☘️ همدستی شکاکیت و آنارشیسم
✍️ #محمدمهدی_اردبیلی
🔅شکاکیت و آنارشیسم از یک حیث به هم شبیهاند. یکی به دنبال ویرانی ساختارهای اندیشه است و دیگری به دنبال ویرانی ساختارهای قدرت. هر دو بصیرتهای بسیار درخشانی را به تمدن بشری افزودهاند: یکی نقدهای چندلایه و عمیق درباب شناخت و علم انسانی و دیگری کنشها و نقدهای ویرانگر علیه نهادهای مستقر. هر دو میکوشند تا خود را از هر آنچه ایجابی است مبرا سازند، هر دو موضعی مطلقاً نفیکننده اتخاذ میکنند. اما هر دو علیرغم این موضع نفیکننده ناخواسته به نوعی ایجابِ غیرانتقادی راه میبرند.
🔅شکاک همه چیز را نفی میکند، اما برای انجام خود عملِ نفی، نیازمند مبانیای ایجابی است که یا باید خود آن مبانی را نفی کند و در نتیجه نمیتواند برای نفی بر آن تکیه کند و یا باید آنها را تصدیق کند ودر نتیجه از موضعِ مطلقاً منفی خارج و دستهایش آلوده میشوند. مسئله این است که شکاک نقد رادیکال را تا انتها، تا خودش پیش نمیبرد و در نتیجه خود را همواره برندۀ بازیای میداند که برندهای ندارد. او اگر «همه چیز» را نفی میکند، بناست با خودش چه کند؟
🔅از سوی دیگر، آنارشیست نیز موضعی مشابه را در ساحت سیاست اتخاذ میکند. او در عین حال که با سایر گروهها و فعالان سیاسی و مدنی در نقد قدرت همراه است، اما قدرت را به «هر شکل» منکر میشود و در نتیجه موضعی مطلقاً نفیکننده اتخاذ میکند. به زعم او، نهاد قدرت ذاتاً نامشروع است. در نتیجه، او نیز در اوج لذت است. او همواره از هر اتهامی مبراست، زیرا مسئولیت هیچ اتفاقی را نمیپذیرد.او موضعی «همواره-اپوزیسیون»دارد چه در چپ(ایجابگریز) و چه حتی در راست (رهاسازی بیپروای بازار). اما به لحاظ ایجابی او چه می خواهد؟ اگر از او بپرسند بعد از فروپاشی کلیۀ نهادهای قدرت چه روی خواهد داد، او یا سکوت میکند یا داستانهای خیالی و کودکانه برایتان تعریف خواهد کرد. برایش فردای انقلاب مهم نیست، او عاشق خود «لحظۀ انقلاب» است و احتمالا فردای انقلاب، دوباره بر علیه دولت مستقرِ بعدی عمل خواهد کرد. اما مانند شکاک، اونیز دارای تناقضی کلیدی است: او چه بخواهد چه نخواهد، مجبور است در بازی قدرت مشارکت کند و در نتیجه خود بدل به نهاد میشود و کارکردی ایجابی مییابد. همچنین او به لحاظ نظری نیز برای نقد قدرت، باید با برداشتی از «آرمان»، «قدرت» و «نهاد» آغاز کند و در نتیجه خودش آلوده به همان مبانیای خواهد شد که نقد میکند. و از همه مهمتر، مشابه شکاک، اگر او با هرشکلی از نهاد قدرت مخالف است، با «نهاد قدرتِ خودش» چه می کند؟
🔅اما نکتۀ کلیدی و حائز اهمیت که انتشار این یادداشت را در شرایط فعلی ضرورت میبخشد، خطر فزایندۀ این دو رویکرد برای وضعیت فعلی ماست. در وضعیتِ «ما» که هنوز عقلانیت و سوبژکتیویته شکل نگرفتهاند، شکاکیتِ ظاهراً رادیکال، علیرغم ژست پُستمدرنش، آب به آسیاب عقلستیزیِ پیشامدرن میریزد. از سوی دیگر، در وضعیتی که نهادهای دولت مدرن و ایدۀ قانون همچنان در تزلزل است و هنوز در نبردی میان تکنوکراسیِ فَشَلِ وارداتی و ساختار قبیلهای به سر میبریم، اگر فردی به جای نقد مشخص و معطوف به بهبودِ ساختار و بازسازیِ انتقادیِ نهادها، به نفی تامِ هر شکلی از نهادسازی بپردازد، بازهم علیرغم ژست پستمدرنش، عملاً آب به آسیاب دشمنان قبیلهگرای نهادستیز میریزد.
🔅هرگز نباید به این بهانه و به واسطۀ نقد روش شکاکان و آنارشیستها، از نقد اصول بنیادینِ عقل یا نهادهای قدرت اجتناب کرد، بلکه، از قضا، باید از یک سو، این نقدها را چنان رادیکال کرد که خود منتقدین را نیز با نتایج نظری و عملی موضعشان مواجه سازد؛ و از سوی دیگر، باید این نقدها را نه بیهدف یا خیالپردازانه، بلکه معطوف به رفع تناقضات و ارتقای عقل جهتدهی کرد. شاید این مهمترین تفاوت کانت و هیوم باشد.
