پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
‌✴️پیدایش آمریکا
بخش دوم
✴️ گفتار یازدهم
(تکه‌ی دوم)
چگونه كُرتيز آخرين فيروزي را يافت؟.
چون آوازه‌ي آرامش و ايمني در مكزيك به هند غربي و همچنان باروپا رسيده بود دسته دسته مسافران باينجا مي‌آمدند و كالاها مي‌آوردند و بازرگاني مي‌كردند. بسياري از آنها در اينجا مانده بازنمي‌گشتند.
در اينجا نيز اسپانياييها دست ستم باز كرده با زيردستان بيچاره‌ي خود دُژخويي بي‌اندازه مي‌نمودند. چون خواستشان ريشه‌دار گردانيدن چيرگي و فرمانروايي خودشان بود ، اندك ايستادگي كه از مردم مي‌ديدند آن را بهانه ساخته دُژخوييهاي بسيار مي‌نمودند. در جايي بنام پانوكوچون اندك ايستادگي از مردم ديده شده بود رئيس آنها را گرفته بدار زدند و چهارصد تن از بزرگانشان را در يك روز با آتش سوزانيدند. ساندوال كه نامش برده‌ايم در نامردي و سنگدلي كم مانند داشت. اين دُژخوي كساني را كه مي‌گرفت و بدار مي‌زد يا مي‌سوزانيد زنان و فرزندانشان را براي تماشا بكيفرگاه مي‌كشانيد. اگر كسي گناهكار يا متهم بود خويشان او را نيز بشكنجه مي‌انداخت. نونوگوازمن نام كسي را نوشته‌اند كه ستمگريهايش شايسته‌ي ياد كردن در تاريخها نيست.
📗 پرسش و پاسخ (رشته‌ی دوم ـ بخش چهارم)

