✴️ مشروطه یا دمکراسی؟؟!
(تکه‌ی سیزدهم)

🔶 امروز چه بايد كرد؟..

ببینید : یك دسته سپاهی كه بمیدان جنگ می‌روند با دلهای پر از احساس و امید راه پیمایند ، و همگی فرمانبرداری از سركردگان نمایند ، نظم و ترتیب را رعایت كنند ، با یكدیگر مهربان باشند ، سرها را بالا گرفته گام بردارند. ولی همان سپاه ، اگر شكست خوردند و توپها و تانکهای خود را از دست داده باز‌گردیدند ، این زمان از هم پراكنده باشند ، هر چند تنی از سوی دیگری روانه گردند ، از سركردگان فرمان نبرده درشتی نمایند ، با همدیگر بنزاع و مجادله پرداخته گناه را بگردن هم اندازند ، جنگجویی و دلیری و جانبازی و دیگر صفات سربازی را فراموش ساخته هر یكی تنها در اندیشه‌ی خود باشند ، كسانی از ضعف نفس بخیال خیانت افتاده نقشه‌ی پیوستن بدشمن كشند ، اگر در سر راه بكشتزاری رسیدند آن را لگدمال سازند ، اگر به دیهی درآمدند از تاراج چشم نپوشند. اینها نتیجه‌ی آن شكستی است كه دچار گردیده‌اند.

در این هنگام اگر چند تنی از سركردگان یا از دیگران فراهم آیند ، و در یك جایی ایستاده جلو گریختگان را گیرند ، و آواز بهم انداخته همه را بسوی خود خوانند : بیایید ای گریختگان ، بیایید ای سپاهیان ، بیایید و دوباره باهم باشید ، بیایید و دوباره كار را از سر گیرید ـ با اندك تلاش و كوششی ، بیشتری از ایشان را بسر خود گرد آورند ، و باز نظم و ترتیب را اعاده دهند ، و باز سپاهی ساخته رو بسوی دشمن آورند. شكست هر قدر بزرگ باشد از این راه جلوگیری توان كرد. تاریخ داستانهایی از اینگونه بسیار دارد.

امروز حال ایرانیان همینست : در سی و اند سال پیش به یك جنبش پربهایی برخاسته و با دلهای پرامید كوششها كردند و جانفشانیها نمودند. ولی به موانع سختی برخورده شكست یافتند ، و بسیاری اسلحه‌ی خود را (كه حسن نیت و همت و اخلاق ستوده باشد) از دست دادند ، و با یك حال نومیدی و پراكندگی رو ببازگشت آوردند. اكنون ما فراهم آییم و آواز بآواز یكدیگر انداخته همه را بسوی خود خوانیم و بهمه امید و دلداری دهیم ، و دوباره همه را باهم گردانیده براهشان اندازیم.

دوباره می‌گویم : باید هر یكی از ما آموزگار باشیم و به هر كه رسیدیم باین راه خوانیم.

🔸باید با بی‌پروایی كه كسانی از خود می‌نمایند نبرد كنیم ، با پندارهای بیهوده‌ای كه در دلها جا گرفته و مانع میهن‌پرستی است در جنگ باشیم. باید بمردم یاد دهیم كه هر كسی باید در اندیشه‌ی خود و خاندان خود باشد و برای آسایش و نگهداری فرزندان خود كوشش دریغ نگوید. این وظیفه‌ی مردانگی هر كسیست.

بدینسان ما از یكسو در افراد نیروهایی تولید گردانیده و از یكسو آنها را رویهم آوریم ، و از این راه نیروی توده را بسیار گردانیم.

در اینجا نكته‌ی دیگری هست و آن اینكه

🔸افراد معنی مشروطه و سررشته‌داری توده را هرچه بهتر فهمند و لذت آزادی و قیمت استقلال را هرچه بیشتر دریابند نیروی ایشان ـ كه همان دلبستگی بكشور و آمادگی برای جانفشانیست ـ فزونتر خواهد گردید و چه‌بسا كه به ده برابر خواهد رسید.

در تاریخ بارها رخ داده كه یك دسته سپاهی بدشمنی كه ده برابر ایشان بوده چیره درآمده‌اند. مردم فرانسه در زمان انقلاب بیش از 25 ملیون نبودند ولی در سایه‌ی احساسات نیروشان ده برابر و بلكه بیشتر گردیده ، و با این كمی با چند دولت بزرگی ـ از پروس و اتریش و ایتالیا و فلمنگ و انگلیس ـ جنگیده بهمگی فیروز درآمدند. در شورش مشروطه در ایران همین آزمایش تكرار یافت. اگر كسانی جنگهای آن زمان را بیاد می‌دارند نیك می‌دانند كه همیشه مجاهدان با دسته‌ی كمی بجنگ می‌رفتند و در سایه‌ی نیروی عزم همیشه فیروز درمی‌آمدند.

پس ما باید تنها دربند فزونی هم‌اندیشگان نبوده بروشنی اندیشه‌ها و بیداری احساسات هم كوشش كنیم و بدینسان از یك راه دیگری نیز بفزونی نیروی توده كمك نماییم.

این آرمانست كه باید همگی درپِیش باشیم و همگی بحصولش كوشیم.

(بازمانده‌ی گفتار چون سخن از اقتصاد است و ما در این بخش از گفتارهای کانال , میخواستیم به مشروطه یا دمکراسی بپردازیم , باید آن را گزارده بگذریم و سخنان دیگر از این جستار و جلوگیرهای آن در ایران و نیز اینکه پادشاهی یا جمهوری چه بستگی با مشروطه دارد برانیم. همچنین یک یادداشتی در زمینه‌ی انتخابات بود که گفته بودیم در پایان این گفتار خواهیم آورد. از آن نیز فردا سخن بمیان خواهیم آورد)