🔅هر شکلی از نقد، مسئولیتی بر عهدۀ منتقد میگذارد، نمیتوان با گرفتن ژستهای نیتگرایانه و پاکدستانه از این تعهد شانه خالی کرد. هر نقدی، نه برآمده از خلاء، بلکه عیناً ناشی از وضعیتِ انضمامی امروز ماست. هرشکلی از نقدِ غیرانضمامی و خیالپردازانه (که آنارشیسمِ شایع را نمونۀ اعلای آن میدانم)، چیزی جز نوعی خودارضایی ذهنی نیست که عمدتاً به لحاظ سیاسی-اجتماعی (به ویژه در وضعیت متزلزل ما) نتایجی عقلستیز، ضدمدنی و غیردموکراتیک به دنبال دارد. نقد (چه در ساحت نظری-فلسفی و چه در ساحت عملی-سیاسی) باید معطوف به رفع و ارتقای وضعیت فعلی باشد نه نابودی آن. هیچ اتصال کوتاهی به رستگاری وجود ندارد. نقطۀ آغاز هر نقدی باید وضعیت اکنون باشد نه وضعیتی خیالی در آینده. «امر نوی آرمانی» از اکنون برخواهد خواست و تازه پس از تن سپردن به انضمامیت و تنشها و مسائل وضعیت است که میتوان از آرمانهای رهاییبخش سخن گفت.
🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt
✍️ #محمدمهدی_اردبیلی
🔅شکاکیت و آنارشیسم از یک حیث به هم شبیهاند. یکی به دنبال ویرانی ساختارهای اندیشه است و دیگری به دنبال ویرانی ساختارهای قدرت. هر دو بصیرتهای بسیار درخشانی را به تمدن بشری افزودهاند: یکی نقدهای چندلایه و عمیق درباب شناخت و علم انسانی و دیگری کنشها و نقدهای ویرانگر علیه نهادهای مستقر. هر دو میکوشند تا خود را از هر آنچه ایجابی است مبرا سازند، هر دو موضعی مطلقاً نفیکننده اتخاذ میکنند. اما هر دو علیرغم این موضع نفیکننده ناخواسته به نوعی ایجابِ غیرانتقادی راه میبرند.
🔅شکاک همه چیز را نفی میکند، اما برای انجام خود عملِ نفی، نیازمند مبانیای ایجابی است که یا باید خود آن مبانی را نفی کند و در نتیجه نمیتواند برای نفی بر آن تکیه کند و یا باید آنها را تصدیق کند ودر نتیجه از موضعِ مطلقاً منفی خارج و دستهایش آلوده میشوند. مسئله این است که شکاک نقد رادیکال را تا انتها، تا خودش پیش نمیبرد و در نتیجه خود را همواره برندۀ بازیای میداند که برندهای ندارد. او اگر «همه چیز» را نفی میکند، بناست با خودش چه کند؟
🔅از سوی دیگر، آنارشیست نیز موضعی مشابه را در ساحت سیاست اتخاذ میکند. او در عین حال که با سایر گروهها و فعالان سیاسی و مدنی در نقد قدرت همراه است، اما قدرت را به «هر شکل» منکر میشود و در نتیجه موضعی مطلقاً نفیکننده اتخاذ میکند. به زعم او، نهاد قدرت ذاتاً نامشروع است. در نتیجه، او نیز در اوج لذت است. او همواره از هر اتهامی مبراست، زیرا مسئولیت هیچ اتفاقی را نمیپذیرد.او موضعی «همواره-اپوزیسیون»دارد چه در چپ(ایجابگریز) و چه حتی در راست (رهاسازی بیپروای بازار). اما به لحاظ ایجابی او چه می خواهد؟ اگر از او بپرسند بعد از فروپاشی کلیۀ نهادهای قدرت چه روی خواهد داد، او یا سکوت میکند یا داستانهای خیالی و کودکانه برایتان تعریف خواهد کرد. برایش فردای انقلاب مهم نیست، او عاشق خود «لحظۀ انقلاب» است و احتمالا فردای انقلاب، دوباره بر علیه دولت مستقرِ بعدی عمل خواهد کرد. اما مانند شکاک، اونیز دارای تناقضی کلیدی است: او چه بخواهد چه نخواهد، مجبور است در بازی قدرت مشارکت کند و در نتیجه خود بدل به نهاد میشود و کارکردی ایجابی مییابد. همچنین او به لحاظ نظری نیز برای نقد قدرت، باید با برداشتی از «آرمان»، «قدرت» و «نهاد» آغاز کند و در نتیجه خودش آلوده به همان مبانیای خواهد شد که نقد میکند. و از همه مهمتر، مشابه شکاک، اگر او با هرشکلی از نهاد قدرت مخالف است، با «نهاد قدرتِ خودش» چه می کند؟
🔅اما نکتۀ کلیدی و حائز اهمیت که انتشار این یادداشت را در شرایط فعلی ضرورت میبخشد، خطر فزایندۀ این دو رویکرد برای وضعیت فعلی ماست. در وضعیتِ «ما» که هنوز عقلانیت و سوبژکتیویته شکل نگرفتهاند، شکاکیتِ ظاهراً رادیکال، علیرغم ژست پُستمدرنش، آب به آسیاب عقلستیزیِ پیشامدرن میریزد. از سوی دیگر، در وضعیتی که نهادهای دولت مدرن و ایدۀ قانون همچنان در تزلزل است و هنوز در نبردی میان تکنوکراسیِ فَشَلِ وارداتی و ساختار قبیلهای به سر میبریم، اگر فردی به جای نقد مشخص و معطوف به بهبودِ ساختار و بازسازیِ انتقادیِ نهادها، به نفی تامِ هر شکلی از نهادسازی بپردازد، بازهم علیرغم ژست پستمدرنش، عملاً آب به آسیاب دشمنان قبیلهگرای نهادستیز میریزد.
🔅هرگز نباید به این بهانه و به واسطۀ نقد روش شکاکان و آنارشیستها، از نقد اصول بنیادینِ عقل یا نهادهای قدرت اجتناب کرد، بلکه، از قضا، باید از یک سو، این نقدها را چنان رادیکال کرد که خود منتقدین را نیز با نتایج نظری و عملی موضعشان مواجه سازد؛ و از سوی دیگر، باید این نقدها را نه بیهدف یا خیالپردازانه، بلکه معطوف به رفع تناقضات و ارتقای عقل جهتدهی کرد. شاید این مهمترین تفاوت کانت و هیوم باشد.
