رنسانس
8.63K subscribers
3.27K photos
419 videos
65 files
526 links
"همیشه تصور کرده ام که بهشت، کتابخانه ای بی انتهاست"

بورخس

مجله الکترونیک «رنسانس»
گزیده ای از دنیای هنر، فلسفه، ادبیات و علوم اجتماعی
Download Telegram
اگر جهان فاقد معناست، پس چرا تعداد كسانى كه اين «فقدان» را در مى‌يابند اين همه قليل است؟

پاسخ تلويحى آلبر كامو اين است كه آدم‌ها ماهرانه و مصرّانه خودشان را در باب ماهيت «واقعى» جهان فريب مى‌دهند.

آدم‌ها صحنه‌ى زندگى‌شان را با معناهاى «جعلى» دكور مى‌كنند و اين هنر را در خود مى‌پرورانند كه زياد عميق نشوند. چنان سرگرم ايفاى نقش‌هاى روزانه‌شان در كار همسرى، پدرى، مادرى، دوستى، شغلى و غيره مى‌شوند كه ديگر نمى‌توانند پوچى را ببينند.

برخاستن از خواب، تراموا، چهار ساعت در اداره، غذا، تراموا، چهار ساعت كار، خواب، و دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه، پنج‌شنبه، جمعه، همه با همان آهنگ.

اما پيش مى‌آيد كه دكور فرو بريزد. يك روز «چرا» سر بلند مى‌كند و همه چيز در خستگى و ملال آغاز مى‌شود.





«فلسفه کامو»
ریچارد کمبر
@renaissancetranslate
#عاشقانه


«غمگين» مباش!

يك روز «صبح» از خواب بر می‌خيزی

«ستاره ها» را از گيسوانت پايين می‌ريزی

و «ماه» را درون صندوقچه اتاقت می‌گذاری.

از چشمانت رد «شب» را بيرون کن که امروز صبح ديگری ست،

مطمئن باش من «عاشق» تو خواهم ماند تا باز شب بيايد...




«نزار قبانی»
@renaissancetranslate
📣 شهرداری تهران راه‌حل قدیمی برای آلودگی هوای رو کرده؛ تعداد زیادی از دستگاه‌های سنجش آلودگی هوا را از دسترس خارج کرده تا معلوم نشود در شهر چه خبر است./

برگرفته از اقتصادنیوز

@renaissancetranslate
Audio
موسیقی واپسین شب


ترانه زیبا و نوستالژیک «خونه بهار کدوم وره؟»(۱۳۸۰)

خواننده و آهنگساز: حمید زینو

سبک: پاپ، راک
@renaissancetranslate
آغازگاه ماتریالیسم دیالکتیکی چنین است:

«آگاهی انسان‌ها نیست که هستی آنان را تعیین میکند، بلعکس، هستی اجتماعی انسان‌ها تعیین کننده آگاهی‌اشان است».

فقط در این چارچوب است که این آغازگاه میتواند قلمروی نظریه‌ی محض را پشت سر بگذارد و به مسئله‌ی عملی بدل شود. زیرا فقط با نشان دادن اساسِ هستی به مثابه فرآیندی اجتماعی میتوان خود هستی را به صورت محصول تاکنون ناآگاهانه‌ی فعالیت انسان دریافت و این فعالیت را نیز عامل تعین کننده‌ی دگرگونی هستی دانست.





«تاریخ و آگاهی طبقاتی»
جرج لوکاچ
@renaissancetranslate
مردم نباید وقتی که بیدار هستند «بیکار» بمانند. کارشان مفید باشد یا نه٬ اصلا اهمیتی ندارد؛ اما باید «کار» کنند. چرا که انبوه مردم در بیکاری خطرناک خواهند شد، پس برنامه ریزی کنید تا کوچکترین فرصتی برای اندیشیدن نداشته باشند. فراموش نکنید که در ظاهر همیشه با «فقر» مخالف باشید اما در پنهان بر ضد «خوب شدن» وضعیت مردم مبارزه کنید، چون این وضعیت آنها باعث احساس امنیت و آرامش دائمی شما می شود.

