وبسایت فرهنگی صدانت
21.5K subscribers
784 photos
361 videos
75 files
2.5K links
صدانت؛ صدای اندیشه

آدرس وبسایت:
3danet.net

اینستاگرام صدانت:
instagram.com/3danet

کانال رسمی صدانت:
@Sedanet

صدانت تی‌وی:
@Sedanettv

بایگانی صدانت:
@sedanet1

آگاهی از نشست‌های فرهنگی:
@News_sedanet
Download Telegram
☘️ ماهنامه سیاسی اجتماعی رستاک
شماره دهم | مرداد و شهریور 96

🔅رستاک در فصل سیاست با پرونده‌ی ماه، به تحلیل مهمترین اتفاقات در سیاست داخلی و خارجی پرداخته و همینطور بستری را فراهم نموده تا کارشناسان حوزه‌های مختلف با آسیب‌شناسی وضع موجود، مطالبات اقشار مختلف را از دولت دوازدهم بیان نمایند.

🔅فصل شهر نیز که با «چشم اسفندیار مدیریت شهری» آغاز می‌شود، با تحلیل عملکرد مدیریت‌شهری از چشم‌اندازهای گوناگون همراه است و در ادامه، «هنر و شهر» رابطه‌ی میان هنر و شهر را مورد واکاوی قرار داده و نظرگاه‌های انتقادی، حوزه‌ی زیباسازی و مبلمان شهری تا گرافیتی را به چالش کشیده است.

🔅فصل فرهنگ نیز با میزگردی فرهنگی با موضوعیتِ: «پرولتاریای علم، علم نیابتی و ابتذال فرهنگی» واکاوی روند شکل‌گیری مطالبات فرهنگی و چالش‌های تحقق آن را پی گرفته است.

🔅همینطور پرونده‌ی ویژه‌ای در رابطه با «مشروطه و سرهای پرسودا که آزادی‌خواهان باختند» را در این شماره خواهید خواند.

🔅سینمای «امیر نادری» نیز در رستاک شهریورماه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. و نقد شعر را هم با نگاه به دفتر شعر "دوچرخه‌ی آبی" اثر "حسن عالیزاده" خواهید خواند.


☀️مقاله
میل جمعی و وجود نیرومند یک «ما»: سه صدا و یک فرصت

☀️گفت‌وگو
گفت‌وگوی رستاک با رضا بابایی: مرجعیت‌های بازمانده از تاریخ

☀️میزگرد
پرولتاریای علم، علم نیابتی و ابتذال فرهنگی؛ سه گانه‌ی بیگانه

🌱 رضا بابایی، عباس نعیمی جورشری، سعدی گلبیانی، علی غریب دوست، علی شهبازی، مهدی قاصد، مهران صولتی، محمدرضا کلاهی، علیرضا کفایی، فرشاد فرخزاد، حافظ موسوی، فرانک سعیدی فرد، روح الله عظیمی، اردشیر بهرامی، میثم هاشمخانی، محمد زینالی اُناری، امین حامی خواه، محمدرضا پویافر، حسین نبوی، خسرو صادقی بروجنی، محمدمهدی اردبیلی، محمدجواد غلامرضا کاشی، محمدحسین غیاثی، سهند ایرانمهر، ناصر فکوهی، موسی غنی نژاد، محمد فاضلی، ابراهیم متقی، هیوا بالاکار، امین نور، میثم ربیع پور، سپیده برنجی، سمیرا مهدی پور، الهه نصیری، نیلوفر قربانی، فائزه بهرامی، یحیی عبدالهی، نعمت الله فاضلی، محمدرضا معادیخواه، سارا آذرصفا، آرش الحاقی و... از همکاران این شماره‌ی رستاک می‌باشند.

🌾 @sedanet
🌾 @soorema
🔎 khabar31.ir

🌅 s8.picofile.com/file/8306310526/rastak.jpg
☘️ درس‌گفتار «فلسفه هنر هگل» از #حامد_صفاریان
8 جلسه تا کنون - ادامه دارد...

