وبسایت فرهنگی صدانت
21.5K subscribers
784 photos
361 videos
75 files
2.5K links
صدانت؛ صدای اندیشه

آدرس وبسایت:
3danet.net

اینستاگرام صدانت:
instagram.com/3danet

کانال رسمی صدانت:
@Sedanet

صدانت تی‌وی:
@Sedanettv

بایگانی صدانت:
@sedanet1

آگاهی از نشست‌های فرهنگی:
@News_sedanet
Download Telegram
🍂 مصاحبه ماهنامه برای فردا با #مصطفی_ملکیان
شماره ۱۸ ماهنامه برای فردا، مهر ۱۳۹۶

متن به همراه pdf 👇
✨ → 3danet.ir/6sdXc
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
Audio
🎙نشست تخصصی نظریه دلالت در میراث دانشمندان مسلمان
🗣 #احمد_پاکتچی | 22 مهر 96
🌾 @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 زندگی و آثار فرانتس کافکا
ترجمه و گوينده: ايمان فانی
🌾 @Sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ما دروغ میگیم چون خیلی از چیزهایی که احساس می‌کنیم، تحقیرآمیز، چالش برانگیز، عجیب و ناخوشایند هستن!
🌾 @Sedanet | @vidoal
🍂 معرفی و بررسی کتاب زوال پدر سالاری
جلسه 16 سلسله نشست های گفتار و اندیشه

صوت و متن سخنان محمدامین قانعی راد 👇
✨ → 3danet.ir/7z5as

🌾 @sedanet
🌾 @Goftar_Andisheh
🌾 @MAminGhaneirad
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 سخنرانی دكتر عزت‌الله فولادوند پیرامون فلسفه
بخش اول - دانشگاه مفید
🌾 @Sedanet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 سخنرانی دكتر عزت‌الله فولادوند پیرامون فلسفه
بخش دوم - دانشگاه مفید
🌾 @Sedanet
📘 ماهنامه اندیشه پویا شماره 46

🔅در این شماره می‌خوانید:
الیگارشی اصلاح‌طلبی و اصلاحات ژنتیکی
بیماریِ کودکیِ چپ‌روی
پیکر لنین سخن می‌گوید
نمی‌خوام تکرو باشم (گفت‌وگو با مصطفی تاج‌زاده)
روشنفکری ایرانی اصلاح و انقلاب
انقلاب بدون انقلابیون
شاملو بدون روتوش

🌾 @Sedanet | @andishepouya
🌅 s8.picofile.com/file/8310155100/A46.jpg
🍂 معرفی شماره 139 نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»

🔅شمارۀ ۱۳۹ ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «دوستی و شفقت» منتشر شد. این دفتر مشتمل بر پنج مقاله و یک گفت­وگو است.

🔅نغمه پروان دبیر دفتر ماه این شماره از نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت در سخن دبیر نوشته است: «در وسیع بودن حوزۀ دوستی چون‌وچرایی وجود ندارد؛ از یک آشنایی مختصر گرفته تا آن نوع دوستی که، به بیان مُنتنی، در آن «دوجان به هم می‌آمیزند و یکی می‌شوند. چنان‌که دیگر نشانی از نخی که به هم دوخته‌شان نتوان یافت.» همه‌وهمه دوستی شمرده می‌شوند. اما مطلب اینجاست که ایستادن، در هر نقطه‌ای از این طیف وسیع که باشد، شخصیت و منش آدمی را کم یا زیاد تحت تأثیر قرار خواهد داد. همین نکته فیلسوفان و روان‌شناسان را بر آن داشته است تا به بررسی این مهم بپردازند که تحقق دوستی در افراد چه آثاری اعم از روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانه با خود به‌همراه دارد.»

🔅دفتر ماه شمارۀ ۱۳۹ از ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت مشتمل بر شش نوشتار است. نخستین نوشتار با عنوان « تأملی بر دوستی و شفقت‌ورزی» گفت­وگویی با دکتر علی صاحبی است که از منظر یکی از رویکردهای مهم روان‌شناسی این عصر یعنی نظریۀ انتخاب دوستی و شفقت‌ورزی را واکاوی می­کند.

