This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☘️ آیت الله مکارم شیرازی:
در دوران ما حکومت دیکتاتوری غیر ممکن است و مردم زیر بار نمیروند. باید به آرای مردم مراجعه کرد. سخنان قبلی من را وارونه جلوه دادند...
🌾 @sedanet
در دوران ما حکومت دیکتاتوری غیر ممکن است و مردم زیر بار نمیروند. باید به آرای مردم مراجعه کرد. سخنان قبلی من را وارونه جلوه دادند...
🌾 @sedanet
☘️ نگاهی همدلانه به نقد تبیین گرایانه آقای عبدالحسین #خسروپناه
✍️ #سیدجواد_میری
آقای خسروپناه بحث خویش را ( t.me/sedanet/2509 ) در ۱۰ محور تنظیم نمودند ولی من تلاش میکنم به صورت موجز نگاهی همدلانه به پاسخ ایشان بیاندازم و برداشت خویش را ارائه دهم.
نکته اولی که باید به آن اشاره کنم تفاوت "مسند" و "مقام" است که اولی اعتباری اجتماعی است که بر اساس قرارداد رخ میدهد و من در یادداشتم به مسند ایشان ارجاع ندادم بل به مقام آقای خسروپناه اشارت داشتم و "مقام" در یادداشت من به موضع فلسفه اشارت داشت. به عبارت دیگر، مرادم از مقام، مقام فلسفه بود. ایشان مقام و مسند را به مثابه "پست" تشریفاتی گرفته اند و این موجبات نوعی بدفهمی را فراهم کرده است.
نکته مهم دیگر که ایشان به آن اشارت داشتند مسئله ولایت بود. ولایت در مقام فلسفی چیزی نیست جز برهان و لوازم برهان عقل است و برای فهم آن جز تعقل راهی نیست و سقف آنرا هیچ قوه ی جز عقل معین نمیکند ولی ولایت در اقالیم حکمت و عرفان و اخلاق و دین معانی دیگری دارد و همگی با وِلایت در مقام سیاست در چارچوب واحد دولت-ملت متفاوت است. البته فقه شیعی معاصر هنوز با این موضوع به معنای اپیستیمولوژیک مواجهه کامل پیدا ننموده و از این روی است که در باب حکومت با دو رویکرد حِکمی و حکمی (Hukmi) روبرو هستیم و مسایل بنیادینی بین فقهای شیعه در مکاتب مختلف وجود دارد.
نکته بعدی این است که مطالبی که شما برشمردید من به صورت فنی گفتم مصائب نیست بل مسائل اجتماعی است و برای فهم مسائل اجتماعی باید صورت مسئله را درست مطرح کرد و بین طرح مسئله یک فیلسوف و طرح مسئله یک عامی باید تفاوت بنیادین وجود داشته باشد و از این جهت من اشاره به انجمن حکمت و فلسفه کردم؛ چون فرهنگ آکادمیک و حوزوی ما به شدت در سراشیبی منش های مداحانه قرار گرفته و به جای اینکه مداحان تلاش کنند از ادبیات علماء و فلاسفه و دانشگاهیان تقلید کنند ما از سبک های آنها استفاده میکنیم و این خسرانی بزرگ است. اگر یک مداح بگوید یا حجت بن الحسن بیا تزویر را از جامعه ما بزدای بر او حرجی نیست ولی منِ فیلسوف یا دانشگاهی و حوزوی فهمی بالاتر از حقایق را باید ارائه دهم نه اینکه آن ادبیات را بازتولید کنم. به عبارت دیگر، یکسان سازی سبک ها و شیوه های زیست و تفکیر با قاعده تشکیک در سنت معرفت غیریوروسنتریک همخوانی ندارد.
و در پایان از دوست عزیزم سپاسگزاری میکنم که وقت خویش را در اختیار من قرار دادند.
با احترام
🌾 @sedanet | @seyedjavadmiri
✍️ #سیدجواد_میری
آقای خسروپناه بحث خویش را ( t.me/sedanet/2509 ) در ۱۰ محور تنظیم نمودند ولی من تلاش میکنم به صورت موجز نگاهی همدلانه به پاسخ ایشان بیاندازم و برداشت خویش را ارائه دهم.
نکته اولی که باید به آن اشاره کنم تفاوت "مسند" و "مقام" است که اولی اعتباری اجتماعی است که بر اساس قرارداد رخ میدهد و من در یادداشتم به مسند ایشان ارجاع ندادم بل به مقام آقای خسروپناه اشارت داشتم و "مقام" در یادداشت من به موضع فلسفه اشارت داشت. به عبارت دیگر، مرادم از مقام، مقام فلسفه بود. ایشان مقام و مسند را به مثابه "پست" تشریفاتی گرفته اند و این موجبات نوعی بدفهمی را فراهم کرده است.
نکته مهم دیگر که ایشان به آن اشارت داشتند مسئله ولایت بود. ولایت در مقام فلسفی چیزی نیست جز برهان و لوازم برهان عقل است و برای فهم آن جز تعقل راهی نیست و سقف آنرا هیچ قوه ی جز عقل معین نمیکند ولی ولایت در اقالیم حکمت و عرفان و اخلاق و دین معانی دیگری دارد و همگی با وِلایت در مقام سیاست در چارچوب واحد دولت-ملت متفاوت است. البته فقه شیعی معاصر هنوز با این موضوع به معنای اپیستیمولوژیک مواجهه کامل پیدا ننموده و از این روی است که در باب حکومت با دو رویکرد حِکمی و حکمی (Hukmi) روبرو هستیم و مسایل بنیادینی بین فقهای شیعه در مکاتب مختلف وجود دارد.
نکته بعدی این است که مطالبی که شما برشمردید من به صورت فنی گفتم مصائب نیست بل مسائل اجتماعی است و برای فهم مسائل اجتماعی باید صورت مسئله را درست مطرح کرد و بین طرح مسئله یک فیلسوف و طرح مسئله یک عامی باید تفاوت بنیادین وجود داشته باشد و از این جهت من اشاره به انجمن حکمت و فلسفه کردم؛ چون فرهنگ آکادمیک و حوزوی ما به شدت در سراشیبی منش های مداحانه قرار گرفته و به جای اینکه مداحان تلاش کنند از ادبیات علماء و فلاسفه و دانشگاهیان تقلید کنند ما از سبک های آنها استفاده میکنیم و این خسرانی بزرگ است. اگر یک مداح بگوید یا حجت بن الحسن بیا تزویر را از جامعه ما بزدای بر او حرجی نیست ولی منِ فیلسوف یا دانشگاهی و حوزوی فهمی بالاتر از حقایق را باید ارائه دهم نه اینکه آن ادبیات را بازتولید کنم. به عبارت دیگر، یکسان سازی سبک ها و شیوه های زیست و تفکیر با قاعده تشکیک در سنت معرفت غیریوروسنتریک همخوانی ندارد.
