❄️ ما آدميانى بد در ميان آدميان بد ديگريم، و تنها يك چيز آراممان خواهد كرد: اين كه بر همديگر سخت نگيريم.
سنكا
📚 فلسفهای برای زندگی
رواقی زیستن در دنیای امروز
👤 ویلیام اروین
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8317225984/4t.jpg
سنكا
📚 فلسفهای برای زندگی
رواقی زیستن در دنیای امروز
👤 ویلیام اروین
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8317225984/4t.jpg
❄️ قرآن مطلا و آدرسهای غلط
✍️محسن حسام مظاهری
🔅 پرسش و پاسخ منتشرشده توسط دفتر آیتالله مکارم شیرازی و دیگر سخنانی که این چند روز در دفاع از قرآن مطلا گفته شده (ازجمله پاسخ دکتر هادی انصاری) نشان میدهد مدافعان این اقدام، ظاهراً هنوز نفهمیدهاند یا نخواستهاند بفهمند مسألهی اصلی چیست و اشکال کار کجاست. سادهاندیشانه میخواهند موضوع را به مواردی چون ارزش مادی اثر و میزان طلای به کاررفته و منبع تأمین آن و نیت سازندهاش تقلیل دهند! حالآنکه مسأله بهمراتب فراتر از اینهاست.
🔅 قرآن مطلا تنها قطعهی کوچکی است از پازلی که واقعیتِ تشیع ایرانیِ معاصر را تصویر میکند:
حرمهایی که روزبهروز بر مساحتشان و تجملاتشان افزوده میشود؛ حوزهها و مؤسسات حوزوی که عریض و طویلتر میشوند؛ مساجد و حسینیههایی که تجملاتیتر و اعیانیتر میشوند؛ مناسک و آیینهایی که سال به سال بر شمارشان و گسترهشان افزوده میشود؛ و... در مقابل، جامعهی شیعی که گرفتار انواع آسیبهای اجتماعی و اخلاقی و اقتصادی (فقر و فساد و نابرابری و بیعدالتی) است.
🔅مسألهی اصلی، فروکاست امر قدسی به نمایش مذهبی است. روندی که در سالهای اخیر و با حمایت و عاملیت مستقیم برخی مراجع تقلید و روحانیون از یک سو و نظام سیاسی از سوی دیگر شتاب گرفته است.
🔅مسألهی اصلی، روند توسعهی سختافزاری تشیع بهموازات سکون و چهبسا افول نرمافزاری آن است.
🔅مسألهی اصلی فربهی مناسکی و نمایشیشدن فزایندهی دینداری است؛ بهموازات روند نزولی ابعاد اخلاقی و هنجاری دین.
🔅مسألهی اصلی، تقلیل شئون مرجعیت به ادارهی سازمان دینی (در تعامل دوسویه با نهاد قدرت) و کارگزاری مناسک (با کلیدواژهی «تعظیم شعائر») است.
🔅مسألهی اصلی این است که سازمان دینی (روحانیت و مرجعیت) سالهاست وظیفهی راهبری و نمایندگی جامعهی دینداران را فروگذارده. سالهاست دیگر علما و روحانیون، زبان تودهی مردم نیستند و نمیتوانند باشند. (انفعال و سکوت و غیبت جریان مذهبی در اعتراضات مردمی اخیر یک نشانهاش.)
🔅مسألهی اصلی، بیگانگی روبهتزایدِ سازمان دینی و متولیانش است با مسایل و واقعیتهای اجتماعی. نه اینکه مثلاً این قرآن طلاست یا مطلا، و در آن 4 گرم طلا به کاررفته یا 40 کیلو و به چه کسی فروخته خواهد شد.
لطفاً آدرس غلط ندهید! لااقل به خودتان!
🌾 @sedanet | @mohsenhesammazaheri
✍️محسن حسام مظاهری
🔅 پرسش و پاسخ منتشرشده توسط دفتر آیتالله مکارم شیرازی و دیگر سخنانی که این چند روز در دفاع از قرآن مطلا گفته شده (ازجمله پاسخ دکتر هادی انصاری) نشان میدهد مدافعان این اقدام، ظاهراً هنوز نفهمیدهاند یا نخواستهاند بفهمند مسألهی اصلی چیست و اشکال کار کجاست. سادهاندیشانه میخواهند موضوع را به مواردی چون ارزش مادی اثر و میزان طلای به کاررفته و منبع تأمین آن و نیت سازندهاش تقلیل دهند! حالآنکه مسأله بهمراتب فراتر از اینهاست.
🔅 قرآن مطلا تنها قطعهی کوچکی است از پازلی که واقعیتِ تشیع ایرانیِ معاصر را تصویر میکند:
حرمهایی که روزبهروز بر مساحتشان و تجملاتشان افزوده میشود؛ حوزهها و مؤسسات حوزوی که عریض و طویلتر میشوند؛ مساجد و حسینیههایی که تجملاتیتر و اعیانیتر میشوند؛ مناسک و آیینهایی که سال به سال بر شمارشان و گسترهشان افزوده میشود؛ و... در مقابل، جامعهی شیعی که گرفتار انواع آسیبهای اجتماعی و اخلاقی و اقتصادی (فقر و فساد و نابرابری و بیعدالتی) است.
🔅مسألهی اصلی، فروکاست امر قدسی به نمایش مذهبی است. روندی که در سالهای اخیر و با حمایت و عاملیت مستقیم برخی مراجع تقلید و روحانیون از یک سو و نظام سیاسی از سوی دیگر شتاب گرفته است.
🔅مسألهی اصلی، روند توسعهی سختافزاری تشیع بهموازات سکون و چهبسا افول نرمافزاری آن است.
🔅مسألهی اصلی فربهی مناسکی و نمایشیشدن فزایندهی دینداری است؛ بهموازات روند نزولی ابعاد اخلاقی و هنجاری دین.
🔅مسألهی اصلی، تقلیل شئون مرجعیت به ادارهی سازمان دینی (در تعامل دوسویه با نهاد قدرت) و کارگزاری مناسک (با کلیدواژهی «تعظیم شعائر») است.
🔅مسألهی اصلی این است که سازمان دینی (روحانیت و مرجعیت) سالهاست وظیفهی راهبری و نمایندگی جامعهی دینداران را فروگذارده. سالهاست دیگر علما و روحانیون، زبان تودهی مردم نیستند و نمیتوانند باشند. (انفعال و سکوت و غیبت جریان مذهبی در اعتراضات مردمی اخیر یک نشانهاش.)
🔅مسألهی اصلی، بیگانگی روبهتزایدِ سازمان دینی و متولیانش است با مسایل و واقعیتهای اجتماعی. نه اینکه مثلاً این قرآن طلاست یا مطلا، و در آن 4 گرم طلا به کاررفته یا 40 کیلو و به چه کسی فروخته خواهد شد.
لطفاً آدرس غلط ندهید! لااقل به خودتان!
🌾 @sedanet | @mohsenhesammazaheri
🔅 #یاسر_میردامادی : تازهترین کتاب من ترجمه مدخل «فلسفه دین» از دانشنامه فلسفه استنفورد به قلم چارلز تالیافرو است که به زودی در قالب جلد 91 این دانشنامه از سوی انتشارات ققنوس در دسترس مخاطبان قرار میگیرد.
🔅چارلز تالیافرو استاد تمام فلسفه در کالج سِنت اولاف در مینهسوتای آمریکاست و حوزه پژوهشی او الهیات، فلسفه دین، فلسفه اخلاق و فلسفه ذهن را شامل میشود. از نظر دینی، تالیافرو به سنت یهودی ــ مسیحی و از نظر فلسفی به سنت تحلیلی تعلق دارد، این در حالی است که دیدگاه دینشناختی او همدل با خداباوری به نظر میرسد، اما او نه خود را به فلسفه تحلیلی محدود کرده و نه به سنت فلسفی یهودی ــ مسیحی، بلکه رویکرد فلسفی او به سنت قارهای و نیز به سنتهای فلسفی سایر ادیان از جمله اسلام نیز، دستکم تا حدودی، توجه دارد.
🔅این کتاب درآمدی مختصر و همهفهم به بخشی از مهمترین مباحث رایج در فلسفه تحلیلی دین است. از این رو این کتاب برای کسانی که میخواهند برای نخستین بار با این شاخه اثرگذار فلسفی آشنا شوند، انتخاب مناسبی خواهد بود.
🔅یاسر میردامادی، دانشجوی دکتری مطالعات اسلامی در دانشگاه ادینبرا اسکاتلند، مدرس مطالعات اسلامی در کالج مکتوم در داندی اسکاتلند و پژوهشگر پروژه «اخلاق زیستی-پزشکی اسلامی» در مؤسسه مطالعات اسماعیلی در لندن است. حوزه ترجمه و پژوهش او مطالعات اسلامی، فلسفه دین و فلسفه اخلاق را در بر میگیرد. از دیگر ترجمههای منتشر شده از سوی او میتوان به «درآمدی به فقه اسلامی» نوشته یوزف شاخت و «اصلاح اندیشه اسلامی، تحلیلی تاریخی-انتقادی» نوشته نصر حامد ابوزید اشاره کرد.
