Forwarded from پژوهشکده فلسفه تحلیلی (پژوهشگاه دانشهای بنیادی)
سخنرانیهای مضامین فلسفی
خرسندیم که به اطلاع برسانیم که در پنجمین سخنرانی از سری جدید سخنرانیهای مضامین فلسفی، میزبان ناهید عبدلی خواهیم بود.
عنوان سخنرانی: تکوین گفتمان حقوق زنان از عصر مشروطه تا پایان پهلوی اول
پس از انقلاب مشروطه، زنان به طور جدی و مستمر وارد عرصۀ اجتماعی شدند و گفتمان حقوقی خود را شکل دادند. مطالبات حقوقی زنان در یک مرحله مطرح نشد، بلکه در پنج دورۀ مجزا تکوین یافت. این گفتمان را زنان طبقۀ بالای اجتماعی و در پیوند با گفتمانهای روشنفکری، سیاسی، و دینی شکل دادند. در این نشست چگونگی تکوین و سرنوشت این گفتمان حقوقی را بررسی میکنیم.
زمان: چهارشنبه ۱۸ مرداد، ساعت ۱۴:۰۰ تا ۱۶:۰۰.
مکان: پژوهشگاه دانشهای بنیادی، ساختمان نیاوران.
خرسندیم که به اطلاع برسانیم که در پنجمین سخنرانی از سری جدید سخنرانیهای مضامین فلسفی، میزبان ناهید عبدلی خواهیم بود.
عنوان سخنرانی: تکوین گفتمان حقوق زنان از عصر مشروطه تا پایان پهلوی اول
پس از انقلاب مشروطه، زنان به طور جدی و مستمر وارد عرصۀ اجتماعی شدند و گفتمان حقوقی خود را شکل دادند. مطالبات حقوقی زنان در یک مرحله مطرح نشد، بلکه در پنج دورۀ مجزا تکوین یافت. این گفتمان را زنان طبقۀ بالای اجتماعی و در پیوند با گفتمانهای روشنفکری، سیاسی، و دینی شکل دادند. در این نشست چگونگی تکوین و سرنوشت این گفتمان حقوقی را بررسی میکنیم.
زمان: چهارشنبه ۱۸ مرداد، ساعت ۱۴:۰۰ تا ۱۶:۰۰.
مکان: پژوهشگاه دانشهای بنیادی، ساختمان نیاوران.
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
بازار آزاد: خوب یا بد؟
اوایل قرن ۱۸ با کتابی همراه بود به نام افسانهی زنبورها از برنارد مندِویل. مندویل در این کتاب خودخواهی فردی را عامل پیشرفت اقتصادی میدانست. در مقابل آدام اسمیت در کتاب ثروت ملل نوشت که، خلاف نظر مندویل، تجارت فضیلتهای انسانها را پرورش میدهد.
اینکه اقتصاد چه ربطی با ارزشها دارد فقط محل بحث فیلسوفان نبوده است. اینکه آیا بازار آزاد زندگی انسانها را بهتر میکند یا بدتر مبنای نظری اردوگاههای اقتصادی راست و چپ بوده است و تاثیرات عملی آن را تمامی مردم جهان حس میکنند.
بزرگترین ایراد روششناختی این بحث، در سه سدهی گذشته در نظریبودن بحث و بیتوجهی یا کمتوجهی به دادههای تجربی بوده است. در مواردی نیز که به دادهها توجه شده، شواهد، گزینشی انتخاب شدهاند: ایدئولوژیهای اقتصادی، البته با نام مبانی نظری و فلسفی، چنان ذهن اقتصاددانان هر دوسو را جهت دادهاند که ایشان فقط دادههای مؤید نظر خود را میبینند و تمامی یافتههای مخالف را یا کلا نادیده میگیرند یا با برچسب منفعتطلبی و ایدئولوژیکبودن طرد میکنند، غافل از آنکه موضع خود آنها نیز کمتر ایدئولوژیک نیست.
در دهههای اخیر شاهد تغییراتی اساسی در این مباحث هستیم. اقتصاد مبتنیبرشواهد، اقتصاد تجربی، اقتصاد آزمایشی و غیره همگی در تلاشاند که با توجه عمیقتر به شواهد تجربی از دوگانهی ایدئولوژیک معرفیشده رهایی یابند. البته رویکرد جدید نیز تابع پیشفرضهای نظری است. با این تفاوت که خلاف آزمونهای تجربی که توسط اقتصاددانان دو اردوگاه راست و چپ انجام میشد اینبار آنچه قرار است آزموده شود خود در زمرهی پیشفرضهای نظری نیست. (جای تعجب نیست که وقتی اقتصاددان راست، مثلا وقتی به مطالعهی رابطهی نابرابری و شادکامی میپردازند نتیجه میگیرد که نابرابری تأثیر منفی بر شادکامی مردم ندارد و اقتصاددان چپ نتیجهای مخالف آن میگیرد.)
از جمله پیشفرضهای رویکردهای تجربی و مبتنیبرشواهد این است که:
ابتدا باید تلاش کنیم سازههای مفهومی مانند بازار آزاد، برابری، شادکامی، خودخواهی، فضیلت و غیره را به سازههای مفهومی کوچکتر و قابل سنجش تعریف کنیم. (بنابراین مطابق این رویکرد در پاسخ به این پرسش که بازار آزاد خوب است یا بد باید بگوییم منظور چه عاملی در بازار آزاد است و منظور از خوب و بد چیست.)
پیشفرض دیگر این رویکرد جدید این است که هر دادهی تجربی، خطاپذیر و اصلاحپذیر است و نظرات عام اقتصادی نیز باید به هنگام بهروزشدن دادهها، خود را بهروز کنند. دوران برخورد ایدئولوژیک با اقتصاد به پایان رسیده است.
پیش فرض دیگر، بهویژه در کسانی که اقتصاد شادکامی کار میکنند، این است که هدف نهایی تمامی برنامههای اقتصادی باید افزایش شادکامی عموم مردم باشد و برای رسیدن به این هدف نیازمند برنامههای اقتصادی مبتنیبرشواهدتجربی هستیم.
محصول چنین پژوهشهایی رسیدن به درک عمیقتری از اقتصاد به عنوان علمی تجربی و در حال رشد است. البته در برقراری ارتباط میان دادههای بهدست آمده کماکان نیازمند پیشفرضهای فلسفی و نظری هستیم با این تفاوت که اینبار هر ربطی که برقرار کردیم به سان یک فرضیه قابلیت تحقیق تجربی را نیز دارد.
یوهان خرافلانت هلندی در زمرهی نخستین اقتصاددانانی است که شخصا تلاش کرده در عمل چنین پژوهشهایی را در حوزههای اقتصاد شادکامی و برابری انجام دهد.
خرافلانت علاوهبر آنکه از پیشگامان رویکرد جدید است و پژوهشهای تجربی بسیار گستردهای در این حوزه انجام داده، در قامت یک معلم دانشگاه در زمینهی نظری و فلسفی نیز به روابط متکثر بازار، شادکامی، برابری، فضایل اخلاقی، اعتماد عمومی و غیره پرداخته و کتابی عمومی برای آشنایی این حوزه با نام اخلاق و اقتصاد: مقدمهای بر بازارهای آزاد، برابری، و شادکامی نگاشته که توسط انتشارات راتلج منتشر شده است.
کتاب به بهترین وجه نشان میدهد که چگونه باید میان مبانی نظری و فلسفی اقتصاد، و دادههای تجربی جزئی، دیالوگ برقرار کرد. وقتی کتاب را میخوانیم متوجه میشویم کدام بخش از بحثهای رایجی که در جامعهی اقتصاددانان سنتی دو اردوی راست و چپ در جریان است ایدئولوژیهایی نیازمودهاند.