🔅دومین نوشتار با عنوان «جایگاه «دیگری» از منظر کیرکگور» به قلم راضیه زینلی است. هدف اصلی مؤلف در این مقاله، پرداختن به «دیگری» و ارتباط «دیگری» با فردِ انسانی از منظر کیرکگور است.

🔅سومین نوشتار مقاله­ای با عنوان « روحِ دوستی» به قلم مارک ورنون و با ترجمه علیرضا رضایت است. آنچه در این مقاله آمده است خواننده را به تأمل در روابطی وامی­دارد که آنها را «دوستانه» می‌خواند.

🔅چهارمین نوشتار با عنوان « دوستان به مثابه «من‌های دیگر» به قلم لورن اسمیت پنگل است که فاطمه سعیدی به فارسی ترجمه کرده است.

🔅پنجمین نوشتار با عنوان «تحلیل پدیدارشناسانه ادیت اشتاین از همدلی» را محمداصغری نگاشته است. مؤلف می­کوشد در این مقاله نشان دهد که اشتاین با استفاده از پدیدارشناسی هوسرل و مفاهیم به‌عاریت گرفته از فلسفۀ او به تحلیل پدیدارشناسانه «همدلی» پرداخته است.

🔅عنوان ششمین نوشتار «تکیه بر روابط اجتماعی» به قلم سونیا لیوبومیرسکی است که نازنین اردوبازارچی ترجمه کرده است.

🔅بخش دوم نشریه «ادب و هنر» نام دارد و به نوعی دنبالۀ بخش دفتر ماه است. در این بخش مقاله­ای با عنوان «دوستی و عشق در معنویت اسلامی» به قلم ویلیام سی چیتیک و با ترجمه معصومه نقدبیشی است.

🔅بخش سوم نشریه «اندیشه و نظر» نام دارد و مشتمل بر دو مقاله است. نخستین مقاله با عنوان «تشابه در نظرپردازی مابعدالطبیعی» به قلم رودولف اوتو و با ترجمه انشاءالله رحمتی است.

🔅مقالۀ دیگر با عنوان «مطالعه تطبیقی ویژگی‌های پیامبری در نوشته‌های ابن‌سینا و غزالی» را محمد عفیفی نگاشته و موسی ملایری به فارسی ترجمه کرده است.

🔅بخش چهارم نشریه کتاب نام دارد. نخستین مقالۀ این بخش «ریشه‌های هندی و سنسکریت در داستان‌های حکایی ایرانی» به قلم سید مسعود رضوی است. سپس منیره پنج­تنی، دبیر بخش کتاب ابتدا مقاله­ای با عنوان «تکرار تکرار» نگاشته است و کتاب تکرار اثر سورن کیرکگور و دو ترجمۀ موجود از آن یعنی ترجمۀ محمدهادی حاجی بیگلو (نشر شب­خیز) و ترجمۀ صالح نجفی (نشر مرکز) را نقد و بررسی کرده است.

🔅بخش پنجم نشریه به دبیری منوچهر دین­پرست، گزارش نام دارد و به گزارش مهم­ترین وقایع یک ماه اخیر حوزۀ اندیشه اختصاص دارد.

🔅شمارۀ ۱۳۹ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با موضوع «دوستی و شفقت» با مدیر مسئولی و سردبیری انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8310155176/E139.jpg

معرفی این شماره در صدانت (به قلم نغمه پروان)👇
✨ → 3danet.ir/0CHFW

کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
🎥شادکامی و افسردگی
🗣 #آذرخش_مکری (روانپزشک) | اردیبهشت 96

فیلم بخش اول (59 دقیقه)👇
✨ → aparat.com/v/Vuob9
فیلم بخش دوم (61 دقیقه)👇
✨ → aparat.com/v/hS4UC

