🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂
🌐 @peydaopenhan
#هجدهم_تیر
سالگرد کودتای نوژه
کودتای نقاب که بعدها به نام کودتای نوژه معروف شد حرکت نظامی بود که چندی پس از به قدرت رسیدن نظام جمهوری اسلامی، توسط تنی چند از افسران ارتش شاهنشاهی ایران و با تمرکز افسران نیروی هوایی شاهنشاهی برای بازگرداندن شاپور بختیار طرحریزی شده بود. برنامه در ۱۸تیر ماه ۱۳۵۹ با دستگیری و کشتهشدن تعدادی از عوامل آن فاش شد. پایگاه هوایی شاهرخی در شهر کبودراهنگ استان همدان مرکز فرماندهی آن بود. فرماندهی کل کودتا بهدست سپهبد سعیدمهدیون (فرمانده سابق نیروی هوایی ایران) و رهبری قسمت نیروی هوایی این کودتا برعهدهٔ سرتیپ آیت محققی بود (عکس مربوط به این جستار مربوط به اوست) که نباید او را با سپهبد احمدعلی محققی آخرین فرمانده ژاندارمری کل کشور رژیم شاهنشاهی اشتباه گرفت. هدف نخست کودتا حملهٔ هوایی به جماران و سپس حمله به برج مراقبت فرودگاه مهرآباد ذکر میشود و سپس شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای در دستان کودتاگران که برتری نظامی آنها را به رخ مردم بکشد. همچنین قرار بود ساختمان مجلس و مراکز رادیو و تلویزیون تسخیر و بسیاری از مسئولان جمهوری اسلامی بازداشت شوند.
به گفتهٔ هاشم صباغیان آگاهی کاگب، سازمان اطلاعات شوروی از برنامهریزی برای انجام کودتا در ایران و مطلع شدن مقامات اطلاعاتی ایران توسط آنان بود. طبق شنیدههای او، عوامل کاگب نهتنها مسئولان سازمان اطلاعات و امنیت کشور را در جریان جزئیات کودتا قرار دادند، بلکه حتی آنان را به یکی از مخفیگاههای کودتاگران که در آن جلساتشان را تشکیل میدادند، هدایت کردند. محمدعلی عمویی، از اعضای سازمان افسری حزب توده ایران معتقد است که حزب توده «اطلاعات ارزشمندی» را به مسئولان ایران گزارش میداد. از جمله این اطلاعات، طرح کودتای نوژه بود. او خاطرنشان کرد که حزب تمایل داشت اطلاعات را مستقیم به رهبر انقلاب بدهد. به گفته عمویی، او با نام مستعار دکتر تبریزی مستقیماً به جماران میرفته و با حمید انصاری، «محافظ شخص آقای خمینی» دیدار میکرد. هادی خسروشاهی، نماینده وقت آقای خمینی در «وزارت ارشاد ملی» طی گفتوگویی ادعا کرد که کیانوری طرح کودتا را به او اطلاع داده بود. «در چند مورد که خبر حساس و مهم بود، آقای کیانوری یا آقای محمدعلی عمویی یا آقای ابوعبدالله خبر را میآوردند که معمولاً در نامهای با مهر رسمی حزب توده یا امضای دبیر اول آن، آقای کیانوری بود... آقای کیانوری به دفتر من آمد و گزارش و تاریخ و محل اجتماع افسران در پارک لاله، بمباران جماران و غیره را به من داد.»
آقای خسروشاهی میگوید که این خبر را به احمد خمینی منتقل کرده است. دو روز پس از کودتا دو تیمسار بلندپایه دستگیر شدند. این دو به نامهای سعید مهدیون فرمانده سابق نیروی هوایی و آیت محققی، به همکاری خود با بختیار در بازجوییها اشاره کردند. در اولین گروه از اعدامها، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۰–۹ روز پس از اعلام کشف این کودتا-، ۵ نفر از درجهداران ارتش که در زندان به سر میبردند، در دادگاهی غیرعلنی محکوم شده و تیرباران شدند. این ۵ تن، تیمسار سرتیپ آیت محققی (یکی از طراحان اصلی)، سروان بیژن ایراننژاد، سرگرد فرخزاد جهانگیری، استوار محمد مالکی و همافر یوسف پوررضایی نام داشتند. در نهایت ۱۲۱ نفر از دستگیرشدگان در دادگاه انقلاب به حکم محمد ریشهری اعدام شدند.
