‍ ‍ ‍ ‍ ایران و «سرودِ کریسمس» چارلز دیکنز: داستان همیشگی «جهالت» و «نیاز»

🖋 رضی الدین طبیب
قسمت سوم
@renaissancetranslate




آنها(گروه دوم) هر روز عافیت طلبی نادانی، بی ارادگی و تنبلی خود را با بهانه های عجیب و غریب توجیه می کنند و بر «ندانستن» و «نفهمیدن» خود با جملات کلیشه ای مثل:

«من سیاسی نیستم»

«اصلا از سیاست خوشم نمیاد!»

«کله ات بوی قرمه سبزی میده!»

«بازم که شروع کردی به نالیدن!»

«حرفش رو نزن، آخرش شر میشه برامون»

«ای بابا بازم که شروع کردی به گفتن این حرفای بی ربط؟!»

« اصلأ من و تو سر پیازیم یا ته پیاز؟»

و...

به شکلی بیمارگون اصرار می ورزند و از زیر بار مسئولیت اجتماعی خود شانه خالی می کنند؛ غافل از اینکه رفتار و نگرش ایشان خود یکی از مهمترین دلایل تداوم شرایط موجود است.

گروه سوم دربرگیرنده «اقلیتی» آگاه/نیمه آگاه، هوشیار و بعضاً و نه الزاماً نظریه پرداز و چاره سازی است که بسیاری از ایشان هم در مثلث «اهانت»٬ «عدم درک» و «نادیده گرفته شدن» عامدانه اکثریت جامعه/ «توطئه»٬ «تهدید» و «دشمنی» علنی بخش‌های افراطی حاکمیت/ و «انفعال» ٬ «استیصال» و «برج عاج نشینی» به واسطه آگاهی و دانش بیشتر گرفتار شده اند؛ و بدین شکل است که ما امروز در جامعه ترسناک، بیرحم و هیولاواری زیست می کنیم که روز به روز بر گره های کور و بغرنج آن افزوده می گردد و احساس انزجار از آن و غیرقابل تحمل بودنش در وجودمان بیش از پیش قوت می یابد و کماکان راه برون رفتی عاقلانه، مسالمت آمیز و بی آسیب از دل این شرایط نمی یابیم.
@renaissancetranslate

🔴پی نوشت نویسنده: به نظر می رسد که چارلز دیکنز با انتخاب نام «ابنیزِر/ Abenezer» برای شخصیت اصلی داستان خود، تلویحا و‌ با زیرکی خاص خود به موضوع خاصی اشاره می‌کند؛ این نام که اکنون هم در فرهنگ آنگلوساکسونی و لاتینی بسیار کمیاب است، در واقع نامی است که ریشه عبرانی دارد و اصل آن در زبان عبری به معنای «سنگِ کمک»، «صخره ی یاری رسان» یا همان «تکیه گاه» است؛ از نگاه نگارنده این متن، علت و مقصود چارلز دیکنز برای برگزیدن این نام عجیب در ابتدا و انتهای داستان بر ما آشکار می گردد: ابنیزری(تکیه گاهی) قدرتمند اما غیرقابل اعتماد و ترسناک در ابتدای داستان و ابنیزری قدرتمند، حامی و مهربان در پایان داستان.


🔴پی نوشت۲: در کتاب مقدس آمده است که اسماعیل(ع) به چندین سنگ که او به نشانه برتری بر کفار و تکریم نمودن یاری خداوند به او در این نبرد بر روی هم نهاده بود، نام «اِبن حاذِر/ Abenezer» گذاشت که به معنای «سنگِ یاری» است.
@renaissancetranslate

صبح که از خواب بیدار می شوی،
در نظر بیاور چه سعادتی است زنده بودن، فکر کردن، لذت بردن و دوست داشتن...



«مارکوس اورلیوس»
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب



ترانه بسیار زیبا و محزون
«برف می‌بارد.. »

خواننده: سالواتوره آدامو

آلبوم : «بهترین های آدامو»(۲۰۰۵)

سبک : شانسون،پاپ
@renaissancetranslate

بهرام بیضایی : زادروزم را با هیچ مراسمی، سرپوشی بر واقعیت پیش چشم‌هایمان نکنید

بهرام بیضایی کارگردان بزرگ سینمای ایران، طی نامه‌ای به "کانون کارگردانان سینما هنر و تجربه، موزه‌ی سینما" درخواست کرد که به دلیل همزمانی زادروز او با چهلم جانباختگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸، هیچ مراسمی برای بزرگداشت او برگزار نکنند.

