🔻قرآن کریم نیز همین نظر عقلى را تایید نموده، در چندین جا مژده چنین روزى را به اهل حق و حقیقت مى‌دهد، مى‌گوید: «چنان‌که به انبیاى سلف خبر دادیم، سرانجام دنیا به کام اهل تقوا خواهد بود، روزى خواهد رسید که معبود دیگرى جز خداى یگانه در محیط بشریت خودنمایى نکند، و جز دین و آیین حق در عالم انسانى حکومت ننماید، و نشانى از رذایل اجتماعى نماند»
(انبیاء۱۰۵، نور۵۵، قصص۵و۶، حج۴۱، بقره ۱۴۸، اعراف ۱۲۸، توبه۳۳، فتح۲۸، صف۸و۹، نمل۶۲، اسراء۸۱، زمر۶۹، آل عمران۸۳، سجده۲۹، حدید۱۷، شوری۴۱، ابراهیم۵، حجر۳۸، هود۸۶، و...).
🔻سنت قطعیه، یعنى اخبار نبى اکرم صلى الله علیه و آله و اهل بیت او نیز، همین معناى را مشروحا بیان کرده، و این دوره انسانى آغشته به سعادت را، روز ظهور و پس از ظهور «مهدى» معرفى مى‌نماید.
🔻خلاصه این‌که، دعوت اسلامى، از همان روزهاى نخستین پیدایش خود، گوش پیروان خود را از راه کتاب و سنت (عقل هم که موافق بود) با این مطلب پر کرده و افهامشان را با این معنا آشنا مى‌ساخت که:
🌷روش اسلام (یعنى اجابت نداى وجدان و نهاد خدادادى که به متابعت حق، در اعتقاد و عمل ترغیب مى‌کند) در متابعت یک #حقیقت_امام_زنده، و یک نیروى شکست‌ناپذیر غیبى است که پیوسته جامعه بشرى را به سوى سعادت رهبرى مى‌نماید، و حتما روزى خواسته خود را فعلیت داده و جامه عمل خواهد پوشانید.
🔻هر فرد مسلمانى باید این حقیقت را نصب‌العین خود قرار داده و مانند روز روشن در آن تردید نکند که جامعه اسلامى که او در آن زندگى مى‌کند، چنان‌که در باطن جز نورانیت و طهارت صفتى ندارد، روزى خواهد رسید که در ظاهر نیز چنین شده و تبدیل به یک جامعه بهشتى گردد، و هر عیب و نقیصه‌اى که فعلا دارد، و هر پلیدى و تیرگى که در گوشه و کنارش یافت مى‌شود، تدریجا و دفعتا، از بین رفته روزى تبدیل به نورانیت و طهارت خالص و سعادت و روحانیت محض خواهد شد.
🔻با وجود ایمان به یک چنین حقیقتى، دیگر تصور مغلوبیت و خسارت سعى، براى یک فرد مسلمان محال است. این ایمان، یک نیروى معنوى به انسان مى‌بخشد، که با وجود آن پیوسته خود را خوشبخت و کامروا مى‌بیند، و هرگز با تراکم ناملایمات و فشار روزگار و شکنجه گرفتارى‌هاى مرگبار، امید نجات و رستگارى را از دست نداده و روحیه اسلامى خود را نخواهد باخت.
(شیعه، ص۸۹ - ۹۲)
🔶
@Salehi786
(انبیاء۱۰۵، نور۵۵، قصص۵و۶، حج۴۱، بقره ۱۴۸، اعراف ۱۲۸، توبه۳۳، فتح۲۸، صف۸و۹، نمل۶۲، اسراء۸۱، زمر۶۹، آل عمران۸۳، سجده۲۹، حدید۱۷، شوری۴۱، ابراهیم۵، حجر۳۸، هود۸۶، و...).