🌾 @sedanet
🏙 s9.picofile.com/file/8317247618/0003468_91_.gif
🔅چارلز تالیافرو استاد تمام فلسفه در کالج سِنت اولاف در مینهسوتای آمریکاست و حوزه پژوهشی او الهیات، فلسفه دین، فلسفه اخلاق و فلسفه ذهن را شامل میشود. از نظر دینی، تالیافرو به سنت یهودی ــ مسیحی و از نظر فلسفی به سنت تحلیلی تعلق دارد، این در حالی است که دیدگاه دینشناختی او همدل با خداباوری به نظر میرسد، اما او نه خود را به فلسفه تحلیلی محدود کرده و نه به سنت فلسفی یهودی ــ مسیحی، بلکه رویکرد فلسفی او به سنت قارهای و نیز به سنتهای فلسفی سایر ادیان از جمله اسلام نیز، دستکم تا حدودی، توجه دارد.
🔅این کتاب درآمدی مختصر و همهفهم به بخشی از مهمترین مباحث رایج در فلسفه تحلیلی دین است. از این رو این کتاب برای کسانی که میخواهند برای نخستین بار با این شاخه اثرگذار فلسفی آشنا شوند، انتخاب مناسبی خواهد بود.
🔅یاسر میردامادی، دانشجوی دکتری مطالعات اسلامی در دانشگاه ادینبرا اسکاتلند، مدرس مطالعات اسلامی در کالج مکتوم در داندی اسکاتلند و پژوهشگر پروژه «اخلاق زیستی-پزشکی اسلامی» در مؤسسه مطالعات اسماعیلی در لندن است. حوزه ترجمه و پژوهش او مطالعات اسلامی، فلسفه دین و فلسفه اخلاق را در بر میگیرد. از دیگر ترجمههای منتشر شده از سوی او میتوان به «درآمدی به فقه اسلامی» نوشته یوزف شاخت و «اصلاح اندیشه اسلامی، تحلیلی تاریخی-انتقادی» نوشته نصر حامد ابوزید اشاره کرد.
🌾 @sedanet
🏙 s9.picofile.com/file/8317247618/0003468_91_.gif
❄️با اهدای جسد حیوانات میتوان از كشتن هزاران حیوان در كلاسهای تشریح جلوگیری كرد
جان حیوانات را نگیرید
✍️ #رامک_روشنایی
🔅بیش از 1200 حیوان در یك کلاس جانورشناسی كشته میشوند؛ طی سه ماه، در «فقط» یك كلاس 1200 حیوان، این میانگین آماری است كه «رامک روشنایی» دندانپزشكی كه هشت سال قبل موسسهی جایگزینهای آزمایش روی حیوانات را به این امید پایهگذاری كرد كه دانشگاهها با او همكاری میكنند و این آمار هر روز كمتر از قبل میشود و یك روزی ممكن است به صفر برسد. اما این اتفاق رخ نداد. اینكه چرا دانشگاهها قبول نمیكنند در قبال دریافت جسد حیوانات، با نمونههای زنده كاری نداشته باشند هنوز مشخص نیست ...
🔅در حالت سنتی معمولا ماده سوزاننده ای به اسم فرمالین به قلب حیوان زنده تزریق میكنند تا با جریان خون به تمام بدن حیوان رسیده و به اصطلاح آماده سازی یا فیکس بشود و این مدل فیكس كردن بدن حیوان، به شكل دردآوری حیات او را میگیرد...
متن کامل این نوشتار👇
✨→ 3danet.ir/2BqcK
🌾 @sedanet | @NoAnimalTesting
جان حیوانات را نگیرید
✍️ #رامک_روشنایی
🔅بیش از 1200 حیوان در یك کلاس جانورشناسی كشته میشوند؛ طی سه ماه، در «فقط» یك كلاس 1200 حیوان، این میانگین آماری است كه «رامک روشنایی» دندانپزشكی كه هشت سال قبل موسسهی جایگزینهای آزمایش روی حیوانات را به این امید پایهگذاری كرد كه دانشگاهها با او همكاری میكنند و این آمار هر روز كمتر از قبل میشود و یك روزی ممكن است به صفر برسد. اما این اتفاق رخ نداد. اینكه چرا دانشگاهها قبول نمیكنند در قبال دریافت جسد حیوانات، با نمونههای زنده كاری نداشته باشند هنوز مشخص نیست ...
🔅در حالت سنتی معمولا ماده سوزاننده ای به اسم فرمالین به قلب حیوان زنده تزریق میكنند تا با جریان خون به تمام بدن حیوان رسیده و به اصطلاح آماده سازی یا فیکس بشود و این مدل فیكس كردن بدن حیوان، به شكل دردآوری حیات او را میگیرد...
متن کامل این نوشتار👇
✨→ 3danet.ir/2BqcK
🌾 @sedanet | @NoAnimalTesting
❄️ سادهاندیشی یا نواندیشی؟
✍️ #رضا_بابایی | 96/11/1
🔅من سالها گمان میکردم که منشأ همۀ اختلافهای دینشناختی، تفاوت در فهمها است. مثلا تفاوت من و آن قاضی مشهدی که دستور داده است دست دزدی را ببرند، در این است که او این حکم را حکم خدا میداند، و من بریدن دست انسان را به چنین جرمی در چنین جامعهای خلاف روح دین و عدالت و انسانیت میدانم.
🔅چون گمان میکردیم که اختلاف مهم و اساسی، در فهم ما از دین است، وقت و نیرو و فرصتهای ارزندهای را صرف گفتوگو و نزاع بر سر مسائل نظری کردیم. اما مدتی است که به این نتیجه رسیدهام که اختلاف در دیدگاههای دینشناختی، کمترین اثر را در رفتارهای ما دارد. مشکل اصلی و بنیادین، در خوی و خصلت و منافع شخصی انسانها است. آن سیستم و آن نظام قضایی و آن ساختار حقوقی که نتیجۀ آن بریدن دست انسانی به جرم دزدیدن گوسفندی باشد، مشکلاتی بسیار بسیار اساسیتر از مسئلۀ فهم و قرائتهای دینی دارد. ممکن است آن قاضی مشهدی، از سر درد دین چنین حکمی داده باشد؛ اما رسیدن چنین شخصی به چنان مسندی، تنها با مکانیسمی ممکن است که در آن دین از انسان هم مظلومتر و معزولتر است.
🔅تأثیر فهمهای مختلف از دین در شکلگیری گفتمانهای دینشناختی در میان مردم، پذیرفتنی است؛ اما آنجا که پای قدرت و ثروت در میان است، کمترین تأثیر و عاملیت را در اختلافات، تفاوت فهمها از دین دارد. به عبارت دیگر، الگویی که بتوان با آن برخی اختلافات را تفسیر کرد، تفاوت در فهمها نیست؛ بلکه تفاوت در منافع است. چون بسیاری از رفتارها با هیچ فهمی از دین سازگار نیست؛ اگرچه صاحبان آن رفتارها پشت اختلاف قرائتها از دین سنگر بگیرند. بنابراین اگر کسی بگوید مسئلۀ مختلف بودن قرائتها از دین، هیچ ربطی به برخی تصمیمها و رفتارها ندارد، بلکه نشانی غلطی است که ما را دنبال نخودسیاه میفرستد تا مشغول بحث و جدل علمی بشویم، چندان بیراه نگفته است. بر پایۀ این دیدگاه، نواندیشی دینی از گفتوگو با صاحبان قدرت و ثروت، هیچ سودی نخواهد برد مگر فرسایش نیرو و کاهش سرمایههای اندک خود. بله؛ اگر روی سخن با مردم دیندار باشد، راهی به دهی است؛ وگرنه سادهاندیشی است نه نواندیشی.
🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
✍️ #رضا_بابایی | 96/11/1
🔅من سالها گمان میکردم که منشأ همۀ اختلافهای دینشناختی، تفاوت در فهمها است. مثلا تفاوت من و آن قاضی مشهدی که دستور داده است دست دزدی را ببرند، در این است که او این حکم را حکم خدا میداند، و من بریدن دست انسان را به چنین جرمی در چنین جامعهای خلاف روح دین و عدالت و انسانیت میدانم.
🔅چون گمان میکردیم که اختلاف مهم و اساسی، در فهم ما از دین است، وقت و نیرو و فرصتهای ارزندهای را صرف گفتوگو و نزاع بر سر مسائل نظری کردیم. اما مدتی است که به این نتیجه رسیدهام که اختلاف در دیدگاههای دینشناختی، کمترین اثر را در رفتارهای ما دارد. مشکل اصلی و بنیادین، در خوی و خصلت و منافع شخصی انسانها است. آن سیستم و آن نظام قضایی و آن ساختار حقوقی که نتیجۀ آن بریدن دست انسانی به جرم دزدیدن گوسفندی باشد، مشکلاتی بسیار بسیار اساسیتر از مسئلۀ فهم و قرائتهای دینی دارد. ممکن است آن قاضی مشهدی، از سر درد دین چنین حکمی داده باشد؛ اما رسیدن چنین شخصی به چنان مسندی، تنها با مکانیسمی ممکن است که در آن دین از انسان هم مظلومتر و معزولتر است.
