🌀 دورهی اول سلسله نشستهای ماهانه فلسفه ذهن و علوم شناختی
👤 سخنرانان: سید حسین نصر، امیر صائمی، ابراهیم آزادگان، مهدی همازاده، ابوطالب صفدری، مریم فرحمند، جواد درویش، محمدحسن مرصعی
📅 زمان دقیق برگزاری هر نشست متعاقبا و به صورت مجزا اعلام خواهد شد.
📍مکان: جلساتِ حضوری در خانه اندیشهورزان و در صورت مجازی بودن در اتاق مجازی اختصاص یافته برگزار میشوند.
🔺این نشستها توسط موسسه حامی و خانه اندیشهورزان و با حمایت ستاد علوم شناختی برگزار میشوند.
✅ توجه: عناوین دقیق سخنرانیها به همراه زمان بعدا اطلاعرسانی خواهد شد و موضوعات اعلام شده صرفا حدود کلی بحث است.
✔️حضور برای عموم آزاد و رایگان است.
@haameeorg
@khane_andishevarzan
@philosophyofscience
👤 سخنرانان: سید حسین نصر، امیر صائمی، ابراهیم آزادگان، مهدی همازاده، ابوطالب صفدری، مریم فرحمند، جواد درویش، محمدحسن مرصعی
📅 زمان دقیق برگزاری هر نشست متعاقبا و به صورت مجزا اعلام خواهد شد.
📍مکان: جلساتِ حضوری در خانه اندیشهورزان و در صورت مجازی بودن در اتاق مجازی اختصاص یافته برگزار میشوند.
🔺این نشستها توسط موسسه حامی و خانه اندیشهورزان و با حمایت ستاد علوم شناختی برگزار میشوند.
✅ توجه: عناوین دقیق سخنرانیها به همراه زمان بعدا اطلاعرسانی خواهد شد و موضوعات اعلام شده صرفا حدود کلی بحث است.
✔️حضور برای عموم آزاد و رایگان است.
@haameeorg
@khane_andishevarzan
@philosophyofscience
👍4
Forwarded from دیرینهنگار (عبدالرضا شهبازی)
حیات طبیعت منشاء و تکامل آن.pdf
7.3 MB
◽️حیات: طبیعت، منشاء و تکامل آن
▫️نوشتهی الکساندر اپارین
▫️ترجمهی هاشم بنیطرفی
▫️انتشارات شرکت سهامی کتابهای جیبی، چاپ اول ۱۳۴۹، چاپ ششم ۱۳۵۸
@dirinenegar
▫️نوشتهی الکساندر اپارین
▫️ترجمهی هاشم بنیطرفی
▫️انتشارات شرکت سهامی کتابهای جیبی، چاپ اول ۱۳۴۹، چاپ ششم ۱۳۵۸
@dirinenegar
👍2
رویداد پرسش از نسبت سیاست و اخلاق- حسین مصباحیان
<unknown>
👆فایل صوتی رویداد پرسش از نسبت سیاست و اخلاق
📍برگزارشده در مدرسهٔ تردید
🎙 سخنران: حسین مصباحیان
@tardidschool
@philosophyofscience
📍برگزارشده در مدرسهٔ تردید
🎙 سخنران: حسین مصباحیان
@tardidschool
@philosophyofscience
Forwarded from پژوهشکده فلسفه تحلیلی (پژوهشگاه دانشهای بنیادی)
سخنرانیهای مضامین فلسفی
خرسندیم که به اطلاع برسانیم سری جدید سخنرانیهای «مضمامین فلسفی» چهارشنبه، ۳ خرداد، شروع خواهد شد. سخنران نخستین جلسه از سری جدید لاله قدکپور است که دربارهی «وقتی ادبیات کمک میکند بفهمیم و تاب بیاوریم» صحبت خواهد کرد.
ساعت جلسه: ۱۰:۰۰ تا ۱۲:۰۰.
مکان جلسه: پژوهشگاه دانشهای بنیادی، ساختمان نیاوران.
توضیح به شرکتکنندگان محترم:
چنانکه احتمالاً میدانید، در چند جلسهی آخرِ سری قبل با برخی شرکتکنندگان برخوردهایِ ناشایستی شد. دلیل وقفه پیش آمده در برگزاری جلسات این بود که در تلاش بودیم کاری کنیم که چنان برخورهایی تکرار نشود. نتوانستیم. اما تعطیل کردنِ جلسهها را بیشتر مطلوبِ و چه بسا مقصودِ برخوردکنندگان یافتیم. و لذا تصمیم به ادامه جلسات گرفتیم.
خرسندیم که به اطلاع برسانیم سری جدید سخنرانیهای «مضمامین فلسفی» چهارشنبه، ۳ خرداد، شروع خواهد شد. سخنران نخستین جلسه از سری جدید لاله قدکپور است که دربارهی «وقتی ادبیات کمک میکند بفهمیم و تاب بیاوریم» صحبت خواهد کرد.
ساعت جلسه: ۱۰:۰۰ تا ۱۲:۰۰.
مکان جلسه: پژوهشگاه دانشهای بنیادی، ساختمان نیاوران.
توضیح به شرکتکنندگان محترم:
چنانکه احتمالاً میدانید، در چند جلسهی آخرِ سری قبل با برخی شرکتکنندگان برخوردهایِ ناشایستی شد. دلیل وقفه پیش آمده در برگزاری جلسات این بود که در تلاش بودیم کاری کنیم که چنان برخورهایی تکرار نشود. نتوانستیم. اما تعطیل کردنِ جلسهها را بیشتر مطلوبِ و چه بسا مقصودِ برخوردکنندگان یافتیم. و لذا تصمیم به ادامه جلسات گرفتیم.
👍6👎4❤1
Forwarded from پژوهشکده تاریخ علم
شرکت مجازی در همایش تاریخ نجوم از بابل تا براهه
در میشیگان امریکا
May 12-13
۹:۰۰ بوقت میشیگان
۱۹:۳۰ بوقت تهران
https://early-astronomy.classics.lsa.umich.edu/conference.php
در میشیگان امریکا
May 12-13
۹:۰۰ بوقت میشیگان
۱۹:۳۰ بوقت تهران
https://early-astronomy.classics.lsa.umich.edu/conference.php
Forwarded from فلسفه ذهن
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
♦️ندبلاک در گفتگویی که 11روز پیش منتشرشده👆 تبیینهای کاگنیتیو #اگاهی_پدیداری در قالب یکسری کارکردها یا بازنماییها را نوعی کنارگذاشتن مسئله اصلی میداند: جنبه پدیداری آگاهی (#کوالیا).
♦️این ترجمانی دیگر از مرور چالمرز بر تلاشها برای تبیین آگاهی (پدیداری) است:
1⃣ استراتژی اول، معضل #تجربه_آگاهانه را برای امروز بسیار دشوار و شاید بکلی خارج از قلمرو علوم میداند.
2⃣ استراتژی دوم به انکار حالت پدیداری دست میزند و اعتقاد دارد وقتی کارکردها مانند دسترسیپذیری و گزارشپذیری را تبیین کردیم، پدیدهای بنام #تجربه_پدیداری باقی نمیماند تا توضیح بدهیم.
3⃣ در استراتژی سوم ادعای تبیین کامل این تجربه مطرح میشود. اما گام مربوط به این تبیین، بنوعی معجزهآسا خاتمه مییابد.
4⃣ استراتژی چهارم در پی تبیین «ساختار» تجربه آگاهانه است که برای بسیاری اهداف، مفید است، اما درباره اینکه چرا باید چنین تجربهای وجود داشته باشد، چیزی نمیگوید.
5⃣ استراتژی پنجم برای توضیح همبستههای نورونی تجربه است. این استراتژی نیز به ما نمیگوید چه فرآیندی به این تجربه آگاهانه ختم شده و چرا و چگونه؟ ( The Conscious Mind, 1996, pp.11-13)
@PhilMind
♦️این ترجمانی دیگر از مرور چالمرز بر تلاشها برای تبیین آگاهی (پدیداری) است:
1⃣ استراتژی اول، معضل #تجربه_آگاهانه را برای امروز بسیار دشوار و شاید بکلی خارج از قلمرو علوم میداند.
2⃣ استراتژی دوم به انکار حالت پدیداری دست میزند و اعتقاد دارد وقتی کارکردها مانند دسترسیپذیری و گزارشپذیری را تبیین کردیم، پدیدهای بنام #تجربه_پدیداری باقی نمیماند تا توضیح بدهیم.
3⃣ در استراتژی سوم ادعای تبیین کامل این تجربه مطرح میشود. اما گام مربوط به این تبیین، بنوعی معجزهآسا خاتمه مییابد.