و در پایان از دوست عزیزم سپاسگزاری میکنم که وقت خویش را در اختیار من قرار دادند.
با احترام
🌾 @sedanet | @seyedjavadmiri
🎬 اینجا بدون من فیلمیست به کارگردانی بهرام توکلی که در سال ۱۳۸۹ تولید و در تابستان ۱۳۹۰ اکران شد. فیلمنامه این فیلم اقتباسی از نمایشنامه باغ وحش شیشهای اثر تنسی ویلیامز است. فاطمه معتمدآریا برای بازی در این فیلم برنده جایزه بهترین بازیگر زن در سی و پنجمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم مونترال کانادا شد.
خلاصه فیلم: فیلم داستان خانوادهای ست متشکل از مادر (فاطمه معتمد آریا) و دو فرزندش، احسان (صابر ابر) و یلدا (نگار جواهریان) که در آرزوی دستیابی به رویاهای خود هستند و امیدوارانه تحولی را انتظار میکشند. یلدا معلول است و تمام دغدغه مادر تامین آینده اوست. ورود رضا دوست احسان با بازی (پارسا پیروزفر) زندگی آنان را دستخوش تغییراتی میکند...
🌾 @sedanet
📽 s8.picofile.com/file/8299358742/66_oz.jpg
خلاصه فیلم: فیلم داستان خانوادهای ست متشکل از مادر (فاطمه معتمد آریا) و دو فرزندش، احسان (صابر ابر) و یلدا (نگار جواهریان) که در آرزوی دستیابی به رویاهای خود هستند و امیدوارانه تحولی را انتظار میکشند. یلدا معلول است و تمام دغدغه مادر تامین آینده اوست. ورود رضا دوست احسان با بازی (پارسا پیروزفر) زندگی آنان را دستخوش تغییراتی میکند...
🌾 @sedanet
📽 s8.picofile.com/file/8299358742/66_oz.jpg
☘️ بی پرده با حضرت تدبیر و امید
توصیهنامه #محسن_رنانی استاد اقتصاد دانشگاه اصفهان به حسن روحانی/ تنها دو سال تا ونزوئلایی شدن ایران فاصله است/ بدون حمایت مقام معظم رهبری موفقیت دولت ناممکن است
متن، فایل pdf و صوت نامه محسن رنانی به حسن روحانی👇
✨ → goo.gl/fZDS5u
🌾 @sedanet | @Renani_Mohsen
توصیهنامه #محسن_رنانی استاد اقتصاد دانشگاه اصفهان به حسن روحانی/ تنها دو سال تا ونزوئلایی شدن ایران فاصله است/ بدون حمایت مقام معظم رهبری موفقیت دولت ناممکن است
متن، فایل pdf و صوت نامه محسن رنانی به حسن روحانی👇
✨ → goo.gl/fZDS5u
🌾 @sedanet | @Renani_Mohsen
صدانت
بی پرده با حضرت تدبیر و امید، به بهانه انتشار نامه رنانی به آقای روحانی • صدانت
بی پرده با حضرت تدبیر و امید، به بهانه انتشار نامه رنانی به آقای روحانی | من در کنار فعالیت های علمی دانشگاهیام در حوزه اقتصاد سیاسی نیز نوشته ها و...
🎬 معرفی ۲۷ فیلم معنوی تاریخ سینما
لیست زیر، شامل ۲۷ فیلم معنوی ساخته شده در طول تاریخ سینماست. با توجه به تعداد بالای فیلمهای سینمایی، بدیهی است که این لیست میتوانست بسی طولانیتر از لیست کنونی باشد. از این رو سعی شده است بهترین آنها انتخاب شود. منظور از معنویت، زندگی توأم با امن و آرامش است. در تهیه و معرفی این لیست، وقتی گفته میشود فیلمی معنوی است مُراد این است که آن فیلم جلوهگر اخلاق و بهروزی و ارزشمندی زندگی است. به دلیل آنکه برای علاقهمندان به این لیست داستان و فیلمنامهها فاش نشود، صرفاً به توضیح اجمالی از فیلمها بسنده کردم و سعی کردهام که نکتهی معنوی نهفته در فیلم را به صورتی مختصر شرح دهم...
متن کامل معرفی فیلم ها👇
✨ → goo.gl/2gLiRj
🌾 @sedanet
لیست زیر، شامل ۲۷ فیلم معنوی ساخته شده در طول تاریخ سینماست. با توجه به تعداد بالای فیلمهای سینمایی، بدیهی است که این لیست میتوانست بسی طولانیتر از لیست کنونی باشد. از این رو سعی شده است بهترین آنها انتخاب شود. منظور از معنویت، زندگی توأم با امن و آرامش است. در تهیه و معرفی این لیست، وقتی گفته میشود فیلمی معنوی است مُراد این است که آن فیلم جلوهگر اخلاق و بهروزی و ارزشمندی زندگی است. به دلیل آنکه برای علاقهمندان به این لیست داستان و فیلمنامهها فاش نشود، صرفاً به توضیح اجمالی از فیلمها بسنده کردم و سعی کردهام که نکتهی معنوی نهفته در فیلم را به صورتی مختصر شرح دهم...
متن کامل معرفی فیلم ها👇
✨ → goo.gl/2gLiRj
🌾 @sedanet
صدانت
معرفی ۲۷ فیلم معنوی تاریخ سینما • صدانت
لیست زیر، شامل ۲۷ فیلم معنوی ساخته شده در طول تاریخ سینماست. با توجه به تعداد بالای فیلمهای سینمایی، بدیهی است که این لیست میتوانست بسی طولانیتر از
☘️ سرت را قدری بیاور جلوتر تا باز هم آهستهتر بگویم:
بهترین دوستِ انسان، انسان است نه کتاب!
کتابها تا آن حد که رسم دوستی و انسانیت بیاموزند معتبرند،
نه تاآن حد که مثل دریایی مُرده ازکلمات ِمُرده،تو را در خود غرق کنند و فرو ببرند.
تو درکوچهها انسان خواهی شد نه فقط در لا به لای کتابها...
📚 یک عاشقانه آرام
نادرابراهيمی👤
🌱 @sedanet
🌅 s9.picofile.com/file/8299586376/pbu8j.jpg
بهترین دوستِ انسان، انسان است نه کتاب!
کتابها تا آن حد که رسم دوستی و انسانیت بیاموزند معتبرند،
نه تاآن حد که مثل دریایی مُرده ازکلمات ِمُرده،تو را در خود غرق کنند و فرو ببرند.
تو درکوچهها انسان خواهی شد نه فقط در لا به لای کتابها...