🔻سنت قطعیه، یعنى اخبار نبى اکرم صلى الله علیه و آله و اهل بیت او نیز، همین معناى را مشروحا بیان کرده، و این دوره انسانى آغشته به سعادت را، روز ظهور و پس از ظهور «مهدى» معرفى مى‌نماید.
🔻خلاصه این‌که، دعوت اسلامى، از همان روزهاى نخستین پیدایش خود، گوش پیروان خود را از راه کتاب و سنت (عقل هم که موافق بود) با این مطلب پر کرده و افهامشان را با این معنا آشنا مى‌ساخت که:
🌷روش اسلام (یعنى اجابت نداى وجدان و نهاد خدادادى که به متابعت حق، در اعتقاد و عمل ترغیب مى‌کند) در متابعت یک #حقیقت_امام_زنده، و یک نیروى شکست‌ناپذیر غیبى است که پیوسته جامعه بشرى را به سوى سعادت رهبرى مى‌نماید، و حتما روزى خواسته خود را فعلیت داده و جامه عمل خواهد پوشانید.
🔻هر فرد مسلمانى باید این حقیقت را نصب‌العین خود قرار داده و مانند روز روشن در آن تردید نکند که جامعه اسلامى که او در آن زندگى مى‌کند، چنان‌که در باطن جز نورانیت و طهارت صفتى ندارد، روزى خواهد رسید که در ظاهر نیز چنین شده و تبدیل به یک جامعه بهشتى گردد، و هر عیب و نقیصه‌اى که فعلا دارد، و هر پلیدى و تیرگى که در گوشه و کنارش یافت مى‌شود، تدریجا و دفعتا، از بین رفته روزى تبدیل به نورانیت و طهارت خالص و سعادت و روحانیت محض خواهد شد.
🔻با وجود ایمان به یک چنین حقیقتى، دیگر تصور مغلوبیت و خسارت سعى، براى یک فرد مسلمان محال است. این ایمان، یک نیروى معنوى به انسان مى‌بخشد، که با وجود آن پیوسته خود را خوشبخت و کامروا مى‌بیند، و هرگز با تراکم ناملایمات و فشار روزگار و شکنجه گرفتارى‌هاى مرگبار، امید نجات و رستگارى را از دست نداده و روحیه اسلامى خود را نخواهد باخت.
(شیعه، ص۸۹ - ۹۲)
🔶
@Salehi786
سادساً،
بعنوان نمونه، سه روایت از گوهرهای عمیق از معارف مهدویت را که در شرح و فهمش ساعتها باید به گفتگو نشست، اشاره میکنم، تا قدری بیاندیشیم که تاکید امامان معصوم (علیهم السلام) در بیان این حقایق روی چیست، و ابراز شوقشان به شخصیت امام زمان (علیه السلام) برای ترغیب ما، بر روی کدامیک از ابعاد وجودی اوست؟ و اساساً فرهنگ مهدویت برای شناخت حقیقتِ #ظهور_امام_موعود روی چه چارچوب اصلی استوار است، که باید ابتدا آن #متن و #اصلِ شناخت #حقیقت_امام دریافت شود، که اطلاع نسبت به مابقی مطالب در شرایط دوران قبل و بعد ظهور، همه فروعاتِ تابع آن اصلِ اساسیِ امامت هستند، و اصلا اهمیت فروعات در مدار فهم آن اصل است، که تازه فهمیده میشوند.
