🍂تأملی دربارۀ شرّ و نقدی بر الهیات مبالغه آمیز🍂
غمخواری با خدا - #مقصود_فراستخواه
✨ → goo.gl/lIu77M
@mfarasatkhah | @sedanet
غمخواری با خدا - #مقصود_فراستخواه
✨ → goo.gl/lIu77M
@mfarasatkhah | @sedanet
🗻 http://s8.picofile.com/file/8277896876/1272u6.jpg
- مامی رز من خیال می کنم این «فرهنگ پزشکی» فقط صحبت از مسائل خصوصی می کند، یعنی مشکل هایی که ممکنه برای فلان فرد یا بهمان زن پیش بیاد. به عکس، کاری به مسائلی که همه ی مردم باش گلاویزن نداره، مثل زندگی، مرگ، ایمان، یا خدا.
- برای این مسائل اسکار، شاید بهتر باشه به «فرهنگ فلسفی» مراجعه کنی. منتها اونجام اگه این مفاهیم رو که می خوای پیدا کنی احتمال داره بور بشی. این جور کتابا برای هر مفهومی چند جواب دارن که شباهتی با هم ندارن.
- چطور؟
- مهمترین و جالب ترین مسائل حل نشده می مونن. یه رازی تو دلشونه. با هر جوابی یه «شاید» همراهه. فقط مسائل غیر جالبن که جواب مشخص و قطعی دارن.
- چطور؟
- منظورتون اینه که مسائل زندگی هیچ راه حلی نداره؟
- منظورم اینه که برای «زندگی» چند راه حل هست، یعنی آدم سر در گم می مونه. مثل اینه که هیچ راه حلی نباشه.
- مامی رز، من فکر می کنم که مسأله ی زندگی جواب نداره. فقط باید زندگیش کرد.
📚گلهای معرفت، اریک امانوئل شمیت، ترجمه سروش حبیبی، نشر چشمه
✨ → @sedanet
- مامی رز من خیال می کنم این «فرهنگ پزشکی» فقط صحبت از مسائل خصوصی می کند، یعنی مشکل هایی که ممکنه برای فلان فرد یا بهمان زن پیش بیاد. به عکس، کاری به مسائلی که همه ی مردم باش گلاویزن نداره، مثل زندگی، مرگ، ایمان، یا خدا.
- برای این مسائل اسکار، شاید بهتر باشه به «فرهنگ فلسفی» مراجعه کنی. منتها اونجام اگه این مفاهیم رو که می خوای پیدا کنی احتمال داره بور بشی. این جور کتابا برای هر مفهومی چند جواب دارن که شباهتی با هم ندارن.
- چطور؟
- مهمترین و جالب ترین مسائل حل نشده می مونن. یه رازی تو دلشونه. با هر جوابی یه «شاید» همراهه. فقط مسائل غیر جالبن که جواب مشخص و قطعی دارن.
- چطور؟
- منظورتون اینه که مسائل زندگی هیچ راه حلی نداره؟
- منظورم اینه که برای «زندگی» چند راه حل هست، یعنی آدم سر در گم می مونه. مثل اینه که هیچ راه حلی نباشه.
- مامی رز، من فکر می کنم که مسأله ی زندگی جواب نداره. فقط باید زندگیش کرد.
📚گلهای معرفت، اریک امانوئل شمیت، ترجمه سروش حبیبی، نشر چشمه
✨ → @sedanet
🍂گفتگو رضا #داوری_اردکانی با وب سایت فرهنگستان فوتبال🍂
آبان 1395
دکتر رضا داوری اردکانی درباره فوتبال بیش از هرکس دیگری در میان اربابان رای و نظر با ما سخن گفته است. البته در زمانه ما گوش هایی که مستعد شنیدن سخنان جدی باشند کم یافت می شود، به ویژه آن که گوینده این سخنان هیچ نسبتی با ایدئولوژی ندارد و سال هاست که هرچه می نویسد و می گوید عین بی غرضی است. با این حال کافی است اندکی از هیاهویِ بسیار بر سرِ هیچِ زمانه ای که در آن زندگی می کنیم فاصله بگیریم تا گوش جانمان صدای پیرمردی را که معتقد است: «فوتبال چیزی بیش از یک ورزش است» بشنود...
متن کامل این مصاحبه👇
✨ → goo.gl/oUoBNY
@sedanet
آبان 1395
دکتر رضا داوری اردکانی درباره فوتبال بیش از هرکس دیگری در میان اربابان رای و نظر با ما سخن گفته است. البته در زمانه ما گوش هایی که مستعد شنیدن سخنان جدی باشند کم یافت می شود، به ویژه آن که گوینده این سخنان هیچ نسبتی با ایدئولوژی ندارد و سال هاست که هرچه می نویسد و می گوید عین بی غرضی است. با این حال کافی است اندکی از هیاهویِ بسیار بر سرِ هیچِ زمانه ای که در آن زندگی می کنیم فاصله بگیریم تا گوش جانمان صدای پیرمردی را که معتقد است: «فوتبال چیزی بیش از یک ورزش است» بشنود...