📚 یک عاشقانه آرام
نادرابراهيمی👤
🌱 @sedanet
🌅 s9.picofile.com/file/8299586376/pbu8j.jpg
☘️ چگونه خدایی نکنیم؟
✍️ #صدیق_قطبی
مهترین لازمه و ثمرهی «توحید» که زیربناییترین نگرش قرآنی است، این است که ما انسانایم؛ خدا نیستیم و نباید خدایی بکنیم. نه شأن خدایی به کسی بدهیم و نه برای خودمان شأن خدایی قایل باشیم:
«قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ»(آلعمران/۶۴)؛ بگو: اى اهل كتاب، بياييد بر سر سخنى كه ميان ما و شما يكسان است بايستيم كه جز خدا را نپرستيم و چيزى را شريك او نگردانيم و بعضى از ما بعضى ديگر را به جاى خدا به خدايى نگيرد.
چنین نگرشی از توحید و عبادت، یاریگرِ آزادی باشد. نه تنها پذیرای خداییِ دیگران نباشیم، که خود نیز از اینکه خداگونه با ما رفتار شود، ابا کنیم
از حمدون قصّار پرسیدند که: «بنده کیست؟» گفت: «آن که نپرستد و دوست ندارد که او را بپرستند.»(تذکرةالاولیا)
اگر همه بپذیریم که انسانهایی برابریم، نه همدیگر را داوری میکنیم و نه میکوشیم با اعمال زور و سلطه، یکدیگر را به بند بکشیم. اعمال زور و قدرت نامشروع بر دیگری خدایی کردن است. اینکه بخواهیم کسی را تحت سلطه و اقتدار خود درآوریم، بیانگر نگاهی فرادستانه و از بالا است که با برابری انسانی نمیسازد.
بارها در قرآن آمده است که مأموریت پیامبر(ص) تنها بلاغ و تذکار است و حسابرسی بر عهدهی خدا و شأن اوست: (فإنّما علَیکَ البلاغُ و عَلَینا الحِسابُ/رعد:۴۰).
بارها قرآن تأکید کرده که پیامبر تنها بشیر و نذیر است و نباید خود را وکیل، حفیظ، مُسیطّر و چیره بر دیگران تلقی کند: (وما جَعَلنَاکَ علیهم حَفیظاً و ما أنتَ عَلَیهِم بِوَکیلٍ/انعام:۱۰۷)
گفته شده همگان در امور خیر شتاب بگیرند: (فَاستَبِقُوا الخَیرَات/بقرة:۱۴۸) و در امور خیر یکدیگر را سفارش کرده و یاری دهند: (تَواصَوا بِالحقّ/عصر:۳، تَواصَوا بِالمَرحَمَة/بلد:۱۷، تَعَاوَنُوا عَلی البِرِّ وَ التَّقوی/مائده:۲) و داوری نهایی را به خداوند محوّل کنند: (إلی اللهِ مَرجِعُکُم جمیعاً فینبّئکم بما کنتم فیه تختلفون/مائده:۴۸)
قرآن به پیامبر میگویند اینکه چه کسی شایستهی عذاب و یا پاداش است مربوط به تو و مأموریت تو نیست: (لَیسَ لَکَ مِنَ الأمرِ شَیءٌ أو یَتُوبَ عَلَیهِم أو یُعذِّبَهُم/آلعمران:۱۲۸). موسی در پاسخ به فرعون که پرسیده بود حال نسلهای پیشین چگونه است میگوید پرداختن به آن شأن خداوند است و نه مأموریت من: (قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَى* قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَابٍ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسی/طه:۵۱و۵۲)
نه تنها داوری نهایی در خصوص انسانها خاص خداوند است که اِعمال قدرت و الزام نیز شأنی خدایی است و آدمیان حق ندارد همدیگر را به کاری الزام یا اکراه کنند: (أنُلزِمُکُمُوهَا و أنتُم لَها کَارِهُونَ/هود:۲۸؛ أفَأنتَ تُکرِهُ النّاسَ حَتّی یَکُونُوا مُؤمِنینَ/یونس:۹۹)
اگر به این مجموعه آیات به دقت نگریسته شود، معلوم میگردد که داوری کردن و اعمال قدرت و اکراه، شأن انسانی نیست و آنان که دلبستهی توحید هستند نباید برای خود یا دیگری چنین شأنی قایل باشند.
آنکه موحد است نه دیگری را داوری میکند و نه کسی را به کاری الزام یا اکراه میکند و این دو را شأن خدایی میداند. دلبستهی توحید، به دیگران نیز اجازه نمیدهد او را بر کاری الزام یا اکراه کنند. این نگاه به توحید و عبادت خدا است که میتواند با آزادی و آزادگی در آشتی باشد.
احمدخضرویه میگوید:
«تمام بندگی در آزادی است ودر تحقیق بندگی، آزادی تمام شود.»(تذکرةالاولیا)
جنید بغدادی را گفتند: «بنده کیست؟» گفت: «آنکه از بندگی کسان دیگر آزاد بود.»(همان منبع)
شیخ ابوسعید ابوالخیر را درویشی سؤال کرد:
«یا شیخ بندگی چیست؟» شیخ ما گفت: «خَلَقَکَ اللهُ حُرّاً کُن کَمَا خَلَقَکَ. خدایت آزاد آفرید آزاد باش.» گفت: «یا شیخ سؤال من از بندگی است.» شیخ گفت: «ندانی تا از هردو کون آزاد نگردی بنده نشوی»(اسرارالتوحید، محمدبنمنور)
ابوالعباس قصّاب گفته است:
«تا آزاد نباشی، بنده نگردی.»(همان)
عین القضات همدانی هم میگوید:
«تا بنده نشوی، آزادی نیابی.»(تمهیدات)
مولوی بر همین مبنا، دست آوردِ مهم انبیاء را آزادی میداند:
چون به آزادی نبوت هادی است
مؤمنان را ز انبیا آزادی است
(مثنوی/دفتر ششم)
بیایید در این اساسیترین آموزه دینی تأمل کنیم و یکدیگر را نپرستیم.
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✍️ #صدیق_قطبی
مهترین لازمه و ثمرهی «توحید» که زیربناییترین نگرش قرآنی است، این است که ما انسانایم؛ خدا نیستیم و نباید خدایی بکنیم. نه شأن خدایی به کسی بدهیم و نه برای خودمان شأن خدایی قایل باشیم:
«قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ»(آلعمران/۶۴)؛ بگو: اى اهل كتاب، بياييد بر سر سخنى كه ميان ما و شما يكسان است بايستيم كه جز خدا را نپرستيم و چيزى را شريك او نگردانيم و بعضى از ما بعضى ديگر را به جاى خدا به خدايى نگيرد.
