🔻🏴 #آبادان
من می‌خواهم از آبادان بشنوم نه از بوسه نوید و فرشته. نه از اینکه چرا به نظر محمدزاده قرمزی فرش کَن برای نشاندن بوسه ناشیانه‌اش روی لب‌های حسینی از قرمزی فرش فجر اولی‌تر بوده! دلم می‌خواهد هیچ نشنوم تا صدای دمام‌های کوچه کوچه آبادان توی سکوت محض سیاه معلق تَرَک خورده دُورم حل بشود.
باید نسل به نسل این روایت بماند که روزی در آبادان مردی روی خرابه‌های متروپل آجرها را بلند می‌کرد و خطاب به «هیچ‌کسی» که آن جا نبود صدا می‌زد برادر؟
عبدالباقی اگر هم مرده باشد، اگر آن عکس‌ها و فیلم‌های ضد و نقیضی که یکی می‌گوید هنوز زنده است و دیگری توی یک فیلم نشان می‌دهد در آنِ اتفاق، توی دفترش در متروپل دیده شده درست باشد، چه کمکی می‌تواند به جان عزیز آدم‌هایی بکند که حالا تمام سهمشان از فردا، از آینده، از این زندگی یک کف دست قبر در جایی فراموش شده در گورستان شده است؟
فرش قرمز کن، لباس پُفی خانم بازیگر، آن یکی لباس صورتی‌اش، لباس ققنوسی آن دیگری و آن کت و شلوارهای شیک و جذاب ارزش یک همدردی یک ابراز تاسف برای مرگ ده‌ها آدم در متروپل را یعنی نداشته است؟
شاید هم نداشته مگر جامعه به زور هم می‌تواند از قامت یک سلبریتی کنشگر مدنی بیرون بکشد؟ نمی‌شود. طرف خودش نمی‌خواهد، دغدغه‌اش نیست. این مسئله یکی از آن ابراز تاسف‌های بی هزینه نیست، این کارت اقامت مادر خانم بازیگر یا مدرسه نرفتن خواهرش نیست. این جا برای کسی در نوشابه باز نمی‌شود، فوق فوقش چند سال بعد روبه روی یک دوربین بگوید که دولت‌ها برای او کاری نکرده‌اند و تا همین جا هم هر کار کرده بیش از وظیفه‌اش بوده است.
متروپل خسته است. صدای دمام‌ها نمی‌گذارد بخوابد، توی جانش می‌پیچد ولی آخرش فرو خواهد ریخت. دیشب دستش را از کمر هم کَنده بود نشان به آن نشان که صدای ترک توی ساختمان را همه با گوش‌هایشان شنیده بودند، بگذارید صدای دمام‌ها لای صدای مویه مادرها و فریاد سینه مردها نخوابد.
#فرزاد_نیکقدم #ایوان
🌐 x #سلام_بر_زرنه x
❌ @salam_bar_zarneh
من می‌خواهم از آبادان بشنوم نه از بوسه نوید و فرشته. نه از اینکه چرا به نظر محمدزاده قرمزی فرش کَن برای نشاندن بوسه ناشیانه‌اش روی لب‌های حسینی از قرمزی فرش فجر اولی‌تر بوده! دلم می‌خواهد هیچ نشنوم تا صدای دمام‌های کوچه کوچه آبادان توی سکوت محض سیاه معلق تَرَک خورده دُورم حل بشود.
باید نسل به نسل این روایت بماند که روزی در آبادان مردی روی خرابه‌های متروپل آجرها را بلند می‌کرد و خطاب به «هیچ‌کسی» که آن جا نبود صدا می‌زد برادر؟
عبدالباقی اگر هم مرده باشد، اگر آن عکس‌ها و فیلم‌های ضد و نقیضی که یکی می‌گوید هنوز زنده است و دیگری توی یک فیلم نشان می‌دهد در آنِ اتفاق، توی دفترش در متروپل دیده شده درست باشد، چه کمکی می‌تواند به جان عزیز آدم‌هایی بکند که حالا تمام سهمشان از فردا، از آینده، از این زندگی یک کف دست قبر در جایی فراموش شده در گورستان شده است؟
فرش قرمز کن، لباس پُفی خانم بازیگر، آن یکی لباس صورتی‌اش، لباس ققنوسی آن دیگری و آن کت و شلوارهای شیک و جذاب ارزش یک همدردی یک ابراز تاسف برای مرگ ده‌ها آدم در متروپل را یعنی نداشته است؟
شاید هم نداشته مگر جامعه به زور هم می‌تواند از قامت یک سلبریتی کنشگر مدنی بیرون بکشد؟ نمی‌شود. طرف خودش نمی‌خواهد، دغدغه‌اش نیست. این مسئله یکی از آن ابراز تاسف‌های بی هزینه نیست، این کارت اقامت مادر خانم بازیگر یا مدرسه نرفتن خواهرش نیست. این جا برای کسی در نوشابه باز نمی‌شود، فوق فوقش چند سال بعد روبه روی یک دوربین بگوید که دولت‌ها برای او کاری نکرده‌اند و تا همین جا هم هر کار کرده بیش از وظیفه‌اش بوده است.
متروپل خسته است. صدای دمام‌ها نمی‌گذارد بخوابد، توی جانش می‌پیچد ولی آخرش فرو خواهد ریخت. دیشب دستش را از کمر هم کَنده بود نشان به آن نشان که صدای ترک توی ساختمان را همه با گوش‌هایشان شنیده بودند، بگذارید صدای دمام‌ها لای صدای مویه مادرها و فریاد سینه مردها نخوابد.
#فرزاد_نیکقدم #ایوان
🌐 x #سلام_بر_زرنه x
❌ @salam_bar_zarneh
Telegram
attach 📎