پاکدینی ـ احمد کسروی
یکی از خوانندگان ما این خبر را از روزنامهی امروز خراسان رضوی فرستاده. ازو سپاس میگزاریم و خواهانیم که دیگران نیز از اینگونه خبرها بفرستند تا مردم از پیشامدها و گفتگوها ناآگاه نمانند. زیان ملایان را همه جز کسانی که از آنان کورکورانه پیروی میکنند دریافتهاند.…
بدانید ای ایرانیان! تنها با این ایراد گرفتنها و نالیدنها ، اینها دست از سر این کشور برنمیدارند. چاره در یک کلمه بیش نیست (هرچند کار دشواری باشد) و آن خود را از این پراکندگیها رهانیدن است. تا یگانگی (اتحاد) نباشد اینها بر گردهی مردم سوارند و از رشد اندیشهها و در نتیجه از پیشرفت کشور جلو میگیرند.
Sãzmãne Parvarew e Afkãr lãzemast.pdf
119.2 KB
🔶 سازمان پرورش افكار لازم است
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
soxan o pand.pdf
104.3 KB
🔶 سخن و پند
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
✴️پیدایش آمریکا
بخش سوم
✴️ گفتار نهم
(تکهی سوم)
پروييان در تمدن تا بكجا رسيده بودند؟..
بيگفتگوست كه اين عادت بازمانده از زمانهاي بتپرستي بوده. جاي شگفتست كه مانكوكاپاك و مامااوكلو كه خردمنديها از خود نشان ميدادهاند اين عادت زشت را از ميان نبرده بودند.
چيز ديگري كه بايد در اينجا بگفتگو گزاريم سرگذشت پروييان پس از چيرگي اسپانياييهاست. چنانكه گفتيم اسپانياييها در اينجا هم دست ستمگري باز كردند و همهچيز را از چنگ آن بدبختان درآورده و بردهشان گردانيدند كه در كانها و كشتزارها و ديگر جاها با زور بكار واميداشتند. چنانكه ديديم دولت اسپانيا ميخواست جلوگيري از بردگي آنها كند. ولي شورشي پيش آمد و تصميمهاي دولت از ميان رفت.
بخش سوم
✴️ گفتار نهم
(تکهی سوم)
پروييان در تمدن تا بكجا رسيده بودند؟..
بيگفتگوست كه اين عادت بازمانده از زمانهاي بتپرستي بوده. جاي شگفتست كه مانكوكاپاك و مامااوكلو كه خردمنديها از خود نشان ميدادهاند اين عادت زشت را از ميان نبرده بودند.
چيز ديگري كه بايد در اينجا بگفتگو گزاريم سرگذشت پروييان پس از چيرگي اسپانياييهاست. چنانكه گفتيم اسپانياييها در اينجا هم دست ستمگري باز كردند و همهچيز را از چنگ آن بدبختان درآورده و بردهشان گردانيدند كه در كانها و كشتزارها و ديگر جاها با زور بكار واميداشتند. چنانكه ديديم دولت اسپانيا ميخواست جلوگيري از بردگي آنها كند. ولي شورشي پيش آمد و تصميمهاي دولت از ميان رفت.
Telegram
attach 📎
xod nemikuwand o bekuwewe digarãn niz rawk mibarand 1,2.pdf
102.9 KB
🔶 خود نمیكوشند و بكوشش دیگران نیز رشك میبرند
هر دو بخش در یکجا
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
هر دو بخش در یکجا
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
✴️سخنرانی کسروی در انجمن ادبی ـ بخش دوازدهم
چه پاسخ ميدهيد بآنكه شعراي ما ديوانها در ستايش باده پرداختهاند و كسي نميگويد آقاي شاعر باده هرچه هست باشد ستايش آن اينهمه نيست؟
چه پاسخ ميدهيد كه همين شعرا از بهر حرمت مي در اسلام صدگونه زباندرازي به پيغمبر بزرگوار اسلام كردهاند؟!