چنین نگرشی از توحید و عبادت، یاریگرِ آزادی باشد. نه تنها پذیرای خداییِ دیگران نباشیم، که خود نیز از اینکه خداگونه با ما رفتار شود، ابا کنیم
از حمدون قصّار پرسیدند که: «بنده کیست؟» گفت: «آن که نپرستد و دوست ندارد که او را بپرستند.»(تذکرةالاولیا)
اگر همه بپذیریم که انسانهایی برابریم، نه همدیگر را داوری میکنیم و نه میکوشیم با اعمال زور و سلطه، یکدیگر را به بند بکشیم. اعمال زور و قدرت نامشروع بر دیگری خدایی کردن است. اینکه بخواهیم کسی را تحت سلطه و اقتدار خود درآوریم، بیانگر نگاهی فرادستانه و از بالا است که با برابری انسانی نمیسازد.
بارها در قرآن آمده است که مأموریت پیامبر(ص) تنها بلاغ و تذکار است و حسابرسی بر عهدهی خدا و شأن اوست: (فإنّما علَیکَ البلاغُ و عَلَینا الحِسابُ/رعد:۴۰).
بارها قرآن تأکید کرده که پیامبر تنها بشیر و نذیر است و نباید خود را وکیل، حفیظ، مُسیطّر و چیره بر دیگران تلقی کند: (وما جَعَلنَاکَ علیهم حَفیظاً و ما أنتَ عَلَیهِم بِوَکیلٍ/انعام:۱۰۷)
گفته شده همگان در امور خیر شتاب بگیرند: (فَاستَبِقُوا الخَیرَات/بقرة:۱۴۸) و در امور خیر یکدیگر را سفارش کرده و یاری دهند: (تَواصَوا بِالحقّ/عصر:۳، تَواصَوا بِالمَرحَمَة/بلد:۱۷، تَعَاوَنُوا عَلی البِرِّ وَ التَّقوی/مائده:۲) و داوری نهایی را به خداوند محوّل کنند: (إلی اللهِ مَرجِعُکُم جمیعاً فینبّئکم بما کنتم فیه تختلفون/مائده:۴۸)
قرآن به پیامبر میگویند اینکه چه کسی شایستهی عذاب و یا پاداش است مربوط به تو و مأموریت تو نیست: (لَیسَ لَکَ مِنَ الأمرِ شَیءٌ أو یَتُوبَ عَلَیهِم أو یُعذِّبَهُم/آلعمران:۱۲۸). موسی در پاسخ به فرعون که پرسیده بود حال نسلهای پیشین چگونه است میگوید پرداختن به آن شأن خداوند است و نه مأموریت من: (قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَى* قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَابٍ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسی/طه:۵۱و۵۲)
نه تنها داوری نهایی در خصوص انسانها خاص خداوند است که اِعمال قدرت و الزام نیز شأنی خدایی است و آدمیان حق ندارد همدیگر را به کاری الزام یا اکراه کنند: (أنُلزِمُکُمُوهَا و أنتُم لَها کَارِهُونَ/هود:۲۸؛ أفَأنتَ تُکرِهُ النّاسَ حَتّی یَکُونُوا مُؤمِنینَ/یونس:۹۹)
اگر به این مجموعه آیات به دقت نگریسته شود، معلوم میگردد که داوری کردن و اعمال قدرت و اکراه، شأن انسانی نیست و آنان که دلبستهی توحید هستند نباید برای خود یا دیگری چنین شأنی قایل باشند.
آنکه موحد است نه دیگری را داوری میکند و نه کسی را به کاری الزام یا اکراه میکند و این دو را شأن خدایی میداند. دلبستهی توحید، به دیگران نیز اجازه نمیدهد او را بر کاری الزام یا اکراه کنند. این نگاه به توحید و عبادت خدا است که میتواند با آزادی و آزادگی در آشتی باشد.
احمدخضرویه میگوید:
«تمام بندگی در آزادی است ودر تحقیق بندگی، آزادی تمام شود.»(تذکرةالاولیا)
جنید بغدادی را گفتند: «بنده کیست؟» گفت: «آنکه از بندگی کسان دیگر آزاد بود.»(همان منبع)
شیخ ابوسعید ابوالخیر را درویشی سؤال کرد:
«یا شیخ بندگی چیست؟» شیخ ما گفت: «خَلَقَکَ اللهُ حُرّاً کُن کَمَا خَلَقَکَ. خدایت آزاد آفرید آزاد باش.» گفت: «یا شیخ سؤال من از بندگی است.» شیخ گفت: «ندانی تا از هردو کون آزاد نگردی بنده نشوی»(اسرارالتوحید، محمدبنمنور)
ابوالعباس قصّاب گفته است:
«تا آزاد نباشی، بنده نگردی.»(همان)
عین القضات همدانی هم میگوید:
«تا بنده نشوی، آزادی نیابی.»(تمهیدات)
مولوی بر همین مبنا، دست آوردِ مهم انبیاء را آزادی میداند:
چون به آزادی نبوت هادی است
مؤمنان را ز انبیا آزادی است
(مثنوی/دفتر ششم)
بیایید در این اساسیترین آموزه دینی تأمل کنیم و یکدیگر را نپرستیم.
🌾 @sedanet | @sedigh_63
🎙 سخنرانی #مرتضی_مردیها در نشست شماره 9 گفتار و اندیشه با موضوع کتاب در دفاع از سیاست در دفتر حزب اتحادملت منطقه فارس (شیراز) - 31 فروردين 96
دریافت فایل صوتی👇
✨ → goo.gl/Z7e6i9
🌾 @sedanet
دریافت فایل صوتی👇
✨ → goo.gl/Z7e6i9
🌾 @sedanet
☘️ #مصطفی_ملکیان : شریعتی، تاریخ ما را تحریف میکرد
چرا یک مصلح اجتماعی نمیتواند به عقلانیت و اخلاق متوسل شود و استدلالات عقلانی و اخلاقی اقامه کند که این وضعیتی که دارید بد است؟ من راستش این را نمیفهمم و به نظر من این یکی از قسمتهای پیچیده کار اصلاحگرانه و روشنفکرانه دکتر شریعتی و امثال اوست که البته فراوان هستند. چرا شما نمیتوانید به من بگویید، به این جهت، به این جهت، به این جهت، این نوع سلوک و این نوع سبک زندگی که توداری، غیرعقلانی است و به این جهت، به این جهت، به این جهت، این نوع سلوک و سبک زندگی که توداری، غیراخلاقی است؟ چرا باید اول بگویید، تو یک پدربزرگی داشتهای که فلانجور بوده، عیب است که نوه او اینجور زندگی کند. حالا چون پدربزرگ من هم چندان آدم مهمی نبوده، اول یک پدربزرگ برایم درست کنید و بعد بگویید از نوه آن پدربزرگ بعید است اینگونه زندگی کند! ... دکتر شریعتی اسطورهسازی میکند و بعد، از اسطورههای خودساختهاش استفاده میکند. این مثل این است که چاهی آب نداشته باشد، بعد من ۲۰ سطل آب در چاه بریزم و بعد با چرخ چاه و دلو، این ۲۰ سطل آب را بیرون بکشم و بگویم، ای مردم از چاه آب کشیدم. دکتر شریعتی از تاریخ ما و از واقعیت تاریخ ما عدول میکند و اول اسطوره درست میکند و بعد خودش اسطوره درست کرده خودش را استخراج میکند. او خودش در چاه تاریخ این آب را ریخته است نباید شادمانی کند که این آب را از آن بیرون میکشد چون این چاه این آب را نداشت. او به اسطوره نیاز دارد و بعد به جهتی هم میبیند که آن اسطورههایی که در جاهای دیگر کارساز بودهاند در فرهنگ و جامعه او کارساز نیست، پس واقعیتهای تاریخی را تحریف میکند...