🔶 در پاسخ حقیقتگو

🔸 5ـ دومین آسیب کیشها
دومین آسیب آنها ناسازگاری‌ایست كه با خرد و دانش دارد. دین بمعنی درست خود باید با خرد دریافته شود و خود آموزگار خردها باشد1 . دین را همیشه برانگیختگانی بنیاد گزارند. ولی به هر حال باید خردپذیر باشد و با دانشها كه از راه آزمایش بدست آمده و خرد آنها را پذیرفته ناسازگار نباشد. ولی شما این كیشها را بسنجید كه همگی پر از چیزهای خردناپذیر است.
ترسایان كارهایی را بنام مسیح یاد می‌كنند و آنها را بنیاد دین خود گرفته‌اند كه هیچ یكی را خرد و دانش نمی‌پذیرد. شما اگر از كشیشی بپرسید اینكه در انجیل می‌گوید عیسا دیوها را (جن) از تن‌های بیماران بیرون می‌راند آیا دانشهای امروزی با چه دیده در آن می‌نگرد؟!.. پس از گفتگو و دست و پا زدن آخرین پاسخش این خواهد بود كه بگوید : «خرد چیز دیگر است و ایمان چیز دیگر».
در قرآن از زبان پیغمبر اسلام چندین جا می‌گوید : «من از ناپیدا آگاه نیستم»2 شما كتابها را ببینید كه صدها داستان ناپیداگویی بنام او یاد كرده‌اند. زمانی كه او برخاست بهانه‌جویان نزدش آمده پیاپی كارهای نیارَستنی (معجزه) می‌خواستند3 و آن پاكمرد در پاسخ همگی می‌گفت : «من یك فرستاده‌ام و اینها كار خداست».(4) یا می‌گفت : «آیا بس نمی‌كند كه كتابی برای شما فرستاده شده؟!..»(5) قرآن پر از این پاسخهاست و در هیچ جا شما پیدا نخواهید كرد كه پاسخ دهد «فلان نیارَستنی را برای شما می‌آورم». با اینهمه شما كتابها را بخوانید كه چندین صد نیارَستنی بنام او یاد كرده‌اند و آنها را دلیل راستگویی او گرفته‌اند. كنون اگر كسی از روی دانش و تاریخ دروغ بودن این چیزها را بدست آورد آیا جز اینست كه در همه‌چیز دین دچار بدگمانی خواهد شد؟
پیغمبری یا فرستادگی از خدا بمعنی درست خود یكی از رازهای بس شگفت طبیعت می‌باشد و اینان بدینسان رویه‌ی عامیانه بآن داده و زبان ریشخند بیفرهنگان را بر فرستادگان خدا باز كرده‌اند. روی نادانی سیاه بادا !
در اینجا نكته‌ای هست كه می‌باید روشن گردانیم : هنگامی كه مردمان گرفتار بت‌پرستی می‌بودند و از داستان آفرینش و آفریدگار آگاهی درستی نمی‌داشتند از اینكه زندگی را با مرگ و روشنی را با تاریكی و دادگری را با ستمگری و باران را با تگرگ و نیك را با بد توأم می‌دیدند چنین می‌پنداشتند در جهان دو نیروی آخشیج[=ضد] هم ـ یكی نیكخواه و یكی بدخواه ـ دست اندركار است و اینان همواره باهم در نبردند و این پندار نزد هر گروهی رویه‌ی دیگری بخود می‌گرفت. چنانكه نزد ایرانیان باستان (پیش از پیدایش شَت زردشت) داستان یزدان و اهریمن پیدا شده كه همه‌ی نیكیها را از یزدان و همه‌ی بدیها را از اهریمن می‌شمارده‌اند. یك دسته آن را بقالب دیگری انداخته چنین انگاشته‌اند كه اینجهانِ گذرنده با هرچه در آنست پدیدآورده‌ی اهریمن و در دست اوست و آنجهانِ پایدار با هرچه در آنست پدیدآورده‌ی یزدان و در دست او می‌باشد. همینست كه اینجهان را خوار می‌داشته‌اند و از نكوهش بازنمی‌ایستاده‌اند و دامن درچیدن از آن را مایه‌ی خشنودی خدا می‌پنداشته‌اند.
شما چون نیك سنجید این بیهوده‌پندار كهن با بیشتر كیشها درآمیخته و هر كدام از آنها بیش یا كم بهره‌ای برگرفته ، و در همگی آنها اینجهان یا بهتر بگویم طبیعت را خوار می‌دارند و آن را دستگاهی در برابر خدا و دستگاه او می‌شمارند و بكارهای آن ارج ننهاده همیشه از خدا كارهای بیرون از طبیعت چشم می‌دارند. یكی از گمراهیها كه سخت ریشه دوانیده همین است.
مردم بیدانش عامی بآنچه كه همیشه ببینند و آشنا گردند ارج چندانی نگزارند و همواره در برابر چیزهای كمیاب و ناهمیشگی است كه باندیشه پردازند و شكفتگی نمایند و آن را از توانایی خدا شمارند. اینكه بهاران درختها گل كند و از آن گلها میوه پدید آید چون همیشگی است كمتر ارج بآن گزارند ولی اگر درختی در پاییز هم گل كرد و میوه داد آن را چیز بس شگفتی انگارند و یاد توانایی خدا كنند.

1 : درباره‌ی معنی راست خرد بنگرید بکتاب «در پیرامون خرد» از همین نویسنده. ـ و
2 : لَا أَعْلَمُ الْغَیبَ بنگرید به : سوره‌ی انعام (6) ، آیه‌ی 50 ؛ سوره‌ی هود (11) ، آیه‌ی 31 ، سوره‌ی اعراف (7) ، آیه‌ی 188
3 : بنگرید بکتاب «تاریخ محمد» ، گفتار «22ـ درخواست قریش» ـ و
(4) : «قُلْ إِنَّمَا الْآیاتُ عِندَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُّبِینٌ» سوره‌ی عنکبوت (29) ، آیه‌ی 50 و «سُبْحَانَ رَبِّی هَلْ كُنتُ إِلَّا بَشَرًا رَّسُولًا» سوره‌ی اسراء (17) آیه‌ی 93
(5) : أَوَلَمْ یكْفِهِمْ أَنَّا أَنزَلْنَا عَلَیكَ الْكِتَابَ. سوره‌ی عنکبوت (29) ، آیه‌ی 51

✴️ علت آنکه «طب سنتی» دانش بشمار نمی‌آید!

🔸بخش یک از سه

در سال 96 آقای امیری ، یکی از خوانندگان کانال ، از ما خواستند که اکنون که سخن از پندارها و خرافات میرانیم و با آنها می‌نبردیم ، از طب سنتی که گاهی هم به آن «طب اسلامی» میگویند نیز بنویسیم.
ما خواستیم این گفتگو بی‌پایه نباشد و سخن بی‌پا به کانال راه نیابد. اینبود نخست از تاریخچه‌ی پزشکی آغاز کردیم و آن را در هفده بخش نوشتیم. ولی این بس نبود. هنوز سخن از ناکارآمدی پزشکی رسمی یا دانشگاهی و برتریهایی که طب سنتی دارد بمیان می‌آمد.
تا اینکه همان زمانها چون کسانی از دستاربندان دینفروش مانند مکارم شیرازی میگفتند باید «طب اسلامی» احیا شود ، ما درباره‌ی آن چنین نوشتیم : «در این پزشکی ساختگی فریبکارانی با سودجویی از نامهایی که نزد عامیان مقدس است مانند مریم و امامان و محمد و پیغمبران دیگر کوشیده‌اند بیماران ساده‌دل ناآگاه را بفریبند و کیسه‌هاشان را تهی گردانند. این بدتر که برخی از آن بیچارگان را به کشتن داده‌اند بدانسان که در گزارش دیروز آوردیم وزارت بهداشت و بویژه دکتر خدادوست مدیرکل دفتر طب سنتی وزارت بهداشت به جان باختن شماری از کسانی که بدست این فریبکاران افتاده‌اند اشاره داشته است».
ولی درباره‌ی «طب سنتی» چون هنوز برای خودمان روشن نبود و دانشش را نداشتیم به خود اجازه ندادیم داوری کنیم. بویژه که سخن استوار هواداران آن در بیشتر جاها اینست که فلان بیمار نزد پزشکان رسمی رفت و نتیجه نگرفت ولی بَهمان طبیب سنتی او را با فلان دمنوش یا ضماد درمان کرد.
جای خشنودیست که دانشمندان کشورمان به این زمینه پرداخته و آنچه را بایست دانست و روشن گردانید برشته‌ی نوشتن کشیده‌اند.
نوشته‌های همراه با دلیل ایشان را با خشنودی بسیار در این کانال در دو سه روز می‌آوریم تا زمینه برای خوانندگان روشن گردد.
نشانی گفتار اینست :
https://aliomidvar.photography/blog/2017/08/11/%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8Cـ%DA%A9%D9%87ـ%D8%A8%D8%A7ـ%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8Cـ%D8%A8%D9%87ـ%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86ـ%D8%B7%D8%A8ـ%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8Cـ%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%81/

🔶دلیلی که با چیزی به عنوان «طب سنتی» موافق نیستم!

در این نوشته از مطالب کیارش آرامش ، عرفان کسرایی و سمیه‌‌ی رستمیان استفاده شده است.