🔅هر شکلی از نقد، مسئولیتی بر عهدۀ منتقد میگذارد، نمیتوان با گرفتن ژستهای نیتگرایانه و پاکدستانه از این تعهد شانه خالی کرد. هر نقدی، نه برآمده از خلاء، بلکه عیناً ناشی از وضعیتِ انضمامی امروز ماست. هرشکلی از نقدِ غیرانضمامی و خیالپردازانه (که آنارشیسمِ شایع را نمونۀ اعلای آن میدانم)، چیزی جز نوعی خودارضایی ذهنی نیست که عمدتاً به لحاظ سیاسی-اجتماعی (به ویژه در وضعیت متزلزل ما) نتایجی عقلستیز، ضدمدنی و غیردموکراتیک به دنبال دارد. نقد (چه در ساحت نظری-فلسفی و چه در ساحت عملی-سیاسی) باید معطوف به رفع و ارتقای وضعیت فعلی باشد نه نابودی آن. هیچ اتصال کوتاهی به رستگاری وجود ندارد. نقطۀ آغاز هر نقدی باید وضعیت اکنون باشد نه وضعیتی خیالی در آینده. «امر نوی آرمانی» از اکنون برخواهد خواست و تازه پس از تن سپردن به انضمامیت و تنشها و مسائل وضعیت است که میتوان از آرمانهای رهاییبخش سخن گفت.
🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt
🎥 مندی لن کاترون: صبحت از عشق به شیوه ای بهتر
استعاره متفاوتی از عشق به منظور یافتن شادی بیشتر و رنج کمتر
مشاهده فیلم با زیرنویس دو زبانه👇
✨→ 3danet.ir/2YxpR
🌾 @sedanet
استعاره متفاوتی از عشق به منظور یافتن شادی بیشتر و رنج کمتر
مشاهده فیلم با زیرنویس دو زبانه👇
✨→ 3danet.ir/2YxpR
🌾 @sedanet
☘️ مصاحبه بنیاد باران با #ساسان_حبیب_وند پیرامون زندگی مدرن و بحران هویت
ساسان حبیب وند: آنچه در زیر می خوانید، متن مصاحبه ای است که اخیرا با «بنیاد باران» انجام شده است. موضوع این گفتگو، رابطه زندگی امروزی با پدیده ایست که به اسم «بحران هویت»، مکررا می شنویم. در این گفتگو، به اختصار به واشکافی دو مفهوم ''هویت'' و ''بحران هویت'' پرداخته ام و ارتباط آن را با معضلات زندگی انسان، بخصوص زندگی مدرن شرح داده ام....
متن این مصاحبه👇
✨ → 3danet.ir/Qy8jL
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
ساسان حبیب وند: آنچه در زیر می خوانید، متن مصاحبه ای است که اخیرا با «بنیاد باران» انجام شده است. موضوع این گفتگو، رابطه زندگی امروزی با پدیده ایست که به اسم «بحران هویت»، مکررا می شنویم. در این گفتگو، به اختصار به واشکافی دو مفهوم ''هویت'' و ''بحران هویت'' پرداخته ام و ارتباط آن را با معضلات زندگی انسان، بخصوص زندگی مدرن شرح داده ام....
متن این مصاحبه👇
✨ → 3danet.ir/Qy8jL
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
صدانت
مصاحبه بنیاد باران با ساسان حبیب وند پیرامون زندگی مدرن و بحران هویت • صدانت
آنچه در زیر می خوانید، متن مصاحبه ای است که اخیرا با «بنیاد باران» انجام شده است. موضوع این گفتگو، رابطه زندگی امروزی با پدیده ایست که به اسم «بحران هویت»..
☘️ نقد سروش دباغ به مصطفی ملکیان به همراه پاسخ ابوالقاسم فنائی به سروش دباغ
دریافت فایل pdf این مقالات 👇
✨ → 3danet.ir/o5nqm
🌾 @sedanet
دریافت فایل pdf این مقالات 👇
✨ → 3danet.ir/o5nqm
🌾 @sedanet
☘️ گفتگوی حلقه مطالعاتی جمعیت خیریه غدیر با #صدیقه_وسمقی
صوت | ۱۶ تیر ۹۶ | پیرامون فمنیسم و اسلام👇
✨ → 3danet.ir/wPtYw
🌾 @sedanet | @Ghadircharity
صوت | ۱۶ تیر ۹۶ | پیرامون فمنیسم و اسلام👇
✨ → 3danet.ir/wPtYw
🌾 @sedanet | @Ghadircharity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 محمود دولتآبادی به روایت محمود دولتآبادی
دولتآبادی بیپرده از خودش و آرزوهایش با «ایسنا» سخن میگوید و از حسش در نخستین لحظات ۷۷ سالگی
کامل👇
✨ → aparat.com/v/FsSnZ
🌾 @sedanet | @isna94
دولتآبادی بیپرده از خودش و آرزوهایش با «ایسنا» سخن میگوید و از حسش در نخستین لحظات ۷۷ سالگی
کامل👇
✨ → aparat.com/v/FsSnZ
🌾 @sedanet | @isna94
☘️ گفتوگوی کریستین مایر با یوزف فان اِس با عنوان خاستگاههای اسلام
مترجم: یاسر میردامادی
🔅آیا اسلام، پیش از آنکه محمّد وحی را ابلاغ کند، دینی کاملاً شکل گرفته بود؟ با چه دقّتی میتوان از اسلامِ نخستین، فرقههای اوّلیّهی اسلام و گرایشهای دینی آنها آگاهی یافت؟ اسلامشناس آلمانی، یوزف فان اس، عمر خود را صرف یافتن پاسخ به این پرسشها کرده است. کریستین مایر روزنامهنگار، که خود متعلّق به نسل جوانتر اسلامپژوهان است، با وی در این باره گفتوگو کرده است...