🗞 گفتوگو مصطفی ملکیان با روزنامه شرق، شنبه 2 آذر 1392، ضمیمهی سیمای شریعتی؛ 80 سالگی شریعتی
متن کامل به همراه فایل pdf👇
✨ → goo.gl/2zVdRV
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
چرا یک مصلح اجتماعی نمیتواند به عقلانیت و اخلاق متوسل شود و استدلالات عقلانی و اخلاقی اقامه کند که این وضعیتی که دارید بد است؟ من راستش این را نمیفهمم و به نظر من این یکی از قسمتهای پیچیده کار اصلاحگرانه و روشنفکرانه دکتر شریعتی و امثال اوست که البته فراوان هستند. چرا شما نمیتوانید به من بگویید، به این جهت، به این جهت، به این جهت، این نوع سلوک و این نوع سبک زندگی که توداری، غیرعقلانی است و به این جهت، به این جهت، به این جهت، این نوع سلوک و سبک زندگی که توداری، غیراخلاقی است؟ چرا باید اول بگویید، تو یک پدربزرگی داشتهای که فلانجور بوده، عیب است که نوه او اینجور زندگی کند. حالا چون پدربزرگ من هم چندان آدم مهمی نبوده، اول یک پدربزرگ برایم درست کنید و بعد بگویید از نوه آن پدربزرگ بعید است اینگونه زندگی کند! ... دکتر شریعتی اسطورهسازی میکند و بعد، از اسطورههای خودساختهاش استفاده میکند. این مثل این است که چاهی آب نداشته باشد، بعد من ۲۰ سطل آب در چاه بریزم و بعد با چرخ چاه و دلو، این ۲۰ سطل آب را بیرون بکشم و بگویم، ای مردم از چاه آب کشیدم. دکتر شریعتی از تاریخ ما و از واقعیت تاریخ ما عدول میکند و اول اسطوره درست میکند و بعد خودش اسطوره درست کرده خودش را استخراج میکند. او خودش در چاه تاریخ این آب را ریخته است نباید شادمانی کند که این آب را از آن بیرون میکشد چون این چاه این آب را نداشت. او به اسطوره نیاز دارد و بعد به جهتی هم میبیند که آن اسطورههایی که در جاهای دیگر کارساز بودهاند در فرهنگ و جامعه او کارساز نیست، پس واقعیتهای تاریخی را تحریف میکند...
🗞 گفتوگو مصطفی ملکیان با روزنامه شرق، شنبه 2 آذر 1392، ضمیمهی سیمای شریعتی؛ 80 سالگی شریعتی
متن کامل به همراه فایل pdf👇
✨ → goo.gl/2zVdRV
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
مصطفی ملکیان: شریعتی، تاریخ ما را تحریف میکرد • صدانت
مصطفی ملکیان: شریعتی، تاریخ ما را تحریف میکرد | روزنامه شرق، شنبه 2 آذر 1392، ضمیمهی سیمای شریعتی؛ 80 سالگی شریعتی | ابتدا میخواهم عرض کنم...
☘️ #ساسان_حبیب_وند مدرس، نویسنده و پژوھشگر علوم انسانی است. او فوق لیسانس خود را در رشتۀ زبان انگلیسی در دانشگاه علامه طباطبایی تهران به پایان رسانده و در مقطع دکترای علوم انسانی با گرایش فلسفه و عرفان در استرالیا در حال تحصیل است. حبیب وند به پژوھش در حوزه ھای عرفان، روانشناسی و فلسفه اشتغال داشته و حیطه خاص علاقۀ او خودشناسی است. او در پژوھش ھای خود تلاش دارد تا ارتباط فرھنگ و محیط رشد انسان را با اعتماد به نفس و شادمانی او روشن کند و در حد توان به گره گشایی از مشکلات فکری، عاطفی و رفتاری انسان بپردازد. نظریۀ “خودشناسی خردگرا” که نخستین بار در دو کتاب «بندباز» و «از رنج تا رهایی» از این نویسنده تشریح شده، حاصل این تلاش است. از ویژ گی ھای کار این پژوھشگر، تلفیق یافته های علوم مدرن با ژرفای نگاه عرفانی است. او تلاش دارد بر پایه علومی همچون جامعه شناسی و روانشناسی از یکسو و بینش عرفانی و فلسفی از سوی دیگر، راھی بسوی زندگی شادمان و شکوفا بگشاید.
سخنرانی زیر با عنوان «خودشناسی، رهایی از رنج»، در ماه می سال ۲۰۱۶ در همایشی از اهل ادب و فرهنگ شهر سیدنی ایراد شده است. در این گفتار، حبیب وند بطور فشرده به معرفی نظریه خود در زمینه خودشناسی پرداخته و اصول، مفاهیم و نتایج آنرا تشریح کرده است.
صوت این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/7c6X7Z
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
سخنرانی زیر با عنوان «خودشناسی، رهایی از رنج»، در ماه می سال ۲۰۱۶ در همایشی از اهل ادب و فرهنگ شهر سیدنی ایراد شده است. در این گفتار، حبیب وند بطور فشرده به معرفی نظریه خود در زمینه خودشناسی پرداخته و اصول، مفاهیم و نتایج آنرا تشریح کرده است.
صوت این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/7c6X7Z
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
صدانت
سخنرانی ساسان حبیب وند با عنوان «خودشناسی، رهایی از رنج» • صدانت
سخنرانی زیر با عنوان «خودشناسی، رهایی از رنج»، در ماه می سال ۲۰۱۶ در همایشی از اهل ادب و فرهنگ شهر سیدنی ایراد شده است. در این گفتار، حبیب وند...
☘️ از گرفتن نسیه معذوریم!
