میهنم ای خزانه ی لبریز دزد را بر تو پاسبان کردند
مردمان ستم کشیده ی تو بر سر نفت هم زیان کردند

شجریّان تو را که میخوانَد سر به سنگ دریغ می کوبم
آه خواننده های دلخونت چقَدَر رو به تو فغان کردند

رومیان آتشت زدند ولی شعله ات ماند زیر خاکستر
تا که اشکانیان زمین تو را سرور هفت آسمان کردند

مردمت با گواهی تاریخ مردی خویش را نشان دادند
چشمه ی عدل و مهربانی را با انوشیروان روان کردند

سنگ های تو را جلا دادند نغمه های سلیس موسیقی
شاعران خرده ریگ صحرا را زیر پای تو پرنیان کردند

در گلستان و بوستان هایت گل سعدی و حافظ و خیام
رنج بردند مثل فردوسی تا شکوه تو را بیان کردند

رومیان بر تو تازیانه زدندمغولان بر تو تازیانه زدند
تازیان بر تو تازیانه زدندچه ستم ها که تازیان کردند

شوش با آن شکوه ویران شد دژ "شاپورخواست" تنها ماند
تخت جمشید و بیستونت را عده ای بی شرف دکان کردند

ای دریغا که سالیان دراز ، گوش مسدود آسمان نشنید
هرچه آن سروهای آزادت گله از ظلم باغبان کردند

#محسن_ایمانی