🔶بسم الله #سوال_واصله

#سوال:
سلام علیکم و رحمة الله. سوالی داشتم از مبحث برهان صدیقین، اینکه خداوند هستی بخش است و ظرفیت (که به معنی محدودیت است) از جانب مخلوقات است، برایم حل نمی شود!

مگر موجودات از خود چیزی دارند که ظرفیت از خودشان باشد؟مگر فقر محض نیستند؟ ظرفیت را از کجا اورده اند؟
خودشان که نبوده اند تا که ظرفیت داشته باشند!
اینکه میگویند «ماجعل الله المشمشةَ مشمشة، بل اوجدها» (خداوند جعل حد کشمشی بر کشمش نکرده بلکه او را وجود و هستی بخشیده)، این را نمیفهمم،
مشمشه، قبل از ایجاد نبوده است،چه کسی این وجود و هستی را به او داده؟!!!
🔶
#پاسخ:
سلام و رحمت خدا بر شما
🔻 #اول اینکه، در رابطه با فهم فاعلیت الهی، باید ابتدا از حصار مفاهیم زمانی بیرون بیاییم. قبل و بعد و گذشته و آینده و... همه ناشی از محدودیت های ادراکی و خلقی ماست که میخواهیم همه چیز را در حصار مفاهیم وجه خلقی و زمانی بفهمیم. در حالی که این حدود در حریم وجه اللهی فانی است، و در ماعندالله هیچ حدی از این حدود راه ندارد
🔻اینکه میفرمایید "مشمشه ،قبل از ایجاد نبوده است،چه کسی این وجود و هستی را به او داده؟!!! "
در رابطه خدا با مخلوقاتش قبل و بعد زمانی راه ندارد، چون در آن رابطه اصلا زمان معنا ندارد
🔶
🔻 #دوم اینکه، در این تفکر کنید که فعل خدا #واحد است (وَ مَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَاحِدَةٌ -قمر، ۵۰-)
و کل هستی باهم یک «فعل واحد» است (همه یک فعل است و تعددی در کار نیست که باب مقایسه باز شود)

🔻کل هستی یک «امکان محض» است، و خدا که فعلش یک «فعلیت محض» است به کل هستی یکجا فعلیت میدهد.
حال نحوه ی فعلیت این هستی به نحوی است که یک «کلِّ واحد» است، و در نظامی سیستمی و ارگانیک و پیوسته به هم، هر بخش هستی به نحوی از این حیات واحد را در چرخه هستی به نمایش میگذارد، و هر جزئی در ارتباط با آن کل و ارتباط مستقیمش با آن روحِ واحد معنا میشود (که فعلیت کل اجزاء به آن است)

⚠️با تفکر در مثال ارتباط روح با قوا و أعضاء بدن، این مساله بهتر فهم میشود

🔻خدا به چشم، وجود بخشیده، فعلیت محضی که با یک فعلش در روح به او داده، و روح در هر صحنه و موقعیت به حسب امکانی که ذاتی آن موقعیت در نظام کل بدن است، ظهور مینماید (امکان ذاتی هر عضو در رابطه ی آن جزء با کلش معنا میشود، نه یک چیز مستقل که خودش به خودی خود اقتضاء خاص آن شکلی داشته باشد)

🔻و هیچ عضوی هم محروم از ارتباط مستقیم با روح نیست، و اصلا وجود و حدودش به ظهور روح در ظرفیت و قابلیت و موقعیت او نمایان شده است.
پس، هیچ تفاوتی میان اعضاء در ارتباطشان با روح نیست؛ همه یک ارتباط مستقیم و کامل با روح دارند، ولو شکل ظهور و فعلیت و نقش و ماموریتشان متفاوت باهم است.

🔻هیچ مخلوقی بخاطر ماهیت یا حدود خلقی اش در محرومیت از ارتباط با خدا نیست.
مثلا چشم در رابطه با خدا، محصور در حدود خلقی و شکل چشمی نیست، بلکه بواسطه ارتباط مستقیم با تمامیت روح به حق وصل است (تمامیت روح، یعنی همه ی من همه جا هست، و همه ی من در چشم حاضر است، و همان آن همه ی من در گوش هم حاضر است و...).
پس چشم هم در ارتباط با حق به فعلیت محض و نور مطلق الهی وصل است، و حدود خلقی او دخلی به حضور تام حق در او ندارد.

🔻وجود بسیط است، در نتیجه، وجود هرجایی که پا میگذارد همه اش حاضر است، و هرجایی وجود هست تمام لشگر وجود حاضر است که امرش واحد است به حضور فعلیت محضش، و آنچه که در ظاهر وجه خلقی موجودات نمایان است نقشی از ظهور آن حقیقت واحد در این نظام کل و بهم پیوسته است، که هر خلقی بنا به ظهور اسمائیش، ماموریت خاصی را در بروز حق دارد.

