هوالحق
🔶مأمون رقّی نقل می‌‌کند: خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم که سهل بن حسن خراسانى وارد شد، سلام کرد و نشست.
سپس گفت: ای فرزند رسول خدا! چقدر شما رئوف و مهربان هستید. شما امام هستید، چرا دفاع از حق خود نمى‌‌کنید با این‌‌که بیش از صد هزار شیعه آماده نبرد دارید.

امام(ع) فرمود: «خراسانى بنشین، خوش آمدی». سپس به خدمت‌کار فرمود: «تنور را روشن کن!».

خدمت‌کار امام(ع) تنور را روشن کرد. و امام(ع) رو به مرد خراسانى نموده، فرمود: «داخل تنور شو!».

خراسانى با التماس گفت: ای فرزند رسول خدا! مرا با آتش مسوزان. از جرم من در گذر، خدا از تو بگذرد.

امام(ع) فرمود: «تو را بخشیدم».

در این هنگام #هارون_مکى وارد شد در حالی‌که کفش خود را با دست گرفته بود، گفت: «السلام علیک یا ابن رسول اللَّه».

امام(ع) فرمود: «کفش­هایت را بیانداز، برو داخل تنور بنشین!».

هارون مکی، کفش­هایش را انداخت و در داخل تنور نشست.

در این هنگام امام(ع) با مرد خراسانی به سخن ­گفتن پرداخت و مانند کسی که در خراسان بوده از جریان‌هاى آن منطقه  خبر داد. سپس فرمود: «خراسانى برو ببین در تنور چه خبر است».

خراسانی می‌گوید: به جانب تنور رفتم، دیدم هارون مکی چهار زانو در تنور نشسته است. بعد از تنور خارج شد، و به ما سلام کرد.

امام(ع) فرمود: «از اینها در خراسان چند نفر پیدا مى‏شود؟!»

خراسانی گفت: به خدا قسم! یک نفر هم نیست.

امام(ع) فرمود: «به خدا یک نفر هم پیدا نمى‏شود، ما زمانى که #پنج_نفر یاور مانند این (هارون مکی) نداشته باشیم قیام نخواهیم کرد، ما خودمان به زمانه داناتریم».
[ بحارالأنوار ، ج۴۷ ص۱۲۳و۱۲۴ ]
⬇️
http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa29221
🔶
@Salehi786