☘️ تأمّلی دربارهٔ رابطهٔ «مرگ» و «زندگی» و نسبت آنها با «عشق»
(بخشی از مجموعهٔ «کلماتِ باطل»)
تقدیم به صدیق قطبی
✍️ مسعود #زنجانی
◽️در آغاز «مرگ» بود.
◽️«زندگی» پارهای از مرگ است.
در حقیقت،
◽️مرگ مادرِ زندگی است
و
◽️زندگی، پسر مرگ، فرزندِ نخست و میرای او، است.
◽️مرگ زندگی را میزاید و همو است که آن را میمیراند تا دگرباره آن را در هیأتی نو متولّد کند.
میتوان گفت
◽️هر تولّدی پایان یک مرگِ کهنه و آغازِ یک مرگِ تازه است؛
چنانکه
◽️هر مرگی پایانِ یک تولّدِ کهنه و آغازِ یک تولّدِ تازه است.
باری،
◽️زندگی از مرگ برمیخیزد٬ با مرگ میآمیزد، و نهایتاً به مرگ میآویزد تا دگرباره برخیزد.
بنابراین،
◽️زندگی در مرگ میزید.
◽️زندگی بارها و بارها میمیرد،
و
◽️تنها مرگ است که هرگز نمیمیرد.
به دیگر سخن،
◽️جاودانگی تنها از آنِ مرگ است.
و از این رو،
◽️اگر کسی میل به جاودانگی دارد، تنها باید با مرگ وصلت کند.
بنابراین،
◽️تنها همآغوشی با مرگ است که جاودانگی را ممکن میکند.
البته
◽️ همآغوشی با مرگ باید در «زمانِ بایسته» و با «زبانِ شایستهٔ» او باشد.
در واقع،
◽️وصلت با مرگ میبایست پیش از آن زمان باشد که مرگ، خود، به استقبال فرد بیاید که او را بمیراند و دوباره به چرخهٔ زندگی برگرداند.
چنانکه
◽️مرگ تنها آغوشش را برای کسانی خواهد گشود که او را نه به نامِ پسرِ میرایش، یعنی زندگی، بلکه به نامِ دخترِ نامیرای او بخوانَند.
◽️نامِ فرزندِ دوم و نامیرایِ مرگ «عشق» است.
◽️عشق، همان، «مؤنّثِ ابدی» است.
◽️عشق، جلوهٔ زیبا و مانای مرگ است.
در حقیقت،
◽️عشق، در اَزَل، از پرتو حُسنِ مرگ زاده شده، و از همان زمان، شرارههایش برادرِ میرای او، یعنی زندگی، را نیز شَرَربار کرده است.
و اینچنین
◽️عشق به میرایان هم امکانِ جاودانگی بخشیده است.
میتوان گفت
◽️عاشقان، یعنی آن میرایان که مرگ را مادرِ زندگی میدانند، و آن را به نامِ عشق میخوانند، و راه زندگی تا مرگ را عاشقانه میپیمایند، به هنگامِ مرگ، از صف مردگان میجهند و نامیرا و جاویدان میشوند.
باری،
◽️عاشقان هرگز نمیمیرند.
به عبارت دیگر٬
◽️عاشقان وقتی میمیرند، حقیقتاً نمیمیرند، بلکه همان دم، به سانِ مرگ، و در سایهٔ مرگ، جاودانه میشوند.
◽️عاشقان وقتی میمیرند «خدا» میشوند.
⚛️ یادداشتهای مرتبط از همین نویسنده را در کانال و سایت «صدانت» در نشانیهای زیر ببینید و بخوانید:
☯️ نامهای پس از مرگ ـ تأمّلی دربارهٔ «مرگ» و «زندگی» (در سوگ مهندس محمد رضوی)
✨ → t.me/sedanet/1275
☯️ تأمّلی دربارهٔ «عشق» و «جاودانگی» و «هنر درحال زیستن» (در سوگ عباس کیارستمی)
✨ → t.me/sedanet/1064
☯️ تأمّلی دربارهٔ «حکمت شادان» و پیوند «خرد» و «شادمانی» (شرح این کلام مونتنی که «قطعیترین نشانهٔ خرد همیشه شادمانبودن است»)
✨ → t.me/sedanet/1035
☯️ تأمّلی درباره تجربهٔ «حضور» و «غیاب» و نسبت آنها با «هنر عشق» و «هنر تنهایی» (از مجموعهٔ «کلمات باطل»)
✨ → t.me/sedanet/3645
متن کامل در سایت👇
✨ → 3danet.ir/YOtIz
کانال زنده باد فلسفه👇
🌾 @vivaphilosophy
(بخشی از مجموعهٔ «کلماتِ باطل»)
تقدیم به صدیق قطبی
✍️ مسعود #زنجانی
◽️در آغاز «مرگ» بود.
◽️«زندگی» پارهای از مرگ است.
در حقیقت،
◽️مرگ مادرِ زندگی است
و
◽️زندگی، پسر مرگ، فرزندِ نخست و میرای او، است.
◽️مرگ زندگی را میزاید و همو است که آن را میمیراند تا دگرباره آن را در هیأتی نو متولّد کند.
میتوان گفت
◽️هر تولّدی پایان یک مرگِ کهنه و آغازِ یک مرگِ تازه است؛
چنانکه
◽️هر مرگی پایانِ یک تولّدِ کهنه و آغازِ یک تولّدِ تازه است.
باری،
◽️زندگی از مرگ برمیخیزد٬ با مرگ میآمیزد، و نهایتاً به مرگ میآویزد تا دگرباره برخیزد.
بنابراین،
◽️زندگی در مرگ میزید.
◽️زندگی بارها و بارها میمیرد،
و
◽️تنها مرگ است که هرگز نمیمیرد.
به دیگر سخن،
◽️جاودانگی تنها از آنِ مرگ است.
و از این رو،
◽️اگر کسی میل به جاودانگی دارد، تنها باید با مرگ وصلت کند.
بنابراین،
◽️تنها همآغوشی با مرگ است که جاودانگی را ممکن میکند.
البته
◽️ همآغوشی با مرگ باید در «زمانِ بایسته» و با «زبانِ شایستهٔ» او باشد.
در واقع،
◽️وصلت با مرگ میبایست پیش از آن زمان باشد که مرگ، خود، به استقبال فرد بیاید که او را بمیراند و دوباره به چرخهٔ زندگی برگرداند.
چنانکه
◽️مرگ تنها آغوشش را برای کسانی خواهد گشود که او را نه به نامِ پسرِ میرایش، یعنی زندگی، بلکه به نامِ دخترِ نامیرای او بخوانَند.
◽️نامِ فرزندِ دوم و نامیرایِ مرگ «عشق» است.
◽️عشق، همان، «مؤنّثِ ابدی» است.
◽️عشق، جلوهٔ زیبا و مانای مرگ است.
در حقیقت،
◽️عشق، در اَزَل، از پرتو حُسنِ مرگ زاده شده، و از همان زمان، شرارههایش برادرِ میرای او، یعنی زندگی، را نیز شَرَربار کرده است.
و اینچنین
◽️عشق به میرایان هم امکانِ جاودانگی بخشیده است.
میتوان گفت
◽️عاشقان، یعنی آن میرایان که مرگ را مادرِ زندگی میدانند، و آن را به نامِ عشق میخوانند، و راه زندگی تا مرگ را عاشقانه میپیمایند، به هنگامِ مرگ، از صف مردگان میجهند و نامیرا و جاویدان میشوند.
باری،
◽️عاشقان هرگز نمیمیرند.
به عبارت دیگر٬
◽️عاشقان وقتی میمیرند، حقیقتاً نمیمیرند، بلکه همان دم، به سانِ مرگ، و در سایهٔ مرگ، جاودانه میشوند.
◽️عاشقان وقتی میمیرند «خدا» میشوند.
⚛️ یادداشتهای مرتبط از همین نویسنده را در کانال و سایت «صدانت» در نشانیهای زیر ببینید و بخوانید:
☯️ نامهای پس از مرگ ـ تأمّلی دربارهٔ «مرگ» و «زندگی» (در سوگ مهندس محمد رضوی)
✨ → t.me/sedanet/1275
☯️ تأمّلی دربارهٔ «عشق» و «جاودانگی» و «هنر درحال زیستن» (در سوگ عباس کیارستمی)
✨ → t.me/sedanet/1064
☯️ تأمّلی دربارهٔ «حکمت شادان» و پیوند «خرد» و «شادمانی» (شرح این کلام مونتنی که «قطعیترین نشانهٔ خرد همیشه شادمانبودن است»)
✨ → t.me/sedanet/1035
☯️ تأمّلی درباره تجربهٔ «حضور» و «غیاب» و نسبت آنها با «هنر عشق» و «هنر تنهایی» (از مجموعهٔ «کلمات باطل»)
✨ → t.me/sedanet/3645
متن کامل در سایت👇
✨ → 3danet.ir/YOtIz
کانال زنده باد فلسفه👇
🌾 @vivaphilosophy
Telegram
وبسایت فرهنگی صدانت
☄نامهای پس از مرگ (تٲملی دربارهٔ «مرگ» و «زندگی»)☄
✨گاهی تنها مرگ است که سکوت را درهم میشکند و امکانِ سخن دربارهٔ زندگی را مهيّا میسازد.
