سایت محمدمجتهد #شبستری در 25 دی 95 در مطلبی نوشت: هفت مقاله زیر که باز نشر میشوند، همان مقالاتیاند که صاحب این قلم در آنها اعتبار اجتهاد فقهی در موضوعات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در عصر حاضر را با دلایل متعدد زیر سوال برده و به مراجع محترم تقلید پیشنهاد کرده بود بر مبنای محتوای آن مقالات، با نویسنده آنها شخصاً درمناظرهای شرکت کنند.
اکنون که متاسفانه امتناع آقایان معلوم شده، آن مقالات مجدداً در معرض دید علاقمندان قرار داده میشود تا بار دیگر مورد دقت و تأمل اهل نظر قرار گیرد. اگر آن فضلای محترم که برای مناطره با اینجانب اعلام آمادگی کرده بودند، محتوای این مقالات را نقد کنند و به این وبسایت بفرستند، نوشته آنها بدون کموکاست منتشر خواهد شد. دراینجا این هم گفتنی است که بعضی از منتقدان اینجانب در عتاب و خطابهای اخیر که به سوی من روانه کردند، اطلاعات خلاف واقع متعدد دادند که مایه تعجب من شد؛ چون یکی از آن اطلاعات به تحریف سوابق تحصیلات ۱۸ ساله من درحوزه علمیه قم مربوط است، لازم میدانم در اینجا آن را اصلاح کنم. من بیاد نمیآورم که خدمت استاد آقای دکتر رضایی، یعنی آیت الله سبحانی، تلمذ حوزوی کرده باشم. اما آنچه به یاد میآورم این است که درتدریس خارج اصول فقه که مرحوم آیت الله شریعتمداری در مسجد حجتیه قم برگزار میکرد، آقای سبحانی و آقای مکارم شیرازی و اینجانب و عدهای دیگر از فضلا در کنار هم مینشستیم و از تدقیقات وافر آن مرحوم بهرهها میبردیم.
دانلود هر 7 مقاله در فایل زیپ👇
✨ → goo.gl/yhbbvb
@sedanet | @mojtahedshabestari
اکنون که متاسفانه امتناع آقایان معلوم شده، آن مقالات مجدداً در معرض دید علاقمندان قرار داده میشود تا بار دیگر مورد دقت و تأمل اهل نظر قرار گیرد. اگر آن فضلای محترم که برای مناطره با اینجانب اعلام آمادگی کرده بودند، محتوای این مقالات را نقد کنند و به این وبسایت بفرستند، نوشته آنها بدون کموکاست منتشر خواهد شد. دراینجا این هم گفتنی است که بعضی از منتقدان اینجانب در عتاب و خطابهای اخیر که به سوی من روانه کردند، اطلاعات خلاف واقع متعدد دادند که مایه تعجب من شد؛ چون یکی از آن اطلاعات به تحریف سوابق تحصیلات ۱۸ ساله من درحوزه علمیه قم مربوط است، لازم میدانم در اینجا آن را اصلاح کنم. من بیاد نمیآورم که خدمت استاد آقای دکتر رضایی، یعنی آیت الله سبحانی، تلمذ حوزوی کرده باشم. اما آنچه به یاد میآورم این است که درتدریس خارج اصول فقه که مرحوم آیت الله شریعتمداری در مسجد حجتیه قم برگزار میکرد، آقای سبحانی و آقای مکارم شیرازی و اینجانب و عدهای دیگر از فضلا در کنار هم مینشستیم و از تدقیقات وافر آن مرحوم بهرهها میبردیم.
دانلود هر 7 مقاله در فایل زیپ👇
✨ → goo.gl/yhbbvb
@sedanet | @mojtahedshabestari
3danet.net
بازنشر مقالات هفتگانه
بازنشر مقالات هفتگانه | سایت محمدمجتهد شبستری در 25 دی 95 در مطلبی نوشت: هفت مقاله زیر که باز نشر میشوند، همان مقالاتیاند که صاحب این قلم در آنها ...
🎥 معرفی فیلم
نام فیلم: The Major 2013
محصول کشور: روسیه
این فیلم که به تازگی به فارسی دوبله شده داستان افسر پلیسی است که در حال رانندگی پسری را که در عرض خیابان عبور می کرد را ندیده و با او تصادف می کند. بعد از آن اتفاقاتی میافتد که اخلاق مخاطب را به چالش میکشد...
🗻 http://s7.picofile.com/file/8282740142/The_Major.jpg
نام فیلم: The Major 2013
محصول کشور: روسیه
این فیلم که به تازگی به فارسی دوبله شده داستان افسر پلیسی است که در حال رانندگی پسری را که در عرض خیابان عبور می کرد را ندیده و با او تصادف می کند. بعد از آن اتفاقاتی میافتد که اخلاق مخاطب را به چالش میکشد...
🗻 http://s7.picofile.com/file/8282740142/The_Major.jpg
🍁چگونه کمتر فریب بخوریم؟!
خیلی مهم نیست کسی قواعد صوری منطق را می داند یا نه! یا اسم تک تک مغالطه های منطقی را در حافظه دارد و یا خیر! یا حتی می تواند تعداد آن ها را شماره کند یا نمی تواند! یا اینکه مغالطات "مقام دفاع" را از مغالطات "مقام نقد" تفکیک کند و بسیاری مطالب دیگر از این دست...
همه ی هدف در "شناخت مغالطه" بایستی این باشد که کمتر فریب بخوریم.
مغالطه گران، اهداف متفاوتی دارند. گاهی یک آگهی تلویزیونی می خواهد با فریب من و شما، سود سرشاری برای شرکت خود به دست آورد. گاهی یک حزب، در یک انتخابات، رای بیشتری می خواهد. گاهی یک مدیر می خواهد دوران مدیریت خود را موفق تر جلوه دهد تا زمان طولانی تر بر کرسی ریاست تکیه بزند و...
آن ها می خواهند فریب دهند و ما می خواهیم فریب نخوریم یا کمتر فریب بخوریم؛ مطلب وقتی پیچیده تر می شود که شما نمی دانید در حال فریب خوردن هستید و گاهی حتی خود مغالطه گران و دروغ گویان هم، مفتون فریب های خود می شوند. اما براستی چگونه می شود کمتر فریب خورد؟!
بسیاری از مغالطه ها، که در سطح عمومی جامعه رواج دارند؛ از یک قاعده ی ساده تبعیت می کنند. آن ها سعی دارند به جای آنکه "عقل" مخاطب را با استدلال قانع کنند؛ به تحریک "عواطف و احساسات" او اقدام ورزند.
عواطف و احساسات، نقش مهمی در زندگی فردی و اجتماعی ما دارند. این احساسات و عواطف موجب می شوند یک عاشق به معشوق خود اظهار علاقه کند. یک مادر فرزند خود را ببوسد. یک سرباز جانش را برای وطنش فدا کند و...
