‍🍀ایران مملو از نعمات خداداد است، چیزی که همه این نعمات را باطل گذاشته نبودن قانون است. هیچکس در ایران مالک هیچ چیز نیست زیرا که قانون نیست. حاکم تعیین می کنیم بدون قانون،سرتیپ معزول می کنیم بدون قانون، حقوق دولت را می فروشیم بدون قانون، خزانه می بخشیم بدون قانون،بندگان خدا را حبس می کنیم بدون قانون، شکم پاره می کنیم بدون قانون.
در هند، پاریس، در تفلیس، در مصر، در اسلامبول، حتی در میان ترکمن هر کسی می داند که حقوق و وظایف او چیست. در ایران احدی نیست که بداند تقصیر چیست و خدمت کدام.

فلان مجتهد را به چه قانون اخراج کردند؟
مواجب فلان سرتیپ را به چه قانون قطع نمودند ؟
فلان به کدام قانون معزول شد؟
فلان سفیه به چه قانون خلعت پوشید؟

هیچ امیر و هیچ شاهزاده ای نیست که از شرط زندگی خود به قدر غلامان سفرای خارجه اطمینان داشته باشد. حتی برادران و پسرهای پادشاه نمی دانند فردا صبح به عراق منتقل خواهند شد یا به مملکت روس فرار خواهند کرد...»




بخشی از نوشتار میرزا ملکم خان در سرمقاله نخستین شماره روزنامه قانون؛ آوریل ۱۸۸۶
@sahandiranmehr
@renaissancetranslate

🍀لیست ۵۰ کتاب برتر تاریخ دنیا به انتخاب نشریه «گاردین»



۱. حماسه گیلگمش
۲. ایلیاد و ادیسه هومر
۳. مهاباراتا
۴. مده آ ائوریپیدس
۵. ادیپ شهریار سوفکلس
۶. کتاب ایوب
۷. هزار و یکشب
۸. رامایانا والمیکی
۹. انئید ویرژیل
۱۰. دگردیسی‌ها اوید
۱۱. شکونتلا کالیداس
۱۲. افسانه گنجی موراساکی شیکیبو
۱۳. بوستان سعدی
۱۴. مثنوی مولوی
۱۵. حکایات نیوله س
۱۶. کمدی الهی دانته آلیگیری
۱۷. دکامرون جووانی بوکانچو
۱۸. حکایت‌های کنتربری جفری چاسر
۱۹. پانتاگروئل و گارگانتوا رابله
۲۰. مقالات میشل دو مونتنی
۲۱. هملت ویلیام شکسپیر
۲۲. اتللو ویلیام شکسپیر
۲۳. لیرشاه ویلیام شکسپیر
۲۴. دن کیشوت میگوئل سروانتس
۲۵. سفرهای گالیور جوناتان سویفت
۲۶. زندگانی و عقاید آقای تریسترام شندی لارنس استرن
۲۷. ژاک قضا و قدری و اربابش دنیس دیدرو
۲۸. غرور و تعصب جین اوستین
۲۹. فاوست یوهان ولفگانگ فون گوته
۳۰. مجموعه اشعار گیاکومو لئوپاردی
۳۱. سرخ و سیاه استاندال
۳۲. بابا گوریو انوره دو بالزاک
۳۳. داستان‌ها و قصه‌ها هانس کریستیان آندرسن
۳۴. مردگان زر خرید (نفوس مرده) نیکلای گوگول
۳۵. مجموعه داستانها ادگار آلن پو
۳۶. بلندی‌های بادگیر‌ امیلی برونته
۳۷. موبی‌دیک هرمان ملویل
۳۸. علف‌ها والت ویتمن
۳۹. مادام بواری گوستاو فلوبر
۴۰. آرزوهای بزرگ چارلز دیکنز
۴۱. میدل مارچ جورج الیوت
۴۲. تربیت احساسات گوستاو فلوبر
۴۳. جنایت و مکافات فئودور داستایوسکی
۴۴. ابله فئودور داستایوسکی
۴۵. شیاطین(جن زدگان) فئودور داستایوسکی
۴۶. برادران کارامازوف فئودور داستایوسکی
۴۷. جنگ و صلح لی یف نیکالاوریج تولستوی
۴۸. آنا کارنینا لی یف نیکالاوریج تولستوی
۴۹. مرگ ایوان ایلیچ لی یف نیکالاوریج تولستوی
۵۰. خانه عروسک هنریک ایبسن
@renaissancetranslate

