🍂صوت سخنرانی «بلومنبرگ و حقیقت مسیطر»🍂
سخنران: #پژمان_رنجبر
حقیقت شاید بزرگترین “مساله” ی ما به عنوان بشر بوده و با نگاهی گذرا به تاریخ فکر در خواهیم یافت که تو گویی “الکمله الواحده” همه ی کنش هایی که در تاریخ خرد صورت گرفته، تلاشی برای تحققِ آرمانِ “حقیقت جویی” بوده است. هر کس به زبانی و ظریقی این راه را پوییده است. لکن پرسشی فی بادی النظر به میان می آید و آن این که آرمانِ مذکور رهآوردی هم برای بشر داشته؟ سخن کوتاه، به کجا رسیده ایم با راهی که تا کنون رفته ایم؟ در سخنرانی «بلومنبرگ و حقیقت مسیطر: آنگاه که استعاره پناه بشر میشود»:، کوشیده ایم با استعانت از دیدگاه های فیلسوف و مورخ فکر آلمانی، هانس بلومنبرگ، به مصاف این پرسش رفته و خود را بسنجیم. در این میان سخن از روش و نظریه ی “تاریخ تحولاتِ مفاهیم” و نیز “استعاره شناسی فلسفی” به میان خواهد آمد که علاوه بر تازه بودن، به فهم دیدگاهِ بلومنبرگ کمک خواهد رساند. حقیقتی که همه روزه، همه گاه، با آن دست و پنجه نرم کرده ایم، وَه که چه به روز ما نیاورده است! با بلومنبرگ دارویی شاید نه اما بصیرتِ درمانی برای آینده خواهیم یافت!
✨ → goo.gl/maOmKM
@aletheiakanal | @sedanet
سخنران: #پژمان_رنجبر
حقیقت شاید بزرگترین “مساله” ی ما به عنوان بشر بوده و با نگاهی گذرا به تاریخ فکر در خواهیم یافت که تو گویی “الکمله الواحده” همه ی کنش هایی که در تاریخ خرد صورت گرفته، تلاشی برای تحققِ آرمانِ “حقیقت جویی” بوده است. هر کس به زبانی و ظریقی این راه را پوییده است. لکن پرسشی فی بادی النظر به میان می آید و آن این که آرمانِ مذکور رهآوردی هم برای بشر داشته؟ سخن کوتاه، به کجا رسیده ایم با راهی که تا کنون رفته ایم؟ در سخنرانی «بلومنبرگ و حقیقت مسیطر: آنگاه که استعاره پناه بشر میشود»:، کوشیده ایم با استعانت از دیدگاه های فیلسوف و مورخ فکر آلمانی، هانس بلومنبرگ، به مصاف این پرسش رفته و خود را بسنجیم. در این میان سخن از روش و نظریه ی “تاریخ تحولاتِ مفاهیم” و نیز “استعاره شناسی فلسفی” به میان خواهد آمد که علاوه بر تازه بودن، به فهم دیدگاهِ بلومنبرگ کمک خواهد رساند. حقیقتی که همه روزه، همه گاه، با آن دست و پنجه نرم کرده ایم، وَه که چه به روز ما نیاورده است! با بلومنبرگ دارویی شاید نه اما بصیرتِ درمانی برای آینده خواهیم یافت!
✨ → goo.gl/maOmKM
@aletheiakanal | @sedanet
صدانت
بلومنبرگ و حقیقت مسیطر • صدانت
در سخنرانی «بلومنبرگ و حقیقت مسیطر: آنگاه که استعاره پناه بشر میشود»:، کوشیده ایم با استعانت از دیدگاه های فیلسوف و مورخ فکر آلمانی، هانس بلومنبرگ، به...
🍂صوت میزگرد نقد و بررسی کتاب وهابیت و خشونت گرایی اسلامی از منظر جامعه شناسی🍂
با حضور: سید #جواد_میری ، #بیژن_عبدالکریمی و #حسن_محدثی
✨ → goo.gl/tibTFf
@sedanet
با حضور: سید #جواد_میری ، #بیژن_عبدالکریمی و #حسن_محدثی
✨ → goo.gl/tibTFf
@sedanet
📰فایل pdf مصاحبه #مصطفی_ملکیان با نشریه نگاه آفتاب با عنوان «مطلق گرای اخلاقی هستم»
✨ → goo.gl/3LKqbZ
@sedanet | @souroshmolana
✨ → goo.gl/3LKqbZ
@sedanet | @souroshmolana
«دیکتاتوری، سیاست را جوری به ما تحمیل کرده که انگار تنها حرف آبرومندانهمان سیاست است و بس. تمام حرفهای دیگر را توی گلومان خفه میکنیم. درواقع با دغدغههای سیاسی، جلوِ دید خودمان را میگیریم. اینجوریست که هیچ فکر دیگری توی ذهنمان ریشه نمیکند.»
📗 @sedanet
(حکومت نظامی؛ خوسه دونوسو, مترجم عبدالله کوثری)
🗻 http://s8.picofile.com/file/8280137234/6yr5hb.jpg
📗 @sedanet
(حکومت نظامی؛ خوسه دونوسو, مترجم عبدالله کوثری)
🗻 http://s8.picofile.com/file/8280137234/6yr5hb.jpg
🍂مصاحبه #هومان_دوراندیش با #سروش_دباغ 🍂
منتشر شده در ۱۳ آبان ۱۳۹۵
هومان دوراندیش:نکتههایی که در نقد ذاتگرایی میفرمایید، نیکوست ولی خود دکتر سروش در مناظره با آقای بهمنپور، صریحاً نوشتهاند که «مسلمانی در گرو اعتقاد و التزام به ذاتیات است.» یعنی خود ایشان هم قبول دارند که اگر از برخی امور فاصله بگیریم، از اسلام خارج شدهایم. حالا الان بحث بر سر تعیین مصداق است. یعنی این اموری که رفرمیسم دینی در حال فاصله گرفتن از آنهاست، آیا امور ذاتی و نازدودنی اسلاماند یا خیر؟ میخواهم بگویم سیالیت مد نظر شما نمیتواند آن قدر گسترش یابد که دیگر چیزی به عنوان «ذاتی دین» باقی نماند.