متن کامل این مصاحبه👇
✨ → goo.gl/oUoBNY
@sedanet
صدانت
رضا داوری اردکانی: فوتبال بازی جنگ است • صدانت
دکتر رضا داوری اردکانی درباره فوتبال بیش از هرکس دیگری در میان اربابان رای و نظر با ما سخن گفته است. البته در زمانه ما گوش هایی که مستعد شنیدن سخنان جدی ...
🍂چرا وحدت شیعه و سنی یک پروژهی شکستخورده است؟🍂
نویسنده: محسن حسام مظاهری
قریب چهار دهه است که فاصلهی بین دو روایت تاریخی مشهور سنی و شیعه از ولادت پیامبر اکرم(ص) بهعنوان «هفتهی وحدت» و یکی از مناسبتهای رسمی کشوری گرامی داشته میشود؛ تمهیدی در راستای ایدهی «تقریب مذاهب اسلامی» که پس از پیروزی انقلاب، بهعنوان یکی از سیاستهای دینی جمهوری اسلامی اعلام شد. بااینوجود در عمل این گرامیداشت منحصر بوده است در بازنماییهای رسانهای رسمی. در زیست دینی روزمرهی شیعیان و سنیان بهدشواری میتوان نشانهای از توجه به چنین مناسبتی و سیاست پشتوانهی آن جست. سهل است، این هفته از طنز روزگار بلافاصله بعد از روزهایی است که جماعتی از شیعیان، لااقل از صفویه تا امروز، آنها را بهعنوان سالمرگ خلیفهی دوم (شخصیتی بهشدت منفور شیعیان و بههمان شدت محبوب اهلسنت) گرامی میدارند و جشن و پایکوبی میکنند. و این فقط شیعیان نیستند که اعتنایی به هفتهی وحدت ندارند؛ اهلسنت نیز ـ بهطور طبیعی ـ موضعشان منفی و بدبینانه بوده است.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/tR1PkI
@mohsenhesammazaheri | @sedanet
نویسنده: محسن حسام مظاهری
قریب چهار دهه است که فاصلهی بین دو روایت تاریخی مشهور سنی و شیعه از ولادت پیامبر اکرم(ص) بهعنوان «هفتهی وحدت» و یکی از مناسبتهای رسمی کشوری گرامی داشته میشود؛ تمهیدی در راستای ایدهی «تقریب مذاهب اسلامی» که پس از پیروزی انقلاب، بهعنوان یکی از سیاستهای دینی جمهوری اسلامی اعلام شد. بااینوجود در عمل این گرامیداشت منحصر بوده است در بازنماییهای رسانهای رسمی. در زیست دینی روزمرهی شیعیان و سنیان بهدشواری میتوان نشانهای از توجه به چنین مناسبتی و سیاست پشتوانهی آن جست. سهل است، این هفته از طنز روزگار بلافاصله بعد از روزهایی است که جماعتی از شیعیان، لااقل از صفویه تا امروز، آنها را بهعنوان سالمرگ خلیفهی دوم (شخصیتی بهشدت منفور شیعیان و بههمان شدت محبوب اهلسنت) گرامی میدارند و جشن و پایکوبی میکنند. و این فقط شیعیان نیستند که اعتنایی به هفتهی وحدت ندارند؛ اهلسنت نیز ـ بهطور طبیعی ـ موضعشان منفی و بدبینانه بوده است.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/tR1PkI
@mohsenhesammazaheri | @sedanet
صدانت
چرا وحدت شیعه و سنی یک پروژهی شکستخورده است؟ • صدانت
جایگزینی آرمان عملیِ «تعایش اهل سنت و شیعیان» با شعار ایدهآلیِ »وحدت شیعه و سنی». چنانکه گفته شد، مسألهی سنی و شیعه در میدان تاریخ و مذهب حل نمیشود...
🗻 http://s9.picofile.com/file/8277981118/5arh7t.jpg
مشخصهی یک مرد نابالغ این است که میل دارد به دلیلی، با شرافت بمیرد، و مشخصهی یک مرد بالغ این است که میل دارد به دلیلی، با تواضع زندگی کند.
📗 @sedanet
ناتور دشت، جی دی سالینجر
مشخصهی یک مرد نابالغ این است که میل دارد به دلیلی، با شرافت بمیرد، و مشخصهی یک مرد بالغ این است که میل دارد به دلیلی، با تواضع زندگی کند.