متن کامل این گفتوگو👇
✨ → 3danet.ir/uEG08
🌾 @sedanet
مترجم: یاسر میردامادی
🔅آیا اسلام، پیش از آنکه محمّد وحی را ابلاغ کند، دینی کاملاً شکل گرفته بود؟ با چه دقّتی میتوان از اسلامِ نخستین، فرقههای اوّلیّهی اسلام و گرایشهای دینی آنها آگاهی یافت؟ اسلامشناس آلمانی، یوزف فان اس، عمر خود را صرف یافتن پاسخ به این پرسشها کرده است. کریستین مایر روزنامهنگار، که خود متعلّق به نسل جوانتر اسلامپژوهان است، با وی در این باره گفتوگو کرده است...
متن کامل این گفتوگو👇
✨ → 3danet.ir/uEG08
🌾 @sedanet
صدانت
گفتوگوی کریستین مایر با یوزف فان اِس با عنوان خاستگاههای اسلام • صدانت
یوزف فان اِس (Josef van Ess)، متخصّص برجستهی تاریخ الاهیّات اسلامی، مشابه این سخن را در باب اصلِ اسلام میگوید. به نظر او ظهور اسلام با ظهور محمّدِ ...
🎙سخنرانی مصطفی ملکیان با عنوان بخشش در عدالت ترمیمی
دانشگاه تربیت مدرس - 9 اردیبهشت 96 - #مصطفی_ملکیان
صوت و متن کامل این سخنرانی👇
✨→ 3danet.ir/SWZwd
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
دانشگاه تربیت مدرس - 9 اردیبهشت 96 - #مصطفی_ملکیان
صوت و متن کامل این سخنرانی👇
✨→ 3danet.ir/SWZwd
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
Forwarded from درنگها (محمدمهدی اردبیلی) (Mohammad Mehdi Ardebili)
خوشبختانه کل فایلهای صوتی درسگفتار مختصر "فلسفه نظری کانت" با تمرکز بر کتاب "نقد عقل محض"، در وبسایت صدانت منتشر شد. این دوره زمستان سال گذشته به همت "مرکز آموزشهای تخصصی و جامعهمحور انجمن جامعهشناسی ایران" برگزار شد. نکته قابل عرض اینکه این دوره، همانگونه که از نامش پیداست، بناست "مقدمهای بر فهم کانت" باشد و مقدماتی را برای مخاطب فراهم کند که بر اساس آنها تازه بتواند وارد مطالعه خود متن اصلی این کتاب شود که خوشبختانه اخیرا ترجمه فارسی قابل فهمی پیدا کرده است. پس این دوره ابداً جای مطالعه خود کتاب را نخواهد گرفت و نردبانی است که پس از بالا رفتن باید آن را کنار زد وحتی نگرشی انتقادی به آن داشت. مهمتر از همه، باید از اپیدمی این روزهای ما، یعنی توهم فهم کامل اندیشههای یک فیلسوف با استماع چند جلسه مختصر اجتناب کرد. همچنین، مطالب مطرحشده در کلاس گهگاه به دلیل فضای کلاس یا احوال مدرس به حوزههای دیگری نیز کشیده شد. به هر ترتیب، ترسیم ساختار کلی کتابی با این عظمت در هفت جلسه نیازمند مُثله کردن و وصلهپینهی مباحث و استدلالات، جهت بازسازی شکل تحریفشدهای از کلیت اثر بوده است که البته قطعا تنها شکل ممکن بازنماییِ آن نیست و بسیار به اغراض، دغدغهها و تواناییهای مدرس وابسته است. با این همه، روشن است که از این تحریف گریزی نیست و هر تفسیری ذاتاً نوعی تحریف است.
☘️ درسگفتار «مقدمهای بر فهم کانت» از #محمدمهدی_اردبیلی👇
🌾 @PhilosophicalHalt | @sedanet
http://3danet.ir/7jhIC
☘️ درسگفتار «مقدمهای بر فهم کانت» از #محمدمهدی_اردبیلی👇
🌾 @PhilosophicalHalt | @sedanet
http://3danet.ir/7jhIC
☘️ الهی دانان و چالش غیر واقع گرایی
✍️ پیتر واردی
ترجمه علیرضا رضایت
🔅غیرواقعگراها مدعیاند که خدا واقعی است و وجود دارد اما منظور آنها این نیست که وجود یا روحی به نام خدا به لحاظ وجودی، مستقل از جهان مخلوق که خدا آفریده و آن را حفظ کرده، وجود دارد. در عوض، خدا درون جامعه ایمانی (دینی) و درون شکلی از زندگی کسانی وجود و واقعیت دارد که خدا را در کانون زندگیشان قرار میدهند، میپرستند و برایش نماز میگزارند. عیسی به حواریونش گفت که هر زمان که دو یاسه نفر به نام او گرد آیند، او قطعا حضور خواهد داشت، این مساله برای مومن غیرواقعگرا حقیقت دارد(صادق است). وقتی که مومنان یکدیگر را ملاقات میکنند و در مورد عیسی سخن میگویند و برای او نماز میگزارند، عیسی وجود و حقیقت دارد. خدا و عیسی مفاهیمیهستند که جوامع دینی(ایمانی) آنها را ایجاد میکنند و به آنها که ایمان دارند معنا و جهت میدهند.