باعث افتخار است که وقتی ترجمهی کتاب را به آقای وحید موسوی داور پیشنهاد دادم مورد توجه ایشان قرار گرفت و اکنون ترجمهی بسیار خوبی از این کتاب توسط نشر دکسا وارد بازار شده است.
هادی صمدی
@evophilosophy
https://doxa-v.org/product/ethics-and-economics/
اوایل قرن ۱۸ با کتابی همراه بود به نام افسانهی زنبورها از برنارد مندِویل. مندویل در این کتاب خودخواهی فردی را عامل پیشرفت اقتصادی میدانست. در مقابل آدام اسمیت در کتاب ثروت ملل نوشت که، خلاف نظر مندویل، تجارت فضیلتهای انسانها را پرورش میدهد.
اینکه اقتصاد چه ربطی با ارزشها دارد فقط محل بحث فیلسوفان نبوده است. اینکه آیا بازار آزاد زندگی انسانها را بهتر میکند یا بدتر مبنای نظری اردوگاههای اقتصادی راست و چپ بوده است و تاثیرات عملی آن را تمامی مردم جهان حس میکنند.
بزرگترین ایراد روششناختی این بحث، در سه سدهی گذشته در نظریبودن بحث و بیتوجهی یا کمتوجهی به دادههای تجربی بوده است. در مواردی نیز که به دادهها توجه شده، شواهد، گزینشی انتخاب شدهاند: ایدئولوژیهای اقتصادی، البته با نام مبانی نظری و فلسفی، چنان ذهن اقتصاددانان هر دوسو را جهت دادهاند که ایشان فقط دادههای مؤید نظر خود را میبینند و تمامی یافتههای مخالف را یا کلا نادیده میگیرند یا با برچسب منفعتطلبی و ایدئولوژیکبودن طرد میکنند، غافل از آنکه موضع خود آنها نیز کمتر ایدئولوژیک نیست.
در دهههای اخیر شاهد تغییراتی اساسی در این مباحث هستیم. اقتصاد مبتنیبرشواهد، اقتصاد تجربی، اقتصاد آزمایشی و غیره همگی در تلاشاند که با توجه عمیقتر به شواهد تجربی از دوگانهی ایدئولوژیک معرفیشده رهایی یابند. البته رویکرد جدید نیز تابع پیشفرضهای نظری است. با این تفاوت که خلاف آزمونهای تجربی که توسط اقتصاددانان دو اردوگاه راست و چپ انجام میشد اینبار آنچه قرار است آزموده شود خود در زمرهی پیشفرضهای نظری نیست. (جای تعجب نیست که وقتی اقتصاددان راست، مثلا وقتی به مطالعهی رابطهی نابرابری و شادکامی میپردازند نتیجه میگیرد که نابرابری تأثیر منفی بر شادکامی مردم ندارد و اقتصاددان چپ نتیجهای مخالف آن میگیرد.)
از جمله پیشفرضهای رویکردهای تجربی و مبتنیبرشواهد این است که:
ابتدا باید تلاش کنیم سازههای مفهومی مانند بازار آزاد، برابری، شادکامی، خودخواهی، فضیلت و غیره را به سازههای مفهومی کوچکتر و قابل سنجش تعریف کنیم. (بنابراین مطابق این رویکرد در پاسخ به این پرسش که بازار آزاد خوب است یا بد باید بگوییم منظور چه عاملی در بازار آزاد است و منظور از خوب و بد چیست.)
پیشفرض دیگر این رویکرد جدید این است که هر دادهی تجربی، خطاپذیر و اصلاحپذیر است و نظرات عام اقتصادی نیز باید به هنگام بهروزشدن دادهها، خود را بهروز کنند. دوران برخورد ایدئولوژیک با اقتصاد به پایان رسیده است.
پیش فرض دیگر، بهویژه در کسانی که اقتصاد شادکامی کار میکنند، این است که هدف نهایی تمامی برنامههای اقتصادی باید افزایش شادکامی عموم مردم باشد و برای رسیدن به این هدف نیازمند برنامههای اقتصادی مبتنیبرشواهدتجربی هستیم.
محصول چنین پژوهشهایی رسیدن به درک عمیقتری از اقتصاد به عنوان علمی تجربی و در حال رشد است. البته در برقراری ارتباط میان دادههای بهدست آمده کماکان نیازمند پیشفرضهای فلسفی و نظری هستیم با این تفاوت که اینبار هر ربطی که برقرار کردیم به سان یک فرضیه قابلیت تحقیق تجربی را نیز دارد.
یوهان خرافلانت هلندی در زمرهی نخستین اقتصاددانانی است که شخصا تلاش کرده در عمل چنین پژوهشهایی را در حوزههای اقتصاد شادکامی و برابری انجام دهد.
خرافلانت علاوهبر آنکه از پیشگامان رویکرد جدید است و پژوهشهای تجربی بسیار گستردهای در این حوزه انجام داده، در قامت یک معلم دانشگاه در زمینهی نظری و فلسفی نیز به روابط متکثر بازار، شادکامی، برابری، فضایل اخلاقی، اعتماد عمومی و غیره پرداخته و کتابی عمومی برای آشنایی این حوزه با نام اخلاق و اقتصاد: مقدمهای بر بازارهای آزاد، برابری، و شادکامی نگاشته که توسط انتشارات راتلج منتشر شده است.
کتاب به بهترین وجه نشان میدهد که چگونه باید میان مبانی نظری و فلسفی اقتصاد، و دادههای تجربی جزئی، دیالوگ برقرار کرد. وقتی کتاب را میخوانیم متوجه میشویم کدام بخش از بحثهای رایجی که در جامعهی اقتصاددانان سنتی دو اردوی راست و چپ در جریان است ایدئولوژیهایی نیازمودهاند.
باعث افتخار است که وقتی ترجمهی کتاب را به آقای وحید موسوی داور پیشنهاد دادم مورد توجه ایشان قرار گرفت و اکنون ترجمهی بسیار خوبی از این کتاب توسط نشر دکسا وارد بازار شده است.
هادی صمدی
@evophilosophy
https://doxa-v.org/product/ethics-and-economics/
👍2
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
وقتی طبیعت چندان هم نرمال نیست!
فرض کنید وزن تمام گونههای روی کرهی زمین را حساب کنیم. وزن هر فیل بیش از وزن هر گاو است اما چون تعداد فیلها نسبت به گاوها بسیار کم است در مجموع وزن گاوها بسیار بیشتر از فیلها است. همچنین ممکن است با اینکه باکتریها وزن بسیار کمی دارند اما مجموع وزن یک باکتری خاص بر روی کرهی زمین بیش از مجموع وزن طوطیها باشد.
اگر منحنیای داشته باشیم که تمامی گونههای روی زمین را از کوچک به بزرگ بر روی محور ایکس جای دهیم، و مجموع وزن هر گونه را در محور ایگرگ نشان دهیم، انتظار چه شکلی داریم؟ از آنجا که درون هر گونه اندازهها تقریبا منحنی نرمال دارند پس قاعدتا اولین حدس این است که منحنی پیشنهادی نیز نرمال باشد. یعنی موجودات با وزن متوسط (مثلا حشرات) در وسط منحنی نرمال بیشترین وزن موجودات زنده را به خود اختصاص دهند و بالاترین ارتفاع را داشته باشند؛ و بسیار کوچکها (مانند باکتریها)، و بسیار بزرگها (مانند فیلها یا درختان سکویا)، در دو سوی طیف منحنی نرمال کمترین وزن مجموع را به خود اختصاص دهند و کمترین ارتفاع را داشته باشند.