🌾 @Sedanet | @drazarakhshmokri
🍂 زمانۀ باری‌به‌‌هرجهت
✍️ #رضا_بابایی | 5 آبان 96

🔅در یک دهۀ گذشته، چند سخنران حرفه‌ای در ایران، طرفداران بسیاری یافته‌اند. دو نفر از آنان دربارۀ طب اسلامی و زیان محصولات بهداشتی و غذایی جدید، نکته‌هایی عجیب و غریب می‌گویند، و یکی از آنان بیشتر دربارۀ آخرالزمان سخنرانی می‌کند و دیگری هم که مدعی دکترین جدید دربارۀ همۀ امور عالم است. سخنران دیگر که تقریبا هر هفته او را در صداوسیما می‌بینیم، در هر جلسه تکلیف یک یا چند مکتب فکری را روشن می‌کند و معمولا گریزی هم به ماجرای هم‌جنس‌گرایی در غرب می‌زند. یکی از دوستان می‌گفت: چندی‌پیش یکی از آنان به شهر ما آمده بود و چنان استقبالی از او شد که هیچ کس انتظار نداشت. من هم یک بار یکی از آنان را در جایی دیدم و متوجه محبوبیت او شدم. دانشجویان و جوانان برای عکس گرفتن با او غوغایی برپا کرده بودند. در همان جلسه چندین نویسنده و دانشمند حضور داشتند، اما کسی برای گرفتن عکس سلفی به سراغ آنان نرفت. یکی دیگر از دوستان می‌گفت: پدرم چنان مسحور و مجذوب سخنرانی‌های فلان شخص شده است که همۀ ما را مأمور کرده است که سی‌دی همۀ سخنرانی‌های او را پیدا کنیم.

🔅همۀ ما این گروه را می‌شناسیم و نیازی به ذکر نامشان نیست؛ اما لازم است دربارۀ آنان که بخشی از جامعه را در پی خود می‌کشند، بیشتر تأمل کنیم. آنان در چند صفت، بسیار شبیه یک‌دیگرند:

1. جرئت و شجاعتی شگفت در اظهار نظر دربارۀ همۀ مسائل این جهان و آن جهان دارند و در هر سخنرانی چندین ادعای سنگین به زبان می‌آورند.

2. گفتار را بیش از نوشتار می‌پسندند و معمولا تمایلی به نوشتن و تألیف ندارند.

3. شما هرگز آنان را در مناظره یا گفت‌وگوهایی چند نفره یا حتی میزگردی در صداوسیما یا غیر آن نمی‌بینید. فقط پشت تریبون یا در مقابل مجری!

4. بیشتر مطالب و دعاوی آنان، در کتاب‌های تخصصی و آکادمیک نیست.

5. هیچ یک از قطب‌های علمی کشور(مانند حوزه و دانشگاه) آنان را جدی نمی‌گیرد.

6. نمی‌توانند در یک سخنرانی، فقط دربارۀ مسئله‌ای خاص و جزئی سخن بگویند. بیشتر، اطلاعات افقی و عمومی دارند تا مطالعات عمقی و عمودی. حتی اگر برای سخنرانی آنان، عنوان و موضوعی خاص و جزئی اعلام شده باشد، محتوایی که ارائه می‌دهند، بسیار پراکنده و دربارۀ چندین و چند موضوع و مسئله کلی و جزئی، به اضافۀ مقداری گریزهای مجلس‌پسند است.

7. در سخنرانی، ماهر و حتی صاحب سبک‌‌اند.

8. هم موضوعی که برای سخنرانی انتخاب می‌کنند و هم ادبیاتشان، هیجان دارد.

9. اثری از تردیدها و تحیرهای عالمانه در ادبیاتشان نمی‌بینید؛ بلکه سراپا قاطعیت و اعتماد به نفس‌اند.

10. مهم‌ترین صفت مشترک میان آنان، پشت‌هم‌اندازی و بی‌دقتی در اظهار نظر است.