گفتار نخست: مقدمه
گفتار دوم: باومگارتن
گفتار سوم: کانت
گفتار چهارم: شیلر
گفتار پنجم: هگل (بخش نخست)
گفتار ششم: هگل (بخش دوم)
گفتار هفتم: هگل (بخش سوم)
گفتار هشتم: هگل (بخش چهارم)

صوت جلسات👇
✨ → 3danet.ir/tLwA6
🌾 @sedanet | @DeutscherIdealismus
☘️ «اهل ذمّه»ی بودائیان
✍️ آرشام زاده عبداللهی

🔅در این روزها توجّه به مصائب مسلمانان میانمار افزایش یافته است. این افزایش توجّه، امری مطلوب است که باید با اقدامات عملی، در جهت امحاء تبعیضها و اجحاف‌هایی که در حقّ ایشان اعمال می شود، همراه گردد.

🔅نگارنده ی این سطور، ذرّه ای در قبح مظالمی که بر مسلمانان میانمار می رود، تردید ندارد. نیز تردید ندارد در این که هر کاری را که می توان، باید انجام داد تا جلوی ادامه و پیشروی یک ظلم، از جمله ظلم به مظلومان میانماری، گرفته شود. «ظلم» قبیح است، در حقّ هر کسی.

🔅من در این یادداشت می کوشم که توجّه خواننده را به جنبه ی دیگری از این مسئله ی دردناک معطوف کنم. آنچه این روزها می شنویم، این است که اجحاف‌هایی که در حقّ مسلمانان میانماری اتّفاق می افتد، به خاطر باورهای دینی ایشان است. چون آنها باورهای دینی متفاوتی از اکثریّت بودایی دارند، اینچنین مورد ستم قرار می گیرند.

🔅جان کلام همین جاست. آیا تبعیض دینی و مذهبی، اخلاقاً موجه است؟ آیا می توان بعضی از انسانها را به خاطر باورهای دینیشان، از حقوق اساسی و شهروندی خود، محروم کرد؟

🔅وقتی که اهل هر دینی، با محرومیّت همدینان خود از این حقوق، به خاطر داشتن دینی خاص، مواجه می شوند، به راحتی تصدیق می کنند که باورهای دینی و مذهبی نباید دستمایه ی تبعیض شود؛ چون خودشان هم اهل همان دین هستند و درد همدینان خویش را درد خود می یابند.

🔅امّا آیا اهل هر دین (مثلاً مسلمانان) نسبت به تبعیضهای دینی و مذهبی در قبال غیر اهل دین خود (مثلاً غیرمسلمانان) و بی دینان نیز همین قدر حسّاسند؟...

متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/xYKSR
🌾 @sedanet
☘️ خصایص زندگی عاریتی از منظر هایدگر
✍️ #مصطفی_ملکیان

🔅1_ خصیصه اول: ما به وراجّی و یاوه‏گویی مبتلا شده‏ایم. وراجّی چه نوع سخنی است؟ سخنی است که در آن خود سخن گفتن مهم است نه محتوای سخن. اینکه می‏گویند در شب‏نشینی‏ها وراجّی می‏کنیم، یعنی چه؟ یعنی اصلاً مهم نیست چه می‏گوییم، مهم این است که داریم چیزی می‏گوییم. به تعبیری، خود حرف زدن موضوعیت پیدا کرده با اینکه باید طریقت داشته باشد و از طریق سخن گفتن چیزی انتقال یابد. در واقع، ما دائماً در زندگی خودمان جمله‏ها، گزاره‏ها و باورهایی را از دسته‏ای می‏گیریم و به دسته دیگری انتقال می‏دهیم (انتقال اطلاعات ناآزموده از دیگران به من و از من به دیگران)در این صورت یاوه‏گویی همه زندگی من و شما را تشکیل داده است.

🔅2_ خصیصه دوم: ما از مرحله یاوه‏گویی و وراجّی به مرحل‍ه سرک کشیدن، بوالفضولی و ناخنک زدن می‏رسیم. بوالفضولی یعنی به محض اینکه چیزی را شنیدم و وارد ذهنم شدــ‏چون بنا بر این نبود که آن را بیازمایم ــ فوراً می‏گویم چه چیز دیگری دارید؟ یعنی با وجود اینکه هنوز مطلب اول را دریافت نکرده‏ام و وارد هاضمه و فهم من نشده باز دنبال چیز جدید می‏گردم. از این نظر است که همه ما به زبان حال و قال می‏گوییم: «تازه چه خبر؟» و یکی نیست به ما بگوید با کهنه‏هایش چه کرده‏اید که دنبال تازه می‏گردید؛ مگر کهنه‏ها چه هنری برای شما داشتند که حالا باز هم طالب تازه‏ها هستید؟ پس سرک کشیدن یعنی عاشق نو بودن. مثلاً، شما کتابی نوشته‏اید و من با خواندن آن باورهای شما را به خود انتقال می‏دهم، اصلاً هم دقت نمی‏کنم آیا درست است یا نه اما تا به شما می‏رسم می‏گویم: آقا اخیراً کتاب جدیدی منتشر نکرده‏اید؟ یکی نیست بگوید: خوب، کتابهای قبلی را که خواندی کدامش حق بود و کدامش باطل؟!