🔅تأثیر فهمهای مختلف از دین در شکلگیری گفتمانهای دینشناختی در میان مردم، پذیرفتنی است؛ اما آنجا که پای قدرت و ثروت در میان است، کمترین تأثیر و عاملیت را در اختلافات، تفاوت فهمها از دین دارد. به عبارت دیگر، الگویی که بتوان با آن برخی اختلافات را تفسیر کرد، تفاوت در فهمها نیست؛ بلکه تفاوت در منافع است. چون بسیاری از رفتارها با هیچ فهمی از دین سازگار نیست؛ اگرچه صاحبان آن رفتارها پشت اختلاف قرائتها از دین سنگر بگیرند. بنابراین اگر کسی بگوید مسئلۀ مختلف بودن قرائتها از دین، هیچ ربطی به برخی تصمیمها و رفتارها ندارد، بلکه نشانی غلطی است که ما را دنبال نخودسیاه میفرستد تا مشغول بحث و جدل علمی بشویم، چندان بیراه نگفته است. بر پایۀ این دیدگاه، نواندیشی دینی از گفتوگو با صاحبان قدرت و ثروت، هیچ سودی نخواهد برد مگر فرسایش نیرو و کاهش سرمایههای اندک خود. بله؛ اگر روی سخن با مردم دیندار باشد، راهی به دهی است؛ وگرنه سادهاندیشی است نه نواندیشی.
🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
وبسایت فرهنگی صدانت
❄️ سادهاندیشی یا نواندیشی؟ ✍️ #رضا_بابایی | 96/11/1 🔅من سالها گمان میکردم که منشأ همۀ اختلافهای دینشناختی، تفاوت در فهمها است. مثلا تفاوت من و آن قاضی مشهدی که دستور داده است دست دزدی را ببرند، در این است که او این حکم را حکم خدا میداند، و من بریدن…
❄️ نواندیشی دینی، کنشی عقلانی برای کاستن از نزاع ها
✔️نقدی کوتاه بر نوشتار کوتاه "رضا بابایی" با عنوانِ ساده اندیشی یا نواندیشی؟
✍️ #علی_زمانیان
🔅رضا بابابی در کانال "یادداشت ها"، در یادداشتی کوتاه به نقد و رد نو اندیشی دینی پرداخته است. بابایی این کوتاه نوشته اش را چنین آغاز می کند: "من سالها گمان میکردم که منشأ همۀ اختلافهای دینشناختی، تفاوت در فهمها است."
🔅بابایی پس از این، سعی می کند گمان چند ساله ( و احتمالا اشتباه خود را)، را رد کند و در ادامه به جای تفاوت در فهم ها، پای تفاوت در منافع را به میان می کشد. در نهایت به صراحت نتیجه می گیرد: "نواندیشی دینی از گفتوگو با صاحبان قدرت و ثروت، هیچ سودی نخواهد برد مگر فرسایش نیرو و کاهش سرمایههای اندک خود. "
🔅به نظر می رسد بابایی ناخواسته در دام نوعی "تقلیل گرایی در تبیین" افتاده است. به سخن دیگر، همان گونه که به تصریح آمده است، وی منشأ همه ی اختلافات دین شناختی را تفاوت در فهم ها می داند. استفاده از سور "همه" (در این علت یابی)، نشان از فروکاستن علت ها به یک علت است. به تعبیر دیگر، همه ی اختلافات را به یک عامل تقلیل می دهد و آن عامل را تفاوت در فهم ها از دین می یابد. همین تقلیل گرایی و البته این بار به نحو دیگری و کم رنگ تر و مبهم تر در اواخر نوشته آمده است.
🔅بابایی، برداشت و گمان پیشین خود را باطل می داند و این بار تفاوت در منافع را مطرح می کند. این سخن بدان معنا است که خواسته است بگوید منشأ همه ی اختلافات (نه اختلاف در فهم ها که) اختلاف در منافع است. به همین دلیل است که می گوید: "الگویی که بتوان با آن برخی اختلافات را تفسیر کرد، تفاوت در فهمها نیست؛ بلکه تفاوت در منافع است."
🔅سخن بابایی از یک نگاه و رویکرد همان سخن مارکس است که گفت: تاریخ چیزی نیست جز نبرد طبقات. در منظر تحلیلی مارکس، جنگ ها بر سر تفاوت و تعارض منافع طبقاتی است که جدالی تاریخی را رقم زده است. تا جایی که نواندیشی دینی در این رویکرد کاری بی حاصل، بلکه ساده اندیشیِ فرسایشگر بشمار می آید، زیرا آن چه پایه و اساس است همانا منافع طبقاتی است. اما واقعا این طور است؟ آیا فروکاستن پدیده های پیچیده به یک عامل، افق روشنی پیش پا می نهد؟
🔅این گونه توضیح و تفسیر واقعیت ها، علاوه بر اشکال روشی (تقلیل گرایی)، آدمی را به بن بست می کشاند. زیرا وقتی موضوع فقط به منافع ختم شود راه برون رفتی باز نمی شود و جز کنش خشمگینانه و پیکار بر سر منافع چیزی باقی نمی ماند. مشکل این است که اگر همه ی اختلافات را بر سر منافع بدانیم، چه راه حلی می توان ارایه داد جز نزاع و جدال و جنگی بی پایان؟
🔅 نواندیشی دینی بر این ایده استوار است که فهم ما از دین و تفسیر ما از کلام دینی، یکی از عوامل بسیار مهم در شکل گیری کنش و واکنش های ما است. چه بسیار خشونت ها و قساوت هایی که از درک نادرست از دین برخواسته است. نواندیشی دینی، تلاشی از سر تدبیر عقلانی (و نه ساده اندیشانه)، در جهت سالم سازی اندیشه و ادراک دینداران است و البته می داند که همه ی ماجرا صرفا به فهم ما از دین برنمی گردد بلکه پای علل و عوامل دیگری هم در میان است که باید در تبیین نزاع ها و پیکارها به آن توجه کرد.
🌾 @sedanet | @kherade_montaghed
✔️نقدی کوتاه بر نوشتار کوتاه "رضا بابایی" با عنوانِ ساده اندیشی یا نواندیشی؟
✍️ #علی_زمانیان
🔅رضا بابابی در کانال "یادداشت ها"، در یادداشتی کوتاه به نقد و رد نو اندیشی دینی پرداخته است. بابایی این کوتاه نوشته اش را چنین آغاز می کند: "من سالها گمان میکردم که منشأ همۀ اختلافهای دینشناختی، تفاوت در فهمها است."
🔅بابایی پس از این، سعی می کند گمان چند ساله ( و احتمالا اشتباه خود را)، را رد کند و در ادامه به جای تفاوت در فهم ها، پای تفاوت در منافع را به میان می کشد. در نهایت به صراحت نتیجه می گیرد: "نواندیشی دینی از گفتوگو با صاحبان قدرت و ثروت، هیچ سودی نخواهد برد مگر فرسایش نیرو و کاهش سرمایههای اندک خود. "
🔅به نظر می رسد بابایی ناخواسته در دام نوعی "تقلیل گرایی در تبیین" افتاده است. به سخن دیگر، همان گونه که به تصریح آمده است، وی منشأ همه ی اختلافات دین شناختی را تفاوت در فهم ها می داند. استفاده از سور "همه" (در این علت یابی)، نشان از فروکاستن علت ها به یک علت است. به تعبیر دیگر، همه ی اختلافات را به یک عامل تقلیل می دهد و آن عامل را تفاوت در فهم ها از دین می یابد. همین تقلیل گرایی و البته این بار به نحو دیگری و کم رنگ تر و مبهم تر در اواخر نوشته آمده است.
🔅بابایی، برداشت و گمان پیشین خود را باطل می داند و این بار تفاوت در منافع را مطرح می کند. این سخن بدان معنا است که خواسته است بگوید منشأ همه ی اختلافات (نه اختلاف در فهم ها که) اختلاف در منافع است. به همین دلیل است که می گوید: "الگویی که بتوان با آن برخی اختلافات را تفسیر کرد، تفاوت در فهمها نیست؛ بلکه تفاوت در منافع است."