متن نامه‌ی بهرام بیضایی به شرح زیر است:

كانون كارگردانان سينما، هنر و تجربه، موزه‌ى سينما

تولد اتفّاقى من در پنجم دى سالها پيش با مرگ اكبر رادى نمايشنامه نويس سياه شد و سپس با فاجعه ى قربانيان زلزله ى بم سياه تر، و در همزمانى با چهلم قربانيان وقايع خونبار و باورنكردنى اخير جايى براى سياه تر شدن در آن نمانده است. آن را با هيچ مراسمى به نام من سرپوشى بر واقعيّت پيش چشم هايمان نكنيد - من اين روزها هيچ شركتى در هيچ جشن و آيينى ندارم!


بهرام بيضايى
سوم ديماه ١٣٩٨

#بهرام_بیضایی


@renaissancetranslate

نباید خود را از دنیا جدا کرد. اگر زندگی مان در نور خورشید بگذرد، حرامش نکرده ایم. همه ی تلاش من در هر موقعیتی، در هر بدبختی، در هر سرخوردگی، از نو برقرار کردن رابطه هاست. و حتی در این غم خویش چه عطشی برای دوست داشتن دارم. و چه نشئه ای از نظر کردن به تپه ای در تاریکی شب به من دست می دهد. بر قرار کردن رابطه با حقیقت، در وهله ی اول با طبیعت، و بعد با هنر کسانی که درک کرده اند، و با هنر خودم اگر توانایی داشته باشم. در غیر این صورت، نور خورشید و دریا و مستی هنوز پیش روی من اند...
نومیدی متبسم. مفری نیست، اما بی وقفه سعی دارم بر خود تسلط یابم، که می دانم بی ثمر است. مسئله ی اساسی: خود را نباید نابود کرد، و آن بخش از خود را که در جهان در خواب است.



«یادداشت ها»
آلبر کامو
@Renaissancetranslate

در شب کریسمس، داستایفسکی و دوستان محکومش را غل و زنجیر کردند و سفر دو هزار مایلی شان به سمت توبولسک در غرب سیبری آغاز شد. پس از رسیدن به زندان موقت در توبولسک، باز داستایفسکی را پانصد میل دیگر آن طرف تر به زندان اومسک منتقل کردند. در آنجا چهار سال را در کنار دزدها و قاتل های عادی به اعمال شاقه گذراند. در زندان این زندانیان عادی و نگهبانان زندان به او که آدمی تحصیل کرده و از اشراف بود حسد می ورزیدند. اما داستایفسکی طبق قولی که به برادرش داده بود توانست در آنجا چیزهای تازه ای را ببیند و دریابد و مواد و مصالح بسیاری برای رمان های بعدی اش فراهم آورد.

«خاطرات خانه ی مردگان» محصول مستقیم این سالها بود که در آن می نویسد : "آنچه کمکم کرد این سال‌های وحشتناک را از سر بگذرانم فقط میلی سوزان به رستاخیز، به تجدید زندگی، به ازسر گرفتن یک زندگی تازه بود." بزرگترین سختی زندان برای او محرومیت از نوشتن و محرومیت از خواندن بود. تنها کتابی که در دوران زندان در اومسک مجاز بود و در اختیار داشت نسخه ای از عهد جدید بود.




«فلسفه داستایفسکی»
سوزان لی اندرسون
@renaissancetranslate

Merry Christmas!
Feliz navidad!
Buon Natale!
joyeux Noël
Fröhliche Weihnachten!
Շնորհավոր Սուրբ Ծնունդ!

کریسمس مبارک!



فرخنده زادروز حضرت عیسی مسیح(ع) را به تمامی دوستان و همراهان ارجمند کانال رنسانس، به ویژه ارامنه و مسیحیان عزیز ایران زمین و سراسر جهان شادباش می گوییم.


با آرزوی موفقیت، سلامتی و بهروزی در سال نو میلادی🌹🍀


+نقاشی: بشارت تولد حضرت عیسی مسیح(ع) به مریم باکره؛ اثر کارلو کِریوِللی٬ ۱۴۸۶
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب



قطعه بیکلام نوستالژیک و خاطره انگیز «در چشمان جولی»

کاری از گروه مشهور:
"Tangerine Dream"

آلبوم: بالای شهر(۱۹۸۹)

سبک: آمبینت، الکترونیک، نیو ایج
@renaissancetranslate

قدرت دیکتاتورها را كور مي كند

«بنیتو موسولینی» دیکتاتور فاشیست ایتالیا وقتی از روی بالکن قصر مجلل خود برای صدها هزار نفر از طرفدارنش دست تکان می داد ، هرگز تصور نمی کرد که مدتی بعد به دست همین مردم به طرز فجیعی کشته شود!