اما همین عواطف و احساسات، می تواند منشاء فریب بزرگ شود: یعنی "خلط امر روانی با امر منطقی"
مغالطه گران گاه می خواهند شما را از لحاظ روانشناختی تحت تاثیر قرار دهد تا به جای پرسش از صدق و کذب حقیقی یک گزاره، با پذیرش تاثیر عاطفی از آن گزاره، با گوینده همراه و همدل شوید.
برای آن که کمتر فریب بخوریم؛ بایستی در برخورد با یک گزاره تاثیر عاطفی حاصل از شنیدن یا خواندن یک گزاره را از جنبه ی منطقی آن تفکیک کنیم.
مهم نیست گوینده ی گزاره چه کسی است: شیطان یا فرشته! مهم این است که گوینده برای گزاره ی خود، دلیل اقامه کند. ما نیز به جای اتخاذ مواضع احساسی، بایستی تنها از دلایل تبعیت کنیم.
راز بزرگ فریب نخوردن در همرنگی با جماعت یا پیروی از آداب و رسوم یا تعصب بر دین و نژاد و یا طرفداری از یک حزب و یک گروه سیاسی نیست!
راز بزرگ فریب نخوردن در پیروی از استدلال است.
📕 @sedanet
#محمدمهدی_حاتمی
خیلی مهم نیست کسی قواعد صوری منطق را می داند یا نه! یا اسم تک تک مغالطه های منطقی را در حافظه دارد و یا خیر! یا حتی می تواند تعداد آن ها را شماره کند یا نمی تواند! یا اینکه مغالطات "مقام دفاع" را از مغالطات "مقام نقد" تفکیک کند و بسیاری مطالب دیگر از این دست...
همه ی هدف در "شناخت مغالطه" بایستی این باشد که کمتر فریب بخوریم.
مغالطه گران، اهداف متفاوتی دارند. گاهی یک آگهی تلویزیونی می خواهد با فریب من و شما، سود سرشاری برای شرکت خود به دست آورد. گاهی یک حزب، در یک انتخابات، رای بیشتری می خواهد. گاهی یک مدیر می خواهد دوران مدیریت خود را موفق تر جلوه دهد تا زمان طولانی تر بر کرسی ریاست تکیه بزند و...
آن ها می خواهند فریب دهند و ما می خواهیم فریب نخوریم یا کمتر فریب بخوریم؛ مطلب وقتی پیچیده تر می شود که شما نمی دانید در حال فریب خوردن هستید و گاهی حتی خود مغالطه گران و دروغ گویان هم، مفتون فریب های خود می شوند. اما براستی چگونه می شود کمتر فریب خورد؟!
بسیاری از مغالطه ها، که در سطح عمومی جامعه رواج دارند؛ از یک قاعده ی ساده تبعیت می کنند. آن ها سعی دارند به جای آنکه "عقل" مخاطب را با استدلال قانع کنند؛ به تحریک "عواطف و احساسات" او اقدام ورزند.
عواطف و احساسات، نقش مهمی در زندگی فردی و اجتماعی ما دارند. این احساسات و عواطف موجب می شوند یک عاشق به معشوق خود اظهار علاقه کند. یک مادر فرزند خود را ببوسد. یک سرباز جانش را برای وطنش فدا کند و...
اما همین عواطف و احساسات، می تواند منشاء فریب بزرگ شود: یعنی "خلط امر روانی با امر منطقی"
مغالطه گران گاه می خواهند شما را از لحاظ روانشناختی تحت تاثیر قرار دهد تا به جای پرسش از صدق و کذب حقیقی یک گزاره، با پذیرش تاثیر عاطفی از آن گزاره، با گوینده همراه و همدل شوید.
برای آن که کمتر فریب بخوریم؛ بایستی در برخورد با یک گزاره تاثیر عاطفی حاصل از شنیدن یا خواندن یک گزاره را از جنبه ی منطقی آن تفکیک کنیم.
مهم نیست گوینده ی گزاره چه کسی است: شیطان یا فرشته! مهم این است که گوینده برای گزاره ی خود، دلیل اقامه کند. ما نیز به جای اتخاذ مواضع احساسی، بایستی تنها از دلایل تبعیت کنیم.
راز بزرگ فریب نخوردن در همرنگی با جماعت یا پیروی از آداب و رسوم یا تعصب بر دین و نژاد و یا طرفداری از یک حزب و یک گروه سیاسی نیست!
راز بزرگ فریب نخوردن در پیروی از استدلال است.
📕 @sedanet
#محمدمهدی_حاتمی
🍂آزادی بیان – برگرفته از کتاب ریچارد سورابجی🍂
#زهیر_باقری_نوعپرست
🍁جان استوارت میل در سده نوزدهم از آزادی بیان دفاعی کرد که تا به امروز مشهورترین دفاع از آزادی بیان به شمار میرود. وجود آزادی بیان دو پیامدِ ممکن دارد: یا شما متوجه اشتباه خود می شوید و به باور صحیح دسترسی پیدا می کنید یا متوجه می شوید که درست می گفته اید ولی از آنجا که جایگزین های نظر خود را نیز درک کردهاید، نظرتان شفافتر می شود. میل از ما میخواهد که تصور کنیم بحث کردن درباره فیزیک نیوتن ممنوع باشد، آیا در آن صورت هم به این میزان به فیزیک او باور میداشتیم؟ احتمالا خیلی مشکوک میشدیم، چون نمیتوانستیم دریابیم که فیزیک نیوتن مشکلی دارد یا خیر، وقتی نقد آن مجاز باشد میتوانیم تصمیم بگیریم و آن گاه عیار فیزیک نیوتن مشخص می شود.
متن کامل👇
✨ → goo.gl/zgcUS0
@sedanet | @philosopherin
#زهیر_باقری_نوعپرست
🍁جان استوارت میل در سده نوزدهم از آزادی بیان دفاعی کرد که تا به امروز مشهورترین دفاع از آزادی بیان به شمار میرود. وجود آزادی بیان دو پیامدِ ممکن دارد: یا شما متوجه اشتباه خود می شوید و به باور صحیح دسترسی پیدا می کنید یا متوجه می شوید که درست می گفته اید ولی از آنجا که جایگزین های نظر خود را نیز درک کردهاید، نظرتان شفافتر می شود. میل از ما میخواهد که تصور کنیم بحث کردن درباره فیزیک نیوتن ممنوع باشد، آیا در آن صورت هم به این میزان به فیزیک او باور میداشتیم؟ احتمالا خیلی مشکوک میشدیم، چون نمیتوانستیم دریابیم که فیزیک نیوتن مشکلی دارد یا خیر، وقتی نقد آن مجاز باشد میتوانیم تصمیم بگیریم و آن گاه عیار فیزیک نیوتن مشخص می شود.
متن کامل👇
✨ → goo.gl/zgcUS0
@sedanet | @philosopherin
صدانت
آزادی بیان - برگرفته از کتاب ریچارد سورابجی • صدانت
آزادی بیان در آتن باستان مطرح بود. واژه «پریزیا» به معنای «گفتن همه چیز» در زبان یونانی آن دوران نماینده مفهوم آزادی بیان بود. البته نه به این معنا که ...