چه پاسخ ميدهيد كه يك شاعري كه در برابر يك مرد ترك حاكم ارزنجان خود را «سگ» ميخواند و از او طلب استخوان ميكند در برابر پيغمبران بگردنكشي برخاسته خود را تالي بلكه همرتبهي آنان ميشمارد؟! 1
پس از همهي اينها چه ميگوييد كه سخن نزد خرد جز براي معني نيست و جز بهنگام نياز نبايد لب بسخن باز كرد. ولي شعرا خودِ سخن را چيز جداگانهاي ميشمارند؟!
آيا ما بايد در برابر اينهمه نارواييها قفل خاموشي بر لب بزنيم تا شما آقاي فراهاني سلب عقيده از ما نكنيد.
دريغا كه ما فرياد خدا خدا ميزنيم و هر سخني را تا از روي مسلماني و ايرانيگري ناگزير نباشيم نميرانيم و چهبسا گزندها كه در اين راه ميبينيم و رو برنميگردانيم و شما آقاي فراهاني تنها از اينجهت كه سنگي در راه غزلسراييتان پديد آمده در لفافهی ميانجيگري و دوستي ، آن سخنان تلخ را تحويل ما ميدهيد! آفرين بر شما !
ولي بشما بگويم كه آنروز كه شما نامه نوشته عقيدهمندي از خود نموديد من هرگز بر خود نباليدم و اندكتغييري در حالم پيدا نشد كه امروز كه بنام كينهي شاعري سلب عقيده نمودهايد دوباره تغييري در حالم پيدا باشد.
من اين سخنان را تنها بنام غيرت مسلماني و ايرانيگري مينگارم و پشتيبانم تنها خدا است و چنانكه تاكنون ديدهايد هرگز بياري اين و آن نباليدهام و اينست كه اگر سرتاسر جهان بدشمنيام برخيزند گامي بازپس نخواهم گزاشت.
در زمينهي شعر هم نتيجهي گفتههاي ما پيداست. اگر شماها نپذيريد و دست از غزلسرايي و ديگر شعرهاي بيهوده و ناسودمند برنداريد صدها ديگران خواهند پذيرفت و شماها ديگر خواننده نخواهيد داشت.
سخن بيهوده و كار بيبنياد تارهاي عنكبوت را ميماند كه تا دست نزدهاند در يك گوشهي اتاق شايد صدسال بِهمان حال بماند ولي همينكه دست بآن رسانيدي از هم ميگسلد.
آن دستگاه شعر كه در ايران درچيده شده بود بنيادي از خرد و مسلماني نداشت. ولي چون كسي ايراد نميگرفت بِهمان حال پيش ميرفت ليكن پس از اين ايرادگيريهاي ما ديگر ناگزير است ازهم بگسلد. نتيجهي اين سخن ما را شما پس از دو سال با چشم خواهيد ديد.
در پايان شما را بخدا ميسپارم و ديگر پاسخي ببازماندهی نگارشتان نخواهم داد.2
کسروی
پابرگیها :
1ـ با فلك آندم كه نشيني بخوان پيش من افكن قدري استخوان
كاخر لاف سگيت ميزنم دبدبهی بندگيت ميزنم
***
پيش و پسي هست صف كبريا پس شعرا آمد و پيش انبيا ـ و
2ـ (پیمان سال دوم ، شمارهی دهم ، سات 629) این گفتار نمونهایست که آن یگانه مرد با چه زبانی با بدخواهانش روبرو میشده و به بیفرهنگان ، فرهنگ میآموخته. ـ و
چه پاسخ ميدهيد بآنكه شعراي ما ديوانها در ستايش باده پرداختهاند و كسي نميگويد آقاي شاعر باده هرچه هست باشد ستايش آن اينهمه نيست؟
چه پاسخ ميدهيد كه همين شعرا از بهر حرمت مي در اسلام صدگونه زباندرازي به پيغمبر بزرگوار اسلام كردهاند؟!