🔅3_ خصیصه سوم: سردرگمی و گیجی است یعنی نمی‏دانم در چه جهانی به سر می‏برم. مثلاً نمی‏دانم آیا جهان هدفدار است یا بی‏هدف؛ نمی‏دانم در جهان با خدا به سر می‏برم یا بی‏خدا؛ نمی‏دانم جنگ بهتر است یا صلح؛ اما در عین حال می‏دانم که درباره هر یک از این پرسشها اقوال زیادی هست و می‏توانم همه را برای شما توضیح دهم. در واقع، ما از نظر فکری تلوتلو می‏خوریم. چرا؟ چون در مورد هیچ چیز خودمان تصمیم نگرفته‏ایم و تنها وسیله‏ای برای انتقال نظریات بوده‏ایم. به تعبیر دیگر، باورها همین‏طور به ما می‏رسند و از ما به دیگران انتقال می‏یابند و چون ما شهوت شنیدن و گفتن داریم، در اثر اعمال این شهوت به گیجی فرورفته‏ایم؛ یعنی هیچ رأی شخصی قابل دفاعی نداریم.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/LbOqK
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
وبسایت فرهنگی صدانت
☘️ «حقوقِ بشر» علیه بشر ✍️ #محمدمهدی_اردبیلی - #احمدرضا_آزمون 🔅رویدادهای اخیر میانمار، و سرکوب وحشیانۀ سیستماتیکِ اقلیت مسلمانِ روهینجا توسط ارتش و نیروهای نظامیِ رسمی، بازنمایی‌کنندۀ حقیقت تلخی است که تاکنون تلاش می‌شد در پس رنگ‌ها و طعم‌دهنده‌های مختلفِ…
☘️ نسل‌کشی در میانمار و پارادوکس «حقوق بشر»
✍️ #حسام_سلامت

🔅کشتار اقلیت مسلمان روهینگا و محروم‌سازی سیستماتیک و تاریخی آنان از پایه‌ای‌ترین حقوق انسانی‌شان به دست دولت قانونی و «مشروع» میانمار با تأخیری فاجعه‌بار بازتاب جهانی نسبتاً چشمگیری یافته و توجه افکار عمومی و برخی نهادهای بین‌المللی را کم و بیش به ابعاد گسترده‌ی این نسل‌کشی جلب کرده است.

🔅فارغ از سویه‌‌های انسانی فاجعه که در نهایت تنها موضوعی است که اهمیت دارد آنچه در این واقعه عمیقاً مسئله‌دار شده گفتار جهانی «حقوق بشر» است. اینکه این نسل‌کشی به دست دولتی انجام می‌گیرد که بر رأس‌ ارکان اجرایی‌اش چهره‌ای تا پیش از این محبوب تکیه زده که جایزه‌ی صلح نوبل را در کارنامه دارد و تا چندی پیش به مثابه‌ی تمثال نمادین «حقوق بشر» و مبارزه‌ی گاندی‌وار غیرخشونت‌آمیز تکریم می‌شده است خودِ «حقوق بشر» و تمامیت گفتارِ حقوق بشری و نهادها و سازمان‌های مربوط به آن را زیر سئوال برده است. با این اوصاف بحران اخیر میانمار در عین حال بحران گفتار «حقوق بشر» هم هست. بیخود نیست که کمیته‌ی جایزه‌ی صلح نوبل و بسیاری از فعالان حقوق بشر در روزهای اخیر به این صرافت افتاده‌اند که جایزه‌ی آنگ سان سوچی را از او پس بگیرند و از این راه اعتبار از دست رفته‌ی «حقوق بشر» و «صلح جهانی» را بدان بازگردانند. اینکه در همه‌ی این سالها کسی به این فکر نیافتاد که جایزه‌ی صلح نوبل را از هنری کسینجر یا مناخیم بگین یا باراک اوباما پس بگیرد خودش موضوع جالبی است!