👇👇👇
🔶از امام رضا (علیه السلام) سوال شد که قائم در میان شما اهل البیت کیست؟
امام(علیه السلام) در پاسخ فرمودند:
«الرَّابِعُ مِنْ وُلْدِی ، ابْنُ سَیِّدَةِ الْإِمَاءِ ، یُطَهِّرُ اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ مِنْ کُلِّ جَوْرٍ وَ یُقَدِّسُهَا مِنْ کُلِّ ظُلْمٍ ،
وَ هُوَ الَّذِی یَشُکُّ النَّاسُ فِی وِلَادَتِهِ وَ هُوَ صَاحِبُ الْغَیْبَةِ قَبْلَ خُرُوجِهِ ،
فَإِذَا خَرَجَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِهِ وَ وَضَعَ مِیزَانَ الْعَدْلِ بَیْنَ النَّاسِ فَلَا یَظْلِمُ أَحَدٌ أَحَداً ،
وَ هُوَ الَّذِی تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ وَ لَا یَکُونُ لَهُ ظِلٌّ ،
وَ هُوَ الَّذِی یُنَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ یَسْمَعُهُ جَمِیعُ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالدُّعَاءِ إِلَیْهِ ، یَقُولُ : أَلَا إِنَّ حُجَّةَ اللَّهِ قَدْ ظَهَرَ عِنْدَ بَیْتِ اللَّهِ فَاتَّبِعُوهُ فَإِنَّ الْحَقَّ مَعَهُ وَ فِیهِ ،
وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ : «إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّماءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ»(شعرا 4) .
[کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۴۲]
«حضرت قائم (علیه السلام) چهارمین فرزند من، پسر بانوی کنیزان است، که خداوند به وسیله او روی زمین را از هرگونه ظلم و ستم پاک و پاکیزه گرداند. در مورد ولادت او دچار شک و تردید می شوند. او پیش از ظهور، از دیده ها غایب می شود. و به هنگام ظهورش، جهان با نور وجودش روشن شده و میدرخشد.
او میزانِ عدل را در میان مردم قرار می دهد. پس دیگر کسی در حق کسی ستم نمی کند. او کسی است که زمین برای او طی می شود. و سایه اش بر زمین نیفتد، و او است کسى که منادی از آسمان بنام وى فریاد کند که همه اهل زمین دعوت بسوى او را بشنوند، منادی می گوید: هان حجت خدا بحقیقت آشکار شد نزد خانه خدا، او را پیروى کنید که حق با او و در او است ، و اینست گفته خداى عزوجل: «اگر بخواهیم آیه‌اى از آسمان بر آنها فرود آوریم که براى آن گردن نهند» (شعراء، 4).
🔶همچنین در روایتی امام صادق (علیه السلام) عمق لایه های وجودیِ #حقیقت_امر_امامت را از ظاهر به باطن، اینطور بیان میفرمایند:
✨«إِنَّ أَمْرَنَا هُوَ الْحَقُّ ، وَ حَقُّ الْحَقِّ ، وَ هُوَ الظَّاهِرُ ، وَ بَاطِنُ الظَّاهِرِ ، وَ بَاطِنُ الْبَاطِنِ ، وَ هُوَ السِّرُّ ، وَ سِرُّ السِّرِّ ، وَ سِرُّ الْمُسْتَسِرِّ ، وَ سِرٌّ مُقَنَّعٌ بِالسِّرِّ »
(بصائر الدرجات ج1، ص29 باب 12 حدیث 4).
🔶حالا این مراتب هرکدام یک وادی عظیمی از وجود امام معصوم (علیه السلام) است.
آن وقتی که به عظمت و عمق عجیب این وادیهای بی انتهای #شناخت_امام_زمان (علیه السلام) توجه یافتیم، آنگاه با روایت ذیل #هشیار میشویم که باید در همین امروزمان #آمادگی_ارتباط با آن حقیقت را بیابیم، چراکه میفرمایند آن امر عظیم در دوران ظهور آشکار میشود و معارف همین قرآن که امروز در نزد ماست، دارد همان امر عظیم و عمیق را تصدیق میکند، که: «فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا نَطَقَ وَ صَدَّقَهُ الْقُرْآن»
(«إِنَّ حَدِیثَ آلِ مُحَمَّدٍ صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ ثَقِیلٌ مُقَنَّعٌ أَجْرَدُ ذَکْوَانُ لَا یَحْتَمِلُهُ إِلَّا مَلَکٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ أَوْ عَبْدٌ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَانِ أَوْ مَدِینَةٌ حَصِینَةٌ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا نَطَقَ وَ صَدَّقَهُ الْقُرْآنُ»، بصائر الدرجات ج1، ص21).