🌻ما نبودیم و تقاضامان نبود
🌻لطف تو ناگفتهٔ ما می‌شنود
(مولوی)

🔻ناگفته ی ما همان حدود ذاتی موقعیت امکانی ما در کل هستی است که او شنیده و اجابت نموده است
امکان ذاتی #ناگفته است و نیست، و در عین حال ناگفته ایست شنیدنی، که حظّی از وجود را طلب میکند و در علم حق مورد توجه حق است که خلق میشود

قرآن میفرماید :
✨قَالَ رَبُّنَا الَّذِيٓ أَعْطَىٰ كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَىٰ✨ (طه، ۵۰)
هم به هر طلب و امکانی که حظّی از وجود را طلب میکند خلعت وجود میپوشاند و خلقش میکند (در قوس نزول) ، و هم او را به کمال خلقتش و راهیابیش به محضر حق هدایتش مینماید (در قوس صعود)
🔶
💐دست نقاش زبر دست را ببینید که لحظه به لحظه دارد حضور خویش را نمایش میدهد در لحظه به لحظه صورتگریش
او آنچنان سریع در نقش جمال نقش هایش هست که دست نقاش پیدا نیست، و فقط نقشها به ظاهر پیداست

🌷یا چنان آوازخوش عشق و نغمه های حکیمانه اش در گوشهاست، که گویی خواننده پنهان است و فقط آوازها پیداست

❤️مطرب عشق می‌نوازد ساز
عاشقی کو؟ که بشنود آواز
هر نفس پرده‌ای دیگر ساز
هر زمان زخمه‌ای کند آغاز
✨همه عالم صدای نغمه ی اوست✨
✨که شنید این چنین صدای دراز؟✨
راز او از جهان برون افتاد
خود صدا کی نگاه دارد راز؟

#سوره_حمد
🔸در اینکه سوره حمد مایه شفا در دنیا و نجات از آتش در قیامت است، و اینکه آن #هفت_حرف اشاره به جهنم و عذاب در آن نیست، در روایت دیگری هم تصریح به این معنا شده است، که پیامبر خدا برای شفای امام حسین (علیه‌السلام) در کودکی از جبرئیل نسخه شفابخش #چهل_سوره_حمد را دریافت میکنند (اینطور که چهل بار سوره حمد را بر ظرف آبی بخوان و سپس آن آب را بر او بپاش که باذن الله شفا یابد). ضمن آن جبرئیل میگوید خداوند تنها سوره ای که در آن حرف «فاء» (یکی از آن هفت حرف) را نگذاشته است سوره حمد است، و همانا هر فاء اشاره به آفت است (همانطور که در پاسخ امام هادی -عليه السلام- هم فاء علامت آفت معرفی شد)، و جبرئیل میگوید که شفا در سوره حمد بعنوان تنها سوره‌ی بدون فاء است. متن روایت👇
🔻 قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) : اِعْتَلَّ اَلْحُسَيْنُ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) فَاحْتَمَلَتْهُ فَاطِمَةُ (صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهَا) فَأَتَتِ اَلنَّبِيَّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ :
✨يَا رَسُولَ اَللَّهِ اُدْعُ اَللَّهَ لاِبْنِكَ أَنْ يَشْفِيَهُ فَقَالَ يَا بُنَيَّةِ إِنَّ اَللَّهَ هُوَ اَلَّذِي وَهَبَهُ لَكِ وَ هُوَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يَشْفِيَهُ
✨ فَهَبَطَ جَبْرَئِيلُ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) فَقَالَ:
👌يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى لَمْ يُنْزِلْ عَلَيْكَ مِنْ سُورَةٍ مِنَ اَلْقُرْآنِ إِلاَّ فِيهَا فَاءٌ، وَ كُلُّ فَاءٍ مِنْ آفَةٍ، مَا خَلاَ اَلْحَمْدَ فَإِنَّهُ لَيْسَ فِيهَا فَاءٌ
👌فَادْعُ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَاقْرَأْ عَلَيْهِ اَلْحَمْدَ أَرْبَعِينَ مَرَّةً ثُمَّ صُبَّ عَلَيْهِ فَإِنَّ اَللَّهَ يَشْفِيهِ
فَفَعَلَ ذَلِكَ فَعُوفِيَ بِإِذْنِ اَللَّهِ .
(بحار الانوار، ج 89 ص 261)
🔸
🔻رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: « فاتحة الکتاب شفاء من کلّ داء ؛ سوره حمد شفای هر دردی است». (مجمع البیان، ج ۱، ص ۱۷).
🔸
🔻در دستخط علامه طهرانی ارائه شده در تصویر بالا، نقل میکند از #آیت_الله_انصاری_همدانی، که می‌گویند :

