روایت دردناک مادر جاویدنام پرنیان دبیری آبکناری، نوجوان ۱۶ ساله‌ای که در اعتراضات ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ جان باخت، تصویری تکان‌دهنده از آخرین لحظات زندگی دختری است که مقابل چشمان پدر و مادرش هدف گلوله قرار گرفت.
پرنیان، تنها فرزند خانواده و دانش‌آموز سال دوم رشته معماری داخلی بود؛ نوجوانی که زندگی‌اش در شامگاه ۱۹ دی‌ماه، در شهرستان بهارستان استان تهران، برای همیشه ناتمام ماند.
بر اساس روایت خانواده، پرنیان همراه پدر و مادرش در اعتراضات حضور داشت. آن‌ها در حال کمک به یک زوج برای فرار از دست نیروهای امنیتی بودند که گلوله‌ای از پشت سر به پرنیان اصابت کرد.
مادرش از لحظاتی می‌گوید که هیچ پدر و مادری نباید تجربه کند:
«وقتی پرنیان تیر خورد، پدرش دستش را زیر سر او برد و گرمای خون سرش را احساس کرد.»
مادر ادامه می‌دهد که هنگام انتقال دخترش به بیمارستان، سر پرنیان را در آغوش گرفته، صورتش را روی صورت او گذاشته و فریاد می‌کشیده است.
اما درد این خانواده تنها به از دست دادن دخترشان محدود نمی‌شود؛ ترس از پیامدهای دادخواهی نیز بر رنج آنان افزوده است.
مادر پرنیان می‌پرسد:
«ما دیدیم چه کسی دخترمان را کشته. به نظرتان اگر من درباره دخترم شکایت کنم، عدالت اجرا می‌شه؟ یا اینکه به حکم محاربه، بغی، جاسوس موساد به اعدام محکوم می‌شیم؟»
او از سکوتی اجباری سخن می‌گوید؛ سکوتی که نه از فراموشی، بلکه از ترس و ناتوانی در گرفتن حق فرزندش سرچشمه می‌گیرد.
پرنیان فقط ۱۶ سال داشت؛ دختری با آرزوهای ناتمام، آینده‌ای که هنوز آغاز نشده بود و پدر و مادری که اکنون به جای شنیدن صدای فرزندشان، با خاطره آخرین نفس‌های او زندگی می‌کنند.
یاد پرنیان دبیری آبکناری گرامی باد؛ دادخواهی حق خانواده اوست.
#پرنیان_دبیری #پرنیان_دبیری_آبکناری #جاویدنام_پرنیان_دبیری #بهارستان #اعتراضات_دی_ماه #دادخواهی #حقوق_بشر

مهرماه، زادروز جاویدنام منصور ضیایی، از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ پدری ۴۰ ساله که دو فرزندش، دختری ۹ ساله و پسری ۱۷ ساله، دیگر نمی‌توانند تولد او را در آغوشش جشن بگیرند.
منصور ضیایی، شهروندی متأهل و ساکن قرچک بود که برای تأمین زندگی خانواده‌اش در بازار بزرگ تهران به خریدوفروش چرم اشتغال داشت و در زمینه معاملات خودرو و ملک نیز فعالیت می‌کرد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، او شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی، حوالی مسجد جامع قرچک و در نزدیکی محدوده کلانتری، هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت.
گلوله به ناحیه راست قفسه سینه، نزدیک قلب او اصابت کرد و منصور بر اثر شدت جراحات جان باخت. در برخی روایت‌ها، تاریخ جان‌باختن او ۱۹ دی‌ماه ثبت شده است.
منصور تنها یکی از جان‌باختگان اعتراضات نبود؛ او پدری بود که قرار بود بزرگ‌شدن فرزندانش را ببیند، در شادی‌ها و نگرانی‌هایشان شریک باشد و سال‌های بیشتری کنار خانواده‌اش زندگی کند.
اکنون هر سال با فرارسیدن ۲۷ مهرماه، جای شمع‌های تولد و لبخند پدر را خاطراتی گرفته که برای همسر و دو فرزندش باقی مانده است.
زادروز منصور ضیایی، فرزند جاویدنام ایران، گرامی باد.
یادش زنده، نامش ماندگار و دادخواهی خانواده‌اش فراموش‌نشدنی باد.
#منصور_ضیایی #جاویدنام_منصور_ضیایی #قرچک #اعتراضات_دی_ماه #جانباختگان_اعتراضات #دادخواهی #حقوق_بشر