✍️ #علی_غزالیفر - 1396/3/18
"انسان باز هم به دین، دو هزار قرن دیگر فرصت نخواهد داد تا خود را از نو بیازماید و وقت بشر را ضایع کند. مهلت آن تمام شده است و آزمایشش به پایان رسیده است. کارنامه خودش آن را پایان داده است. بشر نمیتواند اعصار متمادی را تا ابد برای آزمایش نظامهای بیاعتبار تلف کند". این سخنان را موریسن ایساک سویفت (1856-1946)، آنارشیست پر جوش و خروش آمریکایی، درباره ماجرایی گفته است. میتوان سخن او را به سایر چیزها نیز تعمیم داد و نتیجهگیری کلی کرد. مسئله این است که در برابر مشکلات، بهطور کلی، چه راهی را باید در پیش گرفت؟
معمولا در هر ملت و جامعهای، در هر زمینهای، دستکم دو جریان رقیب بزرگ وجود دارد. وقتی که مشکلاتی در زندگی انسانها رخ میدهد، واکنش آنها دو گونه است. جریان (الف) میگوید که آموزههایش بهطور کامل یا به درستی عملی نشده و به همین دلیل مشکلاتی بهوجود آمده است. راهحل این است که آن آموزهها بیشتر و شدیدتر اجرا شود تا در آینده مشکل برطرف گردد. اما جریان (ب) بر این باور است که سرشت آن آموزهها باطل و مشکلساز است و باید همین حالا از اساس آنها را کنار گذاشت.
برای مثال طرفداران مارکسیسم میگفتند که آموزههای مارکسیستی بهدرستی جامه عمل نپوشیده است وگرنه در کشورهای کمونیستی آن فجایع رخ نمیداد. آنان راهحل را در بازسازی مارکسیسم میدانستند. لیبرالها اصل مارکسیسم را باطل قلمداد میکردند و راه نجات را کنار گذاشتن آن میدانستند. در یک جامعه دینی، طرفداران دین مسبب مشکلات را سستی در دینداری معرفی میکنند و راهحل واقعی مشکلات را در پافشاری بر انجام بیشتر و بهتر دستورات دینی میدانند، اما مخالفان میگویند راهحل واقعی کنار گذاشتن آن است. دعوای جناح چپ و راست، جریان فلان و بهمان و... نیز به همین منوال است.
چنین دیدگاهی ابطالناپذیر است و میتواند تا ابد ادامه پیدا کند. همیشه میتوان ادعا کرد که فلان آموزه درست و کامل اجرا نشده است. و صد البته سخن نادرستی نیست؛ زیرا هیچ نظریهای در این جهان نمیتواند به نحو ایدئال محقق شود؛ دستکم تاکنون چنین چیزی اتفاق نیفتاده است. پس راهحل و ملاک داوری چیست؟
محکی وجود دارد: {هر آموزهای باید به همان اندازه که عملی میشود، نتایج نیک به بار آورد}. اینکه کسی ادعا کند اگر فلان آموزه یا مکتب به نحو کامل و کاملا درست عملی شود، آنگاه در آینده مشکلات حل میشود، فقط زمینه سواستفادههای عظیم را فراهم آورده است. اگر ایدهای ادعا کند میتواند وضع بشر را بهبود بخشد، باید نقدا چنین کند. زندگی انسان کوتاهتر از آن است که با او نسیه حساب کنند.
🌾 @sedanet | @philosophicalmeditation
✍️ #علی_غزالیفر - 1396/3/18
"انسان باز هم به دین، دو هزار قرن دیگر فرصت نخواهد داد تا خود را از نو بیازماید و وقت بشر را ضایع کند. مهلت آن تمام شده است و آزمایشش به پایان رسیده است. کارنامه خودش آن را پایان داده است. بشر نمیتواند اعصار متمادی را تا ابد برای آزمایش نظامهای بیاعتبار تلف کند". این سخنان را موریسن ایساک سویفت (1856-1946)، آنارشیست پر جوش و خروش آمریکایی، درباره ماجرایی گفته است. میتوان سخن او را به سایر چیزها نیز تعمیم داد و نتیجهگیری کلی کرد. مسئله این است که در برابر مشکلات، بهطور کلی، چه راهی را باید در پیش گرفت؟
معمولا در هر ملت و جامعهای، در هر زمینهای، دستکم دو جریان رقیب بزرگ وجود دارد. وقتی که مشکلاتی در زندگی انسانها رخ میدهد، واکنش آنها دو گونه است. جریان (الف) میگوید که آموزههایش بهطور کامل یا به درستی عملی نشده و به همین دلیل مشکلاتی بهوجود آمده است. راهحل این است که آن آموزهها بیشتر و شدیدتر اجرا شود تا در آینده مشکل برطرف گردد. اما جریان (ب) بر این باور است که سرشت آن آموزهها باطل و مشکلساز است و باید همین حالا از اساس آنها را کنار گذاشت.
برای مثال طرفداران مارکسیسم میگفتند که آموزههای مارکسیستی بهدرستی جامه عمل نپوشیده است وگرنه در کشورهای کمونیستی آن فجایع رخ نمیداد. آنان راهحل را در بازسازی مارکسیسم میدانستند. لیبرالها اصل مارکسیسم را باطل قلمداد میکردند و راه نجات را کنار گذاشتن آن میدانستند. در یک جامعه دینی، طرفداران دین مسبب مشکلات را سستی در دینداری معرفی میکنند و راهحل واقعی مشکلات را در پافشاری بر انجام بیشتر و بهتر دستورات دینی میدانند، اما مخالفان میگویند راهحل واقعی کنار گذاشتن آن است. دعوای جناح چپ و راست، جریان فلان و بهمان و... نیز به همین منوال است.
چنین دیدگاهی ابطالناپذیر است و میتواند تا ابد ادامه پیدا کند. همیشه میتوان ادعا کرد که فلان آموزه درست و کامل اجرا نشده است. و صد البته سخن نادرستی نیست؛ زیرا هیچ نظریهای در این جهان نمیتواند به نحو ایدئال محقق شود؛ دستکم تاکنون چنین چیزی اتفاق نیفتاده است. پس راهحل و ملاک داوری چیست؟
محکی وجود دارد: {هر آموزهای باید به همان اندازه که عملی میشود، نتایج نیک به بار آورد}. اینکه کسی ادعا کند اگر فلان آموزه یا مکتب به نحو کامل و کاملا درست عملی شود، آنگاه در آینده مشکلات حل میشود، فقط زمینه سواستفادههای عظیم را فراهم آورده است. اگر ایدهای ادعا کند میتواند وضع بشر را بهبود بخشد، باید نقدا چنین کند. زندگی انسان کوتاهتر از آن است که با او نسیه حساب کنند.
🌾 @sedanet | @philosophicalmeditation
☘️ سخنرانی «دعا و الگوهای رابطه انسان و خدا» از #ایرج_شهبازی
در سخنرانی «دعا و الگوهای رابطه انسان و خدا»، نه تصویر از خدا در دنیای اسلام، معرفی میشود: خدای فیلسوفان، خدای متکلمان اشعری، خدای متکلمان معتزلی (شامل دو تصویر جداگانه: خدای منزه و خدای بازنشسته)، خدای فقیهان، خدای زاهدان، خدای عارفان (شامل سه تصویر:عارفان خایف، عارفان وحدت وجودی و عارفان عاشق) بحث میشود. در ضمن بحث روشن میشود که بر اساس هریک از این تصویرها چه الگویی از رابطه انسان و خدا شکل میگیرد و نهایتا جایگاه دعا در هریک از این الگوها مورد بررسی قرار میگیرد.