🌐 @peydaopenhan
#هجدهم_تیر
سالگرد کودتای نوژه
کودتای نقاب که بعدها به نام کودتای نوژه معروف شد حرکت نظامی بود که چندی پس از به قدرت رسیدن نظام جمهوری اسلامی، توسط تنی چند از افسران ارتش شاهنشاهی ایران و با تمرکز افسران نیروی هوایی شاهنشاهی برای بازگرداندن شاپور بختیار طرحریزی شده بود. برنامه در ۱۸تیر ماه ۱۳۵۹ با دستگیری و کشتهشدن تعدادی از عوامل آن فاش شد. پایگاه هوایی شاهرخی در شهر کبودراهنگ استان همدان مرکز فرماندهی آن بود. فرماندهی کل کودتا بهدست سپهبد سعیدمهدیون (فرمانده سابق نیروی هوایی ایران) و رهبری قسمت نیروی هوایی این کودتا برعهدهٔ سرتیپ آیت محققی بود (عکس مربوط به این جستار مربوط به اوست) که نباید او را با سپهبد احمدعلی محققی آخرین فرمانده ژاندارمری کل کشور رژیم شاهنشاهی اشتباه گرفت. هدف نخست کودتا حملهٔ هوایی به جماران و سپس حمله به برج مراقبت فرودگاه مهرآباد ذکر میشود و سپس شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای در دستان کودتاگران که برتری نظامی آنها را به رخ مردم بکشد. همچنین قرار بود ساختمان مجلس و مراکز رادیو و تلویزیون تسخیر و بسیاری از مسئولان جمهوری اسلامی بازداشت شوند.
به گفتهٔ هاشم صباغیان آگاهی کاگب، سازمان اطلاعات شوروی از برنامهریزی برای انجام کودتا در ایران و مطلع شدن مقامات اطلاعاتی ایران توسط آنان بود. طبق شنیدههای او، عوامل کاگب نهتنها مسئولان سازمان اطلاعات و امنیت کشور را در جریان جزئیات کودتا قرار دادند، بلکه حتی آنان را به یکی از مخفیگاههای کودتاگران که در آن جلساتشان را تشکیل میدادند، هدایت کردند. محمدعلی عمویی، از اعضای سازمان افسری حزب توده ایران معتقد است که حزب توده «اطلاعات ارزشمندی» را به مسئولان ایران گزارش میداد. از جمله این اطلاعات، طرح کودتای نوژه بود. او خاطرنشان کرد که حزب تمایل داشت اطلاعات را مستقیم به رهبر انقلاب بدهد. به گفته عمویی، او با نام مستعار دکتر تبریزی مستقیماً به جماران میرفته و با حمید انصاری، «محافظ شخص آقای خمینی» دیدار میکرد. هادی خسروشاهی، نماینده وقت آقای خمینی در «وزارت ارشاد ملی» طی گفتوگویی ادعا کرد که کیانوری طرح کودتا را به او اطلاع داده بود. «در چند مورد که خبر حساس و مهم بود، آقای کیانوری یا آقای محمدعلی عمویی یا آقای ابوعبدالله خبر را میآوردند که معمولاً در نامهای با مهر رسمی حزب توده یا امضای دبیر اول آن، آقای کیانوری بود... آقای کیانوری به دفتر من آمد و گزارش و تاریخ و محل اجتماع افسران در پارک لاله، بمباران جماران و غیره را به من داد.»
آقای خسروشاهی میگوید که این خبر را به احمد خمینی منتقل کرده است. دو روز پس از کودتا دو تیمسار بلندپایه دستگیر شدند. این دو به نامهای سعید مهدیون فرمانده سابق نیروی هوایی و آیت محققی، به همکاری خود با بختیار در بازجوییها اشاره کردند. در اولین گروه از اعدامها، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۰–۹ روز پس از اعلام کشف این کودتا-، ۵ نفر از درجهداران ارتش که در زندان به سر میبردند، در دادگاهی غیرعلنی محکوم شده و تیرباران شدند. این ۵ تن، تیمسار سرتیپ آیت محققی (یکی از طراحان اصلی)، سروان بیژن ایراننژاد، سرگرد فرخزاد جهانگیری، استوار محمد مالکی و همافر یوسف پوررضایی نام داشتند. در نهایت ۱۲۱ نفر از دستگیرشدگان در دادگاه انقلاب به حکم محمد ریشهری اعدام شدند.