🔅نکته اصلی آن است که از نگاه غیرواقعگراها زبان مربوط به خدا به هیچ واقعیت یا وضعیتی از امور فراتر از خود اشاره نمیکند، این زبان صادق است زیرا از سوی اعضای جامعه ایمانی پذیرفته شده و به کار رفته است. یکی از مزایای قابل توجه رویکرد غیرواقعگرایانه آن است که هیچ نیازی به توجیه مدعیات مربوط به حقانیت در دین ندارد. این رویکرد تایید میکند که افراد به طور موقتی مدعیات مربوط به ایمان دینی را باور نمیکنند(در این میان) جامعه، محوریت دارد و میتواند توضیح دهد که چگونه اجتماعات دینی مدعیات حقیقی خود را در طول زمان ایجاد میکنند(و به عنوان مثال، حکم میکنند که کدام یک بحق است و کدامیک کفرآمیز). افزون براین توضیح میدهد که چگونه ادیان مختلف واجد اینگونه مدعیات حقیقی هستند.
🔅از دیدگاه بسیاری از مومنان، مضرّت این قضیه ( اگر بخواهیم از تعبیر ویتگنشتاین استفاده کنیم)آن است که مراد اغلب مومنان عادی را از مدعیات خود«جریحهدار»میکند.اغلب مومنان معتقدند وقتی که میگویند عیسی بر صلیب جان داد و روز سوم برخاست، این جمله حقیقت دارد زیرا در واقع اتفاق افتاده است. در مقابل، غیر واقعگراها این قضیه را به همان اندازه حقیقی میدانند که بخشی از داستان مسیحیت است، اما در تحلیل نهایی، داستان مسیحیت، یک پدیده انسان آفریده است.
متن کامل این نوشتار👇
✨→ 3danet.ir/8oSDC
🌾 @sedanet
✍️ پیتر واردی
ترجمه علیرضا رضایت
🔅غیرواقعگراها مدعیاند که خدا واقعی است و وجود دارد اما منظور آنها این نیست که وجود یا روحی به نام خدا به لحاظ وجودی، مستقل از جهان مخلوق که خدا آفریده و آن را حفظ کرده، وجود دارد. در عوض، خدا درون جامعه ایمانی (دینی) و درون شکلی از زندگی کسانی وجود و واقعیت دارد که خدا را در کانون زندگیشان قرار میدهند، میپرستند و برایش نماز میگزارند. عیسی به حواریونش گفت که هر زمان که دو یاسه نفر به نام او گرد آیند، او قطعا حضور خواهد داشت، این مساله برای مومن غیرواقعگرا حقیقت دارد(صادق است). وقتی که مومنان یکدیگر را ملاقات میکنند و در مورد عیسی سخن میگویند و برای او نماز میگزارند، عیسی وجود و حقیقت دارد. خدا و عیسی مفاهیمیهستند که جوامع دینی(ایمانی) آنها را ایجاد میکنند و به آنها که ایمان دارند معنا و جهت میدهند.
🔅نکته اصلی آن است که از نگاه غیرواقعگراها زبان مربوط به خدا به هیچ واقعیت یا وضعیتی از امور فراتر از خود اشاره نمیکند، این زبان صادق است زیرا از سوی اعضای جامعه ایمانی پذیرفته شده و به کار رفته است. یکی از مزایای قابل توجه رویکرد غیرواقعگرایانه آن است که هیچ نیازی به توجیه مدعیات مربوط به حقانیت در دین ندارد. این رویکرد تایید میکند که افراد به طور موقتی مدعیات مربوط به ایمان دینی را باور نمیکنند(در این میان) جامعه، محوریت دارد و میتواند توضیح دهد که چگونه اجتماعات دینی مدعیات حقیقی خود را در طول زمان ایجاد میکنند(و به عنوان مثال، حکم میکنند که کدام یک بحق است و کدامیک کفرآمیز). افزون براین توضیح میدهد که چگونه ادیان مختلف واجد اینگونه مدعیات حقیقی هستند.
🔅از دیدگاه بسیاری از مومنان، مضرّت این قضیه ( اگر بخواهیم از تعبیر ویتگنشتاین استفاده کنیم)آن است که مراد اغلب مومنان عادی را از مدعیات خود«جریحهدار»میکند.اغلب مومنان معتقدند وقتی که میگویند عیسی بر صلیب جان داد و روز سوم برخاست، این جمله حقیقت دارد زیرا در واقع اتفاق افتاده است. در مقابل، غیر واقعگراها این قضیه را به همان اندازه حقیقی میدانند که بخشی از داستان مسیحیت است، اما در تحلیل نهایی، داستان مسیحیت، یک پدیده انسان آفریده است.
متن کامل این نوشتار👇
✨→ 3danet.ir/8oSDC
🌾 @sedanet
☘️ برنامه پرگار با موضوع طب سنتی
🔅 طب سنتی مجموعه ای از خرافات است یا آموزههایی ست که تجارب نسل در پی نسل مردم صحت آن را ثابت کرده است؟ طب های جایگزین مثل هومیوپاتی چه؟ در حوزه ی طب مرز بین علم و شبه علم کجاست؟
مهمانهای برنامه:
#پریس_رز عضو انجمن هومیوپاتی بریتانیایی
#سیروس_عباسیان روانپزشک
#عرفان_کسرایی پژوهشگر فلسفهی علم
صوت و فیلم این مناظره👇
✨→ 3danet.ir/ByLyd
🌾 @sedanet
🔅 طب سنتی مجموعه ای از خرافات است یا آموزههایی ست که تجارب نسل در پی نسل مردم صحت آن را ثابت کرده است؟ طب های جایگزین مثل هومیوپاتی چه؟ در حوزه ی طب مرز بین علم و شبه علم کجاست؟
مهمانهای برنامه:
#پریس_رز عضو انجمن هومیوپاتی بریتانیایی
#سیروس_عباسیان روانپزشک
#عرفان_کسرایی پژوهشگر فلسفهی علم
صوت و فیلم این مناظره👇
✨→ 3danet.ir/ByLyd
🌾 @sedanet
صدانت
برنامه پرگار با موضوع طب سنتی • صدانت
طب سنتی مجموعه ای از خرافات است یا آموزههایی ست که تجارب نسل در پی نسل مردم صحت آن را ثابت کرده است؟ طب های جایگزین مثل هومیوپاتی چه؟ ...