4⃣ استراتژی چهارم در پی تبیین «ساختار» تجربه آگاهانه است که برای بسیاری اهداف، مفید است، اما درباره اینکه چرا باید چنین تجربهای وجود داشته باشد، چیزی نمیگوید.
5⃣ استراتژی پنجم برای توضیح همبستههای نورونی تجربه است. این استراتژی نیز به ما نمیگوید چه فرآیندی به این تجربه آگاهانه ختم شده و چرا و چگونه؟ ( The Conscious Mind, 1996, pp.11-13)
@PhilMind
👍3
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
نیاز به «نظریه» در پزشکی مبتنی برشواهد (۱):
استدلالی برای نادیده گرفتن هر پیشنهاد به ظاهر بیضرری در درمان
تا به اینجا، در پستهای قبلی، گفته شد که اولویت در مداخلات پزشکی «باید» مبتنی بر شواهدِ «معتبر» باشد. و باز گفته شد در مواردی مانند آغاز همهگیری کووید ۱۹ که هیچ دادهی معتبری برای مداخلات درمانی وجود نداشت پزشکان موجه بودند تا بر اساس مکانیسمهایی که معرفی میکنند، یا بر اساس تجربههای شخصی روزهای نخست، اقدام به درمان کنند.
در دو هنگام دیگر میتوان عقلگرایانه، یعنی با مبنا قرار دادن نظریههای عام پزشکی، کار را به پیش برد: برای ترک اقدام یا نادیده گرفتن هر توصیهی «ظاهرا» بیضرری؛ و به هنگام طرد شواهد زرد (این مورد در پست بعد میآید.)
هرچند پزشکی مبتنی بر شواهد میگوید اقدامات پزشک باید مبتنی بر شواهد باشد، اما برای اقدام نکردن، یا نادیده گرفتن بسیاری از پیشنهادات، میتوان عقلگرایانه تصمیم گرفت. هر روزه میشنویم که اطلاعاتی در شبکههای مجازی منتشر میشود مبنی بر اینکه «مثلا» خوردن سیر فلان سرطان را درمان میکند یا مانع ابتلا به آن میشود. (سیر تنها به عنوان مثال ذکر شده است.) در توجیه این سنخ دعاوی معمولا دو نوع استدلال عرضه میشود که هیچکدام معتبر نیستند.
الف. مدعی شاهدی ندارد جز شهود خود یا تجربههای شخصی خود و یا ارجاع به مکانیسمهایی برگرفته از طب سنتی. در پستهای قبل گفته شد پزشکی مبتنی بر شواهد به چه دلایلی این موارد را نادیده میگیرد. اما در این حالت مدعی ممکن است به جای عرضهی شاهد، از مخالفان این ادعا شاهدی برای نقض ادعایش بطلبد: «اگر مخالفی آزمایشی ترتیب بده و نادرستی سخن من را اثبات کن. مگر مدعی نیستی که پزشکی باید مبتنی بر شواهد باشد؟ سخن من ابطالپذیر است و بنابراین علمی است. تو اگر گمان داری نادرست است این سخن را در عمل آزمون کن و نادرستی دعوی من را نشان بده.»
خطای این استدلال کجاست؟ به غیر از سیر، بیشمار مادهی غذایی وجود دارد که «ممکن است» بر درمان بیماریها اثر داشته باشند. آزمودن همهی آنها نیازمند صرف وقت و انرژی است. بعلاوه از منظری اخلاقی نمیتوان بر اساس هر امکانی بیماران را به دستهی کنترل و آزمایش درآورد و هر دعویای را بر روی آنها آزمود. اجرای هر آزمایش در پزشکی نیازمند طرحنامهی توجیهی است که عموما توجیه آن به صورت عقلگرایانه و بر اساس دانش زمینهای پزشکی (که البته خود مبتنی بر شواهد تجربی گذشته است) انجام میشود.
ب. اما ممکن است مدعی در توجیه پیشنهاد خود استدلالی را صورتبندی کند. مثلا بگوید «مطابق شواهد معتبر، سیر سرشار از مواد مفیدی است که به بهبود سیستم ایمنی کمک میکند. همچنین شواهد نشان میدهند سیستم ایمنی قوی در درمان سرطان نقش مهمی دارد. پس مصرف سیر سرطان را درمان میکند.»
پاسخی به این سنخ از استدلالها:
ممکن است «بین الف و ب همبستگی برقرار باشد» و «بین ب و ج نیز همبستگی برقرار باشد» اما «بین الف و ج همبستگی وجود نداشته باشد».
مثلاً، همبستگی مثبتی میان مصرف شکر و وزن افراد مشاهده میشود. همچنین همبستگی مثبتی میان وزن افراد و قد آنها وجود دارد. و کاملا ممکن است همبستگیای میان مصرف شکر و قد افراد وجود نداشته باشد.
بنابراین پزشکی مبتنی بر شواهد دادههایی را که مستقیما یک همبستگی را سنجیده باشند بر آنها که به نحوی استدلالی وجود یک همبستگی را «استنباط» کرده باشند ترجیح میدهد. و به همین دلیل کاملا ممکن است شواهد تجربی اثر مثبت مصرف روزانهی سیر را بر تقویت سیستم ایمنی نشان دهند و یافته دیگری تاثیرات ایمنی قوی را بر درمان سرطان نشان دهد با این حال مصرف سیر سرطان را درمان نکند.
بنابراین پژوهشگران پزشکی برای نادیده گرفتن پیشنهاداتی از این دست نیازی به آزمایش ندارند؛ و البته واضح است که مانعی نیز بر آزمایش در باب پیشنهادات «معقول» نمیگذارند. نکته اینجاست که با نادیده گرفتن این سنخ پیشنهادات کاری «غیرعقلانی» نکردهاند. اگر یک آرسیتی (کارآزمایی کنترلشدهی تصادفی) معتبر نقش مثبت مصرف سیر را در پیشگیری یا درمان سرطان نشان داد «باید» آن یافته را جدی بگیریم. اما بدون انجام چنین آزمونی، از آنجا که چنین پیشنهاداتی ممکن است در بیمار توهم کارآمدیِ درمانی راحتتر و کم ضررتر را ایجاد کنند و سبب عدم پیگیری مداخلات کارآمد علمی شوند، توصیه کردن آنها نه تنها معقول نیست بلکه به لحاظ اخلاقی نادرست است. (پست بعدی را ببینید.)
به این ترتیب هرچند فلسفهی پزشکی مبتنی برشواهد تجربهگرایانه است، به معنای بیتوجهی آن به استدلالهای نظری و معقول نیست. با همین استدلالهای نظری است که به نادیده گرفتن اقداماتی که صرفا مبتنی بر استدلالاند، مجازیم.
هادی صمدی
@evophilosophy
استدلالی برای نادیده گرفتن هر پیشنهاد به ظاهر بیضرری در درمان
تا به اینجا، در پستهای قبلی، گفته شد که اولویت در مداخلات پزشکی «باید» مبتنی بر شواهدِ «معتبر» باشد. و باز گفته شد در مواردی مانند آغاز همهگیری کووید ۱۹ که هیچ دادهی معتبری برای مداخلات درمانی وجود نداشت پزشکان موجه بودند تا بر اساس مکانیسمهایی که معرفی میکنند، یا بر اساس تجربههای شخصی روزهای نخست، اقدام به درمان کنند.
در دو هنگام دیگر میتوان عقلگرایانه، یعنی با مبنا قرار دادن نظریههای عام پزشکی، کار را به پیش برد: برای ترک اقدام یا نادیده گرفتن هر توصیهی «ظاهرا» بیضرری؛ و به هنگام طرد شواهد زرد (این مورد در پست بعد میآید.)
هرچند پزشکی مبتنی بر شواهد میگوید اقدامات پزشک باید مبتنی بر شواهد باشد، اما برای اقدام نکردن، یا نادیده گرفتن بسیاری از پیشنهادات، میتوان عقلگرایانه تصمیم گرفت. هر روزه میشنویم که اطلاعاتی در شبکههای مجازی منتشر میشود مبنی بر اینکه «مثلا» خوردن سیر فلان سرطان را درمان میکند یا مانع ابتلا به آن میشود. (سیر تنها به عنوان مثال ذکر شده است.) در توجیه این سنخ دعاوی معمولا دو نوع استدلال عرضه میشود که هیچکدام معتبر نیستند.