يا خير ، اين ايلهاي راهزن كرد و شاهسون كه در ايران هستند ما نبايد بآنها نكوهش كنيم و كارشان را بد شماريم. زيرا آنان نيز خواهند توانست همچون آقاي دكتر وزارت فرهنگ استدلال كرده بگويند : اين چيزها كه شما ميگوييد انديشه‌هاي ديني يا اجتماعي است. انديشه‌هاي شاهسونانه يا كردانه جز آنهاست.
ببينيد جواني كه باروپا رفته و درس خوانده و لقب دكتري گرفته ، چون نمي‌تواند جلو هوس پست قافيه‌بافي را بگيرد ، نمي‌تواند از چند صد تومان حقوق مفت ماهانه چشم پوشد ، بدينسان فهم و خرد را در زير پا مي‌گزارد و بچنين سخن بيپايي مي‌پردازد.
ولي آيا اينها حقايق را از ميان مي‌برد؟.. آيا اينها اثري تواند داشت؟.. بيگمان اينها حقايق را از ميان نمي‌برد. بيگمان اثري نتواند داشت. در اين مدت ده دوازده سال وزارت فرهنگ با همه‌ی نيروي خود بهواداري از شعر (بآن معنيِ ناستوده كه در ايران رواج داشته) كوشيده است و فروغي‌ها و قزويني‌ها و دكتر غني‌ها و ديگران نيروهاي خود را در آنراه بكار برده‌اند و با همه‌ی اينها نتوانسته‌اند جلو تأثير حقايق را بگيرند.
آنروزي كه ما بگفتگو از شعر پرداختيم علاقه‌مندي بشعر و شاعران در ايران صورت يك هايهو بخود گرفته بود. هفتاد درصد شاگردان دبيرستانها و دانشكده‌ها شاعري مي‌كردند ، روزنامه‌ها و مجله‌هاي ويژه‌ی شعر انتشار مي‌يافت ، در هر شهري انجمنهاي باشكوه و آوازه برپا شده بود ـ با يكرشته گفتارهايي كه نوشته شد همه‌ی آنها از ميان رفت.
امروز صدها كساني هستند كه شاعر بوده‌اند و پس از شنيدن حقايق نه تنها از آن بازگشته‌اند شعرهاي بيهوده را كه گفته و ديوان پديد آورده بودند از ميان برده‌اند.
در همين جمعيت ما كساني هستند كه در شعرسرايي ورزيده بوده‌اند و شعرهاي ستوده مي‌سروده‌اند. سپس كه به بيهوده بودن آن شعرها پي برده‌اند همه را بآتش كشيده‌اند.
سالانه در نشستهاي كتابسوزانيِ ما يكرشته از چيزهايي كه سوزانيده شده شعرهايي بوده كه خود شاعران آورده و پاكدلانه سوزانيده‌اند.
چنانكه گفتم اين مثل است. در همه‌جا چنينست ، درباره‌ی مذهبها نيز چنينست. كساني كه روانهاشان پاك و خردهاشان آزادست همانكه حقايق را شنيدند همه بيِكراه خواهند درآمد و اين راههاي گوناگون از ميان خواهد رفت. شيعي ، سني ، بهائي ، شيخي ، كريمخاني ، علي‌اللهي ، صوفي ، زردشتي ، مسيحي ، كليمي ؛ ديگر نخواهد ماند.
همه چيز بكنار. ما اگر تنها دين را تفسير كنيم و آن را بمعني راستش روشن گردانيم اين مذاهب گوناگون از ميان خواهد رفت.
دين چيست؟.. شما اگر انجمني برپا ساخته از همه‌ی پيروان و پيشروان مذهبها يك يا دو تن را بآنجا بخوانيد و از آنان بپرسيد : «دين چيست ، براي چيست؟..» هرآينه پاسخ درستي نخواهيد شنيد. زيرا آنان هيچگاه آن را نينديشيده‌اند ، هيچگاه درپي دانستن معني راست دين نبوده‌اند.
اگر شما خودتان دين را معني كنيد : «دين شناختن معني جهان و زندگاني و زيستن بآيين خرد است» ، «دين آنست كه آدميان تا توانند اينجهان را بشناسند و معني زندگاني را بدانند ، تا توانند بجهان با ديده‌ی بيناتري نگرند ، و هر چيزي را بمعني راستش شناخته در معني راستش بكار برند ، آنگاه در زندگاني خرد را راهنماي خود گردانند و بآيين خرد زيند.»
اينها كه معني راست دينست بگوييد و با مثالهايي روشن گردانيد (بدانسان كه ما در كتابهاي خود روشن گردانيده‌ايم) ، همين يك كار اثر خود را خواهد كرد و بيگمان هر باخرد پاكدلي را ناچار خواهد گردانيد كه دين را بهمين معني راستش شناسد و از كيش خود كه با اين معني سازگار نيست دست بردارد.
من از خود شما مي‌پرسم : آيا دين را جز باين معني كه ما مي‌گوييم توان شناخت؟!.. امروز دسته‌هاي انبوهي از مردمان (در اروپا و آمريكا و ديگر جاها) بدين نيازي نمي‌شناسند ، آن را چيز زائدي مي‌شمارند. ما بآنها پاسخ داده مي‌گوييم : دين چيز زائد يا بيهوده نيست. دين شناختن معني جهان و زندگانيست ـ با اين معنيست كه ما جلو ايراد آنها را مي‌گيريم. اكنون اگر دين باين معني نباشد بآنها چه پاسخي توان داد؟!.
آنها كه مي‌گويند : «اين هم اختلاف ديگري خواهد بود» اينها را نمي‌دانند. سخن از روي بينش نمي‌رانند. چون درپي بهانه‌جوييند سخني پيدا كرده مي‌گويند. اين سخناني كه ما ميگوييم و حقايق را بازمي‌نماييم همه‌ی كيشها را بتكان خواهد آورد (چنانكه آورده است) و همه‌ی مردان پاكدل آنها را خواهند پذيرفت. تنها مردان ناپاكدرون خواهند ماند كه در برابر ما ايستادگي خواهند كرد ، و آنها نيز كاري نتوانسته از پا خواهند افتاد.
yek gãme digari dar rãhe piwraft 1.pdf
94.8 KB
🗂 یک گام دیگری در راه پیشرفت

💎 بخش یکم

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
اما داستان مرگ پيغمبر و جلوگيری عمر :

من نميدانم اين داستان تا چه اندازه راست است و آيا رخ داده يا نه ، در اين باره جستجويی نکرده‌ام. ليکن اگر راستست رفتار عمر بسيار بجا بود. اين دليل آنست که عمر معنی اسلام را بهتر از ديگران ميدانسته. دليلست كه آن مرد يك باور بسيار استوار بخدا و اسلام می‌داشته.