نام «طب سنتی» یک سوء استفاده‌ی رندانه است! طوری جلوه می‌دهند که انگار دو نوع طب وجود دارد : طب مدرن و طب سنتی. و گویی که هر کدام از این دو نوع طب ، مبانی و اصول و نظریه‌ها و روش‌های خود را دارند و برخی بیماری‌ها را این بهتر درمان می‌کند و برخی دیگر را آن! این ادعا به کلی نادرست است. واقعیت اینست که تنها یک طب و پزشکی معتبر وجود دارد که به کار بستن آن از نظر اخلاقی روا و مجاز است : طب مبتنی بر شواهد که البته محصول دوران مدرن است.
• آیا کسی می‌تواند در کنار دانشکده‌ی جغرافی مدرن ، یک دانشکده‌ی جغرافی سنتی تأسیس کند و در آن به جای فن‌آوری جدید از نقشه‌ها و کتاب‌های جغرافی سنتی استفاده کند و آدم‍ها – و ماشین‌ها و شرکت‌های هواپیمایی و کشتیرانی – هم اختیار داشته باشند که برای انتخاب مسیر خود یکی از دو روش فوق را انتخاب کنند؟
• آیا می‌توان دو جور ستاره‌شناسی تصور کرد و دو جور دانشکده تأسیس کرد که در یکی علم ستاره‌شناسی مدرن درس داده شود و در دیگری گفته شود که زمین صاف است و روی شاخ گاو است و گاو روی ماهی است و بالای سر ما هم هفت طبقه آسمان است و …؟ و آن‌وقت به صنایع فضاپیمایی گفت که می‌توانید در محاسبات خود از علم ستاره‌شناسی سنتی استفاده کنید که دانشمندان بزرگی چون بطلمیوس آن را پدید آورده‌اند.
• آیا می‌توان دو جور شیمی تصور کرد؟ شیمی مدرن و شیمی سنتی که عالم را متشکل از چهار عنصر غیر قابل تجزیه‌ی باد و خاک و آب و آتش می‌داند؟ و عده‌ای را به دانشکده‌ی شیمی سنتی فرستاد تا محصولاتی را بر اساس علم کیمیای سنتی تهیه کنند؟

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش دوم
10) پومپيوس‌ ـ تکه‌ی 17

🔸 پس از اين كار در دنباله‌ی آن قراردادي كه با قيصر داشتند بدستياري تريبونيوس1 از تريبونان مردم ، قانوني را تهيه كردند درباره‌ی اينكه قيصر در سمت خود تا پنج سال ديگر همچنان بازماند. براي كراسوس هم سوريا و جنگ با پارتيان (اشكانيان) را سپردند و بخود پومپيوس آفريقا و اسپانيا را دادند. نيز چهار لگيون سپاهي را باو سپردند كه دو ليگون از آنها را به قيصر واگزاشت تا در جنگهاي او در گااول همراه باشند.
كراسوس چون دوره‌ی قونسولگري را بپايان رسانيد بيدرنگ بسوي شرق و سرزمين خود رفت ولي پومپيوس براي باز كردن تياتر خويش ديرزماني در روم ماند و چون تياتر باز شد در آنجا مردم همه‌گونه بازيها و ورزشها و هنرها را تماشا كردند و هرگونه موسيقي را گوش دادند. نيز در آنجا شكار درندگان مي‌شد و با آنها كشتي گرفته مي‌شد كه در اين ميان پانصد شير كشته گرديد. آنچه بيش از همه مايه‌ی شگفتي بود و ترس بر دلها مي‌انداخت جنگ فيلان بود.
در اين نمايشها و ورزشها شهرت پومپيوس بيش از پيش گرديد و از آنسوي كينه‌ها نيز رويداد از اين جهت كه او كارهاي خود و لگيونها را به ديگران و جانشينان خود سپرده و خويشتن در ايتاليا بهمراهي زن جوان خود با گردش و خوشي روز مي‌گزارد و اين خود يا از آن جهت بود كه زنش را بي‌اندازه دوست مي‌داشت و دل باو باخته بود و يا از اين جهت كه آن زن دل باين باخته و او را براي سفر آزاد نمي‌گزاشت. بهرحال جدايي از يكديگر نمي‌توانستند و اين خود مايه‌ی شگفت بود كه زني با آن كمسالي با اين شوهري باين سالخوردگي بدانسان علاقه مي‌ورزيد و اين نتيجه‌ی پايداري او در وظيفه‌ی شوهري و زنداري و ميوه‌ی نيكورفتاري وي بود. زيرا هميشه با نرمي و مهرباني رفتار مي‌كرد بويژه با زنان و از اينجا آنان را بسوي خود مي‌كشيد چنانكه داستان فلوراي2 روسپي بهترين گواه اين سخن مي‌باشد.
يك روز در انجمني كه آيديل برمي‌گزيدند ناگهان زد و خوردي رويداد و چند تن در پهلوي پومپيوس كشته گرديدند و اينبود كه رختهاي پومپيوس خونين گرديده دستور داد كه آنها را عوض كنند و چون نوكران رختهاي او را بخانه آوردند و شتابزده و سراسيمه باينسو و آنسو مي‌دويدند و قضا را آن بانوي جوان اين هنگام آبستن هم بود و چون چشمش بآن رختهاي خونين افتاد و آن شتاب و تلاش نوكران را مي‌ديد بيكباره افتاده غش كرد كه با سختي توانستند دوباره او را بهوش بياوردند و از اين حادثه رنجور افتاده بچه را بيانداخت. آن كساني كه پومپيوس را از رهگذر بستگي او با قيصر نكوهش مي‌نمودند از جهت دلبستگي باين بانو معذورش مي‌داشتند. سپس او بار ديگر آبستن گرديد و دختري زاييد ولي در بستر زائويي بدرود زندگي گفت و بچه‌اش چند روز بيشتر پس از وي زنده نبود. پومپيوس براي خاك سپردن او در سراي خويش بسيج همه چيز كرده بود. ولي مردم برو چيرگي كرده و جنازه را از دست او گرفته رسم سوگواري را در ميدان مارس (بهرام) به جا آوردند و در اين كار احترام خود آن بانوي جوانمرگ بيشتر منظور بود تا احترام پومپيوس و قیصر و از اینان نیز احترام قیصر که در آنجا نبود بیشتر رعایت میشد تا احترام پومپیوس كه در آنجا بود.
پس از اين پيشامد ناگهان در شهر تكاني پديد آمد و اين از جهت توفان آينده‌اي بود كه همگي بيم آن را داشتند. زيرا مردم همه بر اين انديشه بودند كه خويشاوندي كه ميانه‌ی آن دو تن بود و اين هنگام بريده گرديده يگانه وسيله براي فرونشاندن هوسهاي ايشان بوده. سپس هم خبر از پارتيا (ايران) رسيد درباره‌ی اينكه كراسوس در آنجا كشته گرديده و از اين راه مانع ديگري که از پيشامد جنگ در درون روم جلوگیری مي‌توانست از میان برخاست. چه هر دو از پومپيوس و قيصر تاكنون چشم بر كراسوس داشتند و تا او زنده بود باز با يكديگر نيكورفتاري مي‌نمودند. ولي اكنون كه او نيز از ميان برداشته شد ناگزير بر سر بخش سمت و سرزمين او كشاكش و دوتيرگي پديد مي‌آيد و اين از شگفتيهاي سرشت آدمي است كه سرزمينهايي بآن پهناوري گنجايش هوس و آز او را ندارد.


1ـ Trebonius
2ـ Flora

یک نمونه از کارهای طب سنتی که زالو و بادکش بتن بیمار می‌اندازند.
شیرین آن دعایی است که از دیوار آویزان کرده‌اند. دعا را از کتاب بحارالانوار آورده و مضمونش تا جایی که میتوان خواند اینست :
به خدا پناه می برم از حجامتی که انجام میدهم از انحراف خون و از تمام بدیها و علتها و سختیها و دردها و امراض و از تو عافیت و اسباب عافیت و شفا تمام عیاری (؟) را طلب میکنم.

✴️ شیرزنی گرفتار بیداد ملایان ✴️

آنچه در زیر می‌آید کوتاهشده و نتیجه‌ی گفتگوی سه تن از یاران ما درباره‌ی محکومیت اخیر بانو نسرین ستوده بوده. چون ما در کانال (کوشاد تلگرام) از بیدادی که قوه‌ی قضاییه در حق بانو ستوده و بسیار کسان دیگر روا میدارد یاد کرده بودیم ، میان ایشان گفتگویی بدینسان رفته :