الف. مدعی شاهدی ندارد جز شهود خود یا تجربههای شخصی خود و یا ارجاع به مکانیسمهایی برگرفته از طب سنتی. در پستهای قبل گفته شد پزشکی مبتنی بر شواهد به چه دلایلی این موارد را نادیده میگیرد. اما در این حالت مدعی ممکن است به جای عرضهی شاهد، از مخالفان این ادعا شاهدی برای نقض ادعایش بطلبد: «اگر مخالفی آزمایشی ترتیب بده و نادرستی سخن من را اثبات کن. مگر مدعی نیستی که پزشکی باید مبتنی بر شواهد باشد؟ سخن من ابطالپذیر است و بنابراین علمی است. تو اگر گمان داری نادرست است این سخن را در عمل آزمون کن و نادرستی دعوی من را نشان بده.»
خطای این استدلال کجاست؟ به غیر از سیر، بیشمار مادهی غذایی وجود دارد که «ممکن است» بر درمان بیماریها اثر داشته باشند. آزمودن همهی آنها نیازمند صرف وقت و انرژی است. بعلاوه از منظری اخلاقی نمیتوان بر اساس هر امکانی بیماران را به دستهی کنترل و آزمایش درآورد و هر دعویای را بر روی آنها آزمود. اجرای هر آزمایش در پزشکی نیازمند طرحنامهی توجیهی است که عموما توجیه آن به صورت عقلگرایانه و بر اساس دانش زمینهای پزشکی (که البته خود مبتنی بر شواهد تجربی گذشته است) انجام میشود.
ب. اما ممکن است مدعی در توجیه پیشنهاد خود استدلالی را صورتبندی کند. مثلا بگوید «مطابق شواهد معتبر، سیر سرشار از مواد مفیدی است که به بهبود سیستم ایمنی کمک میکند. همچنین شواهد نشان میدهند سیستم ایمنی قوی در درمان سرطان نقش مهمی دارد. پس مصرف سیر سرطان را درمان میکند.»
پاسخی به این سنخ از استدلالها:
ممکن است «بین الف و ب همبستگی برقرار باشد» و «بین ب و ج نیز همبستگی برقرار باشد» اما «بین الف و ج همبستگی وجود نداشته باشد».
مثلاً، همبستگی مثبتی میان مصرف شکر و وزن افراد مشاهده میشود. همچنین همبستگی مثبتی میان وزن افراد و قد آنها وجود دارد. و کاملا ممکن است همبستگیای میان مصرف شکر و قد افراد وجود نداشته باشد.
بنابراین پزشکی مبتنی بر شواهد دادههایی را که مستقیما یک همبستگی را سنجیده باشند بر آنها که به نحوی استدلالی وجود یک همبستگی را «استنباط» کرده باشند ترجیح میدهد. و به همین دلیل کاملا ممکن است شواهد تجربی اثر مثبت مصرف روزانهی سیر را بر تقویت سیستم ایمنی نشان دهند و یافته دیگری تاثیرات ایمنی قوی را بر درمان سرطان نشان دهد با این حال مصرف سیر سرطان را درمان نکند.
بنابراین پژوهشگران پزشکی برای نادیده گرفتن پیشنهاداتی از این دست نیازی به آزمایش ندارند؛ و البته واضح است که مانعی نیز بر آزمایش در باب پیشنهادات «معقول» نمیگذارند. نکته اینجاست که با نادیده گرفتن این سنخ پیشنهادات کاری «غیرعقلانی» نکردهاند. اگر یک آرسیتی (کارآزمایی کنترلشدهی تصادفی) معتبر نقش مثبت مصرف سیر را در پیشگیری یا درمان سرطان نشان داد «باید» آن یافته را جدی بگیریم. اما بدون انجام چنین آزمونی، از آنجا که چنین پیشنهاداتی ممکن است در بیمار توهم کارآمدیِ درمانی راحتتر و کم ضررتر را ایجاد کنند و سبب عدم پیگیری مداخلات کارآمد علمی شوند، توصیه کردن آنها نه تنها معقول نیست بلکه به لحاظ اخلاقی نادرست است. (پست بعدی را ببینید.)
به این ترتیب هرچند فلسفهی پزشکی مبتنی برشواهد تجربهگرایانه است، به معنای بیتوجهی آن به استدلالهای نظری و معقول نیست. با همین استدلالهای نظری است که به نادیده گرفتن اقداماتی که صرفا مبتنی بر استدلالاند، مجازیم.
هادی صمدی
@evophilosophy
👍8❤2👎1
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
نیاز به «نظریه» در پزشکی مبتنی برشواهد (۲):
توجیهی عقلانی و اخلاقی برای بیتوجهی به «شواهد زرد»
کم نیستند نشریههایی با ظاهری علمی، اما زرد، که مثلا به نشر دعاوی هومئوپاتی و دیگر شبهپزشکیها اختصاص دارند. این از بزرگترین معضلات پیشِ روی پزشکی مبتنی برشواهد است زیرا از اصطلاح «مبتنی بر شواهد» سوءاستفاده میشود: مقالهای که مثلا مدعی است با مصرف داروهای هومئوپاتی سرطان درمان میشود.
فرض کنید یک هومئوپات برای درمان سرطان داروی الف را پیشنهاد کرده و برخی از مردم نیز به این دارو اقبال نشان دادهاند. طرفدار پزشکی رایج برای نشان دادن ناکارآمدی داروی الف در درمان سرطان یک آر.سی.تی (کارآزمایی کنترلشدهی تصادفی) طراحی میکند و نشان میدهد که اثرات داروی الف در درمان سرطان بیش از اثر دارونما نیست و نتایج را در یک ژورنال معتبر پزشکی منتشر میکند. (البته به فرض اینکه یک ژورنال معتبر پزشکی بپذیرد که این مقاله را چاپ کند. ادامه را ببینید.)
خوشبختانه هومئوپات مورد نظر این مثال نیز تجربهگراست و از آنجا که دعوی اصلی پزشکی مبتنی برشواهد را پذیرفته قبول میکند که داروی الف در درمان سرطان مؤثر نیست. اما کماکان در دفاع از هومئوپاتی میگوید «این پژوهش تنها نشان داده است که داروی الف برای درمان سرطان کارآمد نیست. اما نشان نداده است که داروی هومئوپاتی ب نیز برای درمان سرطان مناسب نیست. بیایید داروی ب را امتحان کنید. من در کلینیک خود آن را آزمودهام و نتایج مثبت آن را نیز در ژورنال هومئوپاتی بریتانیا نشر دادهام.» فعلا به غیراخلاقی بودن آزمودن این سنخ داروها بر بیماران گروه آزمایش توجه نکنیم و فرض کنیم داروی ب را نیز میآزماییم و ناکارآمدی داروی ب هم بر درمان سرطان آشکار میشود. اما کماکان هومئوپات مورد نظر میتواند داروهای پ، ت، ث و غیره را معرفی کند. اگر بخواهیم صرفا مبتنی بر شواهد عمل کنیم از آنجا که تعداد بیماریها بسیار زیادند و تعداد داروهای پیشنهادی نیز میتواند بیشمار باشد هیچگاه نمیتوانیم تمامی دعاوی هومئوپاتی را در آزمون رد کنیم. پزشکی رایج، به سه دلیل عمده دعاوی هومئوپاتها را، هرچند در ژورنالهایی نشر یافته باشند طرد میکند و آنها را به عنوان شواهدی بر درمان درنظر نمیگیرد: دعاوی تجربهگرایانه، دلایل عقلگرایانه، و دلایل اخلاقی.
دلایل تجربهگرایانه: هرچند که کارآمدی همهی داروهای هومئوپاتی را در آر.سی.تیها نیازمودهایم اما چند موردی که آزمودهایم ناکارآمد بودهاند و اثری بیش از دارونما نداشتهاند.
دلایل عقلگرایانه: توصیفات و تبیینهای پشت سر هومئوپاتی با بدنهی علم رایج ناهمخوان است و بنابراین پزشکی رایج دلیلی برای آزمودن آنها نمیبیند. مشابه این سنخ دعاوی بسیار است (درمان سرطان با مصرف سیر را در پست قبلی ببینید) و وقت و انرژی پژوهشگران باید به طرحهایی تعلق گیرد که توجیه عملی داشته باشند.
برای درک بهتر این نکته خود را جای کمیتهی پژوهش یک دانشگاه پزشکی قرار دهیم. بودجههای تحقیقاتی که در اختیارمان است محدود است. تعداد پژوهشگران نیز محدود است. با مقدار خاصی از بودجه فقط میتوانیم مجوزی را برای یکی از پژوهشهای زیر صادر کنیم. پژوهشی که در آن:
1. کارآمدی یک داروی هومئوپاتی در درمان کووید سنجیده میشود.
2. کارآمدی مصرف روزانه یک حبه سیر در درمان کووید سنجیده میشود.