🍁 پرسش و پاسخ از سرگلزایی
پرسش:
نظرتان در مورد تناسخ چیست؟
پاسخ:
می گویند كه از ملانصرالدین پرسیدند: "در آسمان چند ستاره هست؟" گفت: " هفت هزار تا"، پرسیدند: "از کجا میدانی؟" گفت: "اگر قبول ندارید خودتان بشمارید!". این لطیفه نوعی از سفسطه را معرفی می کند که کسانی ناتوانی در ردِّ یک گزاره را دلیل اثبات آن گزاره می دانند در حالی که چنین استنتاجی یک استنتاج منطقی نیست.
"لودویک #ویتگنشتاین" فیلسوف اتریشی می گوید صحبت كردن در مورد خدایان، در مورد الوهیت، در مورد معنای زندگی و درمورد پس از مرگ "non sense" است؛ یعنی مزخرف است، چرند است! چرا كه ما هیچ ابزاری برای اثبات و درك این موضوع در دسترس نداریم. مثل این كه ما بر سر این كه وزن رؤیای من 60 یا 65 كیلوست بحث و شرط بندی و یا حتی رأی گیری کنیم یا بجنگیم در حالی كه نه رؤیا صاحب وزن است و نه ترازویی برای رؤیا در دسترس داریم! در چنین وضعی كل این بحثnon sense است. زیرا ما در مورد چیزی صحبت می كنیم كه نهایتأ verification و falsification (یعنی اثبات پذیری و ابطال پذیری) ندارد.
وقتی می گوییم صحبت كردن در مورد متافیزیك non sense است، منظور این نیست که متافیزیك وجود ندارد؛ بلکه صحبت كردن در مورد این موضوع کار بی نتیجه ای است.
📒 @sedanet | @drsargolzaei
دکتر محمدرضا #سرگلزایی (روانپزشک و پژوهشگر حوزه فلسفه)
پرسش:
نظرتان در مورد تناسخ چیست؟
پاسخ:
می گویند كه از ملانصرالدین پرسیدند: "در آسمان چند ستاره هست؟" گفت: " هفت هزار تا"، پرسیدند: "از کجا میدانی؟" گفت: "اگر قبول ندارید خودتان بشمارید!". این لطیفه نوعی از سفسطه را معرفی می کند که کسانی ناتوانی در ردِّ یک گزاره را دلیل اثبات آن گزاره می دانند در حالی که چنین استنتاجی یک استنتاج منطقی نیست.
"لودویک #ویتگنشتاین" فیلسوف اتریشی می گوید صحبت كردن در مورد خدایان، در مورد الوهیت، در مورد معنای زندگی و درمورد پس از مرگ "non sense" است؛ یعنی مزخرف است، چرند است! چرا كه ما هیچ ابزاری برای اثبات و درك این موضوع در دسترس نداریم. مثل این كه ما بر سر این كه وزن رؤیای من 60 یا 65 كیلوست بحث و شرط بندی و یا حتی رأی گیری کنیم یا بجنگیم در حالی كه نه رؤیا صاحب وزن است و نه ترازویی برای رؤیا در دسترس داریم! در چنین وضعی كل این بحثnon sense است. زیرا ما در مورد چیزی صحبت می كنیم كه نهایتأ verification و falsification (یعنی اثبات پذیری و ابطال پذیری) ندارد.
وقتی می گوییم صحبت كردن در مورد متافیزیك non sense است، منظور این نیست که متافیزیك وجود ندارد؛ بلکه صحبت كردن در مورد این موضوع کار بی نتیجه ای است.
📒 @sedanet | @drsargolzaei
دکتر محمدرضا #سرگلزایی (روانپزشک و پژوهشگر حوزه فلسفه)
مگی - برنارد ویلیامز.TS
55.9 MB
🍂 مردان اندیشه: فلسفهی تحلیل زبان
گفتگوی برایان مگی با برنارد ویلیامز
📗 @sedanet
🎬 حجم: 56 مگابایت / مدت: 45 دقیقه
دوبله شده به فارسی
گفتگوی برایان مگی با برنارد ویلیامز
📗 @sedanet
🎬 حجم: 56 مگابایت / مدت: 45 دقیقه
دوبله شده به فارسی
🍁 مساله بزرگی که در این میان وجود دارد مساله پوچی است. مساله تنهایی انسان امروز است. انسان روز به روز احساس تنهایی بیشتری می کند. تن های تنها در جامعه دیده می شوند. یک جور سردی اجتماعی به وجود آمده است. شهروندان با هم غریبه اند و به هم توجهی ندارند. یک راه غلبه بر این پوچی، معنابخشیدن به زندگی ست. توجه به فرزند یکی از در دسترس ترین و کم هزینه ترین راه های معنا بخشیدن به زندگی در عین پوچی است
انسان در یک وضع دراماتیک است. تراژدی جهان به علاوه خشونت، محیط زیست، ریزگردها ، کمبود آب، تمام شدن سوخت های فسیلی و فجایع طبیعی؛ غمخواری والدین به فرزندانی را برمی انگیزد که مسؤولیت به اینجا آمدن آنها را بر گردن دارند.
#مقصود_فراستخواه
@sedanet | @mfarasatkhah
انسان در یک وضع دراماتیک است. تراژدی جهان به علاوه خشونت، محیط زیست، ریزگردها ، کمبود آب، تمام شدن سوخت های فسیلی و فجایع طبیعی؛ غمخواری والدین به فرزندانی را برمی انگیزد که مسؤولیت به اینجا آمدن آنها را بر گردن دارند.
#مقصود_فراستخواه
@sedanet | @mfarasatkhah
🍂تعریف بازگشتی (recursive definition)🍂
#کاوه_بهبهانی
🍁تعریف یعنی شناساندن چیزی بوسیلۀ یک توصیف. مثلاً “تکشاخ” بنا به تعریف یعنی “اسبی که یک شاخ روی سرِ خود دارد”. هر تعریف دستِکم دو بخش دارد: یکی معرَّف (definiendum) (= آنچه قرار است تعریف شود، در مثال ما “تکشاخ”) و دیگری معرِّف (definiens) (= آنچه معرَّف را تعریف میکند، در مثال ما “اسبی که یک شاخ روی سرِ خود دارد”). اما تعریف کردنِ مفاهیم همیشه کار سادهای نیست. فرض کنید میخواهیم “نیایِ ذکورِ مستقیم” را تعریف کنیم. خیلی ساده میشود گفت نیایِ ذکور مستقیم هرکس پدر او، پدر بزرگِ او، پدرِ پدر بزرگ او و هکذاست. این را اینطور میتوان نوشت که:
مثلا "x نیای ذکور مستقیم y است” بنا به تعریف یعنی “x پدر y است، یا x پدربزرگِ y است، یا x پدرِ پدر بزرگ y است و هکذا"
اما عبارت “و هکذا” با معیارهای ریاضیدانها و منطقدانها عبارت روشنی نیست. این عبارت به ویژه به دردِ کسانی که برای کامپیوتر برنامه مینویسند نمیخورد. به این دلیل که کامپیوترهای دیجیتال نمیتوانند فرمان “و هکذا” را اجرا کنند. اینجور وقتها باید از “تعریف بازگشتی” استفاده کرد. تعریف بازگشتی ، تعریفی است برای یک رده از اشیاء که میشود آنها را در یک زنجیره مرتب کرد. زنجیرهای که چهبسا پایانی نداشته باشد...