چه پاسخ ميدهيد كه يك شاعري كه در برابر يك مرد ترك حاكم ارزنجان خود را «سگ» ميخواند و از او طلب استخوان ميكند در برابر پيغمبران بگردنكشي برخاسته خود را تالي بلكه همرتبهي آنان ميشمارد؟! 1
پس از همهي اينها چه ميگوييد كه سخن نزد خرد جز براي معني نيست و جز بهنگام نياز نبايد لب بسخن باز كرد. ولي شعرا خودِ سخن را چيز جداگانهاي ميشمارند؟!
آيا ما بايد در برابر اينهمه نارواييها قفل خاموشي بر لب بزنيم تا شما آقاي فراهاني سلب عقيده از ما نكنيد.
دريغا كه ما فرياد خدا خدا ميزنيم و هر سخني را تا از روي مسلماني و ايرانيگري ناگزير نباشيم نميرانيم و چهبسا گزندها كه در اين راه ميبينيم و رو برنميگردانيم و شما آقاي فراهاني تنها از اينجهت كه سنگي در راه غزلسراييتان پديد آمده در لفافهی ميانجيگري و دوستي ، آن سخنان تلخ را تحويل ما ميدهيد! آفرين بر شما !
ولي بشما بگويم كه آنروز كه شما نامه نوشته عقيدهمندي از خود نموديد من هرگز بر خود نباليدم و اندكتغييري در حالم پيدا نشد كه امروز كه بنام كينهي شاعري سلب عقيده نمودهايد دوباره تغييري در حالم پيدا باشد.
من اين سخنان را تنها بنام غيرت مسلماني و ايرانيگري مينگارم و پشتيبانم تنها خدا است و چنانكه تاكنون ديدهايد هرگز بياري اين و آن نباليدهام و اينست كه اگر سرتاسر جهان بدشمنيام برخيزند گامي بازپس نخواهم گزاشت.
در زمينهي شعر هم نتيجهي گفتههاي ما پيداست. اگر شماها نپذيريد و دست از غزلسرايي و ديگر شعرهاي بيهوده و ناسودمند برنداريد صدها ديگران خواهند پذيرفت و شماها ديگر خواننده نخواهيد داشت.
سخن بيهوده و كار بيبنياد تارهاي عنكبوت را ميماند كه تا دست نزدهاند در يك گوشهي اتاق شايد صدسال بِهمان حال بماند ولي همينكه دست بآن رسانيدي از هم ميگسلد.
آن دستگاه شعر كه در ايران درچيده شده بود بنيادي از خرد و مسلماني نداشت. ولي چون كسي ايراد نميگرفت بِهمان حال پيش ميرفت ليكن پس از اين ايرادگيريهاي ما ديگر ناگزير است ازهم بگسلد. نتيجهي اين سخن ما را شما پس از دو سال با چشم خواهيد ديد.
در پايان شما را بخدا ميسپارم و ديگر پاسخي ببازماندهی نگارشتان نخواهم داد.2
کسروی
پابرگیها :
1ـ با فلك آندم كه نشيني بخوان پيش من افكن قدري استخوان
كاخر لاف سگيت ميزنم دبدبهی بندگيت ميزنم
***
پيش و پسي هست صف كبريا پس شعرا آمد و پيش انبيا ـ و
2ـ (پیمان سال دوم ، شمارهی دهم ، سات 629) این گفتار نمونهایست که آن یگانه مرد با چه زبانی با بدخواهانش روبرو میشده و به بیفرهنگان ، فرهنگ میآموخته. ـ و
yeki az gomrãhihã Sufigarist.pdf
98.7 KB
🔶 یکی از گمراهیها صوفیگریست
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
dar ãin e zendegãni ãn ciz rã nik miwenãsand.pdf
78.5 KB
🔶 در آيين زندگاني آن چيز را نيك ميشناسند كه از هر باره نيكو باشد.
