الا شیخا تو و معمارتان دزد
رئیس و رهبر و سردارتان دزد

نه تنها در سیاست دزد هستید
که حتی دلبر و دلدارتان دزد

ازآن اینک سما گردیده ناامن
که افزون بر شما رادارتان دزد

به جای نیکی گفتار و رفتار
هم آن جفت و هم این پندارتان دزد

در آیینی که سرتاسر دروغ است
چه بدمست و چه به هشیارتان دزد

چو شد دزدی اساس کارهاتان
طبیب حاذق و بیمارتان دزد

بسی افزون ز واقع دزد هستید
که در اندازه و معیارتان دزد

علاوه بر چپاول در عقاید
رموز دانش و اسرارتان دزد

مشاور دزد و مفتی دزد و شه دزد
توریست تازی و زوّارتان دزد

اگر عدل الهی باشد این ظلم
یقین دارم که هست دادارتان دزد

به منبر کارتان دزدی افکار
دل و مغز و لب و منقارتان دزد

به تاریخ سابقه بسیار دارید
شبانِ رند و یار غارتان دزد

به هر نامی که گردیدید حاکم
چه کاخ و بیت و چه دربارتان دزد

اساسا کار دین تحمیق و سرقت
که حتی شیخک بر دارتان دزد

به کار اختلاس اید و چپاول
هم آن فعال و هم بیکارتان دزد

زمانی که ز صدر تا ذیل دزدید
سراسر کاسب بازارتان دزد

ز فقر سوزیم و آمارت به و نیک
یقین تدوینگر آمارتان دزد

به یاد خائن شهر تمیشه
یگانه سرور و سالارتان دزد

شنو ختم کلام دردنامه
که حتی رشته افکارتان دزد

#یوسف_منزوی
@rahenow 🗿👈

‌#محاکمه_خر

الاغی در ده ما بود امسال
گرفتندش به جرم سرقت مال

به او بستند صدها گونه تهمت
نهادند پیش رویش سطل آشغال

که ای داناترین فرد جماعت
چرا کردی خدای خویش اغفال


خدایت کدخدای شهر ما بود
تو در حین وظیفه کردی اهمال

چرا آن شیخ پر زهد و ریا را
به سوی لعبتان بردی تو دجال

ندانستی مگر این کهنه زاهد
فقط با ماهرویان می کند حال

به جای مغز پوک و پر ز هیچش
ذکر دارد بسی پویا و فعال

مگر روی خودت تستش نفرمود
که حول حال گشتی احسن الحال

الا ای مرکب برتر ز راکب
بگو اسرار تا گردی سبک بال

به وقت اختلاس یار غارش
شریک دزد از کف داده اموال

چرا بردی تو وی را سوی مقصد
نگشتی مانع اینگونه اعمال؟

تو کز گفتار کذبش خبره بودی
به سوی منبرش چون بردی ای مال؟

ندانستی مگر او نیست ملا
قدش از فرط شهوت گشته دولا

نمی دانی مگر او زرپرست است
به گوشه اسکناسی می شود مست

نگفتم بر تو کز وی باش آگاه
دروغی گفته ایمش حضرت شاه

چرا از تو شده اینک پیاده؟
سوار مردم است در کوی و جاده

ز فرزندش چرا آگه نبودی؟
رئیس مافیا سلطان دودی

نگفتم لقمه او شبهه دارد
رهایش چون کنی گندی بکارد

چرا او را قاچاقچی کردی ای خر؟
بدون جل و پالان گردی ای خر

چنان غافل شدی از این جماعت
که بر پتیارگی کردند عادت

که تا ناموس را نابود کردند
شرف را جای شیره دود کردند

دبی کاباره اعراب گردید
خلیج و نام ایران آب گردید

از آن کاخ بلند فر یاران
نماند اینک بجز این خاک ویران

در آخر متهم ای کهنه حمال
چه داری در دفاع خویش فی الحال

بگو آیا به جرم خود مقری
که تا گردن کنیمت در لجن چال

زبان از کام درکش کهنه یابو
برای حفظ جانت اندکی نال

خر بیچاره تا کردش دهن باز
که تا این اتهامش گردد ابطال

گیوتینی بدید و تیغ و داری
کنار قاضی القضات رمال

به امر قاضی هم رزم ارباب
بریدند گردن حیوان بدفال

که درس عبرتی گردد به تاریخ
عدالت محوری بی قیل و بی قال

#یوسف_منزوی

@rahenow 🗿👈