«رینالدو و آرمیدا»


نقاش: فرانسوا بوشه (۱۷۳۴ م)
سبک: روکوکو
تکنیک : رنگ روغن
محل نگهداری : موزه لوور؛ پاریس(فرانسه)


تاریخچه و تفسیر اثر (در دو بخش)
👇👇👇
@renaissancetranslate

نام اثر: «رینالدو و آرمیدا»
نقاش: فرانسوا بوشه (۱۷۳۴ م)
سبک: روکوکو
تکنیک : رنگ روغن
محل نگهداری : موزه لوور؛

رضی الدین طبیب؛ مورخ هنر
قسمت اول


«رینالدو و آرمیدا» یکی از مشهورترین منظومه های عاشقانه ادبیات دنیای غرب است که دستمایه خلق آثار هنری فراوانی گشته است و به نظر می رسد که آفرینش یک پرده نقاشی عظیم از این منظومه، نخستین بار به دستور «چارلز اول» پادشاه انگلستان و با دستان توانمند «سِر آنتونی وان دایک» نقاش هلندی دربار وی صورت گرفته است.
بر اساس روایات تاریخی، چارلز به هنگام درگیری های داخلی دربار انگلستان بر سر تاج و تخت پادشاهی، برای مدتی در برج لندن زندانی  میگردد. او در زندان بیشتر وقت خود را صرف مطالعه کتب ادبی و تاریخی می کند و دقیقاً در همین زمان است که نسخه معتبری از یک شعر مشهور قدیمی به نام «اورشلیم نجات یافته» به دست وی می رسد. چارلز به شدت شیفته این کتاب شده و پس از آزادی از زندان به وان دایک دستور می دهد تا یکی از صحنه های مشهور آن یعنی «رینالدو و آرمیدا» را به تصویر بکشد. گرچه در همان زمانی که آنتونی وان دایک این داستان عاشقانه را برای او به تصویر کشید و به اتمام رساند، چارلز یکم درگذشت و شاه بینوا حتی فرصت آن را نیافت تا برای چند صباحی از آویختن و تماشای این نقاشی زیبا و سترگ بر دیوار کاخ سلطنتی اش مشعوف و کیفور شود!
حکایت «رینالدو و آرمیدا» که یک منظومه کوتاه عاشقانه است، یکی از بخشهای کتاب اورشلیم نجات یافته بود که نخستین بار در سال ۱۵۸۰ توسط «تُرکوآتو تاسو» شاعر و نویسنده ایتالیایی در قالب منظوم و منثور خلق و تدوین گردید و از اواخر قرن شانزدهم تا به امروز مورد توجه بسیاری از هنرمندان، آهنگسازان و نویسندگان اروپایی قرار گرفته است. تاریخ این حکایت عاشقانه به جنگ اول صلیبی باز میگردد. جایی که «گوفرِدو» سردار نیروهای نظامی مسیحی به همراه سربازانش قصد دارد محاصره اورشلیم را درهم بشکند تا مانع از پیشروی نیروهای نظامی امپراطوری عثمانی به داخل شهر شود. این محاصره توسط «آرگانته شاه» وضع شده که یکی از کارگزاران امپراتوری عثمانی و فرمانده سپاهیان مسلمان تُرک تبار است. در قلب این داستان خواندنی عاشقانه، صحنه رویارویی نیروهای متخاصم و به طبع آن نخستین مواجهه ی سوزان دو دلداده جوان است که برای خوانندگان روایت می‌شود و در واقع توصیف موقعیت عجیبی است که موجب می‌گردد تا در یک لحظه نفرت طرفین ماجرا، به عشقی سوزان و جاودانه مبدل شود.
