🌏 @peydaopenhan
در آنزمان ایران یکی از فقیرترین کشورهای جهان بود. خزانه دولت چنان تهی بود که گاه حکومت‌ها مجبور می‌شدند برای پذیرایی از یک شخصیت خارجی از صرافان و تجار بازار وام بگیرند. درمیان مردم عادی آنان که با خارجیان داد و ستد داشتند از رفاه بیشتری برخوردار بودند. خارجیان تمام خدمات عمومی را تحت نظر و اداره خود داشتند: "«نـفت»، «شیلات» «پست و تلگراف، » «بانکها»، «گمرکات».....صنعت و کشاورزی و تجارت در شرایط قرون وسطی قرار داشت. شرایط بهداشت ایرانیان دلخراش بود. امید به زندگی از سی سال کمتر بود.میزان مرگ و میر کودکان بسیار بالا بود. کمبود غذا و شرایط نامطلوب بهداشت و درمان باعث شده بود که ایرانیان که از رشیدترین ملل جهان بودند در بدترین وضع بسر ببرند. بیماری‌های همه‌گیر در سرتاسرکشور شیوع داشت و بومی شده بود. بی‌سوادی و نادانی به موازات فقر و بیماری در ایران شایع بود. تنها یک درصد مردم سواد خواندن و نوشتن میدانستند و در سراسر کشور تنها یک مدرسه متوسطه وجود داشت. از تمام امتیازات و مواهب تمدن غربی که قسمتی از آن در امپراطوری عثمانی و هند هم وجود داشت در ایران خبری نبود: نـه «راه‌آهن» نه جاده نه برق نه تلفن..... همه اینها برای ایرانیان رویا و تجمل بود. همه این کمبودهای مادی و معنوی با شیوع فساد و دروغگویی و تباهی و اعتیاد و خرافات همراه بود. گرچه این انحطاط تا حدی از ضعف و نادانی ایرانیان به خصوص مسئولان حکومتی و محلی ناشی میشد، اما مسئول اصلی آن سیاستهای خارجی بودند. بسیاری از انگلیسی‌ها که فتوحات نادر را فراموش نکرده بودند، از ایرانیان بیم داشتند و می‌کوشیدند یک منطقه بی‌طرف میان روسیه و هندوستان نگاه دارند. ایـرانیان همانند محکوم به مـرگی که دیـگر هـیچ امیدی نداشته باشند، در انتظار ضربه آخر بودند که نمی‌دانستند از جنوب خواهد آمد یا از شمال؟ در این هنگام بود که مردی برای نجات ایــران قـیـام کرد پـــــدرم
#پاسخ_به_تاریخ ؛ #محمدرضا_شـاه_پهلوی
تصویر جمعی از زنان با چادر و روبند و عده‌ای از مردان در کنار چرخ و فلک
حدود ۱۱۱ سال پیش ایران قدیم
🌏 https://t.me/joinchat/AAAAAEKehOcQzgvYoFCTng
در آنزمان ایران یکی از فقیرترین کشورهای جهان بود. خزانه دولت چنان تهی بود که گاه حکومت‌ها مجبور می‌شدند برای پذیرایی از یک شخصیت خارجی از صرافان و تجار بازار وام بگیرند. درمیان مردم عادی آنان که با خارجیان داد و ستد داشتند از رفاه بیشتری برخوردار بودند. خارجیان تمام خدمات عمومی را تحت نظر و اداره خود داشتند: "«نـفت»، «شیلات» «پست و تلگراف، » «بانکها»، «گمرکات».....صنعت و کشاورزی و تجارت در شرایط قرون وسطی قرار داشت. شرایط بهداشت ایرانیان دلخراش بود. امید به زندگی از سی سال کمتر بود.میزان مرگ و میر کودکان بسیار بالا بود. کمبود غذا و شرایط نامطلوب بهداشت و درمان باعث شده بود که ایرانیان که از رشیدترین ملل جهان بودند در بدترین وضع بسر ببرند. بیماری‌های همه‌گیر در سرتاسرکشور شیوع داشت و بومی شده بود. بی‌سوادی و نادانی به موازات فقر و بیماری در ایران شایع بود. تنها یک درصد مردم سواد خواندن و نوشتن میدانستند و در سراسر کشور تنها یک مدرسه متوسطه وجود داشت. از تمام امتیازات و مواهب تمدن غربی که قسمتی از آن در امپراطوری عثمانی و هند هم وجود داشت در ایران خبری نبود: نـه «راه‌آهن» نه جاده نه برق نه تلفن..... همه اینها برای ایرانیان رویا و تجمل بود. همه این کمبودهای مادی و معنوی با شیوع فساد و دروغگویی و تباهی و اعتیاد و خرافات همراه بود. گرچه این انحطاط تا حدی از ضعف و نادانی ایرانیان به خصوص مسئولان حکومتی و محلی ناشی میشد، اما مسئول اصلی آن سیاستهای خارجی بودند. بسیاری از انگلیسی‌ها که فتوحات نادر را فراموش نکرده بودند، از ایرانیان بیم داشتند و می‌کوشیدند یک منطقه بی‌طرف میان روسیه و هندوستان نگاه دارند. ایـرانیان همانند محکوم به مـرگی که دیـگر هـیچ امیدی نداشته باشند، در انتظار ضربه آخر بودند که نمی‌دانستند از جنوب خواهد آمد یا از شمال؟ در این هنگام بود که مردی برای نجات ایــران قـیـام کرد پـــــدرم
#پاسخ_به_تاریخ ؛ #محمدرضا_شـاه_پهلوی
تصویر جمعی از زنان با چادر و روبند و عده‌ای از مردان در کنار چرخ و فلک
حدود ۱۱۱ سال پیش ایران قدیم
🌏 https://t.me/joinchat/AAAAAEKehOcQzgvYoFCTng