🔅نقد این گروه فایده‌ای چندان ندارد؛ چون شهرت و محبوبیت آنان در جامعه، زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی دارد و اگر اینان هم در میان نباشند، گروهی دیگر جایشان را می‌گیرد. گریبان جامعه را تنها از یک راه می‌توان از دست این طبقۀ شبه‌علمی بیرون آورد و آن تقدیس «دقت» و «مسئولیت» در جامعه است. مردمی که ارزش سخنرانان و نویسندگان را با ترازوی دقت و مسئولیت علمی می‌سنجند، هرگز در دام معرکه‌گیران نمی‌افتند. کسانی مانند من که آرزو دارند تریبون‌های عمومی کشور روزی در دست دانشمندان و متخصصان بیفتد، باید فرهنگ «دقیق بودن» و «تعهد علمی» و «پاسخگویی به مراکز تخصصی» را در جامعه تبدیل به ارزشی بی‌بدیل کنند. بسیار فرق است میان مردمی که از سخنران دلیل و مدرک علمی می‌خواهند با مردمی که سخنرانان را پیامبران زنده می‌دانند و سر از دلدادگی و سرسپردگی درمی‌آورند. در چنین جامعه‌ای، هر روز سخنرانان یا نویسندگانی از راه می‌رسند و در صنعت پشت‌هم‌اندازی و هوش‌ربایی از مردم ساده‌دل، برگ‌هایی تازه رو می‌کنند. نقد یک‌یک گزاره‌ها و دعاوی این گروه از سخنرانان، چه سودی دارد، اگر چشم و گوش جامعه باز نباشد و مردم «دقت علمی» را نپرستند؟ در زمانۀ باری‌به‌هرجهت، گزیری از دانه‌های مسموم و دام‌های گسترده نیست.

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود

طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود؟

🌾 @Sedanet | @RezaBabaei43
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 دکتر قاضی زاده هاشمی (وزیر بهداشت): می‌گویند واکسن و مسواک نزنید چون کار صهیونیست هاست/به نام دین از جهل مردم سوءاستفاده می کنند.
🌾 @Sedanet
🍂 تأمّلی در یکی از اصولِ هرمنوتیکیِ #مصطفی_ملکیان
مرادِ مؤلّف یا فهم مخاطب؟
✍️ #آرش_جمشیدپور

🔅آرای مصطفی ملکیان در فلسفه، عرفان، اخلاق، روان‌شناسی و مسائل سیاسی ـ اجتماعی همواره جالب و چالش‌برانگیز بوده است. حتّی در مواردی که با او موافق نیستیم (و چنین موادری کم نیست)، نظراتِ او فهم و برداشتِ مألوف و رایجِ ما را به پرسش می‌گیرند. سخنان ملکیان و تحلیل و ارزیابیِ آرای او می‌تواند به گسترشِ فهمِ ما از مسائلِ مهم و پیچیده‌ای که ملکیان از آن‌ها سخن گفته است کمک کند.

🔅من در این نوشتارِ مختصر یکی از آرایِ هرمنوتیکیِ ملکیان را تحلیل و ارزیابی می‌کنم. یک دلیل من برای انتخابِ چنین موضوعی این است که سخنانِ ملکیان در قلمروِ هرمنوتیک کمتر بررسی و نقّادی شده است. دلیل دیگرم این است که نظرات ملکیان در این قلمرو با آرای او در باب معنویّت و عقلانیّت بی‌ارتباط نیستند و از همین روی، بررسی نظرات تفسیری او می‌تواند برخی مسائلِ دیگر را نیز روشن کند.

🔅مطلبی که به تحلیل و نقّادی‌اش می‌پردازم، در جلسۀ هفتمِ درس‌گفتار «معرفت‌شناسی باور دینی» آمده است. نمی‌دانم ملکیان این مطلب را در جای دیگری بسط و تفصیل داده است یا نه. با نظر به حجم گستردۀ سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها، کلاس‌ها و درس‌گفتارهای ملکیان، این امکان منتفی نیست که او به پرسش‌ها و ملاحظاتی که در ادامه طرح کرده‌ام، در جایی پاسخ داده باشد. با این حال، تحلیل و بررسیِ همین تک‌قطعه خالی از فایده نیست. ملکیان می‌گوید:

🔅نمی‌شود متدولوژی ما این باشد که هر وقت سخن خدای ما گیر افتاد، بگوییم که علمای علوم بلاغی بیایید که خدا گیر افتاده است! مجاز قواعد و مکان خودش را دارد. … علوم بلاغی را برای این گذاشتند که هر کسی نتواند هر وقتی که گیر افتاد بگوید سخن من از مقولۀ حقیقت نبود و مجاز بود. مشکل ما این است که خیلی از مطالب را وقتی که با معنی حقیقی آن مشکل پیدا می‌کنیم فکر می‌کنیم که به راحتی می‌توان از حقیقت پل زد و رفت به سمت مجاز. این مجاز در زبان عربی (که زبان کتاب مقدّس است) باید جا افتاده باشد. نه این که هر کسی هر سخنی که گفت، وقتی در معنای حقیقی آن گیر افتاد، بگوید این مجازی بود. به تعبیر دیگر، ملاک تشخیص حقیقت و مجاز وقتی نیست که سخن گیر می‌افتد، بلکه وقتی است که خود مخاطب سخن را می‌فهمد. مخاطب زمان رسول‌اللّه از سموات سبع معنای حقیقی می‌فهمید یا مجازی؟ معنای حقیقی می‌فهمید و اگر حقیقی می‌فهمید باید تا قیامت ما آن را حقیقی بدانیم. معنای حقیقی یا مجازی سخن به نفس سخن است نه به طیّ زمان. در طیّ زمان که سخن از حقیقت تبدیل به مجاز نمی‌شود...

متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/K141E

🌾 @Sedanet
🌾 @neeloofaran
🌾 @mostafamalekian
Naqd Bonyan.pdf
5.2 MB
📔 آخرین کتاب #محمد_مجتهد_شبستری با عنوان «نقد بنیادهای فقه و کلام» | سخنرانی‌ها، مقالات و گفتگو‌ها | در 693 صفحه
منبع: کانال دوستداران محمد مجتهد شبستری
🌾 @Sedanet | @mojtahedshabestari
🍂 زندگی بهنگام، مرگ بهنگام
✍️ #صدیق_قطبی

🔅هر که بیشتر زندگی کند، ظرفیت‌های تجربه‌ناشده‌ی بیشتری نیز در زندگی کشف می‌کند و از این‌رو هیچ معلوم نیست آنان که تمام و کمال زیسته‌اند، هنگام ترکِ جهان، دیده‌ی سیر داشته باشند. گویا هر چه برای کمال زندگی، بیشتر می‌کوشیم، از نقص‌ها و کاستی‌های آنچه فراپشت‌ نهاده‌ایم آگاه‌تر خواهیم بود. فرزانگی ما را از کاستی‌ها و ناراستی‌های زندگی‌‌مان بیشتر آگاه می‌کند و به تعبیر کریستین بوبن: «هر چه انسان به نور نزدیک‌تر می‌شود بیشتر خود را پر از سایه می‌بیند.»

🔅مرگ، کمتر می‌تواند بهنگام باشد چرا که نُدرتاً کسی در آسودگی ناشی از کمال، به استقبال مرگ می‌رود. آنچه مرگ را دشوار می‌کند شاید نه زندگیِ نازیسته، بلکه عدمِ صلح با خویش است. هر که فرزانه‌تر است وقوف بیشتری بر فرصت‌های سوخته‌ی زندگی‌اش دارد و چه بسا در برابر مرگ، ناخرسندتر باشد. فرزانگی در صلح است. صلح با خود. صلح با همینِ خودِ ناقص که هرگز و در هیچ منزلی آسودگی کمال را تجربه نمی‌کند. صلح با همین زندگی، به رغمِ همه‌ی نازیسته‌ها و فرصت‌های سوخته. بخشیدن خود با همه‌ی کارهای ناتمام.

متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/wSIWk
🌾 @Sedanet
🍂 درس‌گفتارهای «فلسفه‌ی تحلیلی، مروری بر موضوعات»
🗣 محمود خاتمی

🔅فلسفه ی تحلیلی یکی از جریان های مهم و پویا در فلسفه ی غرب است. این مکتب فلسفی از ابتدای پیدایش تا به امروز، مراحل و تطوراتی را از سر گذرانده است. به چند روش می توان یک مکتب فلسفی را مرور کرد که یکی از آن ها بررسی مسایل و موضوعات مهم آن است. در درسگفتار پیش روی، مروری بر مکتب فلسفه ی تحلیلی بر اساس سه موضوع محوری معنی، صدق و توجیه می شود و در ذیل هر موضوع به نظریات مهم در این مکتب فلسفی اشاره می شود. در خلال بحث ها، بسیاری بررسی های تطبیقی میان فلسفه تحلیلی و دیگر فلسفه ها نیز بیان می شود.