درود بر شرف و غیرت زنان و مردان پاکدلی که در این آشفته‌روزگارِ سیاهکاری‌های ملایان ، مفهوم والای "انسانیت" را به دیده گرفته ، بدور از هایهوی‌های روشنفکرنمایانه و فلسفه‌سرایی‌های بیهوده ، بدنبال راه‌چاره‌ی بدبختی‌های میهن‌مان هستند ، چه در رده‌ی کشوری و چه در رده‌ی شخصی همچون چاره‌جویی برای دیگر کردنِ سرنوشت دردآوری که ملایان برای خانم نسرین ستوده رقم زده‌اند.
برای آزادی این زن دلیر در زیر آنچه را بجا و درست میدانم مینویسم :
نباید دست از فریاد دادخواهی و آگاهی‌رسانی برداشت ، تا هنگامی که ، بیاری آفرنده‌ی یکتا ، کوششها به انجام رسد :
هراس ملایان از سازمان‌ها و انجمن‌های بین‌المللی ـ بویژه آن سازمان‌ها که پرآوازه‌اند و مورد پذیرش جهانیان هستند ـ بسیار بیشتر است تا از مردم خودمان (راستش ، مردم خودمان را هیچگاه به "هیچ" نگرفته‌اند. پاسخِ آن تیره‌درون نافهم در هواپیما یادتان هست؟ همان یک واژه‌ی «هیچ» ، بهترین تعریفِ "احساسات ملایان" نسبت به ایرانیان است).
به سخن باز‌می‌گردم :
بیایید ، به آن سازمان‌ها ـ بویژه به عفو‌بین‌الملل ـ پی‌در‌پی نامه (یا ایمیل) بفرستیم.
چنین بیندیشید که یک توماری با فرضاً ۱۰۰‌هزار امضا فراهم شده و به دست عفو‌ بین‌الملل رسیده. در هر‌حال ، آن یک تومار است و بس.
اکنون ، به آن بیندیشید که روزی ۱۰۰ ایمیل (نه حتی بیشتر) ، حتی از خودِ همان فرستندگانِ همیشگی ، اما روزانه و مسلسل‌وار ، به عفو‌ بین‌الملل برسد و در این ایمیل‌ها بر بیگناهی نسرین ستوده و دربایست بودن آزادی هرچه‌زودتر او پافشاری شود. پایانی هم در کار نباشد ... تا آزاد شدنِ خانم ستوده ، به امید خدا. ایمیل پشتِ ایمیل. پیام پشت پیام. اعتراض پشت اعتراض.
بیگمانست که این راه دوم کارآتر ، بُرّنده‌تر و هنایا‌تر خواهد بود.
هر کس از خانه‌ی خود بیآغازد. من به همسر و به فرزندانم خواهم سپرد.
اگر نیاز بود (که دور میدانم نیاز باشد) ، بالای سرشان می‌ایستم تا ایمیل به عفو ‌بین‌الملل را نوشته ، بفرستند تا خیالم آسوده شود! خود نیز البته خواهم فرستاد.
متن ایمیل چندان ارجدار نیست تا خود ایمیل. و اتفاقاً ، اگر متن ، یکسان نباشد بهتر است زیرا بدگمانی به ربات نویسنده را نیز نخواهد داشت.
تنها ، نام "خانم ستوده" ، نام "ایران" ، و واژه‌ی "آزادی" (freedom) یا "آزاد‌کنید" (Free با اف بزرگ) حتماً در متن باشد.
یکی دو گزاره‌ی ساده همچون اینها بسنده‌اند :
Free Nasrin Sotoudeh in Iran!
She is innocent!
اگر یک دو جمله نیز از سوی خود بیفزایید که بهتر.
نسرین ستوده را هرگز تنها نخواهیم گزاشت.
همچون نسرین ستوده دهها آزادیخواه و زندانیان هستند که باید به آنها نیز دل سوزانید. ولی مورد نسرین ستوده نباید عقب بیفتد. باید به این موضوع اولویت داد. به چند دلیل زیر که بکوتاهی خواهیم آورد :

1ـ ستم به زنان در جهان پادکار (عکس‌العمل) مؤثرتری دارد : دلها را ژرفتر می‌خراشد و مردم را بیشتر می‌شوراند.
2ـ او وکیل است و وکلای جهان همبستگیها دارند و کوششها رفته که آزادی او را پیش و بیش از دیگران بخواهند. گرچه این اندازه درخواست برای آزادی او کم است (نزدیک به یک‌میلیون درخواست در توماری که برای آزادی او آماده کرده‌اند) ولی هیچ نیست.
3ـ انجمنهای جهانی از وکیلان و آزادیخواهان جایزه‌هایی برای دفاع از آزادی به او داده‌اند که شاینده‌اش می‌باشد و برای آزادی او کوشیده‌اند و اگر ما نیز نکوشیم آنها دلسرد شده از کرده‌ی خود پشیمان خواهند گردید.
آیا درباره‌ی ما چه خواهند اندیشید؟! اگر ما نکوشیم و او را از یاد ببریم ، سرافکنده خواهیم بود.
4ـ یک مردمی که برای خواستهای کوچکی چنین بی‌پروا باشند ، باید بدانند که خود را آماده‌ی پذیرش هر گونه پیشامد بدتر و هرگونه ستم جانسوزتری کرده‌اند.
5ـ مورد نسرین ستوده باید با جدیت بیشتری پی گرفته شود. زیرا او خود کاری نکرده که «امنیت» کشور به بیم افتاده باشد. او از حق دفاع کرده. اگر در کشوری که از مشروطه گرفتن و دادگستری (عدالتخانه) خواستنش بیش از 110 سال میگذرد ، وکیل ستمدیدگان شدن جرم است ، دیگر به کجا و چه سازمانی میتوان تظلم کرد و پناه برد؟ بدینسان باید چشم براه هر ستم جانسوزتری ماند.
6ـ ما از همان روز نخست دستگیری او خواستیم که اگرهم جرمی مرتکب شده که مردم نمیدانند ، محاکمه‌ی او باید با قواعد و مقررات حقوقی سازگار باشد. که یکی از آنها آشکار بودن دادگاهش می‌باشد که مردم هم بدانند با او دادگرانه رفتار شده. لیکن همه میدانند که نشده و یکی از رسواترین نکته‌ها در محاکمه‌ی او کیفر 38 سال زندان و 148 تازیانه می‌باشد.
7ـ اگر کوشندگان سیاسی بجای کوشش به برگزاری رفراندوم و یا اعلامیه‌پراکنیها همین یک مورد را پی بگیرند نتیجه‌ی بهتری میگیرند. زیرا همین کار که خُرد می‌نماید نتیجه‌های بزرگی درپی تواند داشت. همین پوزه‌ی ستمگران را بخاک مالیدن است. همین نشان خواهد بود که این مردم اگر همدست گردند و همه یک چیز را بخواهند (هرچند آن خُرد نماید) میتوانند آن را بدست آورند و چون بدست آوردند میتوانند حقهای بزرگتر و ارجدارتری را نیز بخواهند. و وارونه‌ی این هم آنست که اگر این کارِ بظاهر خُرد را نتوانستند به نتیجه برسانند و بجای آن از مردم کارهای دشوارتری خواستند ، باید بدانند که سخنانشان از روی اندیشه و خردمندی نیست و نیروی مردم را به بیراهه می‌کشند.
(بیاد بیاوریم مردم پیش از آنکه مشروطه بخواهند ، از دربار قاجار خواستند تا علاءالدوله که بازرگانان خوشنام و آبرومند بازار را فلک کرده بود از کار برکنار کند. سپس داستان زمین گورستان را که به بانک روس داده بودند را پیش کشیدند و شوری بپا کردند و بدنبال آن کناره‌گیری عین‌الدوله و مسیو نوز را خواستند. پس از آنها بود که «عدالتخانه» خواستند و تا برای اینها همداستانی دربار را نگرفتند و از پشتیبانی مردم اطمینان نیافتند به کار مشروطه نیاغازیدند.)

نسرین ستوده دیگر یک نفر نیست . نمادی از زندانیان حق‌جو و عدالت‌طلب است.

کوشش برای آزادی او در حال آنکه غیرتمندی مردم را نشان میدهد ، معنی دیگرش آنست که هرچه ستم در این چهل سال بر آزادیخواهان این کشور رفته (کشته‌شدگان ، زندان‌کشیدگان و دیگران) و نتوانسته‌ایم نیروهامان را روی هم گزاریم و جلو ستمگری را بگیریم ، ولی امروز دیگر میخواهیم جبران گذشته‌ها را کنیم. میخواهیم براستی جلو ستمگران بایستیم و دست از کوشش نکشیم.