🔻پس ما اگر امروزمان در حشر با قرآن و نور امام زمانمان، به ظرفیتِ فهم و عمقِ عمل و تحمّلِ وجودی بر دریافت حقیقت امام، آمادگی بیابیم، به #ظهور_خصوصی و #فرج_شخصی و شهود امرشان در همین زمان نائل میشویم، و آنگاه است که با تقدم یا تاخر در زمانه ی #ظهور_عمومیِ اماممان، هیچ زیان و محرومیتی برایمان نخواهد ماند، چرا که ما به حریم حضورش بار یافته ایم، و اقداممان همان امر اماممان است که زمینه ی ظهور عمومیشان را هم برای همه ی مردمان فراهم آوریم، و تقدم و تاخر در تحقق آن، تاثیری در انجام وظیفه ی ما بر #تحقق_امر_امام نخواهد داشت.
ان شاء الله تعالي
والسلام علی من اتبع الهدی
🔶
@Salehi786
بعنوان نمونه، سه روایت از گوهرهای عمیق از معارف مهدویت را که در شرح و فهمش ساعتها باید به گفتگو نشست، اشاره میکنم، تا قدری بیاندیشیم که تاکید امامان معصوم (علیهم السلام) در بیان این حقایق روی چیست، و ابراز شوقشان به شخصیت امام زمان (علیه السلام) برای ترغیب ما، بر روی کدامیک از ابعاد وجودی اوست؟ و اساساً فرهنگ مهدویت برای شناخت حقیقتِ #ظهور_امام_موعود روی چه چارچوب اصلی استوار است، که باید ابتدا آن #متن و #اصلِ شناخت #حقیقت_امام دریافت شود، که اطلاع نسبت به مابقی مطالب در شرایط دوران قبل و بعد ظهور، همه فروعاتِ تابع آن اصلِ اساسیِ امامت هستند، و اصلا اهمیت فروعات در مدار فهم آن اصل است، که تازه فهمیده میشوند.
👇👇👇
🔶از امام رضا (علیه السلام) سوال شد که قائم در میان شما اهل البیت کیست؟
امام(علیه السلام) در پاسخ فرمودند:
«الرَّابِعُ مِنْ وُلْدِی ، ابْنُ سَیِّدَةِ الْإِمَاءِ ، یُطَهِّرُ اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ مِنْ کُلِّ جَوْرٍ وَ یُقَدِّسُهَا مِنْ کُلِّ ظُلْمٍ ،
وَ هُوَ الَّذِی یَشُکُّ النَّاسُ فِی وِلَادَتِهِ وَ هُوَ صَاحِبُ الْغَیْبَةِ قَبْلَ خُرُوجِهِ ،
فَإِذَا خَرَجَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِهِ وَ وَضَعَ مِیزَانَ الْعَدْلِ بَیْنَ النَّاسِ فَلَا یَظْلِمُ أَحَدٌ أَحَداً ،
وَ هُوَ الَّذِی تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ وَ لَا یَکُونُ لَهُ ظِلٌّ ،
وَ هُوَ الَّذِی یُنَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ یَسْمَعُهُ جَمِیعُ أَهْلِ الْأَرْضِ بِالدُّعَاءِ إِلَیْهِ ، یَقُولُ : أَلَا إِنَّ حُجَّةَ اللَّهِ قَدْ ظَهَرَ عِنْدَ بَیْتِ اللَّهِ فَاتَّبِعُوهُ فَإِنَّ الْحَقَّ مَعَهُ وَ فِیهِ ،
وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ : «إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّماءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ»(شعرا 4) .
[کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۴۲]
«حضرت قائم (علیه السلام) چهارمین فرزند من، پسر بانوی کنیزان است، که خداوند به وسیله او روی زمین را از هرگونه ظلم و ستم پاک و پاکیزه گرداند. در مورد ولادت او دچار شک و تردید می شوند. او پیش از ظهور، از دیده ها غایب می شود. و به هنگام ظهورش، جهان با نور وجودش روشن شده و میدرخشد.
او میزانِ عدل را در میان مردم قرار می دهد. پس دیگر کسی در حق کسی ستم نمی کند. او کسی است که زمین برای او طی می شود. و سایه اش بر زمین نیفتد، و او است کسى که منادی از آسمان بنام وى فریاد کند که همه اهل زمین دعوت بسوى او را بشنوند، منادی می گوید: هان حجت خدا بحقیقت آشکار شد نزد خانه خدا، او را پیروى کنید که حق با او و در او است ، و اینست گفته خداى عزوجل: «اگر بخواهیم آیه‌اى از آسمان بر آنها فرود آوریم که براى آن گردن نهند» (شعراء، 4).
🔶همچنین در روایتی امام صادق (علیه السلام) عمق لایه های وجودیِ #حقیقت_امر_امامت را از ظاهر به باطن، اینطور بیان میفرمایند:
✨«إِنَّ أَمْرَنَا هُوَ الْحَقُّ ، وَ حَقُّ الْحَقِّ ، وَ هُوَ الظَّاهِرُ ، وَ بَاطِنُ الظَّاهِرِ ، وَ بَاطِنُ الْبَاطِنِ ، وَ هُوَ السِّرُّ ، وَ سِرُّ السِّرِّ ، وَ سِرُّ الْمُسْتَسِرِّ ، وَ سِرٌّ مُقَنَّعٌ بِالسِّرِّ »
(بصائر الدرجات ج1، ص29 باب 12 حدیث 4).
🔶حالا این مراتب هرکدام یک وادی عظیمی از وجود امام معصوم (علیه السلام) است.
آن وقتی که به عظمت و عمق عجیب این وادیهای بی انتهای #شناخت_امام_زمان (علیه السلام) توجه یافتیم، آنگاه با روایت ذیل #هشیار میشویم که باید در همین امروزمان #آمادگی_ارتباط با آن حقیقت را بیابیم، چراکه میفرمایند آن امر عظیم در دوران ظهور آشکار میشود و معارف همین قرآن که امروز در نزد ماست، دارد همان امر عظیم و عمیق را تصدیق میکند، که: «فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا نَطَقَ وَ صَدَّقَهُ الْقُرْآن»
(«إِنَّ حَدِیثَ آلِ مُحَمَّدٍ صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ ثَقِیلٌ مُقَنَّعٌ أَجْرَدُ ذَکْوَانُ لَا یَحْتَمِلُهُ إِلَّا مَلَکٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ أَوْ عَبْدٌ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَانِ أَوْ مَدِینَةٌ حَصِینَةٌ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا نَطَقَ وَ صَدَّقَهُ الْقُرْآنُ»، بصائر الدرجات ج1، ص21).
🔻پس ما اگر امروزمان در حشر با قرآن و نور امام زمانمان، به ظرفیتِ فهم و عمقِ عمل و تحمّلِ وجودی بر دریافت حقیقت امام، آمادگی بیابیم، به #ظهور_خصوصی و #فرج_شخصی و شهود امرشان در همین زمان نائل میشویم، و آنگاه است که با تقدم یا تاخر در زمانه ی #ظهور_عمومیِ اماممان، هیچ زیان و محرومیتی برایمان نخواهد ماند، چرا که ما به حریم حضورش بار یافته ایم، و اقداممان همان امر اماممان است که زمینه ی ظهور عمومیشان را هم برای همه ی مردمان فراهم آوریم، و تقدم و تاخر در تحقق آن، تاثیری در انجام وظیفه ی ما بر #تحقق_امر_امام نخواهد داشت.
ان شاء الله تعالي
والسلام علی من اتبع الهدی
🔶
@Salehi786