☘️ مصاحبه رادیو فردا (احسان عابدی) با #رامین_جهانبگلو با عنوان «ما و تمدنزدایی» در اکتبر ۲۰۱۶
🔅شاید دنیای ما همیشه این گونه بوده، بههم ریخته و گاه به شدت بیمعنا. تاریکی همیشه در پی غلبه بر روشنایی بوده و آشوب در ذات این هستی. از این نظر روزگار ما متمایز از دیروز و فردا نیست. اما رامین جهانبگلو در تازهترین کتاب خود این آشوب جهان را از منظری منحصربهفرد میبیند و با پرداختن به ویژگیهای جهان امروز همچون مهاجرتهای گسترده، جهانیسازی، سرمایهداری، تکنولوژی پیشرفته و غلبه تفکر فایدهگرایی، تلاش میکند پاسخی به چیستی این آشوب و بحرانهای خاص روزگار کنونی ما بدهد.
🔅او برای این منظور مفهوم تمدنزدایی را در برابر تمدن قرار میدهد و عصر کنونی را عصر تمدنزدایی نام میدهد که از دلایل آن «بیمعنا شدن سیاست» و «امتناع از تفکر و پرسشگری» و برخی نشانگان آن هم داعش و نابودی طبیعت است. از این نظر کتاب جدید جهانبگلو را میتوان اثری بدبینانه و هشدارآمیز شمرد، اما او آنجا که از گاندی و تاگور و لزوم بازخوانی اندیشه آنان سخن میگوید، شرایط را قابل تغییر میداند، چنان که این ضرورت در عنوان کتابش هم بازتاب یافته است: «افول تمدن و چرا باید به گاندی و تاگور بازگردیم».
🔅این کتاب را شرکت انتشاراتی «آلف بوک» دو ماه قبل به زبان انگلیسی در هند منتشر کرده که این مدت بازخوردهای مثبتی نیز در رسانههای این کشور داشته است. گفتوگوی رادیو فردا با رامین جهانبگلو نویسندهی فیلسوف را میخوانید.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/9p7HD
🌾 @sedanet
🔅شاید دنیای ما همیشه این گونه بوده، بههم ریخته و گاه به شدت بیمعنا. تاریکی همیشه در پی غلبه بر روشنایی بوده و آشوب در ذات این هستی. از این نظر روزگار ما متمایز از دیروز و فردا نیست. اما رامین جهانبگلو در تازهترین کتاب خود این آشوب جهان را از منظری منحصربهفرد میبیند و با پرداختن به ویژگیهای جهان امروز همچون مهاجرتهای گسترده، جهانیسازی، سرمایهداری، تکنولوژی پیشرفته و غلبه تفکر فایدهگرایی، تلاش میکند پاسخی به چیستی این آشوب و بحرانهای خاص روزگار کنونی ما بدهد.
🔅او برای این منظور مفهوم تمدنزدایی را در برابر تمدن قرار میدهد و عصر کنونی را عصر تمدنزدایی نام میدهد که از دلایل آن «بیمعنا شدن سیاست» و «امتناع از تفکر و پرسشگری» و برخی نشانگان آن هم داعش و نابودی طبیعت است. از این نظر کتاب جدید جهانبگلو را میتوان اثری بدبینانه و هشدارآمیز شمرد، اما او آنجا که از گاندی و تاگور و لزوم بازخوانی اندیشه آنان سخن میگوید، شرایط را قابل تغییر میداند، چنان که این ضرورت در عنوان کتابش هم بازتاب یافته است: «افول تمدن و چرا باید به گاندی و تاگور بازگردیم».
🔅این کتاب را شرکت انتشاراتی «آلف بوک» دو ماه قبل به زبان انگلیسی در هند منتشر کرده که این مدت بازخوردهای مثبتی نیز در رسانههای این کشور داشته است. گفتوگوی رادیو فردا با رامین جهانبگلو نویسندهی فیلسوف را میخوانید.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/9p7HD
🌾 @sedanet
صدانت
مصاحبه رادیو فردا با رامین جهانبگلو با عنوان «ما و تمدنزدایی» • صدانت
مصاحبه رادیو فردا (احسان عابدی) با رامین جهانبگلو با عنوان «ما و تمدنزدایی» در اکتبر ۲۰۱۶ | او برای این منظور مفهوم تمدنزدایی را در برابر تمدن قرار...
Audio
🎙انتقاد #مرتضی_مطهری از دیدگاهی که به استناد به حدیث «باهتوهم»، تهمت زدن نسبت به اهل بدعت را جایز میشمارد...
📗سیری در سیره نبوی،ص115-113
🌾 @sedanet | @motahari_ir
📗سیری در سیره نبوی،ص115-113
🌾 @sedanet | @motahari_ir
☘️ مستقیم نمیشود رسید!
✍️#صدیق_قطبی
🔅پرسشهایی هستند که با پاسخ، آرام نمیگیرند؛ با ورزیدن، قرار میگیرند.
یعنی پاسخشان حرف نیست، بلکه شیوهای زیستن است. ایراد ماست که گمان میکنیم میشود پرسشهای اساسی زندگی را پاسخ گفت. نه تنها لذت و معنا، که به گمان من جستجوی خدا نیز، کموبیش به همین شیوه است. اروین یالوم مینویسد:
🔅{هر چه فرد بیشتر جویای خوشی باشد، شادی بیشتر از او میگریزد. این دید باعث شد فرانکل بگوید: «نمیتوان در پی شادی رفت؛ شادی از پی انسان میآید.» اَلِن واتس میگوید: «درست همان زمان که در جست و جویش هستی، از دستش میدهی.» پس لذت هدف نهایی نیست بلکه پیامد جست و جوی فرد برای معناست.
