بسم الله
#دحو_الارض
🔸۴ روز که در سال روزه در آنها برترین فضیلت را دارد و مساوی روزه یک عمر است، هر ۴ روز مرتبط با نبی و وصی خاتم، محمد و علی (علیهما السلام) هستند:

۱. ظهور زمان ولادت نبی خاتم (۱۷ ربیع)
۲. ظهور نبوت نبی خاتم (عید بعثت، ۲۷ رجب)

۳. ظهور مکان ولادت وصی خاتم (دحو الأرض، ۲۵ ذی القعده)
۴. ظهور ولایت وصی خاتم (عیدغدیر، ۱۸ ذی الحجه)

🔸صبح ازل دمید در شمس جمال علی (علیه السلام) درون کعبه👆

🔻نگارشی در جوار کعبه، دوشنبه ۷ مرداد ۹۸ ( روز بعد از #دحو_الارض )

🔸 @Salehi786

بسم الله
#شمس_جمال_علی(علیه السلام) در #کعبه

#احرام_حج #اسرار_حج #باطن_حج
معارف زیارت #بیت_الله_الحرام و #لقاء_الامام (۴)
🔸
🌷صبح ازل دمید. رحمت حق نازل گردید.
کعبه را اولین زمین در محل خلقت آدم کرد، و در روز #دحو_الارض از آب بالا نمود.
انسان از اعلا علیین پای در اسفل السافلین زد.

🌷 روحِ مفطور به «توحید محض» از مقام سجده‌گاه ملائک هبوط کرد، و توجه انسان از عالم فوق عرش نزول کرد تا به دامنِ بدنِ زمینی اش رسید و زمین را آغاز زندگی دید.

🌷 روح، همان خلیفه‌ی خدا از عالم قدس -که محو ذات لایتناهی الهی بود- به جعل الهی پایگاه خلافتش در زمین قرار گرفت، تا آن مقام نامتناهی و منیع را در تمام گستره‌ی هستی از عالی ترین تا پایین ترین، از عرش تا فرش، آشکار کند.

🌷 ما آمدیم آنگاه که دو سر حلقه هستی را به‌هم پیوستیم، و زندگی را در زمینِ خاکی از محل «توحید محض الهی» در کعبه، با نگاه به زندگی آسمانی در جذبه‌ی اسماءالهی در چهار رکن توحیدی کعبه آغاز کردیم.

🕋 رجوع هر روز ما در هر نمازی که رو به کعبه ایم، رو به آغازِ پاک زندگی آسمانی ما در زمین است. تازه شدن با برگشت به فطرتِ بکر و ناب و خالصِ آغازین ماست. حالِ آن نوزادیست که در آغاز تولدش، بکر و تازه در زمین هم محو جمال خداست.

🕋 و نه فقط در نماز های واجب و مستحب روی به آغازِ خویش در کعبه ایم، که ما این قبله‌ی بازگشت به ذاتِ پاکِ خویش را در هر لحظه ای جستجو می‌کنیم. هر جایی که می‌نشینیم دوست داریم رو به قبله باشیم و کعبه را ببینیم؛ حتی در سفره‌ی غذایمان هم روی به قبله ایم، و در هنگام خواب هم در جهتِ قبله آرام می‌گیریم و صورتمان را رو به قبله می کنیم تا روحمان متوجه بازگشت به خدایش باشد.

🕋 ما از کعبه رحمت خدا را یافته ایم. خداوندِ رحمان و رحیم، هم زمینِ خاکیِ کعبه را، به رحمانیّت، محل تسکین و مسکن آغازینِ ما در نزول به زمین نمود، و هم آسمانِ عرشی کعبه را، به رحیمیّت، محل تسکین و مسکن روحانی ما در صعود به سوی خویش قرار داد.

🕋 ما رو به سوی کعبه می‌رویم و خدای را در حقیقت عِلویِ کعبه ملاقات می کنیم. پس به هنگام احتضار هم گام‌های ما رو به سوی کعبه خواهد بود، و به هنگام بازگشتِ بدنمان به خاک هم رویِ صورتمان رو به سوی قبله می شود، تا روحِ ما هم مقصد خویش را در حریمِ آسمانِ عرشی کعبه بیابد، و رو به سوی عالی‌ترین جایگاهش در همان مقام نامتناهی نزد «ذات علیّ اعلی» صعود نماید.