⚡ از افاضات الهی که در شب جمعه آخر ماه صفر در خواب مشاهده نمودم ختمی مجرب در نهایت اثر و تأکید بر عظمتش بود که از روز جمعه آغاز میشود تا آخر هفته، به این نحو که هفت آیه سوره حمد را بترتیب در هفت روز (از جمعه تا پنجشنبه) بعدد خاص ابجد وسیط هرکدام بخوانیم (به صورت ذیل👇).

البته علامه طهرانی عدد هر آیه با حساب ابجد وسیط را بر اساس دونوع محاسبه آن ذکر میکنند، فلذا خوب است که یک هفته بترتیب بر اساس اعداد محاسبه #اول ، و یک هفته دیگر بترتیب بر اساس اعداد محاسبه #دوم ، آیات را بخوانیم👇

✨آیه۱ #جمعه «بسم الله الرحمن الرحیم»: #اول ۹۲ بار / #دوم ۷۴ بار

✨آیه۲ #شنبه «الحمد لله رب العالمين»: #اول ۷۸ بار / #دوم ۶۰ بار

✨آیه۳ #یکشنبه «الرحمن الرحیم»: #اول ۷۲ بار / #دوم ۶۳ بار

✨آیه۴ #دوشنبه «ملک یوم الدین»: #اول ۳۱ بار / #دوم ۲۲ بار

✨آیه۵ #سه‌شنبه «ایاک نعبد و ایاک نستعین»: #اول ۹۸ بار / #دوم ۸۹ بار

✨آیه۶ #چهارشنبه «اهدنا الصراط المستقيم»: #اول ۱۲۲ بار / #دوم ۱۰۴ بار

✨آیه۷ #پنجشنبه «صراط الذین أنعمت عليهم غیر المغضوب علیهم و لا الضالین»: #اول ۶۳۰ بار / #دوم ۶۰۳ بار
🔸
#حدیث سوره حمد، یکی از آن امتیازات #هفت_خصلت_اختصاصی برای نبی خاتم و امتش
🔻قال : یا رسول الله أخبرنا عَن سَبع خِصَالٍ أَعْطَاکَ اللَّهُ مِن بَیْنِ النَّبِیِّینَ وَ أَعطَی أُمَّتَکَ مِنْ بَیْنِ الْأُمَم؟
✨گفت: ای رسول خدا، به ما خبرده از آن #هفت_خصلت که خداوند متعال اعطا کرده به شخص تو در میان انبیاء الهی، و [به برکت شما] اعطا کرده به امتت در میان امم؟

🔸فَقَالَ النَّبِیُّ أَعطَانِی اللَّهُ (عزوجل) :
✨پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند [آن هفت خصلت که] خداوند به من اعطا کرده:
۱. فَاتِحَةَ الْکِتَابِ (اول، #سوره_حمد، که هفت آیه سبع المثانی است)
۲. و الأَذَانَ (دوم، اذان)
۳. وَ الجَمَاعَةَ فِی المَسجِدِ (سوم، نماز جماعت در مسجد)
۴. وَ یَومَ الجُمُعَة (چهارم، اختصاص روز جمعه به من و امتم، که روز هفتم هفته است)
۵. وَ الصَّلَاةَ عَلَی الْجَنَائِزِ (پنجم، نماز میت بر جنازه مسلمین)
۶. وَ الْإِجْهَارَ فِی ثَلَاثِ صَلَوَاتٍ (ششم، بلندخواندن قرائت در سه نماز صبح و مغرب و عشاء)
۷. وَ الرُّخْصَةَ لِأُمَّتِی عِنْدَ الْأَمْرَاضِ وَ السَّفَرِ وَ الشَّفَاعَةَ لِأَصْحَابِ الْکَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِی (هفتم، رخصت برای امتم، در شکسته شدن نماز و روزه هنگام سفر، و شکسته شدن روزه هنگام مریضی، و اختصاص امکان شفاعت من برای اصحاب گناهان بزرگ از امتم)

[بحار، ج۸۶، ص ۲۶۸]
🔶
🔸علامه حسنزاده آملی در نكته۳۷۵ کتاب هزارویک نکته، ضمن نقل روایتی از رسول الله(ص) مینویسد: در عالم رؤيا به اين محروم گفتند هر چه خواهي از سوره فاتحه بخواه.
🌐 t.me/salehi786/3026
🔸
@Salehi786