اما وقتی پژوهشگران دانشگاه بریتیش کلمبیا این منحنی را تهیه کردند، منحنی نرمالی به دست نیامد. بر خلاف انتظاری که ما از توزیع نرمال بیشتر پدیدههای طبیعی داشتیم دو سر منحنی بالاتر بودند و وسط منحنی گودتر شد.
به عبارتی بیشتر وزن حیات در قالب موجودات بسیار بزرگ و بسیار کوچک جا گرفته است. پژوهشگران این پژوهش میگویند تبیینی برای این پدیدهی عجیب ندارند.
گویا وقتی از منظری بسیار کلان به کلیت حیات بنگریم طبیعت چندان هم با منحنی نرمال میانهای ندارد!
هادی صمدی
@evophilosophy
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0283020
فرض کنید وزن تمام گونههای روی کرهی زمین را حساب کنیم. وزن هر فیل بیش از وزن هر گاو است اما چون تعداد فیلها نسبت به گاوها بسیار کم است در مجموع وزن گاوها بسیار بیشتر از فیلها است. همچنین ممکن است با اینکه باکتریها وزن بسیار کمی دارند اما مجموع وزن یک باکتری خاص بر روی کرهی زمین بیش از مجموع وزن طوطیها باشد.
اگر منحنیای داشته باشیم که تمامی گونههای روی زمین را از کوچک به بزرگ بر روی محور ایکس جای دهیم، و مجموع وزن هر گونه را در محور ایگرگ نشان دهیم، انتظار چه شکلی داریم؟ از آنجا که درون هر گونه اندازهها تقریبا منحنی نرمال دارند پس قاعدتا اولین حدس این است که منحنی پیشنهادی نیز نرمال باشد. یعنی موجودات با وزن متوسط (مثلا حشرات) در وسط منحنی نرمال بیشترین وزن موجودات زنده را به خود اختصاص دهند و بالاترین ارتفاع را داشته باشند؛ و بسیار کوچکها (مانند باکتریها)، و بسیار بزرگها (مانند فیلها یا درختان سکویا)، در دو سوی طیف منحنی نرمال کمترین وزن مجموع را به خود اختصاص دهند و کمترین ارتفاع را داشته باشند.
اما وقتی پژوهشگران دانشگاه بریتیش کلمبیا این منحنی را تهیه کردند، منحنی نرمالی به دست نیامد. بر خلاف انتظاری که ما از توزیع نرمال بیشتر پدیدههای طبیعی داشتیم دو سر منحنی بالاتر بودند و وسط منحنی گودتر شد.
به عبارتی بیشتر وزن حیات در قالب موجودات بسیار بزرگ و بسیار کوچک جا گرفته است. پژوهشگران این پژوهش میگویند تبیینی برای این پدیدهی عجیب ندارند.
گویا وقتی از منظری بسیار کلان به کلیت حیات بنگریم طبیعت چندان هم با منحنی نرمال میانهای ندارد!
هادی صمدی
@evophilosophy
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0283020
journals.plos.org
The sizes of life
Recent research has revealed the diversity and biomass of life across ecosystems, but how that biomass is distributed across body sizes of all living things remains unclear. We compile the present-day global body size-biomass spectra for the terrestrial,…
👍3
Forwarded from پژوهشکده فلسفه تحلیلی (پژوهشگاه دانشهای بنیادی)
⏰تنها یک هفته فرصت برای ثبت نام در مدرسه تابستانه فلسفه تحلیلی باقی است!
🗓برگزاری به صورت حضوری در ۱۹ تا ۲۱ شهریورماه
💳هزینه ثبت نام برای پذیرفته شدگان نهایی: ۲۰۰ هزار تومان
📌ثبت نام در لینک: forms.gle/mtxyNwF9m2sSuq1c7
🗓برگزاری به صورت حضوری در ۱۹ تا ۲۱ شهریورماه
💳هزینه ثبت نام برای پذیرفته شدگان نهایی: ۲۰۰ هزار تومان
📌ثبت نام در لینک: forms.gle/mtxyNwF9m2sSuq1c7
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
همتکاملی سگ و انسان
اینکه انسانها سگها را اهلی کردند، یا سگها در یک فرایند خوداهلیسازی از گرگهای خاکستری جدا شدند تا بتوانند از زیست در مجاورت انسانها بهره برند، یا ترکیبی از این دو درکار بودهاست، محل اختلاف زیستشناسان است. در این نظریهپردازیها به منافعی که همکاری انسان و سگ برای دو گونه داشته، مثلا در شکارگری مشترک، یا در حفظ منابعی که فایدهی آن به هر دو گونه میرسیده است، اشاره میشود.
اما داستان این همتکاملی هرچه باشد، واقعیتی وجود دارد که نظریههای رقیب باید در تبیین خود در نظر داشته باشند: اینکه سگها به خوبی حالات چهرهی انسان را تشخیص میدهند و در مقابل صاحبان سگها نیز از حالات چهرهی سگها میتوانند حالات درونی آنها را تشخیص دهند.
دو پژوهشی که اخیرا منتشر شدهاند اطلاعات جالبی در فهم رابطهی انسان و سگ در اختیار میگذارند.
در پژوهشی که چند ماه پیش نتایج آن در مجموعه مقالات آکادمی علوم آمریکا منتشر شد پژوهشگران نشان دادهاند که طی تکامل سگ، از حدود ۳۰ هزارسال پیش، عضلهی خاصی در چهرهی سگها ایجاد شده که نه تنها در نزدیکترین نیای سگ، یعنی گرگ خاکستری وجود ندارد، بلکه در هیچکدام از خانوادهی گرگها دیده نمیشود.
این عضله باعث میشود که سگ بتواند علائمی را در چهره نشان دهد که به عنوان نوعی زبان مراوده با انسان عمل میکند. البته تشخیص برخی از این علائم قدری سخت است و صاحبان سگها به تدریج با آن آشنا میشوند. در همین راستا پژوهش دیگری که اخیرا در نشریهی جانوران منتشر شده نشان میدهد سگهایی که صورتهای سادهتری دارند، به این معنا که ترکیبی از رنگها و لکهها بر روی صورت آنها نیست، بهتر میتوانند با نشان دادن حالات چهره، با انسانها تبادل اطلاعات کنند به این معنا که انسانها نیز حالات چهرهی آنها را بهتر تشخیص میدهند.
ممکن است پژوهشهای آتی با تأمل در اینکه چگونه این عضله بهوجود آمده است بتوانند به فهم بهتری از چگونگی اثرات مراودات اجتماعی بر زیستشناسی موجود زنده کمک کنند. این تاثیرات میتواند تا حدی باشد که خصیصهای کاملا نوظهور را بهوجود آورد.
آیا میتوان خصیصههایی مانند این عضله در صورت سگها را در انسانها معرفی کرد که طی حدود چهلهزار سال پیش و با آغاز رفتارهای مدرن در انسان شکل گرفته باشند؟ روشن است که خصیصههایی از این سنخ را کمتر میتوان در فسیلها ردیابی کرد؛ اما، احتمالا، ژنومیک تطبیقی میتواند راهی بگشاید: ردیابی ژنهایی که در شکلگیری آن عضلهی خاص در سگها نقش دارند و همتایابی آن در ژنوم انسان ممکن است دریچهای نو باشد برای فهم بهتر مراودات انسانی.