سروش دباغ:اگر کسی به صراحت بگوید که من دیگر کاری به توحید و وحی و نبوت ندارم، از دین خارج شده است. یا اگر بتوان نشان داد که سخنان یک متفکر، منطقا دیگر نسبتی با سنت اسلامی ندارد، ادعای خارج شدن او از دین درست است. اما مادامی که خود فرد ادعای دینداری دارد و نمیگوید که توحید و نبوت و معاد و وحی را قبول ندارم، و سعی میکند درک تازهای از این مقولات به دست دهد، از ذاتیات دین عدول نکرده است. سیالیت در این چارچوب کلی قابل قبول است. پروژۀ رفرم دینی در پی ایجاد یک نظام الهیاتی تازه است نه یک آیین یا دین تازه و فاصله گرفتن از خداباوری یا دینداری و رفتن به سمت خداناباوری و یا بیدینی یا ندانمانگاری
متن کامل این گفتگو 👇
✨ → goo.gl/p7jFVG
@sedanet | @soroushdabbagh
منتشر شده در ۱۳ آبان ۱۳۹۵
هومان دوراندیش:نکتههایی که در نقد ذاتگرایی میفرمایید، نیکوست ولی خود دکتر سروش در مناظره با آقای بهمنپور، صریحاً نوشتهاند که «مسلمانی در گرو اعتقاد و التزام به ذاتیات است.» یعنی خود ایشان هم قبول دارند که اگر از برخی امور فاصله بگیریم، از اسلام خارج شدهایم. حالا الان بحث بر سر تعیین مصداق است. یعنی این اموری که رفرمیسم دینی در حال فاصله گرفتن از آنهاست، آیا امور ذاتی و نازدودنی اسلاماند یا خیر؟ میخواهم بگویم سیالیت مد نظر شما نمیتواند آن قدر گسترش یابد که دیگر چیزی به عنوان «ذاتی دین» باقی نماند.
سروش دباغ:اگر کسی به صراحت بگوید که من دیگر کاری به توحید و وحی و نبوت ندارم، از دین خارج شده است. یا اگر بتوان نشان داد که سخنان یک متفکر، منطقا دیگر نسبتی با سنت اسلامی ندارد، ادعای خارج شدن او از دین درست است. اما مادامی که خود فرد ادعای دینداری دارد و نمیگوید که توحید و نبوت و معاد و وحی را قبول ندارم، و سعی میکند درک تازهای از این مقولات به دست دهد، از ذاتیات دین عدول نکرده است. سیالیت در این چارچوب کلی قابل قبول است. پروژۀ رفرم دینی در پی ایجاد یک نظام الهیاتی تازه است نه یک آیین یا دین تازه و فاصله گرفتن از خداباوری یا دینداری و رفتن به سمت خداناباوری و یا بیدینی یا ندانمانگاری
متن کامل این گفتگو 👇
✨ → goo.gl/p7jFVG
@sedanet | @soroushdabbagh
صدانت
مصاحبه هومان دوراندیش با سروش دباغ: عبدالکریم سروش در پی عبور از دین نیست • صدانت
مصاحبه هومان دوراندیش با سروش دباغ | جریان روشنفکری دینیِ لیبرال، با محوریت آرای دکتر عبدالکریم سروش، اکنون تقریباً سی ساله شده است. سروش اگرچه مرید ...
متن کامل مناظره #حسن_محدثی و علیرضا قائمی نیا با عنوان ارزیابی کارنامه دین
قسمت اول👇
✨ → goo.gl/xvIfQc
قسمت دوم👇
✨ → goo.gl/Vjorom
@HasanMohaddesi | @sedanet
قسمت اول👇
✨ → goo.gl/xvIfQc
قسمت دوم👇
✨ → goo.gl/Vjorom
@HasanMohaddesi | @sedanet
🍁بهاالدین خرمشاهی : مخالفان "شهرزاد" منطق استالینی دارند. این گروه فشاری که علیه سریال شهرزاد دارد ساخته میشود، فقط زیان میزند. یعنی به هنر و آزادی بیان و حتی به مردم زیان میرساند؛ مردمی که یک اثر هنری مطلوب را دیده و پسندیدهاند. چرا مردم را محکوم کنیم؟ من معقتدم این مخالفتها با "شهرزاد" حاصل بیکاری فکری است...
متن مصاحبه با بهاءالدین خرمشاهی👇
✨ → goo.gl/QpImcb
@sedanet
متن مصاحبه با بهاءالدین خرمشاهی👇
✨ → goo.gl/QpImcb
@sedanet
صدانت
بهاالدین خرمشاهی: مخالفان «شهرزاد» منطق استالینی دارند • صدانت
در یکی دو ماه اخیر، دعوا و جار و جنجال بر سر سریال شهرزاد یکی از مسائل فرهنگی جامعۀ ایران بوده است. ابتدا مارکسیستهای افراطی و غوغاسالار به ...
🍁بثّ الشکوی
فقط خدا شاهد است که سر بعضی از کلاس هایم بخصوص در کلاس های عرفان، چه خون دلی می خورم تا ساعت ها بحث کنم و به دانشجویان بقبولانم که عقلانیت چیز خوبی است! و مخالفانِ عقل - در هر لباس و تفکری_ لزوما همیشه و همه جا مروّجانِ عشق و ایمان نیستند، بلکه اکثریتشان، سوداگرانِ جهل و جنون اند!