Telegram
attach 📎
Forwarded from #شهیارانپیدا و پنهان
🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂
🌐 @peydaopenhan
#هجدهم_تیر
سالگرد کودتای نوژه
کودتای نقاب که بعدها به نام کودتای نوژه معروف شد حرکت نظامی بود که چندی پس از به قدرت رسیدن نظام جمهوری اسلامی، توسط تنی چند از افسران ارتش شاهنشاهی ایران و با تمرکز افسران نیروی هوایی شاهنشاهی برای بازگرداندن شاپور بختیار طرحریزی شده بود. برنامه در ۱۸تیر ماه ۱۳۵۹ با دستگیری و کشتهشدن تعدادی از عوامل آن فاش شد. پایگاه هوایی شاهرخی در شهر کبودراهنگ استان همدان مرکز فرماندهی آن بود. فرماندهی کل کودتا بهدست سپهبد سعیدمهدیون (فرمانده سابق نیروی هوایی ایران) و رهبری قسمت نیروی هوایی این کودتا برعهدهٔ سرتیپ آیت محققی بود (عکس مربوط به این جستار مربوط به اوست) که نباید او را با سپهبد احمدعلی محققی آخرین فرمانده ژاندارمری کل کشور رژیم شاهنشاهی اشتباه گرفت. هدف نخست کودتا حملهٔ هوایی به جماران و سپس حمله به برج مراقبت فرودگاه مهرآباد ذکر میشود و سپس شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای در دستان کودتاگران که برتری نظامی آنها را به رخ مردم بکشد. همچنین قرار بود ساختمان مجلس و مراکز رادیو و تلویزیون تسخیر و بسیاری از مسئولان جمهوری اسلامی بازداشت شوند.
به گفتهٔ هاشم صباغیان آگاهی کاگب، سازمان اطلاعات شوروی از برنامهریزی برای انجام کودتا در ایران و مطلع شدن مقامات اطلاعاتی ایران توسط آنان بود. طبق شنیدههای او، عوامل کاگب نهتنها مسئولان سازمان اطلاعات و امنیت کشور را در جریان جزئیات کودتا قرار دادند، بلکه حتی آنان را به یکی از مخفیگاههای کودتاگران که در آن جلساتشان را تشکیل میدادند، هدایت کردند. محمدعلی عمویی، از اعضای سازمان افسری حزب توده ایران معتقد است که حزب توده «اطلاعات ارزشمندی» را به مسئولان ایران گزارش میداد. از جمله این اطلاعات، طرح کودتای نوژه بود. او خاطرنشان کرد که حزب تمایل داشت اطلاعات را مستقیم به رهبر انقلاب بدهد. به گفته عمویی، او با نام مستعار دکتر تبریزی مستقیماً به جماران میرفته و با حمید انصاری، «محافظ شخص آقای خمینی» دیدار میکرد. هادی خسروشاهی، نماینده وقت آقای خمینی در «وزارت ارشاد ملی» طی گفتوگویی ادعا کرد که کیانوری طرح کودتا را به او اطلاع داده بود. «در چند مورد که خبر حساس و مهم بود، آقای کیانوری یا آقای محمدعلی عمویی یا آقای ابوعبدالله خبر را میآوردند که معمولاً در نامهای با مهر رسمی حزب توده یا امضای دبیر اول آن، آقای کیانوری بود... آقای کیانوری به دفتر من آمد و گزارش و تاریخ و محل اجتماع افسران در پارک لاله، بمباران جماران و غیره را به من داد.»
آقای خسروشاهی میگوید که این خبر را به احمد خمینی منتقل کرده است. دو روز پس از کودتا دو تیمسار بلندپایه دستگیر شدند. این دو به نامهای سعید مهدیون فرمانده سابق نیروی هوایی و آیت محققی، به همکاری خود با بختیار در بازجوییها اشاره کردند. در اولین گروه از اعدامها، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۰–۹ روز پس از اعلام کشف این کودتا-، ۵ نفر از درجهداران ارتش که در زندان به سر میبردند، در دادگاهی غیرعلنی محکوم شده و تیرباران شدند. این ۵ تن، تیمسار سرتیپ آیت محققی (یکی از طراحان اصلی)، سروان بیژن ایراننژاد، سرگرد فرخزاد جهانگیری، استوار محمد مالکی و همافر یوسف پوررضایی نام داشتند. در نهایت ۱۲۱ نفر از دستگیرشدگان در دادگاه انقلاب به حکم محمد ریشهری اعدام شدند.