شانزدهمین روز اعتصاب غذای مختار آل‌بوشوکه در زندان اراک؛ پایان اعتصاب حمزه سواری لفته در قزلحصار

👇👇👇👇👇👇

مختار آل‌بوشوکه، زندانی سیاسی عرب اهوازی، با گذشت ۱۶ روز از آغاز اعتصاب غذای خود در زندان اراک، همچنان به اعتراضش ادامه می‌دهد؛ در حالی که حمزه سواری لفته، دیگر زندانی سیاسی که در حمایت از او اعتصاب کرده بود، شامگاه سه‌شنبه ۲۸ مهرماه به اعتصاب خود پایان داد.

مختار آل‌بوشوکه از ۱۴ مهرماه ۱۴۰۵ در اعتراض به عملی‌نشدن وعده مسئولان برای بازگرداندنش به زندان شیبان اهواز، دست به اعتصاب غذا زده است. با وجود گذشت بیش از دو هفته، هنوز به خواسته او رسیدگی نشده است.

نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمانی مختار آل‌بوشوکه افزایش یافته است. گزارش‌ها از افت فشار خون، درد کلیه و مشکلات گوارشی او حکایت دارند. این زندانی همچنین پس از انتقال به اراک، برخلاف اصل تفکیک جرائم، در بند زندانیان مرتبط با مواد مخدر نگهداری شده است.

او در بهمن ۱۴۰۴، پس از تحمل حدود ۱۵ سال زندان در شیبان اهواز، به اراک منتقل شد. محکومیت حبس ابد وی نیز در مردادماه امسال به ۲۵ سال و یک روز حبس کاهش یافت.

مختار آل‌بوشوکه از اعضای مؤسسه فرهنگی «الحوار» در رامشیر است که سال ۱۳۸۹ همراه با محمدعلی عموری و جابر آل‌بوشوکه بازداشت شد. احکام اولیه اعدام آنان بعدها به حبس ابد کاهش یافت.

در سوی دیگر، حمزه سواری لفته که از ۲۲ مهرماه در زندان قزلحصار کرج برای حمایت از مختار اعتصاب کرده بود، پس از حدود یک هفته به اعتصاب خود پایان داده است.

حمزه در شهریور ۱۳۸۴، زمانی که تنها ۱۶ سال داشت، بازداشت شد و اکنون بیش از ۲۱ سال از زندگی خود را پشت میله‌های زندان گذرانده است. حکم اولیه اعدام او نیز به حبس ابد تبدیل شد.

این زندانی سیاسی در سال‌های طولانی حبس با بیماری‌های قلبی، مشکلات ریوی، دردهای مزمن معده، آسیب زانو و مشکلات گردن و ستون فقرات روبه‌رو بوده و بارها محرومیت از درمان مناسب برای او گزارش شده است.

پایان اعتصاب حمزه سواری لفته، پایان نگرانی‌ها نیست؛ مختار آل‌بوشوکه همچنان در اعتصاب غذاست و تداوم این وضعیت می‌تواند سلامت و جان او را با خطر جدی مواجه کند.

رسیدگی فوری به وضعیت جسمانی این دو زندانی و تضمین دسترسی آنان به درمان، از حقوق اساسی و غیرقابل چشم‌پوشی آنان است.