3. کارآمدی یک داروی جدید، که ارائهدهندگان طرح در توجیه آن به کارکرد دارو در ایجاد اختلال در متصل شدن ویروس کرونا به سلولهای ریه سخن گفتهاند، در درمان کووید سنجیده میشود.
به وضوح اگر خود را جای کمیته بگذاریم از میان این سه به سومی مجوز خواهیم داد. تفاوت سومی با دو تای قبلی معرفی یک مکانیسم است که البته مقبولیت آن مکانیسم ریشه در شواهد تجربی در سطح فیزیولوژیِ پزشکی دارد. به عبارتی توجیهی عقلگرایانه برای انجام یک آر.سی.تی تجربی عرضه شده است و کمیته توجیه عرضه شده را «معقول» ارزیابی کرده است.
دلایل اخلاقی: بهترین توجیه ما در صدور این مجوز، که عقلگرایانه اتخاذ شد، دلایل «اخلاقی» است. هرچند لازم است اما کافی نیست که رضایت بیمارانی که دارو بر روی آنها آزموده میشود جلب شود.
پیشنهاددهندگان باید توجیهی عقلانی برای این پیشنهاد خود داشته باشند تا توصیهی آنها اخلاقی به حساب آید. بدون چنین توجیههایی رضایت بیماران محصول اطلاعات کافی نبوده است و آزمایشی که انجام میشود اخلاقی نیست.
به همین دلایل است که در بالا گفته شد پزشکی رایج، دیگر دعاوی هومئوپاتها را، ولو در ژورنالهایی نشر یافته باشد، نمیسنجد و اگر پژوهشی نیز در این حوزه انجام شود و ناکارآمدی بیشترِ هومئوپاتی را نشان دهد برای انتشار در یک ژورنال معتبر پزشکی بخت کمتری پیدا میکند.
(ادامهی بحث را در پست بعدی ببینید.)
هادی صمدی
@evophilosophy
توجیهی عقلانی و اخلاقی برای بیتوجهی به «شواهد زرد»
کم نیستند نشریههایی با ظاهری علمی، اما زرد، که مثلا به نشر دعاوی هومئوپاتی و دیگر شبهپزشکیها اختصاص دارند. این از بزرگترین معضلات پیشِ روی پزشکی مبتنی برشواهد است زیرا از اصطلاح «مبتنی بر شواهد» سوءاستفاده میشود: مقالهای که مثلا مدعی است با مصرف داروهای هومئوپاتی سرطان درمان میشود.
فرض کنید یک هومئوپات برای درمان سرطان داروی الف را پیشنهاد کرده و برخی از مردم نیز به این دارو اقبال نشان دادهاند. طرفدار پزشکی رایج برای نشان دادن ناکارآمدی داروی الف در درمان سرطان یک آر.سی.تی (کارآزمایی کنترلشدهی تصادفی) طراحی میکند و نشان میدهد که اثرات داروی الف در درمان سرطان بیش از اثر دارونما نیست و نتایج را در یک ژورنال معتبر پزشکی منتشر میکند. (البته به فرض اینکه یک ژورنال معتبر پزشکی بپذیرد که این مقاله را چاپ کند. ادامه را ببینید.)
خوشبختانه هومئوپات مورد نظر این مثال نیز تجربهگراست و از آنجا که دعوی اصلی پزشکی مبتنی برشواهد را پذیرفته قبول میکند که داروی الف در درمان سرطان مؤثر نیست. اما کماکان در دفاع از هومئوپاتی میگوید «این پژوهش تنها نشان داده است که داروی الف برای درمان سرطان کارآمد نیست. اما نشان نداده است که داروی هومئوپاتی ب نیز برای درمان سرطان مناسب نیست. بیایید داروی ب را امتحان کنید. من در کلینیک خود آن را آزمودهام و نتایج مثبت آن را نیز در ژورنال هومئوپاتی بریتانیا نشر دادهام.» فعلا به غیراخلاقی بودن آزمودن این سنخ داروها بر بیماران گروه آزمایش توجه نکنیم و فرض کنیم داروی ب را نیز میآزماییم و ناکارآمدی داروی ب هم بر درمان سرطان آشکار میشود. اما کماکان هومئوپات مورد نظر میتواند داروهای پ، ت، ث و غیره را معرفی کند. اگر بخواهیم صرفا مبتنی بر شواهد عمل کنیم از آنجا که تعداد بیماریها بسیار زیادند و تعداد داروهای پیشنهادی نیز میتواند بیشمار باشد هیچگاه نمیتوانیم تمامی دعاوی هومئوپاتی را در آزمون رد کنیم. پزشکی رایج، به سه دلیل عمده دعاوی هومئوپاتها را، هرچند در ژورنالهایی نشر یافته باشند طرد میکند و آنها را به عنوان شواهدی بر درمان درنظر نمیگیرد: دعاوی تجربهگرایانه، دلایل عقلگرایانه، و دلایل اخلاقی.
دلایل تجربهگرایانه: هرچند که کارآمدی همهی داروهای هومئوپاتی را در آر.سی.تیها نیازمودهایم اما چند موردی که آزمودهایم ناکارآمد بودهاند و اثری بیش از دارونما نداشتهاند.
دلایل عقلگرایانه: توصیفات و تبیینهای پشت سر هومئوپاتی با بدنهی علم رایج ناهمخوان است و بنابراین پزشکی رایج دلیلی برای آزمودن آنها نمیبیند. مشابه این سنخ دعاوی بسیار است (درمان سرطان با مصرف سیر را در پست قبلی ببینید) و وقت و انرژی پژوهشگران باید به طرحهایی تعلق گیرد که توجیه عملی داشته باشند.
برای درک بهتر این نکته خود را جای کمیتهی پژوهش یک دانشگاه پزشکی قرار دهیم. بودجههای تحقیقاتی که در اختیارمان است محدود است. تعداد پژوهشگران نیز محدود است. با مقدار خاصی از بودجه فقط میتوانیم مجوزی را برای یکی از پژوهشهای زیر صادر کنیم. پژوهشی که در آن:
1. کارآمدی یک داروی هومئوپاتی در درمان کووید سنجیده میشود.
2. کارآمدی مصرف روزانه یک حبه سیر در درمان کووید سنجیده میشود.
3. کارآمدی یک داروی جدید، که ارائهدهندگان طرح در توجیه آن به کارکرد دارو در ایجاد اختلال در متصل شدن ویروس کرونا به سلولهای ریه سخن گفتهاند، در درمان کووید سنجیده میشود.
به وضوح اگر خود را جای کمیته بگذاریم از میان این سه به سومی مجوز خواهیم داد. تفاوت سومی با دو تای قبلی معرفی یک مکانیسم است که البته مقبولیت آن مکانیسم ریشه در شواهد تجربی در سطح فیزیولوژیِ پزشکی دارد. به عبارتی توجیهی عقلگرایانه برای انجام یک آر.سی.تی تجربی عرضه شده است و کمیته توجیه عرضه شده را «معقول» ارزیابی کرده است.
دلایل اخلاقی: بهترین توجیه ما در صدور این مجوز، که عقلگرایانه اتخاذ شد، دلایل «اخلاقی» است. هرچند لازم است اما کافی نیست که رضایت بیمارانی که دارو بر روی آنها آزموده میشود جلب شود.
پیشنهاددهندگان باید توجیهی عقلانی برای این پیشنهاد خود داشته باشند تا توصیهی آنها اخلاقی به حساب آید. بدون چنین توجیههایی رضایت بیماران محصول اطلاعات کافی نبوده است و آزمایشی که انجام میشود اخلاقی نیست.
به همین دلایل است که در بالا گفته شد پزشکی رایج، دیگر دعاوی هومئوپاتها را، ولو در ژورنالهایی نشر یافته باشد، نمیسنجد و اگر پژوهشی نیز در این حوزه انجام شود و ناکارآمدی بیشترِ هومئوپاتی را نشان دهد برای انتشار در یک ژورنال معتبر پزشکی بخت کمتری پیدا میکند.
(ادامهی بحث را در پست بعدی ببینید.)