در پایان این بحث روشن میشود که تصویر عارفان عاشق از خدا مناسبترین تصویر از خداست؛ چراکه در این تصویر، خدا متشخص است، نوعی سنخیت بین انسان و خدا وجود دارد و در این تصویر، انسان میتواند رابطه عاشقانه با خدا داشته باشد.
زمان: خردادماه ۱۳۹۶
مدت سخنرانی: یک ساعت و بیست و پنج دقیقه
صوت این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/gh2HjG
🌾 @sedanet | @irajshahbazi
در سخنرانی «دعا و الگوهای رابطه انسان و خدا»، نه تصویر از خدا در دنیای اسلام، معرفی میشود: خدای فیلسوفان، خدای متکلمان اشعری، خدای متکلمان معتزلی (شامل دو تصویر جداگانه: خدای منزه و خدای بازنشسته)، خدای فقیهان، خدای زاهدان، خدای عارفان (شامل سه تصویر:عارفان خایف، عارفان وحدت وجودی و عارفان عاشق) بحث میشود. در ضمن بحث روشن میشود که بر اساس هریک از این تصویرها چه الگویی از رابطه انسان و خدا شکل میگیرد و نهایتا جایگاه دعا در هریک از این الگوها مورد بررسی قرار میگیرد.
در پایان این بحث روشن میشود که تصویر عارفان عاشق از خدا مناسبترین تصویر از خداست؛ چراکه در این تصویر، خدا متشخص است، نوعی سنخیت بین انسان و خدا وجود دارد و در این تصویر، انسان میتواند رابطه عاشقانه با خدا داشته باشد.
زمان: خردادماه ۱۳۹۶
مدت سخنرانی: یک ساعت و بیست و پنج دقیقه
صوت این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/gh2HjG
🌾 @sedanet | @irajshahbazi
صدانت
سخنرانی «دعا و الگوهای رابطه انسان و خدا» از ایرج شهبازی • صدانت
در سخنرانی «دعا و الگوهای رابطه انسان و خدا»، نه تصویر از خدا در دنیای اسلام، معرفی میشود: خدای فیلسوفان، خدای متکلمان اشعری، خدای متکلمان معتزلی ...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☘️ امکان تحقق حیات اخلاقی
از امتناع اخلاق کانتی به گشایش حیات اخلاقیاتی هگلی
✍️ محمدمهدی اردبیلی و محمد اصغری
مسالۀ اخلاق و امکان آن همواره یکی از معضلات پیش روی متفکران بوده است. در ساحت رئالیسم محض، پذیرش علیت فراگیر حاکم بر پدیدارها، منطقاً به نابودی آزادی منجر میشود. از سوی دیگر، نخستین قربانیِ ناممکن شدن آزادی و سیطرۀ علیت جبری برعالم، اخلاق است. لذا متفکران مختلف در حوزهها و با انگیزههای مختلف کوشیدند تا برای دفاع از اخلاق و رفع امتناع آن راهکارهای مختلفی به دست دهند. یکی از نبوغآمیزترین این راهکارها ایدۀ کانت بود که کوشید تا به کمک ایجاد تفکیک میان ساحت طبیعت (عقل نظری) و ساحت آزادی (عقل عملی)، تعارض مذکور را رفع کند. اما نظریۀ اخلاقی کانت بلافاصله با انتقادات مختلفی روبرو شد. اخلاق کانتی از یک سو، آنچنان به فرمالیسم دچار شد و از سوی دیگر، چنان از میل بشری فاصله گرفت که در عمل نتیجهاش نه ایجاد امکان اخلاق، بلکه به واسطۀ تقابل مطلق قانون اخلاقی با میل بشر نزد کانت، به شاهدی دیگر بر امتناع اخلاق بدل شد.
مقالۀ حاضر میکوشد تا پس از طرح مختصر مسالۀ اخلاق به میانجی مفهوم آزادی در تاریخ فلسفه و بسط پاسخ کانتی به آن (در بنیاد مابعدالطبیعۀ اخلاق)، با اشاره به برخی واکنشهای پساکانتی به آن، به انتقادات هگل بر اخلاق کانتی و راهکار وی برای مسالۀ اخلاق بپردازد. در این راستا فلسفۀ اخلاق هگل مورد بررسی و واکاوی قرار خواهد گرفت و نهایتا تلاشی برای پاسخ به این پرسش صورت خواهد پذیرفت که آیا هگل با برکشیدن اخلاق از سطح اخلاق فردی (Morality) به اخلاقیات عرفی-اجتماعی (Ethics) حقیقتاً میتواند از انسداد اخلاق کانتی فراروی کند و راهی به برداشتی نوین از اخلاق عملی و زنده بگشاید یا خیر؟
متن و فایل pdf این مقاله👇
✨ → goo.gl/DAUN4q
🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt
از امتناع اخلاق کانتی به گشایش حیات اخلاقیاتی هگلی
✍️ محمدمهدی اردبیلی و محمد اصغری
مسالۀ اخلاق و امکان آن همواره یکی از معضلات پیش روی متفکران بوده است. در ساحت رئالیسم محض، پذیرش علیت فراگیر حاکم بر پدیدارها، منطقاً به نابودی آزادی منجر میشود. از سوی دیگر، نخستین قربانیِ ناممکن شدن آزادی و سیطرۀ علیت جبری برعالم، اخلاق است. لذا متفکران مختلف در حوزهها و با انگیزههای مختلف کوشیدند تا برای دفاع از اخلاق و رفع امتناع آن راهکارهای مختلفی به دست دهند. یکی از نبوغآمیزترین این راهکارها ایدۀ کانت بود که کوشید تا به کمک ایجاد تفکیک میان ساحت طبیعت (عقل نظری) و ساحت آزادی (عقل عملی)، تعارض مذکور را رفع کند. اما نظریۀ اخلاقی کانت بلافاصله با انتقادات مختلفی روبرو شد. اخلاق کانتی از یک سو، آنچنان به فرمالیسم دچار شد و از سوی دیگر، چنان از میل بشری فاصله گرفت که در عمل نتیجهاش نه ایجاد امکان اخلاق، بلکه به واسطۀ تقابل مطلق قانون اخلاقی با میل بشر نزد کانت، به شاهدی دیگر بر امتناع اخلاق بدل شد.