🔅 … هر چه بیشتر در پیِ لذت باشیم، بیشتر از ما میگریزد. فرانکل میگوید لذت محصول معناست و جست و جوی فرد باید به سمت معنا هدایت شود. من معتقدم جست و جوی معنا نیز به همین اندازه ضد و نقیض است: هر چه بیشتر با منطق و استدلال در جست و جوی آن باشیم، کمتر مییابیمش؛ پرسشهایی که فرد در برابر معنا مطرح میکند، همواره از پاسخها بیشتر عمر میکنند.
🔅معنا را نیز مانند لذت باید از مسیری غیر مستقیم بجوییم.. احساس پُرمعنایی محصول تعهد است. تعهد منطقاً پرسشهای مهلکی را که از منظر کهکشانی بر میخیزد، رد نمیکند ولی موجب میشود این پرسش ها اهمیت چندانی نیابند. معنای این گفتهی ویتگنشتاین هم همین است که: «راه حل مسئلهی زندگی در پاک کردن مسئله است.»
🔅با مرگ، آزادی و تنهایی باید مستقیماً گلاویز و دست به گریبان شد. ولی وقتی نوبت به پوچی میرسد، درمانگر باید به بیمارانش کمک کند از پرسش فاصله بگیرند: به جای غوطهوری در معضل پوچی، راه حل تعهد را برگزینند. پرسش دربارهی معنای زندگی همان طور که بودا اندرز داده،کمال نمیآورَد. باید در رودخانهی زندگی غوطهور شد و اجازه داد پرسش نیز به راه خود رَوَد.»} (روان درمانی اگزیستانسیال، دکتر اروین د. یالوم، مترجم دکتر سپیده حبیب، نشر نی)
🌾 @sedanet | @sedigh_63
🌅 s8.picofile.com/file/8302777568/p8_u.jpg
✍️#صدیق_قطبی
🔅پرسشهایی هستند که با پاسخ، آرام نمیگیرند؛ با ورزیدن، قرار میگیرند.
یعنی پاسخشان حرف نیست، بلکه شیوهای زیستن است. ایراد ماست که گمان میکنیم میشود پرسشهای اساسی زندگی را پاسخ گفت. نه تنها لذت و معنا، که به گمان من جستجوی خدا نیز، کموبیش به همین شیوه است. اروین یالوم مینویسد:
🔅{هر چه فرد بیشتر جویای خوشی باشد، شادی بیشتر از او میگریزد. این دید باعث شد فرانکل بگوید: «نمیتوان در پی شادی رفت؛ شادی از پی انسان میآید.» اَلِن واتس میگوید: «درست همان زمان که در جست و جویش هستی، از دستش میدهی.» پس لذت هدف نهایی نیست بلکه پیامد جست و جوی فرد برای معناست.
🔅 … هر چه بیشتر در پیِ لذت باشیم، بیشتر از ما میگریزد. فرانکل میگوید لذت محصول معناست و جست و جوی فرد باید به سمت معنا هدایت شود. من معتقدم جست و جوی معنا نیز به همین اندازه ضد و نقیض است: هر چه بیشتر با منطق و استدلال در جست و جوی آن باشیم، کمتر مییابیمش؛ پرسشهایی که فرد در برابر معنا مطرح میکند، همواره از پاسخها بیشتر عمر میکنند.
🔅معنا را نیز مانند لذت باید از مسیری غیر مستقیم بجوییم.. احساس پُرمعنایی محصول تعهد است. تعهد منطقاً پرسشهای مهلکی را که از منظر کهکشانی بر میخیزد، رد نمیکند ولی موجب میشود این پرسش ها اهمیت چندانی نیابند. معنای این گفتهی ویتگنشتاین هم همین است که: «راه حل مسئلهی زندگی در پاک کردن مسئله است.»
🔅با مرگ، آزادی و تنهایی باید مستقیماً گلاویز و دست به گریبان شد. ولی وقتی نوبت به پوچی میرسد، درمانگر باید به بیمارانش کمک کند از پرسش فاصله بگیرند: به جای غوطهوری در معضل پوچی، راه حل تعهد را برگزینند. پرسش دربارهی معنای زندگی همان طور که بودا اندرز داده،کمال نمیآورَد. باید در رودخانهی زندگی غوطهور شد و اجازه داد پرسش نیز به راه خود رَوَد.»} (روان درمانی اگزیستانسیال، دکتر اروین د. یالوم، مترجم دکتر سپیده حبیب، نشر نی)
🌾 @sedanet | @sedigh_63
🌅 s8.picofile.com/file/8302777568/p8_u.jpg
☘️ سخنرانی #آرش_نراقی با عنوان «اخلاق از منظر دین و روانشناسی»
مرکز فرهنگی ابن سینا - ارواین - ۸ تیر ۱۳۹۶
صوت و فیلم👇
✨→ 3danet.ir/2PDIn
🌾 @sedanet | @arash_naraghi
مرکز فرهنگی ابن سینا - ارواین - ۸ تیر ۱۳۹۶
صوت و فیلم👇
✨→ 3danet.ir/2PDIn
🌾 @sedanet | @arash_naraghi
☘️ خشونت فقدان مادر
✍️ دکتر یامان حکمت (حمید تقیآبادی)
🔅روزی که واقعه تروریستی خونین «دهمزنگ» توسط داعش در کابل رخ داد و طی آن تظاهرات مسالمتآمیز مردم توسط سه انتحارکننده، به خاک و خون کشیده شد، من در چندصدمتری مکان حادثه، مشغول معرفی کتاب «خشونت: پنج نگاه زیر چشمی» از اسلاوی ژیژک به دانشجویان خود بودم. برای همه ما این همزمانی عجیب بود. ساعاتی بعد از آن حادثه غمبار، یکی از دانشجویان به طعنه پرسید: این دست کتابها برای تحلیل چنین وقایعی چه کاربردی دارند؟ چرا که کتاب، صحنه هماوایی اندیشههای والتر بنیامین و اسلاوی ژیژک در باب خشونت است. خشونتی که بیشتر تعریفی فلسفی و حقوقی مییابد و به دنبال تحلیلی از شرایط زمینهساز ایجاد خشونت میگردد. اما به نظر میرسد برای خشونتهای دراماتیزه شده تروریستی سالهای اخیر جهان بخصوص توسط داعش، کاربرد چندانی ندارد.