مردمی که حتی به جنازه موسولینی هم رحم نکردند و روی جسد او ادرار کردند و به قدری به جمجمه موسولینی بعد از اعدام لگد زدند که صورتش له شد و ترکیب چهره ا‌ش کاملآ از بین رفت!

تولستوی در یادداشتهای شخصی اش در مورد ظلم تزارها می نویسد:

"قدرت دیکتاتورها را کور می کند . آنها همه را حامی و طرفدار خود می بینند ، در حالی که مردم چشم انتظار روز انتقام هستند!"



+عکس نخست: بنیتو موسولینی شادمان از آغاز جنگ جهانی دوم(آوریل ۱۹۴۰؛ رم، ایتالیا)

+عکس دوم: بنیتو موسولینی و معشوقه اش «کلارا پِتاچی» پس از اعدام در ۲۹ اُم آوریل ۱۹۴۵ توسط مردم به صورت واژگون از سقف پمپ بنزین میدان لورِتو شهر میلان آویخته شده اند.
@renaissancetranslate

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ در باب «چهار سوار غایبِ سرنوشت و زندگی»* ایرانیان

⁦✒️⁩رضی الدین طبیب



در نظر نگارنده چهار «ت» ی سرنوشت ساز و بغایت تأثیرگذار اما غایب در زندگی هر کس وجود دارد که شاید غیبت آنها در این روزگار بیش از هر زمان دیگر برایمان مسبب دردسرهای بسیار گشته است:

«تلنگر، تأمل، تصور، تفکر»


«تلنگر» اولین مرحله است: دیدن یا شنیدن صحنه یا سخنی که ناگهان در ما درنگی طولانی تر و متفاوت تر از دفعات پیشین ایجاد می کند؛ تلنگر درخششِ خیره کننده اما لحظه ای نور یک شهاب در آسمان تیره و تار ذهن است؛ اما بی تردید پس از وقوع چنین رویدادی شما هرگز مانند قبل نخواهید بود؛ بدین سبب که چیزی در وجودتان برای همیشه تغییر کرده است.


«تأمل»؛ صبری است طولانی مدت و عاقلانه که حاصل درنگ‌ و درنگ های عمیق پیشین است و پیوسته در پی علت و چرایی ماجرا است؛ به واسطه تأمل ابرهای تیره ی ذهن به تدریج کنار می روند و شکیبایی جایگزین قضاوتهای عجولانه در علل وقوع امور می گردد.

«تصور» سومین مرحله است و مهمترین آنها؛ چون تنها از منظر قوه «خیال» است که آدمی پیش از وقوع یک امر یا دست یازیدن به آن پی خواهد برد که داوری، کردار و رفتارش چه تأثیری بر خود و دیگری خواهد گذاشت و فرجام نهایی اعمالش چه خواهد بود. در واقع می توان گفت از کسی که وجودش تهی از این نیروی سرنوشت ساز است، تقریباً انجام هر بزه و جنایتی انتظار می رود.


«تفکر» کامل ترین وجه وجودی آدمی است؛ آنکس که به مسلح به نیروی اندیشه است به سبب ادراک سه گانه ی پیشین، قبل از اصلاح امور پیرامون خویش، سعی اش بر ساخت بهترینِ «خویشتن» است؛ او اگر حتی خود نیز نخواهد یا نداند، بی درنگ مبدل به الگوی بسیاری خواهد شد. انسان «اندیشمند» به فانوس درخشانی می ماند که نورش همواره به دیگران اطمینان و آرامش می بخشد؛ بی تردید او راهنمایی است که فروغ نورش را می توان در دل در تیره ترین مغاک ها و صعب ترینِ کوره راه ها تشخیص داد. «تفکر» با تابیدن نور بر هیولای جهلی که در ژرف ترین نقطه وجودمان خفته است، نشانمان خواهد داد که این دیو هولناک تا چه حد ویرانگر و خطرناک اما حقیر و بی مقدار است و چه بر سرمان است. تنها «تفکر» عمیق و بنیادین است مانع از وقوع فجایع، پلشتی ها و نابِکاری هاست و جامعه ای که متفکرینش بسیار باشند، در زمره سعادتمندترین هاست؛ اما یگانه شرط رسیدن به مرحله تفکر، تمرین و ممارستی مدام در از بٙر کردن و نهادینه ساختن سه گانه ی نخست در عمق جان است

باور نویسنده بر این است پیش از آنکه خود یا دیگری را با جمله کلیشه ای «لطفاً التماس تفکر» مورد خطاب قرار دهیم،

بگوییم:

به درستی «تلنگر» بزنید، به نیکی «تأمل» کنید و به روشنی «تصور» نمایید، سپس عمیقأ در مورد هر چیز به «تفکر» بپردازید!
@renaissancetranslate


