آری، رستاخیز زن در عشق و محبت اوست. عشق نجات واقعی زن از هر فساد و تباهی است؛ عشق تولد دیگر اوست. محال است زن بتواند خود را باز یابد و حقیقت خود را آشکار کند مگر در عشق.



«يادداشتهای زيرزمينی»
فئودور داستایوفسکی
@renaissancetranslate

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت

به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت

که محب صادق آنست که پاکباز باشد

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی

تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد

دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی

که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد





حضرت سعدی🌹
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب

قطعه بیکلام بسیار زیبا و آرامبخشی با نام «امید»

آهنگساز: جان ویلیامز

آلبوم موسیقی متن فیلم سینمایی «مونیخ»(۲۰۰۵)

سبک: ساندترک، کلاسیک، فولک
@renaissancetranslate

روزی روزگاری مشاجره ای بین یک اسب و یک گوزن نر در گرفت. اسب سراغ شکارچی رفت و از او کمک خواست تا از گوزن انتقام بگیرد. شکارچی با درخواست او موافقت کرد ولی گفت: " اگر می خواهی گوزن را شکست بدهی، باید به من اجازه بدهی این تکه آهن را داخل دهانت بگذارم تا بتوانم با استفاده از این افسار تو را هدایت کنم؛ همچنین باید اجازه بدهی این زین را روی کمرت بگذارم تا هنگامی که دشمن را تعقیب می کنیم از پشتت نیفتم."

اسب شرایط شکارچی را پذیرفت. شکارچی نیز به سرعت اسب را افسار زد و زین کرد. اسب با کمک شکارچی گوزن را شکست داد. سپس اسب رو به شکارچی کرد و گفت: "اکنون پیاده شو و افسار و زین را هم بردار."

شکارچی در پاسخ گفت: "خیلی تند نرو، رفیق! حالا که بهت افسار زده ام، ترجیح می دهم که فعلا همین طور بمانی..."



برگرفته از داستان اسب و گوزن و شکارچی؛ مجموعه افسانه های ایزوپ




( دموکراسی ها چگونه می میرند | نویسنده: استیون لوینسکی و دانیل زيبلات | ترجمه: سیامک دل آرا و اعظم ورشوچی فرد؛ نشر کتاب پارسه)
@renaissancetranslate

ساختن بهشت روی زمین آسان نیست و با این همه شما قدری به بهشت در این دنیا امید بسته‌اید. درست‌کردن بهشت کارِ سختی است، خیلی مشکل‌تر از آن است که شما با آن دلِ پاک‌تان خیال می‌کنید. بهتر است از این کار صرف‌نظر کنیم، وگرنه باور کنید روزی خواهد رسید که اینکار اسباب خجالت همه‌مان را فراهم خواهد کرد!




«ابله»
فئودور داستایوفسکی
@renaissancetranslate

"باید مقدار زیادی تنها باشم. آنچه بدست آوردم فقط نتیجه تنهایی بود."




فرانتس کافکا؛ برگرفته از کتاب «یادداشت‌ها»
@renaissancetranslate

نگاهى به زندگى و آثار فرانتس كافكا

#ادبيات
#مدرسه_زندگي
#کافکا

ترجمه و صدا : ايمان فانى
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب


سونات بسیار زیبایی برای‌ «اُبوا و پیانو»

آهنگساز: اد لوئیس

آلبوم موسیقی متن فیلم سینمایی «منچستر کنار دریا»(۲۰۱۶)

سبک: کلاسیک، ساندترک، لایت
@renaissancetranslate

مرد موقع بازگشت به اتاق خواب گفت:

«مواظب باش عزیزم، اسلحه پر است»

زن که به پشتی تخت تکیه داده بود گفت: «این را برای زنت گرفته‌ای؟»

«نه، خیلی خطرناک است، می‌خواهم یک حرفه‌ای استخدام کنم.»

«من چطورم؟»

مرد پوزخندی زد: «بامزه است! اما کدام احمقی برای آدم کشتن، یک زن استخدام می‌کند؟»

زن لب‌هایش را مرطوب کرد، لوله‌ی اسلحه را به طرف مرد گرفت.
«زن تو.»