اينکه ايراد ميگيرند که به پيغمبر «نسبت‌ هذيان» داده راست نيست. گفته است : «ان الرجل ليهجر». «هجر» به معنی سرسام است ، نه به معنی هذيان.

هذيان از کمی خرد برخيزد ولی سرسام نتيجه‌ی بيماری باشد. عمر گفته اين مرد سرسام میگويد و اين گفته به پيغمبر برنخواهد خورد زيرا يک پيغمبری چنانکه بيمار گردد ، لاغر شود ، رنگش زردی گيرد ، همچنان سرسام گويد. سرسام دنباله‌ی بيماری باشد و به کسی نخواهد برخورد.

اگر برانگيختگان از اين چيزها برکنار بودندی بايستی پيش از همه از بيماری برکنار باشند و هيچگاه بيمار نگردند. يک پيغمبری که بيمار شده سرسام نيز تواند گفت و جای شگفتی نيست.

از آنسوی شما ميگوييد پيغمبر بيسواد ميبود و نوشتن و خواندن نمی‌توانست پس چگونه نامه و کاغذ ميخواسته که چيزی نويسد؟! از اين گذشته چگونه در بيست و سه سال زمان پيغمبری خود درباره‌ی جانشين گفتنی را نگفته بوده که ميخواسته در بستر مرگ بگويد؟!

چگونه داستان به اين بزرگی را با بيپروايی گذرانيده بوده؟!. از اين هم ميگذريم : مگر شما جدايی ميانه‌ی سخنان راهنمايانه و پيغمبرانه‌ی يک برانگيخته با ديگر سخنانش نمی‌گزاريد؟!.

مگر پيغمبر اسلام هرچه گفتی و هر زمان که گفتی فرَه (وحی) بودی؟!. شما ميبينيد که پيغمبر اسلام خود جدايی ميانه‌ی سخنانش ميگزارده و آنچه را که بنام فره ميبوده از قرآن ميگردانيده.

در اين باره نيز اگر سخنی از راه فره داشتی بايستی از قرآن باشد نه آنکه در بستر مرگ يک سخنانی گويد.

گذشته از همه‌ي اينها از کجا که خواست پيغمبر نوشتن چيزی درباره‌ی جانشين ميبوده؟!. و آنگاه از کجا که ميخواسته علی را به جانشينی برگزيند؟!. به اينها چه دليل هست؟!.

پس از همه‌ی اينها باز ميگويم : چه شد که دلبستگی شيعيان قزوين به اسلام و دستورهای پيغمبر اسلام بيشتر از دلبستگی ياران پيغمبر گرديد؟!.

آن مردانی که در راه پيغمبر و دين او از جان گذشته و آن همه گزندها ديده بودند ، چه شد که به اندازه‌ی ملايان شکم‌پرست ايران به دستورهای پيغمبر ارج نميگزاردند؟!. چه شد که عمر به گفته‌ی شما آن توهين را به پيغمبر کرد و کسی به او ايراد نگرفت؟!.

فردا که آقای پاکروان اينها را گفته بودند يکی چنين پاسخ داده بوده : «راستست که پيغمبر بيسواد ميبوده ولی ميخواست خامه و کاغذ بياورند که او بگويد و ديگری بنويسد».

شب ديگر باز گفتگو ميرفت و آقای پاکروان اين پاسخ را ياد کردند ، گفتم : «پيغمبر اسلام بهاءالله نميبود که عربی نداند و در دست آن زبان درماند. پيغمبر توانستی هر خواستی که داشتی به آسانی به زبان آورد. اگر خواستش اين بودی که ديگران نويسند ، گفتی : «ائتونی به قلم و قرطاس املی عليکم ...» و نگفتی : «اکتب لکم ...» اين دوتا از هم جداست».