🔅سخن بابایی از یک نگاه و رویکرد همان سخن مارکس است که گفت: تاریخ چیزی نیست جز نبرد طبقات. در منظر تحلیلی مارکس، جنگ ها بر سر تفاوت و تعارض منافع طبقاتی است که جدالی تاریخی را رقم زده است. تا جایی که نواندیشی دینی در این رویکرد کاری بی حاصل، بلکه ساده اندیشیِ فرسایشگر بشمار می آید، زیرا آن چه پایه و اساس است همانا منافع طبقاتی است. اما واقعا این طور است؟ آیا فروکاستن پدیده های پیچیده به یک عامل، افق روشنی پیش پا می نهد؟
🔅این گونه توضیح و تفسیر واقعیت ها، علاوه بر اشکال روشی (تقلیل گرایی)، آدمی را به بن بست می کشاند. زیرا وقتی موضوع فقط به منافع ختم شود راه برون رفتی باز نمی شود و جز کنش خشمگینانه و پیکار بر سر منافع چیزی باقی نمی ماند. مشکل این است که اگر همه ی اختلافات را بر سر منافع بدانیم، چه راه حلی می توان ارایه داد جز نزاع و جدال و جنگی بی پایان؟
🔅 نواندیشی دینی بر این ایده استوار است که فهم ما از دین و تفسیر ما از کلام دینی، یکی از عوامل بسیار مهم در شکل گیری کنش و واکنش های ما است. چه بسیار خشونت ها و قساوت هایی که از درک نادرست از دین برخواسته است. نواندیشی دینی، تلاشی از سر تدبیر عقلانی (و نه ساده اندیشانه)، در جهت سالم سازی اندیشه و ادراک دینداران است و البته می داند که همه ی ماجرا صرفا به فهم ما از دین برنمی گردد بلکه پای علل و عوامل دیگری هم در میان است که باید در تبیین نزاع ها و پیکارها به آن توجه کرد.
🌾 @sedanet | @kherade_montaghed
👤 معرفی کانال چند اندیشمند 👤
☘️سایت فرهنگی صدانت
@sedanet
🌱 حسین راغفر
@HosseinRaghfar
🌱 آرش نراقی
@arash_naraghi
🌱 رضا بابایی
@rezababaei43
🌱 داود فیرحی
@Davood_Feirahi
🌱 حسین دباغ
@hossein_dabbagh
🌱 سروش دباغ
@Soroushdabbagh_Official
🌱 مهدی تدینی
@tarikhandishi
🌱 صدیق قطبی
@sedigh_63
🌱 کاوه بهبهانی
@Sophia_Kaveh
🌱 منیژه نویدنیا
@Young_Sociologists
🌱 عباس شیری
@drabasshiri
🌱 بهنام خداپناه
@Bekhodnotes
🌱 محسن کدیور
@Mohsen_Kadivar_Official
🌱 علی غزالیفر
@philosophicalmeditation
🌱 محمد مطهری
@m_motahari
🌱 آذرخش مکری
@DrAzarakhshMokri
🌱 هادی خانیکی
@hadikhaniki
🌱 نصرالله حكمت
@nasrollahhekmat
🌱 سیدجواد میری
@seyedjavadmiri
🌱 مسعود زنجانی
@vivaphilosophy
🌱 مصطفی ملکیان
@mostafamalekian
🌱 اردشیر منصوری
@ardeshirmansouri
🌱 ابوالقاسم فنائی
@abolghasemfanaei
🌱 احسان شریعتی
@ehsanshariatimazinani
🌱 علیرضا صالحی
@s_alireza_salehi
🌱 محمدجواد صافیان
@MJSafian
🌱 شیرزاد پیک حرفه
@IranianPhilosophers
🌱 غلامعلی کشانی
@GahFerestGhKeshani
🌱 عارفه قدسی زاده
@minimallife
🌱 عبدالرسول کشفی
@philosophicalmeditations
🌱 محمدرضا جلائیپور
@jalaeipour
🌱 حمیدرضا جلائی پور
@hamidrezajalaeipour
🌱 محمد مهدی مجاهدی
@mmojahedi
🌱 محمد مجتهد شبستری
@mojtahedshabestari
🌱 غلامحسین ابراهیمی دینانی
@DrEbrahimiDinani
🌱 محسن حسام مظاهری
@mohsenhesammazaheri
🌱 محمد سروش محلاتی
@mohammadsorooshmahallati
🌱 مهدی ناظمی قره باغ
@sayyedmahdinazemi
🌱 زهیر باقری نوع پرست
@philosopherin
🌱 محمد مهدی اردبیلی
@PhilosophicalHalt
🌱 محمد رضا سرگلزایی
@drsargolzaei
🌱 امیرحسین ترکاشوند
@baznegari
🌱 طاهره شیخ الاسلام
@Essarat
🌱 سید محمد بهشتی
@SEYEDMOHAMMADBEHESHTI
🌱 مجید حیدری چروده
@Drcharvadeh
🌱 مجتبی اعتمادی نیا
@m_etemadinia
🌱 ساسان حبیب وند
@sasanhabibvand
🌱 علی نجات غلامی
@madrasefalsafe
🌱 مقصود فراستخواه
@mfarasatkhah
🌱 عبدالکریم سروش
@DrSoroush
🌱 بیژن عبدالکریمی
@bijanabdolkarimi
🌱 مصطفی مهرآیین
@mostafamehraeen
🌱 حامد صفاییپور
@SmartThinking
🌱 حسن اسلامی
@hassan_eslami
🌱 حسن محدثی
@HasanMohaddesi
🌱 حسن رشیدی
@drhassanrashidi
🌱 رسول جعفریان
@jafarian1964
🌱 شروین وکیلی
@sherwin_vakili
🌱 محسن زندی
@naghdehalema
🌱 ایرج شهبازی
@irajshahbazi
🌱 علی زمانیان
@kherade_montaghed
🌱 ایرج رضایی
@irajrezaie
مرجع کاملی از کانال های مفید 👇
✨ → 3danet.ir/cvXFp
☘️سایت فرهنگی صدانت
@sedanet
🌱 حسین راغفر
@HosseinRaghfar
🌱 آرش نراقی
@arash_naraghi
🌱 رضا بابایی
@rezababaei43
🌱 داود فیرحی
@Davood_Feirahi
🌱 حسین دباغ
@hossein_dabbagh
🌱 سروش دباغ
@Soroushdabbagh_Official
🌱 مهدی تدینی
@tarikhandishi
🌱 صدیق قطبی
@sedigh_63
🌱 کاوه بهبهانی
@Sophia_Kaveh
🌱 منیژه نویدنیا
@Young_Sociologists
🌱 عباس شیری
@drabasshiri
🌱 بهنام خداپناه
@Bekhodnotes
🌱 محسن کدیور
@Mohsen_Kadivar_Official
🌱 علی غزالیفر
@philosophicalmeditation
🌱 محمد مطهری
@m_motahari
🌱 آذرخش مکری
@DrAzarakhshMokri
🌱 هادی خانیکی
@hadikhaniki
🌱 نصرالله حكمت
@nasrollahhekmat
🌱 سیدجواد میری
@seyedjavadmiri
🌱 مسعود زنجانی
@vivaphilosophy
🌱 مصطفی ملکیان
@mostafamalekian
🌱 اردشیر منصوری
@ardeshirmansouri
🌱 ابوالقاسم فنائی
@abolghasemfanaei
🌱 احسان شریعتی
@ehsanshariatimazinani
🌱 علیرضا صالحی
@s_alireza_salehi
🌱 محمدجواد صافیان
@MJSafian
🌱 شیرزاد پیک حرفه
@IranianPhilosophers
🌱 غلامعلی کشانی
@GahFerestGhKeshani
🌱 عارفه قدسی زاده
@minimallife
🌱 عبدالرسول کشفی
@philosophicalmeditations
🌱 محمدرضا جلائیپور
@jalaeipour
🌱 حمیدرضا جلائی پور
@hamidrezajalaeipour
🌱 محمد مهدی مجاهدی
@mmojahedi
🌱 محمد مجتهد شبستری
@mojtahedshabestari
🌱 غلامحسین ابراهیمی دینانی
@DrEbrahimiDinani
🌱 محسن حسام مظاهری
@mohsenhesammazaheri
🌱 محمد سروش محلاتی
@mohammadsorooshmahallati
🌱 مهدی ناظمی قره باغ
@sayyedmahdinazemi
🌱 زهیر باقری نوع پرست
@philosopherin
🌱 محمد مهدی اردبیلی
@PhilosophicalHalt
🌱 محمد رضا سرگلزایی
@drsargolzaei
🌱 امیرحسین ترکاشوند
@baznegari
🌱 طاهره شیخ الاسلام
@Essarat
🌱 سید محمد بهشتی
@SEYEDMOHAMMADBEHESHTI
🌱 مجید حیدری چروده
@Drcharvadeh
🌱 مجتبی اعتمادی نیا
@m_etemadinia
🌱 ساسان حبیب وند
@sasanhabibvand
🌱 علی نجات غلامی
@madrasefalsafe
🌱 مقصود فراستخواه
@mfarasatkhah
🌱 عبدالکریم سروش
@DrSoroush
🌱 بیژن عبدالکریمی
@bijanabdolkarimi
🌱 مصطفی مهرآیین
@mostafamehraeen
🌱 حامد صفاییپور
@SmartThinking
🌱 حسن اسلامی
@hassan_eslami
🌱 حسن محدثی
@HasanMohaddesi
🌱 حسن رشیدی
@drhassanrashidi
🌱 رسول جعفریان
@jafarian1964
🌱 شروین وکیلی
@sherwin_vakili
🌱 محسن زندی
@naghdehalema
🌱 ایرج شهبازی
@irajshahbazi
🌱 علی زمانیان
@kherade_montaghed
🌱 ایرج رضایی
@irajrezaie
مرجع کاملی از کانال های مفید 👇
✨ → 3danet.ir/cvXFp
صدانت
صدانت | صدای اندیشه
صدانت مرجعی مستقل برای اندیشه به زبان فارسی است؛ آرشیوی از مقالات، درسگفتارها و گفتگوهای اندیشمندان کلاسیک و معاصر.