✨«پوسيدن يا روييدن؟ مسأله اين است!» در فقدانم، اگر چه هر دو ممکن است، اما من میگويم دشوار را برگزينيد. روييدن بايد،…
✨گاهی تنها مرگ است که سکوت را درهم میشکند و امکانِ سخن دربارهٔ زندگی را مهيّا میسازد.
✨«پوسيدن يا روييدن؟ مسأله اين است!» در فقدانم، اگر چه هر دو ممکن است، اما من میگويم دشوار را برگزينيد. روييدن بايد،…
☘️ تقابل منطق و احساس در زنان
👤 #علیرضا_معینی
🔅 نگاه ترکیبی و مجموعه ای و مهمتر از آن ، " نسبی" بهتر از دوگانه سازی ست. احساس شامل هیجان و عاطفه هم می شود و تفاوت آنها. منطق معنای مبهمی دارد . شناخت یا تفکر یا آگاهی هم خوب است . تقابلی نیست . ترکیبیست. عنصر اراده معلول ترکیب شناخت و احساس است . روانشناسی هم ذهن را مطالعه می کند هم رفتار را.
🔅دو مثال از ترکیب درصد متفاوت ۱. شناخت ۲. احساس ۳. اراده
زنان و مردان در اصل آگاهیاند.
در آگاهی و شناخت ، احساس و هیجان حضور کامل دارد.
🔅 چگونه انگیزش ها شخصیت ما را می سازند؟ نقش انگیزش در شخصیت منحصر به فرد هر کس. تبیبن اصطلاح ازدواج عاقلانه و ازدواج عاشقانه با مثالی واقعی. احساسات ، به حواس پنجگانه با هم مرتبطند.
🔅انسان موجودی خواهشگر و لذت جو و رنج گریز است.
🔅نقش عبادت در تعدیل لذتجویی.
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/84
👤 #علیرضا_معینی
🔅 نگاه ترکیبی و مجموعه ای و مهمتر از آن ، " نسبی" بهتر از دوگانه سازی ست. احساس شامل هیجان و عاطفه هم می شود و تفاوت آنها. منطق معنای مبهمی دارد . شناخت یا تفکر یا آگاهی هم خوب است . تقابلی نیست . ترکیبیست. عنصر اراده معلول ترکیب شناخت و احساس است . روانشناسی هم ذهن را مطالعه می کند هم رفتار را.
🔅دو مثال از ترکیب درصد متفاوت ۱. شناخت ۲. احساس ۳. اراده
زنان و مردان در اصل آگاهیاند.
در آگاهی و شناخت ، احساس و هیجان حضور کامل دارد.
🔅 چگونه انگیزش ها شخصیت ما را می سازند؟ نقش انگیزش در شخصیت منحصر به فرد هر کس. تبیبن اصطلاح ازدواج عاقلانه و ازدواج عاشقانه با مثالی واقعی. احساسات ، به حواس پنجگانه با هم مرتبطند.
🔅انسان موجودی خواهشگر و لذت جو و رنج گریز است.
🔅نقش عبادت در تعدیل لذتجویی.
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/84
Telegram
انبار صدانت
☘️ دین و نقش آن در مدیریت عواطف
👤 #آرش_نراقی
صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/I16J7
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi
👤 #آرش_نراقی
صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/I16J7
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi
☘️ تحلیل فلسفی از «فهم متدینین» نه گوهر دین
گفتوگوی فرهنگ امروز با رسول رسولیپور
🔅آنهایی که شکاک یا ملحد هستند، باور و فهم متدینها را تحلیل فلسفی میکنند. مثلاً شخصی به نام آنتونی کنی لاادریگر است. قبلاً متأله مسیحی و مدرس بوده، اما شکاک شده است. ایشان یک شخص دینباوری مثل آلوین پلانتینگا یا ریچارد سوئین برن را تحلیل فلسفی میکند و دلایل آنها را برای اثبات وجود خدا یا خداباوری نقد میکند. لازم نیست که خودش خداباور باشد. وقتی تحلیل میکند، نمیتواند ملحدین را تحلیل کند، باید کسانی را تحلیل کند که فهم دینی دارند.
🔅رسول رسولیپور رئیس دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی است. وی دارای مدرک دکترای رشتۀ فلسفۀ دین از دانشگاه پونای هندوستان و مدرک پسادکترا از مرکز فلسفۀ دین دانشگاه نوتردام ایندیانا آمریکاست. او در زمینههای کلام قدیم و جدید، فلسفۀ دین، منطق (کلاسیک و ریاضی)، الهیات مسیحی و… تدریس میکند و در دورۀ مطالعاتیاش در دانشگاه آکسفورد انگلستان، با پروفسور ریچارد سوئین برن همکاری کرده و طی سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ نیز در آمریکا با پروفسور آلوین پلانتینگا، از چهرههای شهیر فلسفه و کلام مسیحی، مطالعاتی انجام داده است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/Mq9Ua
🌾 @Sedanet | @farhangemrooz
گفتوگوی فرهنگ امروز با رسول رسولیپور
🔅آنهایی که شکاک یا ملحد هستند، باور و فهم متدینها را تحلیل فلسفی میکنند. مثلاً شخصی به نام آنتونی کنی لاادریگر است. قبلاً متأله مسیحی و مدرس بوده، اما شکاک شده است. ایشان یک شخص دینباوری مثل آلوین پلانتینگا یا ریچارد سوئین برن را تحلیل فلسفی میکند و دلایل آنها را برای اثبات وجود خدا یا خداباوری نقد میکند. لازم نیست که خودش خداباور باشد. وقتی تحلیل میکند، نمیتواند ملحدین را تحلیل کند، باید کسانی را تحلیل کند که فهم دینی دارند.
🔅رسول رسولیپور رئیس دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی است. وی دارای مدرک دکترای رشتۀ فلسفۀ دین از دانشگاه پونای هندوستان و مدرک پسادکترا از مرکز فلسفۀ دین دانشگاه نوتردام ایندیانا آمریکاست. او در زمینههای کلام قدیم و جدید، فلسفۀ دین، منطق (کلاسیک و ریاضی)، الهیات مسیحی و… تدریس میکند و در دورۀ مطالعاتیاش در دانشگاه آکسفورد انگلستان، با پروفسور ریچارد سوئین برن همکاری کرده و طی سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ نیز در آمریکا با پروفسور آلوین پلانتینگا، از چهرههای شهیر فلسفه و کلام مسیحی، مطالعاتی انجام داده است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/Mq9Ua
🌾 @Sedanet | @farhangemrooz
صدانت
تحلیل فلسفی از «فهم متدینین» نه گوهر دین • صدانت
آنهایی که شکاک یا ملحد هستند، باور و فهم متدینها را تحلیل فلسفی میکنند. مثلاً شخصی به نام آنتونی کنی لاادریگر است. قبلاً متأله مسیحی و مدرس بوده...
☘️ نشست «فیلسوف کیست ؟» پنجم شهریورماه ۱۳۹۷ در سالن اندیشه پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد. در این نشست دکتر سعید ناجی و دکتر روح الله کریمی به عنوان مدافعان طرح فلسفه برای کودکان و دکتر پگاه مصلح و دکتر محمدمهدی اردبیلی به عنوان منتقد این طرح سخنرانی کردند.
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/87amF
🌾 @Sedanet | @philosophicalhalt
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/87amF
🌾 @Sedanet | @philosophicalhalt
☘️ نقد و بررسی کتاب «معنا در تاریخ» اثر کارل لوویت
🔅کارل لوویت به سال ۱۹۴۵ در تبعید کتاب “معنا در تاریخ” را نگاشت، کتابی که به مانیفست منتقدان و مخالفان مدرنیته تبدیل شد و جوابیه فاخر و مفصل هانس بلومنبرگ را تحت عنوان “مشروعیت دوران مدرن” در پی داشت. این کتاب را که در اصل به انگلیسی نگاشته شده بود، هانو کستینگ و راینهارد کوزلک به آلمانی ترجمه کردند.