شاید چنین پژوهشهایی نشان دهند همتکاملی انسان و سگ نقشی مهمتر از آنچه میاندیشیم در تکامل انسان داشته است.
(چشمان سگهایی که دور از صاحبان خود هستند با دیدن آنها پر از اشک شادی میشود. شاید رابطهای هزاران ساله برایشان تداعی میشود!)
هادی صمدی
@evophilosophy
اینکه انسانها سگها را اهلی کردند، یا سگها در یک فرایند خوداهلیسازی از گرگهای خاکستری جدا شدند تا بتوانند از زیست در مجاورت انسانها بهره برند، یا ترکیبی از این دو درکار بودهاست، محل اختلاف زیستشناسان است. در این نظریهپردازیها به منافعی که همکاری انسان و سگ برای دو گونه داشته، مثلا در شکارگری مشترک، یا در حفظ منابعی که فایدهی آن به هر دو گونه میرسیده است، اشاره میشود.
اما داستان این همتکاملی هرچه باشد، واقعیتی وجود دارد که نظریههای رقیب باید در تبیین خود در نظر داشته باشند: اینکه سگها به خوبی حالات چهرهی انسان را تشخیص میدهند و در مقابل صاحبان سگها نیز از حالات چهرهی سگها میتوانند حالات درونی آنها را تشخیص دهند.
دو پژوهشی که اخیرا منتشر شدهاند اطلاعات جالبی در فهم رابطهی انسان و سگ در اختیار میگذارند.
در پژوهشی که چند ماه پیش نتایج آن در مجموعه مقالات آکادمی علوم آمریکا منتشر شد پژوهشگران نشان دادهاند که طی تکامل سگ، از حدود ۳۰ هزارسال پیش، عضلهی خاصی در چهرهی سگها ایجاد شده که نه تنها در نزدیکترین نیای سگ، یعنی گرگ خاکستری وجود ندارد، بلکه در هیچکدام از خانوادهی گرگها دیده نمیشود.
این عضله باعث میشود که سگ بتواند علائمی را در چهره نشان دهد که به عنوان نوعی زبان مراوده با انسان عمل میکند. البته تشخیص برخی از این علائم قدری سخت است و صاحبان سگها به تدریج با آن آشنا میشوند. در همین راستا پژوهش دیگری که اخیرا در نشریهی جانوران منتشر شده نشان میدهد سگهایی که صورتهای سادهتری دارند، به این معنا که ترکیبی از رنگها و لکهها بر روی صورت آنها نیست، بهتر میتوانند با نشان دادن حالات چهره، با انسانها تبادل اطلاعات کنند به این معنا که انسانها نیز حالات چهرهی آنها را بهتر تشخیص میدهند.
ممکن است پژوهشهای آتی با تأمل در اینکه چگونه این عضله بهوجود آمده است بتوانند به فهم بهتری از چگونگی اثرات مراودات اجتماعی بر زیستشناسی موجود زنده کمک کنند. این تاثیرات میتواند تا حدی باشد که خصیصهای کاملا نوظهور را بهوجود آورد.
آیا میتوان خصیصههایی مانند این عضله در صورت سگها را در انسانها معرفی کرد که طی حدود چهلهزار سال پیش و با آغاز رفتارهای مدرن در انسان شکل گرفته باشند؟ روشن است که خصیصههایی از این سنخ را کمتر میتوان در فسیلها ردیابی کرد؛ اما، احتمالا، ژنومیک تطبیقی میتواند راهی بگشاید: ردیابی ژنهایی که در شکلگیری آن عضلهی خاص در سگها نقش دارند و همتایابی آن در ژنوم انسان ممکن است دریچهای نو باشد برای فهم بهتر مراودات انسانی.
شاید چنین پژوهشهایی نشان دهند همتکاملی انسان و سگ نقشی مهمتر از آنچه میاندیشیم در تکامل انسان داشته است.
(چشمان سگهایی که دور از صاحبان خود هستند با دیدن آنها پر از اشک شادی میشود. شاید رابطهای هزاران ساله برایشان تداعی میشود!)
هادی صمدی
@evophilosophy
PNAS
Evolution of facial muscle anatomy in dogs | PNAS
Domestication shaped wolves into dogs and transformed both their behavior and their
anatomy. Here we show that, in only 33,000 y, domestication tra...
anatomy. Here we show that, in only 33,000 y, domestication tra...
👍6❤1
📌 در ادبیات #فلسفه_ذهن معمولاً دو ویژگی اصلی برای تمایز میان حالات ذهنی و حالات بدنی ذکر میشود: #حیث_التفاتی #intentionality و #آگاهی #consciousness.
حیث التفاتی بمعنای دربارهگی (aboutness) است. یعنی برخی از حالات ذهنی درباره چیزی هستند؛ مثلاً این عبارت را در نظر بگیرید: «علی باور دارد که آسمان آبی است». عبارت «آسمان آبی است» یک گزاره است. باور هم یک حالت ذهنی و معطوف به این گزاره است (یا به این گزاره التفات دارد).
📌 برنتانو شاید اوّلین فیلسوفی باشد که معتقد است آنچه میان حالات ذهنی و حالات بدنی افتراق میدهد، همین خصوصیت دربارهگی یا حیث التفاتی حالات ذهنی است (Brentano,1874, Psychology from an Empirical Standpoint, p.8).
برنتانو واژه “Intentional inexistence” را استفاده ميكند؛ يعني فرد میتواند باور به چیزی داشته باشد که وجود ندارد یا درباره چیزهایی فکر کند که وجود ندارند. به عبارت دیگر باورهای ما میتوانند درباره گزارههایی باشند که کاذب باشند. بدین دلیل برنتانو ویژگی التفاتی بودن حالات ذهنی را مشخصه ذهن میداند.
📌 بدنبال برنتانو، برخی فیلسوفان ذهن مانند تیم کرین #ویژگی_بازنمودی (representational) حالات ذهنی را همان التفاتیبودن #حالات_ذهنی در نظر میگیرند (Crane, 2001, Elements of Mind, Ch.1).
حالات ذهنی وقتی معطوف به چیزی باشند، در واقع آن چیز را بازنمایی میکنند. بازنمایی یعنی حکایت از چیزی کردن یا نمایش دادن چیزی.
مثلاً باور به این جمله را در نظر بگیرید: «ارسطو مبدع منطق بود». اگر ارسطو مبدع بوده باشد، پس این جمله صادق است و بازنماییکننده واقعیتی در جهان. و اگر این جمله غلط باشد، پس واقعیت را درست بازنمایی نمیکند.
📌 با اینحال به نظر برخی فیلسوفان - برخلاف تعمیم برنتانو - تمام حالات ذهنی خصوصیت التفاتی ندارند. از دید ایشان احساسات و عواطف، ویژگی دیگری دارند که مشخصه این حالات است که همان کوالیاست: #ویژگی_پدیداری سابجکتیو یک حالت ذهنی که هرکسی بیواسطه و مستقیم، این کیفیت حالات ذهنی را تجربه میکند.
📌 اما فیلسوفان طرفدار #بازنمودگرایی (repesentationalism) قائل به تعمیم حیث التفاتی به تمام حالات ذهنی (از جمله #حالات_پدیداری شامل احساسات و عواطف و ...) هستند. به نظر این دسته از فیلسوفان ذهن، حالات پدیداری نیز یک ویژگی از جهان خارج یا از بدن ما را بازنمایی میکنند.