🔅در حال حاضر اذهان مردم جهان، بیشتر معطوف به نوعی «هراس اشتیاقانگیز» شده است که توسط گروههای تروریستی در رسانهها تکثیر میگردد. در چنین وضعیتی نوع خشونت و متعاقبا نوع میل به اعمال ویرانگر نیز دستخوش دگرگونی شده است. هرچه ویرانگرتر دیدنیتر و سرگرمکنندهتر. امیال طبیعی مرگ، آشکار شده و تقویت گردیده است. بنابراین دیگر نمیتوان تحلیل والتر بنیامین را برای شیوههای جدید خشونتورزی در جهان امروزین مورد توجه قرار داد. باید راه دیگری برگزید. باید از «خشونت الهی» بنیامین و «خشونت خدایگانی» ژیژک عبور کرد و از خشونت «علیه خدایگان» سخن به میان آورد.
🔅جورجو آگامبن در کتاب «وضعیت استثنایی» توضیح میدهد که هدف بنیامین در تحلیل خشونت، نشان دادن امکانپذیری شکلی از خشونت است که به کلی بیرون از حوزه «قانون» و ورای آن باشد که بتواند دیالکتیک دور زننده میان خشونت واضع و حافظ قانون را متلاشی کند. این سیمای دیگری از خشونت است که قانون آن را چونان تهدیدی برای هستی خود قلمداد میکند چون اساسا خشونتی بیرون از حوزه قانون است. بنیامین آن را «خشونت ناب» یا «الهی» و در عرصه بشری «خشونت انقلابی» مینامد.
متن کامل این نوشتار👇
✨→ 3danet.ir/ZUXNL
🌾 @sedanet
✍️ دکتر یامان حکمت (حمید تقیآبادی)
🔅روزی که واقعه تروریستی خونین «دهمزنگ» توسط داعش در کابل رخ داد و طی آن تظاهرات مسالمتآمیز مردم توسط سه انتحارکننده، به خاک و خون کشیده شد، من در چندصدمتری مکان حادثه، مشغول معرفی کتاب «خشونت: پنج نگاه زیر چشمی» از اسلاوی ژیژک به دانشجویان خود بودم. برای همه ما این همزمانی عجیب بود. ساعاتی بعد از آن حادثه غمبار، یکی از دانشجویان به طعنه پرسید: این دست کتابها برای تحلیل چنین وقایعی چه کاربردی دارند؟ چرا که کتاب، صحنه هماوایی اندیشههای والتر بنیامین و اسلاوی ژیژک در باب خشونت است. خشونتی که بیشتر تعریفی فلسفی و حقوقی مییابد و به دنبال تحلیلی از شرایط زمینهساز ایجاد خشونت میگردد. اما به نظر میرسد برای خشونتهای دراماتیزه شده تروریستی سالهای اخیر جهان بخصوص توسط داعش، کاربرد چندانی ندارد.
🔅در حال حاضر اذهان مردم جهان، بیشتر معطوف به نوعی «هراس اشتیاقانگیز» شده است که توسط گروههای تروریستی در رسانهها تکثیر میگردد. در چنین وضعیتی نوع خشونت و متعاقبا نوع میل به اعمال ویرانگر نیز دستخوش دگرگونی شده است. هرچه ویرانگرتر دیدنیتر و سرگرمکنندهتر. امیال طبیعی مرگ، آشکار شده و تقویت گردیده است. بنابراین دیگر نمیتوان تحلیل والتر بنیامین را برای شیوههای جدید خشونتورزی در جهان امروزین مورد توجه قرار داد. باید راه دیگری برگزید. باید از «خشونت الهی» بنیامین و «خشونت خدایگانی» ژیژک عبور کرد و از خشونت «علیه خدایگان» سخن به میان آورد.
🔅جورجو آگامبن در کتاب «وضعیت استثنایی» توضیح میدهد که هدف بنیامین در تحلیل خشونت، نشان دادن امکانپذیری شکلی از خشونت است که به کلی بیرون از حوزه «قانون» و ورای آن باشد که بتواند دیالکتیک دور زننده میان خشونت واضع و حافظ قانون را متلاشی کند. این سیمای دیگری از خشونت است که قانون آن را چونان تهدیدی برای هستی خود قلمداد میکند چون اساسا خشونتی بیرون از حوزه قانون است. بنیامین آن را «خشونت ناب» یا «الهی» و در عرصه بشری «خشونت انقلابی» مینامد.
متن کامل این نوشتار👇
✨→ 3danet.ir/ZUXNL
🌾 @sedanet
صدانت
خشونت فقدان مادر • صدانت
انتقال ذهن به آینده انسان را تبدیل به شیئی میکند. آنها مدام به اعمال محیّرالعقولی روی میآورند که میتوان آن را «خشونت غیاب» یا «خشونت فقدان مادر» نامید...