی 1921 ایران و شوروی نیز حقوق برابر طرفین در بحر خزر مورد تصریح قرار گرفت : «نظر باینکه مطابق اصول بیان شده در فصل اول این عهدنامه ، عهدنامه‌ی منعقده در دهم فورال 1828 مابین ایران و روسیه در ترکمنچای نیز که فصل هشتم آن حق داشتن بحریه را در بحر خزر از ایران سلب نموده بود از درجه‌ی اعتبار ساقط است ، لهذا طرفین معظمین متعاهدین رضایت می‌دهند که از زمان امضاء این معاهده هردو بالسویه [6] حق کشتیرانی آزاد در زیر بیرق‌های خود در بحر خزر داشته باشند». در فصل سوم همین عهدنامه نیز یک بار دیگر بر «حقوق مساوی» طرفین برای بهره‌مندی از «آبهای سرحدی» تأکید شده است. بطورکلی مفاد و روح این عهدنامه دلالت بر پذیرش حقوق برابر طرفین در این دریا دارد.
[6] : برابر ، یکسان