متن کامل👇
✨ → goo.gl/AB7RwD
@Sophia_Kaveh | @sedanet
#کاوه_بهبهانی
🍁تعریف یعنی شناساندن چیزی بوسیلۀ یک توصیف. مثلاً “تکشاخ” بنا به تعریف یعنی “اسبی که یک شاخ روی سرِ خود دارد”. هر تعریف دستِکم دو بخش دارد: یکی معرَّف (definiendum) (= آنچه قرار است تعریف شود، در مثال ما “تکشاخ”) و دیگری معرِّف (definiens) (= آنچه معرَّف را تعریف میکند، در مثال ما “اسبی که یک شاخ روی سرِ خود دارد”). اما تعریف کردنِ مفاهیم همیشه کار سادهای نیست. فرض کنید میخواهیم “نیایِ ذکورِ مستقیم” را تعریف کنیم. خیلی ساده میشود گفت نیایِ ذکور مستقیم هرکس پدر او، پدر بزرگِ او، پدرِ پدر بزرگ او و هکذاست. این را اینطور میتوان نوشت که:
مثلا "x نیای ذکور مستقیم y است” بنا به تعریف یعنی “x پدر y است، یا x پدربزرگِ y است، یا x پدرِ پدر بزرگ y است و هکذا"
اما عبارت “و هکذا” با معیارهای ریاضیدانها و منطقدانها عبارت روشنی نیست. این عبارت به ویژه به دردِ کسانی که برای کامپیوتر برنامه مینویسند نمیخورد. به این دلیل که کامپیوترهای دیجیتال نمیتوانند فرمان “و هکذا” را اجرا کنند. اینجور وقتها باید از “تعریف بازگشتی” استفاده کرد. تعریف بازگشتی ، تعریفی است برای یک رده از اشیاء که میشود آنها را در یک زنجیره مرتب کرد. زنجیرهای که چهبسا پایانی نداشته باشد...
متن کامل👇
✨ → goo.gl/AB7RwD
@Sophia_Kaveh | @sedanet
صدانت
تعریف بازگشتی • صدانت
تعریف بازگشتی ، تعریفی است برای یک رده از اشیاء که میشود آنها را در یک زنجیره مرتب کرد. زنجیرهای که چهبسا پایانی نداشته باشد. هر تعریف بازگشتی عموماً ...
🍁لطفا بجای تجمع در اطراف ساختمان پلاسکو، برای کمک به مصدومان به مراکز اهدای خون مراجعه کنید.
🗻 http://s7.picofile.com/file/8283008150/blood.jpg
🗻 http://s7.picofile.com/file/8283008150/blood.jpg
🍂بی اخلاقی افتخار ندارد، لطفا از آن عكس نگیرید: نگاهی به عكس های سلفی از منظر اخلاقی
مدت ها بود قصد داشتم درباره وجه اخلاقی عكس های سلفی مطلبی را بنویسم اما امروز در فضای مجازی عكسی را دیدم كه انگیزه ام را برای این كار بیشتر كرد. امیدوارم این نوشته تلنگری باشد به وجدان اخلاقی كسانی كه در گرفتن عكس های سلفی فقط «خود» را می بینند و به «دیگران»و احساسات و عواطف آنها و شرایط خاصی كه در آن قرار دارند توجهی نمی كنند.
🍁 شما هم حتما موارد زیر را دیده اید:
1. ساختمان بزرگ پلاسكو دچار آتش سوزی و تخریب شده. جان عده ای از هموطنان ما، چه ساكنان ساختمان و چه نیروهای كمكی و آتش نشانی كه برای پیشگیری از فاجعه بیشتر به محل حادثه آمده اند در خطر است. در این وضعیت كه هر ثانیه اش بسیار ارزشمند است، عده ای روی ماشین آتش نشانی رفته اند و در حال گرفتن عكس از خودشان ودیگران هستند !! (نمی دانم به جای علامت تعجب چه علامتی باید گذاشت).
2. بستگان كسی كه فوت كرده در حالی عزاداری هستند كه برخی از ما سعی می كنیم با آنها عكس سلفی بگیریم. جالب این كه انتظار داریم كه فرد عزادار به خاطر ما رو به دوربین باشد و حالت مناسبی هم داشته باشد.
3. یك چهره سرشناس در بستر بیماری است یا از دنیا رفته است. برخی كسانی كه به عیادت او رفته اند سعی میكنند فرصت را برای گرفتن عكس سلفی با بیمار یا جنازه اش از دست ندهند.
4. مراسم تشییع جنازه است. برخی بدون توجه به فلسفه حضور در این مراسم تلاش می كنند كه از خود و افراد دیگر عكس بگیرند.
🍁 هر انسان عاقل و فهیمی با دیدن این تصاویر از خود می پرسد:
قرار است با این عكس ها چه چیزی را اثبات كنیم؟ چرا این تصاویر را در شبكه های اجتماعی منتشر می كنیم؟ ایجاد ممانعت برای نیروهای كمكی و در نتیجه كشته و زخمی شدن افراد بیشتر، چه افتخاری دارد؟ بستگان یك فرد متوفی كه تا آخر عمر هرگاه عكس خود یا عزیزشان را در حالتی نامناسب می بینند داغ شان تازه می شود چه گناهی كرده اند كه باید قربانی «خودپرستی» و بی اخلاقی ما شوند؟
🍁 چرا در این موارد گرفتن سلفی كاری غیراخلاقی است؟ چون، خواسته یا ناخواسته، ناشی از موارد زیر است:
1. خود بینی و خودپرستی: مهم این است كه من خودم را به دیگران نشان دهم و احساس لذت و رضایت داشته باشم. مثل شكارچی ای كه به شكاری بزرگ دست یافته است.
2. نگاه ابزاری به دیگران: این كه عده ای «انسان» (لطفا توجه كنید: «انسان») به خاطر خودپرستی من دچار رنج و زحمت می شوند یا حتی جان شان را از دست می دهند مهم نیست؛ مهم این است كه نردبانی شده اند كه من از آن بالا رفته ام تا خودم را به دیگران نشان بدهم، و به این ترتیب حقارت و كوچكی خود را مخفی كنم.
3.عدم وظیفه شناسی و احساس مسوولیت: مهم نیست كه وظیفه ما هنگام تشییع جنازه، دلداری به بستگان و تلاش برای كاهش رنج آنهاست. مهم نیست كه هنگام حوادثی چون آتش سوزی وظیفه ما فراهم كردن امكان رسیدن سریعتر نیروهای كمكی به محل حادثه است. مهم نیست كه هر یك از ما نسبت به انسان های دیگر، در هر موقعیتی كه هستند، از نظر اخلاقی مسوول هستیم. مهم این است كه عجله (یا زرنگی؟) كنیم و فرصت را برای ابراز وجود خودمان از دست ندهیم؛ چون معلوم نیست تا چه زمان دیگری كسی بمیرد یا ساختمانی آتش بگیرد یا كسی عزادار شود تا چنین فرصتی را دوباره پیدا كنیم.