«رینالدو» یکی از فرماندهان ارشد نیروهای گوفردو است و از سویی دیگر «آرمیدا» ملکه شهر دمشق و ساحره ی مخصوص دربار آرگانته شاه.
آرمیدا برای جلوگیری از پیشروی سپاه مسیحیان و البته به خاطر رسیدن به معشوق خود یعنی رینالدو، با سحر و جادو برخی سربازان ارتش گوفردو را اغوا و با طلسمی قدرتمند آنها را وادار به درگیری با نیروهای خودی مینماید و تعدادی دیگر را نیز به حیوانات وحشی تبدیل می سازد. در حقیقت در میانه میدان نبرد، آرمیدا به محض دیدن رینالدو شیفته شجاعت و برازندگی شهسوار سپاه دشمن شده و به سبب همین علاقه دیوانه وارش وی را می رباید و در بند خود می کشد؛ اما در چه بندی؟!
رینالدو سالارِ سپاه گوفردو، اکنون به واسطه جادوی ساحره در «باغ لذات دنیوی» و قصر مخفی آرمیدا تحت یک طلسم قوی به عشقبازی با محبوب افسونگر اوقاتش را میگذراند. پس از مدت کوتاهی گوفردو از ماجرا با خبر شده و به همراه برادرش «آئوستاتسیو» شروع به جستجو و یافتن شخصی می کنند که بتواند طلسم آرمیدا را بی اثر نماید. کمی بعد آنها با راهبی ملاقات مینمایند که به ایشان نوید آزادی قریب الوقوع رینالدو را میدهد. او به دو شوالیه شجاع یک «آینه الماس» میدهد و چگونگی رهایی رینالدو از بند طلسم را می آموزد و در پایان توصیه میکند که هر دو برای سفری طولانی و تحمل مخاطرات بسیار آماده باشند.
هر دو شهسوار راهی سفر صعب خود می‌شوند و سرانجام پس از چهارده روز به قصر مخفی آرمیدا می رسند و به سرعت رینالدو را یافته و اثر طلسم را باطل می کنند. رینالدو به همراه دو شوالیه، آرمیدا را که اکنون شکسته دل و افسرده شده است را ترک میکند. ساحره پس از آن در پی خودکشی برمیاید اما آنقدر ناراحت و پریشانحال است که فراموش کرده موجودی «نامیرا و فنا ناپذیر» است و دچار عذابی سخت اندوهبار می‌گردد: تنهایی و یک زندگانی جاودانه بدون عشق!
در نسخه های دیگر این داستان، پایانی دیگر برای دو عاشق رقم خورده است: گرویدن ساحره به دین مسیحیت، ازدواج با محبوبش و تبدیل شدن او از یک ساحره به انسانی میرا.
این داستان عاشقانه در قرن شانزدهم به بعد به یکی محبوبترین آثار ادبی-هنری بیشتر کشورها و دربارهای اروپایی مبدل گشت. به همین سبب بود که در سال ۱۷۳۴ «فرانسوا بوشه» نقاش نامدار دربار لویی پانزدهم نیز تصمیم گرفت تا بر اساس این حماسه عاشقانه، اثری در خور توجه و تحسین خلق نماید.
@renaissancetranslate