من بر این باورم که تمام کارهای بیهوده جهان به این خاطر ادامه دارند که از «عصیان» مردم می ترسند پس شما هم هیچگاه اجازه ندهید که در روز مردم حتی یک ساعت را «آزاد و راحت» باشند.




«خودآموز دیکتاتورها»
رندال وود
@renaissancetranslate
Shab haye Roshan 11 || @khamooshane
P.Yazdanian
موسیقی واپسین شب


موسیقی متن درخشان و به یاد ماندنی فیلم سینمایی «شب های روشن»(۱۳۸۰)؛ یکی از برجسته ترین آثار موسیقی معاصر ایران

آهنگساز: پیمان یزدانیان

سبک: ساندترک، کلاسیک
@renaissancetranslate
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جاده های «بی پایان» را دوست دارم
دوست دارم باغ های «بزرگ» را
رودخانه های «خروشان» را
من تمام فیلم هایی که در آنها
زندانیان موفق به «فرار» می شوند
دوست دارم
دلتنگ «رهایی» ام
دلتنگ نوشیدن «خورشید»
بوسیدن «خاک»
لمس «آب»
در من یک «محکوم» به حبس ابد
پیر و خمیده
با ذره بینی در دست
نقشه های «فرار» را مرور می کند.




«رسول یونان»
@renaissancetranslate
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خوش بینی، ایمان به «موفقیت» است. هیچ چیز بدون امید و «اعتماد به نفس» نمی تواند انجام شود.


«هلن کلر»


درباره مفهوم «اعتماد به نفس» و سیر تحول آن در تاریخ


ترجمه و صدا: ایمان فانی

#مدرسه_زندگی
#روانشناسی
#فلسفه
@renaissancetranslate
خنده بر لب میزنم
تا کس نداند راز من
ورنه این «دنیا» که ما دیدیم
«خندیدن» نداشت...




«صائب تبریزی»

#۱۷۶_بیگناه
#فراموش_نمیکنیم
#پرواز_۷۵۲_اوکراین
@renaissancetranslate
رنسانس
خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من ورنه این «دنیا» که ما دیدیم «خندیدن» نداشت... «صائب تبریزی» #۱۷۶_بیگناه #فراموش_نمیکنیم #پرواز_۷۵۲_اوکراین @renaissancetranslate
#تلنگر


🔴والتر بنیامین می گوید:

"فراموش کردن بدن بی جان قربانی، فراموش کردن سرکوب است. بدن بی جان؛ تاریخ سرکوب است، پس نباید به یاد آورده شود و نباید برایش سوگواری کرد. بدن بی جان قربانیان باید در فراموشی «حذف» شوند. چون اکنونی را یادآوری می کند که ادامه ی سرکوب است!"

سیستم «سرکوب»، همیشه به جسد و تابوت نیاز دارد. جسدهایی برای به «یاد آوردن» و جسدهایی برای «فراموشی».

جسدهایی برای ساختن «بارگاه» و مقبره و نشان دادن اینکه جاودانگی از آن چه کسانی است و جسدهایی برای «انکار».

پس جامعه را به دو دسته تقسیم می کند:

کسانی که اجازه ی سوگواری دارند و به یاد آوردن دارند و کسانی که باید فراموش شوند. هر آنچه که در حافظه ی مردم باقی بماند، «فرهنگ» نامیده می شود؛ و بر همین اساس، تفاوت میان دو ملت از نظر من، تفاوت در حاکمان و شیوه ی حکومت داری نیست، بلکه تفاوت در فرهنگ، تفاوت قوت حافظه ی مردم است.

کسی که حافظه ی تو را می دزدد، فرهنگ تو را دزدیده است. از مهم ترین وظایف ما «به یادآوردن» و «علیه فراموشی» است.



زهرا عبدی
@renaissancetranslate
The Wind Subsides
Peter Gabriel
موسیقی واپسین شب

قطعه محزون و به یاد ماندنی
"طوفان آرام می گیرد..."