🍂 معرفی شمارۀ 142
نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت
با عنوان «حافظ و فرهنگ جهانی»
🔅دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر ۶ مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش بهچاپ رسیدهاند.
🔅مسعود فریامنش در بخشی از سخن دبیر شمارۀ ۱۴۲ مینویسد: « نظر به شهرت عالمگیر حافظ، این نادرهکار بزرگ فرهنگ ایرانزمین، در فرهنگ جهانی، از جمله در آثار سترگ ادبی، حکمی و هنری نویسندگان و شاعران بزرگ شرق و غرب عالم، مقالات این دفتر به موضوع حافظ و فرهنگ جهانی، و بهویژه تأثیر ژرف و نقش کلان و جریانساز او در ادبیات غرب اختصاص یافته است.»
🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفتگو با استاد دکتر فتحالله مجتبائی است با عنوان «مواجهه اقبال لاهوری با شعر و اندیشه حافظ» و در آن به موضوع سیر تکامل فکری اقبال لاهوری، مواجهۀ او با عرفان ایرانی ـ اسلامی و شعر فارسی و خاصه مواجهه او با حافظ پرداخته شده است.
🔅نوشتار دوم مقالهای است از پروین لؤلؤئی، با عنوان «حافظ و لسان عشق در شعر انگلیسی و آمریکایی سده نوزدهم»، به ترجمانی فرزاد مروجی. لؤلؤئی در این مقاله کوشیده است تا از رهگذر شناسایی گرایشهای زبانی مترجمان حافظ چگونگی تأثیر حافظ را در شعر انگلیسی و جنبش شعر رومانتیک بررسی کند.
🔅سومین مطلب پرونده «حافظ و ادبیات روسی: مطالعۀ تطبیقی اشعار حافظ و پوشکین» است به قلم زهرا محمدی که به موضوع تأثیر شعر حافظ بر ادبیات روس خاصه بر شاعر بزرگ روسیه، الکساندر پوشکین، اختصاص یافته است.
🔅در چهارمین نوشتار که :از پورگشتال تا نیچه» نام گرفته است، محمد تقیپور، کوشیده تا با بررسی ترجمههای شعر حافظ به آلمانی، بهویژه ترجمه پورگشتال از دیوان حافظ، و همچنین آثار پدید آمده بر اساس شعر حافظ در گستره وسیع این زبان به گوشهای از تأثیر ادبی حافظ بر شاعران، نویسندگان و فیلسوفان بزرگ آلمان، از جمله گوته، روکرت، پلاتن، داومر، بودنشدت، نیچه، و حضور فرهنگی شاعر شیرین سخن شیراز در دنیای آلمانی زبان بپردازد.
🔅مطلب پنجم این دفتر، «تأثیر حافظ بر شاعران فرانسه»، به قلم سمیرا امینیفر، متضمن عرضهداشتی از سابقۀ آشنایی فرانسویان با شعر حافظ و گزارشی از تأثیر و نفوذ فوقالعاده حافظ در ادبیات فرانسه است که بیان میکند که شاعران و نویسندگان بزرگ فرانسه، همچون ویکتور هوگو، ژان کازلی، تئوفیل گوتیه، آرمان رنو، تریستان کلینگسور، ماتیو دو نوآی، پرنس بی بسکو، و بهویژه آندره ژید با الهام از اشعار و اندیشههای حافظ به خلق آثاری جاودانه در ادبیات فرانسه توفیق یافتند.
🔅اما ششمین و آخرین نوشتار این پرونده، «تو مگر بر لب آبی به هوس ننشینی»، به قلم مسعود فریامنش، نه بر تأثیر شعر و اندیشه خواجه بر فرهنگ جهانی، بلکه، بالعکس، به تأثیرپذیری غیرمستقیم وی از یکی از فراوردههای مشهور فرهنگ جهان، یعنی اسطورۀ یونانی- رومی نارسیس، پرداخته است.
🔅در بخش ادب و هنر دو مقاله را از نظر میگذرانیم که عبارتاند از: «نشانگان هنر ایران باستان در هنر اسلامی» که گفتگوی مریم نظری است با غلامعتی حاتم؛ و «زیباشناسی فن شعر در قرن هفدهم» بهقلم ووادیسواف تاتارکیویچ، با ترجمۀ سید جواد فندرسکی.
🔅بخش اندیشه و نظر این شماره در بر گیرندۀ سه مقاله است: «اخلاق کاربردی و حرفهای»، بهقلم گوران کلست و ترجمۀ محمد جواد موحدی؛ «وجود بهعنوان پدیدار شدن» (بخش سوم و پایانی)، بهقلم چارلز گیگنون و ترجمۀ انشالله رحمتی؛ و «نقش بودیسم در روابط ایران و هند» تألیف هوشنگ شکری و علی رفیعی.
🔅دو بخش پایانی این ماهنامه را بخشهای کتاب و گزارش تشکیل میدهند با عناوین «حکایت همچنان باقی است» به قلم سید مسعود رضوی؛ و نقد و معرفی کتاب و گفتگوی منیرۀ پنجتنی با محسن ناصری راد…
🔅صدوچهلودومین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به بهمنماه ۱۳۹۶ با عنوان «حافظ و فرهنگ جهانی» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقهمندان قرار گرفت.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s8.picofile.com/file/8317397676/EH142.jpg
معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/CsYX5
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت
با عنوان «حافظ و فرهنگ جهانی»
🔅دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر ۶ مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش بهچاپ رسیدهاند.
🔅مسعود فریامنش در بخشی از سخن دبیر شمارۀ ۱۴۲ مینویسد: « نظر به شهرت عالمگیر حافظ، این نادرهکار بزرگ فرهنگ ایرانزمین، در فرهنگ جهانی، از جمله در آثار سترگ ادبی، حکمی و هنری نویسندگان و شاعران بزرگ شرق و غرب عالم، مقالات این دفتر به موضوع حافظ و فرهنگ جهانی، و بهویژه تأثیر ژرف و نقش کلان و جریانساز او در ادبیات غرب اختصاص یافته است.»
🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفتگو با استاد دکتر فتحالله مجتبائی است با عنوان «مواجهه اقبال لاهوری با شعر و اندیشه حافظ» و در آن به موضوع سیر تکامل فکری اقبال لاهوری، مواجهۀ او با عرفان ایرانی ـ اسلامی و شعر فارسی و خاصه مواجهه او با حافظ پرداخته شده است.
🔅نوشتار دوم مقالهای است از پروین لؤلؤئی، با عنوان «حافظ و لسان عشق در شعر انگلیسی و آمریکایی سده نوزدهم»، به ترجمانی فرزاد مروجی. لؤلؤئی در این مقاله کوشیده است تا از رهگذر شناسایی گرایشهای زبانی مترجمان حافظ چگونگی تأثیر حافظ را در شعر انگلیسی و جنبش شعر رومانتیک بررسی کند.
🔅سومین مطلب پرونده «حافظ و ادبیات روسی: مطالعۀ تطبیقی اشعار حافظ و پوشکین» است به قلم زهرا محمدی که به موضوع تأثیر شعر حافظ بر ادبیات روس خاصه بر شاعر بزرگ روسیه، الکساندر پوشکین، اختصاص یافته است.
🔅در چهارمین نوشتار که :از پورگشتال تا نیچه» نام گرفته است، محمد تقیپور، کوشیده تا با بررسی ترجمههای شعر حافظ به آلمانی، بهویژه ترجمه پورگشتال از دیوان حافظ، و همچنین آثار پدید آمده بر اساس شعر حافظ در گستره وسیع این زبان به گوشهای از تأثیر ادبی حافظ بر شاعران، نویسندگان و فیلسوفان بزرگ آلمان، از جمله گوته، روکرت، پلاتن، داومر، بودنشدت، نیچه، و حضور فرهنگی شاعر شیرین سخن شیراز در دنیای آلمانی زبان بپردازد.
🔅مطلب پنجم این دفتر، «تأثیر حافظ بر شاعران فرانسه»، به قلم سمیرا امینیفر، متضمن عرضهداشتی از سابقۀ آشنایی فرانسویان با شعر حافظ و گزارشی از تأثیر و نفوذ فوقالعاده حافظ در ادبیات فرانسه است که بیان میکند که شاعران و نویسندگان بزرگ فرانسه، همچون ویکتور هوگو، ژان کازلی، تئوفیل گوتیه، آرمان رنو، تریستان کلینگسور، ماتیو دو نوآی، پرنس بی بسکو، و بهویژه آندره ژید با الهام از اشعار و اندیشههای حافظ به خلق آثاری جاودانه در ادبیات فرانسه توفیق یافتند.