#مختار_آل_بوشوکه #حمزه_سواری_لفته #زندان_اراک #زندان_قزلحصار #زندان_شیبان #اعتصاب_غذا #زندانیان_سیاسی #حقوق_بشر

مراسم زادروز جاویدنام مهندس محمد جعفرپور، از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، بر سر آرامگاه او برگزار شد؛ جوانی ۲۵ ساله که آینده‌ای روشن پیش روی خود داشت، اما فرصت زندگی و تحقق آرزوهایش از او گرفته شد.
محمد جعفرپور، اهل خمینی‌شهر اصفهان، دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر با گرایش نرم‌افزار و هوش مصنوعی در دانشگاه علم و صنعت ایران بود.
او جوانی بااستعداد و علاقه‌مند به دانش، موسیقی و ورزش بود؛ به سه زبان انگلیسی، آلمانی و چینی تسلط داشت، سنتور می‌نواخت و در نوجوانی در رشته شنا افتخاراتی کسب کرده بود.
محمد با وجود برخورداری از فرصت‌های تحصیلی و کاری در آلمان، به دلیل دلبستگی عمیق به میهنش، ماندن در ایران را انتخاب کرده بود؛ انتخابی برای ساختن آینده‌ای در سرزمین خودش.
اما شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی خمینی‌شهر، بر اساس گزارش‌های منتشرشده، هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت. دو گلوله به پهلو و ران او اصابت کرد و این جوان نخبه جان باخت.
پیکر محمد جعفرپور در شهر دورود استان لرستان به خاک سپرده شد؛ جایی که اکنون خانواده و عزیزانش به جای جشن‌گرفتن در کنار او، زادروزش را بر سر مزارش گرامی می‌دارند.
محمد می‌توانست سال‌های بسیاری زندگی کند، پژوهش کند، سنتور بنوازد و برای آینده ایران نقش‌آفرین باشد؛ اما امروز آنچه از او باقی مانده، خاطرات، آرزوهای ناتمام و داغی است که بر دل خانواده‌اش نشسته است.
زادروز جاویدنام محمد جعفرپور گرامی باد.
یادش جاودان و نامش در حافظه تاریخی ایران ماندگار.
#محمد_جعفرپور #جاویدنام_محمد_جعفرپور #اصفهان #خمینی_شهر #سده #دورود #دانشگاه_علم_و_صنعت #اعتراضات_دی_ماه #دادخواهی #حقوق_بشر

صدور حکم اعدام برای ایلیا بن‌رشید، جوان ۲۲ ساله بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴

👇👇👇👇👇👇

ایلیا بن‌رشید، جوان ۲۲ ساله اهل شاهین‌شهر اصفهان و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، از سوی شعبه پنجم دادگاه انقلاب اصفهان به اعدام، چهار سال و سه ماه و دو روز حبس و مجازات تکمیلی محکوم شد.

این جوان که هم‌اکنون در زندان دستگرد اصفهان محبوس است، به اتهام «محاربه از طریق مشارکت در تخریب اموال عمومی» با حکم اعدام روبه‌رو شده است؛ حکمی که به‌تازگی به او ابلاغ شده است.

بر اساس رأی صادرشده، ایلیا همچنین به اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به سه سال و شش ماه و یک روز حبس و بابت «تبلیغ علیه نظام» به ۹ ماه و یک روز زندان محکوم شده است.

دادگاه علاوه بر این مجازات‌ها، دو سال ممنوعیت خروج از کشور را نیز برای او تعیین کرده است.

ایلیا بن‌رشید روز دوم بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در ارتباط با اعتراضات شاهین‌شهر بازداشت و به زندان دستگرد منتقل شد. جلسه رسیدگی به پرونده او در شعبه پنجم دادگاه انقلاب اصفهان، اواسط فروردین‌ماه برگزار شده بود.

این در حالی است که او در خردادماه امسال، در پرونده‌ای دیگر از سوی شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو شاهین‌شهر به شش ماه حبس و تحمل ۲۰ ضربه شلاق نیز محکوم شده بود.

اکنون جوانی ۲۲ ساله که در جریان اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده، با سنگین‌ترین مجازات کیفری، یعنی اعدام، مواجه است.

صدور حکم اعدام در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات، نگرانی‌های جدی درباره رعایت حق دفاع، دادرسی عادلانه و حق حیات بازداشت‌شدگان را افزایش داده است.