آهنگساز: پیتر گابریل

آلبوم موسیقی متن فیلم سینمایی
«آخرین وسوسه های مسیح»(۱۹۸۸)

سبک: پست راک، ساندترک، فولک
@renaissancetranslate
Forwarded from اتچ بات
‍ وقتی به نویسنده یا فیلمسازی علاقمند می شوم، تا عکسی از او نبینم دنبال کردن بقیه کارهایش برایم سخت می شود. همیشه برایم اینگونه بوده که «چهره» هنرمند ادامه آثار اوست، مثلا چهره ون گوک، پازولینی، کیارستمی، آنتونن آرتو، بکت و...این علاقه شکلی رمانتیک و شاید مادرانه داشته، اینکه اگر ویرجینیا وولف باشد دوست دارم چهره ی شوهرش، یا عکس دو نفره شان را ببینم و نامه نگاریشان را بخوانم و خیالم راحت شود که معشوقه ای بوده که لحظات دلنشینی را برایشان می ساخته و خیلی چیزهای دیگر.

مثل یک مادر دوست دارم زن گرفتن هنرمند فقید را ببینم. شاید اینکه زن کجای زندگی نیچه و کافکا و هدایت بوده برای اغلب علاقه مندانشان
جالب است. انگار بخش مهمی از آثار بوده.

در مورد «سهراب شهید ثالث» هم این ماجرا برایم به شدت وجود داشته. اینکه یکی از دلايل فرارش از ایران فرار از دست زن اش بوده. اینکه بعد از دعوای با زنش فلان فیلمنامه را نوشته و قبل از بیدار شدنش تمامش کرده. اینکه انگار در مورد زن ها دروغ می گوید. اینکه انگار عشق و نفرتی در رابطه با زن ها داشته که در هر دو سوی قضیه شکل آتشینی داشته. اینکه اخیرا شنیدم مدتی در زندگی «شانتال أكرمن» بوده یا به عبارتی٬ مدتی أکرمن در زندگی او بوده و این مسئله مرا نسبت به هر دو خوشحال کرد.

امروز عاقبت عکسی از شهید ثالث و «هلگا هاوزر» دیدم که در سه فیلم ثالث همراه او بوده. هاوتزر از نامه های عاشقانه ثالث می گوید، از اینکه سینما برای او مهمتر بوده، از اینکه مغرور بود و غمگین، از اینکه فلان روز که رفتند فرودگاه و پرنده ای زیر ماشن له شد فهمید رابطه شان تمام شده.

به هر حال رابطه آنها روزهای خوشی داشته٬ اما ناگهان این تصویر. ادامه چشم های شهید ثالث در عکس هایی که زنی در آنها نبود، در عکسی که نگاهش سوی دیگری است. به دوربین نگاه نمی کند. به هیچ کجا نگاه نمی کند، و هلگا هاوتزری که مأیوسانه دست هایش را روی شانه و دور بازوی ثالث گذاشته اما شدت یأس از دست یافتن به جوان بیگانه گردن اش را در لحظه ی آخر کج کرد. و نمی دانم انتخاب «قبرستان» برای لوکیشن عکس از چه کسی بوده؟ بی هیچ تردیدی این عکس برای من یکی دیگر از فیلم های دوره آلمان ِ شهید ثالث بود.


ابوذر عزیزی
@renaissancetranslate
‏برای «فاشیسم» ابدی، هیچ تلاشی برای «زندگی» وجود ندارد؛ زندگی یک «جنگ» مداوم است.



اومبرتو اکو
@renaissancetranslate
واعظی خلق را تحریض[تشویق]می کرد بر زن خواستن و تزویج کردن، و احادیث می گفت. و زنان را تحریض می کرد بر سر منبر بر شوهر خواستن و آن کس که زن دارد تحریض می کرد بر میانجی کردن، و سعی نمودن در پیوندی ها، و احادیث می گفت. از بسیاری که گفت، یکی برخاست که: الصوفی اِبنُ الوَقت، من مرد غریبم، مرا زنی می باید.