🔅مجادله لوویت و بلومنبرگ بر سر اصالت و خودآیینی مدرنیته در برابر سنت دینی، مجادله ای آشنا برای مای ایرانی است، مایی که از انقلاب مشروطه به این سو درگیر جدال سنت و مدرنیته (یا به تعابیر دیگر، جدال قدیم و جدید و جدال سنت و تجدد) بوده است؛ از همین حیث درانداختن این بحث و بی شک پی گیری مجدانه آن در فضای فکری جامعه ایرانی بسی سودمند خواهد بود. کتاب معنا در تاریخ در جلسه ای به تاریخ ۲۴ مرداد ۹۷ با حضور زانیار ابراهیمی (مترجم)، دکتر حسینعلی نوذری و شروین طاهری مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.
صوت کامل این نشست👇
✨ → 3danet.ir/klZaK
🌾 @Sedanet | @sociomedia
🔅کارل لوویت به سال ۱۹۴۵ در تبعید کتاب “معنا در تاریخ” را نگاشت، کتابی که به مانیفست منتقدان و مخالفان مدرنیته تبدیل شد و جوابیه فاخر و مفصل هانس بلومنبرگ را تحت عنوان “مشروعیت دوران مدرن” در پی داشت. این کتاب را که در اصل به انگلیسی نگاشته شده بود، هانو کستینگ و راینهارد کوزلک به آلمانی ترجمه کردند.
🔅مجادله لوویت و بلومنبرگ بر سر اصالت و خودآیینی مدرنیته در برابر سنت دینی، مجادله ای آشنا برای مای ایرانی است، مایی که از انقلاب مشروطه به این سو درگیر جدال سنت و مدرنیته (یا به تعابیر دیگر، جدال قدیم و جدید و جدال سنت و تجدد) بوده است؛ از همین حیث درانداختن این بحث و بی شک پی گیری مجدانه آن در فضای فکری جامعه ایرانی بسی سودمند خواهد بود. کتاب معنا در تاریخ در جلسه ای به تاریخ ۲۴ مرداد ۹۷ با حضور زانیار ابراهیمی (مترجم)، دکتر حسینعلی نوذری و شروین طاهری مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.
صوت کامل این نشست👇
✨ → 3danet.ir/klZaK
🌾 @Sedanet | @sociomedia
☘️ درسگفتار جلسات آشنایی با ایدئالیسم آلمانی
👤 #سید_جمال_سامع
23 جلسه | مرداد تا اسفند ۱۳۹۶
🔅درسگفتار جلسات آشنایی با ایدئالیسم آلمانی بر چهار فیلسوف بزرگ آلمانی تبار یعنی کانت، فیخته، شلینگ و هگل که روح تجدد را شکل میدهند متمرکز است. دنیای مدرن با تمایز میان سوژه و ابژه آغاز میشود. راسیونالیستها/خردگراها بر سوژه و امپریستها/ تجربهگراها بر ابژه شناسایی تمرکز دارند. ایدئالیسم آلمانی که به معنای بلعیده شدن اُبژه توسط سوژه و تأکید بی حد بر آن است با کانت آغاز میشود و میخواهد به وحدت را سیونالیسم و امپریسم برسد.
دانلود صوت تمام جلسات👇
✨ → 3danet.ir/GoEfa
🌾 @Sedanet
👤 #سید_جمال_سامع
23 جلسه | مرداد تا اسفند ۱۳۹۶
🔅درسگفتار جلسات آشنایی با ایدئالیسم آلمانی بر چهار فیلسوف بزرگ آلمانی تبار یعنی کانت، فیخته، شلینگ و هگل که روح تجدد را شکل میدهند متمرکز است. دنیای مدرن با تمایز میان سوژه و ابژه آغاز میشود. راسیونالیستها/خردگراها بر سوژه و امپریستها/ تجربهگراها بر ابژه شناسایی تمرکز دارند. ایدئالیسم آلمانی که به معنای بلعیده شدن اُبژه توسط سوژه و تأکید بی حد بر آن است با کانت آغاز میشود و میخواهد به وحدت را سیونالیسم و امپریسم برسد.
دانلود صوت تمام جلسات👇
✨ → 3danet.ir/GoEfa
🌾 @Sedanet
☘️ پای استدلالیان چوبین بود
نقدی بر نظر دکتر حمید وحید دستجردی بر نظریه رویای رسولانه دکتر عبدالکریم سروش
✍️ #حامد_فرنقی_زاد
🔅اواخر تیرماه ۱۳۹۵ مقاله ای با عنوان ”برخی پیامدهای احتمالی نظریه رویای رسولانه دکتر عبدالکریم سروش“ در وبسایت رادیو زمانه منتشر شد که نویسنده آن ”ا. م. (استاد فلسفه-تهران)“ معرفی شده بود. اخیرا، پس از دو سال سایت صدانت همان مقاله را با نام دکتر حمید وحید دستجردی منتشر کرده است. دکتر حمید وحید روزگاری در زمره حواریون سروش قرار داشت و حتی مقاله ای از ایشان در تایید از رای قبض و بسط دکتر سروش در کتاب قبض و بسط تئوریک شریعت منتشر شده است. با این حال پس از چند سال استاد منطق خوانده ما، رو در روی آرای دکتر سروش قرار گرفت و حتی بر تئوری قبض و بسط که خود زمانی هوادارش بود خرده گرفت و راه خود را از دکتر سروش جدا کرد. در مقاله دو سال پیش ایشان که در ابتدای سخن، ذکر آن رفت دکتر وحید به نقد تئوری دکتر سروش در باب وحی پرداخته اند. مقاله ای کوتاه که در آن نویسنده تلاش میکند نظریه دکتر سروش را از منظر نتایج احتمالی حاصل از آن به چالش بکشد. باز انتشار مقاله ایشان در وبسایت صدانت محرکی بود برای آنکه نقدی بر آن بنگارم تا بحث پیرامون این تئوری ادامه یابد و به پختگی آن کمک کند.
🔅به طور کلی یک نظریه یا فرضیه را میتوان از دو منظر مورد بررسی قرار داد. اول از منظر مقدمات استدلال که منتج به نتیجه میشود و دوم از منظر نتایج حاصل از آن مقدمات. همانطور که اشاره شد، دکتر وحید از منظر نتایج به نقد تئوری پرداخته است. اما نخستین مسئله این است که نتایج عملی این تئوری هنوز بر آفتاب افکنده نشده است. به همین دلیل است که دکتر وحید در عنوان مقاله خود از بررسی ”پیامدهای احتمالی“ استفاده کرده است. ایشان به گفته خود کوشیده است ”پی آمدهای نظریه سروش را تنها از منظر ارتباط معرفتی بیننده رویا (پیامبر) با تعبیر باطنی آن رویا“ بررسی کند.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/WMva3
🌾 @Sedanet
نقدی بر نظر دکتر حمید وحید دستجردی بر نظریه رویای رسولانه دکتر عبدالکریم سروش
✍️ #حامد_فرنقی_زاد
🔅اواخر تیرماه ۱۳۹۵ مقاله ای با عنوان ”برخی پیامدهای احتمالی نظریه رویای رسولانه دکتر عبدالکریم سروش“ در وبسایت رادیو زمانه منتشر شد که نویسنده آن ”ا. م. (استاد فلسفه-تهران)“ معرفی شده بود. اخیرا، پس از دو سال سایت صدانت همان مقاله را با نام دکتر حمید وحید دستجردی منتشر کرده است. دکتر حمید وحید روزگاری در زمره حواریون سروش قرار داشت و حتی مقاله ای از ایشان در تایید از رای قبض و بسط دکتر سروش در کتاب قبض و بسط تئوریک شریعت منتشر شده است. با این حال پس از چند سال استاد منطق خوانده ما، رو در روی آرای دکتر سروش قرار گرفت و حتی بر تئوری قبض و بسط که خود زمانی هوادارش بود خرده گرفت و راه خود را از دکتر سروش جدا کرد. در مقاله دو سال پیش ایشان که در ابتدای سخن، ذکر آن رفت دکتر وحید به نقد تئوری دکتر سروش در باب وحی پرداخته اند. مقاله ای کوتاه که در آن نویسنده تلاش میکند نظریه دکتر سروش را از منظر نتایج احتمالی حاصل از آن به چالش بکشد. باز انتشار مقاله ایشان در وبسایت صدانت محرکی بود برای آنکه نقدی بر آن بنگارم تا بحث پیرامون این تئوری ادامه یابد و به پختگی آن کمک کند.