#ایلیا_بن_رشید #شاهین_شهر #اصفهان #زندان_دستگرد #حکم_اعدام #اعتراضات_دی_ماه #زندانیان_سیاسی #حقوق_بشر

فاطمه (مژگان) تدریسی، زندانی سیاسی، پس از جراحی دست به مرخصی درمانی اعزام شد

👇👇👇👇👇👇

فاطمه (مژگان) تدریسی، زندانی سیاسی محبوس در زندان کچویی کرج، روز شنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۵، برای پیگیری روند درمان خود به مدت ۱۰ روز به مرخصی اعزام شد.

این مرخصی پس از انجام عمل جراحی در ناحیه دست چپ او و با هدف دریافت مراقبت‌های پزشکی و ادامه درمان صورت گرفته است.

مژگان تدریسی از اوایل شهریورماه ۱۴۰۲، پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی، در زندان کچویی کرج نگهداری می‌شود.

او در اواخر دی‌ماه همان سال، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی سید موسی آصف‌الحسینی، به شش سال حبس و دو سال تبعید به زنجان محکوم شد.

اتهامات مطرح‌شده در پرونده او شامل «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد برهم زدن امنیت کشور»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت کشور» بوده است.

جلسه رسیدگی به پرونده او در ۱۳ دی‌ماه ۱۴۰۲، همراه با مریم جلال‌حسینی و سیامک نصیری برگزار شده بود. مژگان تدریسی پیش از این پرونده نیز سابقه بازداشت و برخورد قضایی داشته است.

مرخصی ۱۰ روزه درمانی، هرچند فرصتی برای بهبود وضعیت جسمانی این زندانی سیاسی است، اما پرسش درباره تداوم مراقبت‌های پزشکی پس از بازگشت احتمالی او به زندان همچنان باقی است.

دسترسی به درمان مناسب، حقی اساسی برای همه زندانیان است؛ حقی که نباید پشت دیوارهای زندان نادیده گرفته شود.

#مژگان_تدریسی #فاطمه_تدریسی #زندان_کچویی #کرج #زندانی_سیاسی #مرخصی_درمانی #حقوق_بشر #زنان_زندانی

پس از اعدام یک پسر و زندانی شدن پسر دیگر؛ پدر خانواده علی‌پور نیز بازداشت شد
👇👇👇👇👇👇

علی علی‌پور، پدر بابک علی‌پور، زندانی سیاسی اعدام‌شده، صبح سه‌شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۵ در شهر رشت توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه موسوم به «شهدای گمنام» منتقل شد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، مأموران حدود ساعت هشت صبح با مراجعه به محل سکونت او، ضمن بازداشت این پدر، شماری از وسایل الکترونیکی متعلق به وی و اعضای خانواده‌اش را نیز ضبط کردند.

خانواده علی‌پور در ماه‌های گذشته با رویدادهای تلخی روبه‌رو شده است.

بابک علی‌پور، فرزند این خانواده، فارغ‌التحصیل رشته حقوق و زندانی سیاسی، روز ۱۱ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ به همراه پویا قبادی در زندان قزلحصار کرج اعدام شد. او در پرونده‌ای مرتبط با اتهام عضویت و همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شده بود.

روزبه علی‌پور، دیگر فرزند خانواده نیز از بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در بازداشت به سر می‌برد و بنا بر گزارش‌های منتشرشده، همچنان بدون تعیین تکلیف نهایی پرونده در زندان تهران بزرگ محبوس است.

اکنون با بازداشت علی علی‌پور، پدری که یکی از فرزندانش اعدام شده و فرزند دیگرش در زندان است، نگرانی‌ها درباره وضعیت این خانواده افزایش یافته است.

تا زمان انتشار این خبر، دلیل بازداشت، اتهامات احتمالی و وضعیت حقوقی علی علی‌پور مشخص نشده است.

یک خانواده، یک فرزند اعدام‌شده، فرزندی در زندان و اکنون پدری در بازداشت؛ سرنوشت خانواده علی‌پور همچنان با پرسش‌های بی‌پاسخ همراه است.