شگفتتر آن بود که يکی در همان نشست سخن آغاز کرد و چنين گفت : «پيغمبر چون ميدانست که اگر در زمان زندگانی خود خلافت اميرالمؤمنين را آشکار گرداند کسانی نخواهند پذيرفت و در ميانه دوسخنی و پراکندگی پديد خواهد آمد ، از اينرو آن را نگه ميداشت که در آخرين ساعات زندگانی ...» يکی از باشندگان[=حاضران] سخن او را بريده و خودش آن را بدينسان به پايان رسانيد «دو سخنی را به ميان اندازد و در برود». از اين گفته همگی خنديديم و ديگر به پاسخی نياز نيامد.
🔶 به مناسبت ایام محرم

(دنباله از گفتگوی دیشب به قلم یکی از خوانندگان)

🔸آیا امامان شیعه می‌توانند شفاعت کنند ؟
.
هیچ خرافاتی ، هیچ مذهب باطلی ، هیچ عقیده ای ، به قدر مسئله شفاعت به اساس دین اسلام ضربه نزده .
بطوری که دیگر ملتی که به شفاعت معتقد شده اند به هیچ‌یک از اصول دین پایبند نیستند و هیچکدام از اوامر و نواهی آن را عمل نمی کنند .
تمام احکام ، فقه ، اصول و مبانی دین را از بین برده یا بلا اثر کرده
موضوع شفاعت با هیچ‌یک از قوانین پروردگار ، علت و معلول ، نه با عقل و نه با اصول و شریعت اسلام و نه با هیچ دین و آیین دیگری جور در نمی آید .
.
چگونه می توانی ملتی را که به شفاعت دلخوش کرده ای از گناه بازداری ؟
خداوند میفرماید زنا نکنید و از گناهکاران نباشید
حال آنکه شفاعت دست شما را باز می‌گذارد و روایتی از امام صادق به شما می گوید اگر به اندازه بال پشه ای بر حسین اشک ریختی ، خداوند گناهان شما را می بخشد ولو به قدر ریگ بیابان ها و کف دریاها و ستارگان آسمان باشد .
این یعنی اگر مرتکب زنا و هر گناهی شدید عیب ندارد
خداوند در قرآن شما را به نماز و روزه دعوت میکند حال انکه شفاعت به شما می گوید هرکس به کربلا رود فرشتگان تا قیامت برای او طلب مغفرت میکنند و در بهشت مانا گردد .
دین به شما می گوید دروغ نگویید ، تهمت نزنید ، غیبت نکنید ، بخل و حسد نورزید ، ظلم نکنید
حال آنکه شفاعت به شما این اجازه را می دهد که خلاف آن عمل کنید و هرکه پای روضه اباعبدالله برود و محبت اهل بیت در دلش باشد خداوند بهشت را بر او واجب می گرداند .

این در حالی است که خداوند در قرآن می‌فرماید :

وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (بقره۴۸)
بترسید از روزی که هیچ کس به کار دیگری نیاید و شفاعت هیچ کس پذیرفته نشود ، و فدا و عوض از کسی قبول نکنند و هیچ یاری کننده و فریاد رسی نخواهند داشت .
.
اصلا انسان نیک را به شفاعت چه کار
اگر شما حلال خدا را حرام نکرده اید شفاعت به چه کارتان است ؟
اینجاست که میگوییم هر چه فرد گناهکار تر باشد نیازش به خدا و پیغمبر بیشتر
مگر شما خداوند را عادل نمی‌دانید ؟؟ آیا خداوند شما را برای کار نکرده عقوبت میکند ؟
در اینصورت شما محتاج شفاعت نیستید ، مگر اینکه هرکاری که دلتان میخواهد انجام می دهید و در آخر به خیال آنکه به کربلا می روید و گریه میکنید خداوند از شما در گذرد
شما خدا را چه فرض کرده اید ؟
او را به مانند خودتان تصور کرده اید ؟ که میخواهید با رشوه کار خود را پیش می اندازید

آیا از انصاف و عدل الهی به دور نیست که خداوند به واسطه گریه بر حسین کسی را که به مال و ناموس شما دست درازی کرده و به شما ظلم و تعدی کرده ببخشد؟
آیا شما از او درمیگذرید که خدا بگذرد
مگر نگفتید خداوند از حق خود خواهد گذشت اما از حق الناس نه
🔸امروز دیگر روزگار چنگیز و تیمور نیست که چنین جنایتهایی فراموش شود.