مثلاً در ادراک شنوایی موسیقی مرغ سحر، یکسری ویژگیهای فیزیکی از جنس امواج صوتی در محیط برای ما بازنمایی میشود و احساس خاص سابجکتیو که از شنیدن این موسیقی برای ما پدیدار میشود، در واقع ویژگی بازنمایی کنندۀ همان ویژگیهای فیزیکی صوتی است. یا کوالیای درد زانو مثلاً همان ویژگی بازنمایی کنندۀ آسیب بافتی در زانوی من است.
📌 درواقع بازنمودگرایان، آگاهی پدیداری یا کوالیا را به حیث التفاتی تحویل میبرند و تمام حالات ذهنی را حالاتی التفاتی میدانند که چیزی را بازنمایی میکنند. در نتیجه به نظر ایشان، حل مسئله حیث التفاتی (به هر طریق)، به حل #مسئله_دشوار آگاهی نیز خواهد انجامید.
@PhilMind
حیث التفاتی بمعنای دربارهگی (aboutness) است. یعنی برخی از حالات ذهنی درباره چیزی هستند؛ مثلاً این عبارت را در نظر بگیرید: «علی باور دارد که آسمان آبی است». عبارت «آسمان آبی است» یک گزاره است. باور هم یک حالت ذهنی و معطوف به این گزاره است (یا به این گزاره التفات دارد).
📌 برنتانو شاید اوّلین فیلسوفی باشد که معتقد است آنچه میان حالات ذهنی و حالات بدنی افتراق میدهد، همین خصوصیت دربارهگی یا حیث التفاتی حالات ذهنی است (Brentano,1874, Psychology from an Empirical Standpoint, p.8).
برنتانو واژه “Intentional inexistence” را استفاده ميكند؛ يعني فرد میتواند باور به چیزی داشته باشد که وجود ندارد یا درباره چیزهایی فکر کند که وجود ندارند. به عبارت دیگر باورهای ما میتوانند درباره گزارههایی باشند که کاذب باشند. بدین دلیل برنتانو ویژگی التفاتی بودن حالات ذهنی را مشخصه ذهن میداند.
📌 بدنبال برنتانو، برخی فیلسوفان ذهن مانند تیم کرین #ویژگی_بازنمودی (representational) حالات ذهنی را همان التفاتیبودن #حالات_ذهنی در نظر میگیرند (Crane, 2001, Elements of Mind, Ch.1).
حالات ذهنی وقتی معطوف به چیزی باشند، در واقع آن چیز را بازنمایی میکنند. بازنمایی یعنی حکایت از چیزی کردن یا نمایش دادن چیزی.
مثلاً باور به این جمله را در نظر بگیرید: «ارسطو مبدع منطق بود». اگر ارسطو مبدع بوده باشد، پس این جمله صادق است و بازنماییکننده واقعیتی در جهان. و اگر این جمله غلط باشد، پس واقعیت را درست بازنمایی نمیکند.
📌 با اینحال به نظر برخی فیلسوفان - برخلاف تعمیم برنتانو - تمام حالات ذهنی خصوصیت التفاتی ندارند. از دید ایشان احساسات و عواطف، ویژگی دیگری دارند که مشخصه این حالات است که همان کوالیاست: #ویژگی_پدیداری سابجکتیو یک حالت ذهنی که هرکسی بیواسطه و مستقیم، این کیفیت حالات ذهنی را تجربه میکند.
📌 اما فیلسوفان طرفدار #بازنمودگرایی (repesentationalism) قائل به تعمیم حیث التفاتی به تمام حالات ذهنی (از جمله #حالات_پدیداری شامل احساسات و عواطف و ...) هستند. به نظر این دسته از فیلسوفان ذهن، حالات پدیداری نیز یک ویژگی از جهان خارج یا از بدن ما را بازنمایی میکنند.
مثلاً در ادراک شنوایی موسیقی مرغ سحر، یکسری ویژگیهای فیزیکی از جنس امواج صوتی در محیط برای ما بازنمایی میشود و احساس خاص سابجکتیو که از شنیدن این موسیقی برای ما پدیدار میشود، در واقع ویژگی بازنمایی کنندۀ همان ویژگیهای فیزیکی صوتی است. یا کوالیای درد زانو مثلاً همان ویژگی بازنمایی کنندۀ آسیب بافتی در زانوی من است.
📌 درواقع بازنمودگرایان، آگاهی پدیداری یا کوالیا را به حیث التفاتی تحویل میبرند و تمام حالات ذهنی را حالاتی التفاتی میدانند که چیزی را بازنمایی میکنند. در نتیجه به نظر ایشان، حل مسئله حیث التفاتی (به هر طریق)، به حل #مسئله_دشوار آگاهی نیز خواهد انجامید.
@PhilMind
👍3❤1
Forwarded from پژوهشکده فلسفه تحلیلی (پژوهشگاه دانشهای بنیادی)
⏰تنها یک روز فرصت برای ثبت نام در مدرسه تابستانه فلسفه تحلیلی باقی است!
🗓برگزاری به صورت حضوری در ۱۹ تا ۲۱ شهریورماه
💳هزینه ثبت نام برای پذیرفته شدگان نهایی: ۲۰۰ هزار تومان
📌ثبت نام در لینک: forms.gle/mtxyNwF9m2sSuq1c7
🗓برگزاری به صورت حضوری در ۱۹ تا ۲۱ شهریورماه
💳هزینه ثبت نام برای پذیرفته شدگان نهایی: ۲۰۰ هزار تومان
📌ثبت نام در لینک: forms.gle/mtxyNwF9m2sSuq1c7
❤1👍1
منتظر این قسمت پادکست فلسفه علم تا سه هفته دیگر باشید. دو قسمت آینده با موضوع تکامل و فلسفه با حضور دکتر هادی صمدی خواهد بود.
@philosophyofscience
@philosophyofscience
👍1
🔸فراخوان کارگاه
🔺ساخت انواع جهانها با فناوری و هنر
▫️ژانویۀ ۲۰۲۴، وایمار، آلمان
🔸Call for Participation
🔺Ways of Worldmaking: Nelson Goodman and the Languages of Technology and Art
▫️January 16 to 19, 2024 in Weimar, Germany
The fairly slim, yet enormously influential books Ways of Worldmaking (1984) and Languages of Art (1968/76) by Nelson Goodman offer a rich account of processes involved in constructing and creating reality. Pictures, descriptions, and notations; denotation and exemplification; truth and rightness; works and worlds; working and fitting — these notions are discussed with a concrete sensibility for abstract questions: how we do things (not only with words!) and what this implies for ontology and epistemology. Throughout, Goodman chips away at the philosophical prejudice that questions of truth and questions of worldmaking boil down to the problem of picturing, highlighting instead the procedural and creative aspects of worldmaking.
While Goodman discusses works of fine art, he does not — or only incidentally — consider works of technical art. Worldmaking and Goodman’s constructivism are confined to the ways in which one presents (darstellen) and represents (vorstellen) worlds, broadly conceived. Our workshop seeks to explore how we might extend this to artefactual worldmaking, to making and building and design. How does this implicate codes and notations and principles of composition, how does technology denote or exemplify, anticipate, project, or transform a world?
We are not looking for a series of fully worked-out lectures. Instead, we want to engage together in a creative re-reading of Goodman through the lens of the philosophy of technology. Therefore, we want to bring together experts in the philosophy of Goodman who are interested in the philosophy of technology, as well as philosophers of technology and philosophers of art who are curious to expand and refine our ideas of technological practice and the languages of people and things.
The envisioned workshop will be small (no more than 20 participants), including MA and PhD students as well as senior researchers. Cost for travel and accommodation can be covered to a considerable extent.