یازده جلسه - 1383 - دانشگاه تهران
صوت و متن تمام جلسات👇
✨ → 3danet.ir/5YRQN
🌾 @mahmudkhatami | @sedanet
🍂 شعله‌ی زندگی [پراگماتیست در مواجهه با مرگ به چه روی می آورد؟]
✍️ ریچارد رورتی
ترجمه: بعثت علمی

🔅به فاصله ی کمی پس از پایان نگارش «پراگماتیسم و رمانتیسیم»، [پزشکان] سرطان لوزالمعده ی غیر قابل جراحی را در من تشخیص دادند. چند ماه پس از شنیدن [این] خبر بد، همراه با پسر بزرگم و یکی ازعموزاده هایم که به دیدار من آمده بود در حال صرف قهوه بودم. عموزاده ی من (که خود کشیشِ[فرقه ی] بابتیست بود) پرسید که آیا افکارم متوجه موضوعات دینی شده است و من گفتم نه. پسرم پرسید «خوب، فلسفه چطور؟» من پاسخ دادم «نه»، نه فلسفه ای که نوشته بودم و نه فلسفه ای که خوانده بودم به نظر نمی رسید که هیچ مدخلیتی در شرایط من داشته باشد. [البته] هیچ منازعه ای با اپیکور بر سر این استدلال که هراس از مرگ غیر عقلانیست، و یا با این گفته ی هایدگر که هستی-خداشناسی ریشه در تلاش [ما] برای اجتناب از میرایی دارد نداشتم. اما نه آتاراکسیا (رهایی از پریشانی ها) و نه هستی و زمان (هستی به سوی مرگ)، هیچ کدام به نظر نمی رسید که درخورِ [شرایط من] باشد.
پسرم با اصرار پرسید «[یعنی] هیچ چیزی نخوانده ایی که [الان] به دردت بخورد؟»...

متن کامل این نوشتار به فارسی و انگلیسی👇
✨ → 3danet.ir/lMOGj
🌾 @sedanet
🍂 سخنرانی #محمود_مروارید پیرامون «نظریه تصمیم و اصول فقه»

🔅دکتر محمود مروارید، عضو هیئت علمی پژوهشکده فلسفه تحلیلی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی در دومین کارگاه آموزشی-پژوهشی فلسفه علم اصول که چندی پیش از سوی گروه فقه کاربردی پژوهشکده اسلام تمدنی و مرکز تخصصی آخوند خراسانی(ره) در دفتر تبلیغات اسلامی خراسانی رضوی برگزار شد، به بررسی عرصه‌های مشترک علم اصول و فلسفه تحلیلی پرداخت. در ادامه متن پاورپوینت از فرارویتان می‌گذرد.

🔅دکتر مروارید در ابتدا با اشاره به رابطه میان دو عرصه علمی اصول فقه و فلسفه تحلیلی گفت: در ابتدا باید نگاهی گذرا به شاکله بحث حجیت و عقلانیت داشته باشیم و سپس با تبیین نظریه تصمیم به کاربردهای این نظریه در مباحث حجیت بپردازیم.

🔅برای تبیین موضوع، مباحث خود را در چهار بخش زیر ارائه خواهم کرد؛

بخش اول: نگاهی گذرا به شاکله بحث حجیت در اصول فقه متاخر
بخش دوم: ارتباط مفهوم «حجیت» با «عقلانیت»
بخش سوم: نگاهی به نظریه تصمیم
بخش چهارم: کاربرد نظریه تصمیم در مباحث حجیت و برخی از نتایج آن.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/J9UMn
🌾 @sedanet | @ijtihadnetwork
🍂 تازگی یک ژانر قدیمی: نقد و بررسی رمان «زمستان مومی» اثر صالح طباطبایی
✍️ امیرعلی نجومیان