🔸کانال : از یار ارجمندمان سپاسگزاریم که نشانیهای زیر را فراهم آورده. از هر راهی به آزادی این بانو که جز دفاع از حق و ایستادگی در برابر ستم گناهی نداشته میکوشیم. امیدمندیم خوانندگان کانال گذشته از ای‌میلی که خود نویسند ، آشنایانشان را نیز به نوشتن وادارند تا هرچه پرشمارتر و شورانگیزتر این کار را پیش بریم.

نشانی عفو بین‌الملل :
Amnesty.org
London office
Telephone: +44 20 74135500
Address: 1 Easton Street, London, WC1X 0DW, UK
نشانی ای‌میل عفو بین‌الملل :
Email: contactus@amnesty.org

شیرزنی گرفتار بیداد ملایان

فروش آزادانه پرچم و نشان دسته‌ها و کشورهایی که چشم آز به ایران دارند.

یک گروه از نادانان در شهر تبریز پیکسلهایی با طرح پرچم کشورهای ترکیه و جمهوری باکو و نشان گرگ خاکستری و دسته‌های جدایی‌طلب را می‌فروشند.
بگزارش کانال «آذریها» ، رهگذران خیابان تربیت تبریز روز پنج شنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۸ از فروشنده‌های دوره‌گردی که چنان کالاهایی را می‌فروختند درخواستند از فروش آنها دست بازدارند.
پس از بی‌توجهی دوره گردها، مردم ناچار از پلیس خواستند تا اقدام قانونی نموده و عوامل پشت پرده و منشا تولید یا واردات هدفدار این طرحها شناخته گردد.
تبریزیها منتظر اقدام دادستان تبریز هستند. آنها میخواهند با اصناف، فروشنده یا دستفروشهای دوره‌گردی که در دام مروجین خشونت و نفرت‌پراکنی گرفتار شده و احتمالا از سوی گروه‌های جدایی‌طلب یا مراکزی خاص هدایت می‌شوند برخورد قاطعی صورت گیرد.

کانال : ما از اینکه خود تبریزیها چنین گامهایی برمیدارند خشنودی می‌نماییم. همانا مردم خود باید پستی کار اشرار را بازنمایند و بیزاری نموده از آنها جلو گیرند. آنچه هیچ زیبنده نیست اینگونه پستیها در میهن ستارخانها ، حسین‌خان باغبانها و ثقة‌الاسلامهاست.

✴️ از نوشته‌های خوانندگان

🔶 آیا از نبرد با راستیها چه نتیجه برمیدارند؟!..

من از سال نخست پیمان یکی از هواداران آن بودم. بخاطر دارم در شماره‌های نخست سال دوم دارنده‌ی گرامی آن یک رشته راستیها درباره‌ی شعر و شاعری و ادبیات برشته‌ی نگارش کشیده بود. در آن موقع انتشار این رشته گفتارها باغلب فضلا و ادبا گران آمده از هر دهنی آوازی برخاست نهایت بدگویی و زباندرازی از مجامع ادبی و یکی دو روزنامه‌ی بی‌آبروی آنموقع تجاوز نکرد بالاخره دارنده‌ی پیمان ناگزیر شد دعوت انجمن ادبی تهران را پذیرفته و یک رشته سخنگویی مایه‌داری در اطراف ادبیات و اندازه‌ی نیاز آدمی بشعر بپردازد. این سخنگویی با اینکه سراسرش راستی بود انتشار آن ابتدا با سانسور مأمورین وظیفه‌نشناس مصادف و از پیمان خارج بعداً بطور جداگانه برای خوانندگان فرستاده شد. هرچند این بخش ارجدار پیمان تولید هیاهو درمیان نادانان نمود چون سراسرش راستی بود اغلب از آنان که عمری در شاعری گذرانده و هنوز در کمند زلف یار و چاه زنخدان معشوق گیر کرده بودند از گفته‌های خود بیزاری نموده دیوانها بآتش سوخته شد نیز چندی پیش دو گفتار در پیرامون شعر در پرچم منتشر شد. این مرتبه هم نادانان سر بهیاهو برداشته تا جایی که مردک نادانی در روزنامه‌ی بی‌آبرویی زبان ببدگویی دارنده‌ی پرچم باز نموده باتکاء سخنان پوچی بخود حق داد یاوه‌گویی نماید قصد من در اینجا تنها انزجار از پست‌نهادی او نیست بلکه میخواهم یادآور شوم که با همه‌ی آلودگیهایی که اکثر شعرا دارند چه سزاست از آنها طرفداری شود و اگر بگفته‌های سراسر زیان آنان ایرادی گرفته می‌شود چرا فلان نادان جانبداری میکند؟! آیا از نبرد با راستیها چه نتیجه برمیدارند؟! من از ابتدای دانش‌آموزی از شعر و ادبیات بیزاری می‌نمودم. خوب بخاطر دارم اغلب بواسطه‌ی همین عدم تمایل در حفظ کردن اشعار مورد توبیخ آموزگاران یا دبیران خود واقع می‌شدم و روی همین انزجار کمتر بدیوان شعرا توجهی دارم. تصادفاً چندی پیش در مجلسی بودم میزبان از اینکه پسرش بدون آموزگار توانسته گلستان سعدی را ختم کند بخود مباهات میکرد. من تا آن موقع بکتاب نامبرده توجهی نکرده بودم. برآن شدم از نظر سود و زیان بآن نگاهی کنم. در موقع مطالعه‌ی باب پنجم ، عشق و جوانی ، بنظرم خوب[؟] و حکایتهای سراسر ننگین «در عنفوان جوانی چنانچه افتد و دانی» یا «با شاهد پسری سری و سری داشتم» یا
«امرد آنگه که ساده‌روی بود تلخ گفتار و تندخوی بود
چون بریش آمد و بلعنت شد مردم‌آمیز و مهرجوی بود»
خواندم آشوبی در من تولید شده فکر کردم آخر این چه بزرگیست که تعلیمات او تماماً ننگین‌کاری و غیرت‌کشی است؟! چرا باید در عوض اینکه دیوان او طعمه‌ی آتش گردد اولین کتاب درسی نوآموزان و زینت‌بخش کتابخانه‌ها گردد؟!.
چه سزاست برای گوینده‌ی آن جشن هفتصد ساله گرفته شود و اگر پاکمردی قد علم کرده زیان گفته‌های او را متذکر شود آنوقت دسته‌ی‌ نادانی بطرفداری برخاسته ادعا کنند به آثار بزرگان توهین شده؟! اگر این نوآموزان بچه‌های ما هستند چرا باید بگذاریم در عوض کسب کمالات اراجیف دیوانهای سعدی ، حافظ ، خیام ، ایرج در مغز آنها جایگیر شود؟! آخر توده‌ای که با این تعلیمات شوم بزرگ می‌شود کی میتوان به غیرت و مردانگی آنها اطمینان داشت؟! میخواهیم از آن دسته نادانانی که با حقایق نبرد کرده نمی‌گزارند دامن توده‌ی ایرانی از لوث این ننگین‌کاریها پاک شود بپرسیم شما که در دامن این خاک پرورش یافته‌اید و از نعمتهای آن برخوردار می‌شوید چرا راضی می‌شوید برادران یا خواهران شما در ابتدای کودکی خردهایشان با این نوشته‌های ننگین تباه شود و در عوضِ اینکه با دارنده‌ی پرچم دست بدست داده به گرفتاریهای امروزه علاج کنید در مقابل راستیها ایستادگی می‌نمایید. مطمئن بدانید این فیروزی خداییست که نافهمی شما را نشان داده و در نظر توده رسوا می‌نماید.
شاه تقی ـ پاکباز تبریزی

(پرچم روزانه شماره‌ی 143)