بی وقفه این گزاره را تکرار می کنند که عقل ناقص است و حکمش نامعتمَد!
مدام تکرار می کنند که عقل در وادی الاهیات، ایلخانِ مخلوع و سلطان معزول است و باید خاموش و مودب گوشه یی بنشیند!
ای برادران و خواهران ایمانی وایرانی!
چرا وقتهایی که در علم کلام، عقل به اثبات خدا و لزوم نبوت و معاد و دیگر اصول و فروع دین حکم می دهد، حکمش را دارای نقص نمی دانید؟!
قربان شوم خدا را، یک بام و دو هوا را !
مگر متاسفانه بسیاری از عارفانِ بی بدیلِ دیارمان، قربانیِ غیبتِ عقلانیت نشدند؟ و در آتشی نسوختند که خود در کوره اش می دمیدند؟
تعطیل عقلانیت، ترخیصِ شرافتِ انسانی است.
شک ندارم و بر اساس تجربه ی تاریخ می گویم که دین و عرفان، در روزگار مرخصی و تعطیلاتِ عقلانیت، بیشترین صدمه را خواهند خورد و به اصناف خرافات آغشته خواهند شد!
ولی شک دارم که زیر آسمان خدا، دیار دیگری هم پیدا بشود که در آن دیار برای اثبات ارزشمندیِ عقل و لزومِ عقلانیت این همه نیاز به استدلال باشد! ...
📗 @sedanet | @abdolhamidziaei
#عبدالحمید_ضیایی
🗻 http://s9.picofile.com/file/8280199042/7gt6yt.jpg
فقط خدا شاهد است که سر بعضی از کلاس هایم بخصوص در کلاس های عرفان، چه خون دلی می خورم تا ساعت ها بحث کنم و به دانشجویان بقبولانم که عقلانیت چیز خوبی است! و مخالفانِ عقل - در هر لباس و تفکری_ لزوما همیشه و همه جا مروّجانِ عشق و ایمان نیستند، بلکه اکثریتشان، سوداگرانِ جهل و جنون اند!
بی وقفه این گزاره را تکرار می کنند که عقل ناقص است و حکمش نامعتمَد!
مدام تکرار می کنند که عقل در وادی الاهیات، ایلخانِ مخلوع و سلطان معزول است و باید خاموش و مودب گوشه یی بنشیند!
ای برادران و خواهران ایمانی وایرانی!
چرا وقتهایی که در علم کلام، عقل به اثبات خدا و لزوم نبوت و معاد و دیگر اصول و فروع دین حکم می دهد، حکمش را دارای نقص نمی دانید؟!
قربان شوم خدا را، یک بام و دو هوا را !
مگر متاسفانه بسیاری از عارفانِ بی بدیلِ دیارمان، قربانیِ غیبتِ عقلانیت نشدند؟ و در آتشی نسوختند که خود در کوره اش می دمیدند؟
تعطیل عقلانیت، ترخیصِ شرافتِ انسانی است.
شک ندارم و بر اساس تجربه ی تاریخ می گویم که دین و عرفان، در روزگار مرخصی و تعطیلاتِ عقلانیت، بیشترین صدمه را خواهند خورد و به اصناف خرافات آغشته خواهند شد!
ولی شک دارم که زیر آسمان خدا، دیار دیگری هم پیدا بشود که در آن دیار برای اثبات ارزشمندیِ عقل و لزومِ عقلانیت این همه نیاز به استدلال باشد! ...
📗 @sedanet | @abdolhamidziaei
#عبدالحمید_ضیایی
🗻 http://s9.picofile.com/file/8280199042/7gt6yt.jpg
مگی - ویلیام بارت.mp4
46.6 MB
🍂 مردان اندیشه: فلسفهی هایدگر
گفتگوی برایان مگی با ویلیام بارت / دوبله
📒 @sedanet
🎬 حجم: 46.5 مگابایت/ مدت: 47 دقیقه
گفتگوی برایان مگی با ویلیام بارت / دوبله
📒 @sedanet
🎬 حجم: 46.5 مگابایت/ مدت: 47 دقیقه
🍁دکتر حمیدرضا جلائی پور : چرا میتوان از عمل اصغر فرهادی در نامه به رئیس جمهور دفاع کرد؟
ضرورت تفکیک «مردمگرایی مثبت» از «مردمانگیزی منفی»
وقتی فرهادی برای توجه به رنج اجتنابپذیر «گورخوابها» به رئیسجمهور نامه نوشت، عدهای از تحلیلگران در گروههای تلگرامی طرح کردند که در نامهی او یک نوع «پاپولیسم خفیف» میبینند. چون او در نامهاش به عنوان یک هنرمند متعهد از یک طرف از دردهای اجتماعی گفته بود و از طرفی «بازیهای انتخاباتی» را دست انداخته بود. من اتفاقا برخلاف این ارزیابی در اقدام دردمندانهی فرهادی یک گرایش به «مردمگرایی مثبت» را میبینم که به نظرم متفاوت از مردمانگیزی و پاپولیسم به معنای منفیاش است. برای آشنایی با دفاعیه من از «مردمگرایی مثبت» باید حوصله کنید و یازده فراز زیر را بخوانید...