#علی_علیپور #بابک_علیپور #روزبه_علیپور #پویا_قبادی #رشت #زندان_قزلحصار #زندانیان_سیاسی #حقوق_بشر #اعدام

سحر ممی‌زاده، فعال مدنی اهل اردبیل، پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب این شهر، برای تحمل محکومیت خود به زندان منتقل شد؛ زنی جوان که فعالیت‌های اعتراضی و انتشار مطالب در شبکه‌های اجتماعی، بخشی از اتهامات مطرح‌شده علیه اوست.
این فعال مدنی به مجموع ۲۵ ماه و ۱۵ روز حبس تعزیری و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده است. بر اساس مقررات تعدد جرم، مجازات اشد یعنی ۱۵ ماه حبس قابلیت اجرا دارد و ایام بازداشت قبلی نیز از آن کسر می‌شود.
اتهامات او شامل «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به خمینی و خامنه‌ای» و «اخلال در نظم عمومی» عنوان شده است. دادگاه برای این اتهامات به‌ترتیب هفت ماه و ۱۵ روز، ۱۵ ماه و سه ماه حبس تعیین کرده و بابت اتهام سوم، حکم ۵۰ ضربه شلاق نیز صادر کرده است.
سحر ممی‌زاده پیش‌تر در ۹ آبان ۱۴۰۳، پس از انتشار مطالب اعتراضی در فضای مجازی، از جمله حمایت از توماج صالحی، بازداشت و مدتی بعد با وثیقه آزاد شده بود.
او بار دیگر در ۲۸ خرداد ۱۴۰۴، با ورود مأموران اطلاعات سپاه به خانه پدری‌اش در اردبیل بازداشت شد. گزارش‌ها از ضبط تلفن‌های همراه اعضای خانواده در جریان این بازداشت حکایت داشت.
پس از نخستین ملاقات خانوادگی، گزارش‌های نگران‌کننده‌ای از رفتار با او در بازداشت منتشر شد. به گفته نزدیکانش، سحر از فشارهای جسمی و روانی در بازجویی‌ها سخن گفته و اعلام کرده بود که برای گرفتن اعتراف، او را تا پای چوبه دار برده و بازگردانده‌اند. خانواده‌اش نیز از مشاهده آثار زخم بر بدن او خبر داده بودند.
اکنون این زن ۲۹ ساله با حکم زندان و شلاق روبه‌روست؛ پرونده‌ای که بار دیگر نگرانی درباره برخورد قضایی با فعالیت‌های مدنی، آزادی بیان و گزارش‌های بدرفتاری در بازداشت را برجسته می‌کند.
#سحر_ممی_زاده #سحر_ممیزاده #اردبیل #زندانی_سیاسی #فعال_مدنی #حکم_شلاق #حقوق_بشر #آزادی_بیان #زنان_ایران

احضار و بازجویی رضا نجفی در گرگان؛ آزادی پس از اخذ تعهد کتبی

رضا نجفی، شهروند ساکن گرگان، پس از احضار به پلیس اطلاعات و امنیت عمومی این شهر، ساعت‌ها مورد بازجویی قرار گرفت و سرانجام با اخذ تعهد کتبی آزاد شد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، روز سه‌شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۵، رضا نجفی به‌صورت تلفنی به پلیس امنیت گرگان احضار شد و روز چهارشنبه ۲۹ مهرماه، پس از مراجعه به این نهاد، چندین ساعت تحت بازجویی قرار گرفت.
آزادی به شرط سکوت سیاسی!
بنا بر اطلاعات منتشرشده، مأموران پیش از آزادی از او تعهد کتبی گرفتند که از فعالیت‌های سیاسی و شرکت در تجمعات اعتراضی خودداری کند.
رضا نجفی پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. تاکنون جزئیات بیشتری درباره علت احضار و موضوع بازجویی اخیر او منتشر نشده است.
وقتی آزادی یک شهروند به امضای تعهد برای کنار گذاشتن فعالیت‌های سیاسی گره می‌خورد، حق آزادی بیان و اعتراض مسالمت‌آمیز زیر سؤال می‌رود.
#رضا_نجفی #گرگان #استان_گلستان #احضار #بازجویی #آزادی_بیان #حقوق_شهروندی #حقوق_بشر