غلام آن سٙبُک روحم که با من سر گران دارد
جوابش تلخ و پنداری شکر زیر زبان دارد

مرا گر دوستی با او به دوزخ می‌برد شاید
به نقد اندر بهشتست آن که یاری مهربان دارد

کسی را که اختیاری هست و محبوبی و مشروبی
مراد از بخت و حظ از عمر و مقصود از جهان دارد




حضرت سعدی🌹
@renaissancetranslate

«آيا در دوران مجردى اوضاع بهتر بود؟»


ترجمه: پريسا ميرزاجانى
صدا: ايمان فانى

دیدن این ویدئوی کوتاه و جذاب را به همه دوستان و همراهان کانال توصیه می‌نماییم.

#روانشناسی
#مدرسه_زندگی
#باز_نشر
@renaissancetranslate

-مجردی خوبه یا متاهلی ؟
+هر کدوم باشی اون یکی!




فیلم سینمایی «مسافران»
استاد بهرام بیضائی
@Renaissancetranslate

موسیقی «فادو/Fado» یکی از مهمترین سمبولهای هنری پرتغال و همچون سبک «فلامنکو» در اسپانیا، مشهورترین و خالص ترین عنصر فرهنگی_اجتماعی در این کشور است. ریشه فادو به قرن نوزدهم در لیسبون باز می گردد؛ گفته می‌شود که فادو موسیقی حزن انگیز، با درونمایه های عاشقانه بوده که دریانوردان پرتغالی می خواندند.
فادو در لغت به معنای “سرنوشت” است و در حقیقت نوعی هنر مردمی است که در محله های فقیرنشین و پایین شهر لیسبون‌ متولد گردید. خواننده از شهر خود، تلخی های زندگی و سرنوشت میخواند و ترانه هایش اغلب‌ رنگ و بویی اجتماعی یا سیاسی دارند. یک «فادیستا» یا خوانندۀ فادو، معمولاً وسعت صوتی گسترده و رنگ صدایی گرفته و محزون داشته و باید به تکنیک های آوازی و همینطور گامهای موسیقایی که در سبک فادو استفاده می شوند تسلط کامل داشته باشد.

فادو در گذشته به همراهی گیتار پرتغالی (کوئیمبرا) یا اسپانیایی اجرا می شد اما امروزه از ارکستر نیز برای همراهی آواز فادو استفاده می شود. خوانندگان نسل جدید همچون گذشتگان خود فقط از ساز های سنتی استفاده می کنند.


نام اثر: «عشق شیرین»(۲۰۰۸)
خواننده: کاتیا گوئریرا



⁦✒️⁩رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate

میدان سلطنتی یا همان میدان شاه(نقش جهان) یکی از زیباترین و خوش‌منظره‌ترین میدان‌های جهان است. سردر «مسجد شاه» و سردر بازار شاه(قیصریه)، که هر کدام در دو طرف میدان واقع هستند، به شکل نیم‌هلالی است و جلوی هر یک حوضی است به محیط ۲۰ متر که اطراف آن از سنگ ساخته شده و همواره در آنها آب زلال جریان دارد؛ چه یکی از لذت‌های ساکنان ممالک گرمسیری داشتن آب خنک و سرد است. دور این میدان جویی است که از آجر ساخته شده و روی آن را با قشری از ماده‌ای به نام آهک سیاه اندوده‌اند. هر یک از حجره‌های طبقه‌ی زیرین دو دکان دارد که یکی از آن‌ها رو به میدان و دیگری رو به بازار گشوده می‌شوند. راه‌هایی که به بازار منتهی می‌شوند در موقع تابستان بسیار خنک هستند. میدان دارای دوازده ورودی عمده و چند ورودی کوچک است.




بخشی از توصیفات ذکر شده در سفرنامه «ژان شاردن» درباره شهر اصفهان و میدان نقش جهان (۱۶۷۱)

📸 رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate

این جماعتی که من میشناسم، به دو چیز عادت کرده‌اند «نکبت و قدرت»
نکبت را با قناعت تحمل می کنند و قدرت را با ترس و پرستش!