متن کامل نوشتار حمیدرضا #جلائی_پور👇
✨ → goo.gl/XqSpo7
نامه سرگشاده اصغر فرهادی به حسن روحانی👇
✨ → goo.gl/44rVSv
@sedanet | @hamidrezajalaeipour
ضرورت تفکیک «مردمگرایی مثبت» از «مردمانگیزی منفی»
وقتی فرهادی برای توجه به رنج اجتنابپذیر «گورخوابها» به رئیسجمهور نامه نوشت، عدهای از تحلیلگران در گروههای تلگرامی طرح کردند که در نامهی او یک نوع «پاپولیسم خفیف» میبینند. چون او در نامهاش به عنوان یک هنرمند متعهد از یک طرف از دردهای اجتماعی گفته بود و از طرفی «بازیهای انتخاباتی» را دست انداخته بود. من اتفاقا برخلاف این ارزیابی در اقدام دردمندانهی فرهادی یک گرایش به «مردمگرایی مثبت» را میبینم که به نظرم متفاوت از مردمانگیزی و پاپولیسم به معنای منفیاش است. برای آشنایی با دفاعیه من از «مردمگرایی مثبت» باید حوصله کنید و یازده فراز زیر را بخوانید...
متن کامل نوشتار حمیدرضا #جلائی_پور👇
✨ → goo.gl/XqSpo7
نامه سرگشاده اصغر فرهادی به حسن روحانی👇
✨ → goo.gl/44rVSv
@sedanet | @hamidrezajalaeipour
صدانت
چرا میتوان از عمل اصغر فرهادی در نامه به رئیس جمهور دفاع کرد؟ • صدانت
وقتی فرهادی برای توجه به رنج اجتنابپذیر «گورخوابها» به رئیسجمهور نامه نوشت، عدهای از تحلیلگران در گروههای تلگرامی طرح کردند که در نامهی او یک نوع...
❤1
🍂معرفی کتاب بلشویسم از تئوری تا عمل🍂
نویسنده: #برتراند_راسل
مترجم / مصحح: امیر سلطانزاده
✨ → goo.gl/oPwTr6
@sedanet
نویسنده: #برتراند_راسل
مترجم / مصحح: امیر سلطانزاده
✨ → goo.gl/oPwTr6
@sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍂خطری بزرگتر از «گورخوابی»🍂
انتشار یك گزارش درباره افراد بی بضاعتی كه برای در امان ماندن از سرما در قبرهای پیش ساخته زندگی می كنند، به مدد شبكه های اجتماعی موجب شد كه برخی از مردم ومسوولان نسبت به آن عكس العمل نشان داده و در پی چاره برآیند. این كار هرچند لازم و ضروری است ولی در كنار آن باید كار مهم دیگری هم انجام شود و آن هم بررسی عوامل و زمینه هایی است كه موجب «ایجاد» و «گسترش» معضلاتی چون گورخوابی می شود. «یكی» از این عوامل كه به حوزه اخلاق مربوط می شود چیزی است كه نگارنده آن را «كرختی اخلاقی» می نامد. این خطر هم مسوولان هم شهروندان را تهدید می كند و اگر برای آن چاره ای اندیشیده نشود این گونه معضلات كاهش پیدا نخواهد كرد.
1⃣تعریف:
كرختی اخلاقی، كه با «ضعف اخلاقی» (moral weakness) و «بی تفاوتی اخلاقی» (moral disengagement) در ارتباط است، حالتی است كه در انسان به مرور پدید می آید و فرد به جایی می رسد كه نسبت به درد و رنج دیگران كاملا بی تفاوت می شود؛ شبیه بدن انسان كه در سرمای زیاد حس خود را از دست می دهد و دیگر نسبت به محرك های بیرونی عكس العمل نشان نمی دهد. طبیعتا این مسئله فقط در مواجهه با گورخوابی نیست بلكه درباره دیگر مشكلات جامعه (از قبیل اعتیاد، تضییع حقوق، روابط ناسالم اخلاقی و مانند آن) نیز صادق است.
2⃣پیامدها:
كرختی اخلاقی مانع انجام «فعل اخلاقی» می شود و این امر فقط به قربانیان معضلات جامعه آسیب نمی رساند، بلكه از یك سو به ضرر خود فاعل اخلاقی است، چون اولا وظیفه خود را انجام نداده است، ثانیا مشكلاتی كه در جامعه پیش می آید به طور مستقیم یا غیرمستقیم به او هم آسیب وارد می كند. از سوی دیگر به ضرر جامعه است و گسترش مشكلات اجتماعی و اخلاقی كم كم موجب معضلات اقتصادی، فرهنگی، عاطفی و حتی سیاسی و امنیتی می شود و طبیعتا به كلیت جامعه نیز ضرر می زند.
3⃣نشانه های كرختی اخلاقی:
هر یك از ما چنانچه از درد و رنج دیگران بی خبر باشیم یا اگر خبردار شویم هیچ تاثر روحی و (از همه مهم تر) تلاش عملی انجام ندهیم و اخبار درد و رنج دیگران برای ما تفاوتی با اخبار ورزشی و تغییر آب و هوا نداشته باشد بدانیم كه دچار كرختی اخلاقی شده ایم.
4⃣ عوامل و زمینه ها:
تمركز بیش از اندازه بر «خودم و خانواده ام» و «دیگر» محسوب كردن دیگران و اعتقاد به این كه «به من چه؟» به مرور زمان آدمی را به كرختی اخلاقی مبتلا می كند.
5⃣ درمان:
چند راه به نظر می رسد: اولا احساس مسوولیت در قبال مشكلات انسان های دیگر، ثانیا تقویت حس شفقت و نوع دوستی نسبت به دیگران، ثالثا «عزم و اراده» بر مبارزه با بی تفاوتی و انجام «اقدامات عملی» در این زمینه. امام علی(ع) در نامه به عثمان بن حنیف، كارگزار خود در بصره، راه رهایی از كرختی اخلاقی را نشان می دهد. مضمون حرف امام این است كه من هم می توانم دربرابر سختی و درد دیگران بگویم «به من چه؟» و فقط به فكر خودم باشم ولی نمی گذارم كه «هواى نفسم بر من غلبه كند، و حرصم مرا به انتخاب غذاهاى لذیذ وادار نماید در حالى كه شاید در حجاز یا یمامه كسى زندگى كند كه براى او امیدى به یك قرص نان نیست، و سیرى شكم را به یاد نداشته باشد؛ یا آنكه شب را با شكم سیر صبح كنم در حالى كه در اطرافم شكمهاى گرسنه، و جگرهایى سوزان باشد»(نهج البلاغه، نامه 45، ترجمه انصاریان).