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
Wahriyãrãne Gomnãm 1.pdf
48.6 KB
📘 شهریاران گمنام
💎 آغاز کتاب (بخش یک از سه)
🖌 احمد کسروی
💎 آغاز کتاب (بخش یک از سه)
🖌 احمد کسروی
✴️سخنرانی کسروی در انجمن ادبی ـ بخش سیزدهم
نگارش پاكدلانهي شاعري
مرا شگفتي فزايد كه خيرهسراني در برابر رهنماييهاي پاكدلانهی پيمان ايستادگي نموده از ياوهسرايي دست برنميدارند!. شگفتتر از اين ، حال كساني است كه با اينكه خود شاعر نيستند و غزل نميسرایند بهواداري از ياوهسرايان برخاسته گفتارهايي بر ضد شما مينگارند!. همانا اينان يكمشت نادانند كه نيك را از بد تميز نميتوانند داد. من پايه و مايهی اين كسان را بخوبي سنجيده و دريافتهام كه اين بيچارگان بمصداق (رب شهرة لا اصل لها) با اينكه از دانش و خرد بيبهرهاند خويشتن را بدانايي شهره گردانيدهاند. اينك نمونهاي از دانش و خرد يكي از مخالفان پيمان : آن كسي كه نخست علم مخالفت با پيمان برافراشت و پس از شنيدن پاسخهاي دندانشكن بحقيقتگويي شما خستو گرديد اينك ، باز هم دست از دامن ياوهبافي برنداشته در يكي از غزلهاي خود كه چندي پيش در يكي از روزنامههاي تهران چاپ شده چنين ميگويد :
درميان خر و آدم ، شدهام گم ، زانكه صورت آدمي و سيرت خر داشتهام.
كسي نميپرسد : اي بيچاره! تو كه درميان خر و آدم گم شدهاي و هنوز آدمي بودن خودت را به يقين ندانستهاي تو را با گفتار آدميان چه كار؟...
وانگهي ، تو كه باقرار خودت سيرت خر داشتهاي چگونه ميتواني سخن آدميان را بفهمي تا از گفتار پيمان ، خردهگيري كني؟. در اينجاست كه من ، از شعر و شاعري ، سير ميشوم. و بلكه هرگاه شاعري و شعر اينگونه پستيها و نادانيها بار آورد ، من : «شاعري را ننگ دانم. دارم از اشعار عار». افسوس دارم كه آواز فرخندهی پيمان با اينگونه صداهاي ناهنجار و شوم درميآميزد و همي با خود گويم :
حيف باشد ، صفير بلبل را كه نفير خر ازدحام كند
كاش ، بلبل ، خموش بنشستي تا خر آواز خود ، تمام كند.
من اين سخنان را براي خوشايند شما نمينويسم بلكه ميخواهم اين را بدانيد كه من گفتارهاي شما را در زمينهی شعر ، از بن دندان تصديق دارم. و از اينكه مرا از گمراهي ياوهبافي وارهانيدهايد يكبار ديگر هم سپاس ميگزارم. نه تنها من ـ كه باقتضاي ذوق فطري بشعر دلبستگي دارم ـ از ياوهسرايي بيزاري جسته و گفتار شما را از ته دل ، ميپذيرم بلكه بسياري از شعراي پيشين ـ كه مخالفان پيمان ، ايشان را از بزرگان عالم شعر و ادب ميشمارند ـ از شعر و شاعري نكوهشها كرده و بگمراهي خود خستو گشتهاند. انوري ميگويد :
ليك از كناس ناكس در ممالك چاره نيست حاش لله تا نداني اين سخن را سرسري
زانكه گر حاجت فتد تا فضلهاي را گم كني ناقلي بايد تو نتواني كه خود بيرون بري
كار خالد ، جز بجعفر كي شود هرگز تمام زان يكي جولاهكي داند ، دگر برزيگري
باز اگر شاعر نباشد ، هيچ نقصان اوفتد در نظام عالم ، از روي خرد گر بنگري؟
شعر داني چيست؟ دور از روي تو حيضالرجال قائلش گو خواه كيوان باش خواهي مشتري
آدمي را چون مؤنت ، شرط كار شركتست نان ز كناسي خوري بهتر بود كز شاعري
(اثيرالدين اوماني) گويد :
يا رب اين قاعدهی شعر ، بگيتي كه نهاد؟ كه چو جمع شعراء خير دو گيتيش مباد
گفتنش كندن جانست ، نوشتن ، غم دل زحمت خواندنش آن به كه از او نايد ياد
(نظامي گنجوي) گويد :
در شعر مپيچ و در فن او كز اكذب اوست ، احسن او
شعر ار چه بمرتبت بلند است آن علم طلب كه سودمند است
(فردوسي) گويد :
بمن ميسزد گر بخندد خرد ز من اين جنون كي پسندد خرد
كه يك نيمه از عمر خود ، كم كنم جهاني پر از نام رستم كنم؟!...