🔅به طور کلی یک نظریه یا فرضیه را میتوان از دو منظر مورد بررسی قرار داد. اول از منظر مقدمات استدلال که منتج به نتیجه میشود و دوم از منظر نتایج حاصل از آن مقدمات. همانطور که اشاره شد، دکتر وحید از منظر نتایج به نقد تئوری پرداخته است. اما نخستین مسئله این است که نتایج عملی این تئوری هنوز بر آفتاب افکنده نشده است. به همین دلیل است که دکتر وحید در عنوان مقاله خود از بررسی ”پیامدهای احتمالی“ استفاده کرده است. ایشان به گفته خود کوشیده است ”پی آمدهای نظریه سروش را تنها از منظر ارتباط معرفتی بیننده رویا (پیامبر) با تعبیر باطنی آن رویا“ بررسی کند.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/WMva3
🌾 @Sedanet
صدانت
پای استدلالیان چوبین بود • صدانت
اواخر تیرماه 1395 مقاله ای با عنوان ”برخی پیامدهای احتمالی نظریه رویای رسولانه دکتر عبدالکریم سروش“ در وبسایت رادیو زمانه منتشر شد که نویسنده آن ”ا. م...
☘️ بهترین ترجمههای قرآن و نهج البلاغه از نگاه عبدالکریم سروش و مصطفی ملکیان
✨ → 3danet.ir/BmXPm
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
✨ → 3danet.ir/BmXPm
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
🗞 مقاله «روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران» با قلم
آرش نراقی: روشنفکران یا نواندیشان دینی در ایران پس از انقلاب اسلامی از جمله گروه های فکری و سیاسی بودند که کوشیدند در برابر نظریه ولایت مطلقه فقیه نظریه بدیلی برای یک حکومت مطلوب در جامعه ایرانی پیشنهاد کنند. در این نوشتار (روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران) مایلم به اختصار نکات برجسته نظریه حکومت روشنفکران یا نواندیشان دینی را توضیح دهم، و بر آن مبنا درباره نقش ایشان در آینده سیاسی ایران پیشنهادهایی را در میان بگذارم. در بخش نخست به اختصار به نظرات دو تن از چهره های این جریان، عبدالکریم سروش و محسن کدیور، اشاره می کنم، در بخش دوم نظرات ایشان را به کوتاهی مورد بررسی قرار می دهم، و در بخش سوم درباره جایگاه و نقش روشنفکری دینی در آینده سیاسی ایران پیشنهاداتی را مطرح خواهم کرد.
اصل مقاله #آرش_نراقی 👇
✨ → 3danet.ir/5iZ2m
نقد #علیرضا_علوی_تبار به این مقاله👇
✨ → 3danet.ir/NlxuS
نقد #رضا_زمان به این مقاله👇
✨ → 3danet.ir/CmGRK
نقد #محسن_کدیور به این مقاله👇 (🔻جدید🔻)
✨ → 3danet.ir/eqXcx
آرش نراقی: روشنفکران یا نواندیشان دینی در ایران پس از انقلاب اسلامی از جمله گروه های فکری و سیاسی بودند که کوشیدند در برابر نظریه ولایت مطلقه فقیه نظریه بدیلی برای یک حکومت مطلوب در جامعه ایرانی پیشنهاد کنند. در این نوشتار (روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران) مایلم به اختصار نکات برجسته نظریه حکومت روشنفکران یا نواندیشان دینی را توضیح دهم، و بر آن مبنا درباره نقش ایشان در آینده سیاسی ایران پیشنهادهایی را در میان بگذارم. در بخش نخست به اختصار به نظرات دو تن از چهره های این جریان، عبدالکریم سروش و محسن کدیور، اشاره می کنم، در بخش دوم نظرات ایشان را به کوتاهی مورد بررسی قرار می دهم، و در بخش سوم درباره جایگاه و نقش روشنفکری دینی در آینده سیاسی ایران پیشنهاداتی را مطرح خواهم کرد.
اصل مقاله #آرش_نراقی 👇
✨ → 3danet.ir/5iZ2m
نقد #علیرضا_علوی_تبار به این مقاله👇
✨ → 3danet.ir/NlxuS
نقد #رضا_زمان به این مقاله👇
✨ → 3danet.ir/CmGRK
نقد #محسن_کدیور به این مقاله👇 (🔻جدید🔻)
✨ → 3danet.ir/eqXcx
☘️ گیاهخواری و کاهش خشونت
✍️ #سید_حسن_اسلامی_اردکانی
گیاهخواری نوعی ایدئولوژی یا مرام عقیدتی نیست. انتخابی است سنجیده برای کاهش خشونت پیرامون خود و احترام به طبیعت و حقوق زندگان دیگر. [...] تنها نه نکته را روشن میکنم که معتقدم برای فهم بهتر بحث گیاهخواری مفید باشد.
1️⃣ ما در جامعهای زاده میشویم که به دلایل متعدد گوشخوار است. در نتیجه تصور اولیه ما بر آن است که این کار طبیعی است و نیازمند دلیل نیست و این حریف است که باید برای نقد گوشتخواری یا دفاع از گیاهخواری دلیل بیاورد. حال آن که چنین نیست.
2️⃣ با فرض آن که گیاهخواری هم به مرگ حیوانات منتهی میشود، واقع آن است که گوشتخواران از سر ترحم به آن حیوانات نیست که حیوانات دیگر را میکشند. یعنی چنین نیست که برای نجات موشهایی که ممکن است در برنجزارها کشته شوند، گوسفندان، گوسالهها، و مرغها را میکشند. بلکه این حیوانات را میکشند چون دوست دارند، لذت میبرند، بدانها عادت دارند، یا فکر میکنند برای سلامتی بدنشان لازم است.
3️⃣ کسانی که صرفاً به دلایل اخلاقی به گیاهخواری روی میآورند، معمولاً دو هدف اصلی دارند یکی رعایت حقوق حیوانات و کاهش خشونت است و دیگری حفظ محیط زیست. در واقع آنان نه از سر عادت بلکه بر اثر تأمل و اندیشه به انتخابی میرسند که به شکل پرهیز از کشتن حیوانات خود را نشان میدهد.
4️⃣ ممکن است، گفتم ممکن است نه آن که چنین است، روی آوردن به گیاهخواری، ناخواسته مایه مرگ حیوانات دیگری شود. مثلاً کسی که دیگر مرغ نمیخورد و از گندم و برنج استفاده میکند، باعث مرگ ناخواسته برخی حشرات گردد. این جا است که باید میان کشتن حیوانات و اقداماتی که ناخواسته به مرگ حیوانات منجر میشود تفاوت گذاشت. منطقاً میان کشتن یک موجود زنده و بیتوجهی به او یا اقداماتی که ناخواسته به مرگ او یا تسریع مرگ او میانجامد باید تفاوت گذاشت و معمولاً در فلسفه اخلاق بهخوبی از آن بحث میشود. برای مثال، پزشکی که برای کاهش درد بیمار خود به او مرفین تزریق میکند، به بهای کاهش درد او، مرگش را تسریع کرده است. همچنین شیمیدرمانی عوارض سختی دارد. توجیه چنین اعمالی آن است که هدف فاعل نه کشتن بلکه نجات از مرگ بوده است و عوارض جانبی را نباید به پای فاعل گذاشت.
5️⃣ با فرض آن که ما در مرگ آن حیوانات مزارع که در سمپاشی و مانند آن کشته میشوند، مقصر باشیم، از این جهت تفاوتی میان گوشتخواران و گیاهخواران نیست. فرض کنید کسی چلو کباب میخورد. وی با استفاده از گوشت مستقیماً گوسفندی را کشته است یا خواستار کشته شدن آن شده است. همچنین با خوردن برنج، مایه مرگ حشرات و جوندگان متعددی شده است. حال اگر وی تصمیم گرفت دست به گیاهخواری بزند، چنین نیست که موجودات تازهای را بکشد. برعکس با اقدام خود مایه کاهش خشونت شده است. بدین ترتیب، اگر هم گیاهخواری باز با مرگ حیوانات همراه باشد، دست کم میزان آن را کاهش داده است.
6️⃣ میان کشتن حیواناتی که به ما آسیب نمیرسانند و هدفمان صرفاً کشتن و لذت بردن از گوشتشان است، با کشتن حیوانات به قصد دفاع از خود یا مزارع خود فرقی است اساسی. لذا کشتن یک گوسفند به قصد لذت سنگین تر از کشتن صدها حشره و جونده برای دفع آفات است.
7️⃣ اصولاً و منطقاً گوشتخواری ملازم با کشتن حیوانات است. حال آن که گیاهخواری چنین نیست. لذا اگر هم در سیستم کشاورزی خاصی چنین اتفاقی بیفتد از عوارض ناخواسته آن است و میتوان، و باید، کاری کرد که از مرگ حیوانات پیشگیری کرد یا میزان آن را کاهش داد.
