شعر «ندای آغاز»
سروده‌ی سهراب سپهری
از کتاب «حجم سبز»

کفش هایم کو،
چه کسی بود صدا زد: سهراب؟
آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ.
مادرم در خواب است.
و منوچهر و پروانه، و شاید همه‌ی مردم شهر.
شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه‌ها می گذرد
و نسیمی خنک از حاشیه‌ی سبز پتو خواب مرا می‌روبد.
بوی هجرت می‌آید:
بالش من پر آواز پر چلچله‌هاست.

صبح خواهد شد
و به این کاسه‌ی آب
آسمان هجرت خواهد کرد.

باید امشب بروم.

من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم
حرفی از جنس زمان نشنیدم.
هیچ چشمی، عاشقانه به زمین خیره نبود.
کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد.
هیچ‌کس زاغچه‌ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت.
من به اندازه‌ی یک ابر دلم می‌گیرد
وقتی از پنجره می‌بینم حوری
ـ دختر بالغ همسایه ـ
پای کمیاب‌ترین نارون روی زمین
فقه می‌خواند.

چیزهایی هم هست، لحظه‌هایی پراوج
(مثلاً شاعره‌ای را دیدم
آنچنان محو تماشای فضا بود که در چشمانش
آسمان تخم گذاشت.
و شبی از شب‌ها
مردی از من پرسید
تا طلوع انگور، چند ساعت راه است؟)
باید امشب بروم.

باید امشب چمدانی را
که به اندازه‌ی پیراهن تنهایی من جا دارد، بردارم
و به سمتی بروم
که درختان حماسی پیداست،
رو به آن وسعت بی‌واژه که همواره مرا می‌خواند.
یک نفر باز صدا زد: سهراب!
کفش‌هایم کو؟
@rirapodcast

تصویری از چهره‌ی سهراب #سپهری که در قسمت هفدهم درباره‌ی او صحبت کردم و شعر مشهورش «ندای آغاز» را خواندم.

@rirapodcast

تصویر یکی از نقاشی‌های سهراب #سپهری. در قسمت هفدهم به شباهت میان شعر و نقاشی سپهری هم اشاره‌ای کردم.
@rirapodcast

پادکست ری‌را، قسمت هفدهم
ندای آغاز، سهراب سپهری
@rirapodcast

🔹 منابع مربوط به قسمت هفدهم ری‌را:

🔸 نقل‌قول‌هایی که از نوشته‌های #سپهری آوردم همه از کتاب هنوز در سفرم هستند. بیشتر حجم این کتاب را یادداشت‌ها و نامه‌های او تشکیل می‌دهد. این کتاب را پریدخت سپهری جمع‌آوری و انتشارات فرزان روز منتشر کرده.

🔸 درباره‌ی زندگی سپهری، بجز کتاب بالا، از کتاب از مصاحبت آفتاب (نوشته‌ی #کامیار_عابدی، نشر ثالث) هم استفاده کردم. برای مرور کارنامه‌ی شعر سپهری هم می‌شود به این کتاب مراجعه کرد.

🔸 نظرات #شاملو، #اخوان و #فروغ را درباره‌ی سپهری –که هریک در اصل درجایی چاپ شده‌اند– می‌توان در کتاب باغ تنهایی (گردآوری حمید سیاهپوش، انتشارات نگاه) یکجا یافت. مقاله‌ی رضا #براهنی درباره‌ی سپهری در جلد اول طلا در مس آمده. داوری محمدرضا #شفیعی_کدکنی را در کتاب با چراغ و آینه و موضع #شمس_لنگرودی را در کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو می‌توان دید.

🔸 داریوش #آشوری مقاله‌ای دارد به نام «صیاد لحظه‌ها» که برای آشنایی با اندیشه‌ی سپهری مدخل خوبی است و من هم نگاهی به آن داشتم. این مقاله در چند جا چاپ شده است از جمله در کتاب شعر و اندیشه (نشر مرکز).

🔸 سیروس #شمیسا در کتاب‌های نگاهی به سپهری و راهنمای ادبیات معاصر تعدادی از شعرهای سپهری، از جمله «ندای آغاز» را شرح و تفسیر کرده است. طبیعتاً من با همه‌ی نکات ایشان موافق نیستم اما به آن توجه داشتم.