📗 @sedanet
ناتور دشت، جی دی سالینجر
🍁گردشگری و صلح
نوشتاری از #وحید_حلاج
یکی از تبعات مدرنیته در قرون اخیر گسترش وسایل ارتباط جمعی و سهولت مسافرت به مکان هایی بوده که در قرون پیشین به علت عدم وجود وسایل نقلیه مناسب، نبود امنیت کافی و هزینه های گزاف میسر نبوده است. سهولت سفر و گسترش وسایل ارتباط جمعی منجر به آشنایی بیشتر مردمان متعلق به یک سرزمین/فرهنگ/دین با مردمان متعلق به دیگر سرزمینها/فرهنگ ها/دین ها شده و البته تاثیرات متقابلی هم بر روی هر دو گروه از مردمان داشته است. این تاثیرات متقابل می تواند باعث مدارای مذهبی/ فرهنگی، کثرت گرایی، و در نتیجه صلح گردد.
صلح واژه آشنایی است که معمولا در مقابل جنگ تعریف می شود. در روابط میان اشخاص یا گروه ها یا ملت ها، اگر وضعیت کشاکش و تخاصم وجود نداشته باشد، از آن وضعیت تعبیر به صلح می شود. در وضعیت صلح تفاوت ها، اختلافات و تعارضات از بین نرفته بلکه تحمل و پذیرفته می شود. با این حساب صلح رابطه عمیقی با رواداری و کثرت گرایی دارد.
برای جنگ می توان زمینه های بسیاری را برشمرد اما آنچه که مدنظر من قرار داد دو عامل معرفتی و روانشناختی است. در بعد معرفتی، شخص/گروه/ملت جنگ طلب اولا خود را دارای حق می داند یعنی عقیده اش یا دارایی اش و یا سرزمین اش را مطابق با حق می داند و ثانیا عقیده یا دارایی یا سرزمین دیگری را برخلاف حق و باطل می داند. در بعد روانشناختی هم به علت نبود علقه های عاطفی، آسیب زدن و رنج وارد آمدن به دیگری برایش اهمیت چندانی ندارد.
حال سوال اینجاست که آیا گردشگری می تواند مانعی برای به وجود آمدن یا گسترش جنگ بشود یا نه. به نظر من گردشگری در هر دو وجهه معرفتی و روانشناختی می تواند به عنوان مانعی در مقابل جنگ ایفای نقش کند. معمولا آشنایی با باورها/اعتقادات مردمان دیگر باعث می شود تا در جزمیات و دگم های اعتقادی تزلزلی ایجاد شود. اکثر آدمیان وقتی با باورهای مردمان دیگر مواجه شوند معولا می بینند که آن ها هم همانقدر در اعتقاداتشان صادق اند و برایش دلیل دارند که خودشان؛ به بیان دیگر ارزش معرفت شناختی اعتقادات و باورهای هر دو گروه هم تراز است. این اتفاق غالبا در حوزه باورهای فرهنگی و باورهای دینی اتفاق می افتد. درحوزه روانشناختی هم آشنایی گردشگران با مردمان سرزمین های دیگر باعث دوستی ها، مراودات و معاشرت هایی می شود که به مرور می تواند علقه های عاطفی ایجاد کند و آسیب زدن و افزودن درد و رنج دیگران را برایشان مهم سازد.
پذیرفتن تکثر در حوزه باورها و اعتقادات و به وجود آمدن علقه های عاطفی میان اشخاص/گروه ها/ ملت ها با یکدیگر البته نمی تواند به طور کامل، از وقوع و ادامه جنگ ها جلوگیری کند ولی می تواند به عنوان عاملی در جهت کندتر شدن روند جنگ ها وگسترش هرچه بیشتر صلح مفید باشد.
✨ → goo.gl/C3U9FR
@sedanet
نوشتاری از #وحید_حلاج
یکی از تبعات مدرنیته در قرون اخیر گسترش وسایل ارتباط جمعی و سهولت مسافرت به مکان هایی بوده که در قرون پیشین به علت عدم وجود وسایل نقلیه مناسب، نبود امنیت کافی و هزینه های گزاف میسر نبوده است. سهولت سفر و گسترش وسایل ارتباط جمعی منجر به آشنایی بیشتر مردمان متعلق به یک سرزمین/فرهنگ/دین با مردمان متعلق به دیگر سرزمینها/فرهنگ ها/دین ها شده و البته تاثیرات متقابلی هم بر روی هر دو گروه از مردمان داشته است. این تاثیرات متقابل می تواند باعث مدارای مذهبی/ فرهنگی، کثرت گرایی، و در نتیجه صلح گردد.
صلح واژه آشنایی است که معمولا در مقابل جنگ تعریف می شود. در روابط میان اشخاص یا گروه ها یا ملت ها، اگر وضعیت کشاکش و تخاصم وجود نداشته باشد، از آن وضعیت تعبیر به صلح می شود. در وضعیت صلح تفاوت ها، اختلافات و تعارضات از بین نرفته بلکه تحمل و پذیرفته می شود. با این حساب صلح رابطه عمیقی با رواداری و کثرت گرایی دارد.