نام اثر: «رینالدو و آرمیدا»
نقاش: فرانسوا بوشه (۱۷۳۴ م)
سبک: روکوکو
تکنیک : رنگ روغن
محل نگهداری : موزه لوور

رضی الدین طبیب؛ مورخ هنر
قسمت دوم


نقاشی فرانسوا بوشه در اواخر همان سال تکمیل گردید اما اثر فوق با آثار دیگر نقاشان تفاوتهای قابل توجهی دارد. باید گفت که به وضوح تفسیری که بوشه از داستان ارائه داده، بیشتر به داستانهای اساطیر یونانی به ویژه «مدوسا و پرسئوس» شباهت دارد تا یک داستان عاشقانه مسیحی قرون وسطایی.
همچنین باید افزود که در تفسیر هُنری فرانسوا بوشه جایگاه بعضی عناصر و شخصیتهای داستان تا حدودی نیز جابجا شده است؛ زیرا همانطور که نقاش به روایت «تُرکوآتو تاسو» آنچنان که باید وفادار نبوده، اما از سوئی دیگر جالب است که بدانیم اقتباس خود ِ تاسو هم از اصل این داستان قرون وسطایی که به شکلی منظوم روایت شده، دستخوش تغییرات قابل توجهی گشته است.
در هر حال اکثر مورخان و منتقدین هنری علت تفسیر متفاوت بوشه ازین اثر را، فضا و اتمسفری میدانند که در آن عصر سلیقه و ذائقه هنری دربار و جامعه فرانسه قرن هجدهم را تحت تاثیر خود قرار داده بود_همچنان که تفسیر شخص تاسو نیز تا حدودی رنگ و لعابی یونانی مآب دارد_ مثلاً در جایی توصیف تاسو از شخص رینالدو، ناخودآگاه «آرِس» خدای جنگ را به ذهن متبادر مینماید و نیز آرمیدا به «آفرودیته» ایزدبانوی عشق و زیبایی در اساطیر یونان باستان شباهت فراوانی دارد؛ اما اکنون میدانیم که تفسیر بوشه از این داستان، آمیزه ای از برداشت شخصی وی، اثر مکتوب تاسو و دیگر روایات نویسندگان فرانسوی زبان هم‌عصر خود از این حماسه عاشقانه است.
در نقاشی عناصر قوی و تعیین کننده به وضوح قابل شناسایی و تشخیص هستند. گوفردو و برادرش که در پس زمینه تصویر و پشت سر آرمیدا دیده می شوند، مترصد فرصتی هستند تا همرزمشان را از شر عفریته افسونگر نجات دهند. آئینه الماس در کنار آرمیدا که چند فرشته کوچک آنرا حمل می کنند به طور ضمنی بر پاکی و تطهیر شدن رینالدو با نگریستن در آن و نجات یافتنش از شر افسونِ ساحره دلالت می کند و انگشت اشاره رینالدو که به سمت آئینه اشاره دارد نیز بر این اتفاق تأکید دارد. همچنین ما در این اثر فرشته ای شبیه به «کوپید»(فرشته عشق) پشت سر رینالدو می بینیم که با تیری در دست قصد دارد تا مرد جوان را با اکسیر عشق از خود بیخود نماید و او را کماکان مسحور و شیفته آرمیدا نگاه دارد، اما حالت صورت وی شرورتر و ترسناک تر از آن چیزی است که ما از داستان «کوپید و شکار عشاق» توسط تیرهای مشهورش در اساطیر خوانده ایم؛ در واقع نگاه این «شیطان کوچک» بیشتر حالتی خبیثانه و تهدید کننده دارد، گویی این موضوع به بیننده القا می شود که رینالدو در خطر بزرگی قرار گرفته است.
در نقاشی بوشه، «رینالدو» آشکارا تجسم شخصی سودازده و مجنون است. او بسیار منفعل گشته و فاقد قدرت و صلابت مردانگی است: شمشیر و سپر رینالدو از دستانش رها شده اند و با نگاهی گیج و مستاصل به سمت آرمیدا چشم دوخته است. آرمیدای افسونگر نیز در اینجا با نوع پوشش و شکل موهایش که مجعد و دارای پیچ و تاب فراوان هستند به طور غیر مستقیم در قیاس با «مدوسا» عفریته هولناک یونانی قرار گرفته است؛ هیولای سنگدل اساطیری که به جای مو، انبوهی از مارهای زهرآلود بر روی سرش روئیده بود. روشن است که بوشه در نقاشی اش قصد دارد تا پیچ و تاب موهای ساحره را به مارهای سر مدوسا تشبیه نماید و نکته مهم دیگر آنکه جادوی عفریته یونانی بر اثر نگریستن در آینه از بین میرود و او تبدیل به موجودی سنگی می شود(بی اثر شدن طلسم) و در داستان رینالدو و آرمیدا این مرد جوان است که با نگریستن در آئینه از شر طلسم قدرتمندش رهایی یافته و بار دیگر به زندگی انسانی و معمولش باز می گردد؛ طلسمی که در اصل بر وجود مدوسا دلالت دارد ولی مدوسایی که در کالبد شخص دیگر فرو رفته و او را مُسخر جادوی قدرتمند خویش کرده است.
سرانجام درباره فضا و محیطی که بوشه در اثرش خلق کرده باید گفت که قصر آرمیدا نه یک باغ عدن افسونگر شرقی، که بنایی عجیب و غیر معمول است که به معماری یونانیان باستان شباهت فراوان دارد و از سوی دیگر درختان عجیب و غریبی که نقاش در پشت سر کاخ آرمیدا به تصویر کشیده است، به احتمال فراوان نشانه ای است از خلق یک فضای «اورینتالیستی» که هنرمند در ذهن خود داشته و به واسطه آن قصد داشته تا حضور رینالدو در یک سرزمین شرقی را برای بینندگان ملموس تر سازد.
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب


تفسیر ارکسترال زیبا و درخشانی از قطعه مشهور «آستوریاس»

آهنگساز: ایزاک آلبنیز

تنظیم و رهبر ارکستر: پل موریه

آلبوم: بهترین آثار موسیقی کلاسیک جهان_شماره سوم(۱۹۹۵)

سبک: کلاسیک، نیوایج
@renaissancetranslate

گاهی بهتر است آدمی مورد «تمسخر» قرار گیرد.‌ زیرا بدین طریق فرصتی برای «گذشت» متقابل و «شرمساری» به دست می‌آید . همه ما نمی‌توانیم همه‌ چیز را درک کنیم و «کمال» ، هرگز در یک مرحله حاصل نمی‌گردد. برای نیل به کمال، نخست باید از نفهمی شروع کرد. کسی که زود می‌فهمد ، بدون شک بد می‌فهمد!
به شما که تاکنون خیلی چیزها را بدون «فهمیدن» فهمیده‌اید، این حقیقت را تذکر می‌دهم...




«ابله»
فئودور داستایوفسکی
@renaissancetranslate

اما
نمی دانی
چه شب هایی سحر کردم ،
بی آنکه یک دم
مهربان باشند با هم
پلک های من ،
در خلوت خواب گوارایی...!



«مهدی اخوان ثالث»
@renaissancetranslate

من چیزی از گناه، سر درنمی آورم ؛
و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی هم به آن داشته باشم. شاید کشتنِ ماهی، گناه باشد.
به گمانم گناه بوده، حتّی اگر برای این کشته باشمش که خودم را زنده نگه دارم و شکمِ چند نفرِ دیگر را سیر کنم.
اگر اینجور باشد، هر «کاری» گناه است.
به فکر گناه نباش٬ حالا برای فکر کردن به گناه، خیلی دیر شده!
تازه بعضی از مردم پول می گیرند تا به گناه فکر کنند. بگذار همان ها به فکرِ «گناه» باشند.

تو برای این به دنیا آمده ای که «ماهیگیر» شوی...





(پیرمرد و دریا | نویسنده: ارنست همینگوی | ترجمه: نجف دریابندری؛ انتشارات خوارزمی)
@renaissancetranslate

گسل مشا و گسل ری خطرناک ترین گسل های تهران


«گسل مشا» مناطقی هم چون نیاوران در شمال شرق تا برج های منطقه ۲۲ در غرب تهران را تحت تاثیر قرارمیدهد و «گسل ری» درصورت فعال شدن فاجعه مرگباری در تهران را رقم می زند.

منبع: همشهری TV
@renaissancetranslate

دوگانه «کرونا/زلزله»