8️⃣ شهود اخلاقی ما بهخوبی نشان میدهد که گوشتخواری یعنی کشتن حیوانات، اما گیاهخواری چنین نیست. البته شهود اخلاقی به تنهایی دلیلی برای اثبات مدعا نیست ولی میتواند نقطه عزیمت خوبی برای تأمل در این زمینه باشد. من پیش از انتخاب گیاهخواری مانند غالب مردم گوشتخوار بودم و کاملاً برایم آشکار است که از وقتی که بهجد گیاهخوار شدم میتوانم ادعا کنم که مانع مرگ تعدادی، هرچند اندک، مرغ و گوسفند شدهام. در عین حال، شیوه تغذیه ای که در پیش گرفته ام بیش از گذشته باعث مرگ حیوانات دیگر نشده است.
9️⃣ سرانجام آن که هدف کاهش خشونت در طبیعت و رعایت حقوق زندگان دیگر است. به همین سبب به نظر میرسد که گیاهخواری بر گوشتخواری، به شکل مدرن آن، مرجح باشد. حال اگر دلایلی به دست آمد که نشان داد این سنخ گیاهخواری نیز خشونت آمیز است، راه حل بازگشت به گوشتخواری و کشتن نظاممند حیوانات، با توضیحی در مقاله «دو استدلال اخلاقی بر ضد مصرف گوشت صنعتی» آوردهام نیست، بلکه اصلاح سبک گیاهخواری و توجه به پیامدهای رفتار ما در طبیعت است.
🌾 @Sedanet | @hassan_eslami
🏞 t.me/sedanet1/85
✍️ #سید_حسن_اسلامی_اردکانی
گیاهخواری نوعی ایدئولوژی یا مرام عقیدتی نیست. انتخابی است سنجیده برای کاهش خشونت پیرامون خود و احترام به طبیعت و حقوق زندگان دیگر. [...] تنها نه نکته را روشن میکنم که معتقدم برای فهم بهتر بحث گیاهخواری مفید باشد.
1️⃣ ما در جامعهای زاده میشویم که به دلایل متعدد گوشخوار است. در نتیجه تصور اولیه ما بر آن است که این کار طبیعی است و نیازمند دلیل نیست و این حریف است که باید برای نقد گوشتخواری یا دفاع از گیاهخواری دلیل بیاورد. حال آن که چنین نیست.
2️⃣ با فرض آن که گیاهخواری هم به مرگ حیوانات منتهی میشود، واقع آن است که گوشتخواران از سر ترحم به آن حیوانات نیست که حیوانات دیگر را میکشند. یعنی چنین نیست که برای نجات موشهایی که ممکن است در برنجزارها کشته شوند، گوسفندان، گوسالهها، و مرغها را میکشند. بلکه این حیوانات را میکشند چون دوست دارند، لذت میبرند، بدانها عادت دارند، یا فکر میکنند برای سلامتی بدنشان لازم است.
3️⃣ کسانی که صرفاً به دلایل اخلاقی به گیاهخواری روی میآورند، معمولاً دو هدف اصلی دارند یکی رعایت حقوق حیوانات و کاهش خشونت است و دیگری حفظ محیط زیست. در واقع آنان نه از سر عادت بلکه بر اثر تأمل و اندیشه به انتخابی میرسند که به شکل پرهیز از کشتن حیوانات خود را نشان میدهد.
4️⃣ ممکن است، گفتم ممکن است نه آن که چنین است، روی آوردن به گیاهخواری، ناخواسته مایه مرگ حیوانات دیگری شود. مثلاً کسی که دیگر مرغ نمیخورد و از گندم و برنج استفاده میکند، باعث مرگ ناخواسته برخی حشرات گردد. این جا است که باید میان کشتن حیوانات و اقداماتی که ناخواسته به مرگ حیوانات منجر میشود تفاوت گذاشت. منطقاً میان کشتن یک موجود زنده و بیتوجهی به او یا اقداماتی که ناخواسته به مرگ او یا تسریع مرگ او میانجامد باید تفاوت گذاشت و معمولاً در فلسفه اخلاق بهخوبی از آن بحث میشود. برای مثال، پزشکی که برای کاهش درد بیمار خود به او مرفین تزریق میکند، به بهای کاهش درد او، مرگش را تسریع کرده است. همچنین شیمیدرمانی عوارض سختی دارد. توجیه چنین اعمالی آن است که هدف فاعل نه کشتن بلکه نجات از مرگ بوده است و عوارض جانبی را نباید به پای فاعل گذاشت.
5️⃣ با فرض آن که ما در مرگ آن حیوانات مزارع که در سمپاشی و مانند آن کشته میشوند، مقصر باشیم، از این جهت تفاوتی میان گوشتخواران و گیاهخواران نیست. فرض کنید کسی چلو کباب میخورد. وی با استفاده از گوشت مستقیماً گوسفندی را کشته است یا خواستار کشته شدن آن شده است. همچنین با خوردن برنج، مایه مرگ حشرات و جوندگان متعددی شده است. حال اگر وی تصمیم گرفت دست به گیاهخواری بزند، چنین نیست که موجودات تازهای را بکشد. برعکس با اقدام خود مایه کاهش خشونت شده است. بدین ترتیب، اگر هم گیاهخواری باز با مرگ حیوانات همراه باشد، دست کم میزان آن را کاهش داده است.
6️⃣ میان کشتن حیواناتی که به ما آسیب نمیرسانند و هدفمان صرفاً کشتن و لذت بردن از گوشتشان است، با کشتن حیوانات به قصد دفاع از خود یا مزارع خود فرقی است اساسی. لذا کشتن یک گوسفند به قصد لذت سنگین تر از کشتن صدها حشره و جونده برای دفع آفات است.
7️⃣ اصولاً و منطقاً گوشتخواری ملازم با کشتن حیوانات است. حال آن که گیاهخواری چنین نیست. لذا اگر هم در سیستم کشاورزی خاصی چنین اتفاقی بیفتد از عوارض ناخواسته آن است و میتوان، و باید، کاری کرد که از مرگ حیوانات پیشگیری کرد یا میزان آن را کاهش داد.
8️⃣ شهود اخلاقی ما بهخوبی نشان میدهد که گوشتخواری یعنی کشتن حیوانات، اما گیاهخواری چنین نیست. البته شهود اخلاقی به تنهایی دلیلی برای اثبات مدعا نیست ولی میتواند نقطه عزیمت خوبی برای تأمل در این زمینه باشد. من پیش از انتخاب گیاهخواری مانند غالب مردم گوشتخوار بودم و کاملاً برایم آشکار است که از وقتی که بهجد گیاهخوار شدم میتوانم ادعا کنم که مانع مرگ تعدادی، هرچند اندک، مرغ و گوسفند شدهام. در عین حال، شیوه تغذیه ای که در پیش گرفته ام بیش از گذشته باعث مرگ حیوانات دیگر نشده است.
9️⃣ سرانجام آن که هدف کاهش خشونت در طبیعت و رعایت حقوق زندگان دیگر است. به همین سبب به نظر میرسد که گیاهخواری بر گوشتخواری، به شکل مدرن آن، مرجح باشد. حال اگر دلایلی به دست آمد که نشان داد این سنخ گیاهخواری نیز خشونت آمیز است، راه حل بازگشت به گوشتخواری و کشتن نظاممند حیوانات، با توضیحی در مقاله «دو استدلال اخلاقی بر ضد مصرف گوشت صنعتی» آوردهام نیست، بلکه اصلاح سبک گیاهخواری و توجه به پیامدهای رفتار ما در طبیعت است.
🌾 @Sedanet | @hassan_eslami
🏞 t.me/sedanet1/85
Telegram
بایگانی صدانت
☘️ «امید» به خودکشی؟
قسمتی از مصاحبه اختصاصی صدانت با دکتر حسین دباغ، بخش نخست (خودکشی)
🔅کسی که میخواهد خودکشی کند یا به آینده امیدوار است که در این شرایط به نظرم دلیل قانع کننده ای برای خودکشی پیدا نکرده است یا امیدوار نیست که به باور من کسی که امیدوار نیست هم به یک معنا امیدوار است؛ با این توضیح که به وضعیت کنونی امیدوار نیست ولی امیدوار است به وضعیت نامعلوم بعدی که در آن قرار خواهد گرفت. این امیدواری به وضعیت بعدی برای خودکشی از فرد معقول بر نمی آید چون میتوانیم از این شخص بپرسیم که اگر همچنان به وضعیت دیگر (وضعیت بعدی) امیدوار هستی چرا نتوانی همان امید را در همین وضعیت کنونی به کار ببندی؟ چرا نتوانی همچنان در همین وضعیت کنونی امیدوار بمانی؟ ببینید در واقع این استدلال من مبتنی بر یک واقعیت شناختی بسیار ساده است و آن این که مغز ما آدمیان محدودیت های شناختی زیادی دارد. ما از همه چیز خبر نداریم و نمی توانیم به طور قطع از آینده خبر بگیریم. این عواطف ناموجه ماست که امور را چنان بازنمایی می کند که گویی آینده در چنگ ماست و مثل اکنون تلخ یا شیرین است.