برای جنگ می توان زمینه های بسیاری را برشمرد اما آنچه که مدنظر من قرار داد دو عامل معرفتی و روانشناختی است. در بعد معرفتی، شخص/گروه/ملت جنگ طلب اولا خود را دارای حق می داند یعنی عقیده اش یا دارایی اش و یا سرزمین اش را مطابق با حق می داند و ثانیا عقیده یا دارایی یا سرزمین دیگری را برخلاف حق و باطل می داند. در بعد روانشناختی هم به علت نبود علقه های عاطفی، آسیب زدن و رنج وارد آمدن به دیگری برایش اهمیت چندانی ندارد.
حال سوال اینجاست که آیا گردشگری می تواند مانعی برای به وجود آمدن یا گسترش جنگ بشود یا نه. به نظر من گردشگری در هر دو وجهه معرفتی و روانشناختی می تواند به عنوان مانعی در مقابل جنگ ایفای نقش کند. معمولا آشنایی با باورها/اعتقادات مردمان دیگر باعث می شود تا در جزمیات و دگم های اعتقادی تزلزلی ایجاد شود. اکثر آدمیان وقتی با باورهای مردمان دیگر مواجه شوند معولا می بینند که آن ها هم همانقدر در اعتقاداتشان صادق اند و برایش دلیل دارند که خودشان؛ به بیان دیگر ارزش معرفت شناختی اعتقادات و باورهای هر دو گروه هم تراز است. این اتفاق غالبا در حوزه باورهای فرهنگی و باورهای دینی اتفاق می افتد. درحوزه روانشناختی هم آشنایی گردشگران با مردمان سرزمین های دیگر باعث دوستی ها، مراودات و معاشرت هایی می شود که به مرور می تواند علقه های عاطفی ایجاد کند و آسیب زدن و افزودن درد و رنج دیگران را برایشان مهم سازد.
پذیرفتن تکثر در حوزه باورها و اعتقادات و به وجود آمدن علقه های عاطفی میان اشخاص/گروه ها/ ملت ها با یکدیگر البته نمی تواند به طور کامل، از وقوع و ادامه جنگ ها جلوگیری کند ولی می تواند به عنوان عاملی در جهت کندتر شدن روند جنگ ها وگسترش هرچه بیشتر صلح مفید باشد.
✨ → goo.gl/C3U9FR
@sedanet
صدانت
گردشگری و صلح • صدانت
آیا گردشگری می تواند مانعی برای به وجود آمدن یا گسترش جنگ بشود یا نه. به نظر من گردشگری در هر دو وجهه معرفتی و روانشناختی می تواند به عنوان مانعی در مقابل..
راج موهان گاندی ، عضو سابق راجیا سابها (مجلس عالی هند)، استاد میهمان “برنامهی بررسیهای جنوب آسیا و خاورمیانه” در دانشگاه ایلینویز در اوربانا چمپین است. آخرین کتابش “غفّارخان: پادشاه بیستیزهی پشتونها” است. وی ضمنا ً مولف “قایقران نیک”، زندگی نامهای برای پدر بزرگش، موهانداس (مهاتما) گاندی است. وی در این نوشته، تلاش دارد تا راه حل مسئله ی فلسطین- اسرائیل را از نظر گاه گاندی و همراه دیرینش عبدالغفار خان ببیند.
خواندن و دانلود این مقاله با ترجمه #غلامعلی_کشانی
متن کامل این مقاله👇
✨ → goo.gl/lI07W4
@GahFerestGhKeshani | @sedanet
خواندن و دانلود این مقاله با ترجمه #غلامعلی_کشانی
متن کامل این مقاله👇
✨ → goo.gl/lI07W4
@GahFerestGhKeshani | @sedanet
صدانت
ماهاتما گاندی، عبدالغفارخان و فلسطین امروز • صدانت
در این چنین فضایی است که تلاش کردهام به پرسشی بجا وبموقع پاسخ گویم: رسولان بزرگ هند، موهانداس گاندی ِ"هندو" و عبدالغفارخان مسلمان...
🗻 http://s9.picofile.com/file/8278070126/pho8py.jpg
معنا را نیز مانند لذت باید از مسیری غیر مستقیم بجوییم.. احساس پُرمعنایی محصول تعهد است. تعهد منطقاً پرسشهای مهلکی را که از منظر کهکشانی بر میخیزد، رد نمیکند ولی موجب میشود این پرسش ها اهمیت چندانی نیابند. معنای این گفتهی ویتگنشتاین هم همین است که: «راه حل مسئلهی زندگی در پاک کردن مسئله است.»
با مرگ، آزادی و تنهایی باید مستقیماً گلاویز و دست به گریبان شد. ولی وقتی نوبت به پوچی میرسد، درمانگر باید به بیمارانش کمک کند از پرسش فاصله بگیرند: به جای غوطهوری در معضل پوچی، راه حل تعهد را برگزینند. پرسش دربارهی معنای زندگی همان طور که بودا اندرز داده، کمال نمیآورَد. باید در رودخانهی زندگی غوطه ور شد و اجازه داد پرسش نیز به راه خود رَوَد.