هادی صمدی
@evophilosophy
👍6👎2
سخنرانی این هفته پژوهشکده فلسفه تحلیلی
عنوان: تأملاتی در بابِ اعتراف (و دیگر کنشهای گفتاری) اجباری
سخنران: ساجد طیبی، پژوهشگاه دانشهای بنیادی
زمان: دوشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۶الی ۱۸
مکان: میدان شهید باهنر، پژوهشگاه دانش های بنیادی، پژوهشکده فلسفه تحلیلی، سالن شماره یک
@philosophyofscience
عنوان: تأملاتی در بابِ اعتراف (و دیگر کنشهای گفتاری) اجباری
سخنران: ساجد طیبی، پژوهشگاه دانشهای بنیادی
زمان: دوشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۶الی ۱۸
مکان: میدان شهید باهنر، پژوهشگاه دانش های بنیادی، پژوهشکده فلسفه تحلیلی، سالن شماره یک
@philosophyofscience
👍3
https://castbox.fm/app/castbox/player/id2624698/id508950684
نگاهی عمیقتر به نظریه تکامل و تاریخ آن
در گفتگوی پادکست پرسه با عرفان خسروی
نگاهی عمیقتر به نظریه تکامل و تاریخ آن
در گفتگوی پادکست پرسه با عرفان خسروی
Castbox
31- Conversation with Erfan Khosravi (گفتگو با عرفان خسروی)
<p>۳۱- گفتگو با دکتر عرفان خسروی جانورشناس و زیستشناس تکاملی</p><p>اینستاگرام <a rel="nofollow"href="https://instagram.com/erf_khosravi&...
👍4👎2
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
تبیینی تکاملی برای محافظهکاری در پزشکی
از کجا معلوم که برخی یافتههای نوین پزشکی که از منظر پزشکی رایج غیرمنتظره هستند (صرفا به این دلیل که با بدنهی دانش پزشکی رایج نمیخوانند) طرد نشوند؟ از کجا میدانیم که با نادیده گرفتن، و طرد برخی یافتهها، و "زرد" نامیدن آنها روشهای درمانی کارآمدی را نادیده نگرفتهایم؟ از کجا معلوم که مثلا مصرف سیر سرطانها را درمان نکند؟
فرض کنید در جزیرهای گیر افتادهایم که مملو از میوههای رنگارنگ است. برخی از میوهها را میشناسیم و تعدادی را نه. کدام میوهها را خواهیم خورد؟ به وضوح آنها را که از قبل میشناسیم.
منطقا ممکن است میوههای ناشناس ارزش غذایی بالاتری داشته باشند؛ اما همچنین ممکن است سمی باشند. ما محصول راهبردهای تکاملیای هستیم که طی هزارهها، از راه آزمون و خطاهای مکرر، به نقاط بهینهای رسیدهایم و آموختهایم چگونه محتاطانه، چیزهای جدید، از جمله میوههای جدید را نیز امتحان کنیم. بین خطر مسموم شدن در اثر خوردن میوهای ناشناس، و خطر مرگ از گرسنگی، بهینه عمل میکنیم و آنچه را به امن بودن آن اطمینان داریم بر آنچه از آن نامطمئن هستیم ترجیح میدهیم. هر چند این ترجیح مصون از خطا نیست.
برخی از افراد که به تجربههای جدید بازتر هستند، به سراغ میوهی ناشناس میروند. ابتدا فقط آن را مزه میکنند و در صورت رسیدن به اطمینانی نسبی از غیرسمی بودن آن، طی چند روز بعد همگان به خوردن آن میوهی جدید مشغول میشوند. به این ترتیب با وجود شواهدی جدید، دانش زمینهای افراد گروه به روز شده است و اکنون در دانش زمینهای ایشان میوهی جدید نیز خوراکی محسوب میشود.
از این تمثیل میتوان به فهمی تکاملی از منطق حاکم بر پزشکی رایج رسید: پزشکی وقتی دادهای غیرمنتظره را جدی میگیرد که به نحو قابل توجهی قانع شود فایدههای روش جدید بر هزینههای احتمالی آن فزونی دارند.
در ادامه دو مثال برای این دعوی ذکر میشود.
یک. در زمان شیوع کووید پژوهشگران حوزهی واکسن میتوانستند مجوز ورود نخستین واکسنها را زودتر صادر کنند. اما بسیار محافظهکارانه مجوزها صادر شد. هرچند با این کار جان دستهای از انسانها از بین رفت اما حالتی را در نظر آورید که واکسن ناموفق، یا حتی آسیبزایی، وارد بازار میشد. در آن صورت نه فقط ممکن بود جان دستهی بزرگتری به خطر افتد بلکه اعتبار پزشکی هم خدشهدار میشد و برای دستهای از مخالفان واکسیناسیون کودکان نیز دستاویزی در ترغیب والدین برای امتناع از واکسیناسیون نوزادانشان میشد.
بنابراین نخستین مقالاتی که موثر بودن برخی واکسنها را نشان میداد با درنگهایی محافظهکارانه منتشر شدند و پس از آن نیز، بهرغم تمامی فشارهای اجتماعی، مجوز این واکسیناسیون با تاخیر صادر شد. هرچند شواهد بسیاری وجود داشت، پژوهشگران پزشکی با توجه به دانش نظری پزشکی، مشغول ارزیابی پیامدهای اقدامات احتمالی خود بودند. تا به جایی رسیدیم که مدلها (که قطعا خطاپذیرند) نشان میدادند که درنگ بیشتر جایز نیست و هزینهی تاخیر بیشتر، بیش از خطرات ناموفق بودن واکسن است. این بار با سرعت بالا، مجوز واکسیناسیون عمومی را صادر کردند.
دو. مثال دوم نیز از طب عفونی است تا نشان دهد یافتههای اصیل، هرچند بسیار غیرمنتظره باشند، بالاخره وارد بدنهی پزشکی میشوند. پس از اکتشافات پاستور، اجماعی شکل گرفت که عامل عفونتها میکروارگانیسمها هستند. اما در دههی ۱۹۸۰ عفونتی معرفی شد که عامل آن باکتری، ویروس، قارچ، پروتوزئر یا سایر ارگانیسمهای عفونتزا نبود؛ بلکه یک پروتئین بود. با این حال، این یافتهی غیرمنتظره وارد پزشکی شد. وقتی اجماع پژوهشگران علوم پزشکی بر آن واقع شد که دادهای که نشان میداد علت جنون گاوی پریون (نوعی پروتئین) است معتبرست، دانش زمینهای پزشکی به روز شد.
بنابراین، به پشتوانهی منطقی تکاملی، پزشکی رایج به نحوی محافظهکارانه جلو میرود اما خود را به روز میکند.
پزشکی در مقام اقدام باید مبتنی بر شواهد تجربی باشد، ولی در طرد یافتههای زرد به نحوی عقلگرایانه و مبتنی بر دانش زمینهای پزشکی، که البته خود مبتنی بر دستهای شواهد قدیمیتر و جاافتاده است، عمل میکند. مثالهای بالا نشان میدهند که یافتههای اصیل هرچند غیرمنتظره باشند وارد بدنهی پزشکی خواهند شد و بنابراین محافظهکاری پزشکی در طرد یافتههای زرد معقول است و در مقابل، پذیرش هر شیوهی درمانی، به بهانهی اینکه از کجا معلوم مفید نباشد نامعقول است. این کار مانند آن است که به هنگام ورود به جزیره نخستین میوهها را نیازموده بخوریم.
هادی صمدی
@evophilosophy
از کجا معلوم که برخی یافتههای نوین پزشکی که از منظر پزشکی رایج غیرمنتظره هستند (صرفا به این دلیل که با بدنهی دانش پزشکی رایج نمیخوانند) طرد نشوند؟ از کجا میدانیم که با نادیده گرفتن، و طرد برخی یافتهها، و "زرد" نامیدن آنها روشهای درمانی کارآمدی را نادیده نگرفتهایم؟ از کجا معلوم که مثلا مصرف سیر سرطانها را درمان نکند؟
فرض کنید در جزیرهای گیر افتادهایم که مملو از میوههای رنگارنگ است. برخی از میوهها را میشناسیم و تعدادی را نه. کدام میوهها را خواهیم خورد؟ به وضوح آنها را که از قبل میشناسیم.
منطقا ممکن است میوههای ناشناس ارزش غذایی بالاتری داشته باشند؛ اما همچنین ممکن است سمی باشند. ما محصول راهبردهای تکاملیای هستیم که طی هزارهها، از راه آزمون و خطاهای مکرر، به نقاط بهینهای رسیدهایم و آموختهایم چگونه محتاطانه، چیزهای جدید، از جمله میوههای جدید را نیز امتحان کنیم. بین خطر مسموم شدن در اثر خوردن میوهای ناشناس، و خطر مرگ از گرسنگی، بهینه عمل میکنیم و آنچه را به امن بودن آن اطمینان داریم بر آنچه از آن نامطمئن هستیم ترجیح میدهیم. هر چند این ترجیح مصون از خطا نیست.
