🔵شب قدر....؛
✍ #صیدجعفر حیدریان؛
روزها، هفتهها و ماهها را در بیهودگی، عصیان و در بی حاصلی و در غفلتی مذموم و نکوهیده سپری میکنیم. زندگی و عمرمان را در بیاخلاقی میگذرانیم، آن گاه به قصد زدودنِ زنگارها از درون، ساعتی و در شبی به نام "شبقدر" مینشینیم و دعایی میخوانیم که حتی ترجمهی سادهی آن را نیز نمیدانیم، . قرآن بر سر مینهیم و سپس شادمان از این که وظیفهمان را انجام دادهایم و "قدر" را قدر نهادهایم، سر بر بالین آسودگیِ غافلانه میگذاریم. سالها هیچگاه از خود نپرسیدیم اگر "شبقدرِ" ما از هزار ماه برتر است، چرا پیش از "قدر" و پس از آن، تغییری نکردهایم، بهتر نشدهایم و بلکه اوضاعمان بدتر و تباهتر شدهاست. تعجب نکردیم از این که اگر قرار بود "شب قدر"، قدرمان را بیفزاید چرا چنین حقیرانه (ریا، فریب، بی اخلاقی و بدرفتاری و....) زندگی میکنیم.
✅ خطا در تصویر و برداشتی است که از شبِ قدر داریم. تصویری که از شب قدر داریم، این است: "رستگاری در #دو_دقیقه".
√یله و رها زیستن و خود را به هیچ حد ومرزی محدود نکردن، پاس فضیلتها را نگه نداشتن و زندگی را در تعلیق و بیهودگی نهادن، اینها همان کارهای است که میکنیم، اما انتظار داریم با سرگرفتن قرآن و خواندن دعایی که نمیدانیم چه میگوید، گناهمان بخشیده و در درگاه خداوند، قدر ببینیم. نمیدانیم ما بیش از آن که به خدا بدهکار باشیم، به انسانهایی بدهکاریم که سبب رنجشان شدهایم و آسمان زندگیشان را تیره و خودشان را تباه کردهایم.
این است که زندگی نسنجیده و محاسبه نشدهای را پیش میگیریم و دلخوشیم به این که میتوان در اسرع وقت و #فقط در «دو دقیقه» رستگار شد.
آنچه در بالا آمد، برای آن نبود که شب قدر را بیهوده بپنداریم و از «قدر و قیمیتش» بیندازیم، بلکه از آن رو است که بگوییم اگر شب قدر را احترام میکنیم و آن را واقعا پاس میداریم، چرا چنین زندگی می کنیم، که با آن سازگار نیست.
✔️شبِ قدرِ هر کس به رنگ روزها و ماههای زیستهی اوست. از این رو در انتظار شبی عزیز که از #هزار_ماه برتر است نباشیم، مگر آن که روزهای زیستهمان را به محک ارزشهایی متعالی بسنجیم، تا بتوانیم سرفرازانه از آن دفاع کنیم. شب قدر کسانی از هزار ماه برتر است که روزشان نه هزار روز که دست کم به اندازهی یک روز ارزش داشته باشد.
آنکه روزهایش ارزشمند است، شب قدرش نیز #قدروقیمت دارد، و بلکه به هزار شب برتری دارد.
#التماس_دعا
❌... #سلام_بر_زرنه
➖➖
@salam_bar_zarneh
✍ #صیدجعفر حیدریان؛
روزها، هفتهها و ماهها را در بیهودگی، عصیان و در بی حاصلی و در غفلتی مذموم و نکوهیده سپری میکنیم. زندگی و عمرمان را در بیاخلاقی میگذرانیم، آن گاه به قصد زدودنِ زنگارها از درون، ساعتی و در شبی به نام "شبقدر" مینشینیم و دعایی میخوانیم که حتی ترجمهی سادهی آن را نیز نمیدانیم، . قرآن بر سر مینهیم و سپس شادمان از این که وظیفهمان را انجام دادهایم و "قدر" را قدر نهادهایم، سر بر بالین آسودگیِ غافلانه میگذاریم. سالها هیچگاه از خود نپرسیدیم اگر "شبقدرِ" ما از هزار ماه برتر است، چرا پیش از "قدر" و پس از آن، تغییری نکردهایم، بهتر نشدهایم و بلکه اوضاعمان بدتر و تباهتر شدهاست. تعجب نکردیم از این که اگر قرار بود "شب قدر"، قدرمان را بیفزاید چرا چنین حقیرانه (ریا، فریب، بی اخلاقی و بدرفتاری و....) زندگی میکنیم.
✅ خطا در تصویر و برداشتی است که از شبِ قدر داریم. تصویری که از شب قدر داریم، این است: "رستگاری در #دو_دقیقه".
√یله و رها زیستن و خود را به هیچ حد ومرزی محدود نکردن، پاس فضیلتها را نگه نداشتن و زندگی را در تعلیق و بیهودگی نهادن، اینها همان کارهای است که میکنیم، اما انتظار داریم با سرگرفتن قرآن و خواندن دعایی که نمیدانیم چه میگوید، گناهمان بخشیده و در درگاه خداوند، قدر ببینیم. نمیدانیم ما بیش از آن که به خدا بدهکار باشیم، به انسانهایی بدهکاریم که سبب رنجشان شدهایم و آسمان زندگیشان را تیره و خودشان را تباه کردهایم.
این است که زندگی نسنجیده و محاسبه نشدهای را پیش میگیریم و دلخوشیم به این که میتوان در اسرع وقت و #فقط در «دو دقیقه» رستگار شد.
آنچه در بالا آمد، برای آن نبود که شب قدر را بیهوده بپنداریم و از «قدر و قیمیتش» بیندازیم، بلکه از آن رو است که بگوییم اگر شب قدر را احترام میکنیم و آن را واقعا پاس میداریم، چرا چنین زندگی می کنیم، که با آن سازگار نیست.
✔️شبِ قدرِ هر کس به رنگ روزها و ماههای زیستهی اوست. از این رو در انتظار شبی عزیز که از #هزار_ماه برتر است نباشیم، مگر آن که روزهای زیستهمان را به محک ارزشهایی متعالی بسنجیم، تا بتوانیم سرفرازانه از آن دفاع کنیم. شب قدر کسانی از هزار ماه برتر است که روزشان نه هزار روز که دست کم به اندازهی یک روز ارزش داشته باشد.
آنکه روزهایش ارزشمند است، شب قدرش نیز #قدروقیمت دارد، و بلکه به هزار شب برتری دارد.
#التماس_دعا
❌... #سلام_بر_زرنه
➖➖
@salam_bar_zarneh