📗 @sedanet
روان درمانی اگزیستانسیال، دکتر اروین د. یالوم، مترجم دکتر سپیده حبیب، نشر نی، چاپ اول، 1390
معنا را نیز مانند لذت باید از مسیری غیر مستقیم بجوییم.. احساس پُرمعنایی محصول تعهد است. تعهد منطقاً پرسشهای مهلکی را که از منظر کهکشانی بر میخیزد، رد نمیکند ولی موجب میشود این پرسش ها اهمیت چندانی نیابند. معنای این گفتهی ویتگنشتاین هم همین است که: «راه حل مسئلهی زندگی در پاک کردن مسئله است.»
با مرگ، آزادی و تنهایی باید مستقیماً گلاویز و دست به گریبان شد. ولی وقتی نوبت به پوچی میرسد، درمانگر باید به بیمارانش کمک کند از پرسش فاصله بگیرند: به جای غوطهوری در معضل پوچی، راه حل تعهد را برگزینند. پرسش دربارهی معنای زندگی همان طور که بودا اندرز داده، کمال نمیآورَد. باید در رودخانهی زندگی غوطه ور شد و اجازه داد پرسش نیز به راه خود رَوَد.
📗 @sedanet
روان درمانی اگزیستانسیال، دکتر اروین د. یالوم، مترجم دکتر سپیده حبیب، نشر نی، چاپ اول، 1390
🍁۵ نوشتار از #زهیر_باقری_نوع_پرست پیرامون رویکردهای ضدواقعگرایانه در فلسفه اخلاق
شک گرایی جی ال مکی درباره ارزش های اخلاقی
✨ → goo.gl/SklYtq
نقد واقع گرایی اخلاقی: کریستین کرسگارد و فلسفه اخلاق مبتنی بر عقل عملی
✨ → goo.gl/rY2Km0
فرگشت و دوراهی واقعگرایی اخلاقی
✨ → goo.gl/Juu93H
شکگرایی اخلاقی یعنی چه؟
✨ → goo.gl/DURZGW
اخلاق در «زبان، حقیقت و منطق» نوشته آلفرد جی آیر
✨ → goo.gl/LNALnC
@sedanet | @philosopherin
شک گرایی جی ال مکی درباره ارزش های اخلاقی
✨ → goo.gl/SklYtq
نقد واقع گرایی اخلاقی: کریستین کرسگارد و فلسفه اخلاق مبتنی بر عقل عملی
✨ → goo.gl/rY2Km0
فرگشت و دوراهی واقعگرایی اخلاقی
✨ → goo.gl/Juu93H
شکگرایی اخلاقی یعنی چه؟
✨ → goo.gl/DURZGW
اخلاق در «زبان، حقیقت و منطق» نوشته آلفرد جی آیر
✨ → goo.gl/LNALnC
@sedanet | @philosopherin
💠 حقیقت نزدیک به زندگی
نویسنده: #صدیق_قطبی
حقیقتی که زندگی را از گرما بیندازد، چه لطفی دارد؟ حقیقتی که به کار زندگی نیاید، از تبار مرگ است. مثل مرگ، تلخ و مثل مرگ، شایستهی گریز.
شمس تبریز میگفت: «هر اعتقاد که تو را گرم کرد، نگهش دار و هر اعتقاد که تو را سرد کرد از آن دوری کن»(مقالات شمس)
تقریر حقیقت از آنرو ارزشمند است که به تقلیل مرارت بینجامد.
اصل، زندگی است، حقیقت، خادم است.
اما اگر بپذیریم که حقیقت، تنها تا آنجا که در خدمت زندگی است و به بهروزی آدمی یاری میکند، ارزشمند است، آیا چراغ سبز و جواز عام به انواع خرافات ندادهایم؟
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/zg6OTp
@sedanet | @sedigh_63
✅صدانت خواندن این نوشتار را توصیه میکند✅
نویسنده: #صدیق_قطبی
حقیقتی که زندگی را از گرما بیندازد، چه لطفی دارد؟ حقیقتی که به کار زندگی نیاید، از تبار مرگ است. مثل مرگ، تلخ و مثل مرگ، شایستهی گریز.
شمس تبریز میگفت: «هر اعتقاد که تو را گرم کرد، نگهش دار و هر اعتقاد که تو را سرد کرد از آن دوری کن»(مقالات شمس)
تقریر حقیقت از آنرو ارزشمند است که به تقلیل مرارت بینجامد.
اصل، زندگی است، حقیقت، خادم است.
اما اگر بپذیریم که حقیقت، تنها تا آنجا که در خدمت زندگی است و به بهروزی آدمی یاری میکند، ارزشمند است، آیا چراغ سبز و جواز عام به انواع خرافات ندادهایم؟
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/zg6OTp
@sedanet | @sedigh_63
✅صدانت خواندن این نوشتار را توصیه میکند✅
3danet.net
«حقیقت نزدیک به زندگی» نوشتهی صدیق قطبی
چرا وقتی فردِ مسلحِ خشمگینی، سراغ کسی را از ما میگیرد که نشانیاش را میدانیم، به او حقیقت را نمیگوییم؟ اگر حقیقت، ذاتاً و مستقلاً ارزش داشت، چه دلیلی ...
