#واژه‌_کلهری
#زبان_پهلوی_کلهری


ژاو؛ دور زدن، پیچیدن به دور خود.

ژیرپا؛ نوعی زیرانداز، فرش.

ژژو؛ نوعی جوجه تیغی.

لیژ؛ سرازیری.

گیژ؛ گیج.

گیژ(آو)؛ گرداب.

قژ؛ موی شانه نشده و مرتب نشده.

قِژ(کردن)؛ ترش شدن ماست، صدای روغن داغ.

گنوژ؛ جوالدوز.

کیوژ؛ جمع شدن، به خود پیچیدن.

تیژ؛ تیز و برنده.

⁃⁃
🔻➖➧@salam_bar_zarneh

#واژه_کلهری
#زبان_کلهری_پهلوی_نو


واژه‌های کلهری مربوط‌به چانه و فک اینها هستند:
چناوکه čenāwka: فک
زنچ zenč(j): چانه
قوشارگه qwešārga: مفصل چانه.

گوپ gwəp به پایین گونه و قسمت بیرونی لثه و دندان‌های بالا و پایین می‌گوییم.
گونا gūnâ: گونه، کنار دماغ و زیر چشم است.
ظاهراً در فارسی گونه شامل گوپ و گونا در زبان کلهری است. (؟)
در زبان فارسی کهن «گُپ» به معنی اندرون رخ (قسمت داخلی و درون دهان) آمده‌است.

در کلهری واژۀ «گَپ» gap برای گفتگو کاربرد دارد. این واژه میان دیگر ایرانیان مشترک است. در فارسی نیز رایج بوده‌است.

واژه‌های مربوط به «گفتن» و «سخن» و مانند آن در زبان کلهری اینها هستند:
«گپِ‌گوِرّ» gap-əgwəř به معنای گفت‌وگو یا از هر دری سخن گفتن است.
«دَمه‌ تَقه» damataqa نیز به‌معنای گفتگو و حرف‌زدن است.
«وچ» wač، «واچه» wâča و «پاوچ» pâwač نیز به‌معنای گفته و سخن و گفتار موزون آمده‌است. پاوچ بیشتر در شعرهای هوره hūra (آواز مخصوص کلهرها) کاربرد داشته‌است.
همچنین «واته» wâta و «وته» wata به معنای گفته و بیت و گفتار و زبانزد پندآموز، و یا گفته‌ای از یک تا چند جمله، مرتبط با فعل کلهری «وتن» به معنای گفتن است.
«باث‌ِ‌بلیوچ»؛ به بحث و پچپچه می‌گویند.
«فچِفاچ» نیز معادل پچپچه است.


⁃⁃
🔻➖➧@salam_bar_zarneh