🔅از این که بگذریم، از با-دُم-گردو-شکستن دولت‌ها و گروه‌های ارتجاعی از رسوایی گفتار جهانی «حقوق بشر» نمی‌شود به سهولت گذشت. گویی شاهد از غیب رسید و یکبار برای همیشه حقانیت دعاوی آنان به نمایشی‌بودن «حقوق بشر» را اثبات کرد و نشان داد که اساساً به این گفتار می‌بایست از بیخ و بُن شک کرد و آن را به مثابه‌ی ابزاری برای پیشبرد مطامع و منافع دولت‌‌های «غربی» از ریشه زد. دولت‌ها و گروه‌های ضدمدرنِ آنتی‌دموکراتیک به برکت این رسوایی سر را بالا می‌گیرند و برای ما از اینکه همه‌ی گزارش‌های مجامع بین‌المللی از موارد عدیده‌ی نقض آشکار «حقوق بشر» به دست آنها صرفاً تبلیغات دشمنان سیاسی آنان برای سیاه‌نمایی بوده است و ماتحت خودِ «غرب» از حقوق بشرستیزی قهوه‌ای است وراجی می‌کنند. دقیقاً در متن چنین مناقشه‌ای است که می‌بایست تمام‌قد از «ایده»ی «حقوق بشر» دفاع کرد و آن را از شر دوستان ظاهری و از دست دشمنان قسم‌خورده‌اش، هر دو، نجات داد.

🔅هر چه باشد «حقوق بشر» حقوقِ همان بشری است که اساساً حقی ندارد و همه‌ی حقوق‌اش از وی سلب شده است. برای افرادی که پیشاپیش به مثابه‌ی شهروند به رسمیت شناخته شده‌اند و به این اعتبار از حقوقی مصرح و مشخص برخوردارند «حقوق بشر» اساساً موضوعیتی ندارد. «حقوق بشر» بیش از هر چیز در حق محروم‌ترین‌، فرودست‌ترین و طردشده‌ترین مردمان است که براستی معنا پیدا می‌کند. از این حیث، همان کسی به «حقوق بشر» متوسل می‌شود – یک فرد، یک گروه، یک اقلیت – که به دست دولت یا هر گروه فرادستی پاک بی‌حق‌وحقوق شده باشد. «حقوق بشر» حقوق بی‌چیزهاست، حقوق فقرا، حقوق آوارگان، حقوق مردمان بی‌دولت. با این وصف تا جایی که به مورد اخیر میانمار – و دیگر موارد مشابه – مربوط می‌شود دقیقاً به اتکای گفتار «حقوق بشر» و خوانش رادیکال آن به مثابه‌ی حقوق نا-شهروندان است که می‌توان نسل‌کشی سیستماتیک دولت را محکوم کرد.

🔅«ایده»ی «حقوق بشر» ارزش‌اش را دارد که، به رغم رنگ‌ورورفتگی‌ تاریخی‌اش، به اتکای قسمی بازفعال‌سازی سیاسی بازیابی شود. پاپس‌کشیدن از آن به واسطه‌ی نقدهای مارکسیستی یا پسااستعماری نه فقط جاده را برای ارتجاع همواره می‌کند که دستان مردمِ‌ بی‌چیز را در دادخواهی علیه سازوکارهای طردکننده‌ی دولت‌‌ها و گروه‌های دموکراسی‌ستیز خالی می‌گذارد.

🌾 @sedanet | @prolegomena
‍ ☘️ ویراست دوم کتاب: اسپینوزا که می اندیشید...؟
✍️ اهورا پارسا

🔅نسحه ی pdf کتابی که در اختیار دارید، یکی از کاملترین کتاب هایی است که زندگی و شخصیت اسپینوزا و همچنین آرای او در کتاب اخلاق به دقت بررسی کرده است. امیدوارم بتوانم نظرات سیاسی او در رساله ی سیاست و رساله ی الهی سیاسی او را در تألیف بعدی نیز بیاورم.