واعظ رو به زنان کرد و گفت: ای عورتان میان شما کسی هست که رغبت کند؟
گفتند که هست، گفت: تا برخیزد پیشتر آید. برخاست پیشتر آمد.
گفت: رو باز کن تا تو را ببیند که سنّت این است از رسول علیه السلام که پیش از نکاح یک بار ببینند، روی باز کرد. گفت: ای جوان بنگر...
گفت: نگریستم.
گفت: شایسته است؟ 
گفت: هست.
گفت: ای عورت چه داری از دنیا؟
گفت: خَرَکی دارم سقایی کند[آب آوَرَد] و گاهی گندم به آسیاب بَرَد و هیزم کَشد، از اُجرت آن چیزی به من رسد. واعظ گفت: این جوان مردم زاده[نجیب و بزرگوار] می نماید و مُتَمَیِّز[متشخّص]، نتواند خربندگی کردن[خر را کرایه دادن].
دیگری هست؟ گفتند هست، همچنین پیش آمد روی بنمود.
جوان گفت: پسندیده است.
گفت: چه دارد؟
گفت: گاوی دارد، گاهی آب کشد، گاهی زمین شکافد، گاهی گردون کَشَد[=ارابه کشد] از اجرت آن بدو رسد.
گفت: این جوان مُتَمَیِّز است، نشاید گاوبانی کند.
دیگری هست؟ گفتند هست.
گفت: تا خود را بنماید، بنمود. گفت: از دنیا جهاز چه دارد؟
گفت: باغی دارد. واعظ روی بدین جوان کرد، گفت: اکنون تو را اختیار است، از این هر سه آن که موافقت تر است قبول کن.
آن جوان بُن گوش خاریدن گرفت.
گفت: زود بگو کدام می خواهی؟
گفت: من چنین می خواهم که بر خر نشینم و گاو را پیش می کنم و به سوی باغ می روم.
گفت: آری، ولی چنان «نازنین» نیستی که تو را هر سه مُسَلَّم شود!




«مقالات شمس تبریزی» ؛ تصحیح استاد موحد، ص ۱۵۷
@renaissancetranslate
«خودستایان» تکیه بر اریکه‌ها زده‌اند؛ کتاب «خدا» را چنان می‌خوانند که سود ایشان است. آنان که طیلسان «زُهد» پوشیده‌اند؛ تک‌پیرهنان را پیرهن بر تن می‌درند؛ آنان که «دستار» بر سر نهاده‌اند سر از گردن «خداترسان» می‌اندازند؛ و آنان که «آب» بر مردمان می‌بندند. مردمان را آب از لبه‌ی «تیغ» می‌دهند. این نیست آنچه ما می‌گفتیم. اینان سپاه «آز» می‌آرایند و دیوار «غرور» می‌افرازند و کوشک‌های «خودپرستی» می‌سازند و انبانشان را از «انباشتن» پایانی نیست.





«روز واقعه»
استاد بهرام بیضایی
@renaissancetranslate
❤1
«فراموشی» را بستاییم...

چرا که ما را پس از «مرگ» نزدیک‌ترین دوست، زنده نگه ‌می‌دارد

و فراموشی را با دردناک‌ترین نفرت‌ها بیامیزیم، زیرا انسان‌، «دوستان» خود را فراموش می‌کند

و رنگ مهربان «نگاه» یک رهگذر را...
آن را هم «فراموش» می‌کند.






«بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم»
نادر ابراهیمی
@renaissancetranslate
A Journey Through Time - Ben Frost - Netflix Dark Soundtrack
waterced1
موسیقی واپسین شب


قطعه رمزآلود و زیبای
«سفری در دل زمان»

آهنگساز: بِن فراست

آلبوم سریال ‌تلویزیونی «دارک»(۲۰۱۷)

سبک: الکترونیک، ساندترک
@renaissancetranslate
هیچ توجه کرده‌ای بعد از مدتی آشنایی با کسی، چطور «ظاهر» او در نظرت تغییر می‌کند؟
می‌تواند «خوش‌تیپ‌ترین» مرد روی زمین باشد. ولی وقتی حرفی برای گفتن ندارد، به یک آدم کاملاً «معمولی» تبدیل می شود. و وقتی معمولی‌ترین مرد، در مورد آنچه که برایت ارزش و اهمیت دارد صحبت می‌کند، در عرض دو دقیقه آنقدر دوست داشتنی می‌شود که نپرس!





«پلى ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﯽ»
ﺭﯾﭽﺎﺭﺩ باﺥ
@renaissancetranslate