6⃣ وظایف مسوولان:
مدیران جامعه بیش از شهروندان باید مواظب كرختی اخلاقی باشند. آنان باید با برنامه ریزی و برداشتن گام های عملی بلند مدت و كوتاه مدت موجب كاهش رنج افراد جامعه شوند.
7⃣ وظایف شهروندان:
هر یك از ما شهروندان هم اخلاقا موظفیم در قبال معضلات و رنج های دیگر انسان های جامعه حساسیت داشته باشیم و در حد وسع وتوانمان برای كاهش آنها اقدامات عملی داشته باشیم. و همواره بررسی كنیم كه مبادا وجدان اخلاقی مان دچار گورخوابی شده باشد و از آن بی خبر باشیم.
#حسينعلی_رحمتی
8 دی 1395
@sedanet | @harahmati
انتشار یك گزارش درباره افراد بی بضاعتی كه برای در امان ماندن از سرما در قبرهای پیش ساخته زندگی می كنند، به مدد شبكه های اجتماعی موجب شد كه برخی از مردم ومسوولان نسبت به آن عكس العمل نشان داده و در پی چاره برآیند. این كار هرچند لازم و ضروری است ولی در كنار آن باید كار مهم دیگری هم انجام شود و آن هم بررسی عوامل و زمینه هایی است كه موجب «ایجاد» و «گسترش» معضلاتی چون گورخوابی می شود. «یكی» از این عوامل كه به حوزه اخلاق مربوط می شود چیزی است كه نگارنده آن را «كرختی اخلاقی» می نامد. این خطر هم مسوولان هم شهروندان را تهدید می كند و اگر برای آن چاره ای اندیشیده نشود این گونه معضلات كاهش پیدا نخواهد كرد.
1⃣تعریف:
كرختی اخلاقی، كه با «ضعف اخلاقی» (moral weakness) و «بی تفاوتی اخلاقی» (moral disengagement) در ارتباط است، حالتی است كه در انسان به مرور پدید می آید و فرد به جایی می رسد كه نسبت به درد و رنج دیگران كاملا بی تفاوت می شود؛ شبیه بدن انسان كه در سرمای زیاد حس خود را از دست می دهد و دیگر نسبت به محرك های بیرونی عكس العمل نشان نمی دهد. طبیعتا این مسئله فقط در مواجهه با گورخوابی نیست بلكه درباره دیگر مشكلات جامعه (از قبیل اعتیاد، تضییع حقوق، روابط ناسالم اخلاقی و مانند آن) نیز صادق است.
2⃣پیامدها:
كرختی اخلاقی مانع انجام «فعل اخلاقی» می شود و این امر فقط به قربانیان معضلات جامعه آسیب نمی رساند، بلكه از یك سو به ضرر خود فاعل اخلاقی است، چون اولا وظیفه خود را انجام نداده است، ثانیا مشكلاتی كه در جامعه پیش می آید به طور مستقیم یا غیرمستقیم به او هم آسیب وارد می كند. از سوی دیگر به ضرر جامعه است و گسترش مشكلات اجتماعی و اخلاقی كم كم موجب معضلات اقتصادی، فرهنگی، عاطفی و حتی سیاسی و امنیتی می شود و طبیعتا به كلیت جامعه نیز ضرر می زند.
3⃣نشانه های كرختی اخلاقی:
هر یك از ما چنانچه از درد و رنج دیگران بی خبر باشیم یا اگر خبردار شویم هیچ تاثر روحی و (از همه مهم تر) تلاش عملی انجام ندهیم و اخبار درد و رنج دیگران برای ما تفاوتی با اخبار ورزشی و تغییر آب و هوا نداشته باشد بدانیم كه دچار كرختی اخلاقی شده ایم.
4⃣ عوامل و زمینه ها:
تمركز بیش از اندازه بر «خودم و خانواده ام» و «دیگر» محسوب كردن دیگران و اعتقاد به این كه «به من چه؟» به مرور زمان آدمی را به كرختی اخلاقی مبتلا می كند.
5⃣ درمان:
چند راه به نظر می رسد: اولا احساس مسوولیت در قبال مشكلات انسان های دیگر، ثانیا تقویت حس شفقت و نوع دوستی نسبت به دیگران، ثالثا «عزم و اراده» بر مبارزه با بی تفاوتی و انجام «اقدامات عملی» در این زمینه. امام علی(ع) در نامه به عثمان بن حنیف، كارگزار خود در بصره، راه رهایی از كرختی اخلاقی را نشان می دهد. مضمون حرف امام این است كه من هم می توانم دربرابر سختی و درد دیگران بگویم «به من چه؟» و فقط به فكر خودم باشم ولی نمی گذارم كه «هواى نفسم بر من غلبه كند، و حرصم مرا به انتخاب غذاهاى لذیذ وادار نماید در حالى كه شاید در حجاز یا یمامه كسى زندگى كند كه براى او امیدى به یك قرص نان نیست، و سیرى شكم را به یاد نداشته باشد؛ یا آنكه شب را با شكم سیر صبح كنم در حالى كه در اطرافم شكمهاى گرسنه، و جگرهایى سوزان باشد»(نهج البلاغه، نامه 45، ترجمه انصاریان).
6⃣ وظایف مسوولان:
مدیران جامعه بیش از شهروندان باید مواظب كرختی اخلاقی باشند. آنان باید با برنامه ریزی و برداشتن گام های عملی بلند مدت و كوتاه مدت موجب كاهش رنج افراد جامعه شوند.