برخی از افراد که به تجربههای جدید بازتر هستند، به سراغ میوهی ناشناس میروند. ابتدا فقط آن را مزه میکنند و در صورت رسیدن به اطمینانی نسبی از غیرسمی بودن آن، طی چند روز بعد همگان به خوردن آن میوهی جدید مشغول میشوند. به این ترتیب با وجود شواهدی جدید، دانش زمینهای افراد گروه به روز شده است و اکنون در دانش زمینهای ایشان میوهی جدید نیز خوراکی محسوب میشود.
از این تمثیل میتوان به فهمی تکاملی از منطق حاکم بر پزشکی رایج رسید: پزشکی وقتی دادهای غیرمنتظره را جدی میگیرد که به نحو قابل توجهی قانع شود فایدههای روش جدید بر هزینههای احتمالی آن فزونی دارند.
در ادامه دو مثال برای این دعوی ذکر میشود.
یک. در زمان شیوع کووید پژوهشگران حوزهی واکسن میتوانستند مجوز ورود نخستین واکسنها را زودتر صادر کنند. اما بسیار محافظهکارانه مجوزها صادر شد. هرچند با این کار جان دستهای از انسانها از بین رفت اما حالتی را در نظر آورید که واکسن ناموفق، یا حتی آسیبزایی، وارد بازار میشد. در آن صورت نه فقط ممکن بود جان دستهی بزرگتری به خطر افتد بلکه اعتبار پزشکی هم خدشهدار میشد و برای دستهای از مخالفان واکسیناسیون کودکان نیز دستاویزی در ترغیب والدین برای امتناع از واکسیناسیون نوزادانشان میشد.
بنابراین نخستین مقالاتی که موثر بودن برخی واکسنها را نشان میداد با درنگهایی محافظهکارانه منتشر شدند و پس از آن نیز، بهرغم تمامی فشارهای اجتماعی، مجوز این واکسیناسیون با تاخیر صادر شد. هرچند شواهد بسیاری وجود داشت، پژوهشگران پزشکی با توجه به دانش نظری پزشکی، مشغول ارزیابی پیامدهای اقدامات احتمالی خود بودند. تا به جایی رسیدیم که مدلها (که قطعا خطاپذیرند) نشان میدادند که درنگ بیشتر جایز نیست و هزینهی تاخیر بیشتر، بیش از خطرات ناموفق بودن واکسن است. این بار با سرعت بالا، مجوز واکسیناسیون عمومی را صادر کردند.
دو. مثال دوم نیز از طب عفونی است تا نشان دهد یافتههای اصیل، هرچند بسیار غیرمنتظره باشند، بالاخره وارد بدنهی پزشکی میشوند. پس از اکتشافات پاستور، اجماعی شکل گرفت که عامل عفونتها میکروارگانیسمها هستند. اما در دههی ۱۹۸۰ عفونتی معرفی شد که عامل آن باکتری، ویروس، قارچ، پروتوزئر یا سایر ارگانیسمهای عفونتزا نبود؛ بلکه یک پروتئین بود. با این حال، این یافتهی غیرمنتظره وارد پزشکی شد. وقتی اجماع پژوهشگران علوم پزشکی بر آن واقع شد که دادهای که نشان میداد علت جنون گاوی پریون (نوعی پروتئین) است معتبرست، دانش زمینهای پزشکی به روز شد.
بنابراین، به پشتوانهی منطقی تکاملی، پزشکی رایج به نحوی محافظهکارانه جلو میرود اما خود را به روز میکند.
پزشکی در مقام اقدام باید مبتنی بر شواهد تجربی باشد، ولی در طرد یافتههای زرد به نحوی عقلگرایانه و مبتنی بر دانش زمینهای پزشکی، که البته خود مبتنی بر دستهای شواهد قدیمیتر و جاافتاده است، عمل میکند. مثالهای بالا نشان میدهند که یافتههای اصیل هرچند غیرمنتظره باشند وارد بدنهی پزشکی خواهند شد و بنابراین محافظهکاری پزشکی در طرد یافتههای زرد معقول است و در مقابل، پذیرش هر شیوهی درمانی، به بهانهی اینکه از کجا معلوم مفید نباشد نامعقول است. این کار مانند آن است که به هنگام ورود به جزیره نخستین میوهها را نیازموده بخوریم.
هادی صمدی
@evophilosophy
👍4❤1👎1
Forwarded from پژوهشکده فلسفه تحلیلی (پژوهشگاه دانشهای بنیادی)
سخنرانیهای مضامین فلسفی
خرسندیم که به اطلاع برسانیم که در دومین سخنرانی از سری جدید سخنرانیهای مضامین فلسفی، میزبانِ فائزه منطقی (دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه تهران) خواهیم بود.
عنوان سخنرانی: «قوانین کیفری ایران در پرتو هویتمحوری سیاسی»
زمان: چهارشنبه ۲۴ خرداد، ساعت ۱۴:۰۰ تا ۱۶:۰۰.
مکان: پژوهشگاه دانشهای بنیادی، ساختمان نیاوران.
توضیح: لطفاً به تغییر ساعت جلسات توجه فرمایید.
خرسندیم که به اطلاع برسانیم که در دومین سخنرانی از سری جدید سخنرانیهای مضامین فلسفی، میزبانِ فائزه منطقی (دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه تهران) خواهیم بود.
عنوان سخنرانی: «قوانین کیفری ایران در پرتو هویتمحوری سیاسی»
زمان: چهارشنبه ۲۴ خرداد، ساعت ۱۴:۰۰ تا ۱۶:۰۰.
مکان: پژوهشگاه دانشهای بنیادی، ساختمان نیاوران.
توضیح: لطفاً به تغییر ساعت جلسات توجه فرمایید.
👍3❤1👎1
گزارش روزنامه اعتماد از جلسه «نقد و بررسي كتاب «فلسفه تحليلی» نوشته «حميد وحيد»
https://b2n.ir/q97049
https://b2n.ir/q97049
روزنامه اعتماد
فلسفه مثل مهندسي نيست
محسن آزموده
👍2👎1
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
اطلاعیهی سخنرانی در باغ کتاب
عنوان: "انعطافپذیری شناختی" و ابعاد اجتماعی شکوفایی: گذار از معلولیت به "دگرتوانی"
زمان: پنجشنبه 25 خرداد
ساعت: 14 تا 16
مکان: باغ کتاب، ورودی اصلی، پردیس سینمایی، سالن شمارهی 8
برگزارکننده: موسسهی فرهنگی دکسا (https://doxa-v.org/)
شرکت برای عموم آزاد و رایگان است.
خلاصهای از آنچه عرضه خواهد شد:
در جلسهی قبل با بحث دربارهی رواندرمانی و مشاوره، به عوامل درونی پیرامون شکوفایی انسانی اشاره کردیم، در این جلسه تأملی خواهیم داشت بر نقش عوامل محیطی. این کار را با تمرکز بر مفهوم «معلولیت» انجام میدهیم و به پیامدهای این موضوع در شکوفایی همهی انسانها اشاره خواهیم کرد. (از معلولیت جسمی فقط بهعنوان نمونهای از عوامل ایجاد محرومیت نام میبریم اما این سخن بر تمام درجاتی از محرومیت که افراد جامعه تجربه کنند نیز صادق است.)
در جلسات گذشته گفتیم میتوان خوانشی تکاملی از شکوفایی انسان ارائه کرد که ایرادات وارد بر داروینیسم اجتماعی را، که درصدد حذف ناتوانها و کمتوانها در راستای بهنژادی انسان بود، نداشته باشد. در این جلسه این خوانش بدیل را معرفی خواهیم کرد. (این جلسه آخرین جلسه از مجموعهی چهار سخنرانیِ پیرامون خوانشی تکاملی از شکوفایی و خوبزیستن است.)
ابتدا از این دعوی دفاع میشود: «فرد نابینایی که در روستای محرومی از آفریقا زندگی میکند به نسبت فرد مشابهی که همان میزان از آسیب چشمی را دارد اما در توکیو زندگی میکند، به معنای واحدی معلول نیست.» میتوان فردی را که در توکیو زندگی میکند و توانسته است با توجه به امکاناتی که جامعه برای او فراهم کرده قابلیتهای خود را به نحوی پرورش دهد که شهروندی فعال باشد، «دگرتوان» نامید و نه «معلول».
اگر نشان دهیم که مفهوم معلولیت وابسته به محیط است نشان دادهایم که میتوان مفهوم معلولیت را با تغییر در محیط تغییر داد. از این نکته در بحث شکوفایی قابلیتها در تمام انسانها بهره میگیریم و از اقتصاد و سیاست شادکامی سخن خواهیم گفت و وظیفهی اصلی دولتها را افزایش شکوفایی مردم جامعه معرفی خواهیم کرد.