🕋 ای انسانِ آسمانی، کعبه را سکوی پرواز به سوی حقیقتِ عالیِ خویش ببین، که اگر قدسیان مولودِ کعبه را به اسمِ اعظم الهی «علی» نامیدند می‌خواستند عالی‌ترین انسانِ آسمانی را در نقطه‌ی قبله آشکار کنند تا تمام ما رو به سوی او آسمانی زیستن در زمین را تجربه کنیم و همه ما خویشتن را در مدار علی (علیه السلام) به اعلی علیّین متصل نماییم.

🕋 کعبه را که از نگاه آسمان ببینی نقطه‌ای است در مرکز میان حلقه های دایره طواف کنندگان.
همه در گردش بر این مرکز دایره هستی رو به سوی نقطه آغاز و پایانِ خویش می‌کنند و با لسانِ حقیقتِ نقطه‌ی کعبه در زبان مولا علی (علیه السلام) می‌گویند: "خویشتن را از خدا و به سوی خدا می‌بینیم"، که «إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ راجِعُون».
[ اشاره به شأن نزول آیه در (۱) ]

🕋 مولا علی (علیه السلام) هم نقطه‌ی اولینِ وجود ماست، و هم نقطه‌ی آخرین و کمالِ نامتناهی ماست.
هم نقطه‌ی ظاهرِ کعبه است و کعبه برای ظهور او در زمین است، که کعبه مظهر است و او ظاهر. و هم نقطه‌ی باطن کعبه است برای هدایت ما به سوی باطن هستی.
(سیر به باطن از کعبه به بیت المعمور در آسمان چهارم، و از آن به ارکان عرش الهی، و از آن به ارکان توحید در عالم اسماءالله، و از آن به مقام عندالله).

🕋 مولا علی (علیه السلام) نقطه‌ی تحت حرف "باء" در «بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ» سوره حمد است، که در آن مقام، هم اول و آغاز از "رحمن" است، و هم آخر و انجام به "رحیم" است، و هم ظاهر به ولایت «اسم أعظم الله» است، و هم باطن به نقطه‌ی آشکار کننده‌ی این حروف و اسماء است.
مولا علی (علیه السلام) تجلّیِ خدای اول و آخر و ظاهر و باطن است.

🕋 مولا علی (علیه السلام) شمسِ حقیقتِ کعبه‌ایست که همه آغازمان از او بوده و صعودمان با اوست و رو به سوی اوست.
مولا علی (علیه السلام) قبله‌ی قلوبِ انسانهای آسمانی است. او نوری است که باطنِ شریعتِ آسمانی را آشکار کرده است.
مولا علی (علیه السلام) باطن کعبه است و باطنِ نمازِ رو به سوی کعبه است.
مولا علی (علیه السلام) باطنِ محمد است (صلی الله علیه و آله).
مولا علی (علیه السلام)، همان «امام مبین» (یس،۱۲) و «کتاب مبین» (انعام،۵۹) و «نور مبین» (نساء،۱۷۴) و «نور و کتاب مبین» (مائده،۱۵) است.
مولا علی (علیه السلام) معجزه‌ی نبیّ خاتم محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله) و قرآنِ مجسّمِ اوست.

🕋 صبح ازل دمید و رحمت حق در وجودِ مبارک علی (علیه السلام) که شمسِ حقیقت است، در باطن کعبه نازل گردید؛ تا «آیت کبرای عبودیت الهی» و مَثَلِ اعلای اسم اعظم الهی در آسمان و زمین باشد.

🌷 اگر او را «امیر المؤمنین» نام نهادند چون امیر و خلیفه‌ی الهی برای شکوفا کردن مؤمنین به خداست.
او اول و آغازِ ایمان است، و آخر و منتهای ایمان.
او صورت و ظاهرِ ایمان است، و روح و باطنِ ایمان.
او اول و آخر و ظاهر و باطن ایمان، و حقیقتِ کاملِ مصداقیِ عالی‌ترین مؤمن به خداست.
او "میمنت و مبارکی" است و هر کسی به او محبت می یابد به برکت او اهل یُمن و مبارکی شده و از «اصحاب یَمین» می‌گردد.

