هوالحکیم🌷محمدحسین صالحی

▫️٢
🔸سلمان گفت: خدا به من اجازه داده که در این امر تقیه کنم، ولی بر من واجب نگردانیده است. بلکه به من اجازه داده آنچه شما مرا به آن مجبور می‌کنید نگویم و بر آزارهای شما صبر پیشه کنم. این را بهتر از آن می‌دانم که از روی تقیه آنچه شما می‌گویید بگویم و من غیر این را اختیار نخواهم کرد.

پس بار دیگر با تازیانه هایشان برخاستند بسیار به او زدند و خون از بدنش جاری ساختند و از روی سخریه و استهزاء به او گفتند: از خدا نمی خواهی که ما را از زدن تو باز دارد و آنچه که ما از تو می‌خواهیم نمی گویی تا ما دست از سر تو برداریم؟ اگر در ادعای خود صادق هستی که خداوند عالمیان دعای تو را به حق محمد و آل طیبین او رد نمی کند ما را نفرین کن تا هلاک گردیم.

سلمان گفت: من کراهت دارم از اینکه خدا را برای هلاکت شما بخوانم از ترس اینکه مبادا در بین شما کسی باشد که حق تعالی بداند که او بعد از این، ایمان خواهد آورد و من از خدا خواسته باشم که او را از زمره مؤمنین بردارد. آن کافران گفتند:
(اگر از این می‌ترسی) چنین دعا کن که: خداوندا! هر که تو می‌دانی تا زمان مرگش بر تمرد و کفران خود باقی خواهد ماند هلاک گردان و با این دعا آنچه که از آن می‌ترسی اتفاق نخواهد افتاد.

پس در آن حال برای سلمان (مکاشفه‌ای شد و خودش دید) دیوار خانه ای که در آن بودند برای سلمان شکافته شد و رسول خدا را مشاهده کرد که می‌فرمود: به هلاک شدن آنها دعا کن، در میان آنها کسی نیست که هدایت شود. چنانکه نوح قوم خود را نفرین کرد، آن گاه که دانست از قوم او جز آنان که ایمان آورده اند کسی ایمان نخواهد آورد.

پس سلمان به آنها گفت: چگونه می‌خواهید شما را نفرین کنم تا هلاک شوید؟

گفتند: دعا کن که خداوند تازیانه هر کس از ما را به افعی‌هایی که سر خود را خم می‌کنند و استخوآنهای بدن صاحبشان را می‌مکند تبدیل کند. پس سلمان چنین دعا کرد و تازیانه‌های آنها به افعی‌هایی تبدیل شد که دو سر داشت. با یک سر، سر صاحبش و با سر دیگر دست راست صاحبش را که با آن تازیانه گرفته بود می‌خورد. پس همه استخوآنهایشان را در هم شکست و خایید و فرو برد.

رسول خدا در آن مجلسی که خودشان با اصحاب نشسته بودند فرمود: ای گروه مسلمانان! به راستی که حق تعالی برادر شما سلمان را در این ساعت بر بیست نفر از منافقان و یهودیان یاری ساخت و تازیانه‌های آنها را به افعی‌هایی تبدیل کرد که آنها را در هم کوبیدند و خاییدند و استخوآنهای آنها را در هم شکستند و آنها را فرو بردند. پس برخیزید تا به افعی‌هایی که حق تعالی برای یاری سلمان فرستاده است بنگریم.

رسول خدا واصحابش برخاستند و به سوی آن خانه رفتند. همسایه‌های آن خانه که یهودیان و منافقان بودند آن گاه که فریاد آنها را شنیده بودند جمع شده بودند و احوال آنها را از نزدیک دیده و ترسیده بودند و از نزدیک شدن به آنها ابا می‌کردند.

چون رسول خدا رسیدند آن افعی‌ها از خانه بیرون آمدند و به خیابان شهر وارد شدند. خیابان تنگ بود و خداوند تعالی آن را وسیع گردانید و آن را ده برابر وسعت داد.

سپس آن افعی‌ها به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گفتند:
السلام علیک یا محمد یا سید الاولین و الآخرین

و به حضرت علی (علیه السلام) گفتند:
السلام علیک یا علی یا سید الوصیین
و سلام بر نسل پاک شما که مسلط بر امور خلق گردانده شده اند.
ما تازیانه‌های این منافقین هستیم که خداوند حق تعالی به دعای این مؤمن (سلمان فارسی) ما را به افعی تبدیل کرد.

پس رسول خدا (ص) فرمود: حمد و سپاس خداوندی را که در میان من کسی را شبیه به حضرت نوح (علیه السلام) در صبر کردن و دعا نکردن در بدو حال و نفرین کردن در آخر کار قرار داده است.

سپس آن افعی‌ها ندا کردند: ای رسول الله! خشم ما بر این کافران شدید شده است و حکم تو و وصی تو در ممالک پروردگار جهانیان بر ما جاری است. ما از توی می‌خواهیم که از حق تعالی بخواهی که ما را از افعی‌های جهنم گرداند تا در جهنم از عذاب کنندگان آنها باشیم چنانکه در دنیا آنها را فرو بردیم.

رسول خدا فرمود: آنچه شما خواستید اجابت شد و بعد از اینکه اجزای بدن کافران را از شکم‌های خود بیرون افکنید به پایین ترین درجات جهنم بروید، تا آنها با مدفون شدن در دنیا خواریشان کامل تر شود و عارشان (در دنیا) بیش تر باقی بماند. مؤمنینی که از قبرهای آنها می‌گذرند از حال آنها عبرت گیرند و بگویند: اینها ملعونانی هستند که به سبب دعای سلمان فارسی که دوست و برگزیده مؤمنان است به غضب الهی گرفتار و خوار شدند.

پس آن افعی‌ها اجزای بدن آنها را که در شکمشان بود بیرون انداختند و خویشاوندان آن کافران آمدند و آنها را دفن کردند و بسیاری از کافران مسلمان شدند. بسیاری از منافقان، مؤمن خالص شدند، و بر بسیاری از کافران و منافقان هم شقاوت‌شان غالب شد و گفتند: این سحری آشکار است.
👇

408 views🌹محمّدحسین صــالــحــی, edited 17:07