با درود به تمامی آزادگان و "روشنفکران" وطن!
چرا عقب افتاده‌ایم؟ سوالیست که در مورد آن بسیار نوشتند. اما این دو تصویر جان کلام را به نمایش گذاشته است
"رهبران" اپوزسیون ، سیاسی ، وزیران ، مدیران ، هر که ادعائی دارد ، همه‌شان خوب است با این دو تصویر توجه کنند. بله ، صدراعظم آلمان ، رهبر سومین یا چهارمین قدرت اقتصادی جهان ، بمانند یک شهروند عادی در حال خرید روزمره است
اگر آلمان ، آلمان شد ؛ اگر آلمانیها توانست از زیر خاکسترهای جنگ‌ جهانی دوم که تمام کشورشان را نابود کرده بود برخیزند ، بخاطر داشتن اینگونه راهبران بوده اینگونه رهبران در کره مریخ بوجود نیامدند و از روی خوش‌شانسی ملت آلمان ، رهبرشان نشدند. اینگونه رهبران را ملت آلمان ساخته‌اند. اینگونه رهبران ، ملت آلمان را رهبری کردند تا آنان آلمان را بسازند
رهبران سیاسی ، در هر اندازه‌ای که هستند ، باید رهبری کنند نه موج سواری؛ ایران احتیاج به ائتلاف تمام نیروهای دموکراتیک ملیش دارد. بله ایران به تمام فرزندان خلفش نیازمند است.
این اولین درسی است که ما باید یاد بگیریم ، تا راه بیفتیم. آنوقت است که شاید بتوانیم عقب افتادگی هایمان را جبران کنیم!
اکبر کریمیان

🔶 در پاسخ حقیقتگو

🔸 6ـ خدایی كه کیشها می‌ستایند آفریدگار راست نیست
(تکه‌ی یک از دو)
در كیشها نیز چنین راهی را رفته‌اند و آنچه كه طبیعی است با صد شگفتی و دلكشی كه دارد ارجمند نشمارند و تو گویی آنها را از خدا ندانند و همیشه كارهای بیرون از آیین طبیعت را بنام خدا یاد كنند. مثلاً اگر كسی گوید : این بخار است كه از زمین برخیزد و ابر گردد و باران از آن فرود آید ، سخت برنجند و او را بیدین شمارند. زیرا پیش ایشان باران را دانه دانه فرشتگان بزمین رسانند. فراموش نشده تا بیست سال پیش صدها بلكه هزارها كسان را بهمین دستاویز بیدین خوانده بآزارش برمی‌خاستند.
ما بارها گفته‌ایم طبیعت پدیدآورده‌ی خداست و كارخانه‌ی اوست و آیین آن را جز خدا ننهاده. در جهان هرگز دست دیگری در كار نیست. شما چون هسته‌ای را می‌كارید و از آن نهالی سر می‌زند و پس از سالها درخت بزرگ و باروری می‌گردد كه تنه‌اش جدا و برگش جدا و گلش جداست ، این خود سراپا شگفت و خود نمونه‌ی روشنی از توانایی آفریدگار می‌باشد و پیداست كه چنین آفریدگاری به هر كاری تواناست. ولی این نهاده‌ی خود اوست كه باید هسته‌ای را كاشت و زمانی چشم براه داشت تا درخت باروری پدید آید و بی‌این هرگز درختی پدید نیاید.
اینهمه چیزهای بیرون از آیین طبیعت همینكه كسی بپرسد درزمان[=بیدرنگ] پاسخ دهند : «مگر خدا به هر كاری توانا نیست؟!..» آیا این پاسخ درست است؟!.. این پاسخ برای كسانیست كه چشم از جهان پوشند و فیلسوفانه پنداربافی كنند. برای كسانیست كه از هر چیزی بسخن بسنده كنند و هیچگاه دربند نتیجه نباشند.
یكی بگوید : شما را با توانایی آفریدگار چه كار است؟!. چرا این نمی‌بینید كه آفریدگار برای كارهای جهان آیینی نهاده و هیچگاه چیزی بیرون از آن آیین دیده نشود؟!.. این خود نهاده‌ی خداست كه از سنگ شتر برنیاید ، و از انگشت آب روان نگردد ، و خورشید چون فرورفت دیگر بازنگردد. آخر چه سودی از این كارها جهان را خواهد بود؟!.. این چه هوس است كه راه راست زندگانی را رها كرده و همیشه خود را به راههای پیچاپیچ زنید؟!..
كسانی خواهند پرسید : پس چرا داستانها از این گونه از موسا و عیسا در قرآن یاد شده؟.. میگویم : این گونه چیزها در قرآن راز دیگری دارد و ما چگونگی آنها را در جای خود باز خواهیم نمود. آنچه را كه در اینجا می‌گویم آنست كه هرگز نمی‌توان بدستاویز آنها با دانشها پیكار نمود. ما از زمان موسا و عیسا بسیار دور شده‌ایم و بیكبار باید ایشان و داستان ایشان را كنار گزاریم و بكار و زندگانی خود پردازیم. موسا و عیسا آیند و روند و آن خدای آفریدگار است كه همیشه هست و خواهد بود و همواره جهان را راه خواهد برد.
دین بمعنی درست خود چنانكه بآفریدگار راه می‌نماید باید از یكسو نیز مردمان را به طبیعت و آیین آن آشنا گرداند كه به پندارهای بیهوده نگرایند و بچیزهای ناشدنی دل نبندند و راه زندگی را از دست ندهند و هر چیزی را از راه طبیعی آن جویند. امروز كیشها همه وارونه‌ی آن را می‌دارند و طبیعت را یك چیز ناستوده و بی‌ارج نشان می‌دهند. دیگر چه گمراهی بدتر ازین؟!..

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش دوم
10) پومپيوس‌ ـ تکه‌ی 18

🔸 خود پومپيوس در يك خطبه‌اي چنين مي‌گفت : من هميشه به هر كاري زودتر از آن آمده‌ام كه خودم اميد داشتم و زودتر از آن كناره جسته‌ام كه شما اميدوار بوديد. چنانكه پراكنده كردن سپاهيان بهترين گواه اين سخن مي‌باشد. ولي چون مي‌بينم كه قيصر نمي‌خواهد زور خود را رها نمايد از اين جهت من نيز در شهر بدستياري سمتها و فرمانها مي‌كوشم خود را در برابر او زورمند گردانم. ولي با اين‌ حال هرگز در آرزوي تغيير دادن بكارها نيستم و هرگز نمي‌خواهم باو بدگمان باشم بلكه مي‌خواهم او را بچيزي نشمارم و بي‌پروايي نمايم و با آنكه مي‌ديد كارهاي حكومت را برخلاف رضاي او بكساني مي‌سپارند و بمردم شهر رشوه‌هايي داده و از اين راه بكارهايي برگزيده مي‌شوند با اين‌ حال ايستادگي از خود نشان نمي‌داد و بدان مي‌كوشيد كه شهر پاك بي‌حكومت گردد. در همين هنگام بود كه پيشنهاد مي‌شد ديكتاتوري براي روم برگزيده شود و لوكولوس كه يكي از تريبونان بود نخست او بچنين پيشنهادي مبادرت نمود ولي با اين جسارت جان خود را بخطر انداخت و كاتو با او بدشمني برخاسته از تريبوني بيرونش گردانيد. درباره‌ی خود پومپيوس نيز بسياري از دوستانش پيش افتاده از جانب او عذرخواهي مي‌نمودند و چنين مي‌گفتند كه خود او هرگز چنان سمتي را نخواهد پذيرفت. از اينجا چون كاتو نطق كرده به پومپيوس مي‌سپرد كه بكارهاي جمهوري توجه كرده بنظم و سامان آن بكوشد او از شرمساري جز تسليم و رضا از خود نشان نمي‌داد. در اينزمان دوميتيوس و ميسلا1 كونسول برگزيده شدند ليكن پس از ديري چون باز شوريدگيها پديد آمد و كسي بر سر حكومت نبود و باز گفتگو از ديكتاتور بر زبانها افتاده و اين بار آوازها بلندتر از دفعه‌ی پيشين گرديده بود دسته‌ی كاتو از ترس اينكه مبادا با زور پومپيوس را براي آن سمت برگزينند چنين تدبير انديشيدند كه براي بازداشتن وي از آن سمت بيك سمت قانونيش برگزينند. بيبولوس كه دشمن پومپيوس بود خود او بيش از ديگران رأي داد كه پومپيوس را يگانه كونسول روم برگزينند و چنين اميدوار بود كه از اين راه جمهوري از آن حال شوريدگي بيرون مي‌آيد يا باري در سايه‌ی كوشش وي از سختي كار مي‌كاهد. ولي مردم آن را از بيبولوس سخت شگفت مي‌شماردند و اينبود كه چون كاتو بپاي خاست تا نطقي كند همگي انتظار مخالفت را داشتند. ليكن او پس از اندكي خاموشي چنين گفت : من هرگز چنين رأيي را نداشتم و آن را من پيش نياورده‌ام. ولي چون ديگري آن را پيشنهاد كرده من نيز همداستان مي‌باشم و از آن پيروي مي‌نمايم. سپس گفت : هرگونه حكومت بهتر از نداشتن حكومت است و من در اينزمان آشفتگي كسي را براي حكومت بهتر از پومپيوس نمي‌شناسم. در نتيجه‌ی اين گفتار همگي يكزبان آن را پذيرفتند و چنين قانوني گزارده شد كه پومپيوس يگانه كونسول باشد و نيز اختيار باو سپرده شد كه اگر خواست كس ديگري را براي همدستي با خود برگزيند با آن شرط كه تا دو ماه ديگر بدرود زندگي نگويد.
بدينسان بدستياري سولپيكيوس كه در آنزمان فترت جانشين بود پومپيوس يگانه قونسول اعلان گرديد و از اين رهگذر پومپيوس از ته دل سپاسگزار كاتو بود و خود را مديون مي‌شناخت و ازو خواهش مي‌نمود كه پند و رهنمايي در زمينه‌ی كارهاي حكمراني از وي دريغ نگويد. ولي كاتو در پاسخ او مي‌گفت : پومپيوس نبايد از من سپاسگزاري نمايد زيرا من اين كار را نه از بهر او بلكه از بهر جمهوري نمودم. اما درباره‌ی پند و راهنمايي اگر از من چنين رهنمايي بخواهد من در تنهايي بخود او مي‌گويم و اگر نخواست در آشكار گفتنيها را مي‌گويم. اينبود رفتار كاتو در همه‌ی كارهايي كه پيش مي‌آمد.