*پانوشت: دلیل نویسنده برای نامگذاری این چهارگانه مهم با نام «سواران سرنوشت» ، ارجاع و ارتباط آنها با «چهار سوار آخرالزمان» در کتاب مکاشفات یوحنا است. این سواران به ترتیب بر چهار اسب به رنگ‌های سفید، قرمز، سیاه و رنگ‌پریده سوارند و به ترتیب نمادهای «بیماری، جنگ، قحطی و مرگ» هستند. به باور نگارنده٬ غیبت چهار اصل نخست در زندگی هر کس، دقیقاً به قدر آسیبهای ویرانگر چهار سمبل یاد شده عامل سقوط و تباهی آدمی است.
@renaissancetranslate
#تلنگر
#تأمل
#تصور
#تفکر

#تلنگر


‏۱- نیازی به ⁧کتاب⁩ احساس نمی‌کنیم.
‏۲- از شک کردن در پایه‌های نظری‌مان می‌ترسیم.
‏۳- دچار تنبلی و بی‌حالی هستیم.
‏۴- احساس می‌کنیم به قله‌های یقین رسیده‌ایم.
‏۵- احساس می‌کنیم مسئله مبهمی وجود ندارد.
‏۶- هیچ‌چیز برای ما جدی نیست.
‏۷- دچار ⁧خودشیفتگی⁩ فرهنگی هستیم.
‏۸- به تناقض‌های درونی‌مان آگاه نیستیم.
‏۹- راه ⁧پیروی⁩، ⁧تبعیت⁩، دنباله‌روی⁩ و ⁧تقلید⁩ را راحت‌تر یافته‌ایم.
‏۱۰- ارزش دانایی⁩ و ⁧آگاهی⁩ را نمی‌دانیم.
‏۱۱- سطح خوشایندهای ما محدود است.
‏۱۲- زندگی ⁧پرهیاهو⁩ و ⁧نمایشی⁩ را ترجیح می‌دهیم.
‏۱۳- تن به ⁧تحقیر⁩ ندانستن داده‌ایم و به این تحقیر هم عادت⁩ کرده‌ایم.
‏۱۴- حقارت ⁧جهل⁩، آزارمان نمی‌دهد و ⁧نادانی⁩ را عیب نمی‌دانیم.
‏۱۵- ⁧گفت‌و‌گو⁩ را کنشی ⁧ فضیلت‌مندانه⁩ نمی‌دانیم و مهارت گفت‌و‌گو نداریم.
‏۱۶- کتاب خواندن دردی از ما ⁧دوا⁩ نمی‌کند.
‏۱۷- به ما فواید ⁧کتاب خواندن⁩ را یاد نداده‌اند.
‏۱۸- بلد نیستیم کتاب بخوانیم.
‏۱۹- کسی‌ در ⁧خانواده⁩ و دور و برمان نبوده که ⁧کتاب‌خوان⁩ باشد، که ما هم یاد بگیریم.
‏۲۰- در سن بزرگسالی‌ هنوز ⁧ ناآگاه⁩ هستیم، نمی‌دانیم چه بخوانیم و ⁧خجالت⁩ می‌کشیم از کسی‌ بپرسیم.
@renaissancetranslate

انیمیشین مفهومی «دهکده»(۱۹۹۳) درباره زندگی در روستای کوچکی است که مردمی دیندار در آن زندگی می‌کنند و اموراتش توسط کلیسای شهر اداره می شود، اما این روستا برخلاف ظاهر مذهبی اش، سرزمینی است سرشار از رذالت های اخلاقی چون حسادت، ریاکاری و فساد اخلاق؛ و مردمی که مدام در زندگی خصوصی و اعمال و رفتار یکدیگر تجسس می‌کنند.
این انیمیشن در حقیقت نماد جامعه‌ای عقیم، ناکارآمد و در حال فروپاشی است که ساکنانش با تعصب مذهبی، جهالت و دشمنی کورکورانه باهم، به تدریج خود را به ورطه نابودی می کشانند.


نویسنده و کارگردان: مارک بِیکر


نامزد جایزه اسکار برای بهترین انیمیشن و فیلم کوتاه در سال ۱۹۹۳
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب


موسیقی متن درخشان و به یاد ماندنی فیلم سینمایی «شب های روشن»(۱۳۸۰)؛ یکی از برجسته ترین آثار موسیقی معاصر ایران

آهنگساز: پیمان یزدانیان

سبک: ساندترک، کلاسیک
@renaissancetranslate

ذات «توتالیتریسم»

🖋قربان عباسی
@renaissancetranslate



می خواهید ذات ناپاک توتالیتریسم را بشناسید مفتش بزرگ را بخوانید.

