حرص و طمع روح انسان را مسموم کرده. به وسیله ایجاد تنفر، جهان را پر از موانع کرده و ما را به سمت بدبختی و خونریزی سوق داده است. ما (انسان مدرن) سرعت را ایجاد کردیم و بدینوسیله خود را هدف قرار دادیم. زندگی صنعتی با ایجاد تولید انبوه، ما را در موقعیت «تقاضا» قرار داده. دانش ما، ما را خودخواه کرده و هوش و ذکاوت ما، ما را تبدیل به موجوداتی سخت و بی مهر و بی عاطفه کرده است. ما بیشتر از آنچه لازم است فکر میکنیم و کمتر از آنچه لازم است احساس. بیشتر از ماشینی کردن (اتوماسیون) ما به انسانیت نیازمندیم. بیشتر از هوش، ما به مهربانی و خوش قلبی نیازمندیم. بدون این کیفیتها در زندگی، زندگی وحشیانه خواهد شد و تمامی سرمایه انسانی از بین خواهد رفت. هواپیما و رادیو ما را به یکدیگر نزدیکتر کرد. هویت اصلی این اختراعات، خوبی نهفته در انسان را ضجه میکشد، برادری جهانی را ضجه میکشد؛ برای وحدت همگی ما انسانها. حتی صدای من الان به گوش میلیون ها نفر در سرتاسر جهان میرسد. میلیون ها زن و مرد و کودک نا امید، که قربانی سیستم شکنجه و به بند کشیدن انسانها هستند.

📽 بخشی از سخنرانی مشهور چارلی چاپلین در فیلم «دیکتاتور بزرگ» (۱۹۴۰) 📽

#تکنولوژی
#ماشینیسم
#جنگ #طمع
@philsharif