🔅نقطه اتکای استدلال من امید به آینده ای مجهول است. وقتی کسی به آینده «امیدوار» است و از آن خبر ندارد طبیعتا به جنبه های مثبت آینده می نگرد و نه منفی. اگر به جنبه های منفی بنگرد که دیگر اسمش امید نیست.... کسی که خود را امیدوار می بیند تلاش می کند جنبه های مثبت زندگی را حتی تا حد کمی برتر از جنبه های منفی زندگی ببیند. خوب می دانم که مثبت اندیشی بستگی زیادی به احوال و شخصیت افراد دارد و کسی که روان رنجوری دارد به سختی می تواند چنین اندیشه ای داشته باشد. ولی گمان نکنید این سخن من یک نصیحت غیرعلمی است برای اینکه مثبت فکر کنید. به باور من کسی که معقول است چنین می اندیشد. روان شناسان شناختی که در حیطه «رفتار درمانی شناختی» (CBT: Cognitive Behaviour Therapy) فعالیت می کنند چنین می گویند. این روان شناسان معتقدند فردی که روان متعادل و معتدل دارد روی به مثبت اندیشی می آورد.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/ZS21d
🌾 @Sedanet | @hossein_dabbagh
قسمتی از مصاحبه اختصاصی صدانت با دکتر حسین دباغ، بخش نخست (خودکشی)
🔅کسی که میخواهد خودکشی کند یا به آینده امیدوار است که در این شرایط به نظرم دلیل قانع کننده ای برای خودکشی پیدا نکرده است یا امیدوار نیست که به باور من کسی که امیدوار نیست هم به یک معنا امیدوار است؛ با این توضیح که به وضعیت کنونی امیدوار نیست ولی امیدوار است به وضعیت نامعلوم بعدی که در آن قرار خواهد گرفت. این امیدواری به وضعیت بعدی برای خودکشی از فرد معقول بر نمی آید چون میتوانیم از این شخص بپرسیم که اگر همچنان به وضعیت دیگر (وضعیت بعدی) امیدوار هستی چرا نتوانی همان امید را در همین وضعیت کنونی به کار ببندی؟ چرا نتوانی همچنان در همین وضعیت کنونی امیدوار بمانی؟ ببینید در واقع این استدلال من مبتنی بر یک واقعیت شناختی بسیار ساده است و آن این که مغز ما آدمیان محدودیت های شناختی زیادی دارد. ما از همه چیز خبر نداریم و نمی توانیم به طور قطع از آینده خبر بگیریم. این عواطف ناموجه ماست که امور را چنان بازنمایی می کند که گویی آینده در چنگ ماست و مثل اکنون تلخ یا شیرین است.
🔅نقطه اتکای استدلال من امید به آینده ای مجهول است. وقتی کسی به آینده «امیدوار» است و از آن خبر ندارد طبیعتا به جنبه های مثبت آینده می نگرد و نه منفی. اگر به جنبه های منفی بنگرد که دیگر اسمش امید نیست.... کسی که خود را امیدوار می بیند تلاش می کند جنبه های مثبت زندگی را حتی تا حد کمی برتر از جنبه های منفی زندگی ببیند. خوب می دانم که مثبت اندیشی بستگی زیادی به احوال و شخصیت افراد دارد و کسی که روان رنجوری دارد به سختی می تواند چنین اندیشه ای داشته باشد. ولی گمان نکنید این سخن من یک نصیحت غیرعلمی است برای اینکه مثبت فکر کنید. به باور من کسی که معقول است چنین می اندیشد. روان شناسان شناختی که در حیطه «رفتار درمانی شناختی» (CBT: Cognitive Behaviour Therapy) فعالیت می کنند چنین می گویند. این روان شناسان معتقدند فردی که روان متعادل و معتدل دارد روی به مثبت اندیشی می آورد.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/ZS21d
🌾 @Sedanet | @hossein_dabbagh
صدانت
مصاحبه اختصاصی صدانت با حسین دباغ، بخش نخست (خودکشی) • صدانت
مصاحبه ی اختصاصی صدانت با دکتر حسین دباغ | بخش اول | خودکشی | «امید» به خودکشی ؟
☘️ مارسل و الهیات امید
✍️ سید حسین حسینی
🔅امید در فلسفه گابریل مارسل (فیلسوف اگزیستانسیالیست الهی) نقش محوری دارد. پیش از هر چیز باید گفت که امید، امری منفعل راجع به وضعیت امور عالم نیست؛ بلکه امری پویا و دگرگون کننده وضعیت عالم است. توصیف گر واقعیت نیست؛ ایجاد کننده آن است. هر که امیدوارتر است راه های چاره بیشتری هم سر راه خود می یابد؛ درست مانند کسی که شکرگزارتر است و موارد بیشتری هم برای شکرگزاری می یابد.
🔅اصولاً عواطف مثبت(positive emotions) مانند شادی، شکر، امید، شجاعت، خلاقیت و مانند آن، معلول اتفاقات خوب نیستند، بلکه علت اتفاقات خوبند. یعنی این گونه نیست که چون به موفقیتی می رسیم، شاد و امیدوار می شویم(این شادی باد آورده را باد می برد.) ما موفق می شویم چون شاد و امیدواریم؛ این موفقیت اصیلی است که بر ستون محکم شخصیت ما تکیه زده است و سکان آن به دست خود ماست، نه بادهای بخت و اقبال.
🔅امید به معنی خلق و ایجاد امکانات تازه در زندگی است. شخص امیدوار، امکانات تازه ای برای خود و دیگران ایجاد می کند. امکانات و قابلیت های زندگی، از رهگذر امید است که به فعلیت می رسند و شکوفا می شوند. اما این امید چگونه حاصل می شود؟ به نظر مارسل، عشق به دیگری است که زاینده امید است. وقتی که دیگری هست و محبت دیگری وجود دارد، جوانه های امید هم می روید. ما انسانها برای هم زندگی می کنیم. ما با جهان مرده و بی جان، سر و سِرّی نداریم؛ مگر به واسطه ارتباطی که با جهان زنده و آگاه برقرار می کنیم و پیوندی که با “دیگری” داریم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/9ZV3t
🌾 @Sedanet
✍️ سید حسین حسینی
🔅امید در فلسفه گابریل مارسل (فیلسوف اگزیستانسیالیست الهی) نقش محوری دارد. پیش از هر چیز باید گفت که امید، امری منفعل راجع به وضعیت امور عالم نیست؛ بلکه امری پویا و دگرگون کننده وضعیت عالم است. توصیف گر واقعیت نیست؛ ایجاد کننده آن است. هر که امیدوارتر است راه های چاره بیشتری هم سر راه خود می یابد؛ درست مانند کسی که شکرگزارتر است و موارد بیشتری هم برای شکرگزاری می یابد.
🔅اصولاً عواطف مثبت(positive emotions) مانند شادی، شکر، امید، شجاعت، خلاقیت و مانند آن، معلول اتفاقات خوب نیستند، بلکه علت اتفاقات خوبند. یعنی این گونه نیست که چون به موفقیتی می رسیم، شاد و امیدوار می شویم(این شادی باد آورده را باد می برد.) ما موفق می شویم چون شاد و امیدواریم؛ این موفقیت اصیلی است که بر ستون محکم شخصیت ما تکیه زده است و سکان آن به دست خود ماست، نه بادهای بخت و اقبال.
🔅امید به معنی خلق و ایجاد امکانات تازه در زندگی است. شخص امیدوار، امکانات تازه ای برای خود و دیگران ایجاد می کند. امکانات و قابلیت های زندگی، از رهگذر امید است که به فعلیت می رسند و شکوفا می شوند. اما این امید چگونه حاصل می شود؟ به نظر مارسل، عشق به دیگری است که زاینده امید است. وقتی که دیگری هست و محبت دیگری وجود دارد، جوانه های امید هم می روید. ما انسانها برای هم زندگی می کنیم. ما با جهان مرده و بی جان، سر و سِرّی نداریم؛ مگر به واسطه ارتباطی که با جهان زنده و آگاه برقرار می کنیم و پیوندی که با “دیگری” داریم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/9ZV3t
🌾 @Sedanet
صدانت
مارسل و الهیات امید • صدانت
امید در فلسفه گابریل مارسل (فیلسوف اگزیستانسیالیست الهی) نقش محوری دارد. پیش از هر چیز باید گفت که امید، امری منفعل راجع به وضعیت امور عالم نیست...
🏴 سخنرانی های #مصطفی_ملکیان در محرم
1 - حسین ابن علی قدیس و قهرمان اخلاقی
صوت و متن/ فروردین 1381
✨ → 3danet.ir/EptWu
2 - خشونت عشق
فیلم و صوت / بهمن 1384
✨ → 3danet.ir/KLhpj
3 - خشونت، نفرت، آزادی و عدالت
متن/ اسفند 1384
✨ → 3danet.ir/bNmef
4 - موانع درس آموزی از واقعه کربلا🍁
صوت و متن/ آبان 1393
✨ → 3danet.ir/iONsy
5 - حسین ابن علی همه جا و همه وقت
صوت و چکیده متن/ محرم سال 1394
✨ → 3danet.ir/k7uoj
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
1 - حسین ابن علی قدیس و قهرمان اخلاقی
صوت و متن/ فروردین 1381
✨ → 3danet.ir/EptWu
2 - خشونت عشق
فیلم و صوت / بهمن 1384
✨ → 3danet.ir/KLhpj
3 - خشونت، نفرت، آزادی و عدالت
متن/ اسفند 1384
✨ → 3danet.ir/bNmef
4 - موانع درس آموزی از واقعه کربلا🍁
صوت و متن/ آبان 1393
✨ → 3danet.ir/iONsy
5 - حسین ابن علی همه جا و همه وقت
صوت و چکیده متن/ محرم سال 1394
✨ → 3danet.ir/k7uoj
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
سخنرانی "حسین ابن علی قدیس و قهرمان اخلاقی" از مصطفی ملکیان • صدانت
حسین ابن علی قدیس و قهرمان اخلاقی | حسینبنعلی با اطلاعات اجمالی که از احوال او در اختیار ماست و همچنین علیبنابیطالب قدیس و قهرمان اخلاقی محسوب میشود.
🎙 درسهای عاشورا برای زندگی امروز
🗣 #عبدالکریم_سروش
🔅واقعه عاشورا نباید به ما نفرت افکنی را یاد بدهد، این را باید پاک کنیم. واقعه عاشورا دستاویزی شد برای همه کسانی که عقیده غیر شیعی داشتند، شیعیان برای علل وقوع واقعه تاریخ را عقب عقب رفتند و به ابوسفیان و ابوبکر و عمر رسیدند، و آنها را عامل شهادت امام حسین دانستند، این تحلیل ناصوابی از تاریخ است. اینکه غیر خودت، همه را مغضوب خداوند بدانی، اشتباه است، این دینداری عوضی است.
🔅از عاشورا باید درس ایستادگی، عشق، مروت و شجاعت و اعمال فرا فقهی بگیریم. از عاشورا نباید درس انتقام، نفرت، خود را فرقه برگزیده دانستن بگیریم، نباید درس های خرافی بگیریم مثلا با خواندن یک زیارت تمام گناهانمان پاک شود در حالیکه ظالم باشیم. ولی این را نیز نباید فراموش کنیم که واقعه عظیمی رخ داده است، خون های پاکی ریخته شده است، اینها جز سمبل های ما هستند، ما می توانیم از این واقعه درس برائت جویی از کارهای بد بگیریم.
🔅بر خلاف شریعتی نباید فکر کنیم هر روز عاشوراست و هر زمینی کربلاست، زندگی همیشه صفر و صد نیست، مردم نه شمر هستند و نه امام حسین(ع)، در ثانی تقابل حق و باطل همیشه این قدر پر رنگ نیست. همینکه خیال کنیم یک طرف امام حسین (ع) و طرف دیگر شمر است، دعوا رخ می دهد."
🌾 @sedanet
t.me/sedanet1/86
👇👇
🗣 #عبدالکریم_سروش
🔅واقعه عاشورا نباید به ما نفرت افکنی را یاد بدهد، این را باید پاک کنیم. واقعه عاشورا دستاویزی شد برای همه کسانی که عقیده غیر شیعی داشتند، شیعیان برای علل وقوع واقعه تاریخ را عقب عقب رفتند و به ابوسفیان و ابوبکر و عمر رسیدند، و آنها را عامل شهادت امام حسین دانستند، این تحلیل ناصوابی از تاریخ است. اینکه غیر خودت، همه را مغضوب خداوند بدانی، اشتباه است، این دینداری عوضی است.
🔅از عاشورا باید درس ایستادگی، عشق، مروت و شجاعت و اعمال فرا فقهی بگیریم. از عاشورا نباید درس انتقام، نفرت، خود را فرقه برگزیده دانستن بگیریم، نباید درس های خرافی بگیریم مثلا با خواندن یک زیارت تمام گناهانمان پاک شود در حالیکه ظالم باشیم. ولی این را نیز نباید فراموش کنیم که واقعه عظیمی رخ داده است، خون های پاکی ریخته شده است، اینها جز سمبل های ما هستند، ما می توانیم از این واقعه درس برائت جویی از کارهای بد بگیریم.
🔅بر خلاف شریعتی نباید فکر کنیم هر روز عاشوراست و هر زمینی کربلاست، زندگی همیشه صفر و صد نیست، مردم نه شمر هستند و نه امام حسین(ع)، در ثانی تقابل حق و باطل همیشه این قدر پر رنگ نیست. همینکه خیال کنیم یک طرف امام حسین (ع) و طرف دیگر شمر است، دعوا رخ می دهد."
🌾 @sedanet
t.me/sedanet1/86
👇👇
Telegram
بایگانی صدانت
☘️ کدام حسین ؟
✍️ #علی_شریعتی
نقش انقلابی یاد و یادآوران ؛ م.آ ۷
🔅... اکنون صفویه آمده است و خود بزرگترین مروج ذاکرین و تجلیلکنندة ذاکرین و برگزارکنندة اصلی ذکر است. صفویه برخلاف بنیامیه و بنیعباس نمیخواهد تا آنچه را که به وقوع پیوسته است، از خاطرهها بشوید بلکه میخواهد بیشتر از همیشه به یاد بیاورد. آنها - بنیامیه و بنیعباس- میخواستند تا مردم فراموش کنند و متوجه نباشند که چنین حادثهای در تاریخ به وجود آمده است و صفویه میخواهد که برعکس، مردم در تاریخ جز این حادثه چیزی به یاد نداشته باشند!
🔅اما فرق کار این است که آنها میکوشیدند تا داستان را محو کنند و اینها میکوشند تا معنی آن را مسخ نمایند. اینها با ترویج و تجلیل و تعظیم عاشورا و کربلا میکوشند که این همه را از محتوا خالی کنند و فقط شکل و فرم را ارزش ببخشند و جلوه دهند.
🔅دیروز که تمام دستگاههای حکومتی خلیفه میکوشیدند تا ولایت، عترت، شهادت، امامت، عدل، عاشورا و... از یادها فراموش شوند، روشنفکران ذاکرین بودند و به عنوان انجام مسئولیتشان با همهی آگاهی و شعورشان تلاش میکردند که عمق فاجعه تاریخ و شکوه و عظمت و عصاره و روح انقلاب اسلام در یادها بیدار شود و زنده ماند و فراموش نشود. اما امروز که صفویه تمام شعارهای شیعه را شعار خود کرده است و دیگر نه شعار زندانهای سندی بن شاهک و زندانهای خلیفه بغداد که شعار عالی قاپو است و در کار مسخ کردن ارزشهایی هستند که به قیمت آن همه خونهای عظیم به دست آوردهایم، رسالت روشنفکران شیعه چیست؟
🔅رسالت ما دیگر یادآوری نیست، چون همه به یاد دارند، چون خلیفه شیعه شده است و بیش از مردم عدالتخواه و پیروان راستین علی و شیفتگان حسین به یاد میآورد و میگوید و میگریاند و خود را به گریه میزند و بر دشمنان علی لعن میفرستد و از آل علی مدح و منقبت میگوید. اکنون مردم آگاه شیعه در برابر نظام صفوی که بر تشیع تکیه میکند، همان وضعی را دارند که شیعه در نظام اموی و عباسی که بر اسلام تکیه میکردند، داشت. اشرافیت قریش نقاب اسلام زد و شعارش قرآن و سنت، تا حق علی پامال شود و یاد حسین فراموش، یعنی روح قرآن و مسیر سنت مسخ شود.
🔅شیعه بر منقبت تکیه کرد و بر ذکر، و اکنون اشرافیت قومی صفوی نقاب تشیع زده است. شعارش منقبت و ذکر تا حقیقت علی پامال شود و فکر حسین فراموش!