🕋 دیوار کعبه از «رکن یَمانی» برای مادرِ علی (علیهما السلام) می‌شکافد تا با ولادت و ظهور وجود مبارک مولا علی (علیه السلام) در کعبه، شکوفاییِ ایمان مؤمنین در آن باشد.

🕋 صبح ازل دمید و شمس جمال علی (علیه السلام) برای سیر انسان تا ابدیت در خانه‌ی کعبه تابید و طالع گردید.
☀️ طلوعی که از شدّتِ نورِ خویش تمام اهل نور را خیره و حیران و واله و شیدای خویش در طواف نموده، و از حوضِ کوثر توحید برای طواف‌کنندگانِ خویش شراب طهورِ توحید را سقایت می‌نماید؛ و هر تشنه ای در این سرزمین، از ساقی کوثر، به مقدار عطشِ خویش «آب زمزمِ عشقِ الهی» را می نوشد، و از صفا و مروّتِ ساقی کوثر، سعی و تلاشِ خالصانه برای خدا را می آموزد، و اقتدا به امام را در مقام ابراهیم (علیه السلام) مشقِ هر لحظه‌ی زندگی خویش می سازد.

🌷 خوشا به شما شیعیان علی (علیه السلام) که شعاعِ شمس وجودش گشته اید و عالَم را به حیاتِ آسمانیش روشنی بخشیده اید
🙏 طُوبى لکم وَ حُسنَ مَآب
🔸
یا امیرالمؤمنین روحی فداک
(العبد محمدحسین صالحی)

🕋 مکه معظمه، مسجدالحرام، محو جمال کعبه، بهنگام بین الطلوعین و طلوع شمس عالم تاب بر فراز کعبه
دوشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۸، ۲۶ ذی القعده (روز بعد از دحوالارض)، ایّام حج ۱۴۴۰ قمری
🔈 t.me/salehi786/3595
🔸 t.me/salehi786/3596
🔻پی‌نوشت:
(۱) : #صلوات_مخصوص_خداوند بر #امیرالمؤمنین_علی (علیه السلام) در قرآن کریم:
✅ در شأن نزول آیه «اِنّا لِلِّهِ وَ اِنّا اِلَیهِ راجَعوُن» (بقره، ۱۵۶و۱۵۷)، به نقل ابن عباس می‌گویند: هنگامی پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) در جنگ احد خبر شهادت عمویشان حضرت حمزه بن عبدالمطلب (رحمة الله علیه) را به حضرت علی (علیه السلام) بیان فرمودند،
(و در نقل ابن شهرآشوب در مناقب، رسول الله -صلی الله علیه و آله- خبر شهادت حضرت جعفر طیار ابن ابوطالب در جنگ موته را به برادرش مولا علی (علیه السلام) بیان فرمودند)، در آن حال، امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) متأثر شده و فرمودند:
✨«اِنّا لِلِّهِ وَ اِنّا اِلَیهِ راجعون»، سپس در این هنگام این آیات ۱۵۶و۱۵۷ بقره بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نازل شد که خداوند متعال فرمود:
✨«الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا "إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ راجِعُونَ" أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُون»،
✨(اشاره در وقت نزول به مصداق مولا امیرالمؤمنین علی -علیه السلام- ) آن کسانی که وقتی مصیبتی بر آنها وارد شود می‌گویند:
"اِنّا لِلِّهِ وَ اِنّا اِلَیهِ راجعون"
(ما از خدائیم و به سوی خدا باز می گردیم)،
همانا صلوات خدایشان بر آنها باد و رحمت الهی شامل حالشان، و ایشان همان هدایت شدگانند.

(نهج الحق ص۲۰۹ آیة الاسترجاع، بحارالانوار ج۳۶ ص۱۹۱ باب ۳۹ ح۱۹۲، شواهد التنزیل ج۱ ص۳۰۸، المناقب لإبن شهرآشوب ج۲ ص۱۲۰)
🔸
@Salehi786