🗻 http://s9.picofile.com/file/8278181734/125gn.jpg
وقتی دارید با سرعت از موج شیبدار بزرگی به پایین سر میخورید و برای جلو زدن از چین و شکن موج تلاش میکنید قطعا نمیتوانید به فلسفه فکر کنید. در اقیانوس بودن، با طبیعت یکی شدن، قدرت غیر بشری آن را احساس کردن و غلبه بر مشکلاتی که طبیعت سر راه انسان قرار میدهد نه فقط بسیار عارفانه که به شدت لذتبخش است.[..........]این فلسفه ی زندگی من است: قایقی بگیرید و موج سواری کنید یا هر کار دیگری که شما را با بدن خود و طبیعت متحد میکند. خلاصه نگذارید سراپای وجودتان به مغز تبدیل شود..
📗 @sedanet
چگونه فیلسوف شدم، کالین مک گین، ترجمه عرفان ثابتی
وقتی دارید با سرعت از موج شیبدار بزرگی به پایین سر میخورید و برای جلو زدن از چین و شکن موج تلاش میکنید قطعا نمیتوانید به فلسفه فکر کنید. در اقیانوس بودن، با طبیعت یکی شدن، قدرت غیر بشری آن را احساس کردن و غلبه بر مشکلاتی که طبیعت سر راه انسان قرار میدهد نه فقط بسیار عارفانه که به شدت لذتبخش است.[..........]این فلسفه ی زندگی من است: قایقی بگیرید و موج سواری کنید یا هر کار دیگری که شما را با بدن خود و طبیعت متحد میکند. خلاصه نگذارید سراپای وجودتان به مغز تبدیل شود..
📗 @sedanet
چگونه فیلسوف شدم، کالین مک گین، ترجمه عرفان ثابتی
فلسفه چیست.TS
55.7 MB
🍂 فیلم گفتگوی فلسفی : فلسفه چیست؟
برایان مگی در گفتگو با آیزایا برلین/ دوبله شده
📕 @sedanet
🎬 حجم فیلم: 55.7 مگابایت
برایان مگی در گفتگو با آیزایا برلین/ دوبله شده
📕 @sedanet
🎬 حجم فیلم: 55.7 مگابایت
وبسایت فرهنگی صدانت
فلسفه چیست.TS
🍁این ویدئو اخیرا در کانال قرار گرفته بود اما گویا برای عدهای از مخاطبین مشکل صدا داشته است.
در این فایل مشکل برطرف شد...
در این فایل مشکل برطرف شد...
درسگفتار فلسفه #اسپینوزا از #سروش_دباغ
تا کنون 9 جلسه - صوت - شروع از مهر 95
✨ → goo.gl/UPJdDV
@sedanet | @soroushdabbagh
تا کنون 9 جلسه - صوت - شروع از مهر 95
✨ → goo.gl/UPJdDV
@sedanet | @soroushdabbagh
قسمت اول مناظره #حسن_محدثی و علیرضا قائمی نیا با عنوان ارزیابی کارنامه دین
✨ → goo.gl/xvIfQc
@HasanMohaddesi | @sedanet
✨ → goo.gl/xvIfQc
@HasanMohaddesi | @sedanet
🍁نظریه ای اجتماعی درباره ی قوم گرایی در ایران
نویسنده: #حسن_محدثی گیلوایی ۲۴ آذر ۱۳۹۵
قومیت متغیری اجتماعی- زیستی (biosocial) است و در جوامع مرکب از اقوام گوناگون، متغیر تأثیرگذاری است. وجود عنصر قومیت مقوم پدیده ی قوم گرایی نیز هست. قوم گرایی نیز یک پدیده ی اجتماعی چندبعدی است که هم می تواند آثار اجتماعی مثبت و هم آثار اجتماعی منفی داشته باشد. احساس تعلق به قوم فی نفسه امری منفی نیست بل که چه بسا آثار بسیار مثبتی نیز دارد. قوم گرایی در معنای تعلق مثبت به قوم با عام گرایی (universalism) منافاتی ندارد. با این حال، قوم گرایی وجهی منفی نیز دارد و آن گرایشی خاص گرایانه است که در آن اعضای یک گروه قومی حیات اجتماعی خود را در تقابل و یا حتّا تخاصم با گروه های جمعیتی دیگر می بینند. در حالت افراطی آن قوم گرایی بدین معنا است که هر چه به قوم خودی تعلق دارد مثبت و با ارزش است و هر چه به گروهی دیگر از مردمان تعلق داشته باشد، منفی و نامطلوب و زشت و بی ارزش و یا کم ارزش است. این پدیده را می توان قوم مداری (ethnocentrism) نامید. معمولاً در اثر این پدیده نوعی تاریخ و حافظه ی خصمانه و پرنفرت علیه گروه یا گروه های جمعیتی دیگر برساخت می شود و اسطوره هایی قومی برای تحریک و تقویت مقاومت قوم مدارانه احضار و یا حتّا برساخت می شود. در ایران نیز می بایست بین تعلق به قوم و قوم مداری تمایز قایل شد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/cSHRWx