همچنین اشاره خواهیم کرد که شکوفایی و خوب زیستن نیازمند شرایط محیطی متناسب است و "آزادی انتخاب" و "عدالت اجتماعی" در صدر چنین شرایطیاند.
اگر شکوفایی وابسته به شرایط است باید نگاهی ویژه به تغییرات محیطی داشته باشیم و اثرات تغییراتی مانند گرمایش زمین، افزایش اتوماسیون، و گسترش انقلاب صنعتی چهارم (از جمله گسترش هوش مصنوعی) را بر شکوفایی انسان رصد کنیم.
از نیاز روزافزون به "مهارتهای نرم" سخن خواهیم گفت. در چنین شرایطی چگونه میتوان "انعطافپذیری شناختی" را افزایش داد و تاثیرات آن بر خوبزیستن مردم چیست؟
هادی صمدی
@evophilosophy
عنوان: "انعطافپذیری شناختی" و ابعاد اجتماعی شکوفایی: گذار از معلولیت به "دگرتوانی"
زمان: پنجشنبه 25 خرداد
ساعت: 14 تا 16
مکان: باغ کتاب، ورودی اصلی، پردیس سینمایی، سالن شمارهی 8
برگزارکننده: موسسهی فرهنگی دکسا (https://doxa-v.org/)
شرکت برای عموم آزاد و رایگان است.
خلاصهای از آنچه عرضه خواهد شد:
در جلسهی قبل با بحث دربارهی رواندرمانی و مشاوره، به عوامل درونی پیرامون شکوفایی انسانی اشاره کردیم، در این جلسه تأملی خواهیم داشت بر نقش عوامل محیطی. این کار را با تمرکز بر مفهوم «معلولیت» انجام میدهیم و به پیامدهای این موضوع در شکوفایی همهی انسانها اشاره خواهیم کرد. (از معلولیت جسمی فقط بهعنوان نمونهای از عوامل ایجاد محرومیت نام میبریم اما این سخن بر تمام درجاتی از محرومیت که افراد جامعه تجربه کنند نیز صادق است.)
در جلسات گذشته گفتیم میتوان خوانشی تکاملی از شکوفایی انسان ارائه کرد که ایرادات وارد بر داروینیسم اجتماعی را، که درصدد حذف ناتوانها و کمتوانها در راستای بهنژادی انسان بود، نداشته باشد. در این جلسه این خوانش بدیل را معرفی خواهیم کرد. (این جلسه آخرین جلسه از مجموعهی چهار سخنرانیِ پیرامون خوانشی تکاملی از شکوفایی و خوبزیستن است.)
ابتدا از این دعوی دفاع میشود: «فرد نابینایی که در روستای محرومی از آفریقا زندگی میکند به نسبت فرد مشابهی که همان میزان از آسیب چشمی را دارد اما در توکیو زندگی میکند، به معنای واحدی معلول نیست.» میتوان فردی را که در توکیو زندگی میکند و توانسته است با توجه به امکاناتی که جامعه برای او فراهم کرده قابلیتهای خود را به نحوی پرورش دهد که شهروندی فعال باشد، «دگرتوان» نامید و نه «معلول».
اگر نشان دهیم که مفهوم معلولیت وابسته به محیط است نشان دادهایم که میتوان مفهوم معلولیت را با تغییر در محیط تغییر داد. از این نکته در بحث شکوفایی قابلیتها در تمام انسانها بهره میگیریم و از اقتصاد و سیاست شادکامی سخن خواهیم گفت و وظیفهی اصلی دولتها را افزایش شکوفایی مردم جامعه معرفی خواهیم کرد.
همچنین اشاره خواهیم کرد که شکوفایی و خوب زیستن نیازمند شرایط محیطی متناسب است و "آزادی انتخاب" و "عدالت اجتماعی" در صدر چنین شرایطیاند.
اگر شکوفایی وابسته به شرایط است باید نگاهی ویژه به تغییرات محیطی داشته باشیم و اثرات تغییراتی مانند گرمایش زمین، افزایش اتوماسیون، و گسترش انقلاب صنعتی چهارم (از جمله گسترش هوش مصنوعی) را بر شکوفایی انسان رصد کنیم.
از نیاز روزافزون به "مهارتهای نرم" سخن خواهیم گفت. در چنین شرایطی چگونه میتوان "انعطافپذیری شناختی" را افزایش داد و تاثیرات آن بر خوبزیستن مردم چیست؟
هادی صمدی
@evophilosophy
👍3👎1
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
انجمن علمی-دانشجویی زیستشناسی دانشگاه تهران شماره ۲۶ مجله دنا را منتشر کرده است.
این دسته از دانشجویان نشریهای با استاندارد بالا را منتشر میکنند و عملا نشان دادهاند آگاهی خوبی از قواعد ژورنالیسم علمی دارند. کار این دوستان جوان عالی است و تشویق میطلبد. جدای از محتوا، از منظر صفحهآرایی نیز نشریه درجه یک است و زیبایی صفحات خواننده را وامیدارد همهی صفحات را ببیند.
پیشنهاد میکنم هم خودتان سری به ژورنال آنها بزنید و هم مجلهی آنها را به کسانی که در علوم زیستی دستی دارند معرفی کنید:
https://yek.link/dena26
هادی صمدی
@evophilosophy
این دسته از دانشجویان نشریهای با استاندارد بالا را منتشر میکنند و عملا نشان دادهاند آگاهی خوبی از قواعد ژورنالیسم علمی دارند. کار این دوستان جوان عالی است و تشویق میطلبد. جدای از محتوا، از منظر صفحهآرایی نیز نشریه درجه یک است و زیبایی صفحات خواننده را وامیدارد همهی صفحات را ببیند.
پیشنهاد میکنم هم خودتان سری به ژورنال آنها بزنید و هم مجلهی آنها را به کسانی که در علوم زیستی دستی دارند معرفی کنید:
https://yek.link/dena26
هادی صمدی
@evophilosophy
👍3👎1
💠 از فیلسوفان مهم در بحث #اینهمانی_شخصی (#personalidentity) جان لاک است. او در کتاب جستاری در فهم انسانی (1961, Book II, Ch. 27)، فصل «در باب اینهمانی و تفاوت» این موضوع را مطرح کرده است.
اهمیت مطالب جان لاک درباره اینهمانی شخصی و تأثیر او بر مباحث پس از خود به اندازهای است که برخی نویسندگان ادعا کردهاند «در موضوع اینهمانی شخصی، همه نوشتههای پس از لاک تنها پاورقیهایی بر اوست» (Noonan, p.24).
💠 #جان_لاک در تلاش برای یافتن ملاکی برای اینهمانی شخصی بین فرد و جوهر تمایز قایل میشود و بر این باور است که در مسئله اینهمانی شخصی، سؤال «این است که چه چیزی شخص اینهمان ایجاد میکند، نه این که آیا جوهر واحدی وجود دارد که همواره در همین شخص میاندیشد یا خیر».
💠 وی بر اساس این تمایز، عامل اینهمانی در شخص را #وحدت_آگاهی میداند: «ما برای یافتن این که اینهمانی شخصی از چه چیزی تشکیل میشود، باید بررسی کنیم که شخص بر چه چیزی دلالت میکند؛ من فکر میکنم، شخص بر یک موجود هوشمند و اندیشنده دلالت میکند که عقل و تفکر دارد و میتواند خودش را خودش بداند، یعنی یک چیز اندیشنده در زمانها و مکانهای متفاوت؛ و این بوسیله #آگاهی انجام میشود که از اندیشیدن جداییناپذیر است، و به نظر من ذاتیِ آن است: برای هر شخصی محال است که ادراک بکند بدون آن که ادراک بکند که ادراک میکند.» (Essay II, xxvii. 9)
💠 آگاهی شخص از خود تا هر جا امتداد پیدا کند، شخص او و در نتیجه اینهمانی شخصی او امتداد مییابد. طبق بیان جان لاک «تا جایی که این آگاهی بتواند به سمت عقب به هر رفتار یا اندیشهای در گذشته بسط پیدا کند، تا آنجا اینهمانی آن شخص امتداد مییابد».
با توجه به عبارات ذکر شده، ملاک #حافظه برای اینهمانی شخصی به جان لاک نسبت داده شده است. در تعابیر خود لاک ذکری از حافظه به میان نیامده است و بنظر میرسد که تأمل در این عبارات سبب نسبت دادن ملاک حافظه به او بوده باشد.