مقالۀ حاضر میکوشد تا پس از طرح مختصر مسالۀ اخلاق به میانجی مفهوم آزادی در تاریخ فلسفه و بسط پاسخ کانتی به آن (در بنیاد مابعدالطبیعۀ اخلاق)، با اشاره به برخی واکنشهای پساکانتی به آن، به انتقادات هگل بر اخلاق کانتی و راهکار وی برای مسالۀ اخلاق بپردازد. در این راستا فلسفۀ اخلاق هگل مورد بررسی و واکاوی قرار خواهد گرفت و نهایتا تلاشی برای پاسخ به این پرسش صورت خواهد پذیرفت که آیا هگل با برکشیدن اخلاق از سطح اخلاق فردی (Morality) به اخلاقیات عرفی-اجتماعی (Ethics) حقیقتاً میتواند از انسداد اخلاق کانتی فراروی کند و راهی به برداشتی نوین از اخلاق عملی و زنده بگشاید یا خیر؟
متن و فایل pdf این مقاله👇
✨ → goo.gl/DAUN4q
🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt
صدانت
امکان تحقق حیات اخلاقی ؛ از امتناع اخلاق کانتی به گشایش حیات اخلاقیاتی هگلی • صدانت
امکان تحقق حیات اخلاقی ؛ از امتناع اخلاق کانتی به گشایش حیات اخلاقیاتی هگلی | نویسندگان: محمدمهدی اردبیلی و محمد اصغری | آیا اخلاق ممکن است؟ این پرسش ...
🌱 #کرگدن54
كرگدن ۵۴ شنبه میآید
پروندهای ویژهٔ ریا و نهانروشی
پروندهای برای حشرات موذی و موقعیت کافکایی
صفحاتی ویژهٔ ارنست همینگوی
صفحاتی برای محمد حقوقی
@kargadanmagazine
🌱 #مهرنامه_52
شماره جدید مهرنامه به زودی منتشر می شود.بررسی و نقد اندیشه علی شریعتی و بررسی انتخابات ٩٦ از مهمترین پرونده های این شماره است.
طرح جلد از بزرگمهر حسین پور
🌾 @sedanet
🌅 s9.picofile.com/file/8299831534/hg8o_k.jpg
كرگدن ۵۴ شنبه میآید
پروندهای ویژهٔ ریا و نهانروشی
پروندهای برای حشرات موذی و موقعیت کافکایی
صفحاتی ویژهٔ ارنست همینگوی
صفحاتی برای محمد حقوقی
@kargadanmagazine
🌱 #مهرنامه_52
شماره جدید مهرنامه به زودی منتشر می شود.بررسی و نقد اندیشه علی شریعتی و بررسی انتخابات ٩٦ از مهمترین پرونده های این شماره است.
طرح جلد از بزرگمهر حسین پور
🌾 @sedanet
🌅 s9.picofile.com/file/8299831534/hg8o_k.jpg
🌱 علی صاحبی، محمد مهدی جعفری و امیر صائمی در موسسه سروش مولانا؛
از فلسفه زندگی تا تاریخ صدر اسلام
موسسه سروش مولانا در ادامه برنامه آموزشی خود، اقدام به برگزاری کلاس هایی در ترم تابستان کرده است. در این سلسه درسگفتارها "علی صاحبی" (روانشناس) از نسبت "معنویت و سرمایه های روانشناختی" سخن خواهد گفت. محمد مهدی جعفری (استاد تاریخ اسلام و نهج البلاغه پژوه) طی چهار جلسه مروری بر تاریخ صدر اسلام خواهد داشت. استاد بازنشسته دانشگاه شیراز و یار دیرین آیت الله طالقانی و شهید مطهری در این درسگفتار نگاهی می اندازد به آنچه در اوایل ظهور اسلام شکل گرفت و بر حوادث بعد از خود تاثیر فراوانی داشت. میلاد نوری(محقق و استاد دانشگاه) طی هشت جلسه مباحثی پیرامون فلسفه زندگی را به بحث خواهد گذاشت. سوالاتی از قبیل؛ زندگانی چیست؟ آیا هرآنچه زنده است، زندگی می کند؟ موجود زنده را چگونه باید ارزیابی کرد؟ از مهم ترین مباحث این درسگفتار است. از جمله دیگرکلاس های ترم تابستان سروش مولانا می توان به «شخصیت های روشن و تاریک در غزلیات حافظ» اشاره کرد. ایرج رضایی (استاد دانشگاه) در هشت جلسه به واکاوی شخصیت های مثبت و منفی در اندیشه حافظ خواهد پرداخت. همچنین امیر صائمی(پژوهشگر فلسفه اخلاق) در رابطه با عشق و عقل عملی مباحثی را بیان خواهد کرد. برای آگاهی بیشتر می توانید با روابط عمومی سروش مولانا به شماره 88253719 تماس بگیرید و یا به شماره 09199020984 در تلگرام پیام دهید.
🌾 @souroshmolana
🌅 s8.picofile.com/file/8299932392/f_h_3.jpg
از فلسفه زندگی تا تاریخ صدر اسلام
موسسه سروش مولانا در ادامه برنامه آموزشی خود، اقدام به برگزاری کلاس هایی در ترم تابستان کرده است. در این سلسه درسگفتارها "علی صاحبی" (روانشناس) از نسبت "معنویت و سرمایه های روانشناختی" سخن خواهد گفت. محمد مهدی جعفری (استاد تاریخ اسلام و نهج البلاغه پژوه) طی چهار جلسه مروری بر تاریخ صدر اسلام خواهد داشت. استاد بازنشسته دانشگاه شیراز و یار دیرین آیت الله طالقانی و شهید مطهری در این درسگفتار نگاهی می اندازد به آنچه در اوایل ظهور اسلام شکل گرفت و بر حوادث بعد از خود تاثیر فراوانی داشت. میلاد نوری(محقق و استاد دانشگاه) طی هشت جلسه مباحثی پیرامون فلسفه زندگی را به بحث خواهد گذاشت. سوالاتی از قبیل؛ زندگانی چیست؟ آیا هرآنچه زنده است، زندگی می کند؟ موجود زنده را چگونه باید ارزیابی کرد؟ از مهم ترین مباحث این درسگفتار است. از جمله دیگرکلاس های ترم تابستان سروش مولانا می توان به «شخصیت های روشن و تاریک در غزلیات حافظ» اشاره کرد. ایرج رضایی (استاد دانشگاه) در هشت جلسه به واکاوی شخصیت های مثبت و منفی در اندیشه حافظ خواهد پرداخت. همچنین امیر صائمی(پژوهشگر فلسفه اخلاق) در رابطه با عشق و عقل عملی مباحثی را بیان خواهد کرد. برای آگاهی بیشتر می توانید با روابط عمومی سروش مولانا به شماره 88253719 تماس بگیرید و یا به شماره 09199020984 در تلگرام پیام دهید.
🌾 @souroshmolana
🌅 s8.picofile.com/file/8299932392/f_h_3.jpg