@HasanMohaddesi | @sedanet
نویسنده: #حسن_محدثی گیلوایی ۲۴ آذر ۱۳۹۵
قومیت متغیری اجتماعی- زیستی (biosocial) است و در جوامع مرکب از اقوام گوناگون، متغیر تأثیرگذاری است. وجود عنصر قومیت مقوم پدیده ی قوم گرایی نیز هست. قوم گرایی نیز یک پدیده ی اجتماعی چندبعدی است که هم می تواند آثار اجتماعی مثبت و هم آثار اجتماعی منفی داشته باشد. احساس تعلق به قوم فی نفسه امری منفی نیست بل که چه بسا آثار بسیار مثبتی نیز دارد. قوم گرایی در معنای تعلق مثبت به قوم با عام گرایی (universalism) منافاتی ندارد. با این حال، قوم گرایی وجهی منفی نیز دارد و آن گرایشی خاص گرایانه است که در آن اعضای یک گروه قومی حیات اجتماعی خود را در تقابل و یا حتّا تخاصم با گروه های جمعیتی دیگر می بینند. در حالت افراطی آن قوم گرایی بدین معنا است که هر چه به قوم خودی تعلق دارد مثبت و با ارزش است و هر چه به گروهی دیگر از مردمان تعلق داشته باشد، منفی و نامطلوب و زشت و بی ارزش و یا کم ارزش است. این پدیده را می توان قوم مداری (ethnocentrism) نامید. معمولاً در اثر این پدیده نوعی تاریخ و حافظه ی خصمانه و پرنفرت علیه گروه یا گروه های جمعیتی دیگر برساخت می شود و اسطوره هایی قومی برای تحریک و تقویت مقاومت قوم مدارانه احضار و یا حتّا برساخت می شود. در ایران نیز می بایست بین تعلق به قوم و قوم مداری تمایز قایل شد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/cSHRWx
@HasanMohaddesi | @sedanet
صدانت
نظریه ای اجتماعی درباره ی قوم گرایی در ایران • صدانت
دو سویه ی قوم گرایی / قومیت متغیری اجتماعی- زیستی است و در جوامع مرکب از اقوام گوناگون، متغیر تأثیرگذاری است. وجود عنصر قومیت مقوم قوم گرایی نیز هست...
🍂 مقاله بررسی روایتشناختیِ پدیدارشناسی روحِ #هگل 🍂
نویسندگان: محمدمهدی #اردبیلی و سمیرا رشیدپور
این مقاله، متنی است میان ادبیات و فلسفه و در واقع کتاب «پدیدارشناسی روح» هگل را از حیث روایت شناسی ادبی بررسی کرده است.هدف اصلی آن نیز نشان دادن این حقیقت است که «پدیدارشناسی روح» نه تنها از حیث محتوای فلسفی، بلکه از حیث شیوۀ روایتگری نیز اثری منحصر به فرد است.
فایل pdf این مقاله👇
✨ → goo.gl/NWra0X
@PhilosophicalHalt | @sedanet
نویسندگان: محمدمهدی #اردبیلی و سمیرا رشیدپور
این مقاله، متنی است میان ادبیات و فلسفه و در واقع کتاب «پدیدارشناسی روح» هگل را از حیث روایت شناسی ادبی بررسی کرده است.هدف اصلی آن نیز نشان دادن این حقیقت است که «پدیدارشناسی روح» نه تنها از حیث محتوای فلسفی، بلکه از حیث شیوۀ روایتگری نیز اثری منحصر به فرد است.
فایل pdf این مقاله👇
✨ → goo.gl/NWra0X
@PhilosophicalHalt | @sedanet
صدانت
بررسی روایتشناختیِ پدیدارشناسی روحِ هگل • صدانت
روایتشناسی، علمی نوپاست که در دهۀ شصت قرن بیستم توسط نظریهپردازانی همچون ژرار ژنت و تزوتان تودورف ایجاد شد. این علم به طور مشخص به روششناسیِ ساختار و
وقتی صفحات فیسبوک و دیگر شبکه های اجتماعی را بالا و پایین میکنم، با انبوهی از پستها مواجه میشوم که همه ماهیت انتقادی نسبت به مسائل بسیاری دارند. آنچه مسلم است اینکه وارد شدن از درِ نقد نسبت به مسائل و افراد گوناگون کار نه چندان دشواری است. کاری که همه ما نمونه آنرا به خوبی در هنگام رفت و آمد در یک مسیر با تاکسی توسط راننده و مسافران شاهدیم. آدم متحیر میماند از اینکه، اگر ما خود اینچنین ناقدانِ خوبی هستیم و اینقدر خوب به رتق و فتق امور واقفیم پس چرا شرایط اجتماعی مان اینگونه است؟! شاید بتوان بخشی از پاسخ به این پرسش را در این عبارات تام ریگان [Tom Regan] فیلسوف معاصر اخلاق یافت:
. . .