«داستانهای پنجاه و پنج کلمه‌ای»
جفری وایت‌مور
@renaissancetranslate

‍ #معرفی_کتاب

راستان(نمایشنامه)
نویسنده: آلبر کامو
مترجم: سپیده نوروزی
انتشارات نیلوفر، ۱۳۹۰


نمایشنامه Les Justes توسط «آلبرکامو»(۱۹۶۰_۱۹۱۳) رمان نویس و نمایشنامه نویس برجسته الجزایری- فرانسوی نوشته شده است. ماجرای این نمایشنامه به موضوعی تاریخی بر می گردد:

در زمستان ۱۹۰۵ گروهی از انقلابیون روس تصمیم می گیرند دوک اعظم (از عوامل اصلی حکومت استبدادی رومانوف) را به قتل برسانند. آلبر کامو در این نمایشنامه گفتگوی بین مبارزانی را به تصویر می کشد که در خط نخست عملیات قرار دارند. این گفتگو باعث می شود که آلبر کامو بحث های مهم فلسفه اخلاق و فلسفه سیاسی را به زبان ساده بازگو کند، همان سؤال معروف "آیا هدف وسیله را توجیه می کند؟" یا موضوع "اخلاق مبارزه".

من در فصل های آخر کتاب «اخلاق و آزادی» موضوع اخلاق مبارزه را مورد بحث قرار داده ام اما از آن جا که این کتاب مجوز چاپ دریافت نکرد، آن را به صورت مقالات پی در پی در بخش مقالات سایت و کانال قرار داده ام.


«میلان کوندرا» نویسنده برجسته اهل جمهوری چک می گوید:
"انسان به هر چه دست می زند، آن را به آمیزه ای از بهشت و جهنم تبدیل می کند!"،

کسانی که برای فضیلت ها و آرمان های انسانی مجاهده می کنند بارها با چالش های وسیعی در حوزه اخلاق مواجه می شوند، چالش این که برای جنگیدن با شر تا کجا باید پیش برویم تا خود مرتکب شرارت نشویم.

«نیچه» فیلسوف آلمانی سال ها پیش زینهار داده بود که:

"مراقب باشید در راه مبارزه با هیولا، خود تبدیل به هیولا نشوید!"

در کتاب راستان، آلبر کامو چالش های فلسفی را از زبان بازیگران نمایش به مناظره می گذارد. بگذارید از نمایشنامه بگذریم و به تاریخ بپردازیم:

در همان سال هایی که آزادیخواهان روس برای شکستن اقتدار نامشروع نظام استبدادی دست به ترور "دوک سرژ" زدند در ایران هم میرزا رضا کرمانی با تپانچه ای در دست سینه ناصرالدین شاه را (که به شکرانه پنجاهمین سالگرد سلطنتش به زیارت شاه عبدالعظیم آمده بود) سوراخ کرد.
آزادیخواهان روس در ۱۹۰۵ به سختی سرکوب شدند. یکی از دانشجویان اعدامی آن سال ها برادر لنین بود. میرزارضاکرمانی نیز پس از قتل ناصرالدین شاه به دار آویخته شد. سال های سال ناصرالدین شاه را که در جوار شاه عبدالعظیم حسنی به خاک سپرده شده بود "شاه شهید" می نامیدند و بر میرزا رضای شهید لعنت می فرستادند.
اما یک دهه بعد مجاهدت آزادیخواهان روس به ثمر نشست. نیکولای رومانوفی که حاضر به اصلاحات نبود از حکومت به زیر افتاد و همراه با تمام اعضای خانواده اش تیر باران شد. در ایران نیز آرمان میرزا رضای کرمانی و سایر آرزومندان آزادی به ثمر نشست و در مرداد ۱۲۸۵ شمسی، مظفرالدین شاه فرزند ناصرالدین شاه "فرمان مشروطه"را امضا کرد.
تا پیش از مشروطه، شاه به عنوان نماینده خدا در زمین، به تنهایی در رأس مملکت قرار داشت، قانون می گذاشت، قانون اجرا می کرد و بر درستی اجرای قانون نظارت می کرد! هدف مشروطیت تأسیس مجلس شورای ملی و عدالت خانه بود که بر مبنای آن، نمایندگان ملت قانون وضع می کردند، "قضات مستقل" بر اجرای قانون نظارت می کردند و حکومت مجری قانون و مستخدم ملت بود. نه در روسیه پیروزی انقلاب ۱۹۱۷ منجر به فضای باز سیاسی شد و نه در ایران پیروزی انقلاب مشروطه منجر به تفکیک قوا، اما "راستان"(Les Justes) که زندگی شخصی شان را فدای آرمان ها و ارزش های انسانی کردند همچون فانوس دریایی کشتی طوفان زده جامعه بشری را هادی و راهنما شدند. آیا اگر "آرمان ها" را از جامعه بشری بگیریم زندگی بشری چیزی بیش از تنازع بقای گونه ای از «پریمات ها» خواهد بود؟ پس بگذار علیرغم واقع بینی ماتریالیستی دلبسته آرمان ها و فضیلت های انسانی باقی بمانیم همانگونه که «دورا دالبوف» در نمایشنامه راستان می گوید:

