#سخنرانی
سلسله سخنرانی‌های آنلاین درباره حیات، تکامل و داروینیسم.
بخش اول سخنرانی‌ها: ارزیابی علمی نئوداروینیسم و نظریه‌های منشا حیات
براى دريافت لينك سخنرانيها و هماهنگى‌ها مي‌توانيد در كانال زير ثبت نام كنيد.
🆔: @Origin_of_Life_Lectures
✅: @philsharif
سلسله سخنرانی‌های آنلاین درباره حیات، تکامل و داروینیسم.
بخش اول سخنرانی‌ها: ارزیابی علمی نئوداروینیسم و نظریه‌های منشا حیات
براى دريافت لينك سخنرانيها و هماهنگى‌ها مي‌توانيد در كانال زير ثبت نام كنيد.
🆔: @Origin_of_Life_Lectures
✅: @philsharif
#سخنرانی_آنلاین
✅ عقلانیت و وظایف اخلاقی
👤سخنران: محمدهادی صفایی(پژوهشگاه دانش‌های بنیادی)
⭕️ چکیده:
یک نظریه مشهور و پرطرفدار درباره عقلانیت مدعی است که عقلانی عمل کردن چیزی نیست جز رفتار برطبق دلایل (Parfit 2001; Schroeder 2009; Kiesewetter 2017; Lord 2018). طبق این نظریه، از یک‌سو، هرگاه رفتار نامعقولی از شما سر می‌زند این نامعقولیت ناشی از این است که به مجموعه دلایلی که در اختیار داشته‌اید پاسخ مناسبی نداده‌اید، و از سوی دیگر، ممکن نیست که به مجموعه دلایلی که در اختیار دارید به‌درستی واکنش نشان بدهید اما همچنان رفتاری نامعقول داشته باشید. در این فرصت سعی می‌کنم با ارائه یک مثال استدلال کنم که این نظریه درباره عقلانیت نادرست است. مشخصا نشان خواهم داد که موارد خاصی وجود دارند که در آن‌ها با اینکه شخص به دلایلی که در اختیار دارد به درستی واکنش نشان می‌دهد، در وضعیتی نامعقول گرفتار می‌آید بطوریکه ممکن نیست بتواند همزمان هم خودش را از نامعقولیت خلاص کند، و هم براساس دلایلی که در اختیار دارد عمل کند. موفقیت استدلال من علیه نظریه دلیل‌محور درباره عقلانیت، یک ضایعه برای نظریه‌های کانتی در فلسفه اخلاق خواهد بود که تلاش می‌کنند نشان بدهند که اخلاقی عمل کردن همواره مطابق، و بلکه، لازمه عقلانیت است. همانطور که خواهیم دید در مثال مورد بحث این وظایف اخلاقی شخص مورد نظر هستند که او را وا می‌دارند به‌گونه‌ای نامعقول رفتار کند.
🗓 زمان: چهارشنبه 14 مهر ۱۴۰۰؛ ساعت ۱۵:۰۰
🌐 این برنامه در اتاق سخنرانی‌های گروه فلسفه علم شریف به نشانی زیر برگزار خواهد شد:
📎 https://vc.sharif.edu/ch/philsci-speech
——————————
🆔: @philsharif
✅ عقلانیت و وظایف اخلاقی
👤سخنران: محمدهادی صفایی(پژوهشگاه دانش‌های بنیادی)
⭕️ چکیده:
یک نظریه مشهور و پرطرفدار درباره عقلانیت مدعی است که عقلانی عمل کردن چیزی نیست جز رفتار برطبق دلایل (Parfit 2001; Schroeder 2009; Kiesewetter 2017; Lord 2018). طبق این نظریه، از یک‌سو، هرگاه رفتار نامعقولی از شما سر می‌زند این نامعقولیت ناشی از این است که به مجموعه دلایلی که در اختیار داشته‌اید پاسخ مناسبی نداده‌اید، و از سوی دیگر، ممکن نیست که به مجموعه دلایلی که در اختیار دارید به‌درستی واکنش نشان بدهید اما همچنان رفتاری نامعقول داشته باشید. در این فرصت سعی می‌کنم با ارائه یک مثال استدلال کنم که این نظریه درباره عقلانیت نادرست است. مشخصا نشان خواهم داد که موارد خاصی وجود دارند که در آن‌ها با اینکه شخص به دلایلی که در اختیار دارد به درستی واکنش نشان می‌دهد، در وضعیتی نامعقول گرفتار می‌آید بطوریکه ممکن نیست بتواند همزمان هم خودش را از نامعقولیت خلاص کند، و هم براساس دلایلی که در اختیار دارد عمل کند. موفقیت استدلال من علیه نظریه دلیل‌محور درباره عقلانیت، یک ضایعه برای نظریه‌های کانتی در فلسفه اخلاق خواهد بود که تلاش می‌کنند نشان بدهند که اخلاقی عمل کردن همواره مطابق، و بلکه، لازمه عقلانیت است. همانطور که خواهیم دید در مثال مورد بحث این وظایف اخلاقی شخص مورد نظر هستند که او را وا می‌دارند به‌گونه‌ای نامعقول رفتار کند.
🗓 زمان: چهارشنبه 14 مهر ۱۴۰۰؛ ساعت ۱۵:۰۰
🌐 این برنامه در اتاق سخنرانی‌های گروه فلسفه علم شریف به نشانی زیر برگزار خواهد شد:
📎 https://vc.sharif.edu/ch/philsci-speech
——————————
🆔: @philsharif