🍁 گرفتن عكس از خود یا دیگران اگر در زمان و شرایط مناسب و با رضایت افراد باشد و برای دیگران رنج و آزاری نداشته باشد طبیعتا از نظر اخلاقی نیز ایرادی ندارد، در غیر این صورت «ذبح اخلاق» به پای «خودشیفتگی» نه تنها موجب افتخار نیست بلكه بهترین سند بی اخلاقی و باعث شرمساری نزد وجدان اخلاقی ما است؛ البته اگر وجدان مان را به شیطان نفروخته باشیم.
📒 @sedanet | @harahmati
#حسینعلی_رحمتی
30 دی 1395
🗻 http://s8.picofile.com/file/8283034000/u8.jpg
مدت ها بود قصد داشتم درباره وجه اخلاقی عكس های سلفی مطلبی را بنویسم اما امروز در فضای مجازی عكسی را دیدم كه انگیزه ام را برای این كار بیشتر كرد. امیدوارم این نوشته تلنگری باشد به وجدان اخلاقی كسانی كه در گرفتن عكس های سلفی فقط «خود» را می بینند و به «دیگران»و احساسات و عواطف آنها و شرایط خاصی كه در آن قرار دارند توجهی نمی كنند.
🍁 شما هم حتما موارد زیر را دیده اید:
1. ساختمان بزرگ پلاسكو دچار آتش سوزی و تخریب شده. جان عده ای از هموطنان ما، چه ساكنان ساختمان و چه نیروهای كمكی و آتش نشانی كه برای پیشگیری از فاجعه بیشتر به محل حادثه آمده اند در خطر است. در این وضعیت كه هر ثانیه اش بسیار ارزشمند است، عده ای روی ماشین آتش نشانی رفته اند و در حال گرفتن عكس از خودشان ودیگران هستند !! (نمی دانم به جای علامت تعجب چه علامتی باید گذاشت).
2. بستگان كسی كه فوت كرده در حالی عزاداری هستند كه برخی از ما سعی می كنیم با آنها عكس سلفی بگیریم. جالب این كه انتظار داریم كه فرد عزادار به خاطر ما رو به دوربین باشد و حالت مناسبی هم داشته باشد.
3. یك چهره سرشناس در بستر بیماری است یا از دنیا رفته است. برخی كسانی كه به عیادت او رفته اند سعی میكنند فرصت را برای گرفتن عكس سلفی با بیمار یا جنازه اش از دست ندهند.
4. مراسم تشییع جنازه است. برخی بدون توجه به فلسفه حضور در این مراسم تلاش می كنند كه از خود و افراد دیگر عكس بگیرند.
🍁 هر انسان عاقل و فهیمی با دیدن این تصاویر از خود می پرسد:
قرار است با این عكس ها چه چیزی را اثبات كنیم؟ چرا این تصاویر را در شبكه های اجتماعی منتشر می كنیم؟ ایجاد ممانعت برای نیروهای كمكی و در نتیجه كشته و زخمی شدن افراد بیشتر، چه افتخاری دارد؟ بستگان یك فرد متوفی كه تا آخر عمر هرگاه عكس خود یا عزیزشان را در حالتی نامناسب می بینند داغ شان تازه می شود چه گناهی كرده اند كه باید قربانی «خودپرستی» و بی اخلاقی ما شوند؟
🍁 چرا در این موارد گرفتن سلفی كاری غیراخلاقی است؟ چون، خواسته یا ناخواسته، ناشی از موارد زیر است:
1. خود بینی و خودپرستی: مهم این است كه من خودم را به دیگران نشان دهم و احساس لذت و رضایت داشته باشم. مثل شكارچی ای كه به شكاری بزرگ دست یافته است.
2. نگاه ابزاری به دیگران: این كه عده ای «انسان» (لطفا توجه كنید: «انسان») به خاطر خودپرستی من دچار رنج و زحمت می شوند یا حتی جان شان را از دست می دهند مهم نیست؛ مهم این است كه نردبانی شده اند كه من از آن بالا رفته ام تا خودم را به دیگران نشان بدهم، و به این ترتیب حقارت و كوچكی خود را مخفی كنم.
3.عدم وظیفه شناسی و احساس مسوولیت: مهم نیست كه وظیفه ما هنگام تشییع جنازه، دلداری به بستگان و تلاش برای كاهش رنج آنهاست. مهم نیست كه هنگام حوادثی چون آتش سوزی وظیفه ما فراهم كردن امكان رسیدن سریعتر نیروهای كمكی به محل حادثه است. مهم نیست كه هر یك از ما نسبت به انسان های دیگر، در هر موقعیتی كه هستند، از نظر اخلاقی مسوول هستیم. مهم این است كه عجله (یا زرنگی؟) كنیم و فرصت را برای ابراز وجود خودمان از دست ندهیم؛ چون معلوم نیست تا چه زمان دیگری كسی بمیرد یا ساختمانی آتش بگیرد یا كسی عزادار شود تا چنین فرصتی را دوباره پیدا كنیم.
🍁 گرفتن عكس از خود یا دیگران اگر در زمان و شرایط مناسب و با رضایت افراد باشد و برای دیگران رنج و آزاری نداشته باشد طبیعتا از نظر اخلاقی نیز ایرادی ندارد، در غیر این صورت «ذبح اخلاق» به پای «خودشیفتگی» نه تنها موجب افتخار نیست بلكه بهترین سند بی اخلاقی و باعث شرمساری نزد وجدان اخلاقی ما است؛ البته اگر وجدان مان را به شیطان نفروخته باشیم.
📒 @sedanet | @harahmati
#حسینعلی_رحمتی
30 دی 1395
🗻 http://s8.picofile.com/file/8283034000/u8.jpg
برای آنکه آدمی براستی انسان باشد و از حیوان ذاتا و واقعا تفاوت یابد، باید آرزوی انسانیاش به نحو مؤثر بر آرزوی حیوانیاش چیره شود... همۀ آرزوهای حیوانی در واپسین تحلیل، تابع آرزوی او برای نگهداری جان خویش است. پس آرزوی انسانی باید بر این آرزوی نگهداری جان فائق آید. به سخن دیگر، آدمی، انسانیت خود را «محقق» نمیکند مگر آنکه جان «حیوانی» اش را به پیروی از آرزوی انسانی خویش به خطر اندازد.