🔸لیکن ایرانیان نیز باید بدانند راه کوشش و نتیجه گرفتن جز یگانگی و نبرد با پراکندگیها نیست.
👇
Forwarded from BBCPersian
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
راهپیمایی امروز در استکهلم پایتخت سوئد همزمان با سی‌امین سالگرد اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ در ایران.
ویدیو را امیر فرستاده به:
@bbcshoma
‌✴️پیدایش آمریکا
بخش دوم
✴️ گفتار دوازدهم
(تکه‌ی یکم)
مكزيكيان در تمدن تا بكجا رسيده بودند؟.
آدميان بآمريكا چگونه رفته بودند ـ وحشيگري بوميان هند غربي ـ تمدن مكزيكيان ـ بت‌پرستي يا يگانه يادگار وحشيگري در ايشان.
  
چنانكه گفتيم پيدايش آمريكا با دست كلمبوس و سفرهاي واسكو دوگاما و ماجلان و ديگران كه پس از آن رخ داد تكان بزرگي در مردم اروپا پديد آورد و همه‌ي پندارهايي را كه درباره‌ي زمين و درياها ، در مغزهاي مردم بود از ميان برد. تو گويي پرده‌هايي جلو چشمها را مي‌گرفت و آن پرده‌ها دريده شده چشمها بينا گرديد.
پس از پيدايش آمريكا يكي از جُستارها كه پديد آمد اين بود كه بوميان آمريكا چگونه و از چه راهي بآنجا رفته و افتاده و در آنجهان ناشناخته بازمانده‌اند؟.. اين پرسشي بود كه هميشه بميان مي‌آمد و در پاسخ آن به يكي از سه چيز گمان مي‌رفت :
📗 پرسش و پاسخ (رشته‌ی دوم ـ بخش پنجم)