🔅کتابی که در دست دارید هم در صفحه ی دوم و هم آخرین صفحه ی کتاب، توضیح کافی داده شده است که عواید حاصله از خرید این کتاب به موسسه ی محک داده خواهد شد. قیمت 5 هزار، قیمت منصفانه ای است که بر آن گذاشتم. تصمیم به خرید این کتاب به وجدان انسانی و وسع مالی و در نهایت انتخاب نهایی هر شخص محول می شود.
شخصی که کتاب را میخرد قبل از خرید، کتاب را در اختیار دارد و خودش تصمیم میگیرد که چه کند...

پیشاپیش از خوانندگان و انتشاردهندگان این کتاب سپاسگزاری میکنم 🌷

لینک خرید:
✨ → payping.ir/d/hftH?preview=true

نسخه ی pdf کتاب 👇👇👇
☘️ آنچه در کودکی جا گذاشته‌ایم!
✍️ #صدیق_قطبی

🔅شاعران می‌گویند: «رؤیای بزرگ‌تر شدن خوب نبود / ای کاش تمام عُمر کودک بودیم». و می‌گویند: «بیا ساده مثل چکاوک شویم / بیا بازگردیم و کودک شویم»، اما آیا بازگشت به کودکی ممکن است؟ بازگشت به کودکی یعنی چه؟ بازیابی و بازپروری چه روحیاتی می‌تواند ما را دوباره کودک کند؟ و اساساً بازیابی تمام روحیات کودکانه‌، خوب است؟

🔅البته که کودکان احوال و روحیاتی دارند که بهتر است از آن عبور کنند و ما نیز بهتر است به آن باز نگردیم. از باب مثل می‌توان به خودگزینی کودکان اشاره کرد. کودکان همه چیز را برای خود می‌خواهند و باید به مرور یاد بگیرند که در مواقعی، بهتر است دیگری را بر خود ترجیح دهند. یا اینکه کودکان اغلب کفّ نفس ندارند و نمی‌توانند با عاقبت‌اندیشی و دورنگری، از برخی خوشایندها و لذت‌ها صَرف‌ِ‌نظر کنند. کودکان نوعی لذت‌گرایی ناسنجیده دارند که اگر مراقبت بزرگ‌سالان و والدین نبود، چه بسا این لذت‌گرایی ناسنجیده، زندگی‌شان را تباه می‌کرد.

🔅روشن است که مقصود از بازگشت به احوال کودکی، بازگشت به آن ناخویشتن‌داری، فقدان کفّ‌نفس، خودگزینی و لذت‌‌گروی ناسنجیده نیست.

🔅با این‌همه، چه احوالِ مبارک و عزیزی در اغلبِ کودکان هست که فرزانگان توصیه می‌کنند خود را به آن بیاراییم؟

متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/a9WAE
🌾 @sedanet | @sedigh_63
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 از میمون تا انسان
مستند - دوبله فارسی
⏱ 1:31:30
📲 422 MB
🌾 @sedanet
☘️ ضرورت فردیّت و استقلال اندیشه در عصر ما
✍️ #عارف_وصلی

🔅بسیار سخت می‌توان در تمدن‌های بزرگ پیش از مدرنیته تأمّل کرد و به اندازه‌ عصر روشنگری ردّی از مقولاتی چون آزادی و استقلال اندیشه فردی که جان مایهء مدرنیته است اثری یافت. نه آنکه در یونان یا روم آزادی و اندیشه فردی معنا نداشت بلکه شامل همهء افراد جامعه نمی‌شد. زیرا چگونه می‌توان از استقلال اندیشه فردی صحبت کرد بدون آنکه ” فرد ” شکل گرفته باشد. یا چطور آزادی فردی معنا می‌یابد وقتی به قول هگل تعریفی از انسان وجود نداشته است چون برده یا زن را نمی توانست در آن تعریف جای دهد. پس، اساساً استقلال اندیشه و آزادی فردی در ذیل تعریف انسان مدرن تجلّی می‌یابد.

🔅این فردیّت که با رنسانس ظهور کرد، موقعیّتی برای افراد جامعه پدید آورد تا بتوانند خواستار استفاده از قدرت یا کفایت خود برای آزاد زندگی کردن و رهایی از محدودیت‌های دینی یا سیاسی جامعه خود شوند. به عبارت دیگر، این فردیّت بیشتر نوعی تلنگر و هوشیاری به انسانی بود که به تازگی قرون وسطی را پشت سر گذاشته بود و در پی دست‌یابی به مفهوم گستردهء آزادی و تصمیم گرفتن برای شیوهء زندگی خود بود.

