⭕️ بابک زنجانی درون ما!
✍️ احسان محمدی
🔹 به کار بردن واژگان در معنای غیرواقعی، در بسیاری از رفتارهای اجتماعی روزمره این اتفاق میافتد.
🔹نیمهشب دوست تان که ماشین ندارد و با شما در یک مهمانی بوده است به خانه اش میرسانید، او و همسرش شروع میکنند به تعارف کردن:
- آقا حالا بیایید برویم داخل! یه چای دور هم میخوریم!
او میداند که شما خستهتر از آن هستید که یک دعوت نیمهشب را بپذیرید و داخل بیایید، اما خیلی جدی قسم تان میدهد که داخل بیایید و خوشحالشان کنید!
🔹رفتارهایی از این دست را میتوان در طبقه «دروغهای بیضرر یا کمضرر» طبقهبندی کرد اما این مثال را بخوانید:
🔸#زرنگ: به معنای فردی است که از هوش و ذکاوت خود برای پیشرفت استفاده میکند.
اما زرنگ در تعریف جدید و در باور برخی: فردی است که با استفاده از بهره هوشی و ذکاوت قادر به دور زدن سیستمهای کنترلی قانونی به هر قیمتی است تا بتواند منافع فردی خود و اطرافیانش را تأمین کند.
🔹او با زیرکی کوچکترین رخنهها و خلأهای قانونی را پیدا میکند و با اشتهای سیریناپذیر شروع به مکیدن این منابع میکند و در نتیجه به ثروت یا مقام اجتماعی میرسد.
🔹این فرد در بسیاری مواقع نه تنها سرزنش نمیشود بلکه از سوی عدهای بهعنوان کسی که «عرضهاش را دارد» بهعنوان یک الگو و چماق برای تحقیر در قیاس با انسانهای شریف و محترمی که میتوانستند مانند او عمل کنند اما منافع مردم، شرافت اخلاقی و قانون را محترمتر شمردهاند معرفی میشود!
🔹 در نمونه ای ملموس بارها سخنانی در ستایش مه آفرید امیرخسروی و بابک زنجانی و ویژه خوارانی مانند آنها شنیده ایم. کسانی به جای اندکی تفکر در اینکه این ویژه خواران از منافع یک ملت سواستفاده کرده اند و مستحق عقوبت هستند همنوا می شوند که «زرنگ بودند و عرضه داشتند»!
🔸 در واقع مشکل چپاول اموال ملت - و حتی خود فرد- نیست، بلکه این است که آن دیگری توانسته و او دستش نرسیده وگرنه این کار را می کرد و چه بسا بدتر!
🔸 کسی که بیت المال را هدر می دهد یا به جیب خودش و اطرافیانش سرازیر می کند، «زرنگ» نیست، #دزد است!
t.me/GRasad_org/1654
@Rasad_tahlil
✍️ احسان محمدی
🔹 به کار بردن واژگان در معنای غیرواقعی، در بسیاری از رفتارهای اجتماعی روزمره این اتفاق میافتد.
🔹نیمهشب دوست تان که ماشین ندارد و با شما در یک مهمانی بوده است به خانه اش میرسانید، او و همسرش شروع میکنند به تعارف کردن:
- آقا حالا بیایید برویم داخل! یه چای دور هم میخوریم!
او میداند که شما خستهتر از آن هستید که یک دعوت نیمهشب را بپذیرید و داخل بیایید، اما خیلی جدی قسم تان میدهد که داخل بیایید و خوشحالشان کنید!
🔹رفتارهایی از این دست را میتوان در طبقه «دروغهای بیضرر یا کمضرر» طبقهبندی کرد اما این مثال را بخوانید:
🔸#زرنگ: به معنای فردی است که از هوش و ذکاوت خود برای پیشرفت استفاده میکند.
اما زرنگ در تعریف جدید و در باور برخی: فردی است که با استفاده از بهره هوشی و ذکاوت قادر به دور زدن سیستمهای کنترلی قانونی به هر قیمتی است تا بتواند منافع فردی خود و اطرافیانش را تأمین کند.
🔹او با زیرکی کوچکترین رخنهها و خلأهای قانونی را پیدا میکند و با اشتهای سیریناپذیر شروع به مکیدن این منابع میکند و در نتیجه به ثروت یا مقام اجتماعی میرسد.
🔹این فرد در بسیاری مواقع نه تنها سرزنش نمیشود بلکه از سوی عدهای بهعنوان کسی که «عرضهاش را دارد» بهعنوان یک الگو و چماق برای تحقیر در قیاس با انسانهای شریف و محترمی که میتوانستند مانند او عمل کنند اما منافع مردم، شرافت اخلاقی و قانون را محترمتر شمردهاند معرفی میشود!
🔹 در نمونه ای ملموس بارها سخنانی در ستایش مه آفرید امیرخسروی و بابک زنجانی و ویژه خوارانی مانند آنها شنیده ایم. کسانی به جای اندکی تفکر در اینکه این ویژه خواران از منافع یک ملت سواستفاده کرده اند و مستحق عقوبت هستند همنوا می شوند که «زرنگ بودند و عرضه داشتند»!
🔸 در واقع مشکل چپاول اموال ملت - و حتی خود فرد- نیست، بلکه این است که آن دیگری توانسته و او دستش نرسیده وگرنه این کار را می کرد و چه بسا بدتر!
🔸 کسی که بیت المال را هدر می دهد یا به جیب خودش و اطرافیانش سرازیر می کند، «زرنگ» نیست، #دزد است!
t.me/GRasad_org/1654
@Rasad_tahlil
Telegram
GRasad