📕 @sedanet
خدایگان و بنده، هگل، حمید عنایت
🗻 http://s3.picofile.com/file/8283101376/158t.jpg
📕 @sedanet
خدایگان و بنده، هگل، حمید عنایت
🗻 http://s3.picofile.com/file/8283101376/158t.jpg
🍁گفتوگو با #آرش_نراقی با عنوان آگاهی و خودآگاهی
صوت | جمعیت خیریه غدیر | ۲۴ دیماه ۹۵
✨ → goo.gl/zTaLUH
@sedanet
صوت | جمعیت خیریه غدیر | ۲۴ دیماه ۹۵
✨ → goo.gl/zTaLUH
@sedanet
🍂عمل و محل اجتهاد🍂
نویسنده: #رضا_بابایی
🍁روشنفکران دینی و مجتهدان سنتی، هم در «شیوۀ اجتهاد» با یکدیگر اختلاف دارند و هم در «محل اجتهاد». تفاوت در شیوۀ اجتهاد، آن است که مثلا گروه نخست(روشنفکران دینی) بیش از گروه دوم(مجتهدان سنتی)، الزامات عقلی و قواعد عرفی را مهم میشمارند، و گروه دوم بیش از گروه اول، در ظواهر متون و نصوص توقف میکنند. اما به گمان من اختلاف اصلی در شیوۀ اجتهاد نیست؛ در «محل اجتهاد» است؛ یعنی در جایی است که مجتهد یا روشنفکر، نیاز به نوآوری و اجتهاد میبیند.
اختلاف اصلی، آن نیست که یکی به متون و نصوص دینی پایبند است و دیگری نیست. شاید مجتهدان سنتی کمتر از روشنفکران دینی، مخالف مفاد و مضمون برخی متون و گزارههای دینی فتوا ندادهاند. بسیاری از فتاوا نیز مستندی جز اصول عملیه ندارند؛ یعنی نمیتوان از متن دین برای آنها سندی یافت. اگر نمیتوانیم برای برخی آراء و اندیشههای روشنفکران دینی سندی روشن و گویا در متن دین بیابیم، برای برخی آرای سنتی هم نمیتوانیم. چنین نیست که یکی برای همه آراء و فتاوای خود اسناد معتبر و استوار دارد و دیگری ندارد. اختلاف اصلی در جاهایی است که دست به اجتهاد زدهاند تا به احکام جدید دست یابند. اگر روشنفکر دینی در مسائلی همچون کمّوکیف حجاب، جزا، قصاص، ارث زنان، جهاد و شیوۀ حکومت بر مردم، سخنانی متفاوت گفتهاند، مجتهدان سنتی نیز در مسائلی همچون نماز جمعه و اعتکاف احکام جدید آوردهاند. پس تفاوت در میل هر دو گروه به تغییر نیست؛ تفاوت در جایی است که نیاز به تغییر میبییند و اجتهاد میکنند.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/gDgvs2
@rezababaei43 | @sedanet
نویسنده: #رضا_بابایی
🍁روشنفکران دینی و مجتهدان سنتی، هم در «شیوۀ اجتهاد» با یکدیگر اختلاف دارند و هم در «محل اجتهاد». تفاوت در شیوۀ اجتهاد، آن است که مثلا گروه نخست(روشنفکران دینی) بیش از گروه دوم(مجتهدان سنتی)، الزامات عقلی و قواعد عرفی را مهم میشمارند، و گروه دوم بیش از گروه اول، در ظواهر متون و نصوص توقف میکنند. اما به گمان من اختلاف اصلی در شیوۀ اجتهاد نیست؛ در «محل اجتهاد» است؛ یعنی در جایی است که مجتهد یا روشنفکر، نیاز به نوآوری و اجتهاد میبیند.
اختلاف اصلی، آن نیست که یکی به متون و نصوص دینی پایبند است و دیگری نیست. شاید مجتهدان سنتی کمتر از روشنفکران دینی، مخالف مفاد و مضمون برخی متون و گزارههای دینی فتوا ندادهاند. بسیاری از فتاوا نیز مستندی جز اصول عملیه ندارند؛ یعنی نمیتوان از متن دین برای آنها سندی یافت. اگر نمیتوانیم برای برخی آراء و اندیشههای روشنفکران دینی سندی روشن و گویا در متن دین بیابیم، برای برخی آرای سنتی هم نمیتوانیم. چنین نیست که یکی برای همه آراء و فتاوای خود اسناد معتبر و استوار دارد و دیگری ندارد. اختلاف اصلی در جاهایی است که دست به اجتهاد زدهاند تا به احکام جدید دست یابند. اگر روشنفکر دینی در مسائلی همچون کمّوکیف حجاب، جزا، قصاص، ارث زنان، جهاد و شیوۀ حکومت بر مردم، سخنانی متفاوت گفتهاند، مجتهدان سنتی نیز در مسائلی همچون نماز جمعه و اعتکاف احکام جدید آوردهاند. پس تفاوت در میل هر دو گروه به تغییر نیست؛ تفاوت در جایی است که نیاز به تغییر میبییند و اجتهاد میکنند.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/gDgvs2
@rezababaei43 | @sedanet
صدانت
عمل و محل اجتهاد • صدانت
روشنفکران دینی و مجتهدان سنتی، هم در «شیوۀ اجتهاد» با یکدیگر اختلاف دارند و هم در «محل اجتهاد». تفاوت در شیوۀ اجتهاد، آن است که مثلا گروه نخست...
🍂اضطراب اجتماعی🍂
دکتر محمد رضا سرگلزایی ـ روانپزشک
🍁این مراجع من یک دانشجوی دبیری بود که حدود ۲۰ سال سن داشت. مرد جوان دچار مشکلی بود که زندگیش را مختل کرده بود. او مبتلا به نوعی کمرویی بیمار گونه بود. اگر قرار بود درکلاس درس سؤالی بپرسد قلبش به تپش می افتاد، نفسش به سختی در می آمد، بدنش داغ می شد، سرش گیج می رفت، صدایش می گرفت، عرق می کرد و گلویش خشک می شد. در نتیجه بسیاری از اوقات که سؤالی برایش پیش می آمد نمیتوانست آن را از استاد بپرسد. اگر استاد نیز از او سؤالی می کرد همین دردسر تکرار می شد. وقتی قرار بود دانشجویان در کلاس کنفراس بدهند به بهانه های مختلف طفره می رفت و در نهایت هم نمره ی کنفرانش را ازدست می داد. اگر دقایقی به کلاس دیر می رسید در زدن، اجازه گرفتن و عبور از جلوی کلاس برای نشستن در جایش، برایش کاری طاقت فرسا بود بنابراین بسیار پیش می آمد که دقایقی دیر رسیدن باعث محروم ماندن از کلاس و غیبت خوردن می شد. از همه سخت تر این که در ترم جدید باید برای کارآموزی تدریس به مدارس می رفت و به دانش آموزان درس می داد و این کار برایش تقریباً غیر ممکن بود. این بود که علیرغم این که چند سالی گرفتاریش را تحمل کرده بود، مجبور به مراجعه به روانپزشک شده بود. این جوان مبتلا به اختلالی به نام «اضطراب اجتماعی» یا «فوبیای اجتماعی» بود. مبتلایان به این بیماری ترس مستمر و قابل توجهی از موقعیت های اجتماعی دارند که ممکن است مورد دقت نظر و ارزیابی دیگران قرار گیرند...