🔅ظهور و بروز این آزادی به اشکال مختلفی صورت گرفت، امّا، چندی از این دستاورد‌ها شالوده‌های این انسان نو را ‌گذاردند. آزادی در اندیشیدن دکارتی و معنای سوژه بنیانی را بنا نهاد که به طور کلّی درک هر نوع حقیقتی باید با اندیشیدن آغاز ‌شود. ولی اندیشیدنی که در خدمت من که همان سوژه است و یا ego cogitans است، قرار ‌گیرد. چند دهه زود‌تر از او، لوتر با پروتستانتیسم و نقد کلیسا، به گونه‌ای دیگر موقعیّتی برای خارج ساختن فرد از زیر اتوریته مسیحیّت کلیسایی و امکان نوعی رفرم برای اندیشیدن در چهارچوب دین را فراهم ‌آورد. ترویج دین فردی خود قدم بزرگی در راستای به رسمیّت شناختن فرد و نوعی از آزادی بود. این دو جریان همچنین، موجب شکل‌گیری بستری برای نقد آموزه‌های دینی به خصوص دربارهء آزادی انسان شدند.

متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/PCfnp
🌾 @sedanet
☘️ به سوی شادکامی ماندگار
✍️ Jaime L. Kurtz & Sonja Lyubomirsky
مترجم: علی کلانی

🔅هنگام تجسم یک روز شاد و یا یک زندگی شاد، چه تصاویری به ذهن می‌آید؟ این تصاویر در نظر بعضی افراد ممکن است غذا خوردن با دوستان و یا اعضای خانواده، زمانیکه در کنار همند، می‌خندند، داستان می‌گویند و سرشار از احساس محبت هستند، باشد. دیگران ممکن است شادکامی را در تحقق بخشیدن به اهداف مهم و بالیدن به انجام کاری به نحو احسن بدانند. و همچنان در نزد بعضی افراد شادکامی ممکن است پیامد فرعی انجام اعمال نیک باشد، مثلا کمک به دیگران و باور به اینکه جهان به سبب آن، مکانی بهتر خواهد بود. اگر درباره اینکه چه چیزی آنان را به شادکامی می‌رساند اختلاف فراوان دارند، اکثریت قاطع ساکنان کشور آمریکا شادکامی را یکی از اصلی‌ترین اهداف زندگی خود می‌دانند.

🔅دقیقا شادکامی را چگونه می‌یابی؟ هزاران سال است که این پرسش مطرح ‌است و اگرچه بسیاری از کتاب‌های خود-یاری تلاش کرده‌اند که پاسخ‌هایی برای این پرسش پیشنهاد کنند، نتایج به دست آمده از آنها اغلب مبتنی بر شخصیت و تجربه فردی خود نویسنده است. تنها به تازگی شواهدی علمی و کارآمد برای اکثر مردم در ارائه راهی ممکن به سوی شادکامی پایدار، پدید آمده است. منظور از علمی این است که محققان آزمایش‌های جدی و دقیقی را انجام داده‌اند تا مشخص کنند آیا استراتژی‌های خاص عملا به افزایش شادکامی می‌انجامند. مقاله حاضر شواهد را بررسی می‌کند و پیشنهادهایی عملی ارائه می‌کند که می‌توان در ایجاد تغییری قابل تحمل و طولانی‌مدت سطح به‌باشی‌‌ از آنها بهره برد.

متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/V2Qwl
🌾 @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☕️ چایت را بنوش
نگران فردا نباش
از گندمزار من و تو
مشتی کاه می‌ماند
برای بادها . . .

هاجر فرهادی
🌾 @sedanet
☘️ درس‌گفتار «جبر و اختیار» از #کاوه_بهبهانی
دوره اول | 4 جلسه|صوت| شهریور 96

صوت و اسلاید جلسات👇
✨ → 3danet.ir/VwWCd
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 محسن قرائتی:
در هیچ جای اسلام استقبال از محرم و عاشورا نداریم
🌾 @sedanet
☘️ استقبال از ماه محرم
✍️آیت الله یثربی

🔅پسندیده و روا نیست که زمان بیشتری از مراسم ها و آیین های عزاداری سالار شهیدان در شب های محرم و صفر صرف سینه زنی و مداحی شود و از شأن جلسات سوگواری اباعبدالله(ع) به دور است که قشر نوجوان و جوانان هیأت ها استقبال کمی از منبر وعاظ در این آیین ها داشته باشند و گوش سپردن به مباحث معارف منبرها کم رنگ باشد.