Please send expressions of interest by October 2 to
mohammadsadegh.mirzaei@tu-darmstadt.de
- Ryan Wittingslow (Humboldt Fellow, TU Darmstadt and Rijksuniversiteit Groningen)
- Sabine Ammon (TU Berlin)
- Alfred Nordmann (TU Darmstadt)
- Sadegh Mirzaei (Sharif University of Technology and TU Darmstadt)
@sadeghekazeb
🔺ساخت انواع جهانها با فناوری و هنر
▫️ژانویۀ ۲۰۲۴، وایمار، آلمان
🔸Call for Participation
🔺Ways of Worldmaking: Nelson Goodman and the Languages of Technology and Art
▫️January 16 to 19, 2024 in Weimar, Germany
The fairly slim, yet enormously influential books Ways of Worldmaking (1984) and Languages of Art (1968/76) by Nelson Goodman offer a rich account of processes involved in constructing and creating reality. Pictures, descriptions, and notations; denotation and exemplification; truth and rightness; works and worlds; working and fitting — these notions are discussed with a concrete sensibility for abstract questions: how we do things (not only with words!) and what this implies for ontology and epistemology. Throughout, Goodman chips away at the philosophical prejudice that questions of truth and questions of worldmaking boil down to the problem of picturing, highlighting instead the procedural and creative aspects of worldmaking.
While Goodman discusses works of fine art, he does not — or only incidentally — consider works of technical art. Worldmaking and Goodman’s constructivism are confined to the ways in which one presents (darstellen) and represents (vorstellen) worlds, broadly conceived. Our workshop seeks to explore how we might extend this to artefactual worldmaking, to making and building and design. How does this implicate codes and notations and principles of composition, how does technology denote or exemplify, anticipate, project, or transform a world?
We are not looking for a series of fully worked-out lectures. Instead, we want to engage together in a creative re-reading of Goodman through the lens of the philosophy of technology. Therefore, we want to bring together experts in the philosophy of Goodman who are interested in the philosophy of technology, as well as philosophers of technology and philosophers of art who are curious to expand and refine our ideas of technological practice and the languages of people and things.
The envisioned workshop will be small (no more than 20 participants), including MA and PhD students as well as senior researchers. Cost for travel and accommodation can be covered to a considerable extent.
Please send expressions of interest by October 2 to
mohammadsadegh.mirzaei@tu-darmstadt.de
- Ryan Wittingslow (Humboldt Fellow, TU Darmstadt and Rijksuniversiteit Groningen)
- Sabine Ammon (TU Berlin)
- Alfred Nordmann (TU Darmstadt)
- Sadegh Mirzaei (Sharif University of Technology and TU Darmstadt)
@sadeghekazeb
Forwarded from انجمن علمی فلسفه علم شریف
📣 انجمن علمی فلسفهی علم دانشگاه شریف برگزار میکند:
🌀 سخنرانی با عنوان «درباره هنجارمندی نظریه انتخاب طبیعی: بحثی در نسبت انتخاب طبیعی و اقتصاد سیاسی کلاسیک»
👤 محمدمهدی هاتف
📅 زمان برگزاری: یکشنبه ۵ شهریور - ساعت ۱۶ الی ۱۷:۳۰
افزودن به تقویم
📍حضوری: تالار گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف
⚠️ برای شرکت بصورت حضوری، حتما تا جمعه شب در این لینک ثبتنام کنید.
💻 مجازی: اتاق مجازی انجمن علمی گروه فلسفه علم
🛑 حضور برای عموم آزاد و رایگان است.
در صورت نیاز به آیدی زیر میتوانید پیام دهید.
@arghavanapir
🆔 سایت گروه فلسفه علم
🆔 @philsharif
🌀 سخنرانی با عنوان «درباره هنجارمندی نظریه انتخاب طبیعی: بحثی در نسبت انتخاب طبیعی و اقتصاد سیاسی کلاسیک»
👤 محمدمهدی هاتف
📅 زمان برگزاری: یکشنبه ۵ شهریور - ساعت ۱۶ الی ۱۷:۳۰
افزودن به تقویم
📍حضوری: تالار گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف
⚠️ برای شرکت بصورت حضوری، حتما تا جمعه شب در این لینک ثبتنام کنید.
💻 مجازی: اتاق مجازی انجمن علمی گروه فلسفه علم
🛑 حضور برای عموم آزاد و رایگان است.
در صورت نیاز به آیدی زیر میتوانید پیام دهید.
@arghavanapir
🆔 سایت گروه فلسفه علم
🆔 @philsharif
Forwarded from تکامل و فلسفه | هادی صمدی
"میان پنجره و دیدن همیشه فاصلهایست، چرا نگاه نکردم؟"
به بیانی ساده، آموزهای در فلسفهی علم وجود دارد موسوم به "نظریهبار بودن مشاهدات" که مبنی بر آن مشاهدات خنثی وجود ندارند و پیشفرضهای نظری و انتظارات فرد است که او را هدایت میکند چه چیزی را ببیند. همچنین ممکن است پیشفرضهای نظری باعث شود چیزی را که همیشه جلوی چشم دانشمندان بوده «نبینند».
سال ۲۰۱۷ مقالهای در نیچر منتشر شد که نخستین قورباغههای فلورسانت را گزارش کرده بود. از آنجا که روزی نیست که خبری از کشف جدیدی در علم نباشد، تا اینجا با رویدادی عادی در علم مواجه هستیم. آنچه جالب است پژوهشی است که اخیراً در اخبار نشریهی ساینس منتشر شده و مدعی است همهی قورباغهها کمابیش فلورسنت هستند و عجیب است که تا کنون زیستشناسان به چنین پدیدهای توجه نکردهاند!
در معرفتشناسی تکاملی تبیین سادهای برای چنین پدیدهای وجود دارد. انسانها به سادگی مشاهده نمیکنند. بلکه فقط اموری توجه آنها را جلب میکند که با انتظارات آنها جور نباشد، برایشان عجیب باشد، یا مسئلهای پیش روی آنها نهد. از آنجا که اولا، پیشفرض رایج زیستشناسان این بود که پدیدهی شبتابی در برخی حشرات و جانوران اعماق دریاها وجود دارد، و نه در دوزیستانی مانند قورباغهها، و ثانیا، شبتابی قورباغهها مسئلهی پیش روی زیستشناسان نبود توجه آنها را نیز جلب نکرده بود. اولین بار که پژوهشگری اعلام کرد قورباغهی فلورسانت پیدا کرده توجه سایر زیستشناسان به موضوع جلب شد و به مطالعهی رنگ قورباغهها پرداختند. بعد از این جریان بود که یکبهیک پدیدهی شبتابی در قورباغههای دیگر مشاهده شد، تا اینکه در آخرین یافته مشخص شد عموم قورباغهها درجاتی از شبتابی دارند که معمولا در آغاز تاریکی شب نمود پیدا میکند.
احتمالا چه بسیارند پدیدههایی که پیش روی ما هستند و آنها را نمیبینیم.
هادی صمدی
@evophilosophy
به بیانی ساده، آموزهای در فلسفهی علم وجود دارد موسوم به "نظریهبار بودن مشاهدات" که مبنی بر آن مشاهدات خنثی وجود ندارند و پیشفرضهای نظری و انتظارات فرد است که او را هدایت میکند چه چیزی را ببیند. همچنین ممکن است پیشفرضهای نظری باعث شود چیزی را که همیشه جلوی چشم دانشمندان بوده «نبینند».