7⃣ وظایف شهروندان:
هر یك از ما شهروندان هم اخلاقا موظفیم در قبال معضلات و رنج های دیگر انسان های جامعه حساسیت داشته باشیم و در حد وسع وتوانمان برای كاهش آنها اقدامات عملی داشته باشیم. و همواره بررسی كنیم كه مبادا وجدان اخلاقی مان دچار گورخوابی شده باشد و از آن بی خبر باشیم.
#حسينعلی_رحمتی
8 دی 1395
@sedanet | @harahmati
🍁 کسی که مسئله شرور در هستی برایش مورد سوال نیست ؛ یا سنگدل است یا نسبت به وجود آنها جاهل . . .
#مصطفی_ملکیان - مهرماه 94
تصاویر: #گورخوابی در گورستان نصیرآباد
🗻 http://s9.picofile.com/file/8280413326/pic_17.jpg
#مصطفی_ملکیان - مهرماه 94
تصاویر: #گورخوابی در گورستان نصیرآباد
🗻 http://s9.picofile.com/file/8280413326/pic_17.jpg
🍁قتلعامِ مُنجی! برای استقرار عدل
نویسنده: #امیر_ترکاشوند ۱۳۹۵/۱۰/۰۷
✨ → goo.gl/8z8LAJ
@sedanet | @baznegari
نویسنده: #امیر_ترکاشوند ۱۳۹۵/۱۰/۰۷
✨ → goo.gl/8z8LAJ
@sedanet | @baznegari
🍁فروغ، زوال و امید:
زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی؟!
نویسنده: محمدرضا واعظ شهرستانی
پژوهشگر فلسفه در دانشگاه بن آلمان
اخیرا در فضای نشر و فضای مجازی مطالبی با مضمون نسبت دادن بیماری دو قطبی به فروغ فرخزاد منتشر شده است. میخواهم در این نوشته ابتدا به نقد یکی از مقالات تقریر شده در این زمینه بپردازم و سپس با ذکر دلایلی نشان دهم که حداقل با توسل به اشعار فروغ، نمیتوانیم ثابت کنیم که حمل یک بیماری دوقطبی بر اوو صحیح است. در پایان، به ارائۀ دیدگاه خود در مورد توأم شدن مؤلفههای زوال و امید در زیست جهان فروغ میپردازم و توضیح میدهم که میتوانیم به جای طرح یکک بیماری روانی، با در نظر گرفتن زیست جهان فروغ، به خوانشی فلسفی و عمیقتر از او بپردازیم.
متن کامل👇
✨ → goo.gl/L2f6Ph
@sedanet
زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی؟!
نویسنده: محمدرضا واعظ شهرستانی
پژوهشگر فلسفه در دانشگاه بن آلمان
اخیرا در فضای نشر و فضای مجازی مطالبی با مضمون نسبت دادن بیماری دو قطبی به فروغ فرخزاد منتشر شده است. میخواهم در این نوشته ابتدا به نقد یکی از مقالات تقریر شده در این زمینه بپردازم و سپس با ذکر دلایلی نشان دهم که حداقل با توسل به اشعار فروغ، نمیتوانیم ثابت کنیم که حمل یک بیماری دوقطبی بر اوو صحیح است. در پایان، به ارائۀ دیدگاه خود در مورد توأم شدن مؤلفههای زوال و امید در زیست جهان فروغ میپردازم و توضیح میدهم که میتوانیم به جای طرح یکک بیماری روانی، با در نظر گرفتن زیست جهان فروغ، به خوانشی فلسفی و عمیقتر از او بپردازیم.
متن کامل👇
✨ → goo.gl/L2f6Ph
@sedanet
صدانت
فروغ، زوال و امید: زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی ؟! • صدانت
زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی ؟! | اخیرا در فضای نشر و فضای مجازی مطالبی با مضمون نسبت دادن بیماری دو قطبی به فروغ فرخزاد منتشر شده است...
🍁صداقت دروغ سیاست
دکتر محمدرضا #سرگلزایی
گرچه از منظر "اخلاق مطلق گرا" (که امانوئل_کانت سخنگوی آن است) دروغ گفتن به طور مطلق یک رذیلت است و هیچ شرایط و منافعی توجیه کننده دروغ نیست، از دیدگاه روانی-اجتماعی می توانیم دروغ ها را به دو دسته تقسیم کنیم:
گروه اول دروغ هایی هستند که ناشی از رانشگر (Driver) "دیگران را راضی کن" (Please others) هستند. از دیدگاه تحلیل رفتار متقابل (Transactional Analysis) هر کدام از ما در جریان تربیت "اوامر و مناهی" خاصی را از محیط دریافت می کنیم. این "امر و نهی ها" در سراسر زندگی ، تعیین کنندهٔ تصمیمات ما هستند. هنگامی که خانواده، آموزش و پرورش و رسانه دستور "دیگران را راضی کن" را در پیش نویس زندگی ما نوشته باشند ما در سراسر عمر تلاش می کنیم "به هر قیمتی" دیگران را خوشنود کنیم. در نتیجه، هنگامی که حدس می زنیم گفتنِ حقیقت باعث رنجش خاطر دیگران شود دروغ را جایگزین حقیقت می کنیم.