الف ـ آنها كه بشما ايراد مي‌گيرند مي‌گويند شما بايستي اصل اسلام را بگيريد. اگر آن را گرفته بوديد بآساني موفق مي‌شديد. اختلاف هم رخ نمي‌داد.
د ـ جاي افسوس است كه اين عنوان «اصل اسلام» بدهان آنها افتاده كه بي‌آنكه بينديشند و بفهمند گيجسرانه آن را به رخ ما مي‌كشند. نخست بآن كسان بايد گفت : شما كه لالايي ميدانيد چرا خوابتان نمي‌برد؟ عبيد زاكاني مي‌گويد : «قزويني‌اي ماري را بروي سكويي خفته ديد ، گفت : دريغ! مردي و سنگي!» ، آنها نيز همينطور مي‌كنند. گويا خود را آدم حساب نمي‌كنند.
اگر اين راستست كه با اصل اسلام ميتوان اختلافات را از ميان برد چرا خودشان بآن نمي‌كوشند؟!. اين در كجاي جهانست كه كوشنده يكي باشد و دستور دهنده يكي؟!. چرا بجاي دستور دادن بمن خودشان بكار نمي‌پردازند؟!.
دوم چنانكه گفتم آنان اين سخن را نينديشيده مي‌گويند. مي‌پندارند اصل اسلام يك چيز روشنيست كه همانكه بميان گزارده شد همه آن را خواهند پذيرفت و اين نمي‌دانند كه اين كيشهاي گوناگوني كه از اسلام جدا گرديده پيروان هر يكي از آنها اصل اسلام را كيش خود ميداند ، و پيداست كه اگر چنان نمي‌دانست آن را نمي‌پذيرفت.
ما همه‌مان شيعه بوده‌ايم و ميدانيم كه شيعيان عقيده‌مندند كه اساس اسلام همينست كه آنها دارند و ديگران را در گمراهي دانسته بلكه كشتن آنها را واجب مي‌شمارند. همين عقيده را سنيها دارند. اصل اسلام را در نزد خودشان شناخته شيعيان و ديگران را «اهل بدعت» مي‌شناسند. باطنيان كه نامشان شنيده‌ايد با آنكه سرانشان بكندن بنياد اسلام مي‌كوشيدند عنوانشان اين بود كه عقايد و احكام اسلام يك ظاهري دارد و يك باطني. ظاهر آنها را مردم گرفته‌اند و باطنش در نزد ماست. اصل اسلام را در نزد خود مي‌شناختند. صوفيان كه بيشتر مسلمانان آنها را بيرون از اسلام مي‌شمارند خود ايشان مدعي بودند كه مغز اسلام را بدست آورده‌اند و بديگران جز پوست آن نرسيده و آنها را «قشري» (پوستي) مي‌ناميدند.
اين موضوع چندان آشكار است كه بسخن نياز نيست. شما اگر ميخواهيد ، آزمايشي هم بكار بندید. مثلاً جمعي را از شيعيان دعوت كنيد و نشستي برپا گردانيده بگوييد : «زيارت رفتن در اصل اسلام نبوده. بياييد آن را ترك كنيد» ، يا بگوييد : «موضوع امامت كه شما آن را دستاويز اختلاف گردانيده‌ايد در اساس اسلام نبوده در قرآن هم يادي از آن نشده» ، يا بصوفيها بگوييد : «صوفيگري از روم و يونان آمده ، اسلام از آن بيزار بوده ، بياييد دست برداريد» ـ اين آزمايش را بكنيد تا بدانيد چه پاسخ خواهيد شنيد.
ميگويند : «قرآن را مي‌گزاريم بجلو و اصل اسلام را پيدا مي‌كنيم.» نمي‌دانند كه همه‌ی اين كيشها بعقايد خود از قرآن دليل مي‌آورند و با بودن قرآن بوده كه اين اختلافها و گمراهيها پيدا شده.
در همين دو سه هفته ما در تهران ديديم : آقاي شيخ محمد مردوخ از كردستان آمده ايرانيان را بيگانگي دعوت مي‌كند و مي‌گويد بياييد همه يكي شويم و بسخنان خود دليلهاي آشكار از قرآن مي‌آورد. ملايان در برابر او هايهوي برپا مي‌كنند ، دشنامها نوشته با صد بيشرمي او را «خر دجال» مي‌خوانند. در برابر دليلهايش مغالطه مي‌كنند.
شیخ‌محمد مردوخ پیشوای دینی کردستان که در گفتار بالا یادش رفته.
پیشوای اسماعیلیان (باطنیان) جهان
نورعلی تابنده ، دکتر در حقوق ، ملقب به مجذوب‌علی‌شاه ، «قطب» سلسله‌ی نعمت‌اللهی سلطانعلی‌شاهی گنابادی یکی از دهها قطب و پیشوای صوفیان می‌باشد.
مروان شریار ایرانی ، ملقب به مهربابا یکی دیگر از پیشوایان بنام صوفیان
آغاز کوششها برای «اتحاد اسلام» را میتوان از زمان همدستی سیدجمال‌الدین اسدآبادی با شیخ محمد عبده در نشر روزنامه‌ی عروة الوثقی دانست (1262خ). پس از سید نخستین جمعیت «تقریب» (به معنی نزدیکی ، نه اتحاد و یگانه گردیدن!) بین ادیان در ۱۳۰۳ برپا گردید.
در سال ۱۳۱۷ محمدتقی قمی از ایران به مصر کوچید و در قاهره «دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیة» را برپا کرد.
در ۱۳۶۹ علی خامنه‌ای «مجمع تقریب» سومی را بنیاد گزارد.
بودجه‌ی این سازمان در سال 97 ، به گفته‌ای 37 میلیارد تومان (آمد نیوز : 1106 میلیارد تومان) می‌باشد.
آنچه در عکس زیر می‌بینید نماز جداگانه‌ی شیعیان و سنیان (هر کدام به شیوه‌ی خود) می‌باشد که در بازپسین نشست مجمع در تهران خوانده شده.
پس از صدوسی سال بیشتر که دریافتند «اتحاد» شدنی نیست و سرانجام به «تقریب» رو آوردند ، نتیجه اینست که می بیند.
بماند آن «شوت » کردن مهر نماز شیعیان در مسجدهای عربستان.

واعتبروا یا اولی الابصار