کارتونیست: محمدرضا میرشاه ولد
@renaissancetranslate

روان باش که پرندگان چنین اند و گیاهان چنین اند. چون به درخت رسیدی به تماشا بمان. تماشا تو را به آسمان خواهد برد. در زمانه ما نگاه کردن نیاموخته اند و درخت جز آرایش خانه نیست و هیچ کس گلهای حیاط همسایه را باور ندارد. پیوندها گسسته. کسی در مهتاب راه نمی رود و از پرواز کلاغی هشیار نمی شود و خدا را کنار نرده ایوان نمی بیند و ابدیت را در جام آب خوری نمی یابد.
در چشم ها شاخه نیست. در رگ ها آسمان نیست. در این زمانه درخت ها از مردمان خرم ترند. کوه ها از آرزوها بلند ترند. نی ها از اندیشه ها راست ترند. برف ها از دلها سپیدترند.
خرده مگیر. روزی خواهد رسید که من بروم خانه همسایه را آب پاشی کنم و تو به کاج همسایه سلام کنی و سارها بر خوان ما بنشینند و مردمان مهربان تر از درخت شوند. اینک رنجه مشو اگر در مغازه ها پای گل ها بهای آن را می نویسند و خروس را پیش از سپیده دم سر می برند و اسب را به گاری می بندند... خوراک مانده را به گدا می بخشند. چنین نخواهد ماند.
بر بلندای خود بالا رو و سپیده دم خود را چشم براه باش. جهان را نوازش کن. دریچه را بگشا. پیچک را ببین. بر روشنی بپیچ.




«سهراب سپهری»
فروردین۴۲
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب

قطعه محزون و فوق العاده زیبای «مری یکی یکدونه بود...» با نوای ماندولین و پن فلوت آمریکای لاتین

خواننده: دمیس روسس

آلبوم: سرخوش از بودن(۱۹۷۶)

سبک: فولک، پاپ
@Renaissancetranslate

«تفاوت نگاه یونگ و فروید»


«کارل گوستاو یونگ» دوست گرمابه و گلستان آقای‌ «زیگموند فروید» بود. این دوستی تا آنجا ادامه پیدا کرد که فروید، یونگ را به‌ عنوان جانشین خود معرفی کرد. یونگ اما خمیرمایه مقلد بودن را نداشت و همه خواب‌هایی که فروید برایش دیده بود را برهم زد و...


ماجرای نزاع علمی یونگ و فروید _دو خداوندگار علم روانشناسی_ را به روایت این انیمیشین کوتاه تماشا کنید.
@renaissancetranslate

دنیا دچار دردسر شده؛
و فقط هم دو راه حل موجود است:
آنقدر بخندیم تا منفجر شویم،
یا فقط منفجر شویم!




«مردی با کبوتر»
رومن گری
@renaissancetranslate

#شعر_واپسین_شب


لنگر از «قافله» ریگ روان می جویی
ای که از «زندگی» امید «ثُبات» است ترا
از «ره یک جهتی» روی مگردان صائب
اگر «امید» رهایی زِ جهات است ترا


صائب تبریزی


📸رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب



قطعه بیکلام محزون و بسیار زیبای «آداجو»

آهنگساز: النی کاریندرو

آلبوم موسیقی متن فیلم سینمایی
«چشم اندازی در مه»(۱۹۸۸)

سبک: کلاسیک، ساندترک
@renaissancetranslate

در آذر ۱۳۹۱، مهاجمان به سفارت بریتانیا در تهران حمله بردند و ازجمله، شش اثر هنری را که جزء اموال دولت بریتانیا بود، تخریب کردند. از این شش اثر، فقط چهار اثر قابل ترمیم بود.

آثار تخریب‌شده به بریتانیا منتقل شد و پس از ترمیم به ایران برگشت و دولت ایران مجبور شد مبلغ ١/٣ میلیون پوند هزینه‌ی ترمیم آن‌ها را، طبعاً از جیب مردم، به بریتانیا پرداخت کند.

لینک متن کامل برای مطالعه
👇👇

https://t.me/khabgard/3397

هرقدر «فقر» درونی بیشتر باشد، «نمایشات» بیرونی هم شدیدتر است.




جیدو کریشنامورتی
@renaissancetranslate

عاقل‌ها هر کسی را فالو نمی‌کنند!

🖋احسان محمدی



فقط با گفتن جمله «معتادا نمیگیرن» ده‌ها هزار فالورر پیدا کرده. تک‌تک فالوکنندگان افرادی از این دست در این سیرک اجتماعی شریک‌اند. در مبتذل کردن جامعه‌ای که انتظار داریم خودمان و فرزندان‌مان در آن محترم‌تر زندگی کنیم.