🔅اما ششمین و آخرین نوشتار این پرونده، «تو مگر بر لب آبی به هوس ننشینی»، به قلم مسعود فریامنش، نه بر تأثیر شعر و اندیشه خواجه بر فرهنگ جهانی، بلکه، بالعکس، به تأثیرپذیری غیرمستقیم وی از یکی از فراوردههای مشهور فرهنگ جهان، یعنی اسطورۀ یونانی- رومی نارسیس، پرداخته است.
🔅در بخش ادب و هنر دو مقاله را از نظر میگذرانیم که عبارتاند از: «نشانگان هنر ایران باستان در هنر اسلامی» که گفتگوی مریم نظری است با غلامعتی حاتم؛ و «زیباشناسی فن شعر در قرن هفدهم» بهقلم ووادیسواف تاتارکیویچ، با ترجمۀ سید جواد فندرسکی.
🔅بخش اندیشه و نظر این شماره در بر گیرندۀ سه مقاله است: «اخلاق کاربردی و حرفهای»، بهقلم گوران کلست و ترجمۀ محمد جواد موحدی؛ «وجود بهعنوان پدیدار شدن» (بخش سوم و پایانی)، بهقلم چارلز گیگنون و ترجمۀ انشالله رحمتی؛ و «نقش بودیسم در روابط ایران و هند» تألیف هوشنگ شکری و علی رفیعی.
🔅دو بخش پایانی این ماهنامه را بخشهای کتاب و گزارش تشکیل میدهند با عناوین «حکایت همچنان باقی است» به قلم سید مسعود رضوی؛ و نقد و معرفی کتاب و گفتگوی منیرۀ پنجتنی با محسن ناصری راد…
🔅صدوچهلودومین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به بهمنماه ۱۳۹۶ با عنوان «حافظ و فرهنگ جهانی» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقهمندان قرار گرفت.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s8.picofile.com/file/8317397676/EH142.jpg
معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/CsYX5
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
❄️ گزارش نیویورکتایمز از بحران آب در ایران: نیمی از کشور خشک میشود
🔅١٢ استان از ٣١ استان ایران تا ۵۰ سال آینده تمام سفرههای زیرزمینی آبشان را از دست میدهند. این گزارش تکاندهنده روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز است. با خشکشدن کامل تقریبا نیمی از استانهای ایران جمعیت زیادی مجبور به مهاجرت هستند.
🔅جمعیتی که عیسی کلانتری، وزیر پیشین کشاورزی قبلا آن را ۵٠میلیون نفر تخمین زده و میگوید پذیرش این جمعیت بزرگ از سوی کشورهای دیگر حتما با دردسرها و مشکلات زیادی مواجه میشود. این موضوع در حالی رخ میدهد که هدایت فهمی، کارشناس منابع آب وزارت نیرو هم میگوید دیگر برای اصلاح الگوی مصرف آب خیلی دیر شده است.
🔅او توضیح میدهد: «برای مصرف کنونی آبمان به ٣ ایران نیاز داریم.» زیرا ایران ٣ برابر ظرفیت اکولوژیستی خود آب مصرف میکند. او تأکید میکند: مدیریت مصرف تقاضا دیگر یک انتخاب نه، بلکه یک الزام اجتنابناپذیر است. وزارت نیرو هر چند دیر اما حالا پروژهای به نام «کاهش ردپای آب» را کلید زده است.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/qUMPC
🌾 @sedanet
🔅١٢ استان از ٣١ استان ایران تا ۵۰ سال آینده تمام سفرههای زیرزمینی آبشان را از دست میدهند. این گزارش تکاندهنده روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز است. با خشکشدن کامل تقریبا نیمی از استانهای ایران جمعیت زیادی مجبور به مهاجرت هستند.
🔅جمعیتی که عیسی کلانتری، وزیر پیشین کشاورزی قبلا آن را ۵٠میلیون نفر تخمین زده و میگوید پذیرش این جمعیت بزرگ از سوی کشورهای دیگر حتما با دردسرها و مشکلات زیادی مواجه میشود. این موضوع در حالی رخ میدهد که هدایت فهمی، کارشناس منابع آب وزارت نیرو هم میگوید دیگر برای اصلاح الگوی مصرف آب خیلی دیر شده است.
🔅او توضیح میدهد: «برای مصرف کنونی آبمان به ٣ ایران نیاز داریم.» زیرا ایران ٣ برابر ظرفیت اکولوژیستی خود آب مصرف میکند. او تأکید میکند: مدیریت مصرف تقاضا دیگر یک انتخاب نه، بلکه یک الزام اجتنابناپذیر است. وزارت نیرو هر چند دیر اما حالا پروژهای به نام «کاهش ردپای آب» را کلید زده است.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/qUMPC
🌾 @sedanet
صدانت
گزارش نیویورکتایمز از بحران آب در ایران: نیمی از کشور خشک میشود • صدانت
١٢ استان از ٣١ استان ایران تا ۵۰ سال آینده تمام سفرههای زیرزمینی آبشان را از دست میدهند. این گزارش تکاندهنده روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز است...
وبسایت فرهنگی صدانت
❄️با اهدای جسد حیوانات میتوان از كشتن هزاران حیوان در كلاسهای تشریح جلوگیری كرد جان حیوانات را نگیرید ✍️ #رامک_روشنایی 🔅بیش از 1200 حیوان در یك کلاس جانورشناسی كشته میشوند؛ طی سه ماه، در «فقط» یك كلاس 1200 حیوان، این میانگین آماری است كه «رامک روشنایی»…
🖊 جمعآوری امضا برای پایاندادن به شکنجه حیوانات در کلاسهای جراحی و تشریح دانشگاههای ایران👇
✨→ goo.gl/gGFkZx
🌾 @sedanet
✨→ goo.gl/gGFkZx
🌾 @sedanet
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
زندگی مانند بازی شطرنج است : ما نقشه ای میریزیم اما اجرای آن مشروط به حرکت هایی است که رقیب به دلخواه میکند. این رقیب در زندگی ، سرنوشت است.
📕 @sedanet
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
📕 @sedanet
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
❄️ چهارده نقد #مصطفی_ملکیان به وضعیت امروز دانشگاهها
🔅از دانشگاهها انتظار میرود که برای سه گروه کارکرد داشته باشند؛ «جامعه»، «مدیران و مسئولان» و «استادان و دانشجویان». اگر دانشگاه نتواند در این سه جایگاه وضعیت را بهبود ببخشد، از کارکرد خود فاصله گرفته است. معتقدم، ۱۴ عامل در ایران دانشگاه را از کارکرد خود دور کرده است:
🔅۱- دانشگاههای ما با فرض پرورش متخصصانی که بتوانند متکفل شغل و حرفه شوند، پدید آمدهاند. این در حالی است که دانشگاه فقط برای پرورش متصدیان مشاغل به وجود نیامده و مهمتر از آن برای «رشد فرهنگ» ایجاد شدهاند. اما ما متأسفانه هیچگونه تعلیم فرهیختگی در دانشگاههایمان نداریم.
🔅۲- بسنده کردن به آموزش حرفه و شغل در دانشگاهها، مشکل دیگر ما است. این در حالی است که در کنار تخصص باید «اخلاق» و «هنر زندگی» را نیز به دانشجویان آموزش داد و نمیتوان صرفاً بر تخصص بسنده کرد.
🔅۳- پیوند نداشتن آنچه در دانشگاهها تعلیم داده میشود با نیازهای واقعی جامعه مشکل دیگر دانشگاه است. این بدین معنا نیست که ما از نهادها و وزارتخانهها بپرسیم که چه تعداد و با چه کیفیتی نیرو میخواهند و متناسب با درخواست آنان، دانشجو تربیت کنیم، بلکه باید پرسید که خود جامعه به چه انسانهایی نیاز دارد؟ شما نمیتوانید بگویید روشنفکران و مصلحان مورد نیاز کدام وزارتخانه هستند ولی جامعه به یک روشنفکر و مصلح اجتماعی نیاز دارد.
🔅۴- تربیت متدین و متعهد به جای کاردان از دیگر مسائل دانشگاههای ما است. به جای اینکه کارشناسان را استخدام کنیم، وفاداران را استخدام میکنیم. این در حالی است که جامعه برای اینکه به خوبی اداره شود، کاردان میخواهد نه وفادار.
🔅۵- پیش نرفتن کار دانشگاه با نظریه «آشکارگی حقیقت» مشکل دیگری در دانشگاهها است. دانشگاه از لحاظ معرفتشناختی به ناآشکارگی حقیقت باور دارد که طی آن حقیقت باید در یک روند دشوار و طولانی، ذره ذره بهدست آید. از این نظر، هیچگاه نظامهای ایدئولوژیک نمیتوانند دانشگاههای خوبی داشته باشند چون معتقدند حقیقت از آن آنها است.
