Forwarded from هفته نامه طلوع بم
#شورانامه (۲)
🔴 مهندس سلام!
✍🏻 محمدجواد رحیمنژاد | سردبیر طلوع
همزمان با آغاز تبلیغات انتخابات شورای شهر در بم سیل القاب و عناوینی چون مهندس، دکتر، حاج و... برای معرفی کاندیداها از سوی حامیان و کمپین تبلیغاتی آنها روانه کوچه و بازار شد. در میان القاب نیز واژه "مهندس" بیش از همه مورد استفاده حتی آن دسته از کسانی که در رشتهای مهندسی تحصیل نکردهاند قرار گرفت.
جدای از مساله مدرکگرایی در جامعه ما، به نظر من یکی از دلایل اصلی استفاده و تاکید این افراد به مهندس بودن خودشان به این موضوع برمیگردد که متاسفانه سالهاست ذهنیت عمومی و دیدگاه شهروندان درخصوص وظایف شوراها و شهرداریها حول محور و جنبه عمرانی و ساخت و ساز قضیه شکل گرفته است. بدین ترتیب به زعم بسیاری از افراد، کسی که بخواهد عضو شورای شهر یا شهردار شود باید مهندس باشد و حتما باید مهندس عمران، معماری، نقشهبرداری و رشتههایی از این قبیل باشد.
نامزدهای انتخابات شورا لازم نیست تلاش زیادی برای جا انداختن مدرک مهندسی داشته یا نداشته خود کنند. چراکه این نگاه سنتی و ناکارآمد به مساله مدیریت شهری امروزه به کلی منسوخ شده است. نگاهی که شهر را صرفا یک کالبد فیزیکی و عمرانی میبیند و تلاش میکند نیاز شهروندان را نیز صرفا در همین قالب پاسخ دهد و نیازهای اجتماعی، انسانی و فرهنگی آن را نادیده میگیرد.
امروزه شهری شهر است که "انسان محور" باشد. آن شهرداری یا شورای شهری کارش درست است که به شهر با نگاه کلان و همهجانبه حول خدمترسانی فرهنگی، اجتماعی و عمرانی به شهروند بنگرد. بدین ترتیب ما در شورای شهر یا شهرداری به تمام تخصصهایی که به رسیدن به این هدف کمک کنند نیاز داریم. تخصصهایی که صرفا با داشتن مدرک آن رشته تحصیلی بوجود نمیآیند (گرچه اگر کسی واقعا در رشته تحصیلی که مدرکش را دارد، باسواد و متخصص و دارای سابقه مفید باشد شایستهتر است).
اعضای شورای شهر یا شهرداران علاوه بر داشتن تمام ویژگیهای شخصی و مدیریتی لازم و داشتن روحیه کار جمعی، میتوانند دارای تخصصهایی در زمینههای مختلف علوم اجتماعی، اقتصاد، ارتباطات، گردشگری، شهرسازی، معماری و عمران، مدیریت و برنامهریزی، پزشکی و بهداشت و... باشند. این مساله در قانون هم لحاظ شده و میبینیم که لیست رشتههای مجاز برای انتخاب یک شهردار، فراتر از دو سه رشته فنی و عمرانی است یا محدودیتی برای رشته تحصیلی افرادی که قصد کاندیداتوری دارند، اعمال نشده است.
حال این سوال پیش میآید که شورای شهری مثل بم که هفت عضو بیشتر ندارد چطور میتواند تمام تخصصها یا مهمترین و لازمترین آنها را در خود جای دهد؟ پاسخ این سوال را قطعا افرادی که خود را واجد صلاحیت حضور در شورا دانسته و نامزد شدهاند میدانند./طلوع بم
@TolueBam
🔴 مهندس سلام!
✍🏻 محمدجواد رحیمنژاد | سردبیر طلوع
همزمان با آغاز تبلیغات انتخابات شورای شهر در بم سیل القاب و عناوینی چون مهندس، دکتر، حاج و... برای معرفی کاندیداها از سوی حامیان و کمپین تبلیغاتی آنها روانه کوچه و بازار شد. در میان القاب نیز واژه "مهندس" بیش از همه مورد استفاده حتی آن دسته از کسانی که در رشتهای مهندسی تحصیل نکردهاند قرار گرفت.
جدای از مساله مدرکگرایی در جامعه ما، به نظر من یکی از دلایل اصلی استفاده و تاکید این افراد به مهندس بودن خودشان به این موضوع برمیگردد که متاسفانه سالهاست ذهنیت عمومی و دیدگاه شهروندان درخصوص وظایف شوراها و شهرداریها حول محور و جنبه عمرانی و ساخت و ساز قضیه شکل گرفته است. بدین ترتیب به زعم بسیاری از افراد، کسی که بخواهد عضو شورای شهر یا شهردار شود باید مهندس باشد و حتما باید مهندس عمران، معماری، نقشهبرداری و رشتههایی از این قبیل باشد.
نامزدهای انتخابات شورا لازم نیست تلاش زیادی برای جا انداختن مدرک مهندسی داشته یا نداشته خود کنند. چراکه این نگاه سنتی و ناکارآمد به مساله مدیریت شهری امروزه به کلی منسوخ شده است. نگاهی که شهر را صرفا یک کالبد فیزیکی و عمرانی میبیند و تلاش میکند نیاز شهروندان را نیز صرفا در همین قالب پاسخ دهد و نیازهای اجتماعی، انسانی و فرهنگی آن را نادیده میگیرد.
امروزه شهری شهر است که "انسان محور" باشد. آن شهرداری یا شورای شهری کارش درست است که به شهر با نگاه کلان و همهجانبه حول خدمترسانی فرهنگی، اجتماعی و عمرانی به شهروند بنگرد. بدین ترتیب ما در شورای شهر یا شهرداری به تمام تخصصهایی که به رسیدن به این هدف کمک کنند نیاز داریم. تخصصهایی که صرفا با داشتن مدرک آن رشته تحصیلی بوجود نمیآیند (گرچه اگر کسی واقعا در رشته تحصیلی که مدرکش را دارد، باسواد و متخصص و دارای سابقه مفید باشد شایستهتر است).
اعضای شورای شهر یا شهرداران علاوه بر داشتن تمام ویژگیهای شخصی و مدیریتی لازم و داشتن روحیه کار جمعی، میتوانند دارای تخصصهایی در زمینههای مختلف علوم اجتماعی، اقتصاد، ارتباطات، گردشگری، شهرسازی، معماری و عمران، مدیریت و برنامهریزی، پزشکی و بهداشت و... باشند. این مساله در قانون هم لحاظ شده و میبینیم که لیست رشتههای مجاز برای انتخاب یک شهردار، فراتر از دو سه رشته فنی و عمرانی است یا محدودیتی برای رشته تحصیلی افرادی که قصد کاندیداتوری دارند، اعمال نشده است.
حال این سوال پیش میآید که شورای شهری مثل بم که هفت عضو بیشتر ندارد چطور میتواند تمام تخصصها یا مهمترین و لازمترین آنها را در خود جای دهد؟ پاسخ این سوال را قطعا افرادی که خود را واجد صلاحیت حضور در شورا دانسته و نامزد شدهاند میدانند./طلوع بم
@TolueBam