این است که وقتی زور هم بر ذکر تکیه میکند، دیگر ذکر نقشی انقلابی ندارد و ذاکر نه یک روشنفکر مترقی که یک ابزار تبلیغاتی در نظام موجود میشود. این است که در عصر صفوی دیگر یاد رسالت نیست، رسالت شناخت است، طرح واقعه نیست تحلیل واقعه است، محبت نیست معرفت است، و بالاخره در نظام تشیع صفوی، نه بر تشیع مطلق که بر تشیع علوی تکیه کردن است. زیرا پیش از صفویه، شیعه وقتی نام محمد را میشنید حق داشت بپرسد: کدام محمد؟ و پس از صفویه، شیعه وقتی یاد حسین را میشنود، باید بپرسد کدام حسین؟
🌾 @Sedanet
✍️ #علی_شریعتی
نقش انقلابی یاد و یادآوران ؛ م.آ ۷
🔅... اکنون صفویه آمده است و خود بزرگترین مروج ذاکرین و تجلیلکنندة ذاکرین و برگزارکنندة اصلی ذکر است. صفویه برخلاف بنیامیه و بنیعباس نمیخواهد تا آنچه را که به وقوع پیوسته است، از خاطرهها بشوید بلکه میخواهد بیشتر از همیشه به یاد بیاورد. آنها - بنیامیه و بنیعباس- میخواستند تا مردم فراموش کنند و متوجه نباشند که چنین حادثهای در تاریخ به وجود آمده است و صفویه میخواهد که برعکس، مردم در تاریخ جز این حادثه چیزی به یاد نداشته باشند!
🔅اما فرق کار این است که آنها میکوشیدند تا داستان را محو کنند و اینها میکوشند تا معنی آن را مسخ نمایند. اینها با ترویج و تجلیل و تعظیم عاشورا و کربلا میکوشند که این همه را از محتوا خالی کنند و فقط شکل و فرم را ارزش ببخشند و جلوه دهند.
🔅دیروز که تمام دستگاههای حکومتی خلیفه میکوشیدند تا ولایت، عترت، شهادت، امامت، عدل، عاشورا و... از یادها فراموش شوند، روشنفکران ذاکرین بودند و به عنوان انجام مسئولیتشان با همهی آگاهی و شعورشان تلاش میکردند که عمق فاجعه تاریخ و شکوه و عظمت و عصاره و روح انقلاب اسلام در یادها بیدار شود و زنده ماند و فراموش نشود. اما امروز که صفویه تمام شعارهای شیعه را شعار خود کرده است و دیگر نه شعار زندانهای سندی بن شاهک و زندانهای خلیفه بغداد که شعار عالی قاپو است و در کار مسخ کردن ارزشهایی هستند که به قیمت آن همه خونهای عظیم به دست آوردهایم، رسالت روشنفکران شیعه چیست؟
🔅رسالت ما دیگر یادآوری نیست، چون همه به یاد دارند، چون خلیفه شیعه شده است و بیش از مردم عدالتخواه و پیروان راستین علی و شیفتگان حسین به یاد میآورد و میگوید و میگریاند و خود را به گریه میزند و بر دشمنان علی لعن میفرستد و از آل علی مدح و منقبت میگوید. اکنون مردم آگاه شیعه در برابر نظام صفوی که بر تشیع تکیه میکند، همان وضعی را دارند که شیعه در نظام اموی و عباسی که بر اسلام تکیه میکردند، داشت. اشرافیت قریش نقاب اسلام زد و شعارش قرآن و سنت، تا حق علی پامال شود و یاد حسین فراموش، یعنی روح قرآن و مسیر سنت مسخ شود.
🔅شیعه بر منقبت تکیه کرد و بر ذکر، و اکنون اشرافیت قومی صفوی نقاب تشیع زده است. شعارش منقبت و ذکر تا حقیقت علی پامال شود و فکر حسین فراموش!
این است که وقتی زور هم بر ذکر تکیه میکند، دیگر ذکر نقشی انقلابی ندارد و ذاکر نه یک روشنفکر مترقی که یک ابزار تبلیغاتی در نظام موجود میشود. این است که در عصر صفوی دیگر یاد رسالت نیست، رسالت شناخت است، طرح واقعه نیست تحلیل واقعه است، محبت نیست معرفت است، و بالاخره در نظام تشیع صفوی، نه بر تشیع مطلق که بر تشیع علوی تکیه کردن است. زیرا پیش از صفویه، شیعه وقتی نام محمد را میشنید حق داشت بپرسد: کدام محمد؟ و پس از صفویه، شیعه وقتی یاد حسین را میشنود، باید بپرسد کدام حسین؟
🌾 @Sedanet
📷 گزارش تصویری صدانت از مراسم ختم عبدالرحيم ملكيان «ناصح قمشهای» - قم - 15 شهریور 97
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
📷 گزارش تصویری صدانت از مراسم ختم عبدالرحيم ملكيان «ناصح قمشهای» - تهران - 16 شهریور 97
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
☘️ سودای تفکیک در گفتوگو با حسن اسلامیاردکانی
روزنامه اعتماد چهارشنبه ۲۱ شهریور ۹۷
🔅محسن آزموده: هجمه علیه فلسفه، چنان که در گفتوگوی حاضر تاکید میشود، عمری به درازنای خود این شاخه از معرفت بشری دارد، به دلایل و انحای گوناگون. داستان فلسفه در فرهنگ و تمدن ما نیز از این مخالفتها و ستیزها مبرا نبوده است. مکتب تفکیک، جریانی معرفتی در یک صد سال اخیر است که با ادعای تمایزگذاری میان فلسفه و عرفان و دین به مخالفت صریح با فلسفه میپردازد و آن را دستکم در شناخت معارف دینی ناتوان میداند. به روایت استاد محمدرضا حکیمی، اندیشمند معاصر ایرانی و از پیروان این مکتب، سرسلسهدار تفکیکیها محمدمهدی غرویاصفهانی، مشهور به میرزا مهدی اصفهانی از فقهای اصولی معاصر شیعه است و نامهایی چون شیخ مجتبی قزوینی، سیدموسی زرآبادی، میرزا جواد تهرانی، شیخمحمود حلبی و… از پیروان این مکتب هستند. تفکیکیها چه میگویند؟ علت مخالفتشان با فلسفه چیست؟ چه دلایلی برای ادعای خود عرضه میکنند؟ آیا امروز نیز در میان ما حضور دارند؟ نسبت تفکیکیهای جدید با نسلهای پیشین در چیست؟ سیدحسن اسلامی اردکانی، استاد تمام فلسفه و مدیر گروه فلسفه اخلاق دانشگاه ادیان و مذاهب، سالهاست که به نقد و رویارویی با اندیشههای تفکیکی مشغول است و اخیرا نیز مجموعهای از مقالات و گفتارهایش در این زمینه در کتابی با عنوان «سودای تفکیک» از سوی نشر کرگدن منتشر شده است. به همین مناسبت کوشیدیم پرسشهای فوق را با او در میان بگذاریم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/20rj6
🌾 @Sedanet | @Hassan_eslami
روزنامه اعتماد چهارشنبه ۲۱ شهریور ۹۷
🔅محسن آزموده: هجمه علیه فلسفه، چنان که در گفتوگوی حاضر تاکید میشود، عمری به درازنای خود این شاخه از معرفت بشری دارد، به دلایل و انحای گوناگون. داستان فلسفه در فرهنگ و تمدن ما نیز از این مخالفتها و ستیزها مبرا نبوده است. مکتب تفکیک، جریانی معرفتی در یک صد سال اخیر است که با ادعای تمایزگذاری میان فلسفه و عرفان و دین به مخالفت صریح با فلسفه میپردازد و آن را دستکم در شناخت معارف دینی ناتوان میداند. به روایت استاد محمدرضا حکیمی، اندیشمند معاصر ایرانی و از پیروان این مکتب، سرسلسهدار تفکیکیها محمدمهدی غرویاصفهانی، مشهور به میرزا مهدی اصفهانی از فقهای اصولی معاصر شیعه است و نامهایی چون شیخ مجتبی قزوینی، سیدموسی زرآبادی، میرزا جواد تهرانی، شیخمحمود حلبی و… از پیروان این مکتب هستند. تفکیکیها چه میگویند؟ علت مخالفتشان با فلسفه چیست؟ چه دلایلی برای ادعای خود عرضه میکنند؟ آیا امروز نیز در میان ما حضور دارند؟ نسبت تفکیکیهای جدید با نسلهای پیشین در چیست؟ سیدحسن اسلامی اردکانی، استاد تمام فلسفه و مدیر گروه فلسفه اخلاق دانشگاه ادیان و مذاهب، سالهاست که به نقد و رویارویی با اندیشههای تفکیکی مشغول است و اخیرا نیز مجموعهای از مقالات و گفتارهایش در این زمینه در کتابی با عنوان «سودای تفکیک» از سوی نشر کرگدن منتشر شده است. به همین مناسبت کوشیدیم پرسشهای فوق را با او در میان بگذاریم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/20rj6
🌾 @Sedanet | @Hassan_eslami
صدانت
سودای تفكیك در گفتوگو با حسن اسلامیاردكانی • صدانت
مكتب تفكیك ، جریانی معرفتی در یك صد سال اخیر است كه با ادعای تمایزگذاری میان فلسفه و عرفان و دین به مخالفت صریح با فلسفه میپردازد و آن را دستكم در ...