🔅زمستان مومی را دوبار خوانده‏ام. نسخه پیش‏ازچاپ آن را نویسنده قبل از انتشار اثرش در اختیارم گذاشت و بار دیگر رمان را بعد از چاپ برای حضور در جلسه نقد و بررسی آن در شهر کتاب پاسداران در اوایل خرداد امسال خواندم، و در هر دوبار به‏‌راستی لذت بردم، خصوصاً بار دوم چون معمای نهفته در این داستان ژانر پلیسی دیگر برایم حل شده بود و حال می‏توانستم به جنبه‏های غیرمعمایی داستان بیندیشم. اصلاً می‏گویند که بهترین روش مطالعه یک داستان خوب یا تماشای یک فیلم درخور توجه آن است که آن را دست‏کم دو بار بخوانیم یا ببینیم. زیرا بار اول معمولاً درگیر پی‏رنگ قصه ‏و مشتاق دانستن نهایت داستان و فرجام شخصیت‏هایش هستیم و چه بسا ظرافت‏های اثر به دلیل توجه زیادمان به طرح داستان از نظرمان پوشیده بماند، ولی در بار دوم مجال پیدا می‏کنیم که بیش‏تر بر ریزه‏کاری‏های اثر درنگ کنیم.

🔅کار صالح طباطبایی در زمستان مومی دو جنبه دارد: از یک سو، داستانی است که در صورت ظاهر، داستانی معمایی یا پلیسی است، ولی، از سوی دیگر، خط فکری دیگری را نیز به موازات سیر روایی همان داستان معمایی پی می‏گیرد که در این‏جا می‏خواهم بیش‏تر در باره این خط دوم سخن بگویم. از جنبه نخست، یعنی همان روایت داستان معمایی-پلیسی، باید بگویم که کار طباطبایی چندان هم نوآورانه نیست. هر چند ادبیات معاصر ایران به ژانر داستان‏های پلیسی و معمایی کمابیش بی‏اعتنا بوده، در ادبیات جهانی، چنین ژانری به حد کفایت پرورانده شده و نمونه‏های شاخصی از آن پدید آمده است. از این جهت، باید بگویم که نوآوری، به معنای دقیق کلمه، در این جنبه از داستان زمستان مومی روی نداده است. ما با یک داستان کلاسیک معمایی-پلیسی روبه‏روییم که از قضا ریشه درسنت دیرینه این ژانر ادبی از سده نوزدهم و اوایل سده بیستم دارد. ژانر پلیسی-معمایی مسیری بس طولانی را طی کرده است، و امروز در ادبیات پست‏مدرن این ژانر ویژگی‏هایی متفاوت با آن‏چه در زمستان مومی می‏بینیم پیدا کرده است. در این‏جا داستان افسری از اداره آگاهی را می‏خوانیم که در آغاز داستان، با پرونده قتل زنی روبه‏روست که جسدش را در محل انباشت زباله‏ها در بیرون شهر انداخته‏اند در حالی‏که بخشی از پیکرش را قبل یا بعد از مرگ با شمع مذاب موم‏اندود کرده‏اند (عنوان زمستان مومی از همین جاست زیرا سراسر ماجرا در زمستان روی می‏دهد. البته این عنوان مفاهیم استعاری دیگری هم در داستان پیدا می‏کند.) این افسر، که سرهنگ فرخ پهلوان نام دارد، در پی حل معمای این قتل است، ولی، هماهنگ با سنت داستان‏های پلیسی قتل‏های سریالی، او به‏زودی درمی‏یابد این آخرین قتل از این دست نیست، بلکه تازه شروع زنجیره‏ای از قتل‏های مشابه است که در آن‏ها، همه قربانیان از میان زنان روسپی ساکن در ناحیه خاصی از حاشیه شهر انتخاب می‏شوند. چنان‏که انتظار داریم، در نهایت، سرهنگ پهلوان معمای این قتل‏های زنجیره‏ای را حل و قاتل را شناسایی می‏کند، و به‏ظاهر همه چیز ختم به خیر می‏شود. بد نیست در این‏جا سخنم را با نقل بخشی از عبارات پایانی داستان پی بگیرم...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/iuqwb
🌾 @sedanet