بخشی از رمان بلند برادران کارامازوف به قلم داستایوفسکی که بنیادهای انسان شناختی توتالیتریسم را برکافته و به این استنتاج تکان دهنده می رسد که:

«انسان ها تاب آزادی ندارند و ازاضطرابی که ملازم آزادی است می گریزند و فضای امن و مالوف یک جهان بینی جزمی را برهوای تازه جهانی آزاد رجحان می نهند و ناچار به دامن جنبش ها و جریان هایی می افتند که این امنیت را وعده می دهند و انسان را ازملعنت آزادی وا می رهانند.»

اما ماجرا چیست؟

ظهور مجدد عیسی مسیح در میان قوم خود، درمیان ستمدیدگان و رنج کشیدگان و مظلومان.
داستان در اسپانیا درشهر سویل اتفاق می افتد؛ درسیاه ترین روزگار تفتیش عقیده، درزمانی که به پاس عظمت باریتعالی، آتش ها برپا می کردند ودرشکوه آن آتش ها ملحدان را می سوزاندند.
عیسی مسیح ظهور کرده است اما اینبار اسقف اعظم، مفتش بزرگ، با صورتی پژمرده، در ردایی کهنه و خشن دستور دستگیری او را می دهد. در قدر قدرتی اسقف اعظم و انقیاد پر ترس و لرز مردم دربرابر فرامینش همین بس که جماعت راهی برای قراولان باز می کنندد و آنها نیز درمیان سکوت مرگبار مردم او را دربند می کنند و با خود می برند.
جماعت بسان تنی واحد دربرابر اسقف زمین بندگی می بوسند. صحنه عجیبی است. عیسی درحبس و اسقف اعظم شب به سراغش می آید.
چراغ را بر روی میز می گذارد و سخن آغاز می کند:

«آیا این توئی؟ توئی؟
و چون جوابی نمی شنود به تندی اضافه می کند:

«جوابی نده؛ ساکت باش. تازه چه می توانی گفت؟ خوب می دانم پاسخت چه خواهد بود. تازه، حق نداری چیزی برآن چه درروزگار قدیم گفته ای بیفزایی.

پس چرا آمده ای ما را بیازاری.؟...

ولی می دانی فردا چه اتفاقی خواهد افتاد؟
فردا حکم محکومیتت را صادرخواهم کرد و به عنوان پست ترین ملحد زمان برصلیبی خواهمت سوزاند.
همین قومی که امروز پایت را بوسه می زنند، فردا به نخستین اشاره من هیمه ی آتش صلیب را انبارخواهند کرد.»

مفتش به او می گوید:
«حق نداری چیزی بر آنچه قبلاً گفته ای بیفزایی. مهم ترین نکته کلیسای کاتولیک همین است.

به او می گوید تو همه چیز را به پاپ سپردی و دیگر نیازی به آمدنت نیست.
دستکم حق نداری درکارها دخالت کنی»

مفتش بزرگ خطاب به عیسی مسیح می گوید:

«برای انسان و جامعه انسانی هیچ چیز غیر قابل تحمل تر از آزادی نیست.
سنگ های این طبیعت برهوت زده را به ببین؛ آنها را به نان بدل کن و خواهی دید که انسان ها چگونه چون گوسفندانی درپی ات خواهند دوید و شاکر و مطیع خواهند بود و همواره در ترس و لرز خواهند بود.
این مردم حاضرند آزادی شان را واگذارند خود را بنده و برده کنند فقط به شرط اینکه شکم شان را سیر نگه دارند.

انسان خبیث و جبون را چه به آزادی.

دومین نکته ای که مفتش خطاب به عیسی بر زبان می آورد این است که این مخلوقات چندش آور نه تنها دربند یافتن کسی یا چیزی برای پرستش اند بلکه می خواهند چیزی بیابند که همگان بر آن باور بیاورند و آن را بپرستند.

از روز الست ریشه همه بدبختی های فرد انسان و کل انسانیت همین عطش برای پرستش جمعی است. به خاطر پرستش جمعی است که همدیگر را از دم تیغ می گذرانند. هر یک خدایانی علم می کنند و به معارضه با یکدیگر برمی خیزند و می گویند:

«یا خدایانتان را وابگذارید و خدایان ما را بپرستید و یا شما و خدایانتان را نیست خواهیم کرد»

حرف او خطاب به عیسی یک چیز است این مردم کودک صفت و نادان و شکم پرست اند.

ناسوت را وا نمی نهند که ملکوت را برگیرند. اینها را باید به اطاعت و انقیاد واداشت. مردمان نشاط گله را می جویند.