متن کامل این مقاله👇
✨ → goo.gl/QsnY2t
@sedanet | @drsargolzaei
دکتر محمد رضا سرگلزایی ـ روانپزشک
🍁این مراجع من یک دانشجوی دبیری بود که حدود ۲۰ سال سن داشت. مرد جوان دچار مشکلی بود که زندگیش را مختل کرده بود. او مبتلا به نوعی کمرویی بیمار گونه بود. اگر قرار بود درکلاس درس سؤالی بپرسد قلبش به تپش می افتاد، نفسش به سختی در می آمد، بدنش داغ می شد، سرش گیج می رفت، صدایش می گرفت، عرق می کرد و گلویش خشک می شد. در نتیجه بسیاری از اوقات که سؤالی برایش پیش می آمد نمیتوانست آن را از استاد بپرسد. اگر استاد نیز از او سؤالی می کرد همین دردسر تکرار می شد. وقتی قرار بود دانشجویان در کلاس کنفراس بدهند به بهانه های مختلف طفره می رفت و در نهایت هم نمره ی کنفرانش را ازدست می داد. اگر دقایقی به کلاس دیر می رسید در زدن، اجازه گرفتن و عبور از جلوی کلاس برای نشستن در جایش، برایش کاری طاقت فرسا بود بنابراین بسیار پیش می آمد که دقایقی دیر رسیدن باعث محروم ماندن از کلاس و غیبت خوردن می شد. از همه سخت تر این که در ترم جدید باید برای کارآموزی تدریس به مدارس می رفت و به دانش آموزان درس می داد و این کار برایش تقریباً غیر ممکن بود. این بود که علیرغم این که چند سالی گرفتاریش را تحمل کرده بود، مجبور به مراجعه به روانپزشک شده بود. این جوان مبتلا به اختلالی به نام «اضطراب اجتماعی» یا «فوبیای اجتماعی» بود. مبتلایان به این بیماری ترس مستمر و قابل توجهی از موقعیت های اجتماعی دارند که ممکن است مورد دقت نظر و ارزیابی دیگران قرار گیرند...
متن کامل این مقاله👇
✨ → goo.gl/QsnY2t
@sedanet | @drsargolzaei
صدانت
اضطراب اجتماعی • صدانت
بعدها که بیشتر به او نزدیک شدم متوجه شدم که اضطراب اجتماعی بالایی دارد که آن را پشت نقاب بی اعتنایی و تحقیر و تمسخر دیگران پنهان می کند. در این موارد...
یک از این سه تا هم به نحو مطلق دربست ما را از دیگری مستغنی نمی کند که در را به روی همه ی فرهنگ ها ببنیدیم. هم عناصری در فرهنگ قومی ما هست که باید از آنها توبه کنیم و هم عناصری در فرهنگ غربی است که باید از آنها توبه کنیم و هم عناصری در فرهنگ دینی ما هست که باید از آنها توبه کنیم. این هر سه محتاج شست و شو و بازنگری اند. هم فرهنگ دینی ما محتاج است که از فرهنگ های دیگر چیزی را وام کند و هم فرهنگ قومی ما و هم فرهنگ غربی...
📕 @sedanet
#عبدالكريم_سروش
رازدانی و روشنفکری و دینداری، "سه فرهنگ" ص 176
🗻 http://s3.picofile.com/file/8283311092/u8hk.jpg
📕 @sedanet
#عبدالكريم_سروش
رازدانی و روشنفکری و دینداری، "سه فرهنگ" ص 176
🗻 http://s3.picofile.com/file/8283311092/u8hk.jpg
🍂اثبات حق طلاق زنان در قرآن و توضیح معنای «الطلاق مرتان»🍂
#نیما_حق_پور ـ ۲۷ آذر ۹۵
🍁رأی رایج در خصوص حق طلاق، آن را منحصر در خواست مردان میداند، حال که به سادگی میتوان نشان داد که قرآن طلاق را منوط به خواست زنان نیز جائز میداند. قرآن پس از بیان راهکار مقابله با نشوز زنان در آیه ۳۴ سوره نساء،(۲) در آیه ۳۵ میفرماید: «وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَیْنِهِمَا فابْعَثُوا حَکَمًا مِّنْ أَهْلِهِ وَحَکَمًا مِّنْ أَهْلِهَآ إِن یُرِیدَآ إِصْلَاحًا یُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَیْنَهُمَآ»، و اگر ترسیدید از جدایی بین آنها، پس (ای بستگان آنها) برگزینید حکمی از اهل مرد و حکمی از اهل زن تا اگر (آن زن و مرد) خواهان اصلاح هستند، خداوند بین آنها آشتی آورد. حال یک شق قضیه این است که زن و مرد راهکار حکمین را بپذیرند و صلح کنند، اما شق دوم آن این است که حکم حکمین را نپذیرند و صلح نکنند. در این صورت، اگر حتی مرد خواهان اصلاح باشد، و زن نباشد، صلحی برقرار نمیشود و تنها راهکار باقیمانده، جدایی آن دو از یکدیگر خواهد بود، که در واقع به اراده زن صورت خواهد گرفت. بنابراین به استناد آیه ۳۵ سوره نساء، حق طلاق برای زنان ثابت میشود. توجه کنیم که موضوع این آیات، نشوز(۳) زنان است، و قرآن حتی در صورتی که زنان نشوز کنند، این حق را برای آنها قائل است، و بنابراین به طریق اولی، برای زنانی که مرتکب نشوز نشوند، این حق، ثابت است. و باز به طریق اولیتر، برای زنانی که مرتکب نشوز نمیشوند، و شوهر آنان مرتکب نشوز میشود، این حق مقرر است چرا که آیه ۱۲۸ سوره نساء میفرماید: «وَإِنِ امْرَأَهٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِمَا أَن یُصْلِحَا بَیْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَیْرٌ»، و اگر زنی از نشوز یا اعراض شوهرش ترسید پس گناهی بر آنها نیست که بین خود صلح کنند و صلح بهترین است. حال اگر صلح نکنند تکلیف چه میشود؟ بدیهی است که اگر صلح نکنند شقاق بین آنها حاصل میشود و از یکدیگر جدا میشوند، و در این حال نیز جدایی به اراده زن بوده است چرا که او از نشوز شوهرش بیم داشته است.
متن کامل👇
✨ → goo.gl/jhIXV4
@sedanet
#نیما_حق_پور ـ ۲۷ آذر ۹۵
🍁رأی رایج در خصوص حق طلاق، آن را منحصر در خواست مردان میداند، حال که به سادگی میتوان نشان داد که قرآن طلاق را منوط به خواست زنان نیز جائز میداند. قرآن پس از بیان راهکار مقابله با نشوز زنان در آیه ۳۴ سوره نساء،(۲) در آیه ۳۵ میفرماید: «وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَیْنِهِمَا فابْعَثُوا حَکَمًا مِّنْ أَهْلِهِ وَحَکَمًا مِّنْ أَهْلِهَآ إِن یُرِیدَآ إِصْلَاحًا یُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَیْنَهُمَآ»، و اگر ترسیدید از جدایی بین آنها، پس (ای بستگان آنها) برگزینید حکمی از اهل مرد و حکمی از اهل زن تا اگر (آن زن و مرد) خواهان اصلاح هستند، خداوند بین آنها آشتی آورد. حال یک شق قضیه این است که زن و مرد راهکار حکمین را بپذیرند و صلح کنند، اما شق دوم آن این است که حکم حکمین را نپذیرند و صلح نکنند. در این صورت، اگر حتی مرد خواهان اصلاح باشد، و زن نباشد، صلحی برقرار نمیشود و تنها راهکار باقیمانده، جدایی آن دو از یکدیگر خواهد بود، که در واقع به اراده زن صورت خواهد گرفت. بنابراین به استناد آیه ۳۵ سوره نساء، حق طلاق برای زنان ثابت میشود. توجه کنیم که موضوع این آیات، نشوز(۳) زنان است، و قرآن حتی در صورتی که زنان نشوز کنند، این حق را برای آنها قائل است، و بنابراین به طریق اولی، برای زنانی که مرتکب نشوز نشوند، این حق، ثابت است. و باز به طریق اولیتر، برای زنانی که مرتکب نشوز نمیشوند، و شوهر آنان مرتکب نشوز میشود، این حق مقرر است چرا که آیه ۱۲۸ سوره نساء میفرماید: «وَإِنِ امْرَأَهٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِمَا أَن یُصْلِحَا بَیْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَیْرٌ»، و اگر زنی از نشوز یا اعراض شوهرش ترسید پس گناهی بر آنها نیست که بین خود صلح کنند و صلح بهترین است. حال اگر صلح نکنند تکلیف چه میشود؟ بدیهی است که اگر صلح نکنند شقاق بین آنها حاصل میشود و از یکدیگر جدا میشوند، و در این حال نیز جدایی به اراده زن بوده است چرا که او از نشوز شوهرش بیم داشته است.
متن کامل👇
✨ → goo.gl/jhIXV4
@sedanet
صدانت
اثبات حق طلاق زنان در قرآن و توضیح معنای «الطلاق مرتان» • صدانت
با اینکه هیچ برنامهای نداشتهام که سلسله مقالات قرآنی خود را بر روی آیات مرتبط با زنان و حقوق ایشان متمرکز نمایم، اما در واقع نسبتاً این گونه شده است، و
🍁 «ماریو بارگاس یوسا» برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۰ و از مشهورترین نویسندگان آمریکای لاتین، در سخنرانی اخیر خود (در دانشگاه «د لا سالی» فیلیپین) هفت دلیل زیر را برای کتابخوانی ارائه کرد:
📕 @sedanet
۱. کتابهای خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. یادگیری سواد خواندن مهمترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستانگویی من هم زاده همین مهارت است. هیچ دلیل مشهودی برای به سرانجان رساندن یک رمان خوب وجود ندارد، اما ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده میگذارد؛ این شاید به شکل یک حس رضایتمندی باشد و یا تغییر به سمت خوبیها. هر حسی که باشد، زندگی آدمها با مطالعه کتاب غنی میشود.
۲. ما با خواندن کتابهای خوب، در پنهانیترین وجوه شخصیت انسانیمان به حس نزدیکی با یک فرهنگ میرسیم. خواندن، همانطور که غرایز، شور و احساسات، رفتارهایمان را تعریف میکنند، مطالعه روانشناسی ما را غنا میبخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتابهای خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریفشده مردمِ زبانها، باورها و رسوم مختلف است. با وجود تمام این تفاوتها، آنچه مشترکا بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم میراند، از همه چیز مهمتر است؛ چون همه ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانع مشابه به چالش کشیده میشویم؛ مشکلاتی که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آنها غلبه کنیم.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوریهاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد میدهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعهای بهتر را در درون شهروندان به وجود میآورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه میکند، رویکردی انتقادی پیدا میکند تا واقعیت را به دنیای کتابها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار میکند.
کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در بحبوحه اعتقادات و روبهرو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی میکنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستیها و محدودیتهایمان خلق کردهایم، نزدیک کنیم.
۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب میشوند، رنگ و بویی جادویی به خود میگیرند و دریچهای میشوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر...
۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسانهای آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که میشود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم میپاشاند. من فکر میکنم کتابهای خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیتها غلبه میکنند و جوامعی عادلانهتر به وجود میآیند، ارتقا میبخشد. جوامعی به وجود میآیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیکتر هستند. اشیاء واقعی از درون کتابهای خوب سربرمیآورند و رنگ و بوی واقعیت به خود میگیرند.
۷. مطالعه کتابهای خوب آدمهای بهتری از ما میسازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارقالعاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالشهایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
🗻 http://s3.picofile.com/file/8283253976/byu78bu.jpg
📕 @sedanet
۱. کتابهای خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. یادگیری سواد خواندن مهمترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستانگویی من هم زاده همین مهارت است. هیچ دلیل مشهودی برای به سرانجان رساندن یک رمان خوب وجود ندارد، اما ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده میگذارد؛ این شاید به شکل یک حس رضایتمندی باشد و یا تغییر به سمت خوبیها. هر حسی که باشد، زندگی آدمها با مطالعه کتاب غنی میشود.
۲. ما با خواندن کتابهای خوب، در پنهانیترین وجوه شخصیت انسانیمان به حس نزدیکی با یک فرهنگ میرسیم. خواندن، همانطور که غرایز، شور و احساسات، رفتارهایمان را تعریف میکنند، مطالعه روانشناسی ما را غنا میبخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتابهای خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریفشده مردمِ زبانها، باورها و رسوم مختلف است. با وجود تمام این تفاوتها، آنچه مشترکا بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم میراند، از همه چیز مهمتر است؛ چون همه ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانع مشابه به چالش کشیده میشویم؛ مشکلاتی که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آنها غلبه کنیم.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوریهاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد میدهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعهای بهتر را در درون شهروندان به وجود میآورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه میکند، رویکردی انتقادی پیدا میکند تا واقعیت را به دنیای کتابها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار میکند.
کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در بحبوحه اعتقادات و روبهرو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی میکنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستیها و محدودیتهایمان خلق کردهایم، نزدیک کنیم.
۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب میشوند، رنگ و بویی جادویی به خود میگیرند و دریچهای میشوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر...
۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسانهای آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که میشود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم میپاشاند. من فکر میکنم کتابهای خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیتها غلبه میکنند و جوامعی عادلانهتر به وجود میآیند، ارتقا میبخشد. جوامعی به وجود میآیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیکتر هستند. اشیاء واقعی از درون کتابهای خوب سربرمیآورند و رنگ و بوی واقعیت به خود میگیرند.
۷. مطالعه کتابهای خوب آدمهای بهتری از ما میسازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارقالعاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالشهایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
🗻 http://s3.picofile.com/file/8283253976/byu78bu.jpg