سال ۲۰۱۷ مقالهای در نیچر منتشر شد که نخستین قورباغههای فلورسانت را گزارش کرده بود. از آنجا که روزی نیست که خبری از کشف جدیدی در علم نباشد، تا اینجا با رویدادی عادی در علم مواجه هستیم. آنچه جالب است پژوهشی است که اخیراً در اخبار نشریهی ساینس منتشر شده و مدعی است همهی قورباغهها کمابیش فلورسنت هستند و عجیب است که تا کنون زیستشناسان به چنین پدیدهای توجه نکردهاند!
در معرفتشناسی تکاملی تبیین سادهای برای چنین پدیدهای وجود دارد. انسانها به سادگی مشاهده نمیکنند. بلکه فقط اموری توجه آنها را جلب میکند که با انتظارات آنها جور نباشد، برایشان عجیب باشد، یا مسئلهای پیش روی آنها نهد. از آنجا که اولا، پیشفرض رایج زیستشناسان این بود که پدیدهی شبتابی در برخی حشرات و جانوران اعماق دریاها وجود دارد، و نه در دوزیستانی مانند قورباغهها، و ثانیا، شبتابی قورباغهها مسئلهی پیش روی زیستشناسان نبود توجه آنها را نیز جلب نکرده بود. اولین بار که پژوهشگری اعلام کرد قورباغهی فلورسانت پیدا کرده توجه سایر زیستشناسان به موضوع جلب شد و به مطالعهی رنگ قورباغهها پرداختند. بعد از این جریان بود که یکبهیک پدیدهی شبتابی در قورباغههای دیگر مشاهده شد، تا اینکه در آخرین یافته مشخص شد عموم قورباغهها درجاتی از شبتابی دارند که معمولا در آغاز تاریکی شب نمود پیدا میکند.
احتمالا چه بسیارند پدیدههایی که پیش روی ما هستند و آنها را نمیبینیم.
هادی صمدی
@evophilosophy
Nature
First fluorescent frog found
Nature - A rare find in land animals reveals a new way to glow.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اپیزود بیستم پادکست فلسفه علم درباره موضوع مناقشهبرانگیز و جذاب تکامل است. مهمان این اپیزود دکتر هادی صمدی یکی از استادان برجسته فلسفه علم در ایران است. او کارشناسی را میکروبیولوژی و ارشد و دکترا را فلسفه علم خوانده و سالهاست که پژوهشها و مقالاتاش بر حوزه تکامل متمرکز است. گفتوگو با دکتر صمدی دو بخشی است؛ در بخش اول که همین اپیزود پیشروست، تکامل را از منظر فنی بررسی کردیم؛ انتخاب طبیعی و تکامل چه نسبتی با یکدیگر دارند؟ تکامل چطور در رشتههای دیگر گسترش پیدا کرده است؟ از آنتنهای تکاملی که ناسا بهره میگیرد تا روانشناسی و زیباییشناسی تکاملی و پزشکی تکاملی.
آیا نظریه «طراحی هوشمند» یک نظریه علمیست و رقیبی برای تکامل محسوب میشود؟ تکامل فرهنگی چیست و آیا عوامل دیگری جز بقا و تولید مثل در فرآیند انتخاب طبیعی اثرگذارند؟ در این اپیزود، پژمان نوروزی و امیرحسن موسوی میزبان هادی صمدی هستند و مروری دارند بر بنیادیترین و پایهایترین مفاهیم تکامل. همچنین به این پرسش میپردازند که تکامل چیست که به یکی ازپایههای نظری علم مدرن تبدیل شده است؟
@amirhasanmousavi
آیا نظریه «طراحی هوشمند» یک نظریه علمیست و رقیبی برای تکامل محسوب میشود؟ تکامل فرهنگی چیست و آیا عوامل دیگری جز بقا و تولید مثل در فرآیند انتخاب طبیعی اثرگذارند؟ در این اپیزود، پژمان نوروزی و امیرحسن موسوی میزبان هادی صمدی هستند و مروری دارند بر بنیادیترین و پایهایترین مفاهیم تکامل. همچنین به این پرسش میپردازند که تکامل چیست که به یکی ازپایههای نظری علم مدرن تبدیل شده است؟
@amirhasanmousavi
👍5
فلسفه علم
منتظر این قسمت پادکست فلسفه علم تا سه هفته دیگر باشید. دو قسمت آینده با موضوع تکامل و فلسفه با حضور دکتر هادی صمدی خواهد بود. @philosophyofscience
جدیدترین قسمت پادکست فلسفه علم منتشر شد و دکتر هادی صمدی به توضیح پیرامون موضوع جذاب و جنجالی تکامل پرداختند.
فایل این قسمت پادکست فلسفه علم در ادامه تقدیم شما میشود.
@philosophyofscience
فایل این قسمت پادکست فلسفه علم در ادامه تقدیم شما میشود.
@philosophyofscience
👍3
Episode 20
Philosophy of Science
فایل شنیداری اپیزود بیستم پادکست فلسفه علم: تکامل، گفتوگو با هادی صمدی
کانال تلگرامی ایشان
@evophilosophy
@philosophyofscience
کانال تلگرامی ایشان
@evophilosophy
@philosophyofscience
❤7👍1
🔸 جان سرل اعتقاد دارد در سالهای اخیر، پیشرفتهای زیادی درباره رابطه ابتناء (#سوپرونینس) بین ویژگیها صورت گرفته است. معنای ادعای ابتناء در #فلسفه_ذهن این است که #حالات_ذهنی بطور کامل به حالات نوروفیزیولوژیک متناظرشان وابسته هستند؛ بدینترتیب که هر تغییر در حالات ذهنی، ضرورتاً با یک تغییر در حالات نوروفیزیولوژیک متناظر، درگیر خواهد بود. مثلاً اگر من از حالت ذهنی «تشنه بودن» به حالت ذهنی «نه چندان تشنه بودن»، تغییر وضعیت بدهم، باید تغییراتی در حالات مغزی من که متناظر با این تغییرات ذهنی من است، اتفاق افتاده باشد.
🔹 سرل تأکید دارد که این نوع از ابتناء، ابتناء علّی است. بحثهای ابتدایی درباره رابطه ابتناء که در #فلسفه_اخلاق مطرح شد، از سنخ ابتناء علّی نبود. در نوشتههای ابتدایی مور (1922) و هِر (1952)، ایده این بود که ویژگیهای اخلاقی بر ویژگیهای طبیعی مبتنی میشوند. بدین معنا که اگر چیزی نیکتر از دیگری است، باید بواسطه خصیصهای طبیعی (رفتاری) باشد که آن را نیکتر گردانیده است.
اما این مفهوم از ابتناء اخلاقی، یک مفهوم علّی نیست؛ یعنی خصیصهای که یک چیز را نیکتر میسازد، علّت نیکترشدن آن نیست؛ بلکه نیکی آن را برمیسازد و تشکیل میدهد (Constitute). ولی در مورد ابتناء ذهن بر مغز، پدیده نورونی، علّت پدیده ذهنی است.
🔸 بنابراین حداقل دو تصویر از ابتناء وجود دارد: مفهوم تشکیلدهنده (Constitutive) و مفهوم علّی. سرل اعتقاد دارد که فقط مفهوم علّی برای ابتناء ذهن - بدن مهم است. این در حالی است که جیگون کیم اعتقاد دارد ما نباید ارتباط بین رویدادهای نورونی و رویدادهای ذهنی مبتنیشده بر آنها را از نوع ارتباط علّی تصور کنیم. ضمن اینکه او ادعا میکند رویدادهای ذهنی مبتنیشده، هیچ شأن علّی جدا از ابتناء آن بر رویدادهای نوروبیولوژیکی – که نقش علّی کاملاً مستقیم دارند – نخواهند داشت.
