درود بر جناب شمیرانی دلاور

جاویدنام امید رستمی(18 دی خزانه فرح آباد تهران) هماره می گفت؛

" حق گرفتنی است نه دادنی "
و ما بیادش آن را بر دیوارهای شهر نوشتیم.

او 18 دی ماه برای حق فرزندانش، واپسین بار آنها را بوسید و زمانی که دخترانش پرنیا و آرنیکا گفتند:
بابایی برگشتنی برامون چیپس بخر، گفت؛ باشه 💔
و رفت به راهی بی بازگشت ولی شکوهمند 💔

دلاوران ایران، آگاهانه، آگاهانه و آگاهانه جان خود را پیشکش راه آزادی نمودند.

هزاره های دور، از ما با نام؛ رزم آوران خورشید نام خواهند برد.
زنان و مردانی که شکوهمندانه در برابر تیرهای زهرآگین ماردوشان سینه سپر کرده، پیکرهای خونینشان را سنگر آزادی نموده، در آغوش این خاک اهورایی خفتند و با جانفشانیشان، ایران از چنگال اهریمن اسلامی آزاد شد.

اینک کينه ای 1400 ساله فوران نموده
و کیست که نداند ایرانی با قاتلان شیعه فرزندانش چه می کند.. 😡

امید رستمی، همرزم جاویدنامم، آسوده بخواب که آرمانت در دلمان بیدارترینست و ما برای آزادی پرنیا و آرنیکاها در ایران اِشغالی، تاریخ را به زانو در می آوریم.

تهران اِشغالی، اسپند 2584

#انتقام_از_بسیجی
#انتقام_از_سپاهی
#آشویتس_در_ایران