1ـ Messala

✴️ نامه‌ای از یکی از بانوان هوادار پاکدینی

آن سخن که میگوید : "این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگهداشته است" شما فقط همین یک سخن را بگیرید آن وقت میفهمید که اسلام کنونی چیزی جز نمایش بیخردانه‌ی محرم و صفر، عید قربان، عید غدیر و نیمه‌ی شعبان و ... نیست! هیچ نشانی از راستگویی و راستکاری در آن پیدا نمی‌شود. در واقع نشانی از راستگویی که پیدا نمی‌شود به درد این دنیا هم نمیخورد! اگر از کسی از ایشان بپرسید دلیل اینکار ها چیست؟! میگوید برای جمع کردن ثواب و اندوخته‌ی آن دنیا! هیچ فکر نمیکنند خدایی که محمد را فرستاد و دین اسلام رواج پیدا کرد برای آبادانی آن دنیا نبود، در واقع در زمان جاهلیت کسی از جاودانگی و دنیای پس از مرگ چیزی نمیدانست و باوری نداشت که خدا بخواهد کسی را برای آموزش و جمع کردن ثواب برای آن دنیا بفرستد! دین آن روز برای گنبدپرستی و عده ای عزیز کرده های خدا شناخته شوند و هرساله به زیارتشان روند نبود! خدا که ما میشناسیم بزرگتر از آنست که نیازی به این کارها داشته باشد. دین آن روز برای شناختن آیین زندگانی بود، زندگی که از روی خرد باشد. راست گفت که این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگهداشته است! خودشان میدانستند اگر این نمایشهای بیخردانه هرساله نباشد چیزی از اسلام ساختگی شان باقی‌نمی ماند. براستی حق دارند هرساله سرمایه های کلان دراین راه خرج میکنند که دستگاه شان برچیده نشود!
نیلوفر

✴️ مشروطه یا دمکراسی؟؟!
(تکه‌ی چهاردهم)

🔶 امروز چه بايد كرد؟..

کانال : در تکه‌ی هفتم ، آنجا که آمده بود :

🔸كساني كه در اين كشور مي‌زيند ولي از معني حكومت توده‌اي آگاه نيستند و يا اگر آگاهند ايمان به آن ندارند و وظيفه‌اي براي خود در قبال كشور و توده نمي‌شناسند ، و يا با كشور و توده كارشكني و دشمني مي‌نمايند ـ چنين كساني را چه حق دخالتي در كار سررشته‌داري (چه از راه برگزيدن و چه از راه برگزيده شدن) تواند بود؟!.. اينان در اين كشور مي‌زيند ولي با آن بيگانه‌اند. بايد اين بيگانگان را كنار گرفت.🔸،

قول دادیم یادداشتی را در پایان گفتار بیاوریم. اینک آن یادداشت :

یادداشت ویراینده (تکه‌ی یک از دو) :

دمکراسی توده‌ها را موهبتی است که نه تنها خود را از بند استبداد پادشاهان برهانند بلکه از آسیب آزمندان و ستمگران که همیشه درپی کامرانیها و زورورزیهای خود چشم به فرمانروایی دوخته‌اند نیز در امان بمانند. ولی چنانکه در آدمی خیمهای آزادگی و سرفرازی هست ، رشک و ستم و بهره‌کشی و اینگونه خیمهای ناستوده نیز هست و پیداست همیشه کسانی خواهند بود که به پیروی از این خیمها از هر رخنه‌ای در دمکراسی بهره جسته درپی هوسهای خود سود توده را پایمال کرده زمینه را برای استبدادی دیگر با رنگ و رویی نوین فراهم آورند.

با اینکه دمکراسی در هر کشوری رویه‌ی خود را دارد ولی رویهم‌رفته یک آرمان در همه‌ی آنها یکسانست و آن اینست که فرمانروایی هرچه بیشتر در دست خود مردم و زیر نگاهبانی ایشان باشد. پیداست این فرمانروایی هرچه بیشتر به شایستگان سپرده گردد آن دمکراسی به آرمان خود نزدیکتر خواهد بود. ولی هوسرانان جز درپی هوسهای خود نیستند و همیشه آماده‌اند که از هر رخنه‌ای بسود خود کوشند. نتیجه آنکه نه تنها باید برای بدست آوردن دمکراسی کوشید بلکه به نگهداری آن باید کوشش بیشتر نمود.

یکی از رخنه‌ها و آفتهای دمکراسی ، قانونهای نادرست انتخابات است که توده را از مردان شایسته بی‌بهره می‌گرداند. این نادرستی از چند راه است. تقلب در انتخابات ، «رأی خریدن» و ناراستی و نیرنگ در رقابت انتخاباتی از شناخته‌ترین آنهاست. دانشوران حقوق سیاسی به مؤلفه‌های دیگری همچون «ویژگیهای برگزینندگان و نامزدهای نمایندگی» ، فرمول تعیین «حوزه‌های انتخاباتی» ، «انجمنهای برگزاری انتخابات» ، تعریف «اکثریت» ، «شیوه‌ی دریافت رأی و شمارش آن» ، و دیگر نکته‌ها که به انتخابات درست می‌انجامد پروا کرده‌اند. اینها هر یک باید بدرستی تعیین گردد تا دمکراسی از آرمان خود دور نیفتد. این زمینه خود به تنهایی میدان گسترده‌ای برای بررسی و چاره‌جویی بوده و اکنون نیز می‌باشد.

یکی از هَناینده‌ترین (مؤثر) اینها که در این دفتر به آن اشاره شده و زمینه‌ی این یادداشت می‌باشد ویژگیهای برگزینندگان و نامزدهاست. در کشورهای دمکراسی به اینها پروا شده و هر کشوری از روی مقتضیات خود آنها را تعیین کرده است. برای مثال سن رأی‌دهنده و نامزد نمایندگی در هر کشوری جداست. زمانی شرط سن برای رأی دادن در ایران 15 سال تمام بود. ولی همین در ژاپن 25 سال می‌باشد. (اینها برای نشان دادن تفاوت در شرطهای برگزینندگان و برگزیده شدگان است و نباید این لغزش پیش آید که آنچه اکنون در ایران فرمانرواست براستی دمکراسی می‌باشد.)

نمونه‌ای دیگر از شرطهای برگزینندگان یکی هم جنس ایشان است. زنان در برخی از کشورهای دمکراسی تا دهه‌ی چهل میلادی حق رأی نداشتند. در ایران نیز تا سال 1341 زنان حق رأی نداشتند. در هر حال اینگونه شرطها چیزهایی است که در جستار «قانون انتخابات» می‌گنجد و بیگمان هر کشوری گاهگاه دیگرگونیهایی در آن پدید ‌آورده یا خواهد ‌آورد.

در کشور ما نیز قانون انتخابات چند بار دیگر گردیده است. یک بار دکتر مصدق در مجلس چهاردهم 24 مادّه را برای دیگر گردانیدن قانون انتخابات پیش نهاد (اردی‌بهشت 1323). مادّه‌ی 5 آن (پس از اصلاح) چنین بود : «داوطلبان (نمایندگی) باید یا از طرف 100 نفر که حق رأی دارند بفرمانداری معرفی شوند به این طریق که معرفی‌کنندگان شخصاً در فرمانداری حاضر شوند و با ارائه‌ی شناسنامه‌ی خود معرفی‌نامه را امضا کنند یا وجهی معادل یک ماه حقوق نمایندگی ... ودیعه گزارند» (روزنامه‌ی اطلاعات : 4/4/23). باید دانست گرو گزاردن پول و معرفی‌نامه گرفتن از برگزینندگان یا از سیاستگران و اداره‌های دولتی برای نماینده شدن در برخی کشورهای اروپایی اکنون هم روانست.

در آن پیشنهاد شرط سوادی هم برای برگزینندگان شهری گزارده شده بود. نتیجه‌هایی زیانمندی که از دخالت بیسوادان در انتخابات برمی‌خیزد نه چیزیست که نیاز به گفتگو بدارد. در آن سالها اگر این را برای روستاها نیز بکار می‌بستند بمعنی بی‌بهره گردیدن روستاییان از حق برگزیدن می‌بوده. همانا دکتر مصدق از این می‌پرهیزیده. همچنین سخن از دادن حق رأی به زنان پیش آمده بود که او چنین پاسخ داده : «دادن حق رأی به زنها مستلزم مرور زمان بیشتری است تا عده‌ی زیادتری از بانوان صلاحیت کافی برای انتخاب کردن و شدن احراز نمایند».

✴️ علت آنکه «طب سنتی» دانش بشمار نمی‌آید!

🔸بخش دو از سه

ما یک علم معتبر و به روز داریم. شیمی و ستاره‌شناسی و جغرافیای سنتی ، تنها به “تاریخ علم” تعلق دارند. حالا اجازه بدهید یک سوال بپرسم : آیا جغرافی/ستاره‌شناسی/شیمی سنتی یکسره نادرست بود و هیچ فایده‎ای نداشت؟ پاسخ منفی است. آن علوم بخش‌های درستی هم داشتند که علم مدرن آن‌ها را پذیرفته و در خود جای داده است. البته آن علوم در زمان خود فایده‌هایی هم داشتند. راه و چاه را نشان می‌دادند و حتا خسوف و کسوف را پیش‌بینی می‌کردند. اما هرگز با فایده‌ها و دقت و صحت علم مدرن قابل مقایسه نیستند.

همین معنا در مورد پزشکی هم صادق است. ما یک پزشکی معتبر داریم و تنها همین پزشکی است که اخلاقن حق استفاده و تجویز آن را داریم : پزشکی مبتنی بر شواهد. آنچه که تحت عنوان طب سنتی خوانده می‌شود بخشی از تاریخ پزشکی است که البته در زمان خود جالب توجه بوده است و برخی از بیماران را درمان می‌کرده است و البته سرشار از تئوری‌های نادرست و خنده‌دار هم بوده است. برای مثال فیزیولوژی و آناتومی سرشار [می‌باشد] از اشکالی که گردش خون را هنوز کشف نکرده است و رگ‌ها را جای عبور هوا می‌داند و قلب را سه بطنه و جگر را محل بخشی از عواطف و مغز را جای خنک شدن خون به شمار می‌آورد. نیز تئوری مزاجی که بر شیمی چهارعنصری مبتنی است و همانند همان شیمی و همانند هیأت بطلمیوسی سال‌هاست که منسوخ شده و به تاریخ طب پیوسته است.

درست است که همچنان برخی با مراجعه به طب سنتی به درست – یا غالبن به غلط و در اثر تلقین یا اثر دارونما یا سیر طبیعی بهبود بیماری – احساس می‌کنند که حالشان بهتر شده است. اما این هرگز با دستاوردهای طب مدرن که – به جای روایت های شخصی و تأثیرپذیر – مبتنی بر تجربه‌ی روشمند و علمی است ، قابل مقایسه نیست. بنابراین قایل بودن به دوگانه‌ی پزشکی مدرن/سنتی یک خطای جدی است.

البته برخی از داروها و روش‌های درمانی سنتی را می‌توان از محک آزمون گذراند و وارد طب مدرن کرد. اما در این صورت دیگر جزیی از طب مدرن به حساب خواهند آمد. اگر تاثیر داروی گیاهی – نه بر اساس روایت‌های فردی بلکه بر اساس کارآزمایی‌های بالینی دوسوکور و تصادفی شده – بررسی شود ، اگر ایمنی و اثربخشی‌شان ثابت شد ، دیگر جزیی از طب رایج خواهند بود.

در علم نوین پزشکی ، برای اینکه یک روش درمانی و دارویی به بهره‌برداری عمومی برسد باید از سدهای بسیاری بگذرد. این موارد به طور خلاصه شامل مطالعات حیوانی ، مطالعات موردی ، بررسی بالینی ، بررسی شواهد مختلف و نتایج و حصول نتیجه توسط کارشناسان است که سال ها به طول انجامیده و از فیلتر هزاران متخصص می‌گذرد.

طب مزاجی به مزاج‌ها و اخلاط و طبایع چهارگانه (سرد و گرم و خشک و مرطوب یا دم و صفرا و بلغم و سودا) باور دارد و در یونان باستان مدون و مکتوب شد. ابن‌سینا و رازی و دیگران هم با افتخار توضیح داده‌اند که منبع اصلی آموخته‌هایشان کتاب‌های جالینوس و بقراط و غیره است. با گذشت زمان و برآمدن دانش‌های مدرن از جمله پزشکی مدرن ، دانش یونانی بی‌اعتبار شد و فروریخت. شیمی مبتنی بر چهار عنصر و هیئت مبتنی بر هفت آسمان و طب مبتنی بر چهار خلط؛ همه و همه به تاریخ علم پیوستند.

در تاریخ علم ، مهم‌ترین ویژگی طب یونانی/مزاجی همانا سکولار (دنیوی) بودن آن است. توضیح اینکه تا قبل از آن ، بیماری و سلامت به نیروهای ماورای طبیعی نسبت داده می‌شد. بیماری همانا «خشم خدا/خدایان» و سلامت هم «مهر و بخشش خدا/خدایان» تلقی می‌شد. حالا احیا کردن این دانش مغلوط و تاریخی آن هم به نام «طب دینی» رندی مضاعفی می‌خواهد که تنها متکی به مدعای گزاف اصحاب آن نیست ، بلکه پایه‌هایی نیز بر روی جهل مردم و سکوت آگاهان دارد.

طب مزاجی یعنی طبی که با بلغم و سودا سر و کار دارد تنها یکی از شاخه‌های طب سنتی است و روشهای درمانی دیگری نیز بوده اند که در طول تاریخ به صورت شفاهی و سینه به سینه یا مکتوب به ما رسیده اند. مثلا طب گیاهی ، دعانویسی و اوراد و ادعیه ، توسل و شفادهیهای معنوی ، طب الرُّکا یا طب العجائز و بسیاری روش های دیگر. داروهای گیاهی حقیقتاً دارو هستند و حتی درست مانند هر داروی دیگری اثر جانبی نیز دارند. بنابراین اشتباه خواهد بود اگر که کارامدی و اثربخشی داروهای گیاهی به خصوص در تسکین دردها را به پای طب مزاجی بنویسیم.

این محرم و صفر است که دکان آخوندها را رونق بخشیده است.