اين چندين بيت را از چندين شاعر براي نمونه در اينجا آوردم. وگرنه از اين نمط فراوان يافته ميشود كه در اينجا بيشتر از اين مرا مجال نيست. با اينحال كه بزرگان شعراء بپستي و ياوهبافي خود خستوانند راستي را حال آن كاسههاي گرمتر از آش خنديدني است كه بهواداري از ياوهسرايان برخاسته و ميكوشند تا نام زشت ايشان را نكو گردانند! غافل از اينكه : (آن نام ، كه زشت شد ، نكو نتوان كرد).
نگارش پاكدلانهي شاعري
مرا شگفتي فزايد كه خيرهسراني در برابر رهنماييهاي پاكدلانهی پيمان ايستادگي نموده از ياوهسرايي دست برنميدارند!. شگفتتر از اين ، حال كساني است كه با اينكه خود شاعر نيستند و غزل نميسرایند بهواداري از ياوهسرايان برخاسته گفتارهايي بر ضد شما مينگارند!. همانا اينان يكمشت نادانند كه نيك را از بد تميز نميتوانند داد. من پايه و مايهی اين كسان را بخوبي سنجيده و دريافتهام كه اين بيچارگان بمصداق (رب شهرة لا اصل لها) با اينكه از دانش و خرد بيبهرهاند خويشتن را بدانايي شهره گردانيدهاند. اينك نمونهاي از دانش و خرد يكي از مخالفان پيمان : آن كسي كه نخست علم مخالفت با پيمان برافراشت و پس از شنيدن پاسخهاي دندانشكن بحقيقتگويي شما خستو گرديد اينك ، باز هم دست از دامن ياوهبافي برنداشته در يكي از غزلهاي خود كه چندي پيش در يكي از روزنامههاي تهران چاپ شده چنين ميگويد :
درميان خر و آدم ، شدهام گم ، زانكه صورت آدمي و سيرت خر داشتهام.
كسي نميپرسد : اي بيچاره! تو كه درميان خر و آدم گم شدهاي و هنوز آدمي بودن خودت را به يقين ندانستهاي تو را با گفتار آدميان چه كار؟...
وانگهي ، تو كه باقرار خودت سيرت خر داشتهاي چگونه ميتواني سخن آدميان را بفهمي تا از گفتار پيمان ، خردهگيري كني؟. در اينجاست كه من ، از شعر و شاعري ، سير ميشوم. و بلكه هرگاه شاعري و شعر اينگونه پستيها و نادانيها بار آورد ، من : «شاعري را ننگ دانم. دارم از اشعار عار». افسوس دارم كه آواز فرخندهی پيمان با اينگونه صداهاي ناهنجار و شوم درميآميزد و همي با خود گويم :
حيف باشد ، صفير بلبل را كه نفير خر ازدحام كند
كاش ، بلبل ، خموش بنشستي تا خر آواز خود ، تمام كند.