🔅۶- مشکل بعدی داشتن توتم و تابو است؛ یعنی، اموری که آنقدر مقدساند که نمیتوان به آن نزدیک شد و اموری که آنقدر محرماند که نمیتوان به آن نزدیک شد. داشتن توتم و تابو، دانشگاه را مضمحل میکند. دانشگاه وقتی دانشگاه است که هیچ توتم و تابویی نداشته باشد. یکی از دلایل رشد غرب، تجربهگرایی است اما تجربهگرایی نه به آن معنایی که در برابر عقلگرایی قرارش میدهند، تجربهگرایی به این معنا که قبل از مواجهه با یک پدیده، هیچ حرف مثبتی یا منفیای درباره آن نزنیم تا ببینیم مواجههمان با آن امر، ما را به چه نتیجهای میرساند.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/B4oel
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
🔅از دانشگاهها انتظار میرود که برای سه گروه کارکرد داشته باشند؛ «جامعه»، «مدیران و مسئولان» و «استادان و دانشجویان». اگر دانشگاه نتواند در این سه جایگاه وضعیت را بهبود ببخشد، از کارکرد خود فاصله گرفته است. معتقدم، ۱۴ عامل در ایران دانشگاه را از کارکرد خود دور کرده است:
🔅۱- دانشگاههای ما با فرض پرورش متخصصانی که بتوانند متکفل شغل و حرفه شوند، پدید آمدهاند. این در حالی است که دانشگاه فقط برای پرورش متصدیان مشاغل به وجود نیامده و مهمتر از آن برای «رشد فرهنگ» ایجاد شدهاند. اما ما متأسفانه هیچگونه تعلیم فرهیختگی در دانشگاههایمان نداریم.
🔅۲- بسنده کردن به آموزش حرفه و شغل در دانشگاهها، مشکل دیگر ما است. این در حالی است که در کنار تخصص باید «اخلاق» و «هنر زندگی» را نیز به دانشجویان آموزش داد و نمیتوان صرفاً بر تخصص بسنده کرد.
🔅۳- پیوند نداشتن آنچه در دانشگاهها تعلیم داده میشود با نیازهای واقعی جامعه مشکل دیگر دانشگاه است. این بدین معنا نیست که ما از نهادها و وزارتخانهها بپرسیم که چه تعداد و با چه کیفیتی نیرو میخواهند و متناسب با درخواست آنان، دانشجو تربیت کنیم، بلکه باید پرسید که خود جامعه به چه انسانهایی نیاز دارد؟ شما نمیتوانید بگویید روشنفکران و مصلحان مورد نیاز کدام وزارتخانه هستند ولی جامعه به یک روشنفکر و مصلح اجتماعی نیاز دارد.
🔅۴- تربیت متدین و متعهد به جای کاردان از دیگر مسائل دانشگاههای ما است. به جای اینکه کارشناسان را استخدام کنیم، وفاداران را استخدام میکنیم. این در حالی است که جامعه برای اینکه به خوبی اداره شود، کاردان میخواهد نه وفادار.
🔅۵- پیش نرفتن کار دانشگاه با نظریه «آشکارگی حقیقت» مشکل دیگری در دانشگاهها است. دانشگاه از لحاظ معرفتشناختی به ناآشکارگی حقیقت باور دارد که طی آن حقیقت باید در یک روند دشوار و طولانی، ذره ذره بهدست آید. از این نظر، هیچگاه نظامهای ایدئولوژیک نمیتوانند دانشگاههای خوبی داشته باشند چون معتقدند حقیقت از آن آنها است.
🔅۶- مشکل بعدی داشتن توتم و تابو است؛ یعنی، اموری که آنقدر مقدساند که نمیتوان به آن نزدیک شد و اموری که آنقدر محرماند که نمیتوان به آن نزدیک شد. داشتن توتم و تابو، دانشگاه را مضمحل میکند. دانشگاه وقتی دانشگاه است که هیچ توتم و تابویی نداشته باشد. یکی از دلایل رشد غرب، تجربهگرایی است اما تجربهگرایی نه به آن معنایی که در برابر عقلگرایی قرارش میدهند، تجربهگرایی به این معنا که قبل از مواجهه با یک پدیده، هیچ حرف مثبتی یا منفیای درباره آن نزنیم تا ببینیم مواجههمان با آن امر، ما را به چه نتیجهای میرساند.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/B4oel
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
چهارده نقد مصطفی ملکیان به وضعیت امروز دانشگاهها • صدانت
از دانشگاهها انتظار میرود که برای سه گروه کارکرد داشته باشند؛ «جامعه»، «مدیران و مسئولان» و «استادان و دانشجویان». اگر دانشگاه نتواند در این سه جایگاه...
❄️ بحران های دانشگاه چیست؟
✍️ #سید_جواد_طباطبایی
🔅من نزدیک به سی سال است که بیرون دانشگاه هستم و بنابراین آنچه میگویم با توجه اطلاعی است که از بیرون دانشگاه پیدا میکنم. در این سالها نیز مانند زمانی که دانشجوی دانشگاه تهران و از آن پس نیز عضو هیأت علمی و معاون پژوهشی دانشکده حقوق بودم تحولات دانشگاه را دنبال کردهام. به عبارت دیگر بیش از پنجاه سال است که تحولات را دنبال میکنم. یکی دو نکته را با استفاده از فرصت عرض میکنم :
🔅ضعف زبان فارسی نزد دانشجو و استاد
نکته نخست به اهمیت و جایگاه زبان فارسی به عنوان زبان ملی و علمی کشور مربوط میشود. من تولیدات استادهای کنونی را میخوانم و گاهی نیز نقدی مینویسم. بسیاری از آنان زبان فارسی نمیدانند و بسیاری از متنهایی که تولید میکنند هم به لحاظ علمی و هم از نظر زبان و ادب فارسی در سطح بسیار پایین قرار دارد. این تولیدات که شمار آنها به طور روزافزونی در حال بیشتر شدن است حاصلی جز اتلاف منابع و امکانات ندارد. بهتر است وزارت علوم فکری به حال این افت علمی بیسابقه در کشور بکند و تدابیری بیاندیشد.
🔅عدم نظارت استاد بر پایان نامه
نکته دیگر به رسالههای دکتری فارغالتحصیلان علوم انسانی مربوط میشود. من اخیرا یکی از اینها را در رشته تاریخ بررسی کردهام که حاصل آن بررسی به زودی منتشر خواهد شد. این رساله که منتشر نیز شده، فاجعه ای است که با همکاری بسیار نزدیک شاگرد، استاد راهنما و مشاروان رساله تحویل دانشگاه داده شده است. آنچه من میتوانم درباره این رساله بگویم این است که استادان راهنما و مشاروان حتیٰ عبارت نخست آن را نخواندهاند، زیرا حتی مقدمه انباشته از عبارتهای بیمعنا و سخیف است. به لحاظ علمی نیز در مقاله توضیح خواهم داد که حاصل چه سوء تفاهمی است. پیشنهاد من این است که وزارت خانه گروهی از استادن برگزیده علمی را –– و نه کسانی که حکم وزارتی دارند –– گرد آورد و آنان به حکم قرعه پنج تا ده رساله از هر صد رساله را به طور علمی بررسی کنند و استادانی که کار خود را درست انجام نداده اند مورد مؤاخذه قرار گیرند. دولت برای هر رساله دکتری فقط چندین ده میلیون تومان حقالزحمه میدهد و نباید اجازه دهد گروهی از دلالان علم آن وسیلهای برای پر کردن جیب خود بکنند. البته این نحوه اداره رسالهها اشکالات اساسیتری نیز دارد که باید در مناسبت دیگری به عرض برسانم.
🔅الزام دانشجو به انتشار مقاله مشترک با استاد
آخرین نکته به انتشار مقالات برآمده از رساله دکتری مربوط می شود. استادان قانونی گذراندهاند که دانشجو نمیتواند به تنهایی مقالهای چاپ کنند. همه میدانند که استادان برای تدوین این مقالات کاری انجام نمیدهند، از مزایای قانونی آن مقالهها استفاده نامشروع انجام می دهند. بهتر است این قانون ملغی شود و چنانکه مقالهای به لحاظ علمی اشکالی نداشته باشد به نام دانشجو یا هر نویسنده دیگر منتشر شود. آوردن نام استادی که در تدوین مقاله هیچ سهمی ندارد، توهین به دانشجویی است که کار خوبی انجام داد، باز کردن در سوء استفاده برای استاد و اتلاف منابع مادی و معنوی دانشگاه است.
🔸گزیدهای از سخنرانی سید جواد طباطبایی در ضیافت شام نهمین جشنواره بین المللی فارابی - 24 دی 1396
🌾 @sedanet | @javadtabatabai
✍️ #سید_جواد_طباطبایی
🔅من نزدیک به سی سال است که بیرون دانشگاه هستم و بنابراین آنچه میگویم با توجه اطلاعی است که از بیرون دانشگاه پیدا میکنم. در این سالها نیز مانند زمانی که دانشجوی دانشگاه تهران و از آن پس نیز عضو هیأت علمی و معاون پژوهشی دانشکده حقوق بودم تحولات دانشگاه را دنبال کردهام. به عبارت دیگر بیش از پنجاه سال است که تحولات را دنبال میکنم. یکی دو نکته را با استفاده از فرصت عرض میکنم :
🔅ضعف زبان فارسی نزد دانشجو و استاد
نکته نخست به اهمیت و جایگاه زبان فارسی به عنوان زبان ملی و علمی کشور مربوط میشود. من تولیدات استادهای کنونی را میخوانم و گاهی نیز نقدی مینویسم. بسیاری از آنان زبان فارسی نمیدانند و بسیاری از متنهایی که تولید میکنند هم به لحاظ علمی و هم از نظر زبان و ادب فارسی در سطح بسیار پایین قرار دارد. این تولیدات که شمار آنها به طور روزافزونی در حال بیشتر شدن است حاصلی جز اتلاف منابع و امکانات ندارد. بهتر است وزارت علوم فکری به حال این افت علمی بیسابقه در کشور بکند و تدابیری بیاندیشد.