رمه مطیع که فرمان برد و امکان و رنج اندیشیدن را ازخود بازستاند. هیچ چیز برای یک گوسفند سخت تر از اندیشیدن نیست.
آنها به آقا بالاسری نیاز دارند که خودشان را از شر خودشان برهانند.
@renaissancetranslate

ادوارد : میدونی فرق بین درد و رنج چیه ؟
آنا : چه فرقی میکنه ؟ وقتی دوتاشون بدن
ادوارد : وقتایی که باهات حرف میزنم و حواست پیش یکی دیگه س،
این میشه رنج !
آنا : خب درد چیه اونوقت ؟
ادوارد : که با این حال باز دوستت دارم!





«اسب های لنونگراف شبیه ما نیستند»
رابرت کیوساکی
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب


تم اصلی زیبا و به یادماندنی موسیقی متن فیلم سینمایی «با گرگها می رقصد»(۱۹۹۰)

کارگردان: کوین کاستنر

آهنگساز: جان بری

سبک: کلاسیک، ساندترک، فولک
@renaissancetranslate

از آینه بپرس
نام نجات دهنده ات را..

آیا زمین که زیر پای تو می لرزد
تنهاتر از تو نیست ؟!

" فروغ فرخزاد"
نقاش: بزرگمهر حسین پور


امروز هشتم دی ماه زادروز «فروغ فرخزاد» بانوی شاعر و یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان معاصر است؛ یادش گرامی باد.🌹
@Renaissancetranslate

نامه‌های عاشقانه فروغ: کاسبی یا روایت تاریخ؟

🖋مریم زهدی
قسمت اول
@renaissancetranslate

فرزانه میلانی، پژوهشگر و استاد ادبیات فارسی و مطالعات زنان در دانشگاه ویرجینیا که چند دهه بر زندگی و آثار فروغ تحقیق و پژوهش کرده در چهار جلسه متوالی از بیستم تا بیست و چهارم اکتبر در سالن خلیلی دانشکده مطالعات آفریقایی و شرقی دانشگاه لندن، سواس لندن درباره کتاب جدیدش سخنرانی کرد. کتاب جدید خانم میلانی که قبلا هم بر زندگی و آثار سیمین بهبهانی و طاهر قرة‌العین دو شاعر پیشرو زن ایرانی تحقیق کرده، زندگینامه ادبی فروغ فرخزاد است به همراه ۱۵ نامه منتشر نشده به ابراهیم گلستان، ۹ نامه به پدرش، شش نامه دیگر به افراد دیگر و چند کارت پستال. نامه ها را در کتاب به خط فروغ می بینیم. نامه عاشقانه فروغ فرخزاد به شاهی (ابراهیم گلستان) موضوع واکنشهای کاربران شبکه های اجتماعی شد، اعم از کسانی که فروغ و گلستان را دوست داشتند یا نداشتند.

فروغ در بخشی از این نامه نوشته:

"شاهی‌جانم، باید برایم دعا کنی. قربان لب‌های عزیزت بروم. قربان چشم‌های عزیزت بروم. قربان بند کفش‌هایت بروم. چه دوستت دارم، چه دوستت دارم، چه دوستت دارم..."

علاوه بر اینکه بخشهای مختلفی از این نامه بازنشر شد، عده زیادی ماجرای حریم خصوصی را پیش کشیدند و گفتند انتشار نامه های خصوصی فروغ به عشقش غیر اخلاقی است و به شناخت فروغ کمکی نمی کند .برخی پا را فراتر گذاشتند و این نامه و بازنشرش را زرد یا عامه‌پسند دانستند و حتی گفتند که ما اگر خودمان را جای فروغ بگذاریم اصلا دوست نداریم که بعد از مرگمان نامه های عاشقانه مان منتشر شود. در برابر این افراد کسانی بودند که با این نظرات مخالف بودند و این قیاس را مع‌الفارق می دانستند. آنها می گفتند مقایسه آدم های عادی با فروغ و ابراهیم گلستان که هر دو از بزرگان فرهنگ و ادب معاصر هستند اشتباه است و حریم خصوصی در این مورد بی معناست. برخی به ابراهیم گلستان خرده گرفتند که چرا نامه های فروغ را در اختیار خانم میلانی گذاشته و نامه های خودش را منتشر نکرده است اما باید گفت که در دنیای "ادبیات" انتشار نامه شخصیتهای ادبی رسمی شناخته شده است. فرانتس کافکا که نامه های زیادی از او به نامزدش، دوستانش و پدرش منتشر شده، جایی خطاب به دوستش ماکس برود نوشته: "ماکس عزیز مرا ببخش که امشب نتوانستم به دیدنت بیایم. من بسیار ناامید شده ام و نمی توانم خودم را تغییر دهم. سردرد شدید گرفته ام. دندان هایم دارند زرد و فاسد می شوند و ریش تراشم کند شده است. مرا ببخش ولی دیگر نمی توانم به دیدنت بیایم."این چند خط شاید مثالی است بر همان که عده ای حریم شخصی افراد می دانند برخی دیگر هم معتقدند حتی اگر حاوی اطلاعاتی باشد که از نظر برخی کم اهمیت است می تواند موجب روشن شدن ایعاد مختلف زندگی آدمی شود که برای ادبیات بسیار مهم است. نامه های سیمون دوبوار نویسنده فرانسوی به ژان پل سارتر و نلسون آلگرن که هر دو از نویسندگان سرشناس هستند و نامه های سارتر به دوبوار همه و همه در قالب چندین کتاب منتشر شده اند.از ادبیات و ادبای معروف جهانی که بگذریم انتشار نامه های شخصی در دنیای ادبیات ایران هم بی‌سابقه نیست. نامه های سیمین دانشور و جلال آل احمد در قالب سه کتاب تدوین شده است، دست اندرکاران می گویند ذکر جزییات دقیق در این نامه ها از چای خوردن و غذا پختن گرفته تا چگونگی استحمام و نظافت و تصویری که از واقعیت ارایه می دهند این نامه ها را به سندهای بی مانندی درباره این دو نفر تبدیل کرده است.نامه های عاشقانه احمد شاملو به همسرش آیدا سرکیسیان، اخیرا در کتابی با نام "مثل خون در رگهای من" منتشر شد. کتاب دیگری هم چاپ شد با مقدمه آیدا حاوی نامه های شاملو به پسرش. همین اواخر نیز احمد کیارستمی نامه ای از پدرش منتشر کرد که در شبکه های اجتماعی با استقبال مواجه شد. بعد از انتشار این نامه و بحثی که پیرامون آن در گرفت ابراهیم گلستان در مصاحبه ای اختصاصی با روزنامه ابتکار اعلام کرد که این نامه ها را که سند تاریخی محسوب می شوند، خودش در اختیار خانم میلانی قرار داده است.
@renaissancetranslate

انتشار نامه‌های عاشقانه فروغ: کاسبی یا روایت تاریخ؟

🖋مریم زهدی
قسمت دوم

@renaissancetranslate

به نظر او وقتی دو نفر مورد توجه اشخاص قرار می‌گیرند هیچ نوع حریم خصوصی ندارند. حریم خصوصی به خاطر ترسی است که اشخاص از چیزهایی که می فهمند یا نمی‌فهمند، دارند؛ برای آدمی که آزاده است و فکر می‌کند، حریم خصوصی مهم نیست. حریم خصوصی برای هیچ کس وجود ندارد و هر کسی هر چه بخواهد می‌گوید و از روی همین چیزهاست که تمدن یک دوره‌ای ایجاد می‌شود.
پوران فرخزاد هم بعد از آن در گفتگو با تابناک گفت که فرزانه میلانی را می‌شناسد، او "شخص محترمی" است اما در انتشار نامه‌های فروغ "انگیزه کاسبکارانه" می‌بیند. خانم فرخزاد در این گفتگو گفت: "وقتی قصد انجام چنین عملی داریم، باید از خودمان بپرسیم آیا قشنگ است و دوست داریم در آینده زندگی خصوصی و اسرار زندگی‌مان را این گونه و آن هم بدون رضایت خانواده‌مان منتشر کنند؟ به نظرم کنار زدن پرده‌ها زیبا نیست." حالا خیلی‌ها می‌پرسند، آیا در مورد شخصی مانند فروغ لازم است پرده ها برخی حقایق را از دید سایرین پنهان کنند؟ در نهایت پژوهشگران چرا و بر اساس کدام اصول باید چه تصویر شسته‌رفته‌ای با چه مشخصاتی به مردم ارایه کنند؟ پوران فرخزاد می‌گوید که اصل، شعر فروغ است و زندگی او در حاشیه است. به گواه حدود چهل سال تحقیقی که فرزانه میلانی بر زندگی و آثار فروغ فرخزاد انجام داده زندگی شخصی و عشقی فروغ از آثاری که خلق کرده جدا نیست.فرزانه میلانی مصایبی که فروغ در زندگیش تحمل کرده را بر می‌شمارد و می گوید که عشق او به ابراهیم گلستان تاثیر بسزایی در غنای شعر او داشته است.او شعر فروغ را در حوزه احساسات زنانه در ادبیات معاصر ایران بی‌بدیل می‌داند.میلانی فروغ را زنی می‌داند که در پیکری زنانه و ادبیاتی مرد محور محبوس بوده، زنی که بسیار بیش از اینها که خوانده‌ایم و شنیده‌ایم از خانواده و جامعه اطرافش آسیب دیده است. او بعد از مشورت با روانپزشکان و تحلیل شرایط زندگی و وضعیت روحی فروغ به این نتیجه رسیده که او احتمالا دچار اختلال دوقطبی یا بای‌پولار بوده است.به گفته متخصصان افسردگی شدید از علایم جدی این بیماری است و شدت آن کم و زیاد می‌شود تا جاییکه خانواده بیمار ممکن است تصور کنند بیماری ریشه کن شده، از آن سو هم ممکن است آنقدر شدید شود که ممکن است نیاز به بستری کردن بیمار باشد.فروغ که در بیمارستان روانی بستری شده بود، به گفته خانم میلانی بدون بیهوشی با شوک الکتریکی تحت درمان قرار گرفت.عشق در شعر فروغ ریشه در بیقراری و ناآرامی و سرکشی غریبی دارد و روح ناآرام و مدام در جستجو و تنهای فروغ به گفته خانم میلانی با رسیدن به ابراهیم گلستان انگار کنار او ماوا می‌گیرد. صاف و ساده و بی‌حاشیه در نامه‌ دیگری به او می‌نویسد.
@renaissancetranslate

انتشار نامه‌های عاشقانه فروغ: کاسبی یا روایت تاریخ؟

🖋مریم زهدی
قسمت سوم
@renaissancetranslate


در بخشی از نامه فروغ نوشت است:

"قربانت بروم، قربان سراپای وجودت، قربان موهای سفید پشت گردنت بروم، قربان مردمک‌های بی‌قرار چشمهایت بروم، قربان غم و شادیت بروم، تو چه هستی که جز با تو آرام نمی‌گیرم، حتی جای پایی از تو در خاک برای من کافیست، کافیست که بتوانم اعتماد کنم، بتوانم بایستم، بتوانم باشم، کافیست که صدایم کنی، بگویی فروغ! و من به دنیا بیایم و درختها و آفتاب و گنجشکها با من به دنیا بیایند. دوستت دارم و دلم تاب تحمل این همه عشق را ندارد. دلم از سینه‌ام بزرگتر می‌شود. دلم مرا به بی‌قراری می‌کشاند."

خانم میلانی می گوید در این پانزده نامه‌ای که تازه در کتابی منتشر کرده فروغ پنجاه و نه بار از "قربانت بروم" استفاده کرده و پنجاه و چهار بار از "دوستت دارم".فروغ به دلیل سنت شکنی ها و نوع زندگی و طلاق و نوع مرگش، به دلیل معاشرتهایش، به دلیل متفاوت بودنش و "عشق ممنوعه اش" نسبت به ابراهیم گلستان همواره مورد توجه بوده و برای بسیاری جذابیت داشته است. تحقیقات و مطالعات چند ده ساله خانم میلانی اما یاد ما می‌آورد که این سمبل جذاب سرکشی شعر معاصر روی دیگری هم دارد. آنچه فروغ خلق کرده حاصل زخمهایی است که خورده و تلخی و تنهایی و غربتی که تحمل کرده تا در سی دو سالگی طوری برود که نامش در ادبیات فارسی ایران ماندگار شود.فروغ بر اساس نتایج تحقیقات،مطالعات و آنچه از نوشته های خودش به جامانده در خانه آزار بسیار دید، در جمع تکفیر شد. اشعارش در ایران سانسور شد و از نخستین مجموعه شاعران ایران و جهان حذف شد. اما با این وجود نامش هنوز یادآور "اسارت" است و "عصیان". هنوز بسیاری از زنان در ایران، افغانستان و تاجیکستان، خودشان را "زنی تنها" می دانند "در آستانه فصلی سرد". هنوز نام فروغ، عاشقانه هایش و نامه هایش آنچنانکه این روزها شاهدیم سکون فکری و قضاوتهای درست و نادرست و استنتاجها را به گونه‌ای دستخوش تلاطم می کند که بیراه نیست اگر بخواهیم بدانیم اگر او به مرگ زودهنگام نمرده بود، واقعا هم اکنون چه می کرد و چه جایگاهی داشت.خانم میلانی می‌گوید فروغ که حالا بیش از هر شاعر فارسی زبان معاصر در فراسوی مرزهای ایران شناخته شده است، در یک روز سرد زمستانی درست مثل تولدش و روز تنها ازدواجش و همانطور که خودش پیش بینی کرده بود رفت.
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب


ترانه زیبا و نوستالژیک «خونه بهار کدوم وره؟»(۱۳۸۰)

خواننده و آهنگساز: حمید زینو

سبک: پاپ، راک
@renaissancetranslate