@rirapodcast

خوابِ کوچه
شعر: سهراب سپهری
(تکه‌هایی از آفتابی و شبِ تنهاییِ خوب)
موسیقی: پرسونا
@PersonaMusicBand

قسمت جدید پادکست‌ ری‌را در اپلیکیشن‌های پادگیر منتشر شد.
قسمت ویژه: نیما و لادبن
@rirapodcast

تصویر چهره‌ی #لادبن، برادر #نیما، که در قسمت ویژه درباره‌ی او و رابطه‌اش با نیما صحبت کردم.
(عکس از کتاب یادداشت‌های روزانه‌ی نیما یوشیج)
@rirapodcast

قسمت هجدهم پادکست ری‌را در اپلیکیشن‌های پادگیر منتشر شد.
@rirapodcast

شعر «من بیم داشتم»
سروده‌ی م. آزاد
از کتاب «آیینه‌ها تهی است»

مثل پرنده‌ای که در او شور مردن است
مثل شکوفه‌ای که در او شور ریختن
مثل همین پرنده‌ی خاموش کاغذی
آنجا نشسته بود
نگاهش پرنده‌وار
و پشت او به باران
باران پشت پنجره بارید و ایستاد...

من بیم داشتم که بگویم
شکوفه‌ها از کاغذند

من بیم داشتم که بگویم
پرنده را
نه سال پیشتر
توی بساط دستفروشی خریده‌ام
و چشم های او را
از شیشه های سبز تهی کرده‌ام.
من بیم داشتم که بگویم
اتاق من
خاموش و کاغذی است
باران پشت پنجره باران نیست.

باران پشت پنجره
بارید
ایستاد

مثل همین شکوفه‌ی خاموش
مثل همین پرنده‌ی خاموش
آنجا نشسته بود
و پشت او به پنجره‌ی سبز
من بیم داشتم که شبی
موریانه‌ها
بیداد کرده باشند!
@rirapodcast

تصویری از چهره‌ی م. #آزاد که در قسمت هجدهم درباره‌ی او صحبت کردم و شعری از او خواندم.
@rirapodcast

این عکس مربوط به یکی جلسات گفت‌وگویی است که متن آن‌ها در کتاب «گفت‌وگوی شاعران» آمده. در قسمت چهارم هم به این گفت‌وگوها (میان #شاملو، #اخوان، #فروغ، م. #آزاد و چند نفر دیگر) اشاره کرده بودم. عکس از کتاب «گفت‌وگوی شاعران» نشر زمستان است و در اصل کتاب به همین شکل سانسورشده چاپ شده است.
@rirapodcast

پادکست ری‌را، قسمت هجدهم
من بیم داشتم، م. آزاد
@rirapodcast

🔸 منابع مربوط به قسمت هجدهم ری‌را:

نقل‌قول‌های م‌. #آزاد درباره‌ی زندگی و شعرش از منابع زیر هستند:

🔹 «میراثی عجیب از زندگی یک نسل» (زندگی‌نامه‌ی م. آزاد به قلم خودش)، مجله‌ی گوهران، تابستان ۱۳۸۳.

🔹 «بهترین شاعر آن است که شعر نگوید» (گفت‌وگوی محسن فرجی با م. آزاد)، مجله‌ی گوهران، تابستان ۱۳۸۳.

🔹 مقدمه‌ی شاعر بر مجموعه اشعار م. آزاد انتشارات نگاه. مقدمه‌ی احمد شاملو بر اولین دفتر شعر م. آزاد را هم از همین کتاب نقل کردم.

@rirapodcast

قسمت نوزدهم پادکست ری‌را در اپلیکیشن‌های پادگیر منتشر شد.
@rirapodcast

شعر «دریایی‌ها (۶)»
سروده‌ی یدالله رؤیایی
از کتاب «شعرهای دریایی»

دیدم برای جامعه‌ی آب‌ها
نظم بزرگ آزادی‌ است
آزادی است و عریانی

یک لحظه از زمین عادت،
یک لحظه از زمین عرف،
از جامعه‌ی عدالت و قانون
عریان شدم.
در آب‌های آزاد،
عریان شدم.

در آب‌های عریان،
نظم بزرگ آزادی ا‌ست.
@rirapodcast

تصویری از چهره‌ی یدالله #رؤیایی که در قسمت نوزدهم درباره‌ی او و نظراتش صحبت کردم و یکی از اشعارش را خواندم.
@rirapodcast

شرح حال مختصر یدالله #رؤیایی به قلم خودش، از نامه‌ای به پسرش سینا رؤیایی.
(از کتاب گزینه‌ی اشعار یدالله رؤیایی، انتشارات مروارید)
@rirapodcast