من اين سخنان را براي خوشايند شما نمينويسم بلكه ميخواهم اين را بدانيد كه من گفتارهاي شما را در زمينهی شعر ، از بن دندان تصديق دارم. و از اينكه مرا از گمراهي ياوهبافي وارهانيدهايد يكبار ديگر هم سپاس ميگزارم. نه تنها من ـ كه باقتضاي ذوق فطري بشعر دلبستگي دارم ـ از ياوهسرايي بيزاري جسته و گفتار شما را از ته دل ، ميپذيرم بلكه بسياري از شعراي پيشين ـ كه مخالفان پيمان ، ايشان را از بزرگان عالم شعر و ادب ميشمارند ـ از شعر و شاعري نكوهشها كرده و بگمراهي خود خستو گشتهاند. انوري ميگويد :
ليك از كناس ناكس در ممالك چاره نيست حاش لله تا نداني اين سخن را سرسري
زانكه گر حاجت فتد تا فضلهاي را گم كني ناقلي بايد تو نتواني كه خود بيرون بري
كار خالد ، جز بجعفر كي شود هرگز تمام زان يكي جولاهكي داند ، دگر برزيگري
باز اگر شاعر نباشد ، هيچ نقصان اوفتد در نظام عالم ، از روي خرد گر بنگري؟
شعر داني چيست؟ دور از روي تو حيضالرجال قائلش گو خواه كيوان باش خواهي مشتري
آدمي را چون مؤنت ، شرط كار شركتست نان ز كناسي خوري بهتر بود كز شاعري
(اثيرالدين اوماني) گويد :
يا رب اين قاعدهی شعر ، بگيتي كه نهاد؟ كه چو جمع شعراء خير دو گيتيش مباد
گفتنش كندن جانست ، نوشتن ، غم دل زحمت خواندنش آن به كه از او نايد ياد
(نظامي گنجوي) گويد :
در شعر مپيچ و در فن او كز اكذب اوست ، احسن او
شعر ار چه بمرتبت بلند است آن علم طلب كه سودمند است
(فردوسي) گويد :
بمن ميسزد گر بخندد خرد ز من اين جنون كي پسندد خرد
كه يك نيمه از عمر خود ، كم كنم جهاني پر از نام رستم كنم؟!...
اين چندين بيت را از چندين شاعر براي نمونه در اينجا آوردم. وگرنه از اين نمط فراوان يافته ميشود كه در اينجا بيشتر از اين مرا مجال نيست. با اينحال كه بزرگان شعراء بپستي و ياوهبافي خود خستوانند راستي را حال آن كاسههاي گرمتر از آش خنديدني است كه بهواداري از ياوهسرايان برخاسته و ميكوشند تا نام زشت ايشان را نكو گردانند! غافل از اينكه : (آن نام ، كه زشت شد ، نكو نتوان كرد).
Irãniãn bekuwew biwtar niãz dãrand tã bexodsetãi 1.pdf
80.8 KB
🔶 ایرانیان بكوشش بیشتر نیاز دارند تا بخودستایی
بخش یکم
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
بخش یکم
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)
📘 انکیزیسیون در ایران
🖌 احمد کسروی
🔷 پاکدینان چه میگویند و چه میخواهند ، ماهیت کوششهای کسروی و یارانش
✴️ @kasravi_ahmad
🖌 احمد کسروی
🔷 پاکدینان چه میگویند و چه میخواهند ، ماهیت کوششهای کسروی و یارانش
✴️ @kasravi_ahmad
pãkxui 1.pdf
82.4 KB
🔶 پاکخویی
بخش یکم
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
بخش یکم
🖌 احمد کسروی
🔷 (گفتاری از ماهنامهی پیمان)
Wahriyãrãne Gomnãm 2.pdf
53.7 KB
📘 شهریاران گمنام
💎 آغاز کتاب (بخش دو از سه)
🖌 احمد کسروی
💎 آغاز کتاب (بخش دو از سه)
🖌 احمد کسروی