🔅عدم نظارت استاد بر پایان نامه
نکته دیگر به رسالههای دکتری فارغالتحصیلان علوم انسانی مربوط میشود. من اخیرا یکی از اینها را در رشته تاریخ بررسی کردهام که حاصل آن بررسی به زودی منتشر خواهد شد. این رساله که منتشر نیز شده، فاجعه ای است که با همکاری بسیار نزدیک شاگرد، استاد راهنما و مشاروان رساله تحویل دانشگاه داده شده است. آنچه من میتوانم درباره این رساله بگویم این است که استادان راهنما و مشاروان حتیٰ عبارت نخست آن را نخواندهاند، زیرا حتی مقدمه انباشته از عبارتهای بیمعنا و سخیف است. به لحاظ علمی نیز در مقاله توضیح خواهم داد که حاصل چه سوء تفاهمی است. پیشنهاد من این است که وزارت خانه گروهی از استادن برگزیده علمی را –– و نه کسانی که حکم وزارتی دارند –– گرد آورد و آنان به حکم قرعه پنج تا ده رساله از هر صد رساله را به طور علمی بررسی کنند و استادانی که کار خود را درست انجام نداده اند مورد مؤاخذه قرار گیرند. دولت برای هر رساله دکتری فقط چندین ده میلیون تومان حقالزحمه میدهد و نباید اجازه دهد گروهی از دلالان علم آن وسیلهای برای پر کردن جیب خود بکنند. البته این نحوه اداره رسالهها اشکالات اساسیتری نیز دارد که باید در مناسبت دیگری به عرض برسانم.
🔅الزام دانشجو به انتشار مقاله مشترک با استاد
آخرین نکته به انتشار مقالات برآمده از رساله دکتری مربوط می شود. استادان قانونی گذراندهاند که دانشجو نمیتواند به تنهایی مقالهای چاپ کنند. همه میدانند که استادان برای تدوین این مقالات کاری انجام نمیدهند، از مزایای قانونی آن مقالهها استفاده نامشروع انجام می دهند. بهتر است این قانون ملغی شود و چنانکه مقالهای به لحاظ علمی اشکالی نداشته باشد به نام دانشجو یا هر نویسنده دیگر منتشر شود. آوردن نام استادی که در تدوین مقاله هیچ سهمی ندارد، توهین به دانشجویی است که کار خوبی انجام داد، باز کردن در سوء استفاده برای استاد و اتلاف منابع مادی و معنوی دانشگاه است.
🔸گزیدهای از سخنرانی سید جواد طباطبایی در ضیافت شام نهمین جشنواره بین المللی فارابی - 24 دی 1396
🌾 @sedanet | @javadtabatabai
Audio
🎙 گفتگو با #بهنام_خداپناه مترجم کتاب آزادی حیوانات اثر پیتر سینگر
🌾 @sedanet
🌾 @BeKhodnotes
🌾 @boshghabesabz
🌾 @sedanet
🌾 @BeKhodnotes
🌾 @boshghabesabz
Audio
🎙 اعتماد به رسانه
👤 #مرتضی_مردیها
📍دانشگاه علامه طباطبایی تهران
11 Dec, 2017
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
👤 #مرتضی_مردیها
📍دانشگاه علامه طباطبایی تهران
11 Dec, 2017
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
❄️ آزادی مذهبی در اروپا اقتضای دولتداری بود نه حاصل آزادفکری
✍️ #مارک_کویاما
مترجم: علی امیری
🔅روایت غالبی که در تاریخنگاریها ارائه میشود میگوید، پس از جنگهای مذهبیِ خونباری که اروپا را درنوردید، متفکران بزرگی مثل لاک، ولتر و دیگران با کوششهای خستگیناپذیر و اندیشههای مستحکمشان این فکر را جا انداختند که باید در برابر تفاوتهای مذهبی مداراگر بود. اما پژوهشی در سازوکارهای سیاسی و اجتماعی آن دوران نشان میدهد که نهادینهشدنِ آزادی مذهبی، درواقع، بیشتر مسئلهای بود مربوط به رشد اقتصادی، اخذ مالیات، یا بهکارگرفتنِ نیروی کار بیشتر...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/bHuu0
🌾 @sedanet | @tarjomaanweb
✍️ #مارک_کویاما
مترجم: علی امیری
🔅روایت غالبی که در تاریخنگاریها ارائه میشود میگوید، پس از جنگهای مذهبیِ خونباری که اروپا را درنوردید، متفکران بزرگی مثل لاک، ولتر و دیگران با کوششهای خستگیناپذیر و اندیشههای مستحکمشان این فکر را جا انداختند که باید در برابر تفاوتهای مذهبی مداراگر بود. اما پژوهشی در سازوکارهای سیاسی و اجتماعی آن دوران نشان میدهد که نهادینهشدنِ آزادی مذهبی، درواقع، بیشتر مسئلهای بود مربوط به رشد اقتصادی، اخذ مالیات، یا بهکارگرفتنِ نیروی کار بیشتر...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/bHuu0
🌾 @sedanet | @tarjomaanweb
❄️ ادیان قداست خود را از میان برده اند
✍️ #داریوش_شایگان
🔅ادیان با تمایل مفرط به قدسی کردن عالم٬ قداست خود را از میان برده اند. هنگامی که دین بخواهد در قلمرو عمومی وارد عمل شود٬ به اندازهٔ همان ایدئولوژی های لاییکی که قصد مبارزه با آنها را دارد عقیم و بی ثمر می شود. در مجموع می توان گفت که ادیان خود را درگیر مسائلی کرده اند که هم از لحاظ تاریخی و هم از لحاظ روانی٬ فراتر از حوزهٔ صلاحیت آنهاست. صحبت از ممنوعیت سقط جنین در جهانی که با خطر انفجار جمعیت روبروست؛ تلاش برای استقرار حکومت«راما» یا چهره های مقدسی نظیر او٬ همه و همه برخاسته از خیال پردازیِ کهن است. مهمتر آن که دین در این راه معنای قدسی خود را از دست می دهد و به امری عادی و بی شکوه بدل می شود. اگر معنویت و روحانیتی وجود داشته باشد٬ فقط و فقط از روح نشأت می گیرد٬ از آنچه رودلف اوتو «عرفان روح» می نامد. این عرفان را با قواعد فقهی کاری نیست٬ به زندگی خصوصی ما نظر ندارد و صرفاً در بستری شکوفا می شود که قدس و امر قدسی و سیاست از هم جدا باشند. زیرا انسان دیگر در عصر ساختارهای محکم امر قدسی نمی زید٬ او در عصرِ هستی شناسیِ در هم شکسته و ارتباط متقابلِ همهٔ پدیده های محسوس٬ معقول و معنوی زندگی می کند.
📚 افسون زدگی جدید٬ هویت چهل تکه و تفکر سیار، ص۳۳-۳۴
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
✍️ #داریوش_شایگان
🔅ادیان با تمایل مفرط به قدسی کردن عالم٬ قداست خود را از میان برده اند. هنگامی که دین بخواهد در قلمرو عمومی وارد عمل شود٬ به اندازهٔ همان ایدئولوژی های لاییکی که قصد مبارزه با آنها را دارد عقیم و بی ثمر می شود. در مجموع می توان گفت که ادیان خود را درگیر مسائلی کرده اند که هم از لحاظ تاریخی و هم از لحاظ روانی٬ فراتر از حوزهٔ صلاحیت آنهاست. صحبت از ممنوعیت سقط جنین در جهانی که با خطر انفجار جمعیت روبروست؛ تلاش برای استقرار حکومت«راما» یا چهره های مقدسی نظیر او٬ همه و همه برخاسته از خیال پردازیِ کهن است. مهمتر آن که دین در این راه معنای قدسی خود را از دست می دهد و به امری عادی و بی شکوه بدل می شود. اگر معنویت و روحانیتی وجود داشته باشد٬ فقط و فقط از روح نشأت می گیرد٬ از آنچه رودلف اوتو «عرفان روح» می نامد. این عرفان را با قواعد فقهی کاری نیست٬ به زندگی خصوصی ما نظر ندارد و صرفاً در بستری شکوفا می شود که قدس و امر قدسی و سیاست از هم جدا باشند. زیرا انسان دیگر در عصر ساختارهای محکم امر قدسی نمی زید٬ او در عصرِ هستی شناسیِ در هم شکسته و ارتباط متقابلِ همهٔ پدیده های محسوس٬ معقول و معنوی زندگی می کند.
📚 افسون زدگی جدید٬ هویت چهل تکه و تفکر سیار، ص۳۳-۳۴
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan