وبسایت فرهنگی صدانت
21.5K subscribers
784 photos
361 videos
75 files
2.51K links
صدانت؛ صدای اندیشه

آدرس وبسایت:
3danet.net

اینستاگرام صدانت:
instagram.com/3danet

کانال رسمی صدانت:
@Sedanet

صدانت تی‌وی:
@Sedanettv

بایگانی صدانت:
@sedanet1

آگاهی از نشست‌های فرهنگی:
@News_sedanet
Download Telegram
صوت سخنرانی استاد جلال الدین همایی با عنوان “مولوی چه می گوید”
✨ → goo.gl/DW0bzV
☄ چگونه با پوچی در زندگی مواجه شویم☄
زهیر باقری نوع پرست

🌱به همراه متن اصلی دیدگاه توماس نیگل (فیلسوف آمریکایی) پیرامون چگونه با پوچی در زندگی مواجه شویم

وقتی زندگی را پوچ و بی معنا بدانید و بخواهید کاری را انجام بدهید، به خود خواهید گفت «خب که چی»؟ بعد از اینکه من بمیرم، هزار سال دیگر مثلاً، این کاری که الان انجام می دهم چه اهمیتی خواهد داشت؟ علاوه بر اینکه هزار سال دیگر چه اتفاقی برای انسانها می افتد چه اهمیتی می تواند برای من داشته باشد؟
ما در زندگی خود کار می کنیم، پول در می آوریم، دوست پیدا می کنیم، خانه می خریم، درس می خوانیم، خانواده تشکیل می دهیم و شغل پیدا می کنیم ولی همه ما می دانیم که آخر سر خواهیم مرد، پس این زندگی برای چیست؟ این همه تلاش می کنیم و این همه اتفاق می افتد ولی آخر سر می میریم...

✨ → goo.gl/Hfyrfe
☄پاسخ استدلال‌محور بهتر از «بولتن‌نویسِ سپاه» خواندنِ منتقد است☄
پاسخ حمیدرضا #جلائی_پور به #سروش_دباغ
✨ → goo.gl/epQLzU
☄گذر از گردنه☄
علیرضا #علوی_تبار

اکبر گنجی نقدی مفصل بر رویاهای رسولانه دکتر سروش سامان داد، طرح این موضوع واکنش‌هایی را علیه نویسنده پدید آورد که فضای داوری را غبارالود ساخت ...

✨ → goo.gl/u9TLUq
☄موفقیت یا رضایت ؛ یک رنگی یا خودفروشی؟!☄
سخنرانی #مصطفی_ملکیان
دی ماه ۹۲ | صوت و متن کامل

🌱اهل موفقیت: اهل موفقیت سه گام را برمی‌دارند:
گام اول: اگر من فهرستی از این مطلوب‌های اجتماعی فردی فراهم آوردم، که مثلاً می‌شود این هفت تا، این می‌شود گام اول.
گام دوم: چون می‌بینم این هفت مطلوب در نظر مردم ارزش دارد، من هم شروع کنم صاحب این هفت تا یا شش تا یا لااقل یکی از این هفت تا بشوم. چون می‌بینم جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنم برای این هفت تا چیز ارزش قائل است و منم می‌گویم از این هفت تا یا بعضی از این هفت تا بی‌بهره نباشم که از طریق بی‌بهره‌نبودن از این‌ها من هم در نظر مردم، انسان موفقی به حساب بیایم. در نظر مردم کسی موفق است که یا ثروتمند باشد یا قدرتمند یا جاه و مقام داشته باشد یا حیثیت اجتماعی یا شهرت یا محبوبیت یا علم آکادمیک داشته باشد یا… .
گام سوم: این است که چون وقتی من به دنبال این هفت مطلوب می‌‌روم، سایر اعضای جامعه هم به دنبال این هفت تا هستند، خودم را همیشه در چند تا از این هفت تا به طور نظری درحال مقایسه با بقیۀ مردم ببینم و در عمل هم در حال مسابقه. این مقایسۀ نظری و مسابقۀ عملی هم گام سوم است...

✨ → goo.gl/Uei6j0
@sedanet | @mostafamalekian
پاسخ سروش دباغ به نقد حمیدرضا جلائی پور👆
☄پارادکس جعبۀ برتراند☄

برگردان توسط #کاوه_بهبهانی از کتابِ پارادکس‌ها: از الف تا ی، مایکل کلارک، نشر راتلج، ص. ۲۰-۲۱
✨ → goo.gl/q7Upcn
@sedanet | @Sophia_Kaveh
وبسایت فرهنگی صدانت
توضیحات_علم‌الهدی_درباره_ممنوعیت_ک.mp4
با بالا گرفتن انتقادات به امام جمعه مشهد درباره مخالفتش با برگزاری کنسرت در استان خراسان، صداوسیما در بخش خبری پربیننده 20:30 به سراغ حجت الاسلام علم الهدی رفت و با تهیه گزارشی نرم پاسخ های ایشان را درباره این ممنوعیت به سمع و نظر مخاطبانش رساند.
#طنز

چگونه فرهیخته مجازی شویم؟!

با استفاده از تعدادی "کامنت طلایی" می توانیم پای تمام پست هایی که از آنها سر در نمی آوریم اظهارنظر کنیم. هیچ فرقی هم نمی کند که مثلا موضع پست، اختلاف های حقوقی ایران و آمریکا در دادگاه های بین المللی باشد، یا وضعیت اشتغال مردان ۲۵ الی ۳۵ ساله روستاهای کشور، یا مشکلات زیست‌محیطیِ اطراف تالاب گاوخونی، یا پیش بینی آرای مراکز استان ها در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶. در مورد تک تک این موضوعات و دیگر موضوعات مشابه، می شود بدون کلمه ای سردرآوردن از موضوع، با گذاشتن کامنت هایی از جنس زیر "فرهیختگی" خود را به اثبات رساند:

- "موضوع پیچیده تر از اینهاست." (کاربرد: وقتی می خواهیم بگوییم نه تنها موضوع پُست را می فهمیم، که حتی آن را از زوایایی پیچیده تر می فهمیم.)
- "متاسفم، دلتونو به چی خوش کردین." (کاربرد: وقتی می خواهیم بگوییم که آدم "دغدغه مندی" هستیم که دغدغه هایمان، از مال بقیه خیلی مهم تر هستند. تاثیرگذاری این جمله، وقتی بیشتر می شود که "متاسفم" به صورت "متعسفم" نوشته شود.)
- "لطفا این کامنت که X ماه پیش در همین مورد نوشته ام را ببینید." (مهم نیست کامنت X ماه پیش ربطی به موضوع داشته باشد یا نه؛ چون کسی که نمی رود روی لینک کامنت ما کلیک کند. همین که با اشاره به کامنت X ماه پیش ادعا کنیم قبل از بقیه موضوع را تحلیل کرده ایم کافی است.)
- "لطفا کمی بیشتر مطالعه کنید." (وقتی می خواهیم بگوییم آن قدر اهل مطالعه ایم که کسانی مانند نویسنده پست به گَردمان هم نمی رسند.)
- "خودتم فهمیدی چی گفتی؟" (این کامنت، چون نوعی اعتراف به نفهمیدن مطلب است چندان توصیه نمی شود، اما از آن جهت که حال نویسنده را می گیرد، در برخی اوقات قابل استفاده است.)
- "تا وقتی همه Y ها نابود نشوند، این مملکت درست نمی شود." (به جای Y می توانید یک جریان سیاسی، گروه قومی- نژادی یا حتی جنسیتی را ذکر کنید که خودتان به آن تعلق ندارید. نوشتن این کامنت یعنی فکر و ذکر شما درست شدن مملکت "از ریشه" است.)
- "این عکس را ببینید و از خودتان خجالت بکشید که به جای اطلاع رسانی در مورد Z، دارید از این پست های بی خاصیت می گذارید." (عکسی که می گذارید لزوما نباید راجع به Z باشد، اما حتما باید بدن "شرحه شرحه" شده یک نفر را نشان بدهد تا کسی که پای مطلبش کامنت گذاشته اید به خوبی متوجه شود با پُستی که نوشته، در شرحه شرحه شدن آدم ها شریک است).
- [ ...! ] (این قبیل فحش های آب نکشیده از آن جهت مناسبند که ممکن است نویسنده پست آنها را دیلیت کند و آن وقت می توان از او پرسید "چرا نظرات مردم را سانسور می کند" یا "این بود آزادی بیان"؟... و به این ترتیب خیلی خوش می گذرد.)
- "افلاطون می گوید: واقعیت همیشه آن طور نیست که به نظر می آید." (به جای افلاطون، می توانیم از آبراهام لینکلن یا ژان ژاک روسو یا مهاتما گاندی هم استفاده کنیم. جمله ای که به آنها نسبت می دهیم لزوما نباید مال خودشان باشد ولی مهم است که مبهم و عمیق باشد تا عمق شخصیت ما را نشان بدهد.)
- "خوب که چی؟" (یا نویسنده پست در دام می افتند و در ۷۰۰ کلمه توضیح می دهد که منظورش چیست، که آن وقت می توان با یک "خوب که چی" دیگر حالش را گرفت، و یا توضیح نمی دهد که می توان ۸ روز بعد افشاگری کرد که به "یک سوال مودبانه" ما جواب نداده است.)
- "بازم برین رای بدین / وقتی نمی رین رای بدین بهتر از اینم نمی شه." (بنابر تحلیل ازلی و ابدی خودمان در مورد انتخابات، می توانیم جمله سمت چپ یا راست علامت "/" را انتخاب کنیم. ربطش به موضوع این است که انتخابات مهم ترین چیز مملکت است و طبیعتا "هر" موضوع دیگری در مملکت و از جمله پستی که زیرش کامنت گذاشته ایم را تحت تاثیر قرار می دهد.)
- "از ماست که بر ماست." (چون قاعدتا در بخشی از پستی که پایش اظهار نظر می کنیم به نوعی مشکل هم اشاره شده، ما با نوشتن "از ماست که بر ماست" نشان می دهیم مشکل را از زاویه ای نگاه می کنیم که عقل جن هم به آن نمی رسد.)
- " ؟؟؟؟؟؟!!!!!!! " (این کامنت طلایی، در مراحل خیلی بالای فرهیختگی مورد استفاده قرار می گیرد. یعنی اینکه پُست گذاشته شده، دارای تناقضات شکلی و محتوایی متعددی است که ما می فهمیم و طبیعتا بقیه نمی فهمند. هرچقدر تعداد "!" ها و "؟" ها در این نوع کامنت بیشتر باشد، نشان می دهد که ما بیشتر می فهمیم.)

توضیح ضروری: اگر بعد از چنین اظهارنظرهایی کار به بحث با نویسنده پُست کشید، مهم‌ترین چیزی که اهمیت دارد این است که "کامنت آخر" را ما بگذاریم. در چنین شرایطی، چون ما قطعا از آدم های خسته کننده ای که پست های پیچیده می نویسند بیشتر وقت داریم، در نتیجه همیشه می توانیم مطمئن باشیم که کامنت آخر را خودمان می نویسیم... و به این ترتیب پیروز می شویم.

@sedanet
حسین باستانی- روزنامه‌نگار
#آرش_نراقی : عبدالکریم سروش از سرمایه های ملّی ما ایرانیان است...
صفحه فیسبوک آرش نراقی | یکشنبه، ۱۴ شهریور ۱۳۹۵

✨ → goo.gl/hxnbYg
مقاله #جواد_طباطبایی در نقد سخنان روشنفكران، به ويژه #مصطفی_ملکیان در مواجهه با مسئله ايران

شماره 4و5 سياست نامه
✨ → goo.gl/Ntvi8T
صوت سخنرانی فلسفه‌ی تکنولوژی پزشکی از دکتر #مهدی_معین‌زاده

✨ → goo.gl/ZsvAgX
سخنرانی #بابک_احمدی با عنوان اندیشه انتقادی
صوت | 1387 | دانشگاه تهران
✨ → goo.gl/662ZdG
@sedanet | @Babak_Ahmadi_Author
✅جلسه دوم درسگفتار روانشناسی اگزیستانس

چکیده:
چخوف درست می گفت که آدمیان بهتر خواهند شد اگر به آنها نشان دهیم شبیه چه چیزی هستند. برای درک هر چه بهتر خودمان، در این جلسه به یکی از مفاهیم وجودی که به شکل روزمره با آن سر و کار داریم می پردازیم؛ یعنی مفهوم اضطراب. از استعاره منطوی در مفهوم اضطراب به مثابه نیرو آغاز می کنیم و سپس به انواع اضطراب می پردازیم. رولو می، روانشناس اگزیستانسیال آمریکایی، اضطراب را بر دو قسم می دانست: اضطراب نرمال (طبیعی) و اضطراب اگزیستانسیال (وجودی). اضطراب نزد رولو می به مثابه نیرویی است که به سمت ما می‌آید، هجوم می آورد و چیزی را به حرکت و جنب و جوش وا می‌دارد. اصلا و اساسا شان عواطف چنین است که در بسیاری از مواقع بدون آن‌که ما خبر داشته باشیم به ما هجوم می‌آورند.

اضطراب نرمال زودگذر است و حتی نقش تکاملی و ابقایی بازی می‌کند. برای مثال فروید معتقد بود تمدن محصول اضطراب و ترس اولیه ما آدمیان است. از طرف دیگر، در اضطراب اگزیستانسیال، فرد به تعبیر رولو می با خودش به نوعی تعارض می رسد. اگر فرض کنیم ما با دو «خود» روبرو هستیم، در اضطراب اگزیستانسیال این دو «خود» با یکدیگر گلاویز می‌شوند به طوری که گویی یک شان از وجود ما علیه شان دیگر وجود ما شورش می‌کند و آن را بیگانه می‌ خواند. فروید هم معتقد بود وقتی یک خود خواسته ای غیرمنطقی از خود دیگری مطرح می کند فرد دچار اضطراب می شود. در حقیقت، در فرد مضطرب گویی یک خودبیگانگی موج می زند؛ وجود فرد دوپاره می شود و بیگانه ای به جای خویشتن می نشیند.

احوال اگزیستانسیال عموما به نحو غیرآگاهانه در درون ما ریزش می کند و آن چنان در وجود ما مقیم می شود که با وجود ما یکی می شود. این معنای از اضطراب را نمی توان با ترس یکی گرفت. به همین جهت، اضطراب اگزیستانسیال را می توان طور دیگری هم معنا کرد: یک معنا را می توان به اسطوره آدم و حوا برگرداند و اینکه آدم از وقتی وجود پیدا کرد وجودش با اضطراب پیوند می خورد و سرشتش با اضطراب آمیخته می شود. معنای دیگر اضطراب وجودی با «مرگ» و «زوال» و «نیستی» و «عدم» عجین شده است. ما آدمیان روز به روز تجربه زوال داریم و دیگر آن آدم پیشین نیستیم. درست به همین معناست که کیرکگور اضطراب را ترس از هیچ می دانست و تیلیش بنیان اضطراب را در اگاهی وجودی از نیستی خلاصه می کرد.

برای درمان اضطراب رجوع به تعالیم فیلسوفان یونان (رواقیون و اپیکوریان) کارگشا خواهد بود. این فیلسوفان معتقد بودند آنچه ما را آزار می دهد خود وقایع نیستند، احساس و نظر ما درباره آنهاست. همچنین ما را دعوت می کردند تا به مفهوم رضایت (اتاراکسیا) و سادگی روی بیاوریم. نیچه درست می گفت که فیلسوفان طبیبان فرهنگ اند. ما محتاج فلسفه درمانی هستیم تا درست تفکر کردن را بیاموزیم. بسیاری از اضطراب های ما آدمیان ناشی از درست فکر نکردن است. تمرین های آمده در رفتار درمانی شناختی (CBT) نیز از اهمیت زیادی در این زمینه برخوردار است.
«حسین دباغ»

〽️دریافت صوت کامل جلسه از طریق لینک زیر قابل دسترسی است👇
🌐http://goo.gl/OM5czM


🆔 @hossein_dabbagh
🆔 @sedanet
تا زنده ای، زندگی کن؛ اگر زندگی ات را به کمال دریابی، وحشت مرگ از بین خواهد رفت! وقتی کسی بهنگام، زندگی نمی کند، نمی تواند بهنگام، بمیرد.

{نیچه، وقتی نیچه گریست} | @sedanet
☄نقد سروش دباغ به مصطفی ملکیان☄

#سروش_دباغ : ... چند صباحی است در آثار آقای #مصطفی_ملکیان ، نگاه ذات‌گرایانه برجسته شده، هرچند که ایشان گفته‌اند با ذات‌گرایی ارسطویی همدل نیستند. تصور می‌کنم در داوری‌های ایشان دربارۀ مقولاتی چون دین و مدرنیته و نسبت میان آنها، نقصان‌هایی چند راه یافته است. نگرش ایشان غیرتاریخی است. آقای ملکیان معمولاْ به تشقیق شقوق و تفریع فروع مشتغلند و تقسیم‌بندی‌های خوبی هم می‌کنند، ولی این امر خیلی انتزاعی است و فاقد دید تاریخی؛ چه هنگامی‌که دربارۀ معرفت دینی و یا تاریخ فقه بحث می‌کنند، چه وقتی که راجع به مدرنیته صحبت می‌کنند. بحث‌های ایشان در این مصاحبه و توسعاً بحث‌هایی که درباره نسبت میان عقلانیت و مدرنیت کرده‌اند، تداعی‌کنندۀ روایتی از مدرنیته و روشنگری است که در قرن هجدهم در فرانسه ظهور و بروز بیشتری داشت، نوعی رهایی از متافیزیک سنگین، نوعی رهایی که با عقلانیت و استدلال‌گرایی به روایت ایشان هم‌عنان است. اما فروکاستن مدرنیته به استدلال‌گرایی، مصداقی از «مغالطه کُنه و وجه» است...

✨ → goo.gl/vyCG1F
@sedanet | @soroushdabbagh
☄مصطفی ملکیان: من اولین منتقد ذات‌گرایی در ایران بودم☄

🌱در این فایل صوتی که بُرشی از سخنرانی #مصطفی_ملکیان در مراسم نقد کتاب زیباشناسی هنر اسلامی در تاریخ سه شنبه ۶ خرداد ماه ۱۳۹۳ در شهر کتاب ابن‌سینا است ایشان در پاسخ به پرسشی که در مورد ذات نداشتن اسلام می شود ضمن روشن کردن موضع خود در باب ذات‌گرایی به طور ضمنی به نقدهایی که در زمینه ذات‌گرا بودن به ایشان وارد می‌شود پاسخ می‌گویند...

✨ → goo.gl/Pmh74D
@sedanet | @mostafamalekian
نکته‌ای درباره نزاع سید جواد طباطبایی و مصطفی ملکیان بر سر وجود و عدم ایران

1. سید جواد طباطبایی تند و تیز می‌نویسد و در نوشتن بداخلاق است؛ ولی حرف‌هایش از حیث سیاستِ عملی و حکمتِ عملیِ سیاسی (سیاست مدنی) قابل تأمل است. لابلای حرف‌هایش استدلال‌هایش هم مشخص است. ولو وحشی و قاره‌ای می‌نویسد که ممکن است تحلیلی‌ها را خوش نیاید.

2. به گمانم ملکیان باید در همان زمینه تهذیب اخلاق و روان‌شناسی و عقلانیت نظری و معنویت فردی (حکمتِ عملیِ فردی / سعادت فردی و رواقی) به کار خود ادامه دهد (که در این زمینه انصافاً موفق بوده و دستِ پُری دارد؛ این کارکرد ملکیان همان است که سید جواد طباطبایی در جای دیگری با تعبیر «مددکاری اجتماعی» از آن یاد می‌کند و برای جامعه ما کار بسیار لازم و مفیدی هم هست. و کاش ده‌ها نفر مثل ملکیان به تهذیب عقلانی و معنوی و اخلاقی خود و مددکاری دیگران مشغول بودند.

3. از آن طرف، امر سیاسی را در سطح منافع ملی، حاکمیت ملّی و یکپارچگی سرزمینی (که به حکمت عملی، سعادت جمعی و سیاست مدنی مربوط می‌شوند) به مباحث سید جواد طباطبایی بسپاریم. از ملکیان نباید انتظار مباحث سیاسی عمیق و دقیق داشت. از سید جواد هم همان سیاست را انتظار داشته باشیم بیشتر به مراد می‌رسیم.

مطالعه مقاله جدید سید جواد طباطبایی را در نقد آراء ایران‌ستیزانه مصطفی ملکیان توصیه می‌کنم.
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

https://telegram.me/s_alireza_salehi