بارها پیش آمده است که در پاسخ سؤالات "این لباس به من میاد؟" ، "این رنگ مو به من میاد؟" ، "از غذا راضی بودین؟ نمکش خوب بود؟ خوب جا افتاده بود؟" پاسخ داده ایم: "بله، کاملاً، خیلی!" در حالی که نه آن رنگ لباس و رنگ مو به دوستمان می آمده و نه این غذا طعم رضایت بخشی داشته است. خیلی اوقات خودِ سؤال کننده هم به جای شنیدن حقیقت تلخ، توقع دارد دروغ شیرین را بشنود! انگار که او از شما می خواهد که "لطفاً به من دروغ بگویید، خواهش می کنم!". گرچه او در سطح خودآگاه و آشکار (Explicit) از شما تقاضای دروغ نمی کند اما در سطح ناخودآگاه و تلویحی (implicit) از شما تمنّای دروغ می کند و زبان بدن (Body Language) و لحن کلام (Prosody) او پر از این التماس است: "عزیزم، مرا با دروغ شیرین نوازش کن".
کسانی که با گفتن چنین دروغ های شیرینی مخاطب خود را خوشنود می کنند دچار دستورالعمل روانی "همه را خشنود کن" هستند. آن ها از این که دیگران را برنجانند وحشت دارند. این نوع دروغ گفتن نه با طرّاحی قبلی صورت می گیرد و نه با قصد سوء استفاده از مخاطب، تنها تصمیمی است ناشی از آموزه های غلط تربیتی و ترس از رنجاندن دیگران.
اما در مقابل چنین دروغ هایی دسته دوّمی از دروغ ها وجود دارند. دروغ هایی که طرّاحی شده اند و گویندهٔ آن ها ، نه به قصد نوازش کردن مخاطب بلکه به منظور فریب دادن و سوء استفاده از او این دروغ های نظام مند را طراحی کرده است.
در کتاب 1984 ، جورج_اورول جامعه ای را ترسیم می کند که در آن وزارت خانه ای وجود دارد به نام "وزارت حقیقت" که بر خلاف نامش، وظیفه اش پنهان کردن حقیقت و انتشار دروغ است، دروغ هایی که باعث فریب ملت و اقتدار و ثبات حکومت شوند. چنین دروغ هایی ریشه در "کیش قدرت" دارند، مذهبی که محور آن حفظ قدرت است. جورج اورول در همان کتاب به "مرام نامه" سازمانی که دروغ های نهادینه و سازمان مند تولید می کند می پردازد: "حفظ قدرت به هر بهایی!". هنگامی که در جامعه ای نهاد های قدرت دچار چنین مذهبی شوند، گفتن حقیقت و پرده برداری از دروغ تبدیل به یک "عمل سیاسی" می شود و شما با "نه گفتن" به دروغ های بزرگ و "کلان روایت ها" یک "اپوزیسیون" محسوب می شوید!
هاناآرنت فیلسوف آلمانی در مقاله "حقیقت و سیاست" می نویسد:
"هنگامی که جامعه ای به دروغ گویی سازمان یافته روی آورد و دروغ گفتن تبدیل به اصل کلّی شود و به دروغ گفتن در موارد استثنایی و جزئی اکتفا نکند، صداقت به خودی خود تبدیل به یک عمل سیاسی می شود و گوینده ی حقیقت حتی اگر به دنبال کسب قدرت یا هیچ منفعتی دیگر هم نباشد یک کنشگر سیاسی محسوب می شود!"
در چنین شرایطی شما نمی توانید از سیاست کناره بگیرید و راه خود را بروید، شما ناچارید یکی از این دو راه را انتخاب کنید: یا به وزارت دروغ می پیوندید، یا یک مخالف سیاسی محسوب می شوید!
پی نوشت:
۱ - درباره موضوع "تقریر حقیقت و تقلیل مرارت" در فصل اول کتاب "راهی به رهایی" استاد مصطفی ملکیان بحث مفصلی با دیدگاه "فلسفه اخلاق" آمده است. این کتاب را انتشارات نگاه معاصر منتشر کرده است.
۲ - کتاب 1984 جورج اورول با ترجمه صالح حسینی توسط انتشارات نیلوفر منتشر شده است.
۳ -برای مطالعه درباره آرای آرنت می توانید کتاب "هانا آرنت - نوشته دیوید واتسن" را با ترجمه فاطمه ولیانی از انتشارات هرمس بخوانید.
📘 @sedanet
دکتر محمدرضا #سرگلزایی
گرچه از منظر "اخلاق مطلق گرا" (که امانوئل_کانت سخنگوی آن است) دروغ گفتن به طور مطلق یک رذیلت است و هیچ شرایط و منافعی توجیه کننده دروغ نیست، از دیدگاه روانی-اجتماعی می توانیم دروغ ها را به دو دسته تقسیم کنیم:
گروه اول دروغ هایی هستند که ناشی از رانشگر (Driver) "دیگران را راضی کن" (Please others) هستند. از دیدگاه تحلیل رفتار متقابل (Transactional Analysis) هر کدام از ما در جریان تربیت "اوامر و مناهی" خاصی را از محیط دریافت می کنیم. این "امر و نهی ها" در سراسر زندگی ، تعیین کنندهٔ تصمیمات ما هستند. هنگامی که خانواده، آموزش و پرورش و رسانه دستور "دیگران را راضی کن" را در پیش نویس زندگی ما نوشته باشند ما در سراسر عمر تلاش می کنیم "به هر قیمتی" دیگران را خوشنود کنیم. در نتیجه، هنگامی که حدس می زنیم گفتنِ حقیقت باعث رنجش خاطر دیگران شود دروغ را جایگزین حقیقت می کنیم.
بارها پیش آمده است که در پاسخ سؤالات "این لباس به من میاد؟" ، "این رنگ مو به من میاد؟" ، "از غذا راضی بودین؟ نمکش خوب بود؟ خوب جا افتاده بود؟" پاسخ داده ایم: "بله، کاملاً، خیلی!" در حالی که نه آن رنگ لباس و رنگ مو به دوستمان می آمده و نه این غذا طعم رضایت بخشی داشته است. خیلی اوقات خودِ سؤال کننده هم به جای شنیدن حقیقت تلخ، توقع دارد دروغ شیرین را بشنود! انگار که او از شما می خواهد که "لطفاً به من دروغ بگویید، خواهش می کنم!". گرچه او در سطح خودآگاه و آشکار (Explicit) از شما تقاضای دروغ نمی کند اما در سطح ناخودآگاه و تلویحی (implicit) از شما تمنّای دروغ می کند و زبان بدن (Body Language) و لحن کلام (Prosody) او پر از این التماس است: "عزیزم، مرا با دروغ شیرین نوازش کن".