🔅چه کسی گفته است که نباید به پیشواز ایام محرم و صفر رفت؟ چه اهدافی پشت این جملات و تردیدافکنی هاست که می خواهند در دل شیعه شبهه ایجاد کنند؟ نشردهندگان این گونه جملات تردیدافکنانه نیت شوم ندارند و صرفأ انسان های غافل و گمراهی هستند چطور ممکن است یک انسان شیعه برای یک میهمانی یا جشن و سرور در طول زندگی اش از روزها قبل خود را آماده و مهیا کند اما برای مصیبت خونبار و دردناک فرزند حضرت صدیقه طاهره(ص) در دشت کربلا و اسیری خاندانش و برپاداشتن باشکوه آیین های این مصیبت عظما مهیا و آماده نشود؟

🔅البته که باید در شادی و سرور اهل بیت (ع) طبق سفارش آنها شاد و خرسند بود اما شهادت دردناک و جانگداز حضرت اباعبدالله (ع) و یارانش در دشت کربلا و سپس اسیری خاندان آنان پس از عصر عاشورا چنان تا همیشه تاریخ داغ بر دل تمام هستی گذاشته که جن و ملک و آسمان و زمین و آدم و عالم وجود، اشک‌ریز و گریان این مصیبت هستند.

منبع: شفقنا

🌾 @sedanet
‍ ☘️ کم استرس‌ترین و پر استرس‌ترین شهرهای دنیا

🔅در جدیدترین تحقیقات انجام شده ( توسط موسسه ای بریتانیایی با عنوان «زیپ جت» ) کم‌استرس‌ترین شهرهای دنیا در سال 2017 فاکتورهایی همچون میزان ترافیک، حمل و نقل عمومی، درصد فضای سبز، وضعیت مالی شهروندان از جمله میزان بدهی، سلامت جسمی و روحی و مقدار ساعت‌هایی که نور خورشید در سال در هر شهر وجود دارد لحاظ شده است.

🔅بر این اساس 8 شهر دنیا که کم‌استرس‌ترین‌ها محسوب می‌شوند به این ترتیب هستند:

۱-اشتوتگارت، آلمان
۲-لوکزامبورگ، لوکزامبورگ
۳-هانوفر، آلمان
۴-برن، سوئیس
۵-مونیخ، المان
۶-بوردو، فرانسه
۷-ادینبرگ، بریتانیا
۸-سیدنی، استرالیا


🔅در همین لیست پراسترس‌ترین شهرهای دنیا هم به ترتیب زیر معرفی شده‌اند:

۱-بغداد، عراق
۲-کابل، افغانستان
۳-لاگوس، نیجریه
۴-داکار، سنگال
۵-قاهره، مصر
۶-تهران، ایران 🇮🇷
۷-داکا، بنگلادش
۸-کراچی، پاگستان

🌱 منبع: CNN
عکس: اشتوتگارت، آلمان

cnn.com/travel/article/least-stressful-cities-2017/index.html
☘️ نمونه هایی از تطورات اندیشگی در قرآن
🗣 #مصطفی_ملکیان

🔅موردی که در قرآن به خاطر تقدیم و تأخیر مشکل به وجود می‌آید مشکل تطورات اندیشگی قرآن است. بعضی می‌گویند اصلاً در قرآن تطورات اندیشگی وجود ندارد و سخن خدا را از روز اول تا روز آخر یک سخن بوده. معلوم نیست در قرآن اول این اندیشه گفته شده بعد آن اندیشه، یا اول آن اندیشه گفته شده و بعد این اندیشه. با فرض اینکه این تطورات اندیشگی در قرآن وجود دارد ما نمی‌دانیم آخرین اندیشه‌ی قرآن کدام مورد است. کتاب‌های یک متفکر را زمان‌بندی می‌کنند تا بفهمند این کتاب‌ها را کی نوشته تا آخرین کتاب را آرای او بدانند. اگر ترتیب این کتاب‌ها به هم بخورد شما نمی‌دانید آخرین رای شخص چه بوده است...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/ptdfs
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
☘️ نقدی بر نگاه #مصطفی_ملکیان به تطورات اندیشگی در قرآن
در قرآن تطور اندیشگی نیست، تطور بیانی است
✍️ #محمدتقی_سبحانی

