انتشارات ققنوس

#گروه_انتشاراتي_ققنوس #رمان_نوجوان #زندگي_پشت_و_رو را از انتشارات #آفرينگان منتشر كرد
@qoqnoospub

677 viewsedited 07:36

#گروه_انتشاراتي_ققنوس #رمان_نوجوان #زندگي_پشت_و_رو را از انتشارات #آفرينگان منتشر كرد @qoqnoospub

رمان «زندگی پشت و رو» نوشته تاینها لای با ترجمه بهزاد صادقیان توسط انتشارات آفرینگان منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش خبرنگار مهر، رمان «زندگی پشت و رو» نوشته تاینها لای به تازگی با ترجمه بهزاد صادقیان توسط انتشارات آفرینگان منتشر و راهی بازار نشر شده است.

«ها» شخصیت اصلی این کتاب که یک دختر ۱۰ ساله ویتنامی است، روزهای خود را با مراقبت از درخت پاپایا، گوش دادن به قصه‌های مادر، انتظار برای برگشتن پدری که هرگز او را ندیده و سر و کله زدن با ۳ برادر بزرگ ترش می گذرد. اما وقتی آتش جنگ در ویتنام جنوبی شعله می‌گیرد، ها مجبور می‌شود همراه خانواده‌اش سوار کشتی شده و ویتنام را ترک کند. «زندگی پشت و رو» روایتگر سال های سرنوشت ساز زندگی این دختر است.

این کتاب که مدال افتخار نیوبری را به خود اختصاص داده، به میلیون‌ها پناهنده در سرتاسر دنیا تقدیم شده است و ۴ بخش اصلی دارد که عبارت اند از: سایگون، در دریا، آلاباما، از حالا به بعد.

تاینها لای داستان سفرها و خانواده‌اش را از سایگون تا آمریکا به زبان شعر سروده و داستان کتاب در قالب شعرهایی که در ۴ بخش بالا نام برده شدند، بیان می‌شود. این نویسنده بهترین راه برای گفتن قصه اش را، سرایش شعر عنوان می‌کند.

پس از پایان داستان، ضمیمه‌هایی هم در انتهای کتاب درج شده که مصاحبه با نویسنده، یادداشت او، پیام تشکرش و توصیه‌هایش برای شعرنویسی از جمله آن‌ها هستند. تاینها لای خطاب به خوانندگان این کتاب می‌گوید: بسیاری از اتفاقاتی که برای «ها»، افتاد برای خود من هم رخ داده است. من هم در ۱۰ سالگی شاهد پایان جنگ ویتنام بودم و همراه خانواده ام به آلاباما گریختم. من هم پدری داشتم که در جنگ مفقودالاثر شد. من هم مجبور بودم انگلیسی یاد بگیرم و حتی در اولین روز مدرسه همکلاسی هایم موهای دستم را کشیدند. کلاس چهارمی‌ها می‌خواستند مطمئن شوند که من واقعی هستم، نه یکی از آن تصاویری که در تلویزیون دیده بودند. بسیاری از جزئیات این داستان از خاطرات خودم نشئت گرفته‌اند.

در ادامه یکی از شعرهای این کتاب‌ها را با نام «نوبت برادر کوانگ» می‌خوانیم:

برادر کوانگ با فریادهای شادی
به خانه برمی گردد.
او موفق شده
ماشینی را تعمیر کند
که هیچ کس از عهده اش بر نمی آمده.
از حالا به بعد
فقط قرار است
موتور ماشین ها را تعمیر کند.
مادر از شدت خنده
گریه می کند.
من دهن کجی می کنم.
پس کسی قرار است
نوبت من برسد؟
@qoqnoospub

695 viewsedited 08:00