کسانی که با گفتن چنین دروغ های شیرینی مخاطب خود را خوشنود می کنند دچار دستورالعمل روانی "همه را خشنود کن" هستند. آن ها از این که دیگران را برنجانند وحشت دارند. این نوع دروغ گفتن نه با طرّاحی قبلی صورت می گیرد و نه با قصد سوء استفاده از مخاطب، تنها تصمیمی است ناشی از آموزه های غلط تربیتی و ترس از رنجاندن دیگران.
اما در مقابل چنین دروغ هایی دسته دوّمی از دروغ ها وجود دارند. دروغ هایی که طرّاحی شده اند و گویندهٔ آن ها ، نه به قصد نوازش کردن مخاطب بلکه به منظور فریب دادن و سوء استفاده از او این دروغ های نظام مند را طراحی کرده است.
در کتاب 1984 ، جورج_اورول جامعه ای را ترسیم می کند که در آن وزارت خانه ای وجود دارد به نام "وزارت حقیقت" که بر خلاف نامش، وظیفه اش پنهان کردن حقیقت و انتشار دروغ است، دروغ هایی که باعث فریب ملت و اقتدار و ثبات حکومت شوند. چنین دروغ هایی ریشه در "کیش قدرت" دارند، مذهبی که محور آن حفظ قدرت است. جورج اورول در همان کتاب به "مرام نامه" سازمانی که دروغ های نهادینه و سازمان مند تولید می کند می پردازد: "حفظ قدرت به هر بهایی!". هنگامی که در جامعه ای نهاد های قدرت دچار چنین مذهبی شوند، گفتن حقیقت و پرده برداری از دروغ تبدیل به یک "عمل سیاسی" می شود و شما با "نه گفتن" به دروغ های بزرگ و "کلان روایت ها" یک "اپوزیسیون" محسوب می شوید!
هاناآرنت فیلسوف آلمانی در مقاله "حقیقت و سیاست" می نویسد:
"هنگامی که جامعه ای به دروغ گویی سازمان یافته روی آورد و دروغ گفتن تبدیل به اصل کلّی شود و به دروغ گفتن در موارد استثنایی و جزئی اکتفا نکند، صداقت به خودی خود تبدیل به یک عمل سیاسی می شود و گوینده ی حقیقت حتی اگر به دنبال کسب قدرت یا هیچ منفعتی دیگر هم نباشد یک کنشگر سیاسی محسوب می شود!"
در چنین شرایطی شما نمی توانید از سیاست کناره بگیرید و راه خود را بروید، شما ناچارید یکی از این دو راه را انتخاب کنید: یا به وزارت دروغ می پیوندید، یا یک مخالف سیاسی محسوب می شوید!
پی نوشت:
۱ - درباره موضوع "تقریر حقیقت و تقلیل مرارت" در فصل اول کتاب "راهی به رهایی" استاد مصطفی ملکیان بحث مفصلی با دیدگاه "فلسفه اخلاق" آمده است. این کتاب را انتشارات نگاه معاصر منتشر کرده است.
۲ - کتاب 1984 جورج اورول با ترجمه صالح حسینی توسط انتشارات نیلوفر منتشر شده است.
۳ -برای مطالعه درباره آرای آرنت می توانید کتاب "هانا آرنت - نوشته دیوید واتسن" را با ترجمه فاطمه ولیانی از انتشارات هرمس بخوانید.
📘 @sedanet
🍂گزارش نشست «کار جنسی زنان : مواجهه با مسئله تنفروشی در ایران»🍂
🍁روز دوشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۵ موضوع کار جنسی زنان و روسپیگری در ایران در نشست گروه علمی-تخصصی مسائل و آسیبهای اجتماعی با حضور دو سخنران، دکتر حسین #اسدبیگی (روانشناس بالینی و رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی بهزیستی کشور یا اورژانس اجتماعی) و پیام #روشنفکر ( محقق و دانشجوی دکترای پژوهشی عوامل اجتماعی سلامت) و یک ویدئوی اسکایپ با دکتر #سعید_مدنی ( جامعهشناس و نویسنده) مورد کند و کاو قرار گرفت.
متن کامل و فایل های صوتی - تصویری👇
✨ → goo.gl/CUuPvs
@sedanet | @iran_sociology
🍁روز دوشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۵ موضوع کار جنسی زنان و روسپیگری در ایران در نشست گروه علمی-تخصصی مسائل و آسیبهای اجتماعی با حضور دو سخنران، دکتر حسین #اسدبیگی (روانشناس بالینی و رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی بهزیستی کشور یا اورژانس اجتماعی) و پیام #روشنفکر ( محقق و دانشجوی دکترای پژوهشی عوامل اجتماعی سلامت) و یک ویدئوی اسکایپ با دکتر #سعید_مدنی ( جامعهشناس و نویسنده) مورد کند و کاو قرار گرفت.
متن کامل و فایل های صوتی - تصویری👇
✨ → goo.gl/CUuPvs
@sedanet | @iran_sociology
صدانت
گزارش نشست «کار جنسی زنان : مواجهه با مسئله تنفروشی در ایران» • صدانت
روز دوشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۵ موضوع «کار جنسی زنان : مواجهه با مسئله تنفروشی در ایران» در نشست گروه علمی-تخصصی مسائل و آسیبهای اجتماعی با حضور دو سخنران...