🔅تعبیر”تطور اندیشگى” را در خصوص احکام عملى نباید به کار برد و یا دست کم، از نظر معنا و مطالب پیرامون آن، با حوزه اندیشه که به دنبال شناسائى واقعیت است، تفاوت بسیار دارد و باید جداگانه بررسى گردد. تطور احکام در دانش فقه، زیر عناوینى چون اجمال و تبیین، ناسخ و منسوخ و معاریض و توریه بررسى شده و نقش تقدم و تاخر تاریخى آنها هم تا حدود زیادى مورد توجه بوده است.

🔅تطور اندیشگى گاه به معناى وجود تغییر مطالب در آثار یک مولف است و گاهى به معناى تغییر آراى یک مولف در ضمن آثارش. اولى لزوما به معناى تغییر آراى مولف نیست و مى تواند دلائل مختلف داشته باشد، از جمله رعایت ذهنیت مخاطب و انتقال لایه به لایه مطالب در فرایند آموزش. مدعاى ما این است که اولى در قرآن مثل هر نص تاسیسى ( متن مادر) هست اما دومى تاکنون اثبات نشده است...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/U0tEL
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
‍ ☘️ استاد هم اینقدر لوس !
✍️ #حامد_صفایی‌پور

🔅این مقدمه برتراند راسل بر کتاب «اتمیسم منطقی» را پیش از این نخوانده بودم که اگر خوانده بودم و در آن اندیشیده بودم شاید بسیاری از تصورات من درباره ماهیت علم‌ورزی و فلسفه‌خوانی در آکادمی دگرگون می‌شد. این درسگفتاری است که راسل در 1918 م. ارائه کرده است. راسل در اینجا بیان می‌کند که این مطالب را 4 سال قبل از دانشجوی خود (لودویگ ویتگنشتاین) آموخته است؛ دانشجویی که هم اکنون از حال و روز او خبر ندارد و از اینرو مسئولیت این مطالب به عهده استاد است نه دانشجو(!). این موقعیت در نسبت با حال و روز این روزهای ما، به طنزی با افعال معکوس می‌ماند! استاد درسگفتاری از آموخته‌های خود از دانشجویش ارائه کرده است!

🔅این استاد این دانشجو را تربیت کرده یا این دانشجو این استاد را مربی بوده است؟ آیا استاد حق دارد آموخته‌های خود از یکی از دانشجویانش را به صورت درسگفتاری ارائه کند؟! اصلا مگر بین این استاد و دانشجو چه گذشته است که این همه مطالب بکر برای ذهن استثنایی و تیزفکر راسل در برداشته است که می تواند چهار سال بعد، آن‌ها را ارائه کند؟ و البته ظنین باشد که همه مطالب دانشجو را به خوبی فهمیده است؟! ... چنین دانشجویی چرا نصیب دیگر استادان نمی شود؟! ... توصیف وضعیت واقعا دشوار است! .... هر چه هست فکر می‌کنم تامل در این متن کوتاه برای فضای بزرگ‌نام شیدای آکادمی‌ها ما، برای دانشجویان موش در برابر عقاب، برای کلاس‌های بی‌جان و بوراکراتیک فلسفه بسی و بسیار بسی الهام بخش است.

🌾 @sedanet | @HamPishani
☘️ مروری بر مقاله «تقویت نظریه‌ها» اثر هیلاری پاتنم»
🗣 #مهدی_نسرین

🔅در مقاله «تقویت نظریه‌ها» هیلاری پاتنم به نقد آرای پوپر درباره روش‌شناسی علمی می‌پردازد. وی دیدگاه پوپر درباره استقراء را تبیین و سپس آن را نقد می کنند. به اعتقاد پوپر اگر چه دانشمندان از استقراء استفاده نمی‌کنند، اما نظریه های علمی می‌توانند از راه استقراء تقویت شوند. بدین سان پوپر، نظرگاه خاصی درباره استقراء دارد و تا اندازه ای نقش آن را در علم می‌پذیرد.

صوت سخنرانی+اصل مقاله+ترجمه مقاله👇
✨ → 3danet.ir/xyXBb
🌾 @sedanet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فلسفه به چه درد می‌خورد؟!
زیرنویس فارسی
🌾 @sedanet