💠 توماس رید معتقد بود که تنها راه فهم مقصود لاک این است که آگاهی در بیان او به معنای حافظه باشد: «آقای لاک باور ما به رفتارهای گذشته خود را به آگاهی نسبت میدهد، بدین نحو که گویا انسان میتواند از کارهایی که بیست سال پیش انجام داده است آگاه باشد. فهم معنای این محال است مگر آن که آگاهی به معنای حافظه باشد، تنها قوهای که با آن ما شناخت بیواسطه از رفتارهای گذشته خود پیدا میکنیم.» (Reid, p. 277)
📚منابع:
- Locke, J. (1894), An Essay Concerning Human Understanding, ed. Alexander Campbell Fraser, Clarendon Press.
- Noonan, Harold W. (2003), Personal Identity, Taylor & Francis.
- Reid, Thomas (2002), Essays on the intellectual powers of man, edited by Derek R. Brookes; Edinburgh University Press.
🖋️احمد لهراسبی
@PhilMind
@philosophyofscience
اهمیت مطالب جان لاک درباره اینهمانی شخصی و تأثیر او بر مباحث پس از خود به اندازهای است که برخی نویسندگان ادعا کردهاند «در موضوع اینهمانی شخصی، همه نوشتههای پس از لاک تنها پاورقیهایی بر اوست» (Noonan, p.24).
💠 #جان_لاک در تلاش برای یافتن ملاکی برای اینهمانی شخصی بین فرد و جوهر تمایز قایل میشود و بر این باور است که در مسئله اینهمانی شخصی، سؤال «این است که چه چیزی شخص اینهمان ایجاد میکند، نه این که آیا جوهر واحدی وجود دارد که همواره در همین شخص میاندیشد یا خیر».
💠 وی بر اساس این تمایز، عامل اینهمانی در شخص را #وحدت_آگاهی میداند: «ما برای یافتن این که اینهمانی شخصی از چه چیزی تشکیل میشود، باید بررسی کنیم که شخص بر چه چیزی دلالت میکند؛ من فکر میکنم، شخص بر یک موجود هوشمند و اندیشنده دلالت میکند که عقل و تفکر دارد و میتواند خودش را خودش بداند، یعنی یک چیز اندیشنده در زمانها و مکانهای متفاوت؛ و این بوسیله #آگاهی انجام میشود که از اندیشیدن جداییناپذیر است، و به نظر من ذاتیِ آن است: برای هر شخصی محال است که ادراک بکند بدون آن که ادراک بکند که ادراک میکند.» (Essay II, xxvii. 9)
💠 آگاهی شخص از خود تا هر جا امتداد پیدا کند، شخص او و در نتیجه اینهمانی شخصی او امتداد مییابد. طبق بیان جان لاک «تا جایی که این آگاهی بتواند به سمت عقب به هر رفتار یا اندیشهای در گذشته بسط پیدا کند، تا آنجا اینهمانی آن شخص امتداد مییابد».
با توجه به عبارات ذکر شده، ملاک #حافظه برای اینهمانی شخصی به جان لاک نسبت داده شده است. در تعابیر خود لاک ذکری از حافظه به میان نیامده است و بنظر میرسد که تأمل در این عبارات سبب نسبت دادن ملاک حافظه به او بوده باشد.
💠 توماس رید معتقد بود که تنها راه فهم مقصود لاک این است که آگاهی در بیان او به معنای حافظه باشد: «آقای لاک باور ما به رفتارهای گذشته خود را به آگاهی نسبت میدهد، بدین نحو که گویا انسان میتواند از کارهایی که بیست سال پیش انجام داده است آگاه باشد. فهم معنای این محال است مگر آن که آگاهی به معنای حافظه باشد، تنها قوهای که با آن ما شناخت بیواسطه از رفتارهای گذشته خود پیدا میکنیم.» (Reid, p. 277)
📚منابع:
- Locke, J. (1894), An Essay Concerning Human Understanding, ed. Alexander Campbell Fraser, Clarendon Press.
- Noonan, Harold W. (2003), Personal Identity, Taylor & Francis.
- Reid, Thomas (2002), Essays on the intellectual powers of man, edited by Derek R. Brookes; Edinburgh University Press.
🖋️احمد لهراسبی
@PhilMind
@philosophyofscience
👍7👎1
Forwarded from فلسفه ذهن
📚 #معرفی_کتاب
📘ویراست2 کامپنیون بلکول درباره #آگاهی، در سال 2017 و 820 صفحه بچاپ رسیده است.
📒فصل1 بمسائل فلسفی آگاهی و #مسئله_دشوار میپردازد.
فصل2، موضوعاتی نظیر آگاهی در حیوانات و نوزادان و #آگاهی_ماشین را مرور میکند و فرگشت آگاهی و #پنسایکیزم را مورد بررسی قرار میدهد.
📕فصل3 عنوان «تنوعات تجربه آگاهانه» را برگزیده و بر رؤیاها، آسیبهای کلینیکی و تجربیات غیرمعمول، حالات آگاهانه ناشی از روانگردانها، عرفان، و ... تمرکز دارد.
📙فصل4 تئوریهای معاصر آگاهی نظیر GWT، IIT، #بازنمودگرایی، نظریههای مرتبه بالاتر، رویکرد کوانتومی، توهمگرایی دنت، #طبیعی_گرایی زیستشناختی، #نوظهورگرایی، #دوئالیسم طبیعیگرایانه، پنسایکیزم فیزیکالیستی را بنقل از لیدرهای آنها بررسی میکند.
📗بخش5 بر محور #فلسفه_آگاهی (استدلالهای ضد مادیانگارانه، استدلال معرفت، #ماتریالیسم نوعی، #کارکردگرایی، تأثیر علی آگاهی، #نوروفلسفه آگاهی، #خودآگاهی، #وحدت_آگاهی، #حیث_التفاتی) شکل میگیرد.
📘فصل6 هم ذیل عنوان «موضوعات عمده در #علم_آگاهی»، سرفصلهایی در #روانشناسی_شناختی آگاهی و نیز در #نوروساینس آگاهی را مورد بحث قرار میدهد.
@PhilMind
📘ویراست2 کامپنیون بلکول درباره #آگاهی، در سال 2017 و 820 صفحه بچاپ رسیده است.
📒فصل1 بمسائل فلسفی آگاهی و #مسئله_دشوار میپردازد.
فصل2، موضوعاتی نظیر آگاهی در حیوانات و نوزادان و #آگاهی_ماشین را مرور میکند و فرگشت آگاهی و #پنسایکیزم را مورد بررسی قرار میدهد.
📕فصل3 عنوان «تنوعات تجربه آگاهانه» را برگزیده و بر رؤیاها، آسیبهای کلینیکی و تجربیات غیرمعمول، حالات آگاهانه ناشی از روانگردانها، عرفان، و ... تمرکز دارد.
📙فصل4 تئوریهای معاصر آگاهی نظیر GWT، IIT، #بازنمودگرایی، نظریههای مرتبه بالاتر، رویکرد کوانتومی، توهمگرایی دنت، #طبیعی_گرایی زیستشناختی، #نوظهورگرایی، #دوئالیسم طبیعیگرایانه، پنسایکیزم فیزیکالیستی را بنقل از لیدرهای آنها بررسی میکند.
📗بخش5 بر محور #فلسفه_آگاهی (استدلالهای ضد مادیانگارانه، استدلال معرفت، #ماتریالیسم نوعی، #کارکردگرایی، تأثیر علی آگاهی، #نوروفلسفه آگاهی، #خودآگاهی، #وحدت_آگاهی، #حیث_التفاتی) شکل میگیرد.
📘فصل6 هم ذیل عنوان «موضوعات عمده در #علم_آگاهی»، سرفصلهایی در #روانشناسی_شناختی آگاهی و نیز در #نوروساینس آگاهی را مورد بحث قرار میدهد.
@PhilMind
👍6❤1👎1
Forwarded from پژوهشکده فلسفه تحلیلی (پژوهشگاه دانشهای بنیادی)
absMoghri.pdf
271.7 KB
چکیده سخنرانی این هفته پژوهشکده فلسفه تحلیلی
عنوان: «ابتنای متافیزیکی و چشم انداز آن برای خود توضیحی»
سخنران: محسن مقری، دانشگاه بیرمنگام
زمان: دوشنبه ۲۲ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۶ تا ۱۸
مکان: برگزاری صرفا به صورت مجازی در لینک
https://www.skyroom.online/ch/analyticphilosophy/ipm-seminars-Spring2023
عنوان: «ابتنای متافیزیکی و چشم انداز آن برای خود توضیحی»
سخنران: محسن مقری، دانشگاه بیرمنگام
زمان: دوشنبه ۲۲ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۶ تا ۱۸
مکان: برگزاری صرفا به صورت مجازی در لینک
https://www.skyroom.online/ch/analyticphilosophy/ipm-seminars-Spring2023
👍3👎1