بامداد چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵، امید احمدی‌نژاد و چمران احمدی‌نژاد، دو شهروند اهل شهرستان بهمئی و ساکن اهواز، توسط مأموران اطلاعات سپاه بازداشت و به بازداشتگاهی وابسته به این نهاد امنیتی منتقل شدند.
دو بازداشت، در دو محل متفاوت
چمران احمدی‌نژاد، ۳۰ ساله و متأهل، در منزل شخصی خود بازداشت شد. پسرعموی او، امید احمدی‌نژاد، ۳۶ ساله، نیز در کارگاه تولید فوم متعلق به چمران، جایی که در آن کار و زندگی می‌کرد، بازداشت شد.
همزمان با این بازداشت‌ها، مأموران خانه‌های این دو شهروند را تفتیش کرده و شماری از وسایل شخصی و الکترونیکی آنان، از جمله رایانه محل کار، لپ‌تاپ و تلفن‌های همراه را ضبط کردند.
خانواده‌ها همچنان در انتظار پاسخ
با وجود پیگیری‌های خانواده‌ها، تاکنون هیچ توضیح روشنی درباره علت بازداشت، اتهامات احتمالی و وضعیت حقوقی این دو شهروند ارائه نشده است.
نکته قابل توجه آن است که امید و چمران احمدی‌نژاد، پسرعموهای یاسر احمدی‌نژاد، زندانی سیاسی هستند که مدتی پیش از زندان آزاد شده بود.
بازداشت این دو شهروند و بی‌اطلاعی خانواده‌ها از دلایل آن، نگرانی‌هایی درباره وضعیت آنان و دسترسی‌شان به حقوق قانونی ایجاد کرده است.
آزادی از بازداشت خودسرانه، اطلاع از اتهامات و دسترسی به وکیل، حقوق اساسی هر شهروند است.
#امید_احمدی_نژاد #چمران_احمدی_نژاد #یاسر_احمدی_نژاد #اهواز #بهمئی #بازداشت #حقوق_بشر #زندانیان_سیاسی

شیروان سلیمان‌نژاد، شهروند کورد ۲۷ ساله اهل ارومیه که پیش‌تر نیز سال‌هایی از زندگی خود را در زندان سپری کرده بود، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده است؛ بازداشتی که با گذشت چند روز، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مأموران اداره اطلاعات روز دوشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵، بدون ارائه حکم قضایی، این شهروند جوان را بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کرده‌اند.
از زمان بازداشت تاکنون، هیچ اطلاع روشنی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمانی یا اتهامات احتمالی او منتشر نشده و تلاش‌های خانواده برای اطلاع از سرنوشتش بی‌نتیجه مانده است.
شیروان سلیمان‌نژاد پیش از این نیز در سال ۱۳۹۸ بازداشت شده بود. او در آن پرونده، از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی شیخ‌لو، به اتهام «عضویت در یکی از احزاب کوردستانی مخالف حکومت» به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد.
اکنون این زندانی سیاسی سابق بار دیگر با بازداشت و بی‌خبری از وضعیت خود روبه‌رو شده است؛ شرایطی که نگرانی درباره امنیت و سلامت او را افزایش می‌دهد.
بازداشت بدون ارائه حکم قضایی و بی‌اطلاع گذاشتن خانواده از محل نگهداری یک شهروند، پرسش‌های جدی درباره رعایت حقوق قانونی و انسانی او ایجاد می‌کند.
خانواده شیروان سلیمان‌نژاد همچنان چشم‌انتظار خبری از او هستند.
#شیروان_سلیمان_نژاد #ارومیه #بازداشت_شدگان #زندانی_سیاسی #حقوق_بشر #کردستان #زندانیان_سیاسی