گاندی برای من درس دیگری هم داشت که همچون زخمی التیام نیافته چرکین شده بود. مردم در اینکه اخلاق را به شیوه سوم شخص زندگی کنند هیچ مشکلی ندارند. این ادعا که فلان یا بهمان شخص کار نادرستی انجام میدهد و اینکه او باید انجام آن را متوقف کند کار آسانی است. دانشگاهیان نیز در این نوع از درگیریِ اخلاقی در جهان مهارتِ ویژه ای دارند. ما دوست داریم دور هم نشسته و درباره رئیس جمهور X یا سناتور Y که کارهای وحشتناکی انجام میدهند از موضع حق سخن بگوییم. . . . دانشگاهیان نیز همچون عمومِ مردم، با اخلاقی زیستن به شیوه اول شخص مشکل دارند. دشوارترین چیز در جهان اذعان به این مطلب است که من کار نادرستی انجام میدهم و اینکه باید انجام آن را متوقف کنم.
این درباره زندگی من [ریگان] نیز صادق بود. در خیابانها به خاطر اینکه دولتِ ایالات متحده کار نادرستی انجام میداد دست به راهپیمایی میزدم. خواستار آن بودم که دولت از درگیری در جنگی ناعادلانه دست بکشد. و همچنان، در خلوتِ خانه ام، با ترجیح استیکِ ضخیم، آبدار و نیمه پز، مشتاقانه از آبشخور سنت خوراک می یافتم. گاندی این ترتیب را بر هم زد. در اینباره، و برای من، اخلاق با اول شخص آغاز میشود. و اما درس؟ پیش از آنکه بتوانم به کار تغییرِ جهان مشغول شوم نیاز بود زندگیِ خود را سامانی اخلاقی میدادم.
. . .
["حقوق حیوانات، خطاهای انسانها"، تام ریگان، برگردان: بهنام خداپناه، ص 4]
بله، مشکل در اینجاست که ما اخلاق را به شیوه اول شخص نمی زییم. اخلاق و اصول اخلاقی برای ما تنها اصولی اند برای نقد دیگران، و نه نقد خود و رفتارهای خودمان!
#بهنام_خداپناه
@Bekhodnotes | @sedanet
. . .
گاندی برای من درس دیگری هم داشت که همچون زخمی التیام نیافته چرکین شده بود. مردم در اینکه اخلاق را به شیوه سوم شخص زندگی کنند هیچ مشکلی ندارند. این ادعا که فلان یا بهمان شخص کار نادرستی انجام میدهد و اینکه او باید انجام آن را متوقف کند کار آسانی است. دانشگاهیان نیز در این نوع از درگیریِ اخلاقی در جهان مهارتِ ویژه ای دارند. ما دوست داریم دور هم نشسته و درباره رئیس جمهور X یا سناتور Y که کارهای وحشتناکی انجام میدهند از موضع حق سخن بگوییم. . . . دانشگاهیان نیز همچون عمومِ مردم، با اخلاقی زیستن به شیوه اول شخص مشکل دارند. دشوارترین چیز در جهان اذعان به این مطلب است که من کار نادرستی انجام میدهم و اینکه باید انجام آن را متوقف کنم.
این درباره زندگی من [ریگان] نیز صادق بود. در خیابانها به خاطر اینکه دولتِ ایالات متحده کار نادرستی انجام میداد دست به راهپیمایی میزدم. خواستار آن بودم که دولت از درگیری در جنگی ناعادلانه دست بکشد. و همچنان، در خلوتِ خانه ام، با ترجیح استیکِ ضخیم، آبدار و نیمه پز، مشتاقانه از آبشخور سنت خوراک می یافتم. گاندی این ترتیب را بر هم زد. در اینباره، و برای من، اخلاق با اول شخص آغاز میشود. و اما درس؟ پیش از آنکه بتوانم به کار تغییرِ جهان مشغول شوم نیاز بود زندگیِ خود را سامانی اخلاقی میدادم.
. . .
["حقوق حیوانات، خطاهای انسانها"، تام ریگان، برگردان: بهنام خداپناه، ص 4]
بله، مشکل در اینجاست که ما اخلاق را به شیوه اول شخص نمی زییم. اخلاق و اصول اخلاقی برای ما تنها اصولی اند برای نقد دیگران، و نه نقد خود و رفتارهای خودمان!
#بهنام_خداپناه
@Bekhodnotes | @sedanet