🔹 سرل با هر دو ادعای کیم مخالف است. با توجه به آنچه درباره مغز میدانیم، بنظر سرل واضح میرسد که ماکروپدیده ذهنی، کاملاً معلول میکروپدیده سطح پایینتر است. بعلاوه، این واقعیت که خصیصه ذهنی بر خصیصه نورونی مبتنی میشود، بهیچ وجه تأثیر علّی آن را تقلیل نمیدهد. همانطور که جامدیت پیستون، بنحو علّی بر ساختار مولکولیاش مبتنی میشود؛ اما این مطلب، جامدیت را شبهپدیدار (فاقدتأثیرگذاری علّی) نمیگرداند. به همینترتیب ابتناء علّی سردرد من بر میکرو رویدادهای موجود در مغزم، درد را شبهپدیدار نمیسازد. (See: Searl, 2008, "Reductionism and Irreducibility of Consciousness", pp.78-79)
@PhilMind
@philosophyofscience
🔹 سرل تأکید دارد که این نوع از ابتناء، ابتناء علّی است. بحثهای ابتدایی درباره رابطه ابتناء که در #فلسفه_اخلاق مطرح شد، از سنخ ابتناء علّی نبود. در نوشتههای ابتدایی مور (1922) و هِر (1952)، ایده این بود که ویژگیهای اخلاقی بر ویژگیهای طبیعی مبتنی میشوند. بدین معنا که اگر چیزی نیکتر از دیگری است، باید بواسطه خصیصهای طبیعی (رفتاری) باشد که آن را نیکتر گردانیده است.
اما این مفهوم از ابتناء اخلاقی، یک مفهوم علّی نیست؛ یعنی خصیصهای که یک چیز را نیکتر میسازد، علّت نیکترشدن آن نیست؛ بلکه نیکی آن را برمیسازد و تشکیل میدهد (Constitute). ولی در مورد ابتناء ذهن بر مغز، پدیده نورونی، علّت پدیده ذهنی است.
🔸 بنابراین حداقل دو تصویر از ابتناء وجود دارد: مفهوم تشکیلدهنده (Constitutive) و مفهوم علّی. سرل اعتقاد دارد که فقط مفهوم علّی برای ابتناء ذهن - بدن مهم است. این در حالی است که جیگون کیم اعتقاد دارد ما نباید ارتباط بین رویدادهای نورونی و رویدادهای ذهنی مبتنیشده بر آنها را از نوع ارتباط علّی تصور کنیم. ضمن اینکه او ادعا میکند رویدادهای ذهنی مبتنیشده، هیچ شأن علّی جدا از ابتناء آن بر رویدادهای نوروبیولوژیکی – که نقش علّی کاملاً مستقیم دارند – نخواهند داشت.
🔹 سرل با هر دو ادعای کیم مخالف است. با توجه به آنچه درباره مغز میدانیم، بنظر سرل واضح میرسد که ماکروپدیده ذهنی، کاملاً معلول میکروپدیده سطح پایینتر است. بعلاوه، این واقعیت که خصیصه ذهنی بر خصیصه نورونی مبتنی میشود، بهیچ وجه تأثیر علّی آن را تقلیل نمیدهد. همانطور که جامدیت پیستون، بنحو علّی بر ساختار مولکولیاش مبتنی میشود؛ اما این مطلب، جامدیت را شبهپدیدار (فاقدتأثیرگذاری علّی) نمیگرداند. به همینترتیب ابتناء علّی سردرد من بر میکرو رویدادهای موجود در مغزم، درد را شبهپدیدار نمیسازد. (See: Searl, 2008, "Reductionism and Irreducibility of Consciousness", pp.78-79)
@PhilMind
@philosophyofscience
👍6
Forwarded from انجمن علمی فلسفه علم شریف
با حمایت ستاد توسعه علوم و فناوریهای شناختی،
انجمن مغز و فلسفهٔ ذهن برگزار میکند
مسابقهٔ ذهن: علم و فلسفه
📚علاقهمندان باید آثار خود را در وبسایت ویرگول منتشر کرده و سپس فرم درخواست شرکت در مسابقه را پر
کنند. آثار پس از بررسی اولیه در «انتشارات مغز و فلسفه ذهن» به آدرس blog.mindphilosa.ir منتشر شده و در مسابقه شرکت داده میشوند.
فرم ثبت اثر:
https://forms.gle/jrp5u2aeSSB5AJsG6
🔶اطلاعات تکمیلی دربارهٔ نحوهٔ شرکت در مسابقه را از اینجا دریافت کنید.
محدودیتی در تعداد و انواع آثار ارسالی وجود ندارد.
@Mindphilosa
————————
🆔: سایت گروه فلسفه علم
🆔: @philsharif
👍2
فلسفه علم
اپیزود بیستم پادکست فلسفه علم درباره موضوع مناقشهبرانگیز و جذاب تکامل است. مهمان این اپیزود دکتر هادی صمدی یکی از استادان برجسته فلسفه علم در ایران است. او کارشناسی را میکروبیولوژی و ارشد و دکترا را فلسفه علم خوانده و سالهاست که پژوهشها و مقالاتاش بر حوزه…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
زیبایی چیست؟ بر اساس مطالعات تجربی، چرا در همه فرهنگها ویژگیای مانند تقارن، زیبایی محسوب میشود؟
اپیزود ۲۱ پادکست فلسفه علم بخش دوم گفتوگوی ما با دکتر هادی صمدی است. هادی صمدی یکی از استادان بنام فلسفه علم و تکنولوژی در ایران است و حوزه پژوهشی و کارهای او متمرکز است بر مطالعات تکاملی.
در بخش دوم یعنی همین اپیزود، درباره ارتباط تکامل و انتخاب طبیعی با دیگر حوزهها مانند هنر، زیباییشناسی، روانشناسی، اخلاق و سیاست گفتوگو کردهایم. همینطور به این پرسش پاسخ دادهایم که تکامل چه درسی برای زندگی روزمرهی ما دارد؟ جایی که اهمیت تنوع، گوناگونی و تفاوت در شکوفایی و رشد گونهها و بقای اکوسیستم اهمیت کانونی دارد. آیا گوناگونی و رنگارنگی آدمها، عقاید و باورهایشان، سبک زندگی و ... هم چنین نقشی در جوامع ایفا میکند؟
لینک شنیدن در کستباکس:
https://castbox.fm/vd/628720021
@philosophyofscience
اپیزود ۲۱ پادکست فلسفه علم بخش دوم گفتوگوی ما با دکتر هادی صمدی است. هادی صمدی یکی از استادان بنام فلسفه علم و تکنولوژی در ایران است و حوزه پژوهشی و کارهای او متمرکز است بر مطالعات تکاملی.
در بخش دوم یعنی همین اپیزود، درباره ارتباط تکامل و انتخاب طبیعی با دیگر حوزهها مانند هنر، زیباییشناسی، روانشناسی، اخلاق و سیاست گفتوگو کردهایم. همینطور به این پرسش پاسخ دادهایم که تکامل چه درسی برای زندگی روزمرهی ما دارد؟ جایی که اهمیت تنوع، گوناگونی و تفاوت در شکوفایی و رشد گونهها و بقای اکوسیستم اهمیت کانونی دارد. آیا گوناگونی و رنگارنگی آدمها، عقاید و باورهایشان، سبک زندگی و ... هم چنین نقشی در جوامع ایفا میکند؟
لینک شنیدن در کستباکس:
https://castbox.fm/vd/628720021
@philosophyofscience
👍4