غزل نخست حافظ مانیفیست اجمالی سلوک فردی؛ وجودی و زیبایی‌شناسانه خاص اوست که در متن مجموعه غزلیاتش جزییات آن تطویل یافته است. سلوک شخصی خواجه نوعی از سلوک فکری، حالی و زیبایی‌شناسی است که با سنت‌های پیشین خود تفاوتی چشمگیر دارد. این سلوک نه سلوکی مبتنی بر آموزه‌های خانقاهی و نه مبتنی بر آموزه‌های پیچیده در هزارتوی اندیشه‌های فلسفی و نه مبتنی بر اخلاق مترسمانه رسمی و آداب رایج و نه محدوده متشرعانه فقه و سنت آلوده شده به ریا؛ بل مبتنی بر روشی است که راهنما بودن «پیر مغان» کلمه رمز اوست. پیر سلوک حافظ نه عارف است نه صوفی، نه فیلسوف است و نه متکلم؛ نه فقیه است و نه قاری؛ پیر او پیرمغان است.

#ز_تاب_جعد_مشکینش
#خوانشی_معناشناسانه
#داود_اسپرهم

نشر #خاموش
شومیز / رقعی / ۳۱۰ صفحه / ۵۵۰۰۰ تومان
#نقد #ادبیات
#پخش_ققنوس
@qoqnoosp
www.woqnoosp.com