از فضای اجتماعی و فرهنگی کشور گله نکنیم، غر نزنیم، ایراد نگیریم، دنبال مقصر قلمداد کردن دیگران نرویم. خود ما شریک و مشوق کسانی هستیم که با هنرهایی مثل خارج کردن باد معده، کسگم گفتن، بدن‌نمایی و فحاشی، به شهرت، ثروت و اعتبار رسیده‌اند.

حتی با لایک و فالو به دیگران می‌گوییم راه میان‌بر برای کسب شهرت، موفقیت و ثروت همین است.

اینکه عده‌ای می‌گویند «ما واسه خنده اینا رو فالو می‌کنیم» نشانه بی‌سوادی است. اتفاقاً این افراد به ریش شما می‌خندند که آنها را فالو می‌کنید. شما طعمه آنها هستید. اگر دلتان شکار‌ شدن می‌خواهد حداقل در دام کسی بیفتید که بیرزد!

درک می‌کنم که فضای اینستاگرام، بیشتر سرگرمی است و قرار نیست خلق خدا اینجا خوشه‌چین خرمن معرفت باشند. این‌طور نیست که خود من هم مدام در حال فیض بردن از دریای علم و دانش باشم. اتفاقاً سلایق و علایق مبتذل و خاکبرسری هم دارم.

خبر دارم که باسن «کیم کارداشیان» چند میلیون بار محبوب‌تر از مغز صاحبان فکر در امریکاست اما این درجه از ابتذال در هر جای دنیا شرم‌آور است. یک موضوع ابلهانه کماکان ابلهانه است حتی اگر یک میلیارد نفر آن را تایید کنند.

همین الان همه برای نجات از شر «کرونا» چشم امیدشان به مغز دانشمندان بی‌فالوور است نه اندام کارداشیان!

تکنولوژی قرار است ما را به سمت بهتر شدن ببرد یا احمق‌تر شدن؟ با این گفتارها و پندارها و کردارها واقعاً انتظار داریم "بوی بهبود ز اوضاع جهان هم بشنویم"!؟

البته در میان مشاهیر و شاخ‌های اینستاگرام، این بنده خدا دستکم رو راست‌تر است.

نه در کنار منقل و نه دورتر رقیب هم نیستیم و نوش‌جانش اگر پول در می‌آورد یا در لایوها دلبری می‌کند اما یادمان نرود این ما هستیم که با فالو کردن به این افراد «رسمیت» می‌بخشیم. این ما هستیم که «برند» می‌سازیم.

قبلاً حرص و جوش می‌خوردم و تقلا می‌کردم، حالا سپر انداخته‌ام و فقط می‌خندم به این سقوط دسته‌جمعی که بسیاری از ما با کلیک‌هایمان انتخابش کرده‌ایم و یاد این دیوار‌نوشته عربی می‌افتم:
«از خوشبختی‌های این حکومت این است که مردمش فکر نمی‌کنند»!

حالا باز هر جور که راحتید. فالو کنید و حالش را ببرید و منتظر باشید که جامعه به مدد سیاست‌های فرهنگی و این بزرگواران که رهبران سلیقه‌ای بچه‌هایمان می‌شوند به بهشت تبدیل شود!


#فرهنگ_سازی
#بازنشر
#بازنشر_کنید
@renaissancetranslate

باز هم یک «گل به خودی» تراژیک دیگر!

غرق شناور جنگی «کنارک» و مرگ ۲۰ خدمه ی آن در پی خطای انسانی نظامیان.


کارتون: مانا نیستانی
@renaissancetranslate

موسیقی واپسین شب


ترانه قدیمی و بسیار زیبای «اینجی»

کاری از گروه مشهور رولینگ استونز

آلبوم: تبعید در خیابان اصلی (۱۹۷۲)

سبک: راک، کلاسیک راک
@renaissancetranslate