"ما از راستانیم، لذا محکومیم به این که از خود بزرگتر باشیم!"

این کتاب آلبر کامو در گذشته توسط ابوالفضل قاضی نیز به فارسی ترجمه شده است. خشایار دیهیمی نیز این کتاب را با نام «صالحان» ترجمه کرده که توسط نشر ماهی منتشر شده است و ترجمه ی دیگری از کتاب هم با نام «دادگستران» صورت گرفته است.
@renaissancetranslate
بخشی از کتاب

- دورا: در این دنیا بیش از حد خون و خشونت هست. کسانی که واقعا دوستدار عدالتند حق عاشق شدن ندارند...
- کالیائف: اما ما مردم خود را دوست داریم
- دورا: درست است دوست شان داریم، عشق ما به مردم عشقی بی حد اما بی پشتوانه است، ما دور از مردم زندگی می کنیم، غرق افکار خودمان، و مردم، آیا مردم ما را دوست دارند؟ آیا مردم می دانند که ما عاشق آن ها هستیم؟! مردم ساکتند، آن هم چه سکوتی، چه سکوتی!




دکترمحمدرضاسرگلزایی؛ روانپزشک
@renaissancetranslate

#تلنگر


ما سه شیوه کتاب‌خوانی در زندگی داریم:
@renaissancetranslate

دسته اول، به ضرورت معاش کتاب می‌خوانیم. یعنی برای ادامه زندگی و برخورداری از استقلال نیاز به درآمد داریم تا زندگی‌مان، هم به لحاظ کمی استمرار پیدا کند و هم به لحاظ اخلاقی ما را تبدیل به انسان مستقل کند. گریزی از این نوع کتاب‌خواندن نیست و در کشور ما هم زیاد مطالعه می‌شود. مسلماً در گروه‌های کتابخوانی به جهت تنوع شغل و پیشه این نوع کتاب‌ها مطالعه نمی‌شود و کتاب‌های نوع دوم و سوم هستند که کشورها را از نظر میزان مطالعه متمایز می‌کند.

دسته دوم کتاب‌هایی که برای لذت خوانده می‌شود. انسان در زندگی به دنبال لذت است. هر کدام از خواسته‌های انسان که ارضا شود انسان لذت می‌برد. یکی از این خواسته‌ها حس کنجکاوی است. یکی از کنجکاوی‌ها، کنجکاوی‌های علمی است. کنجکاوی‌های علمی می‌تواند در موضوع تاریخ، نجوم یا موضوعات دیگر باشد. این نوع کتاب‌خواندن هم کم و بیش در زندگی ما ایرانی‌ها هست اما نه به نسبت کتاب‌های دسته اول.

دسته سوم کتاب‌هایی هستند که به نظر من بیشترین کمبود و عدم توجه از لحاظ کتابخوانی در آن است و نه برای من درآمد می‌آورد نه لذت می‌بخشد، بلکه هنر زندگی می‌آموزد. با آموزش هنر زندگی می‌توانیم خودمان درد و رنج کمتری تحمل کنیم و دیگر اینکه درد و رنج کمتری بر دیگران تحمیل کنیم. مطالعه این کتاب‌ها از دهه ۶۰ میلادی به بعد در غرب در حال رواج بیشتری هستند و از آنها تعابیر مختلفی می‌شود. گاهی از آنها با نام فسفه عملی یاد می‌کنند، گاهی فلسفه زندگی، گاهی فلسفه در زندگی و گاهی فلسفه برای زندگی و گاهی کتاب‌های حکمت و فرزانگی. «فرزانه‌وار زیستن» یعنی چنان زندگی کنیم که فایده زندگی‌کردن به حداکثر ممکن برسد و هزینه آن به حداقل ممکن.


استاد مصطفی ملکیان
@renaissancetranslate

ملت، در کشورهای عقب مانده و کشورهای مترقی با هم فرق دارند. در کشورهای عقب مانده منتظرند که مشکلات بدون هیچ تلاشی رفع و رجوع شود و حقوقشان به شکل اتفاقی مطالبه گردد اما در کشورهای مترقی، ملت در پی استیفای حقوق خود هستند و برای رفع کاستی ها تلاش می کنند به همین دلیل بود که ملک الشعرای بهار مکرر می فرمود:

" مردمان يا آلت اند يا علت!"



از مقدمه كتاب ايرج افشار با عنوان:
"مبارزه با محمد علي شاه، اسناد آزاديخواهان ايران در يوروپ و استانبول"
@sahandiranmehr
@renaissancetranslate

و خنده‌های‌ مسری خانم «نخست‌وزیر» در مجلس نمایندگان کشور دانمارک...😁😅

منبع: یورونیوز
@sahandiranmehr
@renaissancetranslate

«چشم» تو چشم مرا «عریان» کرد از هر «راز»
روزگاری را در ثانیه ای گنجاندیم
جهانی را در مردمکی
تکیه دادیم دو «تنهایی» را
چون دو «آهو» با هم
«مشی» و «مشیانه»: دو ریواس غریبانه




استاد بهاءالدین خرمشاهی
@renaissancetranslate

محرم راز دل شیدای خود
کس نمی‌بینم ز خاص و عام را
با دلارامی مرا خاطر خوش است
کز دلم یک باره برد آرام را
ننگرد دیگر به سرو اندر چمن
هر که دید آن سرو سیم اندام را
صبر کن حافظ به سختی روز و شب
عاقبت روزی بیابی کام را




حضرت حافظ🌹
@renaissancetranslate

اگر کنترل اذهان مردم همان اندازه آسان می بود که مهارِ زبانهایشان، هر حاکمی با خاطرِ جمع حکومت می کرد و هیچ حکومتِ ظالمانه‌ای وجود نمی داشت؛ زیرا کلِ افراد طبقِ اذهانِ آنهایی روزگار می گذراندند که بر ایشان حکومت می کردند و درباره‌ی درست و غلط یا خوب و بد، فقط مطابقِ فرمانِ حاکمان دست به قضاوت می زدند. لیک... این امر محال است که ذهنِ یک شخص به طورِ مطلق تحتِ کنترلِ شخصی دیگر قرار گیرد؛ زیرا هیچ کس نمی تواند حقِ طبیعی‌ یا توانایی‌اش جهتِ تفکرِ آزادانه و قضاوت‌های خاصِ خویش درباره‌ی هر موضوعی را به شخصی دیگر تفویض کند و اساساً نمی توان کسی را مجبور به چنین کاری کرد. به همین دلیل حکومتی که در پیِ کنترلِ اذهانِ مردم باشد، ظالمانه خواهد بود.




«رساله الهی سیاسی»
باروخ اسپینوزا
@renaissancetranslate

✔️هاناآرنت ، به زبان ساده🔻
سهند ایرانمهر
امروز سالگرد تولد #هانا_آرنت، فیلسوف سیاسی یهودی تبار آلمانه. خب میشه الان کلی لفاظی کرد و قلمبه سلمبه گفت اما میشه فلسفه رو خیلی ساده و لذتبخش هم فهمید بنابراین تصمیم گرفتم به اختصار بهتون بگم هاناآرنت درباره خشونتی که این روزها جهان و ذهنمون رو اشغال کرده چه حرفای جالبی داره:

🔘یکی از دغدغه های هانا آرنت موضوع خشونت و اطاعت پذیریه. بعد از جنگ دوم جهانی،وقتی آیشمن، مجری اصلی جنایت هولوکاست، گرفتار شد. هانا آرنت رفتار این آدم معمولی و خیلی مظلوم رو بررسی کرد تا بفهمه چطور از یه آدم به این سادگی خشونت هایی به اون وسعت سرزده. آرنت در جریان این تحقیقات به یک مفهوم جالب رسید:”پیش پا افتادگی جنایت”. به این معنا که اگر آدم ها یه پروسه ی مشخصی رو طی کنن، خیلی راحت تبدیل به آیشمن میشن و جنایت تبدیل میشه به یه مساله پیش پا افتاده و اونوقت یه استاد دانشگاه، یه بچه مهربون، یک زن آروم یه مرد رمانتیک یا یه پیرمرد خواستنی به راحتی میشه یه جانی تمام عیار!، نمونه عینی این ماجرا رو شما تو گوشه گوشه جهان دیروز و امروز می بینید و شاهد بوده یا هستید که چطور آدم های موجه در مصدر ناموجه ترین کارها قرار میگیرن و در کمال تعجب اون رو مرتکب می شن اما این اتفاق و مراحل اون چطور پیش میرن.....
متن کامل در لینک پایین🔻

https://medium.com/@maslub.maslub/%EF%B8%8F%D9%87%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%A2%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%87%D9%86%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%85%D9%87%D8%B1-30cd1a4cac29

استاد «حسین دهلوی» آهنگساز بزرگ ایرانی درگذشت.


استاد حسین دهلوی(۱۳۹۸_۱۳۰۶) نوازنده، آهنگساز و رهبر سابق ارکستر سمفونیک ملی ایران امروز در ۹۲ سالگی درگذشت. آفریننده قطعات «باله بیژن و منیژه» ، «نغمه ترک» و «سبکبال» در پی یک دوره طولانی بیماری درگذشت.
این آهنگساز شهیر ایرانی در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد و موسیقی را از پنج سالگی آموخت.
آقای دهلوی از شاگردان ابوالحسن صبا بود. پس از درگذشت صبا در سال ۱۳۳۶ رهبری ارکستر شماره یک اداره هنرهای زیبا به دهلوی واگذار شد.
او همچنین نویسنده کتاب "پیوند شعر و موسیقی آوازی" بود که پس از انتشار برنده جایزه کتاب سال ایران گردید.


روحشان شاد و قرین آرامش ابدی 🥀
@renaissancetranslate

"نغمه ترک" | یکی از زیباترین آثار جاودانه استاد حسین دهلوی @renaissancetranslate

مستند زیبا و خاطره انگیز زندگی و آثار استاد «حسین دهلوی»(۲۰۱۱)

این مستند زیبا حاوی مصاحبه های مختلفی با بزرگان موسیقی و اجراهای کمتر دیده شده و شنیده شده موسیقی کلاسیک ایرانی است.

منتشر شده در وبسایت بی بی سی فارسی
@renaissancetranslate

آنقدر دوستت دارم
که خودم هم نمی‌دانم چقدر دوستت دارم!
هربار که می‌پرسی "چقدر؟"
با خودم فکر می‌کنم
دریا چطور حساب موج‌هایش را نگه دارد...




«نزار قبانی»
@renaissancetranslate

+نقاش: «دریای ناآرام»(۱۹۲۳)؛ اثر استنلی وینگیت وودوارد
@renaissancetranslate

گفت: پیلی را آوردند بر سر چشمه‌ای که آب خورد ،
خود را در آب می‌دید و می‌رمید
او می‌پنداشت که از دیگری می‌رمد ، نمی‌دانست که از خود می‌رمد!
همه اخلاق بد ، از ظلم و کین و حسد و حرص و بی‌رحمی و کبر ، چون در توست ، نمی‌رنجی!
چون آن را در دیگری می بینی
می‌رمی و می‌رنجی!



«فیه ما فیه»
حضرت مولانا🌹
@renaissancetranslate