«کلیدر»
محمود دولت آبادی

+نقاشی: کارناوال زندگی مکزیکی در سایه دیکتاتوری(۱۹۳۶)؛ دیه گو ریوِرا
@renaissancetranslate

‍ 🌿 چندی پیش، مقاله‌ای در مجله تایم منتشر شد که نویسنده‌اش ادعا می‌کرد،
آنچه «مطالعهٔ عمیق» نامیده می‌شود به‌زودی از بین خواهد رفت؛ چرا که این روزها دیگر آدم‌ها سرسری #کتاب می‌خوانند و با وجود مطالب خلاصه شده اینترنتی، تعداد خواننده‌های کتاب‌ها روز به روز تقلیل پیدا می‌کند.

🔸نکته وحشتناک ماجرا اینجاست که مطالعات ثابت کرده، کتاب‌خوان‌ها در قیاس با افراد عادی، به واقع آدم‌های خوب‌تری هستند و شاید تنها آدم‌هایی روی این کره خاکی باشند که ارزش عاشق شدن را داشته باشند!

🔹بر اساس مطالعاتی که روان‌شناسان در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ انجام داده‌اند، کسانی که رمان می‌خوانند، میان انسان‌ها بیشترین قدرت همدلی با دیگران را دارند و قابلیتی دارند با عنوان «تئوری ذهن»، که در کنار آنچه خود به آن اعتقاد دارند، می‌توانند عقاید، نظر و علائق دیگران را مدنظر قرار دهند و دربارهٔ آن تامل کنند.

▫️آن‌ها می‌توانند بدون این که عقاید دیگران را رد کنند یا از عقیدهٔ خودشان دست بردارند، از شنیدن عقاید دیگران لذت ببرند.
تعجبی هم ندارد که کتاب‌خوان‌ها آدم‌های بهتری باشند. کتاب خواندن، تجربه کردن زندگی دیگران با چشم درون است. یاد گرفتن این نکته که چه طور بدون این که خودت در ماجرایی دخیل باشی، بتوانی دنیا را در چارچوب دیگری ببینی.

🔸کتاب‌خوان‌ها به روح هزاران آدم و خرد جمعی همهٔ آنها دسترسی دارند. آن‌ها چیزهایی دیده‌اند که غیر کتاب‌خوان‌ها امکان ندارد از آن سر دربیاورند! آنها مرگ و زندگی انسان‌هایی را تجربه کرده‌اند که دیگران اصلا آن‌ها را نمی‌شناسند!

🔹کتاب‌خوان‌ها یاد گرفته‌اند که زن بودن چیست و مرد بودن یعنی چه؛ فهمیده‌اند که تماشای رنج دیگران یعنی چه؛ کتاب‌خوان‌ها بسیار از سن‌شان با تجربه‌ترند!

🌿⁦✍️⁩📚🔺
@artperception

موسیقی واپسین شب

ترانه بسیار زیبای«جاده های کانتری، منو به خونه ام برسونید..»

خواننده: جان دِنوِر

آلبوم: اشعار، نیایش ها و قول ها(۱۹۷۱)

سبک: کانتری، پاپ، راک
@renaissancetranslate

"انصاف بده تا انصاف تو را به جايي برساند..."

مقالات شمس

مرد مسنی بخاطر سرعت غیرمجاز به دادگاه احضار شده است. به قاضی توضیح می‌دهد که درحال انتقال پسرش(۶۳ ساله و مبتلا به سرطان) به بیمارستان بوده است. قاضی او را تحسین می‌کند که با این سن از پسرش مراقبت کرده است. قاضی سپس پسر خود را به پیرمرد نشان می‌دهد و به شوخی گلایه می‌کند که الگویی که پیرمرد نشان داد پسر قاضی راهم متوقع میکند که در سن نود سالگی بازهم پدرش از او مراقبت کند!
@sahandiranmehr
@renaissancetranslate

پانوشت: دیدن گریه این پدر پیر و مهربان واقعاً تکان دهنده است.
@renaissancetranslate

بزرگتر از احساساتت باش. این را من از تو نمی‌خوام، زندگی می‌خواد. وگرنه احساسات مثل سیل تو رو از جا می‌کنه و می‌بره !



«فیلیپ راث»
@renaissancetranslate

همه‌کاره و همه‌چیزدان نباشید!

آنچه زندگی را غنی می‌سازد چیزهایی نیستند که به آن اضافه می‌کنید، بلکه چیزهایی هستند که از آن حذف می‌کنید.
آنچه زمانه‌ی ما را تهدید می‌کند انفجار اطلاعات نیست، بلکه انفجار انواع نظرات مختلف است.
آزادی واقعی یعنی این‌ که، مجبور نباشید در مورد همه‌چیز و همه‌کس نظری داشته باشید، نگران این نباشید که بی‌نظر بودن نشانه‌ی ضعف شماست، برعکس این نشانه هوش و بلوغ شماست!



«رولف دوبلی»
@renaissancetranslate

‍ 🖋اصطلاحی در زبان انگلیسی وجود دارد به نام « هایپرسین – hypersane که یک قدمت تاریخی در فرهنگ بشر دارد. شروعش با فیلسوف یونانی «دیوژن» بود که عملا مثل یک دیوانه، پریشان و ولگرد می زیست.

وقتی از دیوژن پرسیدند زیباترین چیزی که می تواند وجود داشته باشد چیست؟ او گفت parrhesia که معنای تحت الفضی‌اش می شود آزادی مطلق و کامل از هر قید و بند …
از دید روانشناسی، انسانها برای در جمع زندگی کردن، هم باید مدام نیت‌ها و امیال خود را کنترل کنند و هم باید مدام در مسیر تربیت و سنت عمومی هر جامعه، تلاش کنند نرمال باشند. این نرمال بودن مصادف است با انواع خودفریبی و دیگران فریبی… برای اینکه نرمال بودن یعنی داشتن موقعیت و هویتي دیگران پسند …
برای خیلی ها، ایجاد یک موقعیت نرمال در این دنیای نابرابر، باعث تشوشی و نگرانی و سرخوردگی و ریسک های توام با شکست می شود. اگر هم خوش شانس باشیم باید با سرسختی و از خودگذشتگی تمام موفقیت انسانی مان را حفظ کنیم.

این تقلا برای همرنگ و همراه بودن، اذیت کننده و افسرده ساز هم می تواند بشود. درصد خودکشی ها، تنهایی‌ها و مصرف زدگی مدام بیشتر می شود چون اکثریت بشر همه عمر می دود که نرمال شود.
همه می گویند نرمال بودن  یک اتفاق انسانی است و برای همین از تفکر و دقت در چرایی جهان پیرامون می ترسند. اذیت شان می کند. نگران هستند مبادا دیوانه شوند.

از دیوژن که به عمد ادای دیوانه ها را در می آورد پرسیدند دنبال چه می گردی به آرامی گفت دنبال انسان می گردم. این همان جستجویی است که مولوی نیز بیان کرده است. منظور کلی این دو انسان فراخردمند و سقراط و کنفسیوس و افرادی مثل جین گودل تا نلسون ماندلا، این است که یک بار به دنیا آمده اید و ذهن و وجود شگرفی دارید. انسانیت را محدود به نرمال هایی که جامعه توقع دارد نسازید. انسان باشید به جای اینکه فقط نرمال باشید.

افراد فرادیوانه، می توانند از حالت نرمال خارج شوند بدون اینکه دیوانه شوند. این نوع افراد از احساسات و خواسته های لحظه ایی و دوره ایی فاصله می گیرند. از چشم و همچشمی و مسابقه کدام مان بیشتر داریم پرهیز می کنند..

آدم های فرادیوانه، معمولا دیده نمی شوند و حتی کشف هم نمی شوند و ترجیح می دهند خود را وفق یک کار مثبت کنند. صبور و آرام و  بدون هیچ درخواست و توقعی، کارشان را می کنند و از اینکه مورد توجه قرار نگرفتند ناراحت نیستند.
انسانهای زیادی بر اثر استرس های رواج یافته برای دستیابی به توقعات زندگی، روح و روان شان خرد می شود ولی دست از تلاش برای نرمال شدن نمی کشند. آنها اگر می توانستند به تمناهای معمول در هر جامعه، دست رد بزنند دیوانه و عصبی و پریشان و مملو از استرس نمی شدند. آنها می توانستند به معنای واقعی کلمه اتنخاب کنند که آزاد و رها زندگی کنند حتی اگر جامعه آنها را غیرعادی و دیوانه ببیند.





«فرادیوانه» کیست؟
یادداشتی از: ماهان طباطبایی
@renaissancetranslate

‌
مردم دوران‌های فاسد، مردمی زیرک و اندیشمند و اهل تهمت و افترا هستند. آن‌ها می‌دانند که می‌توان بدون استفاده از خنجر و غافلگیری کسی را کُشت. و همچنین می‌دانند، مردم آنچه را که خوب «بیان» شود باور می‌کنند!


حکمت شادان
فردریش نیچه
@renaissancetranslate

مردم ما از موسیقی سطحی و پیش و پا افتاده بیشتر استقبال می کنند تا موسیقی عمیقی که پشتوانه اندیشه دارد. آنهم نه به این علت که مردم ذاتا بی هنر آفریده شده اند، به این دلیل که در سلیقه شان دخل و تصرف شده است.


«استاد حسین علیزاده»
@renaissancetranslate


وقتی از نسل آدم حسابی های مملکت حرف می زنیم از آنهایی که می گوییم که چون استاد «حسین علیزاده» در بیست و شش سالگی اثری چون
«نی نوا» را خلق می کنند که هنوز که هنوز است پس از نزدیک به چهل سال در بخش موسیقی ارکسترال و تلفيق «نی» به عنوان نشانه موسیقی سنتی و ارکستر زهی از بهترین هاست.

به مناسبت یکم شهریور که زادروز استاد حسین علیزاده عزیز است.🌹🍀
@renaissancetranslate

ایرانیان را فرانسویهای آسیا نامیده اند. هوش برتر آنان، احترامشان نسبت به اهالی فضل و دانش و کمال، مهمان نوازیشان در قبال مسافران غربی، مسامحه شان نسبت به مسیحیانی که در سرزمینشان زندگی می کنند، مسامحه ای که با رفتار تعصب آلود ترکان عثمانی در تضاد آشکار است، گویا از فرهنگ غنی آنان نشأت می گیرد؛ فرهنگی که برساخته ی شاعران بزرگ آنان است، و طی پنج قرن مدام تقویت شده و ایرانیان را قادر ساخته تا خوی فاتحان سرزمینشان را تلطیف کنند و متمدنشان سازند، مادام که هویت ملی خود را حفظ می کنند.



پنج اقلیم حضور
داریوش شایگان
@renaissancetranslate

زيباترين انسان‌هايى كه تاكنون شناخته‌ام، آنهايى بودند كه شكست خورده بودند، رنج می‌کشیدند، دچار فقدان شده بودند و با اين حال راه خود را از اعماق درد و رنج گشودند و بيرون آمدند.
اين افراد، يک حسى از قدردانى، حساسيت و فهم زندگى داشتند كه آنها را پر از شفقت، ملايمت و توجه عميق و عاشقانه می‌کرد.
زيبايى اين افراد، اتفاقى و بى‌سبب نبود.


اليزابت كوبلر راس
@renaissancetranslate

#طنز


نام اثر: ایستگاه مترو دروازه دولت(۲۰۱۸)

نقاش: ناشناس (احتمالاً در حین خلق اثر، فوت و سپس جاویدالاثر گشته است!)

سبک: وندالیسم
@renaissancetranslate

"زمان خود را به بهتر کردن خود با مطالعه نوشته های دیگران اختصاص دهید. بنابراین شما به سادگی آنچه را بدست می آورید که دیگران سخت برای آن زحمت کشیده اند."



سقراط
@renaissancetranslate

🖋توصیه های سوزان سونتاگ برای نویسندگی:

- اخلاق‌مدار باشید:
نویسنده خوب باید هوش اخلاقی بالایی داشته باشید. اخلاقیات شما را تبدیل به نویسنده‌ای معتبر و خاص می‌کند. من فکر می‌کنم نویسندگان داستان کوتاه و رمان نقش مأمور ترویج اخلاق را در جامعه دارند. نویسندگان داستان‌های جدی می‌توانند موضوعات اخلاقی را در داستان خود بیان کنند. داستانی روایت کنند که بُعد آموزش داشته باشد. اغلب خوانندگان رمان و یا افراد زیادی از من می‌پرسند اگر بخواهیم نویسنده شویم باید چه‌کار کنیم؟ و من همیشه می‌گویم نویسندگی چیزی نیست که تصمیم بگیرید انجام دهید. نویسندگی حسی است که اگر انجامش ندهید، نمی‌توانید به زندگی خود با آرامش ادامه دهید.

با قصه همذات‌پنداری کنید:

ممکن است داستان در کتاب با زندگی شخصی خواننده متفاوت باشد، اما دیدگاه و جهان‌بینی فرد را بی‌شک گسترش می‌دهد و ظرفیت‌مان را برای قضاوتی اخلاقی افزایش می‌دهد.

- توجه کنید:
توجه کنید. نویسندگی توجه زیادی می‌طلبد. اتفاقات پیرامون خود را درک کنید و اجازه ندهید محدودیت‌های اجتماعی زندگی شما را کوچک و حقیر کند. توجه کردن سبب می‌شود با دیگران ارتباط برقرار کنید و مشتاقتان می‌کند. همیشه مشتاق باقی بمانید.

- کتاب‌های تأثیرگذار بخوانید:
من دوست دارم آثاری بخوانم که تحت تأثیرم قرار دهند؛ کتابی که چیزی به معرفت من از دنیا بیفزاید. برای شاعران ارزش بیشتری قائل هستم. بسیاری از نویسندگانی که دوست دارم، در آغاز شاعر بوده‌اند.

- احساستان را بروز دهید:
نوشتن کاری عجیب است. نویسنده باید احساسات مختلفی را همزمان تجربه و به خواننده منتقل کند. البته احساسات بخشی از همه آثار هنری است، اما به نظر من برای نویسندگان بیشتر صدق می‌کند، زیرا نویسنده بر خلاف نقاش یا آهنگساز در ساختاری کار می‌کند که در همه حال کاربرد دارد. نویسنده خوب باید بتواند احساسات مختلف را بروز دهد و البته معتقدم نویسنده نباید احساسات شخصی‌اش را بروز دهد که در این صورت همه باید از زندگی شخصی خود بنویسند! نوشتن کلاً کار پیچیده‌ای است.

- عاشق کلمات باشید:
عاشق کلمات باشید، برای نوشتن جملات سختی بکشید و به دنیا توجه کنید. کمی هم جدی باشید؛ منظور من این است که دورو نباشید، نه اینکه شوخ‌طبع نباشید. نکته دیگری هم هست که دوست دارم بگویم: لطفاً عجله نکنید. اگر نویسنده خوش‌شانسی باشید می‌توانید از خواندن آثار نویسندگانی چون تولستوی، داستایوسکی و تورگنیف لذت زیادی ببرید. مردم زیادی از من می‌پرسند اگر بخواهیم نویسنده شویم باید چه‌کار کنیم و من همیشه می‌گویم نویسندگی چیزی نیست که تصمیم بگیرید انجام دهید. نویسندگی حسی است که اگر انجامش ندهید، نمی‌توانید به زندگی خود با آرامش ادامه دهید. البته اشکالی ندارد کارهایی چون نقاشی و یادگیری موسیقی را با تصمیم شخصی‌مان آغاز کنیم و بیاموزیم. افراد زیادی می‌نویسند و اشکالی هم ندارد، اما اگر بخواهید نویسنده‌ای حرفه‌ای شوید نیاز به حسی ورای تصمیمی شخصی است.

- دستور زبان را یاد بگیرید:
نویسنده خوب باید از علائم نگارشی و نقش کلمات مختلف در جمله آگاه باشد.

- منبع الهام خود را در اتفاقات روزمره بیابید:
کنجکاو باشید و به سراغ موضوعات مختلف در زندگی‌تان بروید. منتظر نباشید تا ناخودآگاه به شما الهام شود. برای نویسنده شدن باید ماجراجو باشید و به دل جامعه بروید و از موضوعات و اتفاقات مختلف آگاه شوید.

توصیه ی من:
انسان بدون داستان می میرد!
شما باید داستان داشته باشید. در زندگی تان داستان شما چیست؟
می توانید برای خودتان تعریف کنید؟
@renaissancetranslate