🌐 @peydaopenhan
#هجدهم_تیر
سالگرد کودتای نوژه
کودتای نقاب که بعدها به نام کودتای نوژه معروف شد حرکت نظامی بود که چندی پس از به قدرت رسیدن نظام جمهوری اسلامی، توسط تنی چند از افسران ارتش شاهنشاهی ایران و با تمرکز افسران نیروی هوایی شاهنشاهی برای بازگرداندن شاپور بختیار طرحریزی شده بود. برنامه در ۱۸تیر ماه ۱۳۵۹ با دستگیری و کشتهشدن تعدادی از عوامل آن فاش شد. پایگاه هوایی شاهرخی در شهر کبودراهنگ استان همدان مرکز فرماندهی آن بود. فرماندهی کل کودتا بهدست سپهبد سعیدمهدیون (فرمانده سابق نیروی هوایی ایران) و رهبری قسمت نیروی هوایی این کودتا برعهدهٔ سرتیپ آیت محققی بود (عکس مربوط به این جستار مربوط به اوست) که نباید او را با سپهبد احمدعلی محققی آخرین فرمانده ژاندارمری کل کشور رژیم شاهنشاهی اشتباه گرفت. هدف نخست کودتا حملهٔ هوایی به جماران و سپس حمله به برج مراقبت فرودگاه مهرآباد ذکر میشود و سپس شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای در دستان کودتاگران که برتری نظامی آنها را به رخ مردم بکشد. همچنین قرار بود ساختمان مجلس و مراکز رادیو و تلویزیون تسخیر و بسیاری از مسئولان جمهوری اسلامی بازداشت شوند.
به گفتهٔ هاشم صباغیان آگاهی کاگب، سازمان اطلاعات شوروی از برنامهریزی برای انجام کودتا در ایران و مطلع شدن مقامات اطلاعاتی ایران توسط آنان بود. طبق شنیدههای او، عوامل کاگب نهتنها مسئولان سازمان اطلاعات و امنیت کشور را در جریان جزئیات کودتا قرار دادند، بلکه حتی آنان را به یکی از مخفیگاههای کودتاگران که در آن جلساتشان را تشکیل میدادند، هدایت کردند. محمدعلی عمویی، از اعضای سازمان افسری حزب توده ایران معتقد است که حزب توده «اطلاعات ارزشمندی» را به مسئولان ایران گزارش میداد. از جمله این اطلاعات، طرح کودتای نوژه بود. او خاطرنشان کرد که حزب تمایل داشت اطلاعات را مستقیم به رهبر انقلاب بدهد. به گفته عمویی، او با نام مستعار دکتر تبریزی مستقیماً به جماران میرفته و با حمید انصاری، «محافظ شخص آقای خمینی» دیدار میکرد. هادی خسروشاهی، نماینده وقت آقای خمینی در «وزارت ارشاد ملی» طی گفتوگویی ادعا کرد که کیانوری طرح کودتا را به او اطلاع داده بود. «در چند مورد که خبر حساس و مهم بود، آقای کیانوری یا آقای محمدعلی عمویی یا آقای ابوعبدالله خبر را میآوردند که معمولاً در نامهای با مهر رسمی حزب توده یا امضای دبیر اول آن، آقای کیانوری بود... آقای کیانوری به دفتر من آمد و گزارش و تاریخ و محل اجتماع افسران در پارک لاله، بمباران جماران و غیره را به من داد.»
آقای خسروشاهی میگوید که این خبر را به احمد خمینی منتقل کرده است. دو روز پس از کودتا دو تیمسار بلندپایه دستگیر شدند. این دو به نامهای سعید مهدیون فرمانده سابق نیروی هوایی و آیت محققی، به همکاری خود با بختیار در بازجوییها اشاره کردند. در اولین گروه از اعدامها، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۰–۹ روز پس از اعلام کشف این کودتا-، ۵ نفر از درجهداران ارتش که در زندان به سر میبردند، در دادگاهی غیرعلنی محکوم شده و تیرباران شدند. این ۵ تن، تیمسار سرتیپ آیت محققی (یکی از طراحان اصلی)، سروان بیژن ایراننژاد، سرگرد فرخزاد جهانگیری، استوار محمد مالکی و همافر یوسف پوررضایی نام داشتند. در نهایت ۱۲۱ نفر از دستگیرشدگان در دادگاه انقلاب به حکم محمد ریشهری اعدام شدند.
Telegram
attach 📎